ZELENSKY, DE MAN VAN 90 MILJARD

 

Wat is nu eigenlijk 90 miljard Europese steun voor Oekraïne ofwel 45 miljard per jaar? De rekensom is gauw gemaakt. Het komt neer op ongeveer € 100,-  per inwoner behalve dan Hongarije, Slowakije en Tsjechië, die doen niet mee. Dat is een vorm van verraad. Willen zij weer Russische tanks in Praag (1968) en Boedapest (1956)?

Maar wat is 100 € per jaar voor de verdediging van de vrijheid van Europa? Een peuleschil vergeleken met de offers die Oekraïne brengt! Er zijn mensen die denken dat Rusland ons vrijheid brengt of een beter leven. Wel als je toestand beziet in Rusland, zowel materieel als geestelijk, dat weet je wel beter. Maar sommigen willen niet zien tot dat het te laat is.

Het leven voor Zelensky moet erg zwaar zijn. Terwijl elke dag burgers omkomen bij bombardementen en soldaten sneuvelen aan het front moet hij voor de overleving van zijn land vertrouwen op mensen die je in wezen nooit kunt vertrouwen. Ik bedoel politici. 

En dan heb ik het niet over Trump of de met zichzelf ingenomen Hongaarse onderkruiper Orban, of over de Tsjechische miljardair premier Babis of de Slowaakse wegkijker premier Fico maar ook over bijvoorbeeld de Franse president Macron, de Duitse Bondskanselier Merz, de Engelse premier Starmer, de Italiaanse premier Meloni en ja ook de Nederlandse toekomstige premier. Zij allemaal staan onder druk van kiezers en niets zo wispelturig als kiezers. Vandaag hosanna, morgen kruisig hem. 

Putin en Trump willen beiden niet voor niks verkiezingen in Oekraïne. Zij willen van Zelensky af. De man is hun veel te groot geworden en doet alsmaar niet wat zij willen, vrede sluiten ten koste van zijn land. Sterker nog, hij weet ze tot nu telkens via de Europese band te weerstaan.

Maar hoe lang nog? Zal Europa het vol houden? Is Europa in staat weerstand te bieden aan het koppel Trump-Putin? Voorlopig zijn er Europese leiders die  bereid zijn om te doen wat nodig is voor Oekraïne maar voor hoe lang nog? In Nederland lopen politieke leiders rond die het met Putin op een akkoordje willen gooien (Wilders) zo ook in België (Vlaams Belang), Frankrijk (Le Pen), Spanje (toch al een zwakke broeder), Italië enz. 

De vraag is of  Europa stappen durft zetten om een echte grootmacht te worden? Als de voormalige Europese grootmachten en oorlogvoerenden - Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk - elkaar kunnen vinden dan zou er wel eens een einde kunnen komen aan de politieke agenda van Trump en Poetin. President Zelensky heeft alvast veel voorwerk gedaan, nu nog doorzetten.

Dat Zelensky intussen overeind blijft is op zich al een God’s wonder. Dat maakt zijn tegenstanders alleen maar kleiner en onbeduidender. 

TEVEEL OF TE WEINIG GAZA-OORLOG IN DE TWEEDE KAMER?

 

Dat de Gaza oorlog een lakmoesproef is geworden voor partijpolitieke gezindheid laat zich aflezen uit de bovenstaande Stellingen over de Algemene Beschouwingen 2025 van het onderzoeksbureau Maurice de Hond. 

Het gaat om de laatste stelling in het rijtje. Weliswaar een enigszins suggestieve vraag maar de cijfers zijn er niet minder helder om. Ze sluiten bijna naadloos aan bij het links-rechts schema van de Nederlandse politieke partijen.

Van de kiezers van de linkse partijen D66, SP en GrL/PvdA vindt een kleine minderheid dat de beschouwingen teveel over Gaza zijn gegaan. 

Van de kiezers van de rechtse partijen Forum voor Democratie, PVV, BBB, JA21 en VVD vindt een grote meerderheid dat de beschouwingen teveel over Gaza zijn gegaan.

Van de CDA kiezers vindt ongeveer de helft dat er teveel over Gaza is gepraat in de Tweede Kamer. Daarmee zijn we terug bij de bekende CDA waarvan de aanhang wijfelt tussen rechts en links. Een voordeel voor een partij die zich nadrukkelijk als middenpartij afficheert dat kan verkeren in een nadeel.

Wat gaat het CDA doen met de mogelijk straks 25 zetels? Een coalitie over rechts of links? Zo'n keuze kan tot interne verdeeldheid van de partij leiden. Een groep CDA kiezers heeft een strenge moraal, voornamelijk van protestantse huize, een andere groep, voornamelijk van katholieke huize, is conservatiever en rekkelijker. Het is dan aan de partijleider om dat politiek te overbruggen.

Intussen ondersteunen de voornamelijk links georiënteerde organisaties PAX,  Amnesty International, Save the Children, The Rights Forum, SOMO en Oxfam Novib met een eigen onderzoek het belang van de Gaza-oorlog als campagnethema voor de aanstaande verkiezingen.

Uit dat onderzoek, gedaan door onderzoeksbureau Motivaction, blijkt dat “velen de situatie in Gaza meewegen in hun partijkeuze voor de Tweede Kamerverkiezingen op 29 oktober. Een kwart weegt dit enigszins mee, 11 procent veel en 7 procent heel veel. Voor 42% doet dit onderwerp er (enigszins) toe. 39% geeft aan de ontwikkelingen in Palestina-Israël weinig of helemaal niet mee te wegen. “ (amnesty.nl)

De vraag hoe en wat Nederland daadwerkelijk kan doen om een einde te maken aan het onmenselijk lijden van de Palestijnen in de Gazastrook komt oo in de Tweede Kamer weinig of niet aan de orde. In het Nederlandse politieke wegen goede bedoelingen soms zwaarder dan de vraag of en hoe het doel effectief kan worden bereikt.

VOER VOOR POLITICOLOGEN 40. ZAL BELGIË BARSTEN?

Lees en huiver hoe de leider van de politiek correcte Vooruit (de Vlaamse tegenhanger van de PvdA) tevens Kamerlid zich gedraagt tijdens een nachtje stappen. "Het is zaterdag 2 september 2023, 6 uur 's ochtends. De eerste avond - en dus ook nacht - van de Vredefeesten in Sint-Niklaas loopt op zijn einde, wanneer de politie café 't Hemelrijk op de Grote Markt binnenwandelt. Ze komen een vaststelling doen van een gesneuvelde spiegel in de toiletten. Ook aanwezig in het café: Conner Rousseau, op dat moment nog voorzitter van Vooruit, samen met enkele vrienden. Rousseau - duidelijk dronken - spreekt de agenten aan en zegt al lachend dat ze wel met erg veel ter plaatse zijn. Maar het blijft niet bij lachen. De politicus vindt dat de politie zich beter zou focussen op "een ander probleem in de stad": de overlast die de Romagemeenschap volgens hem veroorzaakt. Er vallen racistische uitspraken. Rousseau zou het - zo blijkt later - onder meer gehad hebben over "bruin gespuis", "bruine mannen" of "die Roma, gewoon op slaan". Daarnaast zou hij ook seksueel ongepaste opmerkingen hebben gemaakt over een vriendin die bij hem was." (VRT)

De peilingen voor de aanstaande verkiezingen in Vlaanderen wijzen erop dat Vlaanderen het land van het Vlaams Belang kan worden d.w.z. van de extreem rechtse nationalisten. Hun slogan “Vlaanderen weer van ons” is duidelijk, Vlaanderen moet onafhankelijk worden. België kan barsten heet dat op zijn Vlaams. De slogan is natuurlijk ook meteen tegen vreemdelingen. 

Het cordon sanitair dat tientallen jaren door de andere meer gematigde partijen rond het Vlaams Belang is gelegd, heeft dus niet gewerkt. Dat ter lering aan al degenen die door middel van uitsluiting denken een politiek conflict te kunnen vermijden. 

Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Het zou dus best kunnen zijn dat straks de poppen aan het dansen gaan. Wat te doen als Vlaams Belang inderdaad de grootste wordt? De partij door ingewikkelde coalities van zeven partijen buiten de deur zien te houden van de staatsmacht?

Het zal niet helpen tenzij je bereid bent aan de wortels van de democratie te zagen maar dan geraak je op den duur nog verder van huis. Het ware beter geweest dat men de meer gematigd nationalistisch conservatieve partij N-VA onder leiding van Bart de Wever, burgemeester van Antwerpen, had toegelaten tot de federale regering en met hem een gesprek was begonnen over confederalisering van België.

Maar dat was voor de Waalse socialisten een brug te ver. Zij klampen zich wanhopig vast aan de Belgische eenheidsstaat die hen in staat stelt om hun cliënteel socialisme te behouden. Socialisme op kosten van de Vlamingen. Dat willen veel Vlamingen niet en dus zetten ze meer en meer hun kaarten op Vlaams Belang.

Het gevolg is dat de nationalistische conservatieve N-VA in de peilingen op de tweede plaats staat met ongeveer 20% van de stemmen. Niet slecht natuurlijk maar wel 5% minder dan in 2019. Maar het belangrijkste is dat Vlaams Belang nu voorop komt met bijna een derde van de stemmen. Dat komt aan als en mokerslag in de Vlaamse politiek die nog lang zal nadreunen.

Christendemocraten en socialisten zijn teruggezakt van volkspartijen tot net boven de 10% partijen. Ze tellen nog mee maar hangen toch boven de politieke afgrond van machteloosheid. 

De Vlaamse socialisten hebben het moeilijk gekregen door de zotteklap, zegt hij zelf, van de jonge, charmante, rap van tong zijnde en enigszins over het paard getilde partijleider Connor Rousseau. Hoe deze jongeman van een politiek correcte partij het in zijn hoofd haalde om in nachtelijke uren in een bruin café racistische praat over zigeuners  enz. uit te slaan in het bijzijn van flikken, zal wel altijd een raadsel blijven.

Uiteraard groeide het incident uit tot een schandaal toen hij brutaal en wel eiste dat de zaak uit respect voor hem uit de media zou worden gehouden. Maar geen schandaal zo groot in Vlaanderen of er wordt een mouw aan gepast. De voormalige partijleider keert vol berouw terug als bescheiden lijstduwer. Elke Vlaming weet dat dit een manoeuvre van de partij is om hem als stemmentrekker weer op de voorgrond van de partij te brengen.

Van al dit gedoe profiteert de ouderwets extreem linkse communistische arbeiderspartij PVDA. Die rukt volgens de peilingen op van onder een 5% partij naar een boven de 10% partij. Niets is de politiek vreemd, ook de Vlaamse politiek niet. Een partij die links populisme koppelt aan linkse dictaturen blijft in deze informatie eeuw een wonderlijk fenomeen.

De winst van de PvdA verandert niets aan het feit dat ongeveer de helft van de Vlamingen kiest voor meer nationalisme en conservatisme. Hoe dat zal uitwerken in de Vlaamse en Belgische politiek valt nog te bezien. Dat zal ook afhangen van de christen-democraten en de kleine liberale partij. 

Het is heel goed mogelijk dat de komende uitslag van de verkiezingen in juni - tegelijk met de verkiezingen voor het Europees parlement - met Vlaams Belang op nummer een de verhoudingen met Wallonië verder onder druk zal zetten. Zal België dan toch barsten?

 

VOER VOOR POLITICOLOGEN 27. HET VERVAL VAN DE VOLKSPARTIJEN

 

Met de verkiezingsoverwinning van de partij Wilders (PVV) is een einde gekomen aan de langdurige dominantie in de Nederlandse politiek van de drie volkspartijen CDA, PvdA en VVD.  

Vanaf 1971 tot aan de verkiezingen vorig jaar zijn CDA en PvdA elk 6 keer de grootste partij geweest en de VVD vier keer. Sinds de Tweede Wereldoorlog waren de Christelijke partijen zowat altijd aan de macht. Met de overwinning van Wilders kwam een einde aan 52 jaar dominantie van de drie volkspartijen. 

De drie volkspartijen staan voor de drie belangrijkste politieke stromingen, liberalisme, socialisme en confessionalisme. Ze dateren uit de vorige eeuw en hebben ruwweg 120 jaar lang het politieke landschap gedomineerd. Nederland is geworden wat het is mede dankzij deze drie stromingen.

De afkalving begon bij de PvdA. Na twee paarse kabinetten Kok (PvdA) met VVD en D66, het eerste zonder CDA, verscheen Pim Fortuyn met zijn boek “ De Puinhopen van Paars”. De PvdA zette de kritiek (arrogant?) weg als rechts populisme. Partijleider Melkert was fysiek niet in staat om met Fortuyn als politicus om te gaan, zo zagen we op TV. Drie maanden na de boekpresentatie werd Fortuyn door een linkse milieu- activist doodgeschoten.

Bij de daarop volgende verkiezingen won de partij van Pim Fortuyn in een klap 27 zetels. Het CDA werd met 43 zetels de grootste waarna de kabinetten Balkenende (CDA) werden geformeerd. De partij van Fortuyn LPF maakte deel uit van het eerste kabinet Balkenende maar hun deelname was geen succes. De partij was onvoorbereid en miste sturing. 

In 2004 kwam het tot een breuk tussen Geert Wilders en de VVD. In 2006 neemt hij met zijn pas opgerichte partij PVV voor het eerst deel aan de Tweede Kamer verkiezingen. Van een partij in de klassieke zin van het woord is geen sprake. Wilders is een einzelganger die graag de touwtjes in handen houdt. Hij is het enige partijlid. Een tot dan onbekend fenomeen in de Nederlandse politiek.

Hij behaalde 9 zetels. Bij de verkiezingen in 2010 wordt hij met 24 zetels ineens de derde partij van het land. Blijkbaar zit de onvrede over de bestaande politiek diep. Het CDA werd de vierde partij (verlies 20 zetels). Aldus kwam een einde aan de kabinetten Balkenende .

De grootste partij werd de VVD met Rutte (31 zetels). Wilders gaf  gedoogsteun aan het kabinet Rutte I. De keus voor een kabinet met gedoogsteun van Wilders leidde tot een bijna scheuring in het CDA tussen preciezen en pragmatici, een strijd waar ze zich nooit helemaal van hersteld heeft. De partijleiding neigt naar links, de kiezers naar rechts. 

De voorstanders wonnen nipt het pleit maar het kwaad was geschied. Het CDA bleek net als de PvdA geen antwoord te hebben op het rechtse nationalistische populisme van Wilders. Het kabinet werd  geen succes omdat Wilders halverwege de rit zijn gedoogsteun introk. Vanaf toen werd de populist Wilders bestempeld als een onbetrouwbare partner.

Het antwoord van Rutte op Wilders was zijn uitsluiting vooraf (cordon sanitair, afgekeken van de Belgische politiek?). De VVD werd de grootste, de PvdA tweede maar de PVV ondertussen wel de derde partij van het land. Het CDA herstelde niet van de interne problemen en werd na de SP (15 zetels) de 5e partij met 13 zetels.

Rutte II werd over links geformeerd. De twee partijen VVD en PvdA hadden samen 79 zetels behaald.  De samenwerking met de VVD werd de PvdA onder fractieleider Samsom, die een nieuw ideologisch paradigma in de partij introduceerde - de klimaatstrijd - uiteindelijk fataal. Bij de daarop volgende verkiezingen in 2017 behaalde de partij nog slechts 9 zetels. Een deel van de traditionele PvdA stemmers herkende zich niet meer in de partij. 

Het CDA herstelde bij de daarop volgende verkiezingen (2017) enigszins met 19 zetels, de VVD was opnieuw winnaar met 33 zetels. Geert Wilders werd de tweede partij van het land met 20 zetels, maar zoals door Rutte beloofd, buiten de regeringsmacht gehouden. Rutte 3 werd een centrum-links kabinet (VVD, CDA, D66 en CU). 

Rutte 4 (2022 tot vandaag)  werd een herhaling van Rutte 3 maar met andere onderlinge machtsverhoudingen. D66 was met 24 zetels tweede geworden na de VVD (34 zetels) . Het CDA na Wilders (17 zetels) vierde partij (15 zetels). 

Hoewel politiek breed opgezet wisten Rutte 3 en 4 geen antwoord te geven op de groeiende problemen van het land rond migratie, woningbouw, de zelf geschapen klimaatproblemen enz.  Het kabinet wilde veel, was eigenlijk overmoedig (D66 wilde de helft van de boeren afschaffen) en had geen politieke controle over haar eigen doelstellingen. Stichtingen als Urgenda en Milieudefensie bepaalden via de rechter het beleid.

Wilders wist het gebrek aan initiatief o.a. als gevolg van een vastlopende technocratische bureaucratie (stikstof, warmtepompen, zonnepanelen, windmolens, elektrische auto’s enz.)  handig uit te buiten op het politieke toneel.

De pseudo-partij Wilders won de verkiezingen met een verrassende 37 zetels. De VVD viel terug tot 24 zetels (min 10 zetels). Het CDA en D66 vielen terug tot een respectievelijk 5 en 9 zetels. De PvdA wist zich min of meer te redden door een pré-fusie met Groen Links.

De combinatie voormalige Arbeiderspartij met de Grachtengordel leverde 25 zetels op, maar is te weinig om een kabinet over links te formeren. Het is een combinatie zonder overtuiging, meer een overlevingscombinatie. De uitslag bevestigde dat de linkse wind naar rechts was gedraaid.

De klassieke partijen zijn hierdoor ontregeld geraakt en niet alleen zij, ook de media. De PvdA is onthand, het CDA is richtingloos en of de VVD stand zal houden tegen de ontregelende krachten valt te bezien. 

De kans is groot dat de politieke kaart van Nederland na 2023 heel anders ingekleurd gaat worden met de volkspartijen hooguit nog in een bijrol. Dat zal wennen zijn voor die partijen. 

15. VOER VOOR POLITICOLOGEN. PIETER EN HET TORENTJE

Pieter Omtzigt in het Torentje

Het zou wel eens kunnen dat met het terugdringen van de rol van de koning bij formaties van regeringen, de behoefte in het land groter is geworden om een soort van president te hebben ook al mag hij staatsrechtelijk zo niet heten en heeft hij er ook de macht niet voor.

Feit is dat Rutte zich voor het oog van de burger heeft ontwikkeld tot zo een soort president. Ik denk zelfs dat veel, misschien wel de meeste burgers niet eens beseffen dat hij geen president is en geen presidentiële macht heeft.

Pieter Omtzigt heeft tijdens deze verkiezingen getracht het punt op de agenda te zetten. Herhaaldelijk gevraagd of hij Eerste Minister wil worden, dat heet voor het Torentje gaan, benadrukte hij voortdurend dat in Nederland als parlementaire democratie alle macht in het parlement ligt, d.w.z. in de Eerste en de Tweede Kamer.

Zijn afwijzing om zich kandidaat te stellen voor het Torentje onder verwijzing naar het staatsrecht en de parlementaire democratie werd hem in de verkiezingscampagne kwalijk genomen. Hij schiep geen duidelijkheid, heette het bij onze op scherp staande journalisten en zijn tegenstanders en dat werkte in het nadeel van de gepeilde zetels voor zijn partij.

Er gaat van kiezers en vooral media de druk uit om je kandidaat te stellen voor het Torentje terwijl we geen presidentieel systeem hebben. Blijkbaar is er behoefte aan een politiek leider met een gezicht want dan weet je waar je aan toe bent. Die moet dan wel in het Torentje zitten. Een politiek leider in de Tweede Kamer is slappe hap. Het volk roept om een leider! Aldus kwam Omtzigt er niet onderuit om alsnog te verklaren voor het Torentje te gaan.  

De vraag is of de idee dat de Tweede Kamer het centrum van de macht is en niet het Torentje nog te handhaven is. Zal straks niet weer het Torentje alle macht hebben ten koste van een gedisciplineerde Tweede Kamer? Dat zou zo maar eens kunnen. Het is immers de wil van het volk. 

13. AMERICA LATINA.CHILEENSE VERKIEZINGEN EN DE AMERIKAANSE MULTINATIONAL ITT

 

In maart 1973 worden de Chileense parlementsverkiezingen in de wereldpers en dus ook in Nederland nauwlettend gevolgd. Dat het bij de Nederlandse kranten aan politiek inzicht ontbreekt, blijkt uit de verschillende krantenkoppen aldus onze landen redaktie in CLAT Nieuws.

“De Volkskrant: “Chili stemt massaal. Allende in het nauw bij verkiezingen;”, renonrechte de indruk wekkend dat Allende aan de verliezende hand was, de nRC: “Uitslag Chileense verkiezingen betekent overwin voor Allende”, Trouw: Allende’s linkse coalitie gaat nederlaag tegemoet”, De Tijd: “Verkiezingen versterken Allende”.(CLAT Nieuws no.4, mei/juni 1973, 4e jaargang)

Wat is er aan de hand? Onze redacteur vermeldt dat 43, 4% van de kiezers voor voortzetting van Allende’s politiek heeft gestemd. Nog nooit eerder in de geschiedenis heeft een zittende president bij tussentijdse verkiezingen zijn aanhang vergroot. Allende is in 1970 met 36, 2% van de stemmen tot president werd gekozen.

Verontrustend daarentegen is de verdeeldheid binnen de Unidad Popular. De gematigde stroming waartoe Allende zelf behoort, wil hervormingen binnen de bestaande orde. De radicale stromingen (waaronder linkse voormalige christendemocraten) verwerpen de bestaande maatschappelijke orde en willen vanaf de basis een 'socialistiese maatschappij' op bouwen. 

Internationale aandacht krijgt de ITT (Internationale Telefoon en Telegraafmaatschappij) die zich in Chili gedraagt als een staat in een staat. Gedwongen door een senaatscommissie was ITT open over haar verzet tegen de regering Allende. 

“Vice-president van de ITT, William Merriman, zei dat zijn maatschappij 25 keer bij het ministerie van buitenlandse zaken heeft aangedrongen alle ekonomiese hulp aan Chili te staken, leningen van internationale banken onmogelijk te maken en andere ekonomiese sancties toe te passen. Hij voegde er aan toe dat een ITT funktionaris een brief met 19 suggesties voor acties van de Noord-Amerikaanse regering had geschreven.” (Nieuwsoverzicht in CLAT Nieuws No.4, mei/juni 1973, 4e jaargang)
 

VERKIEZINGEN 2023. DE NIEUWE LIJSTTREKKERS VOOR DE HAAGSE BANENCAROUSSEL

 

De eerzuchtige en ambitieuze Frans Timmermans wordt dan toch lijsttrekker van de linkse combinatie PvdA/GL. Maatje Diederik Samsom zal hem zeker bijstaan als oud PvdA partijleider. Wie weet zit er een ministerschap in als Frans premier wordt.

Dankzij de val van het kabinet Rutte kan het journaille volop speculeren over wat er gaat komen, wie welke rol krijgt en wie wint. Dus lezers maak je borst maar nat. Ik doe mee mee met mijn blog. Politiek is leuk om over te kletsen. Het is net als het weer, een menselijke vorm van chaos met een soms enige orde.

We weten al wie er allemaal geen lijsttrekker gaat worden maar wie dan wel hangt nog in de lucht. Klaver van Groen Links wordt het in ieder geval niet van de gecombineerde lijst Groen Links/PvdA en Attje Kuiken van de PvdA ook niet.

De gecombineerde lijst tilt de Linkse Wolk (benaming heb ik van de Telegraaf) volgens de peilingen uit boven het niveau van minipartijtjes. Als we peilingen De Hond mogen geloven en waarom niet, De Hond is een ervaren peiler, dan hebben we drie partijen die het grootste kunnen worden: VVD, BBB en GL/PvdA.

Geen van drieën hebben ze op het moment van schrijven een lijsttrekker. BBB aanvoerder Caroline zal waarschijnlijk wel lijstaanvoerder blijven maar of dat ook betekent dat ze premier zal worden is zeer twijfelachtig. Ze ziet zichzelf niet als zodanig. Maar wat niet is, kan komen.

De VVD zou met Dilan Yesilgöz, de huidige minister van justitie,  kunnen komen. Dat zou geen gekke zet zijn. Een stevige politica met uitgesproken visie en opvattingen, het tegendeel van de vertrekkende D66 Kaag en een migrant van Koerdische afkomst. Wie weet de eerste vrouwelijke premier?

Vlak voordat ik dit schrijf is de Linkse Combinatie eruit. Frans Timmermans de eerzuchtige gaat lijsttrekker worden. Hij schat blijkbaar in dat de Linkse Combinatie het grootste wordt en hij dus premier. En er is al een peiling waarin de Combinatie het grootste wordt (28 zetels). Of dat ook straks zo zal zijn, is natuurlijk afwachten.`

Al die verwachtingen kunnen zo maar in rook opgaan als het politieke wonder uit Enschede Pieter Omtzigt met een eigen partij meedoet met de verkiezingen. Hij zou volgens dezelfde peiling maar liefst 46 zetels halen. Dat gaat ten koste van alle partijen. Dat kan ook niet anders. Omtzicht spreekt een heel breed publiek aan. Het publiek dat vroeger door het CDA als middenpartij werd bediend.

INTEGRATIE MOEILIJKER DAN MEN DENKT

 

Bijna zes op de tien Turks-Nederlandse stemmers geven aan te hebben gestemd op president Recep Tayyip Erdogan en zijn AK-partij. Daarmee ‘wint’ hij de verkiezingen onder stemgerechtigden in Nederland afgetekend, met tweemaal zoveel stemmen als zijn concurrent Kemal Kilicdaroglu. (De Kanttekening)

Er wordt te lichtzinnig gedacht over de integratie van migranten. Vooral linkse mensen denken dat uiteindelijk de meeste mensen dankzij de liberale democratische omgeving die Nederland biedt de migrant als vanzelf progressief wordt. Dat is dus zeer twijfelachtig.

Neem de jonge van afkomst Turkse vrouw op het journaal die naar haar hoofddoek verwees als verklaring waarom ze op Erdogan stemt. Erdogan mag dan autoritair zijn, op het anti-democratische af hij heeft er toch maar voor gezorgd dat mensen zoals zij in Turkije meetellen. De vrouw is duidelijk religieus conservatief.

Tot grote schrik en verbazing van progressieve Nederlanders stemt de meerderheid van de Nederlandse Turken op Erdogan. Hebben kranten en TV waaronder ook de NOS niet breed uitgemeten dat de oppositie in de peilingen voorstaat op Erdogan en bovendien wordt het na 20 jaar niet eens tijd dat hij uit de politieke verdwijnt?

De Nederlandse media lijden al jaren aan een progressieve bias, vertekening van de werkelijkheid. Niet alleen de drie kranten Volkskrant, Trouw en NRC maar helaas ook de nieuwsvoorziening van de NOS. Men doet daar aan wensdenken in plaats van analyse van de werkelijkheid.

Progressieve Nederlanders voelen zich kosmopolieten en denken vanuit dat perspectief dat uiteindelijk iedereen kosmopoliet zal worden en ieder geval ook de migranten.

Het stemgedrag van Turkse Nederlanders wijst op het tegendeel. Migranten houden vast aan hun  culturele, religieuze en nationale identiteit tot aan vele toekomstige generaties.

Is dat vreemd. Nee, helemaal niet. Wie wat verder kijkt dan zijn kosmopolitische neus lang is, ziet dat culturele, religieuze en taalverschillen eeuwenlang overleven.

Kijk naar buurland België waar het al 200 jaar de grootste moeite kost om Vlamingen en Walen bijeen te houden in een land. Wat te denken van de Catalanen en de Schotten, de Basken en de Noord Ieren? Kortom het stikt van de spanningen in Europa tussen de verschillende nationaliteiten.

Hoe de grote minderheden zich in Nederland zullen inpassen is moeilijk te voorspellen maar het lijkt verstandig om er vanuit te gaan dat integratie niet vanzelfsprekend is. Migranten zullen op de een of andere manier hun identiteit willen behouden.

Dat zal ook politiek tot uiting komen. Het begin is er al met partijen als Denk en Bijeen en acties tegen Zwarte Piet en de Nederlandse slavernij geschiedenis. Dat is confronterend. Dit soort acties wordt door veel Nederlanders gevoeld als een ondermijning van hun identiteit. Polarisatie ligt voor de hand. Hoe zullen  onze kinderen en kleinkinderen de daarmee gepaard gaande politieke spanningen oplossen?

 

WILDERS ONDERMIJNT ONZE DEMOCRATIE. STEM NIET OP WILDERS

 

Wilders is een gevaar voor onze democratie. Nee, niet vanwege zijn praatjes, zijn fobieën, zijn onbeschofte optreden in de Tweede Kamer of zijn ongemakkelijke waarheden. Nee, hij is gevaarlijk omdat hij niet mee wil regeren en dus geen verantwoordelijkheid wil nemen voor land en volk.

Wie praatjes verkoopt en intussen aan de zijlijn blijft staan ondermijnt de democratie. Democratie betekent verantwoordelijkheid nemen zoals te gaan stemmen, lid te worden van een partij of om actief te worden in de politiek.

Lid van de PVV kun je niet worden want de partij bestaat maar uit een persoon en dat is Wilders zelf. Hij ontneemt de burger op deze manier zijn stem. Ook dat is ondemocratisch.

Voor politieke partijen betekent democratie meeregeren en verantwoordelijkheid dragen voor compromissen en besluiten. Tot nu toe heeft Wilders niet te kennen gegeven mee te willen regeren. Zijn kiezers staan straks dus bij voorbaat aan de zijlijn. Uit hun naam mag Wilders praatjes blijven verkopen in de Tweede Kamer. Dat noem ik ondermijning van de democratie.

Met zijn weigering mee te regeren zet hij willen en wetens zijn kiezers aan de kant. Ze worden niet gehoord, ze tellen niet mee in het landsbestuur. Dat is ondermijning van de democratie. 

Daarom mijn stemadvies voor de Provinciale Statenverkiezing. Stem niet op Wilders. Hij houdt zijn kiezers voor de gek met zijn pseudo- politieke partij en door niet mee te willen regeren. Hij laat uw stem aan de kant staan. Een stem op Wilders is een verloren stem.

DE MOORD OP VIER NEDERLANDSE JOURNALISTEN

 

Ereplaats in Amsterdam met vijf kruizen, vier voor de omgekomen Nederlandse journalisten en een voor de 40.000 vermoorde Salvadorianen (overgenomen van Wikipedia, Koos Koster)

Vandaag is het 39 jaar geleden dat vier IKON (Interkerkelijke Omroep Nederland) journalisten door een patrouille van het leger van El Salvador in de heuvels van Chalatenango ver buiten de hoofdstad werden doodgeschoten. De moord veroorzaakte internationale opschudding en verontwaardiging in Nederland en de rest van de wereld. Aan het hoofd van de IKON ploeg stond de befaamde links geëngageerde journalist Koos Koster. De drie anderen waren Hans ter Laag, Joop Willemsen en Jan Kuiper.

Zoals gewoonlijk in een oorlogssituatie is deze zaak nooit helemaal opgehelderd ook al zijn er van vele kanten inspanningen verricht om duidelijk te krijgen of hier sprake was van een koelbloedige moord, bedacht en voorbereid in hogere regionen van het leger, of van brute pech voor vier journalisten die op een legerpatrouille stuitten die het vuur openden omdat ze dachten met guerrilla strijders te maken hadden.

In El Salvador was al jaren een oorlog aan de gang tussen de linkse guerrilla en het leger. Hoe goed de bedoelingen van de guerrilla ook geweest mogen zijn, in die jaren hing er een waas van romantiek over de linkse revolutie, een oorlog wordt hoe dan ook altijd smerig. Er bestaan geen schone bevrijdingsoorlogen. De voorbeelden daarvan liggen in de wereld tot op de dag van vandaag voor het oprapen.

Uiteraard heeft Nederland geprobeerd de toedracht van de moord op te helderen, met name door de rol van het leger te onderzoeken. Dat was een heikele zaak, niet alleen omdat legers hun eigen code hebben en een min of meer van de buitenwereld afgezonderde groep vormen maar ook omdat de Amerikanen een grote vinger in de pap hadden bij het leger. El Salvador mocht geen tweede Nicaragua of Cuba worden. Het leger werd dan ook bewapend, getraind en geadviseerd door de Amerikanen. Dat maakte het voor Nederland nog moeilijker om te achterhalen hoe de vork in de steel zat.

De Amerikanen deden net als het Salvadoriaanse leger de dodelijke schietpartij op de IKON journalisten af als een incident dat nu eenmaal kan gebeuren in de chaos van een gewapend conflict. Een te gemakkelijke verklaring. De IKON journalisten waren ongewapend. Als het al een incident zou zijn geweest dan nog lag de verantwoordelijkheid voor de dood van de ongewapende journalisten bij het leger en zou dus grondig uitgezocht moeten worden. Het probleem was dat in de chaos van het land  niemand de macht had om het leger daartoe te verplichten. 

Anderzijds werd vastgesteld dat Koos Koster als een kenner van het land de situatie volledig had onderschat door met zijn ploeg het binnenland in te trekken om contact te leggen met de guerrilla, terwijl hij al in aanvaring was gekomen met de autoriteiten en bekend stond als een vriend van de opstandelingen. Op 7 maart interviewde Koos Koster gevangengenomen guerrilleros.  Op 11 maart werd hij ondervraagd door agenten in burger, nadat een briefje met zijn naam en het adres was gevonden op het lichaam van een gedode guerrillastrijder. Een dag later werd het team in de Salvadoraanse pers beschuldigd van steun aan de guerrilla. 

“Desondanks verliet het team het land niet, maar ze reisden op 17 maart naar Chalatenango waar ze door mensen van de FMLN zouden worden opgehaald. Na anderhalf uur rijden trokken de journalisten te voet het land in. Al na enkele meters werden allen gedood door militairen van het Salvadoraanse regeringsleger die kennelijk wisten van hun komst.” (Wikipedia, Koos Koster)

Het is bijzonder tragisch wat daar in de heuvels van Chalatenango is gebeurd maar net zo tragisch was het lot van de boerenbevolking op het platteland die in een gewapend conflict werden betrokken zonder dat ze zich daar over hadden kunnen uitspreken. Honderdduizenden zagen zich genoodzaakt het geweld te ontvluchten door naar de dichts bijzijnde stad te trekken waar overigens ook moordcommando’s van politie en leger actief waren.

Pas in 1984 slaagden de Amerikanen erin om met enkele vooraanstaande Salvadoriaanse politici het Salvadoraanse leger te overtuigen verkiezingen te aanvaarden die de bevolking een stem zouden kunnen geven in het conflict. De guerrilla sloot zich daar schoorvoetend bij aan door de verkiezingen niet met geweld te boycotten. Om de druk op de twee partijen te verhogen en het vertrouwen in het Amerikaanse beleid te herstellen, werden internationale waarnemers uitgenodigd om de verkiezingen te volgen. Dat was voor het eerst in de geschiedenis.

Toenmalig Minister van Buitenlandse Zaken Minister van den Broek besloot daarop twee waarnemers sturen, Thom Kerstiëns (CDA) en de schrijver van deze blog (PvdA). In de PvdA ontstond onder leiding van partijvoorzitter Max van den Berg en fractielid Eveline Herfkens, tevens voorzitter van de Evert Vermeer Stichting, flinke heibel over mijn deelname. De meer gematigde fractieleden waaronder buitenland woordvoerder Relus ter Beek begrepen daarentegen dat de verkiezingen een kans waren om een einde te maken aan de dodelijke geweldsspiraal.

De opkomst tijdens de verkiezingen was massaal. Een signaal van de bevolking dat ze het geweld meer dan zat was. De voormalige burgemeester van de hoofdstad en christendemocraat Duarte werd tot president van het land gekozen. Het duurde daarna nog jaren voordat het land enigszins hersteld was van de schade als gevolg van het oorlogsgeweld.

 

DE WAANZINNIGE STEMMENTELLERS OFWEL DE LOTGEVALLEN VAN STEMBUREAU 34: DEEL I

Leden van het stembureau achter de stemtafel. Eerst wordt de stempas gecontroleerd aan de hand van een identiteitskaart. De stempas of volmacht komt op een stapel. De kiezer krijgt in ruil voor zijn stempas een stembiljet. Er wordt op toegezien dat de kiezer het stembiljet in de juiste stembus stopt.Ondertussen wordt het aantal stempassen en uitgebrachte stemmen geturfd.

Ik ben in de jaren tachtig enkele malen verkiezingswaarnemer geweest. Ik mag wel zeggen de eerste verkiezingswaarnemers die Nederland ooit gehad heeft. Mijn allereerste keer was in El Salvador waar toen een burgeroorlog aan de gang was. De verkiezingen moesten een begin maken met beëindigen van de oorlog. Daarna ben ik voor de Nederlandse regering verkiezingswaarnemer geweest in Nicaragua en Suriname. In Nicaragua ben ik nog waarnemer geweest voor VN. Ik heb dus veel stembureau's bezocht, maar zelf nooit in zo een bureau gezeten. Vandaar dat ik besloot om me op te geven als lid voor een stembureau in mijn gemeente Oss.

Zodoende was ik afgelopen woensdag tijdens de verkiezingen voor Provinciale Staten en Waterschap voor het eerst van mijn leven voorzitter van een stembureau in Maren-Kessel, een van de tot de gemeente Oss behorende dorpen. Ik kan iedereen verzekeren dat het een héél leerzame ervaring is om met zes mensen er voor te zorgen dat van ’s morgens 07:30 uur tot ’s avonds 21:00 uur de kiezer onbezorgd het stembureau kan in en uitlopen in de zekerheid dat zijn of haar stem gehoord zal worden via de stembus.

Het begint met dat elk lid van het stembureau een speciale e-learning cursus moet doen. Dat is zoiets als een theoretisch rij-examen maar dan over wat wel en niet mag in het stembureau en dat is veel meer dan je zo voor de vuist weg zou kunnen bedenken. Staan de stemhokjes goed? Waar moet het legitimatiebewijs aan voldoen? Er mag alleen met rood potlood gestemd worden, de opstelling in het stemlokaal moet overzichtelijk zijn voor de leden van het stembureau en voor de kiezer, er moeten de godganselijke dag minstens drie leden van het stembureau aanwezig zijn waarvan een voorzitter, wie mag mee in het stemhokje enz. enz.

Als eindverantwoordelijken krijgen de voorzitters een extra cursus op het gemeentehuis. Daar zit je dan op een maandagmiddag met 48 andere voorzitters nog eens alles door te nemen. Nogmaals wordt de hele stemprocedure doorgenomen. Geloof het of niet maar op deze belangrijke instructiedag worstelt een gemeenteambtenaar met zijn volledig computer presentatie. Gelukkig komt het allemaal toch nog goed.

Als voorzitter hebben we de opdracht om aan het eind van de verkiezingsdag de processen verbaal op te maken met de namen en handtekeningen van de leden van het stembureau en de uitslag van de telling van de stemmen tot op de kandidaat nauwkeurig. Er volgen instructies hoe zo een procesverbaal tevens electronisch kan worden opgemaakt. Er wordt op aangedrongen dat we meteen na sluiting van het stembureau beginnen met het tellen van het aantal stemmen dat op elke partij is uitgebracht om die vervolgens zo spoedig mogelijk per email door te geven aan de gemeente. Dat is dan de voorlopige uitslag die de gemeente kan doorgeven aan het ANP. Want we moeten niet vergeten dat heel Nederland in bijna ondraaglijke spanning zit te wachten op wie er gewonnen heeft en wie verloren.

Meteen na de sluiting van het stembureau om 21:00 uur worden de stembiljetten uit de stembus Proviciale Verkiezongen op twee tafels uitgestort. Het tellen kan beginnen. Eerst moeten de groot formaat stembiljetten opengevouwen worden, dan kan begonnen worden met het ordenen per partij verdeeld over 16 stoelen.

Dat tellen kan pas na 21 uur beginnen. De meeste leden van het stembureau hebben er dan al een zittingsdag van 14 uren opzitten! Gelukkig geen vervelende uren, tenminste niet in ons stembureau. De hele dag door druppelen kiezers ons stembureau binnen. De meesten zijn goed gemutst en er kan altijd wel een praatje af, hoe kort ook en een groet. Toch wel Brabantse gezelligheid.  Het naast gelegen café De Sleutel zorgt intussen dat we ook nog wat te eten en te drinken hebben.

In het stemlokaal staan 2 koffiezetapparaten en een warm waterkan voor thee klaar. Er is voor koffie en filters gezorgd en thee in de bekende Pickwick zakjes. Er staan kopjes, schotels, suiker, melk, lepeltjes enz. We kunnen vooruit. Om 9 uur brengt de cafévrouw worstenbroodjes. ’s middags krijgen we van De Sleutel soep met brood. ’s Avonds een bord naar keuze van de snackbar, allemaal gratis. Ik wist niet dat er nog zoveel burgerzin en democratisch besef bestaat! We vragen ons af  of de cafévrouw samen met bedienend personeel niet een lintje verdient, temeer daar het niet voor het eerst is dat ze dit doen.