JOB

Uit het interview blijkt dat Jacques Wallage een grote steun is geweest voor Cohen tijdens zijn partijleiderschap. Opvallend is dat Cohen Wouter Bos op dit punt niet noemt terwijl hij Cohen in de boksring van den Haag heeft gebracht. 

Een goed en vooral sereen interview van Marc Chavannes in NRC Handelsblad van 14/15 juli met Job Cohen.  Zinvol terugkijken met de man die indertijd werd gezien als de verlosser van de links Nederland. Wat ging er mis? Precies wat ik al dacht. Cohen is tot in zijn diepste wezen een voorzitter en dus geen partijleider. Voorzitters willen de boel bij elkaar houden. Politieke leiders marcheren voorop en trekken ten strijde tegen de duvel en z’n moer.

In Nederland gebeurt dat gelukkig altijd met mate want je kunt het uiteindelijk nooit alleen rooien. Je hebt bij de vorming van een regering altijd hulptroepen. Nederland coalitieland, maar wel pas na de verkiezingen. Dan worden ten behoeve van een regeringsmeerderheid politiek bestuurlijke compromissen gesloten. Cohen wilde als een echte voorzitter altijd compromissen sluiten en dat snappen de kiezers niet. Die willen ook een partijleider die hun belangen en idealen op z’n minst assertief bewaakt en dat snapte Cohen weer niet.

Maar waarom heeft Wouter Bos dan Cohen uit zijn burgermeestersbestaan gehaald en willens en wetens voor de wolven van de nationale politiek gegooid? Dat komt helaas in het interview slechts terzijde ter sprake. Toch licht Cohen, waarschijnlijk onbedoeld, een tipje van de sluier op. Ik citeer en let op het laatste zinnetje:” Ik was al geruime tijd met Wouter Bos in gesprek. Die had me laten weten dat er een moment zou komen waarop hij wilde stoppen als partijleider . Hij dacht dat ik degene was die het moest overnemen. Als je kijkt hoe het gelopen is kan je je afvragen waarom hij dat dacht.” 

Juist ja, waarom dacht Bos dat? Het zou mooi zijn als Bos ons komt uitleggen waarom hij dat toen dacht. Het zou Bos sieren als hij en passent ook zou uitleggen waarom hij dacht dat er een moment zou komen waarop hij wilde stoppen als partijleider? Wist Bos niet dat het partijleiderschap geen gewone baan is? Partijleiderschap valt in de buitencategorie banen, die van de roeping door vaderland, partij en burgerplicht. In de PvdA zijn daar mooie voorbeelden van geweest.

Het vertrek van Bos, dat leidde tot het verval van het Nederlandse politieke midden, verdient meer aandacht van de geschiedkundigen en hun journalistieke handlangers dan het tot nu toe gekregen heeft. Wat mij betreft mogen zij zich op dit punt haasten al twijfel ik er niet aan dat de vaandelvlucht van Bos ooit geboekstaafd zal worden.

AFSCHEID VAN JOB COHEN IN 8 BEELDEN

Onderstaande 8 digitale fotomontages van Job Cohen heb ik gemaakt sinds hij politiek leider was van de PvdA. Toen ik ze nu naar aanleding van zijn vertrek uit de politiek nog eens bekeek, zag ik pas dat veel van wat nu wordt geschreven over zijn falend leiderschap, toen al aanwezig was in de prenten. Als iemand in de Nederlandse politiek zijn lot is mis gelopen is dat Job Cohen wel. Hollands drama van de bovenste plank dat hij zelf nog goed weet te dragen ook! Dat is moedig en maakt het drama schrijnender. Voor degenen die het nog niet weten, politiek is hard!

Cohen in spijkerpak. Dit was de eerste digitale fotomontage die ik van Job Cohen maakte. Cohen als de man die opgroeide in de jaren zestig toen het zogenaamde regentendom van na de Tweede Wereldoorlog plaats moest maken voor de naoorlogse babyboomers. Het spijkerpak uit die tijd past Cohen niet helemaal. (27 april 2010).

 

 

 

 

 

Een montage naar aanleiding van speculaties over de mogelijkheid een links kabinet te vormen (29 april 2010) De oudere Cohen naast de jongere generatie vertegenwoordigt door Femke Halsema en Emile Roemer.

Deze fotomontage is ontstaan naar aanleiding van de formatiegesprekken o.l.v. Rosenthal en Wallage over een nieuw soort paars kabinet (17 juli 2010) Cohen buigt zich als enige politieke leider aandachtig over de Nederlandse maagd. De anderen hebben meer belangstelling voor de fotograaf of nemen een bestudeerde pose aan.

Op 21 juli 2010 lijkt Cohen bij de kabinetsformatie alweer in het defensief te zijn geraakt. Wallage en Bos kijken nog hoopvol naar hem op maar hij lijkt het pleit voor een paars kabinet al verloren te hebben.

Cohen had eens een keertje uit eten moeten gaan met Rutte. Dan hadden ze elkaars nieren kunnen proeven en op die manier eventueel een basis kunnen leggen voor een paars kabinet (fotomontage 24 juli 2010)

Femke Halsema, Alexander Pechtold en Cohen zijn verrast te horen dat er een rechts kabinet van VVD en CDA komt met de PVV van Wilders als gedoogpartner (2 augustus 2010). Blijkbaar een door links zwaar onderschatte variant terwijl die in Denemarken al was uitgeprobeerd.

Tegen de verwachtingen in wordt Cohen dus oppositieleider. Een rol doe hem niet ligt zoals je in deze fotomontage van 20 december 2010 kunt zien.

Uiteindelijk nagelt PvdA voorzitster Lilianne Ploumen (links boven met roos) partij en fractieleider Cohen aan de schandpaal. Volgens haar is hij te weinig zichtbaar. Dank zij haar wordt nu wel zijn martelaarschap zichtbaar (fotomontage 7 oktober 2011).

FATSOENLIJKE POLITIEK BESTAAT NIET

OPEN BRIEF AAN MAXIME V.

Beste Maxime laat je kabinet er niet een van opgebruikt vuurwerk worden!

Beste Maxime, amice,

Ik schrijf je vertrouwelijk en reken er op dat het vertrouwelijk blijft. Zonder vertrouwelijkheid geen vertrouwen en dat moet je zelfs in de politiek soms in elkaar hebben. Daarom is achterkamertjespolitiek af en toe nodig, zonder bemoeials en pottenkijkers.

Maar ter zake. Ik lees zo af en toe dat jij op je departement de zaakjes goed voor elkaar hebt. Dat verbaast me niks. Je mag dan een ongeliefde machtspoliticus zijn, je bent wel een man van de daad. Waar ik mee zit is jullie kabinet, ik bedoel dat van jouw en Rutte. Ik geeft toe dat ik het indertijd met jullie eens was om Wilders er bij te halen. Dan zou hij ook eens gedwongen worden om politieke verantwoordelijkheid te nemen. Mee laten doen is in de politiek nog altijd de beste manier om de nieren van je politieke vijanden en hun aanhang te proeven. Mijn zegen had je dus.

Maar nu begin ik toch langzamerhand van gedachten te veranderen. Wilders heeft zich ontpopt tot nationaal chagrijn en dat werkt deprimerend, zeker in crisistijd. Zelfs Henk en Ingrid beginnen daar volgens mij genoeg van te krijgen. Er is al chagrijn genoeg in de wereld, daar hebben we W. niet voor nodig. Hij is slecht voor onze nationale geestesgesteldheid. Daarom zou het goed zijn voor ons land als zijn chagrijn niet langer gedoogd wordt. Laat hem maar chagrijnen in de oppositie dan kan hij in zijn eigen sop gaar koken tot hij een ons weegt. Dat zou ook nog wel eens een opluchting kunnen zijn voor Henk en Ingrid.

Ik zie nu dat je het voorhoofd fronst en mij vraagt wie er dan in de plaats van W. in de regering moet komen? Dat weet ik helaas ook niet zo in een, twee drie! Met Emile Roemer haal je natuurlijk wel een vrolijke Brabander binnen. Maar zijn partij is helaas wat minder vrolijk. Die wil persé alles bij het oude laten, je zou het een retro-socialistische partij kunnen noemen en dat is niks voor ons land.

Pechtold dan, is die wat? Geen vrolijke frans maar zijn studentikoze gevatheid heeft wel wat. Zijn partij is dan weer een stuk moeilijker met z’n geloof in het individuele zelfbeslissingsrecht vanaf dat een kleuter zijn eerste woordjes brabbelt. De gekozen burgemeester is ondertussen ook al geflopt.

Misschien Jolanda dan maar? Zij kan het kabinet zeker wel een beetje opfleuren en dan bedoel ik niet alleen met groen (!). Ze is van goede wil dat heeft ze met Uruzgan aan heel Nederland laten zien. Maar ook haar partij zit haar in de weg. Dat is allemaal grachtengordel luxe wat de klok slaat en dat kan ons volk zich in crisistijd niet veroorloven. Bovendien krijgt ze het aan de stok met Bleker als het over groen gaat. Niet doen dus.

Komen we bij Job terecht tenminste als jij dat gedonder met Bos nu eens eindelijk kunt vergeten. Job is heel fatsoenlijk en de Tweede Kamer is hij ook al lang beu. Die wil weer eens graag de hand aan de ploeg slaan. Vervelend is wel dat je dan weer niet weet wat je aan zijn partij hebt en twee partijen die niet weten wat ze willen in een kabinet (die van jou is er ook nog lang niet uit) is teveel.

We zitten dus eigenlijk vast aan W. tenzij jij met Rutte een grote sprong voorwaarts zou aandurven. Nood breekt wetten en we zijn in nood toch? Ik denk aan een fusie van onze Tweede Kamer met het Vlaamse Parlement. Dat schept lucht aan beide kanten maar vooral aan Nederlandse kant. Om te beginnen halen we met de Vlamingen meteen de Vlaamse gezelligheid in huis, een lichtere toon van spreken en conflicten bijpraten aan de toog met een smakelijk pintje. Stel je in plaats van W. de erudiete en gezellige Bart de Wever eens voor. De ene week vergader je in den Haag, de andere in Brussel waar het Vlaamse parlement zetelt. Kunnen onze kamerleden ook meteen lobbyen bij de Europese Commissie voor functies op hoog niveau en extra geld voor ons volk en de natuur. Antwerpen wordt een Nederlandse havenstad, Rotterdam een Vlaamse. Geef toe, twee leeuwen, de Nederlandse en de Vlaamse, kunnen samen altijd harder brullen dan een.

In afwachting van je antwoord verblijf ik met hartelijke groeten,

Petrus

PS. Kunnen jij en Rutte niet een keer tijdens de thee met onze Koningin haar meteen voorstellen stante pede te vertrekken? Ik heb niks tegen haar maar zoals ze zelf zegt moeten we het hebben van de jongeren. Jonger volk op de troon zou meteen een opkikkertje zijn voor ons zo geplaagde volk in deze crisistijd.

PvdA VOORZITTER LILIANNE PLOUMEN KROONT JOB COHEN TOT MARTELAAR

PvdA partijleider Job Cohen tot martelaar gekroond door voorzitter Lilianne Ploumen

(Petrus, digitale fotocollage 2011)