Posts tonen met het label sp. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sp. Alle posts tonen

woensdag 4 juni 2025

MUSEUM JAN CUNEN. HAN KLINKHAMER VAN HIER

 


Met de tentoonstelling “Han Klinkhamer Van Hier” zet het Museum Jan Cunen in Oss zijn beleid om meer aandacht te geven aan regionale kunstenaars voort. Het centrum van dit beleid is “Villa Curiossa”  een verwijzing naar de stad Oss en het gebouw waarin het museum gevestigd is, het voormalige “woonhuis van een schatrijke boterbaas”, zoals op de website van het museum staat te lezen. Eigenlijk waren het twee boterbazen, eerst de bouwer van de villa, de familie van den Bergh en daarna Jurgens. Beiden grondleggers van Unilever.


Villa Curiossa ofwel de Wonderkamer van Oss is een replica van het gebouw en staat midden in het museum op de eerste verdieping. De replica is samen met het museum het centrum van de (kunst)geschiedenis van Oss waarbij het begrip kunst breed wordt opgevat. 


Allerlei artefacten die op de een of andere manier naar de (cultuur)geschiedenis van Oss verwijzen, hangen in het trappenhuis naar de eerste verdieping en op de eerste verdieping. Er hangen schilderijen, foto's, borden, affiches enz. die verwijzen naar de industriële geschiedenis van de stad, naar de oude geschiedenis en naar de actuele geschiedenis. 


Met Villa Curiossa stapt de stad over de schaamte heen voor zijn criminele verleden en omarmt het zijn industriële geschiedenis. De industriële geschiedenis van Oss is van nationale betekenis, een betekenis die zich tot op de dag vandaag voortzet. Politiek heeft Oss met de Socialistische Partij ook Nederlandse geschiedenis geschreven.


De beeldende kunsten daarentegen zijn niet de sterkste kant van Oss. Ossenaren zijn vooral werkers en doeners. "Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg" kun je gerust de lijfspreuk van de Ossenaar noemen. De stad was bovendien lange tijd niet rijk genoeg voor kunst. Daar is de afgelopen eeuw verandering in gekomen. Het museum Jan Cunen ondersteunt deze verandering ten goede voor de beelden kunsten.


Kunstenaars uit de regio die enigszins naam weten te maken, worden door het museum uitgenodigd om hun werk tentoon te stellen. Zo ook Han Klinkhamer, een schilder van hier met landelijke bekendheid,  een “die altijd met zijn voeten in de Maaslandse klei is blijven staan”, aldus de expositiefolder. 


Dat laatste is aan zijn werk te zien. Klinkhamer is een landschapsschilder maar dan een zonder landschap in de klassieke betekenis van het woord. Klinkhamer abstraheert het landschap of delen uit het landschap. Hij haalt het als het ware in de gedaante van verf naar hem toe. Hij kneedt zijn verf tot hij op “een dieper, universeler thema” stuit. Daarom kan zijn werk, aldus de folder zich hier afspelen als “op een andere plek, of zelfs in een mentale ruimte, los van plaats en tijd.”


Het werk van Klinkhamer vibreert tussen figuratief en abstract. Je herkent sporen van een landschap in zijn werk maar soms verdwijnen die sporen in een volledig abstract spel van voornamelijk zwart en wit.


Klinkhamer is geen kleurenschilder, dat zou maar afleiden van het universele thema of moet ik zeggen de ziel van het landschap waarnaar hij op zoek is? Zijn werk is daarom tijdloos.  Daarom geeft hij geen titels noch jaartallen aan zijn schilderijen. Ze zijn bedoeld om ruimte te geven aan reflectie. Het werk van Klinkhamer leidt tot bezinning over onszelf en het landschap waarin we leven, verf bedoeld als inleiding tot geestelijk leven of is dat te sterk uitgedrukt?


dinsdag 8 april 2025

42. HOE ZIT DAT IN OSS? EINDE VAN EEN SOCIALISTISCHE GIDSGEMEENTE?


De lokale partij VDG wordt bij de verkiezingen in 2022 3 zetels groter dan de SP. Door de afsplitsing van tezamen 5 zetels resteren er nog maar 3 zetels voor de SP.

Jan Marijnissen is PvdA leider Wim Kok voorgegaan in het ontdoen van de ideologische veren van zijn partij. De voormalige FNV voorzitter doet dat pas in 1995. Maar daarmee is niet alles gezegd. Een partij als de SP is gebouwd op militant activisme tegen de bestaande orde en dat verdwijnt zo maar niet. Daarvoor zit het te diep in het dna van die partij.


Wim Kok mag dan de klassenstrijd hebben afgeschaft daarmee blijft zijn partij wel de partij van de emancipatie. De oorspronkelijke doelgroep van arbeiders en hun vrouwen wordt ingeruild voor feminisme (Hedy D’Ancona), nieuwe minderheden zoals migranten en vluchtelingen en de verdrukten ver weg in de Derde Wereld. 


Net als indertijd in Oss durfde de PvdA het niet aan om met de SP te regeren wat niet gemakkelijk is, zoals ook in Oss blijkt. Daarvoor verschillen de temperamenten van de beide partijen teveel van elkaar. De PvdA is vooral een doorgewinterde bestuurderspartij terwijl de SP een aktie-partij is.


Of Jan Marijnissen genoeg heeft gedaan om zijn partij salonfähig te maken als coalitiepartner, is een vraag die hijzelf misschien het beste kan beantwoorden. Hoe schudt je je ideologische veren af zonder je achterban te verliezen? Jan Marijnissen doet het op informele wijze, zonder er teveel een punt van te maken. Wim Kok doet het officieel wat eigenlijk nooit helemaal verwerkt is.


Met de mislukte coalitievorming voor een linkse regering miste de SP niet alleen de kans om ons land mee te besturen maar is ook het politieke momentum voorbij. Het mag nauw lukken dat de SP  ooit nog eens zoveel zetels binnenhaalt. Jan Marijnissen houdt het in ieder geval vanwege zijn gezondheid in 2008 voor gezien.


Opvolgster Agnes Kant blijkt een politieke ramp. Met de komst van partij en fractieleider Emile Roemer behaalde de partij 15 zetels in 2010. Een teleurstelling omdat hij in de peilingen vlak daarvoor veel hoger stond. In 2017 verliest de partij 1 zetel waarop ook Roemer aftreedt.


Hij wordt opgevolgd door Lilian Marijnissen, de dochter van Jan. Met de Tweede Kamer verkiezingen in  2021 wordt ze lijsttrekker. De partij zakt naar 9 zetels. Bij de verkiezingen in 2023 zakt de partij zelfs terug naar 5 zetels. Kort daarna treedt ze af als partijleider en als lid van de Tweede Kamer. Vergeleken met haar vader en met Roemer is Lilian politiek te licht om de partij naar een overtuigende zetelwinst te kunnen voeren.


Zoals eerder gemeld, valt de SP fractie in de gemeenteraad van Oss uiteen. Een geduchte klap voor de partij die ze in Oss waarschijnlijk niet meer te boven kan komen. Nieuwe generaties kiezers zullen weinig of niks hebben met de SP.


De afgescheiden partij kan als een lokale partij worden beschouwd. Zoals de naam al aangeeft - Sociaal Sterk Oss - gaan de politieke ambities niet over de grenzen van de stad heen. In Oss worden met de afsplitsing van de SP meegerekend nu 19 van de 37 zetels bezet door leden van lokale politieke partijen. 


Daarmee lijkt een definitief einde gekomen te zijn aan de mogelijkheid dat Oss nog eens ooit een socialistische gidsgemeente in Nederland zou worden. Het kan verkeren. Oss is van een naoorlogse KVP stad via de SP veranderd naar een meerpartijen stad met, naar het zich laat aanzien, een groot aandeel van lokale partijen. Oss sluit daarmee aan bij een nationale trend. Hoe lang die trend zal voortduren is koffiedik kijken en dara doen wij politicologen niet aan.

 

woensdag 19 maart 2025

40. HOE ZIT DAT IN OSS? VAN ACTIVISME NAAR CONSTRUCTIEVE OPPOSITIE?


 

Bij nadere beschouwing blijkt dat de partij in Oss uiteen is gevallen over de vraag wat zwaarder weegt in de partij: actie voeren of besturen. Wat betekent verantwoordelijkheid nemen voor besluitvorming? Het is het aloude dilemma waar elke radicale activistische partij mee te maken krijgt.


Het gevolg van deelname aan de verkiezingen, wat in wezen betekent het accepteren van democratische spelregels als basis voor bestuurlijke besluitvorming, brengt deze tegenstelling in de partij naar boven. Wat weegt het zwaarst, het revolutionaire activisme (Maoïsme) of het meebesturen?


In de beginfase was activisme het vanzelfsprekende uitgangspunt. De zetels in de gemeenteraad dienden voornamelijk om de acties in de wijken enz. te ondersteunen. Maar door de zetelwinst werd de partij van lieverlee gedwongen om bestuurlijke verantwoordelijkheid te nemen. Zo lang je geen absolute meerderheid hebt, betekent dat overleg met andere partijen en de kunst tot het sluiten van compromissen en het vaststellen van prioriteiten. 


Die tegenstelling kwam nu na zoveel jaren oppositie voeren tussen grofweg actie voeren of constructieve oppositie kwam met de plannen tot grootschalig onderhoud en sloop in de Roofvogelwijk van Oss tot een uitbarsting. De fractie raakte verdeeld in een groep van 5 en 3. De 5 vertrokken uit de SP en vormden o.l.v. van fractievoorzitter Jan Zoll de nieuwe lokale partij Sociaal Sterk Oss (SSO).


De 3 achterblijvers van de SP, de officiële SP fractie, houdt vast aan de actiepartij. Zij geven er de voorkeur aan de kiezer te mobiliseren door actie te voeren tegen de bestuursplannen en beleid.  Het is de klassieke SP als tegenpartij, de partij die ze ook was toen ze mee ging doen aan de Tweede Kamerverkiezingen.


De aanleiding voor het conflict in de SP fractie in Oss zijn de renovatieplannen van Woningcorporatie BrabantWonen. Die heeft plannen gemaakt om in de naoorlogse roofvogelwijk 113 woningen te renoveren, aan 20 woningen onderhoud te plegen en 56 woningen te slopen. De laatste ingreep komt bij de bewoners die hun buurt niet uit willen, hard aan. Het is dan ook die groep die actie voert met hulp van de SP oude stijl.


“Bij 56 woningen in het gebied van de Sperwerstraat, Spoorlaan, Vijversingel en de Landweerstraat-Noord kiest BrabantWonen niet voor renovatie. Deze woningen zullen over enkele jaren worden gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw. Minko de Weerd, directeur van BrabantWonen, legt uit: “De woningnood is hoog, ook in de Schadewijk. Daarom is het belangrijk dat er meer woningen komen voor jong en oud, en voor grote en kleine gezinnen. We hebben onderzocht of we in een deel van de Roofvogelbuurt meer woningen kunnen bouwen. Hier kunnen we appartementen bouwen in verschillende prijsklassen. We begrijpen dat dit nieuws een schok kan zijn voor bewoners die hier al jaren wonen. Zij krijgen voorrang bij de nieuwe appartementen en we ondersteunen hen met een verhuisregeling en persoonlijke aandacht.” (DTV . 189 woningen Roofvogelbuurt Oss gaan op de schop)


Het gevolg van het diep gewortelde meningsverschil binnen de SP fractie  over de renovatie en sloopplannen in de Roofvogelwijk heeft geleid tot de eerder genoemde nieuwe partij SSO, Sociaal Sterk Oss. Daarmee doemt de vraag op of er nog toekomst is voor de SP in Oss? 

donderdag 27 februari 2025

38. HOE ZIT DAT IN OSS? SP OVER HOOGTEPUNT

 

Foto: Daan Scholte, Stadsarchief Oss.


Oss is vanaf 1850 een industriële groeistad met in 1950 afgerond 20.000 inwoners. Tien jaar later zijn er dat 30.000  en weer tien jaar later 40.000. In het jaar 2000 heeft de stad 56.000 inwoners. Daarna is de onstuimige groei afgevlakt zodat de stad nu tegen de 60.000 inwoners telt, maar de gemeente heeft door fusies met omliggende dorpen en stadjes bijna 100.000 inwoners.


Dorpen als Berghem, Haren, Megen, Lith, Lithoyen, Maren-Kessel, Geffen, Herpen, Ravenstein, Deursen en Dennenburg, Diemen en Deden, Macharen, Overlangel en Neerlangel maken deel van de gemeente Oss. Oss is daardoor een Maasgemeente geworden met meer dan 40 km Maasoever. 


Door de fusies blijft Oss een mix van stads en dorpsmensen. Dat heeft gevolgen voor de politieke verhoudingen in de gemeenteraad.  Van na de Tweede Wereldoorlog tot ongeveer 1970 is Oss een KVP stad, een partij die boeren, arbeiders en burgers verenigde ten behoeve van de katholieke emancipatie. De PvdA als arbeiderspartij bij uitstek krijgt al die jaren nauwelijks voet aan de grond.


We hebben gezien dat de socialistische SP, net als de PvdA een echte arbeiderspartij, wel voet aan de grond krijgt met in 2002 maar liefst 15 zetels in de gemeenteraad, die intussen uitgebreid tot 35 zetels.


Maar vier jaar later is er de groei bij de SP er alweer uit. In 2006 gaat het voor het eerst mis. “In maart 2006 zijn de gemeenteraadsverkiezingen een groot succes voor de landelijke SP. Tegen de trend in lijdt de Osse afdeling een gevoelig verlies. Het verlies van vier zetels komt toch wel hard aan. Wel blijft de SP de grootste partij in Oss.” (Historie SP afdeling Oss)


Ondanks de grootste te zijn, komt de partij terecht in de oppositie.


“Het besluit van de Lithse gemeenteraad om de gemeente op te heffen en aansluiting te zoeken bij Oss, zorgt ervoor dat Oss opnieuw een herindeling tegemoet gaat. De verkiezingen worden daarom gehouden in oktober 2010. Deze dag levert de SP negen raadszetels op. Daarmee blijft de SP ook in de nieuwe gemeente de grootste parij. De onderhandelingen met VDG en PvdA over voortzetting van het college, eventueel aangevuld met VVD, lopen vast. De SP komt na ruim acht jaar weer in de oppositie terecht.” (Historie SP afdeling Oss)

De SP scoort dus 9 zetels in 2010, vervolgens opnieuw 9 zetels in 2014 en dan verrassend maar niet spectaculair 11 zetels in 2018 om dan terug te zakken tot 8 zetels in 2022, de laatst gehouden verkiezingen. 15 zetels zijn uit het zicht verdwenen. 


Hoewel de VDG al die jaren ongeveer hetzelfde aantal zetels behaalt als de SP, slaagt die partij er in tegenstelling tot de SP, er telkens in om met andere kleinere partijen een college van. B&W te vormen waardoor de SP aan de zijlijn van de plaatselijke politiek komt te staan. Actie voeren alleen blijkt niet genoeg om in het college te komen.


Het CDA, ooit de machtigste partij van Oss, haalt in 2022 nog slechts 4 zetels. De andere landelijk partijen D66, VVD en Groen Links blijven in dat jaar steken op 3 zetels in 2022. Het PvdA, Forum voor Democratie en de andere lokale partij Beter Oss halen elk een zetel.


dinsdag 8 oktober 2024

20. HOE ZIT DAT IN OSS? SOCIALISTIESE PARTIJ GAAT OP VERKIEZINGSTOER

 

Affiche voor de gemeenteraadsverkiezingen in Oss in 1974

In 1973, vlak na de staking bij Bergoss, gebeurt het bijna ondenkbare. Het Centraal Komitee (het nationale bestuur) van de SP komt met de oekaze dat de afdelingen moeten meedoen met de komende gemeenteraadsverkiezingen. 


“Daar begrijpen we in Oss helemaal niets van. Moeten ze mee gaan doen met het zo verfoeide parlementarisme? Terwijl de afgelopen maanden toch bewezen is dat de kracht van de beweging juist in buitenparlementaire acties ligt?! Hebben ze op de scholingscursus niet geleerd dat Lenin zélf de vloer heeft aangeveegd met de burgerlijke democratie, dat hij parlementaire instellingen afdeed als ‘kletscolleges’?” (Blz.133 in Het geheim van Oss)


Wat heeft een partij als de SP te zoeken bij verkiezingen als in het actieprogramma  van de partij, geschreven door de journalist en politieke activist Koos van Zomeren, staat dat de heersende klasse slechts concessies heeft gedaan onder druk van buitenparlementaire tegenmacht?


De Osse afdeling van de SP voelt er dan ook niks voor. Volgens hen kennen de gemeenteraadsleden niet het soort wijken waar de partij actief is met de Bond voor Huurders en Woningzoekenden (BHW). De arbeiders verwachten er ook niets van. Volgens de afdeling kun je met een of twee zetels in de raad niks bereiken.


Maar op de vergadering van het Centraal Komitee in Nijmegen staan de Osse afgevaardigden Toon Voets en Jan Marijnissen alleen. Jan en Toon laten zich overtuigen.


“Dat wij eerst tegen waren , had ook te maken met de reacties van de mensen in de buurt. Die dachten dat we dezelfde weg als de PvdA zouden opgaan. Maar ik had begrip voor het argument van de waarachtigheid dat het Centraal Komitee daar tegenoverstelde. Als je ergens waarachtig aanwezig bent, hoef je niet bang te zijn dat je je gaat aanpassen,’ aldus Jan Marijnissen.” (Blz.135 in Het geheim van Oss).


Dankzij het harde werk van de afdeling haalt de SP bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1974 heel verdienstelijk drie van de 29 zetels binnen. Het CDA verliest de absolute meerderheid maar  behaalt nog altijd 40% van de stemmen. Het CDA vormt samen met de PvdA, die net geen 20% van de stemmen heeft behaald, het college van Burgemeester en Wethouders. 


Twee jaar na de verkiezingen stapt SP fractielid Mari Auwens uit de gemeenteraad. Ideologisch ging het Rode Boekje van Mao hem te ver en de partijdiscipline was doodvermoeiend. Hij wordt opgevolgd door Jan Marijnissen. Die wordt daarmee met zijn 24 jaar het jongste raadslid van Nederland. Met Jan Marijnissen komt in Nederland een nieuwe generatie in de linkse politiek, deze keer niet uit de randstad maar uit de provincie.


De eerste tijd laat de SP fractie het in de gemeenteraad afweten. Meestal is maar een van de drie fractieleden aanwezig tijdens raadsvergaderingen. Ze geven niet eens bericht van verhindering wat volgens burgemeester Burgemeester Jansen onfatsoenlijk is. Hij ergert er zich zodanig aan dat hij tijdens de begrotingsbehandeling in de gemeenteraad  de SP fractie er op aanspreekt. 


De burgemeester spuit zijn ergernis in een interview in het Brabants Dagblad niet beseffend dat de SP fractie op een heel andere golflengte zit dan hij tezamen met de rest van de fractie. De SP beschouwt de gemeenteraad als een van de platforms waar je actie voert tegen de burgerlijke maatschappij ter voorbereiding van de komst van het socialisme.


Volgens de burgemeester hebben discussies met de SP fractie bovendien geen zin. Fractielid Ed Verhammen bevestigt dat met zoveel woorden. Ze bereiden liever de komst van het socialisme voor dan tijd en energie te steken in de gemeenteraad. 


Toch is de burgermeester niet de eerste beste KVP'er. Tijdens de oorlog zit hij in het verzet. Na de oorlog wordt hij burgemeester van Cuijk. In 1960 wordt hij burgermeester van Oss. Beide steden heeft hij in tijdens zijn burgermeesterschap opgestoten in de vaart der volkeren door de steden open te leggen voor industrialisering en modernisering. 


Over Oss kan nog gezegd worden dat onder zijn burgermeesterschap eindelijk het kanaal tot stand komt dat Oss verbindt met de Maas,  belangrijk voor de industriële ontsluiting van de stad. Een ontsluiting die in de negentiende eeuw niet tot stand kwam waarna een industriële neergang volgde door het vertrek van de boterfabrieken van van den Bergh en Jurgens naar notabene de Maasstad Rotterdam. .



dinsdag 17 september 2024

17.HOE ZIT DAT IN OSS? DE GROTE KLAPPER


Tapijtfabriek Bergoss, in de volksmond "de wettenjood" genoemd, staat niet goed bekend in Oss en omgeving.: relatief lage lonen en slechte sociale voorzieningen. Er werken 800 mensen onder wie de Sp-ers Ton Bouwens en Paul Peters. In april 1973 wordt bekend dat de arbeiders van tapijtfabriek Desso 15 gulden schoon per week erbij krijgen, terwijl de vakbonden bij Bergoss genoegen nemen met minder. Arbeidersmacht komt met hogere eisen, maar de Bergoss directie geeft niet toe. Dan breekt op 18 mei een staking uit. Ton Bouwens spreekt de stakers toe, zijn eerste optreden in het openbaar. Het is een wilde staking, niet gesteund door Industriebond NKV. (Wilde staking bij Bergoss) (Foto uit boek van Kees Slager, "Het Geheim van Oss, Een geschiedenis van de SP". Blz.118)

Naar het schijnt, speelt de teleurstelling dat de Roomse kerk niet langer een lichtend baken is in een onzekere wereld, een grote rol bij hun aansluiting bij de nieuwe communistische partij KEN, die intussen na een intern conflict is omgedoopt in Socialistiese Partij.


“Met de kerk willen de meeste nieuwe revolutionairen niets meer te maken hebben. Ze zetten er zich juist tegen af, niet zelden omdat ze erin teleurgesteld zijn. Maar achteraf vinden sommigen van hen dat de SP en de Peperstraat (het SP gebouw in Oss) toch ook iets van de vertrouwde geborgenheid van de katholieke kerk hadden. En niet alleen iets van de oude geborgenheid, zelfs iets van vertrouwd idealisme.” (Blz. 96 in ‘Het Geheim van Oss’)


Dat oude vertrouwde idealisme van het katholieke geloof en kerk wordt door de SP jongeren omgezet in een nieuw geloof en een nieuwe kerk. Tenminste dat zeggen ze zelf en ik denk ook wel dat het waar is. Een van de SP leden omschrijft zich zelfs als een missionaris, geen katholieke maar een SP missionaris. SP lid Tiny Romme meent dat de ze als afvallige katholieken de catechismus hebben ingeruild voor het Rode Boekje van Mao.


De Socialistische Partij geeft zijn jonge leden een nieuw houvast in een onrechtvaardige wereld (armoede, ongelijkheid, oorlog en uitbuiting), een doel om voor te leven (een missie) en daarmee betekenis aan hun handelen. Het voltijdse activisme maakt van het partijbureau in de Peperstraat, in het oude centrum van Oss, een warme plek met een eigen nestgeur, een eigen kerk die ook hun thuis is.


De klassenstrijd, het belangrijkste geloofsartikel van het socialisme,  vertaalt zich in Oss in acties tegen de bestaande orde, de orde van de KVP, PvdA, vakbonden, woningbouw coöperaties enz. De SP zet zich schrap tegen de oude maatschappij. 


Ze zoeken en vinden handvaten om de gezagsdragers in Oss politiek klem te zetten.  Of het nu de directie van de woningbouwvereniging is, het gemeentebestuur of een werkgever. Ze bestrijden het onrecht op kleine schaal in Oss als aanzet om het onrecht in de grote wereld (Vietnamoorlog, honger in Biafra, kapitalistische uitbuiting en onderdrukking ) aan te pakken.


In 1973 lukt het Arbeidersmacht een staking uit te roepen in een van de oudste fabrieken in Oss, de tapijtfabriek Bergoss. 


“De Arbeidersmacht, de vakbond van de SP, eist in pamfletten dat er gestreefd moet worden naar nivellering: de laagstbetaalden moeten er nóg meer centen bij krijgen dan de hoger betaalden. Het begint voor het eerst echt te rommelen. De directie weigert op de eisen van Arbeidersmacht in te gaan, waarop Arbeidersmacht de arbeiders van Bergoss aanzet tot een staking, ze moeten strijden voor een rechtvaardig loon. En het lukt; zo trekken de arbeiders in plaats van naar de weefgetouwen linea recta naar de kantine, waar Ton Bouwens als stakingsleider ze in het openbaar toespreekt: “We blijven hier tot onze eisen zijn ingewilligd!” De jongens van de SP zetten zich volledig in voor de actie.


Jan Marijnissen, die destijds bij de vleesfabriek Zwanenberg werkte, neemt daar zelfs ontslag om al zijn aandacht te kunnen richten op de staking. Het ene pamflet na het andere wordt gedrukt in de Peperstraat, waar vanaf 1972 het centrum van de afdeling Oss gevestigd zit. Geld voor de staking wordt bijeen verzameld middels een inzamelingsactie. De staking wordt binnen de kortste keren landelijk nieuws; diezelfde dag haalt deze zelfs het 8 uur journaal, en later besteden verschillende kranten als het NRC en de Gelderlander er ook aandacht aan. Na tien dagen is de staking te einde. De stakers stemmen uiteindelijk in met de directie, die toch wat

kleine toezeggingen doet. Of ze de staking echt gewonnen hebben, is niet echt goed te zeggen, maar het heeft de partij in ieder geval veel sympathie en goodwill opgeleverd onder de arbeiders.” (Fons Meyer, Rood Oss, de geschiedenis van de SP in Oss, 2011/2012)


Voor de SP is dit de grote klapper zoals ze het zelf noemen, waar ze altijd aan gewerkt en op gehoopt hebben. De SP heeft zich niet alleen in Oss maar zelfs landelijk op de kaart gezet. 





dinsdag 21 mei 2024

VOER VOOR POLITICOLOGEN 40. ZAL BELGIË BARSTEN?

Lees en huiver hoe de leider van de politiek correcte Vooruit (de Vlaamse tegenhanger van de PvdA) tevens Kamerlid zich gedraagt tijdens een nachtje stappen. "Het is zaterdag 2 september 2023, 6 uur 's ochtends. De eerste avond - en dus ook nacht - van de Vredefeesten in Sint-Niklaas loopt op zijn einde, wanneer de politie café 't Hemelrijk op de Grote Markt binnenwandelt. Ze komen een vaststelling doen van een gesneuvelde spiegel in de toiletten. Ook aanwezig in het café: Conner Rousseau, op dat moment nog voorzitter van Vooruit, samen met enkele vrienden. Rousseau - duidelijk dronken - spreekt de agenten aan en zegt al lachend dat ze wel met erg veel ter plaatse zijn. Maar het blijft niet bij lachen. De politicus vindt dat de politie zich beter zou focussen op "een ander probleem in de stad": de overlast die de Romagemeenschap volgens hem veroorzaakt. Er vallen racistische uitspraken. Rousseau zou het - zo blijkt later - onder meer gehad hebben over "bruin gespuis", "bruine mannen" of "die Roma, gewoon op slaan". Daarnaast zou hij ook seksueel ongepaste opmerkingen hebben gemaakt over een vriendin die bij hem was." (VRT)

De peilingen voor de aanstaande verkiezingen in Vlaanderen wijzen erop dat Vlaanderen het land van het Vlaams Belang kan worden d.w.z. van de extreem rechtse nationalisten. Hun slogan “Vlaanderen weer van ons” is duidelijk, Vlaanderen moet onafhankelijk worden. België kan barsten heet dat op zijn Vlaams. De slogan is natuurlijk ook meteen tegen vreemdelingen. 


Het cordon sanitair dat tientallen jaren door de andere meer gematigde partijen rond het Vlaams Belang is gelegd, heeft dus niet gewerkt. Dat ter lering aan al degenen die door middel van uitsluiting denken een politiek conflict te kunnen vermijden. 


Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Het zou dus best kunnen zijn dat straks de poppen aan het dansen gaan. Wat te doen als Vlaams Belang inderdaad de grootste wordt? De partij door ingewikkelde coalities van zeven partijen buiten de deur zien te houden van de staatsmacht?


Het zal niet helpen tenzij je bereid bent aan de wortels van de democratie te zagen maar dan geraak je op den duur nog verder van huis. Het ware beter geweest dat men de meer gematigd nationalistisch conservatieve partij N-VA onder leiding van Bart de Wever, burgemeester van Antwerpen, had toegelaten tot de federale regering en met hem een gesprek was begonnen over confederalisering van België.


Maar dat was voor de Waalse socialisten een brug te ver. Zij klampen zich wanhopig vast aan de Belgische eenheidsstaat die hen in staat stelt om hun cliënteel socialisme te behouden. Socialisme op kosten van de Vlamingen. Dat willen veel Vlamingen niet en dus zetten ze meer en meer hun kaarten op Vlaams Belang.


Het gevolg is dat de nationalistische conservatieve N-VA in de peilingen op de tweede plaats staat met ongeveer 20% van de stemmen. Niet slecht natuurlijk maar wel 5% minder dan in 2019. Maar het belangrijkste is dat Vlaams Belang nu voorop komt met bijna een derde van de stemmen. Dat komt aan als en mokerslag in de Vlaamse politiek die nog lang zal nadreunen.


Christendemocraten en socialisten zijn teruggezakt van volkspartijen tot net boven de 10% partijen. Ze tellen nog mee maar hangen toch boven de politieke afgrond van machteloosheid. 


De Vlaamse socialisten hebben het moeilijk gekregen door de zotteklap, zegt hij zelf, van de jonge, charmante, rap van tong zijnde en enigszins over het paard getilde partijleider Connor Rousseau. Hoe deze jongeman van een politiek correcte partij het in zijn hoofd haalde om in nachtelijke uren in een bruin café racistische praat over zigeuners  enz. uit te slaan in het bijzijn van flikken, zal wel altijd een raadsel blijven.


Uiteraard groeide het incident uit tot een schandaal toen hij brutaal en wel eiste dat de zaak uit respect voor hem uit de media zou worden gehouden. Maar geen schandaal zo groot in Vlaanderen of er wordt een mouw aan gepast. De voormalige partijleider keert vol berouw terug als bescheiden lijstduwer. Elke Vlaming weet dat dit een manoeuvre van de partij is om hem als stemmentrekker weer op de voorgrond van de partij te brengen.


Van al dit gedoe profiteert de ouderwets extreem linkse communistische arbeiderspartij PVDA. Die rukt volgens de peilingen op van onder een 5% partij naar een boven de 10% partij. Niets is de politiek vreemd, ook de Vlaamse politiek niet. Een partij die links populisme koppelt aan linkse dictaturen blijft in deze informatie eeuw een wonderlijk fenomeen.


De winst van de PvdA verandert niets aan het feit dat ongeveer de helft van de Vlamingen kiest voor meer nationalisme en conservatisme. Hoe dat zal uitwerken in de Vlaamse en Belgische politiek valt nog te bezien. Dat zal ook afhangen van de christen-democraten en de kleine liberale partij. 


Het is heel goed mogelijk dat de komende uitslag van de verkiezingen in juni - tegelijk met de verkiezingen voor het Europees parlement - met Vlaams Belang op nummer een de verhoudingen met Wallonië verder onder druk zal zetten. Zal België dan toch barsten?