Posts tonen met het label wilders. Alle posts tonen
Posts tonen met het label wilders. Alle posts tonen

donderdag 24 september 2026

DE TELOORGANG VAN DE PVDA. DEEL 12. DIEDERIK SAMSOM

Tussen 1995 en 2001 was Samsom werkzaam bij Greenpeace. Hij heeft geen enkele keer spijt gehad van acties waaraan hij heeft deelgenomen. "Maar er waren wel acties heel erg moeilijk, of slecht uitgevoerd."De PvdA'er heeft naar eigen zeggen geen strafblad. "Wel een vrij lange lijst van aanhoudingen en uitreikingen. Je wordt na een actie niet veroordeeld, je krijgt meteen een boete. Dan koop je het af, eigenlijk net als wanneer je door rood rijdt.” Hij verliet de organisatie omdat hij vond dat Greenpeace te weinig gedaan kreeg. "Ik zat op de publieke tribune na een actie die zo succesvol was dat er een debat van kwam, maar er gebeurde echt niks in de Tweede Kamer." Samsom verwacht niet dat zijn achtergrond als milieuactivist een probleem voor hem zal worden. RTL Nieuws



Job Cohen hield het politieke avontuur voor gezien. Hij meende niet aan de hoge verwachtingen te kunnen voldoen. In de Tweede Kamer was hij niet de man met de scherpe tong en de gevatte antwoorden. Met straatvechters als Wilders in debat gaan, was niet zijn ding. Dat is een tekortkoming die de media een gebrek aan aanwezigheid noemden.


Samsom, intussen een ervaren politicus als lid van de PvdA fractie in de Tweede Kamer, stelde zich kandidaat voor het partijleiderschap. Hij won de ledenraadpleging met 54% van de stemmen. Ronald Plasterk kreeg bijna 32%. Samsom verklaarde dat als de PvdA de grootste partij zou worden hij premier wil worden en in het geval de PvdA in de regering zou komen, hij fractieleider zal blijven. Samsom laat hiermee weten dat hij weet wat hij wil. Zijn ambities rijzen openlijk hoog.


Met Samsom had de partij een nieuw type leider. Wim Kok was een voormalig vakbondsman, Bos een bedrijfsmanager bij Shell, Cohen een klassieke bestuurder, Samsom een voormalig Greenpeace activist. Geen wonder dat met Samsom klimaat en milieu een sprong omhoog maken op de politieke prioriteitenlijst van de PvdA.   


Samsom maakt uiteindelijk van de sociaal-democratische PvdA met een groen randje een groene partij maken met een sociaal-economisch randje. Wat onder Kok was begonnen, werd door Samsom voltooid. De PvdA als de partij die naar de werkmensen luistert en naast hen staat en politiek bedrijft om hen een waardige plek in samenleving en maatschappij te geven, is de partij geworden van de hoger opgeleiden die mens en maatschappij terugbrengen tot wetenschappelijk hanteerbare en meetbare grootheden en solidariteit terugbrengen naar paternalisme en materialisme.


Niettemin wordt Samsom nog gezien als de erfgenaam van de sociaal-democratie. Als moderne, jonge debater met losse boord weet hij 38 zetels binnen te halen. Daarmee werd hij een goede tweede. Rutte als aanstichter van het intussen mislukte gedoogkabinet wist wonderbaarlijk genoeg zijn mislukking om te zetten in een winst van 41 zetels.


Wilders en Verhagen werden daarentegen afgestraft voor de mislukking van het gedoogkabinet. Wilders verloor 9 zetels, Verhagen 8. Wilders bleef met 15 zetels een rekenkundige middenpartij net als trouwens de onmachtige SP.

Het CDA werd met 13 zetels nog net geen kleine partij, net als D66 met 12 zetels. De uitslag maakte rekenkundig een twee-partijen-kabinet VVD-PvdA mogelijk. Met 79 zetels heb je een redelijke meerderheid als iedereen zich aan de afspraken houdt. 


Samsom en Rutte zijn uit hetzelfde hout gesneden. Ze weten wat ze willen en zijn pragmatisch zodat ze niet struikelen over ideologische opvattingen. Rutte werd uiteraard minister president en Samsom bleef als bewaker van fractie en de politieke lijn fractieleider. Lodewijk Ascher werd PvdA vice-premier en minster van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.


Het regeerakkoord van Rutte II, “Bruggen slaan” berustte op 3 pijlers: de schatkist op orde brengen, eerlijk delen en duurzame groei. Belangrijk waren de bezuinigen en lastverzwaring van 16 miljard, fasering hypotheekrente aftrek, verhoging van de AOW leeftijd,  verhoging van het eigen risico in de zorg en overheveling van ondermeer jeugdzorg naar gemeenten.


Dat duurzaam de nieuwe politieke prioriteit en slogan was, werd bevestigd met de totstandkoming van het “Energieakkoord voor duurzame groei”. De politiek agenda zou voortaan draaien om milieu, klimaat en duurzaamheid. Een politieke nieuwigheid was ook de manier waarop het akkoord tot stand kwam. Geen klassiek polderen van overheid met alleen vakbonden en werkgevers maar flink uitgebreid met milieu-, klimaat- en natuur-organisaties, tezamen een veertigtal. 


In het akkoord wordt voorzien in de sluiting van kolencentrales, de bouw van windmolens te land en ter zee, zonnepanelen, energiebesparing en het terugschroeven van de gaswinning in Groningen. Duurzaamheid wordt het nieuwe politieke toverwoord voor de maakbaarheid van de samenleving tot wel honderd jaar vooruit.


Den Haag wordt de alomvattende regisseur van de toekomst van Nederland en zijn inwoners. Nederland nadert met zijn planbureau’s en polderakkoorden de centraal geleide economie met intact lating van kapitalistische economie en vrije marktwerking. 


De eerste stappen daartoe werden al meteen na de Tweede Wereldoorlog gezet met de oprichting van het Centraal Plan Bureau in 1947. De eerste directeur  was macro-econoom, Nobelprijs winnaar en social-democraat Jan Tinbergen. Tijdens het meest progressieve kabinet van Nederland ooit, het enige kabinet Den Uyl, werd het Sociaal en Cultureel Planbureau (1973) opgericht. In 2008 volgde de oprichting van het Planbureau voor de Leefomgeving. 


Den Haag is voortaan de regisseur op zo goed als alle levensgebieden van de burgers. Politieke besluitvorming en bestuur worden verwetenschappelijkt daarbij gesteund door een groeiende hoeveelheid hoger opgeleide ambtenaren. De politieke agenda wordt langs wetenschappelijke weg vastgesteld. Kiezers en burgers staan daarbuiten en kijken ernaar of toch niet?


woensdag 23 september 2026

DE TELOORGANG VAN DE PVDA. DEEL 11. MARK RUTTE

 

De drie hoofdrolspelers van het gedoogkabinet Rutte I met Ruut zelf in het midden, links voor ons Maxim Verhagen en rechts Geert Wilders.

Rutte was niet voor een gat gevangen. Hij had met de informateurs Ruud Lubbers (CDA) en Ivo Opstelten (VVD) een plan B uitgewerkt voor het geval een coalitie met links (PvdA/Cohen-GL/Halsema) niet zou lukken. 


Dat plan bestond uit een coalitie die gedoogd zou worden door de PVV. Een constructie die Wilders wel zinde; regeren op afstand zodat je de handen vrij houdt. De vraag was of het CDA zou willen meeregeren nu het de helft van zijn zetels in de Tweede Kamer had verloren? 


Lijsttrekker Balkenende vertrok na het dramatische verlies op staande voet uit de politiek. Het CDA had niet meteen een nieuwe leider. CDA fractievoorzitter Maxim Verhagen en voormalig minister van Buitenlandse Zaken onder Balkenende nam zijn taak over. Die aarzelde of hij met zijn zwaar gehavende fractie in een coalitie met VVD moest stappen. Nadat hij besefte dat dit een van de weinige kansen was om mee te regeren, besloot hij het er op te wagen.


Hoe gewaagd het voorstel was, bleek tijdens een CDA partijcongres waar de gedoogconstructie aan werd voorgelegd. Het dreigde een splijtzwam te worden tussen rekkelijken en preciezen. De laatsten hadden grote ethische bezwaren tegen Wilders’ voorstel tot een verbod op de koran en belasting op hoofddoekjes ( door hem kopvodden genoemd). Ze beschouwden dat als een aanval op de vrijheid van godsdienst en het gelijkheidsbeginsel. Zijn openlijke en harde anti-islam opstelling botste met de CDA opvatting over een tolerante, pluriforme samenleving met respect voor minderheden. 


De pragmatische opstelling van het partijbestuur -de rekkelijken -onder leiding van Verhagen won het met 68% van de stemmen. Daarmee was de rust in de partij niet hersteld. Het conflict over gedoogsteun aan de PVV had een diep kloof blootgelegd in de partij over de verhouding ethiek en politieke machtsvorming en had voor veel emotionele schade gezorgd.


Uiteindelijk strandde het gedoog-avontuur na twee jaar. Wilders trok zijn steun aan kabinet Rutte I begin 2012 in vanwege voorgestelde bezuinigingen op AOW, de Brusselse norm van 3%  overheidstekort en te weinig bezuiniging op ontwikkelingshulp.


Verhagen is de grote verliezer. Hij kreeg de bijnaam rat omdat hij werd gezien als de man die verraad had gepleegd door een gedoogkabinet met de PVV mogelijk te maken waardoor links buiten de macht werd gehouden. Verhagen slaagde er niet zijn om het partijleiderschap in handen te krijgen. Er was sprake van een gedeeld leiderschap met partijvoorzitter Ruth Peetoom en CDA fractievoorzitter Sybrand van Haersma Buma.


donderdag 17 september 2026

PRINSJESDAGEN: ROB JETTEN WAAR GAAT GIJ HENE?

 

Deze prent is zonder AI gemaakt.

Kabinet waar gaat gij hene? Gaat gij naar links of gaat gij naar rechts? De Tweede Kamer fracties smeken om een antwoord maar premier Jetten volhardt in zijn standpunt. Hij is bereid met elke fractie te praten over elk begrotingshoofdstuk apart als het moet.


Dat zint de Tweede Kamer fracties niet. Dit riekt naar verdeel en heers. Dat zeggen ze niet maar weten ze wel en dat is het ook. Het minderheidskabinet heeft een nationale begroting gemaakt en daar kun je naar believen aan mee doen of niet maar dan alleen volgens de menukaart van het kabinet.


Jetten buigt niet naar links en niet naar rechts om de voormalige CDA leider en premier Dries van Agt te citeren. Symbolischer kan het haast niet. Dit minderheidskabinet eigent zich de vroegere middenpositie van het CDA toe. Het kabinet Jetten is het midden. Een ander midden is er niet!


De regering Jetten bepaalt van daaruit welk spel hoe wordt gespeeld. Je kunt dus niet met de hele begroting meespelen en dus geen begrotingsdelen uitruilen. Neem jij een beetje terug van klimaat, dan geef ik je wat voor migratie. Dat spel wordt hun uit handen geslagen. Het kabinet bepaalt het kwartetspel, de Tweede Kamer fractie die er brood in ziet kan aansluiten. 


Volgens sommige fractieleiders met Wilders en Klaver voorop, voorspellen dezelfde chaos als voor de totstandkoming van de begroting. Maar was het wel een chaos? Op het gezicht van Klaver zie je dat hij begint te beseffen dat het misschien wel geen chaos is maar een bewuste gang van zaken. Als dat zo is dan staat hij buitenspel.


Zeker als andere fractieleiders wel in dat spel meegaan. Eerdmans van Ja 21 is zo een andere fractieleider. Hij heeft al toegezegd het spel met het kabinet te willen meespelen. Praktische politiek noemde hij dat tijdens de beschouwingen.


Wilders met zijn goede neus voor het politieke spel waarschuwde Eerdmans meteen. Die besefte meteen dat met de opstelling van Eerdmans de anderen wel mee moeten doen of anders geen kaarten meer hebben, om Trump te citeren.


Waarom gaat Eerdmans mee met Jetten? Omdat hij denkt tijdens het gesprek alsnog kaarten te hebben? Klaver weet het niet meer. Waar gaat Nederland hene? Vooralsnog staan Jetten, Yesilgöz en van den Brink tezamen met hun fractieleiders Paternotte, Brekelmans en Bontenbal aan het roer.

woensdag 16 september 2026

DE TELOORGANG VAN DE PVDA. DEEL 10. JOB COHEN

Job Cohen op net PvdA congres in maar 2012 waar hij tot partijleider en lijstaanvoerder werd gekozen. Op de achtergrond toenmalig partijvoorzitter  Hans Spekman, tegenwoordig voorzitter van de FNV.


Wouter Bos, een jongere uitgave van Wim Kok maar zonder zijn charisma en ervaring, bracht niet het verwachte succes voor de PvdA. Een paar maanden voor de verkiezingen in 2010 vertrekt Wouter Bos met stille trom. Om persoonlijke redenen legt hij het partijleiderschap neer. Hij wordt opgevolgd  door Job Cohen. 


De vervanging van de 47 jarige Bos met zijn jeugdige management stijl door de 63 jarige meer ervaren bestuurlijke Cohen zou een terugkeer kunnen betekenen naar de sociaal-democratie van weleer. Hij roept immers in de verte herinneringen op aan Joop den Uyl.


Bovendien gaven opiniepeilingen Cohen een koppositie als aanstaand premier, boven Balkenende en Wilders. Volgens de peilingen zou de PvdA zelfs de grootste partij worden. Kortom, alles stond in stelling om de PvdA terug in het centrum van de macht te brengen.


Maar dat viel tegen. De veel jongere Rutte, nog meer manager dan Bos, haalde bij die verkiezingen net een zetel meer (31 totaal) dan Cohen waardoor diens kans op het premierschap zo goed als verkeken was. 


Het is overigens de eerste keer dat de drie traditionele partijen ver onder de 40 zetels blijven. Het CDA kreeg zelfs een enorme dreun en kwam niet verder dan 21 zetels, dat was een halvering na de periode Balkenende. De afkalving van de drie klassieke partijen is hier begonnen.


Het is Wilders die met zijn PVV roet in het eten van de grote partijen gooit. Hij haalt maar liefst 24 zetels binnen en is daarmee in een klap de derde partij van het land, na VVD en PvdA en voor het CDA. Nu is hij niet alleen inhoudelijk een blok aan het been van de klassieke machtspartijen, maar ook nog qua machtspositie. Hij geeft aan te willen regeren. Maar met welke partij?


De afkeer van Wilders was groot. Hij introduceerde de straatvechtersmentaliteit, polarisatie en grove woorden in de Tweede Kamer. In zeker opzicht een opvolger van Fortuyn maar dan zonder diens charme, humor, charisma en gevoel voor nuance. 


Hij gooit allerlei heilige huisjes in de Nederlandse politiek omver, vooral linkse huisjes en daar waren ze bij links nog niet aan gewend.  In de Nederlandse polder politiek was het gebruikelijk om zachte, wollig toedekkende taal te gebruiken. Je weet immers maar nooit met wie je na de verkiezingen verder moet. Dat was niet aan Wilders besteed. Die streefde naar duidelijkheid voor de gewone mensen, een duidelijkheid die grenst aan discriminatie en uitsluiting. Het gevolg was dat niemand met hem wilde regeren. Dus als het even kon, moest er een coalitie zonder PVV komen.


Rekenkundig waren er diverse mogelijkheden. Bijvoorbeeld een paars-rood kabinet van VVD, PvdA en SP. De SP had weliswaar ook een dreun van 10 zetels gehad maar er resteerden er nog altijd 15. Samen 76 zetels is een smalle basis, maar mogelijk. 


Voor de VVD was dit echter een te links kabinet, zeker met de dreiging van Wilders op rechts. Bovendien kon de SP niet uit zijn actie stand komen en bleef dus buiten beeld.


VVD samen met PvdA, Groen Links en D66 is ook een rekenkundige mogelijkheid. Samen zouden ze 81 zetels hebben. Groen Links partijleider Femke Halsema en Job Cohen konden met elkaar overweg, maar voor Rutte zou dit ook een te links kabinet zijn. 


Binnen zijn partij moest Rutte nog altijd rekening houden met de naweeën van zijn confrontatie met Rita Verdonk. Ze was zijn geduchte concurrent voor het leiderschap van de partij en ze stond bij de vorige verkiezingen op nummer 2 van de lijst. Ze behaalde toen zelfs meer voorkeursstemmen dan Rutte, de nummer een van de lijst. Een uitzonderlijke prestatie vermoedelijk vanwege de steun die ze had van partijbonzen als Wiegel en Bolkenstein.


Rutte had zijn machtsbasis in de VVD fractie echter goed georganiseerd en waagde het om een jaar na die verkiezingen Verdonk uit de Tweede Kamer fractie te zetten. Net als Wilders behield ze haar zetel maar sloot zich niet aan bij Wilders. Ze richtte de partij Trots op Nederland op.  


Die partij behaalde nul zetels! Een geluk voor Rutte want stel je voor dat ze net als Wilders in het begin 9 zetels had gehaald. Dan was hij geen winnaar geweest, maar de PvdA. Met die nul zetels was het lot van Verdonk bezegeld. Ze verdween uit het politieke landschap.


Maar het was al met al wel duidelijk dat Rutte niet teveel moest gaan avonturieren op links. Dat zou hem wel eens opnieuw in een moeilijk parket kunnen brengen. Wat nu, goede raad was duur. 

 

dinsdag 17 maart 2026

PETJE AF VOOR EX- PREMIER SCHOOF

 

Premier Schoof op Prinsjesdag.

Zal men in de media ooit schrijven dat Schoof al met al een goede en vooral ook fatsoenlijke premier was, de samenstelling van zijn kabinet in aanmerking nemend?


Je zult maar zaken moeten doen met iemand als Wilders die je al in het eerste en beste debat als een tweederangs lulletje behandelt door je als “slappe hap” weg te zetten. 


De meesten zullen gedacht hebben ‘eigen schuld, dikke bult’ moet je maar geen premier worden van een kabinet met Wilders’ PVV. Maar moet je dan al die paar miljoen kiezers die op Wilders gestemd hebben politiek negeren, net doen of ze er niet bij horen, of ze geen burgers zijn van Nederland?


Ondanks de lompe Wilders hield Schoof de banier van fatsoen hoog. Hij liet zich niet verleiden tot boosheid. Hij reageerde beheerst en met decorum. "Dat zijn uw woorden, ik kies andere woorden", zei hij tegen Wilders’ na diens slappe hap kreet. Dat is fatsoenlijk, getuigt van zelfbeheersing en het niet op de man willen spelen.


Dat laatste doen veel burgers, politici, columnisten en andere mediapersoonlijkheden vaak wel. Ze zijn vergeten dat de essentie van democratie is dat je politiek van mening kunt verschillen maar tegelijk respect moet tonen voor de ander zelfs als die ander dat zelf niet kan opbrengen.


Schoof heeft uit naam van de democratie de verantwoordelijkheid genomen om het land te dienen en dat is een verdienste. Schoof was een voorbeeld van democratische beschaving en fatsoen, een voorbeeld dat hard nodig is. Hij verdient lof dat hij het aangedurfd heeft om een zo moeilijk kabinet te leiden. Petje af.


dinsdag 4 november 2025

POLITIEKE NABESCHOUWING TWEEDE KAMER VERKIEZINGEN

 

Uitdager Rob Jetten, lijsttrekker van D66 (rechts), heeft Wilders -zij het nipt - verslagen. Het is een geweldige prestatie. Jetten moest van heel ver komen in aantal zetels. Wilders moest vechten om zijn verlies te beperken.

Was het een afwisseling van de wacht? Je zou het bijna denken. Als dat zo is, dan zou sprake zijn van een generatiewisseling in de politiek. Maar zo eenvoudig is het ook weer niet. Er is meer aan de hand dan jong versus oud, al speelt dat zeker ook een rol.


Misschien is het wel een (voorlopig?) afscheid van de linkse politieke cultuur die sinds de jaren zestig van de vorige eeuw dominant aanwezig was in maatschappij, kranten, TV  en de sociale media. 


Dat afscheid wordt gesymboliseerd door het vertrek van GL/PvdA lijsttrekker Frans Timmermans. Met de fusie van Groen Links met de PvdA was de hoop geboren een linkse dam te kunnen opwerpen tegen de populistische, rechtse en conservatieve tijdgeest. Die hoop is met deze verkiezingen vervlogen. 


Timmermans zelf was tot op zekere hoogte erfgenaam van de PvdA uit de tijd van partijleider Joop den Uyl (1919-1987). Hij kreeg nooit zijn tweede kabinet. Timmermans heeft nu zelfs zijn eerste kabinet niet gekregen.


Hij werd buiten verwachting verslagen door Rob Jetten van de sociaal-liberale partij D66. De jonge Jetten groeide tijdens de campagne in zijn rol van lijsttrekker maar vooral ook uitdager van de andere lijsttrekkers en dan met name Wilders.


We kunnen nu vaststellen dat Jetten de strijd met Wilders gewonnen heeft. Het liberalisme van D66 heeft gewonnen van het populisme, nipt weliswaar maar toch afgetekend genoeg om Wilders’ partij naar de tweede plaats te verwijzen.


Met het verlies van Wilders en de winst van Jetten komt het populisme, dat met een vliegende start begon met Pim Fortuyn (1948-2002), die helaas vermoord werd, op het tweede plan. Wilders zal waarschijnlijk nooit meer de kans krijgen om premier te worden. 


Zijn partij, voor zover je over een partij kunt spreken (niet meer dan één man en een twitter account aldus VVD lijsttrekker Dilan Yesilgöz), zal hoogst waarschijnlijk in de loop van de tijd afkalven. Het is immers geen partij meer van een winnaar maar eerder van een praatjesmaker en dat maakt zijn partij een stuk minder interessant.


Een opvolger vinden zal moeilijk worden want de PVV is geen van onderaf opgebouwde partij, geen vereniging met een ledenbestand met statutaire bestuurlijke geledingen. Dat maakt het moeilijk om de partij over de schaduw van Wilders heen te tillen.


Wat nog meer is opgevallen is de veerkracht van VVD lijsttrekker Dilan Yesilgöz. Ze is een politiek sterke vrouw gebleken die overeind bleef in een politieke storm die zowel binnen als buiten haar partij tijdens de verkiezingscampagne op stak. Bovendien is er gezien de behaalde zetels, ruimte voor twee soorten liberale partijen, de meer ondernemers georiënteerde VVD en de wat meer op hoger opgeleiden stedelingen georiënteerde D66.


Ook opvallend is de terugkeer van het CDA onder leiding van lijsttrekker Henri Bontenbal. Het CDA heeft sterkere wortels in de Nederlandse samenleving dan sommigen dachten, vooral in het noordelijke deel van Nederland, met zijn protestantse erfenis.


Het zuidelijke, meer katholieke volksdeel is verdwaald tussen CDA achtige afsplitsingen NSC en BBB. Ten dele is het nu teruggekeerd. Misschien dat na deze ervaringen het CDA meer oog zal krijgen voor wat de zuidelijke meer katholieke achterban bezielt want die ene zwaluw van nu is voor de toekomst niet genoeg. De kunst voor het CDA is om het christelijke politiek erfgoed te mobiliseren en levend te houden in heel Nederland.

donderdag 30 oktober 2025

BLINDE VLEKKEN OP LINKS

Voor sommige kiezers is dit het toonbeeld van integratie en samenwerking voor anderen een provocatie en bevestiging van vervreemding in eigen land.

Ik las en hoorde links en rechts in de media dat ze bij Groen Links/PvdA (wanneer gaan die twee nu eens eindelijk fuseren?) niet begrijpen wat kiezers bezielt. Hoewel hun programma zegt de grootste problemen van het land als wonen, zorg en uiteraard de altijd durende armoedebestrijding en herverdeling te willen aanpakken, stromen de kiezers niet toe.

Wie goed naar Wilders luistert, weet waarom. Er woedt een cultuuroorlog en dat woord willen linkse mensen absoluut niet horen. Nu is oorlog ook wel een erg drastisch woord wat weinig nuance toelaat. Je zou het daarom een veenbrand moeten noemen of ontheemding, zoals Pim Fortuyn deed voordat hij door een milieufanaat werd vermoord.


Van de week bracht een vragensteller tijdens het verkiezingsdebat tussen Wilders en de rest op SBS 6 het onder woorden. Hij voelt zich niet meer thuis in zijn eigen Rotterdamse wijk vanwege de overvloed aan 'vreemdelingen' die inkopen doen bij hun eigen, al even vreemde winkeliers. Als je het gevoel krijgt dat je thuis of in dit geval je wijk wordt ontnomen dan raak je ontheemd, vervreemd of zelfs ontworteld en wie wil dat in zijn eigen land? 


Toen ik laatst vertelde dat Aziatische winkeliers in de Portugese stad Porto geen Portugees spreken ook al wonen ze er jaren, antwoordden twee vrienden uit de Randstad dat ze in Amsterdamse café’s en restaurants altijd in het Engels worden aangesproken, ook nadat je hebt gevraagd om Nederlands te spreken. Dat blijken ze dan niet te kunnen.


Twee voorbeelden van ontheemding waar Groen/PvdA geen afstand van wil nemen. Integendeel, het strookt met hun idee dat we allemaal wereldburgers zijn, dat thuis een inwisselbare plek is en dat de Nederlandse taal nu eenmaal geen wereldtaal is en kosmopolieten spreken liever een wereldtaal dan een dialect aan de Noordzee.


Dat hoeft natuurlijk niet te verbazen want Groen/PvdA stemmers zijn hoog opgeleiden die het in stad en land voor het zeggen hebben. Niettemin ontfermen zich graag over hun zwakkere burgers (politiek paternalisme onder de naam van solidariteit). Niet dat ze de wereld van die zwakkere burgers goed begrijpen. Daarom lossen ze alles op met toeslagen enz.Je zorgt voor een hoger minimumloon, lagere huren en extra toeslagen enz. en de burger is tevreden. Volkscultuur is nooit een sterke kant geweest bij de PvdA en zeker niet bij GL.


Wilders vertaalt de cultuuroorlog tot in het extreme met zijn slogan Nederlanders op de eerste, de tweede en de derde plaats (bij Vlaams Belang heet dat “Eigen volk eerst”) waardoor het lijkt of  er voor anderen geen plaats is. Dat is overdreven zoals altijd als het om politieke slogans gaat. Wilders vergroot het probleem uit om aandacht te krijgen.


Maar links heeft panische angst voor dit "nationalisme". Merkwaardig genoeg heeft men dat niet als het om andere volkeren gaat. Dan is nationalisme zelfs gewenst, toegestaan en mag het zelfs activistisch gepromoot worden.


Voeg bij het linkse onbegrip voor de ontheemding van de doorsnee Nederlanders het linkse klimaat-alarmisme bedoeld om de burger de stuipen op het lijf te jagen en zo klaar te stomen voor de gewenste aankoop van warmtepompen, zonnepanelen, elektrische auto’s, windmolens bij de achterdeur enz. en en het plaatje is compleet.


Groen en de PvdA zijn in oorlog met de doorsnee Nederlanders die vooral met rust willen worden gelaten, hun eigen  taal spreken en een eigen vertrouwd thuis in een al even vertrouwde, eigen wijk willen.