PECHTOLD OP WEG NAAR DE D66 HEMEL

Digitaal bewerkte pentekening

HET VALT NIET MEE VOOR PECHTOLD

Hoewel het niet meevalt voor Pechtold is de sfeer bij de kabinetsformatie
sinds de komst van Segers van de Christen Unie aanmerkelijk verbeterd.
(Van links vooraan met de klok mee:  Pechtold, Segers, Rutte en Buma)
Met dank aan de Nederlandse genre schilder jan Steen.

Eigenlijk hebben de SP met Emile Roemer, de PvdA met Asscher en GL met Jesse Klaver, Pechtold in de armen van Segers van de Christen Unie gedreven. De SP wil persé niet met de VVD in een kabinet. Nederland zou namelijk al veel te liberaal zijn en daar kan de SP niet tegen. De PvdA moet zijn wonden likken na de verpletterende nederlaag van 9 zetels en GL getuigt liever dan dat het meebestuurt.

Pechtold wou de CU eigenlijk ook liever uitsluiten omdat Nederland al Christelijk genoeg is, misschien nog wel té Christelijk. Het moet in deze tijd van vooruitgang niet gekker worden, zo vindt hij. Maar ja, gedwongen door de andere partijen moet hij nu als leider van de meest liberale partij van Nederland, toch met Segers van de CU gaan praten over een nieuw kabinet. Pechtold zal zich voelen als een duivel in een wijwatervat. 

Terwijl Pechtold gelooft in de absolute soevereiniteit van het individu en dus aan niemand verantwoording schuldig is behalve aan zichzelf, gelooft Segers dat mensen verantwoording schuldig zijn aan een god, een christelijke god wel te verstaan. Een wereld van verschil tussen die twee wat in Nederland gelukkig nog steeds mogelijk is. Ik kan me wel voorstellen dat dit voor Pechtold een gruwel moet zijn zo overtuigd als hij is van zijn vooruitgangsdenken. Voor Segers is Pechtold dan weer meer vloeken in de kerk.

Maar Pechtold staat daar en kan niet anders. Met dank aan Tjeenk Willink en de andere onwillige partijen. Hij wil maar al te graag in de regering. Je kunt hem dat niet kwalijk nemen. Hij wil de vruchten plukken van zijn succesvolle D66 leiderschap. Wie weet kan het straks niet meer. Politiek is grillig, net als de mode en de waan van de dag.

Als vasthoudende debater, hij was een terriër voor Wilders, heeft hij het D66 zetelaantal in de Tweede Kamer van 3 naar 19 opgekrikt. Dat is een zware ministerspost waard. Vandaar dat Pechtold politiek net zo lenig is als de rest. Pechtold wil meedoen, als het moet dan maar als duivel in een wijwatervat.

Gaat hij iets van zijn ideaal van de vrije en autonome mens inleveren aan de godvrezende Segers? Toch maar geen dood naar eigen keuze menu bij levensmoeheid? Wordt hij de linkervleugel van een rechts kabinet met het CDA in het oude vertrouwde midden? Dat zou zo maar kunnen. Het CDA straks weer terug als dé spelmaker in de Nederlandse politiek, desnoods samen met de CU. Christenen, onuitroeibaar zijn ze, in Nederland en de rest van de wereld. Het valt niet mee voor Pechtold. 

WAARHEEN IN COALITIELAND NEDERLAND?

Pechtold moet oppassen of zijn leven wordt niet voltooid met een ministerschap.

Dat het niet gelukt is om een kabinet te vormen van CDA, VVD en D66 met Groen Links vind ik jammer. Ik had gehoopt dat Groen Links leider Jesse Klaver in staat zou zijn geweest om een brug te slaan tussen zijn aanhang met de meer volkse partijen VVD en CDA en D66 die eenzelfde soort aanhang heeft als GL. Ondanks zijn sociaal-christelijke achtergrond is het hem dus niet gelukt. Heeft Klaver en met hem ook de 3 andere partijen een historische kans gemist of komt er nog een ronde? Niemand die het weet. Wij kiezers wachten in bescheidenheid af.

Dat D66 grote moeite heeft met de Christenunie verbaast me niet. In een coalitie met VVD, CDA en  CU komt D66 in zijn eentje op de linkervleugel of wat daar voor moet doorgaan, te staan. D66 zit graag in het midden zoals het CDA vroeger tussen PvdA en VVD. In dit geval wordt het 3 tegen 1 en dat zit D66 strategisch niet lekker. Hoe graag Pechtold ook minister wil worden, want dat wil hij wel heel graag.

Nee, dan zou een coalitie met de SP veel beter zijn voor Pechtold maar die wil niet. Het CDA doet heel hard zijn best om Emile Roemer te overtuigen maar tot nu toe zonder succes. Met deze actie wil het CDA ondertussen D66 duidelijk maken dat het niet aan haar ligt dat de SP niet meedoet en de Christenunie wel. Hogere tactiek van Buma. 

De argumenten van de SP dat ze niet mee wil regeren met de VDD zijn net zo weinig overtuigend als die van D66 tegen de Christenunie. De SP wil zijn vingers niet branden aan Rutte c.s. zoals de PvdA kennelijk heeft gedaan. Inhoudelijk is dat flauwekul. Nederland is opgebouwd door Christenen, Liberalen en Sociaaldemocraten dus eigenlijk kun je in een coalitie nooit geen enkele partij uitsluiten. Maar ja, inhoud is een ding, politieke tactiek een ander.

En Geert Wilders dan? Mag je die wel uitsluiten? Een moeilijk geval. Indertijd vond ik van niet. Meedoen maakt verplicht en kan helpen om een heilloze polarisatie af te wenden maar dat liep dus goed fout. Toen het op plichten aankwam liet Wilders het in een coalitie met CDA en VVD na maanden onderhandelen volledig afweten. Ondertussen was de polarisatie verplaatst naar het CDA. In die partij begonnen de rekkelijken en de preciezen een strijd op leven en dood over wat wel en niet Christelijke etisch verantwoord zou zijn.

Op dat moment gruwde ik van het CDA. Preciezen zijn altijd gevaarlijk in de politiek. De PvdA is daar het CDA zelfs ooit in voorgegaan. In de tijd dat Joop den Uyl na een grandioze verkiezingsoverwinning (53 zetels, het hoogste zetel aantal dat de PvdA ooit heeft gehaald) door de preciezen van regeren werd afgehouden. 

Die dachten dat ze met zo een overwinning de Katholieke KVP op de knieën konden krijgen. Dat de KVP uiteindelijk ook voor een kabinet met de VVD kon kiezen, kwam blijkbaar niet bij deze preciezen op.Toen gruwde ik van de PvdA. Joop den Uyl is daarna nooit meer aan de bak gekomen. CDA leider Buma heeft dus alle redenen om Wilders met zijn pseudo partij buiten de deur te houden.

Wat dan wel? Wie het weet mag het zeggen. De SP zou het moeten durven om de plaats van de PvdA in te nemen en in een coalitie met CDA, D66 en VVD moeten stappen maar blijkbaar zijn de geesten in de SP daar nog lang niet rijp voor. De CU is en blijft een hachelijke optie, niet alleen voor D66 maar ook vanwege de krappe meerderheid die het in de Tweede Kamer zou opleveren. Je zou de PvdA met zijn 9 zetels er bij kunnen halen, dat brengt meer politiek evenwicht in de coalitie,  maar Asscher wil echt niet na het dramatische verlies van zijn partij. Coalitieland Nederland zit muurvast. Tom Poes verzin een list.

DE DAG DES OORDEELS

Foto Cartoon van petrus

Als ik Turk zou zijn dan zou ik me diep schamen voor zo een vuilbekkende premier als Erdogan, notabene over een land waar je al 400 jaar mee bevriend bent, dat je met patriot raketten hebt beschermd tegen je buurman Assad en waar zoveel Nederlanders op vakantie gaan. 

Ik zou ook bang zijn voor hem want je weet niet waar zijn machtshonger eindigt. Misschien wel met jou in de gevangenis? Ik zou boos zijn want met hij is hard bezig van Turkije opnieuw een arm Derde Wereld land te maken. Wie wil nog investeren in een politiek instabiel land dat als maar instabieler wordt vanwege het onvermogen van zijn president om van Turkije een land van alle Turken te maken, minderheden mee geteld?

Ik zou blij zijn als ik, van Turkse afkomst zijnde, in Nederland zou wonen. Natuurlijk ik zou wel eens gediscrimineerd en lullig behandeld worden maar ik heb wel een inkomen met of zonder werk, goede gezondheidszorg, een fatsoenlijk dak boven mijn hoofd, goed onderwijs voor mijn kinderen enz. Het is ook een betrouwbare, democratische en stabiele rechtsstaat.

Foto Cartoon van petrus

Gisteren was ook de Grote Dag van de Moeder van alle Debatten. Eindelijk de tot vervelens toe aangekondigde verbale tweestrijd tussen Rutte en Wilders. Ik heb niet gekeken. Ik ben uitgekeken op die twee baasjes. Zij zijn in de Nederlandse politiek een toneelstukje voor 2 Heren geworden zonder einde. Wilders begint daarin steeds meer op de stiefmoeder van Sneeuwwitje te lijken. Hij wil horen dat hij de grootste en slimste van het land is, maar de spiegel moet hem steeds vaker teleurstellen. Zijn boodschap wordt alsmaar ouder en versleten, net als hijzelf. 

Rutte probeert nog steeds de jonge hond uit te hangen, terwijl zijn kop ouder wordt. Dat is geen schande. Zo is het leven. Maar veel wijzer wordt je niet van hem. Rutte is een politieke kameleon die zich voortdurend aan zijn omgeving aanpast. Een populist light, om het netjes te zeggen. 

Foto Cartoon van petrus

Dan heb ik persoonlijk liever Buma, Pechtold of Klaver als premier. De laatste hangt ook de jonge hond uit maar nog in een waas van onschuld en naïviteit. Dat kan nog wat worden als hij zijn ambities leert intomen. Pechtold heeft de charme dat hij als ouwe rot in het vak nog altijd grote ogen van verbazing opzet over zoveel onredelijkheid in de politiek. Buma mag dan een stijve hark zijn, hij is bestuurlijk fatsoenlijk, heeft droge humor en zelfspot. Daar hou ik van.

petrus nelissen, "Ik hou van Holland" (uit de serie Vaderlandsliefde),
 olieverf op doek, 55x75 cm

Maar wat heb ik genoten van Freek, onze nationale nar met zijn TV show over politiek en verkiezingen. Een ouwe rot die met de tijd alleen maar beter wordt. Hij weet als geen ander te balanceren tussen humor en ernst, tussen grollen en diepzinnigheden. Een show met een enorme gelaagdheid. Het gaat over vriendschap en politiek, over vertrouwen en gebroken beloftes die als een boemerang terug komen (Molukkers en Groningers). Hij neemt het met een kindertekening van een molen op tegen autoriteit en gebrek aan verbeelding en visie. 

Hij rekent genadeloos -inhoudelijk én taalkundig - af met de onnozele brief van Rutte waarin hij alle Nederlanders van goede wil oproept normaal te doen. Natuurlijk kreeg Wilders er ook van langs met zijn beroerd slecht doordachte verkiezingsprogramma op een Aviertje. Bijkans werd Freek gek van de vraag hoe het mogelijk is dat anderhalf miljoen mensen straks op zo een onnozelaar met een geestelijke bagage van een minkukel, kunnen stemmen?

Dat nu is het mysterie van deze dag des oordeels. We weten niet waarom een kiezer stemt op wie hij stemt of waarom hij niet gaat stemmen. We kunnen niet in zijn ziel kijken en zijn gedachten niet lezen. We kunnen hem het hemd van zijn lijf vragen met Maurice de Hond, gespecialiseerde politicologen en piskijkers maar we zullen het nooit helemaal weten. De mens is een raadsel voor zichzelf en anderen en daar moeten we ons bij neerleggen. Mogen de goden Nederland op deze dag des oordeels ons land en alle volkeren gunstig gezind zijn.

KABINET BUMA I

Foto Cartoon van Petrus

Gaat Buma het halen? Wordt hij inderdaad de grootste zoals hijzelf onlangs durfde voorspellen en waarin hij nu gesteund wordt door de peilingen? Buma piekt op het goede moment, tot vrees van Wilders en Rutte. Zelfs de gelauwerde opiniemaker Bas Heijne van de gerenommeerde NRC in Belgische Handen heeft het erover. De Nederlandse kiezer kiest eieren voor zijn geld en dat is het politieke midden.

Behalve dan Links. Die zoekt zijn toevlucht bij Klaver, de Grote Dromer. Dromen mag en moet. In elke B film krijg je te horen dat je vooral je dromen moet volgen. Linkse wanhoop krijgt op de bijeenkomsten van Klaver een Amerikaans aandoende uitlaatklep. Even het gevoel dat hij het gaat maken en al die anderen niet. Een omgekeerde Trump. Moet toch kunnen?

Maar uiteindelijk is Klaver de van Mierlo van onze tijd. Mierlo had inhoudelijke inspiratie opgedaan bij de Amerikaanse verkiezingen. Minder ideologie, meer pragmatisme. Weg met de verzuiling tussen katholieken, protestanten, liberalen en sociaal democraten. Van Mierlo wilde met D66 het oude systeem opblazen. Dat is hem een ietsiepietsie gelukt. Moe gestreden kiest D66 nu voor de harde kern van de Nederlandse politiek want jezelf opheffen is ook zoiets. Dus naar politieke midden.

Zal Groen Links het uithoudingsvermogen van D66 hebben? Zal Klaver straks na de verkiezingen het kunnen opbrengen om in de Tweede Kamer de taaie en saaie strijd tegen een centrum rechts kabinet kunnen volhouden? Of denkt hij dadelijk mee te doen aan een nieuwe regering als het kan met hem als premier en vice premiers Roemer en Asscher? De vraag stellen is hem grotendeels beantwoorden. Een links kabinet zit er niet in.

Dat weet Klaver diep in zijn hart ook wel . Daarom hoopt hij straks met zijn klinkende overwinning op links zijn partij binnen te voeren in het eerste Kabinet Buma. 

Rutte gaat niet in het kabinet Buma zitten. Hij is geen gekke Henkie. Ook niet in de Tweede Kamer al zegt hij zelf van wel. Rutte gaat iets anders leuks doen. Een nieuwe uitdaging. Wie dan wel van de VVD in Kabinet Buma I zal komen, is moeilijk te voorspellen. Onder Rutte is er momenteel een beetje een leegte. Maar ze hebben vast wel iemand die vice-ministeriabel is. 

Pechtold wordt wel vice-minister in het kabinet Buma. Hij wil graag laten zien aan het volk wat hij kan en eerlijk gezegd, hij is wel ministeriabel. 

De Grote en vooral Eenzame Achterblijver wordt Wilders. Wat gaat hij doen? Weer snerend oppositie voeren tegen zijn geliefde tegenstander Pechtold, tegen Buma, het hele VVD rattenplan en wie weet de jonge praatjesmaker Klaver, het linkse spiegelbeeld van zijn jeugd? 

Heeft hij het uithoudingsvermogen om er weer vier jaar tegenaan te gaan? Het zou onmenselijk zijn met al die beveiliging, al die spanning en teleurstelling. Met zijn vertrek uit de politiek, valt ook zijn partij uiteen net als ooit gebeurde met de volgelingen van Pim Fortuyn. Zijn gedachtegoed zal niet bestand zijn tegen de tijd. Maar dat geldt wel voor meer politieke partijen. 

HET WILHELMUS EN DE DOOD

Sybrand stelt Mark voor het Wilhelmus te zingen. (foto cartoon van petrus)

Het leek wel afgesproken werk. AfgelopenVrijdag. In kranten en op NOS TV allemaal dezelfde opmerkingen. Er zit geen spanning in de verkiezingscampagne. De peilingen kabbelen maar voort. Er is geen sprake van tweestrijd tussen Rutte en Wilders en ga zo maar door. Sensatie ho maar. Niks dan verveling. De journalisten moeten moeite doen om wakker te blijven. 

Gelukkig kwam het Grote Carrière debat er aan met de belofte van politiek vuurwerk. Welke lijsttrekker zal de genadeklap uitdelen? Wie wordt de grootste in de peilingen? Wiens woorden zullen geschiedenis worden? Welk moment in het debat zal gedenkwaardig worden? Tot vervelens toe? 

Toch niet de degelijke socialist Roemer? Of zal het knappe Klaver zijn, het groene groentje? Of zal Asscher eindelijk toeslaan? Waagt Rutte opnieuw de kiezers met een spectaculaire belofte te paaien? Zal Buma staande het Wilhelmus zingen? Wederom verwarring bij de bejaardenpartij van Krol? Zal Thieme nu eindelijk een konijn uit haar hoed toveren? En wat met Pechtold? Nog meer voltooide levens?

Ik heb het niet volgehouden om te kijken. Het zal wel komen omdat ik als Nederlander in het buitenland al gestemd heb. Ik hoef niet meer zo nodig. Het debat als controle achteraf of ik niet bekocht ben, hoef ik ook niet. Gezeur dat niks oplevert. Na de kranten gelezen te hebben was ik blij niet gekeken te hebben. Positieve energie met dank aan de kranten. 

Maar was het wel zo saai? Ik was bijvoorbeeld verrast door het optreden van Martin Kock in Nieuwsuur met Pechtold. Kock is levensmoe en wil een einde aan zijn leven maken zo zei hij op TV. Met zijn optreden zocht hij kennelijk politieke goedkeuring voor zijn doodswens. Hij is uit op een door de overheid goed gekeurde en/of gesteunde zelfdoding of zelfmoord. De dood als een door de overheid gereguleerd consumptieartikel. 

Ik vind het nogal wat dat iemand zo maar op TV zijn zelfmoordneiging kenbaar maakt. Terwijl veel Nederlanders bang zijn voor privacy schendingen door de overheid, maakt Kock van zijn doodswens een publieke aangelegenheid. Nou daar zit je dan als kiezer. Pechtold was gelukkig ook verrast maar vond wel dat het in de toekomst moet kunnen. 

Inderdaad 1984 van Orwell wordt vanzelf werkelijkheid. Niet opgelegd door een dictatuur zoals in Orwell’s boek maar vanuit redelijke liberale welwillendheid. De cultuur van de dood als gevolg van redelijkheid. Dat had Pechtold natuurlijk ook nooit kunnen denken. Maar ja, dat de mens meer is dan redelijkheid alleen is in D66 geen onderwerp van gesprek.

In de Nederlandse pers ook maar nauwelijks. We hebben heel wat andere politieke zorgen aan onze kop, zoals bijvoorbeeld de financiering van de zorg. Maar daar is ook wel een redelijke oplossing voor. Wie meer zorg nodig heeft dan redelijk is, krijgt van de overheid het stempel ‘voltooid leven’ en klaar is kees. Weer een zorg minder.

OP WIE STEMMEN?

spotprent van petrus

Gisterenavond kwam mijn elektronisch stembiljet binnen. De bedoeling is om het uit te printen, de partij en kandidaat van die partij waar je op stemt aan te kruisen en in een enveloppe te doen waarop staat “Stembiljet”. Daarna deze gesloten enveloppe in een andere enveloppe doen en opsturen naar den Haag. Wij stemmers in het buitenland vallen namelijk onder de kieskring Den Haag. Daar vandaan ontvangen we ook alle instructies en benodigde enveloppen. Het is wat mij betreft in ieder geval goed georganiseerd.

Maar op wie en op welke partij ga ik nu stemmen? Mijn trouwe lezers hebben natuurlijk al het dikke vermoeden dat ik CDA zal stemmen. Dat is ook zo en wel op lijstaanvoerder Buma. Er zijn een paar redenen voor. Zo ben ik al jaren lid van die partij. Ik ben zelfs actief geweest in de afdeling Brussel. De laatste jaren kom ik niet meer op afdelingsvergaderingen maar ik blijf lid. Jongere mensen moeten nu maar het roer overnemen. Partijpolitiek heb ik mijn tijd wel gehad.

Ik beschouw de eerste negen partijen als serieuze partijen d.w.z. dat ze
niet alleen uit zijn op het behartigen van deelbelangen
maar ook bredere bestuurservaring hebben.
Vernieuwing is leuk maar in een moderne en komplekse maatschappij
als de onze kunnen we ons geen bestuurlijke puinhoop veroorloven.
De buitenstaander Trump in de VS is een aardig voorbeeld
van zo een puinhoop.

Als je lid bent van die partij, hoef je er niet persé op te stemmen. Je kunt bijvoorbeeld vinden dat je strategisch moet stemmen om erger te voorkomen. Veel mensen denken dat ze op de VVD moeten stemmen om zo te voorkomen dat Wilders met zijn eenmanspartij de grootste wordt. Ik doe dat niet. Ik stem op de partij en de persoon waarvan ik vind dat die het beste het landsbelang dienen zoals ik dat zie.

Ik loop ook nooit achter verkiezingsbeloften aan, zeker niet met geldelijke toezeggingen. Het is een vorm van omkoperij. In vroegere tijden boden kandidaten worsten, drank of geld aan. Meestal waren dat politici die eenmaal gekozen het minste belang stelden in de mensen die zich door zulke beloften lieten verleiden. Het is vandaag niet anders. Je hebt het gezien met Rutte. Hij werd premier maar was zijn belofte van een werknemersbonus van 1000 Euro alweer vergeten. Dat kan ook niet anders. De VVD is een partij voor de gegoeden: werkgevers, middenstand enz.

Dat brengt mij op het volgende punt. Ik ben een man van midden, het liefst een beetje links van het midden. Daarom ben ik in een ver verleden lid en actief geweest van de PvdA, ook een middenpartij, maar dan linkser dan het CDA. CDA en PvdA zijn zogenaamde mentaliteitspartijen. Hoewel ik niet praktiserend Christen ben, staat het CDA met zijn Christelijke uitgangspunten het dichtst bij mijn mentaliteit, mijn beleving van waarden en normen, mijn kijk op de overheid en de staat, op de maatschappij en de mens, op het individuele en het gemeenschappelijke. Dat wil niet zeggen dat ik het met die partij altijd en overal eens ben. Een partij is geen Paus wil ik als voormalig katholiek maar zeggen. Partij en leden zijn niet onfeilbaar, maar dat is natuurlijk niemand.

Tot slot vind ik dat Buma de meest geschikte premierskandidaat is. Wilders kan geen premier worden om de doodeenvoudige redenen dat hij politiek bedrijft op basis van strijdpunten en dat laat zich moeilijk verenigen met samenwerking. Rutte heeft zijn tijd gehad.

Dan zijn er 3 partijen over die ongeveer even groot zijn in de peilingen: CDA, D66 en Groen Links. Buma van het CDA is de aangewezen man als premier tussen Pechtold van D66 en Klaver van Groen Links. Hij heeft ervaring, is breed georiënteerd, heeft aansluiting bij brede lagen onder de bevolking, is fatsoenlijk en betrouwbaar. Kortom, geef mij Buma maar als nieuwe premier.

IK WIL OOK PREMIER WORDEN

politieke spotprent van petrus

ONZEKERE TIJDEN, BANGE DAGEN

Dominique van der Heyde en Rob Trip presenteerden de verkiezingsavond van de NOS op uitstekende wijze. We weden op overzichtelijke wijze -programmatisch en inhoudelijk- door een ingewikkelde politieke avond vol emoties geloodst waarbij zowat het hele land in beeld kwam. Herman van der Zandt bracht de statistieken van uitslagen en onderzoeken op ontspannen wijze en met een enkele kwinkslag op het scherm.

Wilders met zijn aanhang heeft gisteren op de verkiezingsavond voor de gemeenteraden een grens overschreden. De grens tussen goed en kwaad, fatsoen en onfantsoen, medemenselijkheid en onmenselijkheid. De PVV is geen partij van de Vrijheid maar van de Leugen, van de geestelijke Liederlijkheid en de Rancune. Rancune tegen iedereen die anders ruikt, een andere huidskleur heeft, een ander accent, een andere cultuur. De PVV is de partij van de grootspraak met een klein maar verdorven hart. Het is de partij van de bangerikken, de onderkruipsels, de trollen en de mislukkelingen. In hun schuilplaatsen hangt de geur van verderf en rot, van plat vermaak en grove zeden.

D66 behaalde als gedogen van een kabinet dat een fikse afstraffing kreeg van de kiezers, een grootse overwinning. De partij onder leiding van Alexander Pechtold verwezenlijkt daarmee de droom van oprichter en partijleider Hans van Mierlo. De tijd voor D66 lijkt definitief aangebroken ook al is in de politiek nooit iets zeker.

Daarom proeft de overwinning van D66 op de PVV in den Haag goed. Dat geeft de burger moed. D66 kan met een balans tussen individualisme en sociale betrokkenheid en minder procedure fetisjisme uitgroeien tot de volkspartij van de 21ste eeuw, een partij tussen VVD en PvdA in. Dat is ook de rol die ze nu succesvol speelt. Een rol die het CDA voorheen speelde. Het CDA heeft overigens bewezen niet uitgespeeld te zijn. Het verlies van deze partij is beperkt gebleven. Het CDA blijkt over meer reserves te beschikken dan die andere volkspartij, de PvdA.

Voormalig CDA Tweede Kamerlid Mirjam Sterk deed verwoede pogingen om tijdens het brede TV debat rond de eerste prognoses het CDA overeind te houden. Het CDA bleek later op de avond nog altijd over stevige wortels in de Nederlandse samenleving te hebben. Sterk en presentatrice Mariëlle Tweebeeke waren de enige 2 vrouwen aan de mannentafel.

Dat de PvdA zou gaan verliezen stond al lang in de statistieken geschreven. De bange vraag was hoeveel? Het was meer dan men durfde vrezen, veel meer. De PvdA is voorlopig volkspartij af. Het volk heeft de partij van de mooipraters, van de zachte heelmeesters die stinkende wonden maken, van de betweters en de meesters van de macht, de rug toegekeerd. Wil de partij niet verbannen worden naar de marges van de politiek dan zullen Samsom, Hilhorst en Spekman uit de schulp van hun gelijk en de nostalgie moeten kruipen. Ze zullen moeten komen met antwoorden voor mensen van vlees en bloed en niet met bloedeloze voorbeelden waarmee ze denken kiezers te kunnen paaien.

De teleurstelling over de beroerde uitslag voor zijn partij staat te lezen op het gezicht van PvdA voorzitter Hans Spekman terwijl hij luistert naar zijn partijleider Diederik Samsom. Na zijn verkiezing tot voorzitter had hij de ambitie om van de PvdA weer de oude vertrouwde volkspartij te maken die ze na de oorlog decennia lang is geweest. 

Voorlopig wordt het gat dat de PvdA links laat vallen, opgevuld door de SP. Hier schuilen de kiezers die hopen dat hun verzorgingsmaatschappij, hun levensstandaard beschut zal worden tegen de gure wind van de Europeanisering en de globalisering. Of de SP ook daadwerkelijk een schuilplaats zal zijn, moet nog maar blijken. Voorlopig hangt die partij meer aan het verleden dan aan de toekomst maar wie weet worden zij de uitvinders van de solidaire samenleving van de 21ste eeuw.

Voormalig PvdA leider Job Cohen, oud-burgemeester van Amsterdam, incasseerde het dramatische verlies van de PvdA met waardigheid en een zekere berusting, passend bij de oudere en wijze politicus. Toch zal het voor hem ook moeilijk zijn om te aanvaarden dat de voormalige volkspartij zo diep is gezonken in de kiezersgunst. 

Net als het CDA blijkt ook de VVD over meer reserves te beschikken dan men dacht. Wie weet hadden ze minder verloren met een andere partijleider dan Rutte. Natuurlijk, de VVD is nooit een partij geweest van veel visie maar Rutte maakt het wel erg bont. Hij beweert helemaal geen visie te hebben en wat moet je met een leider die niet verder kijkt dan zijn neus lang is? Rutte is de alleenstaande man die weinig warmte en huiselijkheid uitstraalt. Voor sommigen is dat een ideaal maar voor veel kiezers doet het toch wat koud aan in deze moeilijke tijden. Zijn brede lach maakt het er niet beter op.

Breed lachend genoot SP fractie en partijleider Emile Roemer van de winst die de SP wist te scoren. Voormalig partijleider Marijnissen genoot er al evenzeer van tijdens het NOS debat in Dudok, den Haag onder leiding van Mariëlle Tweebeeke. Hij kan tevreden zijn over de prestaties van "zijn" partij.

De keerzijde van de overwinning van de lokale partijen is de onmacht van de traditionele partijen. Bij gebrek aan visie en leiderschap vluchten de mensen naar de kleine voorman, de plaatselijke leider die de burgers voor erger behoed zoals Eerdmans in Rotterdam en Van Rey in Roermond. Beiden hebben een grote overwinning behaald op de traditionele partijen. Eerdmans heeft de PvdA in Rotterdam gevloerd en van Rey de VVD in Roermond. Beide overwinningen zijn een teken aan de wand. Te vrezen valt dat de traditionele partijen PvdA, VVD maar ook CDA daar voorlopig nog geen antwoord op hebben. Of D66 en SP dat wel zullen hebben, moeten we nog zien.  

KIES DE MINISTER PRESIDENT

Van links naar rechts de kandidaten voor het Minister Persidentschap: SP Hoss Roemer altijd gemoedelijk maar op zijn hoede,  PvdA Little Joe Samson onbesuisd maar dapper, VVD Pa Rutte bedachtzaam en onverschrokken en D66 Adam Pechtold nooit op zijn mondje gevallen zeker niet bij de vrouwen. (Een digitale fotobewerking van Petrus)

Nog nooit hebben we tijdens Tweede kamer verkiezingen (12 september aanstaande) zoveel openlijke kandidaten voor het minister presidentschap gehad. Maar liefst vier die het land wel willen regeren. Het lijkt erop dat we over  net zoveel MP’s beschikken kunnen als over managers.

Misschien gaan we zo wel naar de verkiezing van de Minister President toe. Dat zou zo gek nog niet zijn. Waarom zouden wij niet net als Frankrijk, Duitsland en De VS onze sterke man voor vier jaar kiezen? Dat zou meer stabiliteit kunnen brengen en tegelijkertijd meer democratie immers zo’n MP zal hoe dan ook altijd moeten kunnen steunen op een coalitie in de Tweede Kamer, desnoods wisselende coalities. Rutte weet al hoe dat moet, hij heeft er ervaring mee opgedaan tijdens het gedoogkabinet.

Maar zo ver is het nog lang niet. We zullen wel ergens in een tussenvorm blijven hangen. We kiezen een beetje de MP maar blijven ook een beetje trouw aan het idee dat we op een partij stemmen. Maar diep in ons hart weten we dat we onze kostbare stem op een persoon uitbrengen en niet op een partij of een partij programma. Dat is veel te abstract.

HET GEHEIM VAN ROEMER, DE JAGER EN PECHTOLD

Goede politici zijn er genoeg maar waarom trekt de een meer stemmen dan de ander? Mensen die de politiek als een ernstige bezigheid beschouwen denken dat het met de partij en het partij programma te maken heeft. We stemmen niet op personen maar op programma’s, heet het dan. Degen die het zegt misschien wel maar hij overschat toch de betekenis van de rede en de redelijkheid bij veel kiezers.

Veel mensen, misschien wel de meesten hebben geen tijd of niet genoeg kennis van zaken om zich een politiek oordeel op basis van politieke programma’s te vormen zoals de populariteit van de kieswijzer laat zien. Die mensen nemen vaak ook hun toevlucht tot het uiterlijk van de politicus, zijn gedrag, houding, kleding en zijn humeur. En waarom ook niet? Ieder mens doet dat immers in het dagelijkse mensenverkeer. Je kunt nu eenmaal niet met iedereen eerst een uitvoerig gesprek hebben alvorens je een oordeel te vormen.

Het zal niet verbazen dat politici die goed gekleed zijn, zich een goede houding weten te geven, goedlachs zijn, twinkelende ogen hebben en een zeker gevoel voor humor kortom een vrolijk kop hebben, aantrekkelijk zijn voor de kiezer.

Voorbeelden genoeg. Roemer en Pechtold kunnen in de peilingen niet kapot . Pechtold is van die twee de man van de minzame glimlach. Roemer van de brede lach. Een ander voorbeeld is Jan Kees de Jager, de man met het vrolijke hoofd. Hij behoorde tot de populairste bewindslieden van het kabinet Rutte. Trouwens Rutte zelf doet ook zijn best om goedlachs en vrolijk gehumeurd te zijn, maar soms komt het geforceerd over. Dat is niet goed. Teveel is schadelijk maar dat geldt voor veel dingen in het leven.

Daarom nog een goede raad voor het CDA straks bij het kiezen van een nieuwe partijleider. Kies een goedlachse, immer goed gehumeurde partijleider met twinkelde oogjes. Iemand met een vrolijk hoofd want dat heeft Nederland nodig. Iemand als Jan Kees de Jager. Het CDA zal als een komeet in de peilingen stijgen.

DE REDDERS VAN HET VADERLAND

Een nationaal bezuinigingsakkoord in amper twee dagen! Wie had dat gedacht. Het land kijkt op over zoveel daadkracht. Brussel ook samen met de rest van Europa. Toch geen Griekse toestanden. Geen demonstraties maar daadkracht. Zo kennen we Nederland weer. Natuurlijk, het is niet allemaal koek en ei wat de dag brengt maar dat geeft niet. De moraal telt nu. Straks buigen we ons over de details en twisten we als vanouds tot als het moet tien cijfers achter de komma. Nu de schouders eronder. 

Held van de dag is natuurlijk Minister van Financiën Jan Kees de Jager. Jan Kees heeft zich ontpopt als de financiële doener die niet bang is om met politieke tegenstanders te praten als de nood aan de man is. Chapeau voor Jan Kees. Het CDA mag zich met zo’n man in de handen knijpen.

Heldin van de dag is wat mij betreft Jolande Sap. Zij heeft het na Kunduz toch gewaagd om opnieuw nationale bestuurlijke verantwoordelijkheid te nemen. Een grote verrassing. Ik heb Groen Links nooit hoog gehad als bestuurderspartij daarvoor zijn de leden van die partij mij teveel uit op schone handen wat natuurlijk gemakkelijk is als je toch tot de beter betaalde lagen van de Nederlandse bevolking hoort. Ik ben benieuwd hoe de kiezer zal reageren. Kiezers belonen politieke moed zelden. Ze zijn bezig met hun eigen belangen. Hun zorg is vooral wat er voor hen in het vat zit.

Samson beseft dat. Daarom kijkt hij het vat nog eens na. Helaas er zit voor zijn kiezers te weinig in dus blijft er niets anders voor hem over dan een politieke grimas voor zijn politieke collega’s. Samson gaat voor de kiezersgunst in plaats van het landsbelang. Jammer, want hij was goed begonnen  met zijn verklaring bereid te zijn over zijn eigen schaduw te springen.

Stef Blok is natuurlijk ook een held. Hij heeft voor zijn VVD meer ingeleverd dan gebruikelijk voor de welgestelde kiezers in ons land. Maar ook hij besefte dat het landsbelang nu eenmaal ongebruikelijke daden vereist. Petje af voor deze VVD’er evenals zijn baas Rutte. Want die is er toch maa mee akkoord gegaan. Toch staat hij een beetje voor schut. Met dank aan Wilders die hem in de steek liet. Hij zal de vaandelvlucht van Wilders nooit meer vergeten.

Arie Slob van de Christen Unie verdient uiteraard ook een heldenstatus. Samen met Jan Kees laat hij zien dat zogeheten Christelijke politiek wel degelijk in het landsbelang kan zijn. Ik ben benieuwd hoe de kiezers straks reageren op zijn partij.

Tot slot Alexander de Grote. Ook hem komt de heldenstatus toe. Ook hij heeft net als Jolande Sap zich niet laten leiden door de populistische vraag of het akkoord wel links genoeg is maar of het land er mee gediend is. Voorwaar een alleszins redelijke stap die hoewel verwacht mag worden van D66 al met al toch enigszins verrassend blijft. 

GRIEKSE TOESTANDEN IN TWEEDE KAMER

Digitale fotomontage van Petrus met hulp van Jan Steen's "Leven in de brouwerij".

OPEN BRIEF AAN MAXIME V.

Beste Maxime laat je kabinet er niet een van opgebruikt vuurwerk worden!

Beste Maxime, amice,

Ik schrijf je vertrouwelijk en reken er op dat het vertrouwelijk blijft. Zonder vertrouwelijkheid geen vertrouwen en dat moet je zelfs in de politiek soms in elkaar hebben. Daarom is achterkamertjespolitiek af en toe nodig, zonder bemoeials en pottenkijkers.

Maar ter zake. Ik lees zo af en toe dat jij op je departement de zaakjes goed voor elkaar hebt. Dat verbaast me niks. Je mag dan een ongeliefde machtspoliticus zijn, je bent wel een man van de daad. Waar ik mee zit is jullie kabinet, ik bedoel dat van jouw en Rutte. Ik geeft toe dat ik het indertijd met jullie eens was om Wilders er bij te halen. Dan zou hij ook eens gedwongen worden om politieke verantwoordelijkheid te nemen. Mee laten doen is in de politiek nog altijd de beste manier om de nieren van je politieke vijanden en hun aanhang te proeven. Mijn zegen had je dus.

Maar nu begin ik toch langzamerhand van gedachten te veranderen. Wilders heeft zich ontpopt tot nationaal chagrijn en dat werkt deprimerend, zeker in crisistijd. Zelfs Henk en Ingrid beginnen daar volgens mij genoeg van te krijgen. Er is al chagrijn genoeg in de wereld, daar hebben we W. niet voor nodig. Hij is slecht voor onze nationale geestesgesteldheid. Daarom zou het goed zijn voor ons land als zijn chagrijn niet langer gedoogd wordt. Laat hem maar chagrijnen in de oppositie dan kan hij in zijn eigen sop gaar koken tot hij een ons weegt. Dat zou ook nog wel eens een opluchting kunnen zijn voor Henk en Ingrid.

Ik zie nu dat je het voorhoofd fronst en mij vraagt wie er dan in de plaats van W. in de regering moet komen? Dat weet ik helaas ook niet zo in een, twee drie! Met Emile Roemer haal je natuurlijk wel een vrolijke Brabander binnen. Maar zijn partij is helaas wat minder vrolijk. Die wil persé alles bij het oude laten, je zou het een retro-socialistische partij kunnen noemen en dat is niks voor ons land.

Pechtold dan, is die wat? Geen vrolijke frans maar zijn studentikoze gevatheid heeft wel wat. Zijn partij is dan weer een stuk moeilijker met z’n geloof in het individuele zelfbeslissingsrecht vanaf dat een kleuter zijn eerste woordjes brabbelt. De gekozen burgemeester is ondertussen ook al geflopt.

Misschien Jolanda dan maar? Zij kan het kabinet zeker wel een beetje opfleuren en dan bedoel ik niet alleen met groen (!). Ze is van goede wil dat heeft ze met Uruzgan aan heel Nederland laten zien. Maar ook haar partij zit haar in de weg. Dat is allemaal grachtengordel luxe wat de klok slaat en dat kan ons volk zich in crisistijd niet veroorloven. Bovendien krijgt ze het aan de stok met Bleker als het over groen gaat. Niet doen dus.

Komen we bij Job terecht tenminste als jij dat gedonder met Bos nu eens eindelijk kunt vergeten. Job is heel fatsoenlijk en de Tweede Kamer is hij ook al lang beu. Die wil weer eens graag de hand aan de ploeg slaan. Vervelend is wel dat je dan weer niet weet wat je aan zijn partij hebt en twee partijen die niet weten wat ze willen in een kabinet (die van jou is er ook nog lang niet uit) is teveel.

We zitten dus eigenlijk vast aan W. tenzij jij met Rutte een grote sprong voorwaarts zou aandurven. Nood breekt wetten en we zijn in nood toch? Ik denk aan een fusie van onze Tweede Kamer met het Vlaamse Parlement. Dat schept lucht aan beide kanten maar vooral aan Nederlandse kant. Om te beginnen halen we met de Vlamingen meteen de Vlaamse gezelligheid in huis, een lichtere toon van spreken en conflicten bijpraten aan de toog met een smakelijk pintje. Stel je in plaats van W. de erudiete en gezellige Bart de Wever eens voor. De ene week vergader je in den Haag, de andere in Brussel waar het Vlaamse parlement zetelt. Kunnen onze kamerleden ook meteen lobbyen bij de Europese Commissie voor functies op hoog niveau en extra geld voor ons volk en de natuur. Antwerpen wordt een Nederlandse havenstad, Rotterdam een Vlaamse. Geef toe, twee leeuwen, de Nederlandse en de Vlaamse, kunnen samen altijd harder brullen dan een.

In afwachting van je antwoord verblijf ik met hartelijke groeten,

Petrus

PS. Kunnen jij en Rutte niet een keer tijdens de thee met onze Koningin haar meteen voorstellen stante pede te vertrekken? Ik heb niks tegen haar maar zoals ze zelf zegt moeten we het hebben van de jongeren. Jonger volk op de troon zou meteen een opkikkertje zijn voor ons zo geplaagde volk in deze crisistijd.