vrijdag 22 januari 2021

95. MIJN WONDERJAREN ZESTIG, MOTORONDERHOUD

 

Autopech

Maar rust is ons niet gegund. De ezel begint te sputteren. Henkius krijgt hem nog net aan de kant van de weg. Daar staan we dan, gestrand op de Franse autoroute. Niets krijgt de koppige ezel nog van zijn plaats, ook de hand van Dora niet. Alsof de voorzienigheid ons niet helemaal in de steek wil laten, heeft hij ons vlakbij een afrit neer gezet. Dan maar van de weg af in de hoop ergens in het binnenland een garage te vinden die ons kermisautootje kan maken. Wonderlijk genoeg stuiten we al na enkele tientallen meters voorbij de afrit op een Renault garage met wijd openstaande deuren. Opnieuw is de voorzienigheid ons goed gezind.

De dienstdoende monteur luistert welwillend naar onze uitleg. Hij heeft aan een half woord slecht Frans genoeg en neemt meteen de koe bij de horens. Na enkele mislukte startpogingen duikt hij onder de motorkap. Als bij intuïtie volg ik al zijn handelingen. In Nederlandse garages mag je niet eens in de buurt van je auto komen, de geheimen van de auto worden daar tezamen met de rekening goed beschermd, maar deze monteur maakt het niks uit dat ik over zijn schouder mee kijk.

Niet dat ik er verstand van heb, maar je weet maar nooit waar het goed voor kan zijn. Het is de eerste keer in mijn leven dat ik een automotor goed bekijk. Ik ben wel bekend met het motortje van de Solex dankzij de koop van een tweedehandse Solex voor het belachelijke lage bedrag van 25 gulden bij een Philips collega.  De bedoeling was dat Dora met die Solex naar haar cursus coupeuse in Berghem zou rijden en mij van het station afhalen. Van beide is ondanks mijn geknutsel weinig terecht gekomen. We hebben er meer naast gelopen dan op gezeten. Sinds Nijmegen rij ik op een Vespa eveneens gekocht van een Philips collega voor honderd gulden. Vanwege mijn beperkte budget ben ik wel verplicht om zelf aan de motor te sleutelen, al is het maar om een vette bougie schoon te maken of het gas bij te stellen.

Na enige tijd heeft monsieur le mécanicien ontdekt dat het aan de carburateur ligt. Hij laat ons zien dat er zand in zit en zandkorreltjes zijn dodelijk voor de vooruitgang van een auto. Ze verstoppen de lucht en benzinegaatjes in de carburateur zodat de motor geen brandstof meer krijgt en ergo stilvalt. Zo eenvoudig is het maar je moet er maar opkomen. Met een vettige poetslap maakt hij de carburateur grondig schoon, blaast de ventielen open en zet hem weer in elkaar. Al bij de eerste startpoging slaat de motor aan. Een hemels geluid, we kunnen weer op pad. De mécanicien waarschuwt ons voor vertrek nog de benzine tank niet te ver leeg te rijden want vermoedelijk zit er zand in en dat wordt bij een lage benzinestand mee de carburateur in gezogen. Hoe het zand in de benzine tank terecht is gekomen, weet hij ook niet.

 Om dat te voorkomen, maak ik in het ANWB routeboekje voortaan aantekeningen van tijd en plaats van de tank beurten als ook van het gemeten oliepeil en de vermoedelijk plek waar de olie aangevuld moet worden. Het klinkt dwaas maar voor ons is het een hele geruststelling dat niet het autootje ons ontrouw is maar zand en nu we weten dat zand de oorzaak is, hoeven we geen andere problemen te vrezen. We rijden in onze avontuurlijke dwaasheid zonnig gestemd naar de autoroute vers Paris.

(verschijnt elke vrijdag)
 

What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail

donderdag 21 januari 2021

ARCHIEF PARIJS 2007

Vincent van Gogh, Musée d'Orsay


Des Glaces


St. Germain


Monet, Waterlelies (Nymphéas) in Musée de L'Orangerie


Montmartre






 

What do you want to do ?
New mail

woensdag 20 januari 2021

OP ZOEK NAAR AFRIKA

 

petrus nelissen, "Op zoek naar Afrika", acryl, olieverf, houtskool op papier, 55x75 cm



What do you want to do ?
New mail

dinsdag 19 januari 2021

DE IDEALE LOCK-DOWN

 

Bewerkte foto van Robert Mapplethorpe (Brian Ridley and Lyle Heeter, National Galleries of Scotland).

What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail

maandag 18 januari 2021

COLUMN BETWEETER: ASSCHER

De eerste zondebok voor de zorgtoeslag affaire is gevallen. Dat moest een keer gebeuren. Er ligt nu eenmaal een dik kleed van schuld over Nederland en waar schuld is moet boete worden gedaan en waar boete moet worden gedaan, is een zondebok nodig.  Assher was de ideale zondebok. Asscher is meer bestuurder dan politicus. Oneerbiedig gezegd een blok beton met een stropdas om voor wie regels, procedures en principes de levensaders zijn voor zijn maatschappelijke betrokkenheid. Dat mag binnen de PvdA een grote verworvenheid zijn, voor de doorsnee kiezer houdt zo iemand geen belofte in.

Asscher is geen stemmentrekker.

 Zo kwam Asscher klem te zetten tussen heilige principes en de machtspolitici, de ratten die onder het kleed van schuld en boete het spel om de macht spelen. Bij gebrek aan politieke behendigheid kostte hem dit de kop. Na eerst nog een potje hypocrisie voor het oog van de wereld wordt de weg vrij gemaakt voor een nieuwe leider van de PvdA.

Van een afstand bekeken is dit  politiek theater om niks. Met de zondeval van Asscher wordt niks opgelost behalve dat er een zondebok is. Natuurlijk er zijn  20.000 gezinnen te betreuren die slachtoffer zijn geworden van de jacht op fraudeurs, een politiek afgedwongen jacht door de Tweede Kamer (van links tot rechts) waaraan Asscher en anderen als recht geaarde bestuurders hebben meegewerkt. maar wat schieten die gezinnen op met het aftreden van Asscher?

Nederland heeft een van de meest verfijnde verzorgingsstaten in de wereld. Het  heeft zijn gelijke in de wereld niet. Misschien de Scandinavische landen, Duitsland en Zwitserland maar dan houdt het op. Er zijn regelingen op nationaal, provinciaal en stedelijk niveau voor van alles en nog wat. In een middelgrote stad als Oss wordt een brochure verspreid waarin tientallen regelingen staan waar de minder bedeelde burger gebruik van kan maken. De herverdelingmachine is een van de grootste en meest gespecificeerde in de wereld.

Dat er dan wat mis gaat bij al die honderdduizenden toeslagen enz. is te voorzien. Het blijft immers mensenwerk. Weegt alles wat goed gaat dan niet op tegen die enkele fout? De onderzoekscommissie van de Tweede Kamer weigerde de affaire in dat licht te bezien. Als Groot Inquisiteurs haalden ze hun gram op de bestuurders en tegelijk weigerden ze hun hand in eigen boezem te steken (ook Wilders was een felle jager op fraudeurs). Politieke barmhartigheid,  vergeving  hoort niet bij onze Nederlandse calvinistische cultuur.

PS.

Na het schrijven van dit commentaar, viel alsnog het hele kabinet Rutte III. Politiek theater Tweede Acte. Maar Rutte is wel barmhartig voor zichzelf en zijn partij ook voor hem. Hij is een te grote stemmentrekker en dat betekent macht, macht waar de andere partijen druk naar op zoek zijn. 

 

What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail

vrijdag 15 januari 2021

94. MIJN WONDERJAREN ZESTIG, HIPPIE AUTO OF KOEKTROMMEL

 

Eten onderweg ergens in Frankrijk.

De dag voor vertrek krijgt het autootje zijn finishing touch. Bernard is op het idee gekomen om met hulp van plakplastic het autootje te versieren. Zo wordt de alledaagse Renault 4 omgetoverd tot een fantasiewagentje, een vrolijke circusautootje, volgens sommigen een hippie auto, volgens anderen een koektrommel. Voor ons maakt het niet uit. We hebben niet de pretentie om hippie te zijn. We voelen ons vrij, onafhankelijk, eigengereid en avontuurlijk en dat is precies wat we met het versierde autootje willen zeggen. Hetzelfde als wat we eigenlijk doen met de geschilderde voorgevel van onze boerderij aan de Jacobslaan.
 
Bernard heeft al wat meer van Europa gezien dankzij zijn kamperende ouders. Om gezondheidsredenen maken die lange reizen naar warmere, zuidelijke streken, maar Marokko was daar nooit bij. Het is dan ook een verre reis dwars door Frankrijk en Spanje, enorm uitgestrekte landen vergeleken met Nederland dat slechts twee uur rijden breed is en drie uur lang. De afstand die we gaan afleggen is ongeveer drie duizend kilometer, heen en terug zes duizend kilometer. We gaan er vanuit dat ons dat gaat lukken. We vertrekken op een mooie zaterdagochtend in augustus vanuit de Jacobslaan, eerst om Henkius op te halen in het centrum van Nijmegen en dan te koersen op Antwerpen. 

Bernard gaat als eerste achter het stuur zitten. Ietwat plechtig start hij de motor maar die weigert. Na nog een paar keer starten staat de auto nog steeds zo stil als een koppige ezel die met geen mogelijkheid van zijn plaats is te krijgen. Wat is er in aan de hand? Gisteren liep hij nog als een trein. Blijven starten tot we een ons wegen gaat ook niet. Op een geven moment is de accu leeg en dan houdt alles op.
In een vlaag van bijgelovige wanhoop stel ik voor dat Dora het eens probeert. Wie weet laat de ezel zich verleiden door haar zachte, rustige handen. Misschien is hij gevoelig voor een vrouwenhand. Ik verzin ook maar wat. Je weet maar nooit in welk hoekje het geluk zit. Bij Dora dus want al bij haar eerste startpoging slaat de motor aan alsof er niks aan de hand is geweest. Op naar Henkius.

Die staat klaar. Dora laat de motor voor alle zekerheid lopen terwijl Henkius afscheid neemt van vrouw en kind, zijn spullen in de achterbak gooit en instapt, achterin naast Bernard. Het reisgezelschap van drie mannen en een vrouw is compleet en kan vertrekken naar Antwerpen met Parijs als de eerst stop op weg naar Marokko. De auto zoemt tevreden. Antwerpen zijn we zo door en voordat we het goed en wel beseffen zijn we dwars door België gereden en staan we aan de Franse grens. De grensovergang verloopt zonder problemen.

Voorbij Rijsel komen we op de enige snelweg van onze route, die tussen Rijsel en Parijs. Ergens halverwege is het tijd voor het middageten. Van de moeder van Dora hebben we een handige, luchtdichte ronde Tupperware trommel gekregen met daarin onder andere haar beroemde koude schotel, een mix van vlees, aardappelen, augurken enz., een lekkernij voor feestelijke gelegenheden. De Tupperware trommel zal voor de rest van onze reis onze voorraadkast zijn.
 
Na het eten start het autootje zonder aarzelen. We krijgen er weer vertrouwen in en met het vertrouwen stijgt de zin in het avontuur. Een warme augustuszon schijnt door het open dak, de weg is rustig en we naderen Parijs. Henkius geeft wat extra gas waarop Bernard nog maar weer eens waarschuwt dat harder rijden dan honderd kilometer per uur niet goed is voor het olie vretende autootje en ook niet nodig is. De tijd is aan ons.

(verschijnt elke vrijdag)
 

What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail

donderdag 14 januari 2021

ASSHER DAN TOCH IMPEACHED

 


What do you want to do ?
New mail

What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail