PETJE AF VOOR EX- PREMIER SCHOOF

 

Premier Schoof op Prinsjesdag.

Zal men in de media ooit schrijven dat Schoof al met al een goede en vooral ook fatsoenlijke premier was, de samenstelling van zijn kabinet in aanmerking nemend?

Je zult maar zaken moeten doen met iemand als Wilders die je al in het eerste en beste debat als een tweederangs lulletje behandelt door je als “slappe hap” weg te zetten. 

De meesten zullen gedacht hebben ‘eigen schuld, dikke bult’ moet je maar geen premier worden van een kabinet met Wilders’ PVV. Maar moet je dan al die paar miljoen kiezers die op Wilders gestemd hebben politiek negeren, net doen of ze er niet bij horen, of ze geen burgers zijn van Nederland?

Ondanks de lompe Wilders hield Schoof de banier van fatsoen hoog. Hij liet zich niet verleiden tot boosheid. Hij reageerde beheerst en met decorum. "Dat zijn uw woorden, ik kies andere woorden", zei hij tegen Wilders’ na diens slappe hap kreet. Dat is fatsoenlijk, getuigt van zelfbeheersing en het niet op de man willen spelen.

Dat laatste doen veel burgers, politici, columnisten en andere mediapersoonlijkheden vaak wel. Ze zijn vergeten dat de essentie van democratie is dat je politiek van mening kunt verschillen maar tegelijk respect moet tonen voor de ander zelfs als die ander dat zelf niet kan opbrengen.

Schoof heeft uit naam van de democratie de verantwoordelijkheid genomen om het land te dienen en dat is een verdienste. Schoof was een voorbeeld van democratische beschaving en fatsoen, een voorbeeld dat hard nodig is. Hij verdient lof dat hij het aangedurfd heeft om een zo moeilijk kabinet te leiden. Petje af.

ABSTRACTE SCHILDERKUNST EN INNERLIJKE WAARHEID

Links het 'Zwart Vierkant op Witte Ondergrond" op een expositie van Malevitsj in Sint Petersburg (2015), rechts het schilderij van Mondriaan "Ruitvormige Compositie met Twee Lijnen", 1931, Stedelijk Museum Amsterdam.

 

Kunstschilders als Kandinsky, Mondriaan, Doesburg, van der Leck en tijdgenoten als de Russische schilder Malevitsj maar ook Picasso en Braque waren op zoek naar nieuwe schilderkunstige vormen van werkelijkheid, waarheid en schoonheid.

De opkomst van de fotografie dwong deze schilders na te denken wat nu precies de verbeeldingskracht van de kunstschilder onderscheidt van de fotografie. De fotografie maakt het immers mogelijk om met technische middelen - camera, lens en lichtgevoelige film- een perfecte uitsnede van de fysieke werkelijkheid te maken.

Als het om het vastleggen van de fysieke werkelijkheid gaat, legt -technisch gesproken - de schilderkunst het af bij de fotografie. Welke werkelijkheid, waarheid en schoonheid blijven dan nog over voor de schilderkunst of is er geen andere werkelijkheid dan de fysiek waarneembare? Sommigen dachten van niet. Dat betekende het einde van de schilderkunst. Hoe dan ook, de naakte fysieke werkelijkheid op het doek nabootsen was niet meer nodig.

Anderen daarentegen zochten naar nieuwe invalshoeken om de werkelijkheid te benaderen. Zij zochten het schilderkunstige antwoord in de werking van licht en kleur op het doek zoals het pointillisme of de fauvisten met in hun kielzog van Gogh en Matisse. 

Picasso c.s. zochten het vooral in de vorm. Samen met Braque ging hij daarin het verst door de werkelijkheid te deconstrueren, een stroming die bekend werd als kubisme. Daarmee introduceerden zij een nieuwe radicale schilderkunstige kijk op de werkelijkheid die de naam van kubisme kreeg.

Al deze schilders namen afstand van de werkelijkheid als een vaststaand gegeven waarmee zij een zekere mate van abstractie in de schilderkunst introduceerden waarbij de fysieke werkelijkheid niettemin nog altijd houvast gaf. Hun schilderkunst bleef in wezen figuratief.

Tegelijkertijd waren er kunstschilders die nog verder durfden gaan. De Russen Kandinsky en Malevitsj, de Nederlandse Mondriaan, van Doesburg en anderen menen dat er achter de fysieke werkelijkheid een andere - psychische, spirituele - werkelijkheid zit. Kandinsky vergelijkt de schilderkunst met muziek die direct inwerkt op ons gemoed en gevoel. 

Mondriaan, van Doesburg volgen de weg van de nieuwe beelding gebaseerd op kleuren, lijnen en vlakken. De oude beelding, die van de fysieke (figuratieve) werkelijkheid, heeft afgedaan. De nieuwe beelding heeft de toekomst.

De nieuwe beelding is gebaseerd op de geestelijke werkelijkheid die met minimale middelen d.w.z. lijnen en vlakken met primaire kleuren in beeld wordt gebracht.

Maar je kunt nog een stap verder zetten naar de absolute abstractie een abstractie die de wereld van de wiskunde benadert. Daarin is een lijn een lijn. De lijn is zichzelf en niets anders. De lijn stelt alleen zichzelf voor en niets anders daarbuiten. Dat geldt ook voor kleur. De kleuren zijn zichzelf en niets anders dan dat. Zij zijn zichzelf en verwijzen alleen naar zichzelf. Rood is rood en niets anders dan dat. 

Dit inzicht bracht de Rus Malevitsj in waarschijnlijk 1913 al tot zijn revolutionaire  ‘Zwart Vierkant met Witte Ondergrond’ (1913). Het zwarte vierkant op een wit vlak is een schilderkunstige waarheid en schoonheid en verwijst nergens anders naar dan naar zichzelf,  het is het zijn van een zwart vierkant op een witte achtergrond. Het schilderij is zichzelf en niets anders.

Ook Mondriaan volgt deze weg getuige zijn hierboven afgebeelde schilderij "Ruitvormige Compositie met Twee Lijnen". Zijn nieuwe beelding is gebaseerd op de enige schilderkunstige waarheid, die van lijn en kleur. Hun schilderijen verwijzen voortaan nergens anders naar dan naar zichzelf. 

Zij getuigen van de innerlijke inzichten van de kunstschilder aldus Kandinsky in zijn boek ‘Spiritualiteit en abstractie in de kunst’ en Mondriaan in zijn artikelen ‘De nieuwe beelding’. 

Spiritualiteit die zich net als in de muziek uit langs de weg van de schoonheid, schoonheid die het individuele overstijgt en tegelijkertijd de aller individueelste emotie oproept. 

79. MEXICAANSE VERTELLINGEN. DE MENS, HEERSER OVER HET UNIVERSUM

Diego Rivera, "De Mens, Heerser over het Universum", 1933. Muurschildering te zien in het Paleis voor Schone kunsten in Mexico-stad

David trekt zich weinig aan van de felle kritiek dat hij op zijn werk  voor Ford en nu voor Rockefeller krijgt. Hij zou zijn ziel verkocht hebben aan de kapitalistische bourgeoisie. Dan moeten ze maar eens beter kijken naar zijn muurschilderingen, is zijn antwoord. Ze zijn een ode aan de fabrieksarbeiders en ze getuigen van een communistisch optimisme over de toekomst van de mensheid. Wat wil je nog meer? 

Er moest natuurlijk wel onderhandeld worden met de Rockefeller familie en het bouwbedrijf dat belast is met de bouw maar zijn aanpassingen zijn kunstzinnig en praktisch, nooit inhoudelijk. 

Centraal staat de technische mens. Op de muurschildering heeft hij veel weg van een piloot met vier vleugels op zijn rug waarmee hij mensheid naar de toekomst vliegt. Hij staat op het kruispunt tussen kapitalisme en communisme. 

De vier vleugels tonen de mogelijkheden van de technische mens om zich te bevrijden van zijn noden: genoeg eten, gezond leven, voldoende energie en ontdekking van het kleine en het grote in het universum.

Maar de mensheid moet wel kiezen tussen kapitalisme of communisme. Op het linker paneel wordt het kapitalisme gesymboliseerd door oorlog en een schandalig feestende bourgeoisie. Op het rechterpaneel wordt het communisme verbeeld door een massa mensen met rode vlaggen en hoofddoeken die langs de muren van het Kremlin marcheren. Daaronder doen sportieve vrouwen gymnastische oefeningen. 

Lenin omringd door arbeiders van alle rassen en kleur op het rechterpaneel vormt het compositorische tegenwicht van de feestende bourgeoisie op het linker paneel. David had gehoopt het portret van Lenin een tijd verborgen te kunnen houden totdat het werk af is. Maar het wordt eerder ontdekt en meteen ook de steen des aanstoots voor diverse kranten. De gemoederen lopen hoog op.

Hoewel de Rockefellers bij hoog en laag volhouden dat ze pal staan voor de artistieke vrijheid van de kunstenaar, stellen ze aan David voor om het portret van Lenin van het fresco te halen. 

Maar dat kan David niet over zijn hart verkrijgen. Dan zou hij alsnog zijn ziel voor kapitalistische zilverlingen verkopen, precies ook wat zijn linkse critici beweren. Het zou zijn reputatie verder beschadigen. Bovendien vindt hij Lenin een revolutionaire held die het verdient om als leider van de toekomst der mensheid te worden afgebeeld.  

Er is geen weg terug, niet voor de Rockefellers en niet voor David. Het bouwbedrijf dat David onder contract heeft, legt het werk aan de fresco’s stil en laat ze een paar dagen laten definitief van de muur schrapen. 

Al het werk voor niks geweest of toch niet? Een jaar na de ongelukkige gebeurtenissen wordt David uitgenodigd om een nieuwe versie van de gewraakte muurschildering op een muur in het Paleis voor Schone Kunsten in Mexico-stad aan te brengen. Hij verandert meteen ook de de titel in die van “De Mens, Heerser over het Universum”.

 

DE KRANKZINNIGE TECHNIEK ACHTER DE BELANGRIJKSTE MACHINE IN DE WERELD

 

Wie meer wil weten over deze krankzinnige techniek moet beslist naar de YouTube film met dezelfde naam als de titel van deze blog.

ASML is het gesprek van de dag, niet alleen in Nederland maar wereldwijd. Dat  is een mooie prestatie voor een klein land als Nederland. De Amerikaanse deelstaat Californië, hét techneutenland van de wereld,  is 10 keer groter, heeft 2 keer zoveel inwoners en is de thuisbasis van techgiganten als Apple, Meta (Facebook), Adobe, Intel, Nvidia, Tesla, Netflix, LinkedIn, PayPal, Google enz.

ASML is de enige in de wereld die chipmachines kan maken op basis van Extreem Ultraviolet Licht (EUV). Hoe kleiner de golflengte hoe kleiner de chips, hoe meer chips je kunt graveren op een schijf, hoe rendabeler de machine. Dat laatste is een belangrijke productiefactor. De machines zijn extreem duur, ongeveer 400 miljoen per stuk.

Hoe kleiner de chips zijn hoe minder plek ze innemen in de apparaten waarin ze gebruikt worden of hoe meer chips in een apparaat kunnen hoe meer zo een apparaat kan. Chips zijn nodig als de hersenen en het geheugen in alle elektronische apparaten die we gebruiken, van smartphones tot medische apparaten, van auto’s tot vliegtuigen, robots enz. Zonder chips staat onze maatschappij zo goed als stil.

De geschiedenis van de chip is begonnen met de uitvinding van de transistor (1947), als halfgeleider die de plaats innam van de vacuüm buis die vroeger in elke radio zat. Met de uitvinding van de transistor begon de miniaturisering van de elektronica. 

De grote buizen werden vervangen door de veel kleinere transistoren. De miniaturisering ging door zodat elke twee jaar het aantal geïntegreerde schakelingen op een chip verdubbelde waardoor computers steeds sneller werden en meer data konden opslaan (De wet van Moore).

De basis van de chip zijn net als die van de transistor siliconen ofwel zand. Met de chip is de miniaturisering van de electronica extreem ver doorgedreven. De chipmachine van ASML maakt de allerkleinste chips die tot nu toe industrieel in massa geproduceerd kunnen worden.

ASML is begonnen binnen Philips, dat andere hoog technologische Nederlandse bedrijf dat wereldwijd bekend is en dat ervaring heeft in de massaproductie van transistoren. De transistoren werden gebruikt in de vele apparaten die Philips maakte, van radio tot TV, van bandrecorders tot geluidsinstallaties, van medische en huishoudelijke apparaten. 

In 1995 bracht Philips zijn chipmaker onder leiding van Willem Maris en Martin van den Brink naar de beurs. Martin van den Brink is de man die dankzij zijn doorzettingsvermogen en vooral ook technisch voorstellingsvermogen de ontwikkeling van de ASML machines mogelijk heeft gemaakt.

Om met extreem violet licht de chips op een schijf te kunnen graveren zijn extreem nauwkeurige technieken nodig voor het doen smelten van atomen die het benodigde extreem violette licht produceren in de vorm van lasers (een methode die eerst onmogelijk werd geacht)  en extreem gladde lenzen (in samenwerking met het Duitse Zeiss) die de de lichtbron sturen naar de schijf waarop de chips bij honderden tegelijk in duizenden van seconden gegraveerd worden. 

De nieuwste ASML machine is zo groot als een dubbeldekker bus of een flinke schuur (14x4x4 meter) en weegt ongeveer 150 ton. Dit enorme gevaarte is nodig om de extreem kleine chips te graveren op een siliconenschijf. Er lijkt een nieuwe wet van kracht: hoe kleiner het product, hoe groter de machine om het op economisch rendabele manier te kunnen produceren.

Een wet die ook van toepassing is op de ondergrondse onderzoekscentrale CERN in Genève. Voor het onderzoek naar de allerkleinste deeltjes is een deeltjesversneller in de vorm van een cirkelvormige tunnel van 27 km gebouwd. 

KABINET VAN PAPPEN EN NAT HOUDEN?

Kan het kabinet Jetten de grote problemen wél aanpakken terwijl al die grote problemen door dezelfde politieke partijen zijn gemaakt?  

Neem het stikstofprobleem. Het probleem draait om een minuscuul vastgelegde ondergrens (volgens sommige deskundigen tot in het absurde) voor de hoeveelheid stikstof die op een natuurgebied mag neerslaan. 

Stikstof is goed voor sommige planten maar niet voor alle. Teveel stikstof tast de biodiversiteit aan. Zo wordt op den duur een heidevlakte door een “teveel” aan stikstof een berkenbos en dat is niet de bedoeling, het moet wel heide blijven. Heide is een bijproduct van de winning van turf maar we vinden hem mooi dus moet het blijven zoals het is. 

Natuurbehoud is conserveren, houden wat je hebt. Eigenlijk is natuurbehoud gestold conservatisme dat haaks staat op de idee van evolutie. De essentie van evolutie is aanpassing door verandering.

Stikstof komt sowieso voor in de natuur maar is ook een stof die veel op boerderijen voorkomt (mest) en bij activiteiten zoals bouw en wegen aanleg. Dat zijn dus de boosdoeners, vooral boerderijen die dicht bij natuurgebieden liggen.

De politiek heeft 21 nationale parken en 162 Natura 2000-gebieden aangewezen (met dank aan de lobby van milieu en natuurclubs), die samen een groot deel van de beschermde natuur beslaan ( ongeveer 700.000 hectaren). Die moeten dus geconserveerd worden, wat er verder ook gebeurt.

Wordt de hoeveelheid stikstof neerslag afkomstig van boerderijen enz. daadwerkelijk gemeten? Dat nu ook weer niet. Er zijn algemene rekenmodellen ontwikkeld waarbij op basis van in te voeren criteria wordt vastgesteld of de minuscule grens wordt overschreden of niet.

Op basis van deze modellen wordt bepaald of boeren weg moeten of niet. Vertrek van een boer betekent dat zijn grond onttrokken wordt aan de landbouwproductie. Zo wordt een stuk land een kostenpost in plaats van een productiefactor. 

Zal dit kabinet terugkomen op deze gang van zaken? Eenmaal ingezet beleid, kan zo goed als niet teruggedraaid worden. Kijk naar het aardgas beleid. Het wordt steeds duidelijker dat het dichtgooien van de gasputten in Groningen geen goed idee is. We zijn nog te afhankelijk van gas.

Maar de politiek heeft beloofd aan de Groningers om ze dicht te maken dus gaat dat door, zelfs al is de gasleverantie een nationale kwestie. Groningers kunnen blijkbaar niet anders tevreden gesteld worden dan door gasputten dicht te gooien. 

Een andere tegenstrijdige natuurmaatregel is het niet droogleggen van de Markerwaard. Was de Markerwaard indertijd wel drooggelegd in plaats van tot natuurgebied verklaard dan was er ruimte geweest voor nieuwbouw bij de randstad. 

Gaat dit kabinet de netcongestie oplossen, een probleem wat Nederland zichzelf heeft aangedaan door zogenaamd van het gas af te gaan en razendsnel over te schalen op groene elektriciteit?

En dan de windmolens. Ooit stond Nederland vol met windmolens totdat de stoommachine werd uitgevonden en onze polders efficiënt konden worden leeggemalen. Nu worden ze weer van stal gehaald om elektriciteit op te wekken.  

Geen landschap- en mens-vriendelijke molens maar reusachtige windturbines die brommen, op grote schaal vogels verpletteren en veel schaars land in beslag nemen. 

In de Noordzee worden vissen doof, vogels vermalen en de zeebodem verpest met miljoenen tonnen beton als fundament. Dat heet natuurvriendelijk. Ook hier schiet de maatregel zijn doel voorbij. Maar zal dit kabinet een stap terugzetten in de overhaaste elektrificeren van het land?

 Ik vrees dat het vooral pappen en nat houden wordt.

 

VOERT AMERIKA IN IRAN EEN OLIE OORLOG MET ALS INZET CHINA?

Luitenant-Generaal b.d. Rob Bauer te gast bij Nieuwsuur op 8 maart j.l. Bauer isvoormalig voorzitter van het Militair Comité geweest en daarmee de hoogste militair van de NAVO (2021-2015)

 

Tijdens een gesprek met een zegsman uit de mondiale petrochemische industrie kwam de Amerikaans - Israëlische oorlog ter sprake. Zijn werk bracht hem de afgelopen 25 jaar in alle uithoeken van de wereld, vooral in de Amerikaanse en Arabische wereld.

Volgens hem maakt de oorlog samen met de Amerikaanse interventie in Venezuela waarbij dictator Maduro op gewelddadige wijze gevangen werd genomen, deel uit van een strategische confrontatie met China?

China heeft zelf nauwelijks olie en is daardoor afhankelijk van de import van olie, olie die werd geleverd door Venezuela tot Trump ingreep en door Iran totdat de oorlog begon. De aanvallen op de Russische schaduwvloot die ook olie levert aan China maken waarschijnlijk ook deel uit van de grondstoffen oorlog.

Tijdens een uitzending van Nieuwsuur op 8 maart 2026 bevestigde Luitenant -admiraal Rob Bauer die van 2021 tot begin 2025 voorzitter was van het NAVO-Militair Comité dat de oorlog in Iran deel uitmaakt van de Amerikaanse grondstoffenoorlog tegen China.

Waarschijnlijk wil Trump in Iran net als in Venezuela direct of indirect zeggenschap krijgen over de olie in Iran. Daarmee heeft Amerika een positie op de wereldmarkt van olie waarmee het China kan dwingen om de benodigde grondstoffen die China wel heeft en Amerika (nog) niet, te  blijven leveren aan Amerika.

Het kan haast niet anders of Europese leiders als de Duitse Bondskanselier Merz, die pas nog bij Trump op bezoek is geweest, de Franse president Macron en de Engelse premie Starmer, zijn hiervan op de hoogte. Vandaar dat er al gauw begrip werd getoond voor de oorlog tegen Iran.

Vervolgens stuurt Macron al vrij snel het Franse vliegdekschip Charles de Gaulle naar de Middellandse zee.  Officieel ter bescherming van Europees grondgebied, in dit specifieke geval Cyprus, maar of het daarbij blijft is niet zeker. Dat geldt intussen ook voor het Nederlandse fregat Ms. Evertsen dat del uitmaakt van de vloot met het Franse vliegdekschip.

SCHILDERIJ VOOR EEN BLINDE

petrus, "Blinde Gitaarspeler in Mexico-Stad 1976", zilver-bromide foto bewerkt met ecoline. 

 

Schilderij voor een Blinde

boem

pats

flats

ding

dong

patsflats

boemding

dongpats