DE TELOORGANG VAN DE PVDA, DEEL 8. JAN PETER BALKENENDE

 

Kabinet Balkenende II (2003-2006) met voor de kijker links van koningin Beatrix Jan Peter Balkenende, rechts vice-premier Gerrit Zalm (VVD) en naast Balkenende vice-premier Thom de Graaf.

Na de verkiezingen in 2002, waarin de drie paarse partijen worden afgestraft met een historisch verlies van maar liefst 43 zetels, is het niet verwonderlijk dat winnaar CDA uiteindelijk met de grote winnaar, de Lijst Pim Fortuyn een coalitie vormt.

Dat was voor veel links liberale kiezers goed schrikken. Zij dachten dat het land voorgoed bevrijd zou zijn van Christelijke politiek, zeg maar de politieke voltooing van de ontkerkelijking. Maar het CDA was weer terug en hoe, als grootste partij nog wel. En dan ook nog een CDA dat samenwerkt met de uitgesproken vijand van paars, de partij van de vermoorde Fortuyn LPF. 

De enige partij die zich naast de LPF als derde coalitiegenoot leende, was de centrum rechtse VVD. Ook die had flink verlies geleden maar als rechtse partij staat ze het minst ver af van Fotuyn’s erfenis. Helaas voor de centrum-rechtse coalitie was de pas opgerichte LPF niet rijp om te regeren. 

De partij was ideologisch, programmatisch en organisatorisch niet klaar voor de kabinetsklus. Het overrompelende succes van Fortuyn had bovendien te grote ego’s met weinig politieke ervaring aangetrokken. Het gevolg is dat het kabinet Balkende ten onder gaat in politieke geharrewar. Het jaar daarop - 2003 - volgden daarom alweer nieuwe verkiezingen.

Die kostten de onderlinge ruziemakers van de LPF de kop. De winnaar van amper een jaar eerder, verliest maar liefst 18 van de 26 zetels. Gezien haar korte bestaan en het interne gebakkelei, was de partij daarna geen lang leven meer beschoren.

Nog voor de verkiezingen was PvdA partijleider Ad Melkert opgevolgd  door Wouter Bos, vergezeld van voormalig FNV voorzitter Johan Stekelenburg als lijsttrekker voor de Eerste Kamer. Het duo was tot op zekere hoogte een vervolg op Kok: Bos de manager en Stekelenburg  de vakbondsman.

De PvdA kwam aldus terug met 42 zetels. Maar verrassend genoeg troefde het CDA de PvdA af met 2 zetels meer. Wie had dat kunnen denken na de val van Balkenende I? De VVD herstelde zich met een winst van 4 zetels. Alleen D66 bleef zitten met een paarse kater.

Hoe dan ook, de traditionele machtspartijen hadden het heft weer in handen. Ze hadden de storm van Fortuyn toch maar mooi doorstaan. Ze dronken een glas, deden een plas en alles bleef zoals het was. 

Balkenende gaat niet over links. De politieke wind komt van rechts. Het wordt een centrum rechtse coalitie met de VVD en met D66 als noodzakelijke bijwagen. Samen zijn ze goed voor 78 zetels. 

In crisistijd moet er bezuinigd worden. Balkende II sneed in de vetrandjes van de welvaartsstaat. De economische terugval werd door loonmatiging en nieuwe bezuinigingen opgevangen. Het D66 kroonjuweel van de gekozen burgemeester kwam door toedoen van de immer brutale meester Wiegel niet door de Eerste Kamer, terwijl de VVD in de regering zit met D66. D66 Vice-premier Thom de Graaf houdt het voor gezien, maar zijn partij bleef wel in de regering.

Binnen de VVD ontstond een debat over een meer rechts -conservatieve koers aangevoerd door kamerlid Wilders. De anti-moslim opstelling was geradicaliseerd door de aanslagen in New York (11 september 2001) waarbij twee passagiersvliegtuigen zich in de torens van het Wereld Handels Centrum boorden. Daarbij vielen bijna 3000 doden.

Het debat tussen Wilders en zijn Tweede Kamer fractie o.l.v Jozien Van Aartsen liep vast. Van Aartsen wilde of kon Wilders niet binnen de fractie houden. In 2004 stapte Wilders uit de fractie maar bleef zijn zetel aanhouden in de Tweede Kamer onder de naam “Groep Wilders”. Het onvermogen van de VVD fractie om Wilders binnen boord te houden, zou nog grote gevolgen krijgen voor de Nederlandse politiek.

DE BOZE BURGER

 

Laatste Peiling Maurice de Hond, 28 maart 2026

Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen zagen we op TV journalisten die met de microfoon in de aanslag aan kandidaten op de lijst van Forum voor Democratie pertinente vragen stelden over hun extreem rechtse verleden. Waarheidsvinding die bijna ontaardt in een publiek kruisverhoor. 

Nu is nieuwsgierigheid naar het verleden van kandidaten die een publieke functie nastreven, in dit geval lid willen worden van de gemeenteraad, geoorloofd. Het kan bijdragen tot een zekere transparantie in de politiek. Maar er een heksenjacht van maken gaat  veel te ver.

Dan kun je wel aan de gang blijven. Ook linkse mensen hebben een politieke jeugdzonde begaan zoals bijvoorbeeld Paul Rosenmöller die zijn lidmaatschap (1976-1982) van de  maoïstische Groep Marxisten-Leninisten/Rodel Morgen (GML) zo een jeugdzonde noemt.

Tussen 1981 en 1982 was hij zelfs bestuurslid van deze extreem linkse club. De GML streefde naar een communistische staat in Nederland en sympathiseerde met de communistische regimes van China, Albanië en de Rode Khmer in Cambodja. 

Je kunt je best afvragen of iemand die met zijn volle verstand sympathiseerde met de Rode Khmer, indertijd een genocidaal regime voor de eigen bevolking, wel zo geschikt is om in de Senaat te zitten en dan ook nog fractieleider te zijn? Pol Pot was een soort Hitler, dus een sympathisant van Pot kun je vergelijken met een NSB'er.

Maar in plaats van een heksenjacht te beginnen, is het beter om na te gaan waarom Forum zoveel aantrekkingskracht heeft onder kiezers.Volgens de peilingen van Maurice de Hond is de partij goed voor 16 virtuele zetels waardoor het tot de middelgrote partijen behoort.

Forum is en uitgesproken nationalistische partij die het opneemt voor traditionele waarden, tegen open grenzen voor migranten is, referenda als een vorm van directe democratie ziet, tegen klimaatmaatregelen is, voor een goede verhouding met Rusland is,  tegen hulp aan Oekraïne en de EU helemaal niet goed gezind is.

Forum blijkt electoraal het spiegelbeeld van de PVV te zijn. Forum is sinds de Tweede Kamer verkiezingen van 7 zetels naar 16 zetels gegaan, de PVV van 26 naar 17 zetels gegaan. Forum heeft 9 zetels er bij gekregen, de PVV evenveel verloren. Het falen van Wilders in de regering Schoof wordt over rechts met Forum afgestraft.

Maar het blijft een rechtse aangelegenheid. Daar zit dus een flinke groep kiezers die radicaal tegen de hoofdlijnen van de Nederlandse politiek zijn. Men noemt dat wel de boze kiezers. Ik vermoed dat die boosheid te maken heeft met de voortdurende onzekerheid waar we in leven. 

Ik bedoel dan niet zozeer de (geo)politieke onzekerheden of de razendsnelle technologische ontwikkelingen die de leefwereld van de burger opdringerig digitaliseert maar ook de culturele gevolgen daarvan. 

Alles wat je in je jeugd geleerd hebt - thuis of op school -  om je staande te houden in de samenleving en maatschappij wordt voor je voeten weggemaaid. De moeilijkste overgang is die van een  overwegend christelijke samenleving naar een diverse samenleving met als gevolg botsende waarden en normen. Vandaar dat zij zich zo fel afzetten tegen asielzoekers en AZC's. 

Het zou Nederlandse bestuurders sieren om daar meer begrip voor te hebben in plaats van deze boze kiezer weg te zetten als onhebbelijk, rechts, domrechts of zelfs fascistisch. 

PETJE AF VOOR EX- PREMIER SCHOOF

 

Premier Schoof op Prinsjesdag.

Zal men in de media ooit schrijven dat Schoof al met al een goede en vooral ook fatsoenlijke premier was, de samenstelling van zijn kabinet in aanmerking nemend?

Je zult maar zaken moeten doen met iemand als Wilders die je al in het eerste en beste debat als een tweederangs lulletje behandelt door je als “slappe hap” weg te zetten. 

De meesten zullen gedacht hebben ‘eigen schuld, dikke bult’ moet je maar geen premier worden van een kabinet met Wilders’ PVV. Maar moet je dan al die paar miljoen kiezers die op Wilders gestemd hebben politiek negeren, net doen of ze er niet bij horen, of ze geen burgers zijn van Nederland?

Ondanks de lompe Wilders hield Schoof de banier van fatsoen hoog. Hij liet zich niet verleiden tot boosheid. Hij reageerde beheerst en met decorum. "Dat zijn uw woorden, ik kies andere woorden", zei hij tegen Wilders’ na diens slappe hap kreet. Dat is fatsoenlijk, getuigt van zelfbeheersing en het niet op de man willen spelen.

Dat laatste doen veel burgers, politici, columnisten en andere mediapersoonlijkheden vaak wel. Ze zijn vergeten dat de essentie van democratie is dat je politiek van mening kunt verschillen maar tegelijk respect moet tonen voor de ander zelfs als die ander dat zelf niet kan opbrengen.

Schoof heeft uit naam van de democratie de verantwoordelijkheid genomen om het land te dienen en dat is een verdienste. Schoof was een voorbeeld van democratische beschaving en fatsoen, een voorbeeld dat hard nodig is. Hij verdient lof dat hij het aangedurfd heeft om een zo moeilijk kabinet te leiden. Petje af.

DE NAKENDE ONDERGANG VAN WILDERS

De PVV zakt in de peiling van Maurice de Hond van 17 januari met maar liefst 9 zetels. De peiling is gehouden voor het vertrek van de 7 dissidente fractieleden. Of hun vertrek zal leiden tot meer zetelverlies in de peilingen is niet zeker maar wel zeer waarschijnlijk. De kans is groot dat nog dit jaar de PVV in de peilingen zal zakken tot 10 zetels of minder. Volgens de Hond stappen PVV kiezers over naar FVD (winst 7 zetels sinds de TK verkiezingen) en Ja 21 (winst 2 zetels). 

 

Het nieuws dat maar liefst 7 leden van de fractie Wilders, bekend onder de naam PVV, met onmiddellijke ingang de fractie verlaten, slaat in als een bom. Wie had gedacht dat zoiets nog kon gebeuren? Had Wilders er niet flink de wind onder bij zijn 26 koppige bemanning, was er geen kadaverdiscipline meer? Wat is er gebeurd? Hoe dit te verklaren?

Als gediplomeerd politicoloog uit Nijmegen zoek ik naarstig naar een verklaring voor dit fenomeen en wat plopt er ongevraagd op in mijn brein? Dat is de naam Dilan Yesilgöz, volgens velen de fractieleidster van de VVD die niet alleen de combinatie GL/PvdA heeft uitgesloten van regeringsdeelname (hoe durft ze?!) maar ook nog eens de bende van Wilders politieke ruimte heeft gegeven door deelname aan de regering Schoof.

Volgens velen was dat een misdaad tegen de menselijkheid of op z’n minst tegen het politieke fatsoen of in ieder geval not-done. Yesilgöz had met Wilders de duivel in persoon op het politieke toneel van den Haag gezet, een onvergeeflijke daad die haar tot aan haar dood en nog lang daarna niet zal worden vergeven.

Maar is deze zogenaamde misstap van Yesilgöz  om met de PVV een rechtse regering Schoof te vormen niet juist het verval van de Wilders-clan begonnen en daarmee de sanering van rechts? Is dat dan niet juist een duivelse meesterzet geweest die uiteindelijk in het voordeel van de democratie in Nederland uitpakt?

Ga maar na. De vorming van het kabinet Schoof leidde herhaaldelijk tot gezichtsverlies voor Wilders. Dat begon al met het simpele feit dat hij als leider van de grootste fractie in de Tweede Kamer en zoals gebruikelijk, geen minister president mocht worden. Wilders deed water in de wijn. Dat hij tot dan toe altijd geweigerd.

Vervolgens blijken zijn PVV ministers voortdurend fouten te maken die breed uitgemeten worden in de (vijandige) pers. Maar daar blijft het niet bij. Hij zelf schoffeert Schoof en zijn regering alsof die regering niet ook zijn kind is.

Tot overmaat van ramp stapt hij na enkele maanden met veel kabaal en gedreig uit het kabinet waaraan hij zelf maanden heeft gewerkt. Hij gokt op nieuwe verkiezingen waarin hij met zijn brutale mond nog groter zal worden en dus onvermijdelijk premier van Nederland. 

Maar hij blijkt verkeerd gegokt te hebben. Zijn partij wordt niet groter maar kleiner en zelfs kleiner dan D66, een van de door Wilders meest gehate partijen! D66 wordt de grootste partij en de jonge partijleider Jetten waarschijnlijk premier. Het verval van de PVV begint zich nog scherper af te tekenen. 

De genadeklap voor zijn partij komt als zeven leden van de PVV fractie, onder leiding van een van zijn trouwe volgelingen en vriend (ook gij Brutus!?), besluiten een einde te maken aan de kamikaze politiek van Wilders. 

Die had net laten weten niet op de koffie te komen bij de drie formateurs van de nieuwe regering Jetten m.a.w. de PVV zou zich de komende regeerperiode beperken tot het afvuren van losse flodders in plaats van te streven naar het politiek haalbare voor zijn kiezers. Dat werd zeven van zijn volgelingen nou net teveel.

Zo kan het toch nog goed komen. Yesilgöz is niet de duivel gebleken maar een politica met visie en een goed oog voor wat mogelijk is in de politieke polder Nederland. Moge de goden haar en haar partij gunstig gezind zijn.

NEDERLAND PIRATENLAND?

 

Ik heb het altijd vreemd gevonden dat een politieke partij als de PVV uit slechts een lid bestaat namelijk Wilders zelf. Als democraat moet je dat niet willen. Het idee van democratie is kort door de bocht gezegd, inspraak van de burgers in bestuur en wetgeving.

Wat is logischer dan die inspraak vanaf het begin te regelen in een politieke partij? Blijkbaar geldt deze logische gedachtengang niet voor partijleider en enig PVV lid Wilders. Daarmee stelt hij zich onvermijdelijk op als aan autocraat en dat is eufemistisch gezegd niet democratisch. Wilders kan opereren zonder dat hem iets in de weg wordt gelegd door een bestuur en leden van een vereniging.

Hij heeft daarvoor de juridische constructie van “een vereniging met besloten karakter” gebruikt. Dat is een vereniging met een beperkte rechtsbevoegdheid (informele vereniging) die niet bij een notaris is opgericht en waarbij bestuurders privé aansprakelijk zijn, zo lees ik op internet. 

Voor een vereniging met een besloten karakter geldt de wettelijk eis dat deze twee oprichters moet hebben en minimaal een lid. Volgens informatie op internet is het niet verplicht om zo'n vereniging te registreren bij de Kamer van Koophandel maar is het wel aan te raden vanwege mogelijke aansprakelijkheidsprocedures.

Is wat juridisch kan, een eenmanspartijvereniging oprichten, partijpolitiek wenselijk? Vanuit democratisch oogpunt uiteraard niet, maar operationeel kan het handig zijn. Je wordt als partijleider niet lastig gevallen door allerlei would-be politici, eigenwijze en eigengereide leden, moties van leden en een bestuur dat je de wacht kan aanzeggen. Dat geeft rust.

Ik heb altijd begrepen dat Wilders vanwege dit operationele voordeel van zijn partij een vereniging met besloten karakter heeft gemaakt. De ideologische voorganger van zijn partij, de partij Lijst Pim Fortuyn is door interne heibel uiteindelijk bezweken. De moord op Pim Fortuyn, het natuurlijke gezag in die partij, zit er natuurlijk ook tussen.

Nu gaan er stemmen op bij CDA, D66 en GL/PvdA om een politieke partij te verplichten om leden toe te laten en inspraak te geven in het verkiezingsprogramma en de kandidatenlijst, in feite de gebruikelijke gang van zaken bij de politieke partijen in Nederland.

Helaas, blijken burgers helemaal niet zo happig te zijn om lid te worden van een partij. Nederlandse partijen hebben weinig leden vergeleken bij bijvoorbeeld de ANWB met bijna 5 miljoen leden, de voetbalbond KNVB  met ruim een miljoen leden. De vakbonden FNV en CNV samen en de Vereniging Eigen Huis tellen elk tegen de miljoen leden. 

Alle politieke partijen samen hebben geen half miljoen leden. Forum voor Democratie is met 60.000 leden de grootste partij. De PvdA heeft 50.000 leden, Groen Links ongeveer evenveel. Een fusie van die partijen zou dus een ledenbestand van meer dan 100.000 leden opleveren. Het ledental van het CDA ligt rond de 26.000. D66 heeft er ongeveer 30.000.

Zoals is af te lezen uit bovenstaande getallen, zegt het ledental van een partij weinig of niks over het aantal behaalde stemmen. Bij de laatste verkiezingen behaalde de grootste combinatie in ledentallen GL/PvdA minder zetels dan de partij zonder leden PVV. 

Ondanks het hoogste aantal partijleden is Forum voor Democratie in de Tweede Kamer met 7 zetels (4 meer dan bij de vorige verkiezingen) een marginale partij. JA 21 heeft met niet eens 4000 leden sinds de verkiezingen 9 zetels in de Tweede Kamer en is  van enige politieke betekenis.

Is het gezien het bovenstaande nodig om nadere wetgeving over politieke partijen te maken? Ik denk het wel, niet alleen vanwege democratische beginselen maar ook om te voorkomen dat we een wildgroei aan eenmanspartijtjes gaan krijgen op basis van de juridische constructie van een "informele vereniging." 

Er is al wildgroei genoeg in de Tweede Kamer. Daarom wordt er ook gesproken over een kiesdrempel. De partij die de kiesdrempel niet haalt, doet niet mee. Aan de ene kant is dat een goede zaak. Aan de andere kant kun je je afvragen of die versplintering in vele partijtjes en partijen niet hoort bij de Nederlandse politieke cultuur, een combinatie van anarchisme, beginselvastheid en moralisme? Misschien is Nederland wel een piratenland.

DE AFGANG VAN DE NSC

 

Ik heb bij de vorige verkiezingen op Nieuw Sociaal Contract gestemd, zeg maar Pieter Omtzigt. Niet dat ik in Omtzigt een politieke verlosser zag maar omdat hij de Nederlandse politiek in beweging had gebracht, inhoudelijk maar ook in de machtsverhoudingen. 

Zijn partij durfde het aan om samen met BBB, ook een dwarse beweging, met de PVV en de VVD in een rechts kabinet te stappen. Het CDA had de moed niet en ook geen leiderschap om zo een stap te durven zetten. Dat is slecht voor het land. Je moet een meerderheid als die van de PVV niet al te lang aan de kant laten staan. Je moet op z’n minst proberen om ze bij het lot van ons land te betrekken.

Wie had gedacht dat het op zo een ramp zou uitdraaien? Natuurlijk, ze waren bijna allemaal beginnelingen in het landsbestuur -NSC, PVV en BBB - en dus zou het moeilijk worden. Je bouwt niet zomaar bestuurservaring op in een ingewikkeld en complex land als Nederland.

En natuurlijk, er was veel tegenwerking van buiten. De oppositie speelde het liefste op de man. Er was hun alles aan gelegen om de regering Schoof, Schoof zelf een fatsoenlijk ambtenaar die er het beste van probeerde te maken, te laten mislukken. Dat is hun goed recht, daar ben je oppositie voor.

Maar wie had kunnen vermoeden dat de partijen van de regeringscoalitie hun eigen oppositie zouden organiseren? De eenmanspartijen PVV en NSC organiseerden in hun eigen regering de nodige tegenstand. Er was helemaal geen oppositie nodig om het kabinet Schoof om zeep te helpen. Dat deden de samenstellende partijen zelf wel.

Men sloeg elkaar om de oren met rechtstatelijkheid en democratische beginselen en vocht om het eigen gelijk. Het wantrouwen dat van begin af aan bestond tussen de partijen, werd niet ingedamd maar ingebakken in de regeringscoalitie dankzij twee kortzichtige leiders: Omtzigt en Wilders.

Omtzigt bleek het spiegelbeeld van Wilders te zijn, een controlfreak die vanuit zijn eigen grote gelijk niet in staat was bruggen te bouwen.

Al snel bleek dat je geen land kunt opbouwen op verongelijktheid en verontwaardiging over wantoestanden in het land. Omtzigt en uiteindelijk zijn partij liepen weg voor hun verantwoordelijkheid gevolgd door Wilders. Het is daarom goed als deze twee partijen voorlopig buiten het bestuur van het land blijven. 

WILDERS WEG, ASIELCRISIS BLIJFT

 

Dat de pseudo-regering “Wilders” is gevallen, zal voor de meeste mensen in het land een opluchting zijn. Elke dag weer politieke ophef over het een of het ander, is vermoeiend en uiteindelijk slopend. Het wordt zoveel dat je ophoudt er naar te luisteren, te kijken of te lezen. Je gelooft het onderhand wel.

Ik las in de krant dat zelfs collega fractieleiders van de coalitie de neiging kregen om de zoveelste aanmaning of waarschuwing van Wilders niet meer al te serieus te nemen. Je kunt niet 24 uur per dag aanstaan, ook niet als fractieleider van de regeringscoalitie.

Alleen Wilders is als provocateur onvermoeibaar. Voor hem is het nooit genoeg, kan het ook nooit genoeg zijn, opgesloten als hij is in de wereld van beveiliging als gevolg van dreiging uit radicale Islamistische hoek. Dreiging en beveiliging zijn de reden van zijn bestaan geworden. 

Om daar een einde aan te maken moet hij de radicale Islam verslaan. Aangezien dat onmogelijk is, moet hij zich moe vechten in de Nederlandse politiek om zijn land veiliger te maken. Die veiligheid wordt bedreigd door de radicale Islam en die is het land binnen gekomen als asielzoeker. Als je die asielzoekers weet te stoppen, stop je de vijand. Daarom staat asielbeleid nummer een op zijn politieke prioriteiten lijst.

Nu is opluchting over het vertrek van Wilders en de val van het kabinet Schoof een ding, een ander ding is dat het vertrek van Wilders niets bijdraagt aan de oplossing van het migratieprobleem terwijl veel kiezers juist daarom op de PVV hadden gestemd.

In het Brabants Dagblad las ik wat commentaren van PVV kiezers op het vertrek van Wilders. Of ze het er nu een eens zijn of niet met zijn vertrek, ze blijven bezorgd over de instroom van asielzoekers, een bezorgdheid die zich uit in verzet tegen de oprichting van centra voor asielzoekers in diverse gemeenten.  Dus daar is Nederland nog niet klaar mee.

Te vrezen valt dat die zorg ook weer de kop zal opsteken bij de komende verkiezingen in het najaar. De grote vraag is dan hoe zal de kiezer daarop reageren? Toch weer op Wilders stemmen of een andere weg zoeken? 

Columnist Tony van der Meulen in het Brabants Dagblad weet het al, “Veel PVV-kiezers zijn hardleers, ze willen blijven geloven dat hun idool alleen maar wordt tegengewerkt, zij willen er niet aan dat hij een sterk debater is maar een bestuurlijke minkukel”.

Mooi gezegd maar wat heb je eraan? De verkiezingen zullen naar verwachting  het antwoord geven. Dat antwoord zal er op neer komen dat het een zaak blijft van pappen en nat houden. Ondertussen is duidelijk geworden dat niemand meer met Wilders wil regeren. Hij heeft zichzelf buitenspel gezet. Wel jammer voor de democratie maar het is wel een opluchting.

MAARTEN VAN ROSSEM

Maarten van Rossem is het prototype van de linkse corpsbal, een variant op de gebruikelijke rechtse corpsbal,  die in de jaren zestig ten tijde van de stundentenprotesten tegen de Vietnamoorlog ten tonele verscheen. Corpsballen onderscheiden zich met een schijn van eruditie, gevatheid, cynische humor en zelfverzekerde levenswijsheid. 

Maarten van Rossem herinnert mij aan mijn studententijd in de jaren zestig en zeventig te Nijmegen. Hij is een reliek uit de jaren zestig van de vorige eeuw. Hij heeft het soort humor, de zelfverzekerde arrogantie en betweterigheid van de corpsbal. 

Niet die van de toen nog gebruikelijke rechtse corpsbal maar de nieuwe linkse versie die opkwam tijdens het studentenprotest tegen o.a. de Vietnamoorlog. In die dagen pleegde menig rechtse corpsbal  een draai naar links te maken.

Wat bleef was de aard van het beestje. In navolging van de vroegere rechtse corpsbal die het gewone volk neerbuigend gepeupel noemde, spreekt van Rossum over de PVV stemmer als de kiezer die van niks weet en een partij van halvegaren groot heeft gemaakt. ( “De kiezer heeft niet altijd gelijk’, in FD van 3 april)

Het gebrek aan nuance is bij corpsballen altijd al groot geweest of ze nu links of rechts zijn. Vanuit hun verheven positie deugt immers nooit iemand behalve degenen die het met hen eens zijn.

Heeft hij helemaal ongelijk? Nee, dat nou ook weer niet. Wilders heeft zich nu niet direct bewezen als een betrouwbaar democraat. Hij heeft zich in zijn ijver om in het gevlei van de kiezer te komen van alles en nog wat verbaal veroorloofd, als het maar niet elitair was.

Wilders is de notoire dwarsligger die zich om grenzen van fatsoen niet bekommert. Alles mag uit naam van het verzet tegen de bestaande (linkse) orde. Zo’n gedrag is geen visite kaartje voor een fatsoenlijk democraat. Helaas voor van Rossem spreekt dat veel kiezers aan omdat ze het verhaal van de mensen aan de macht beu zijn. 

Waarom ze dat zijn? Daar zijn vele redenen voor. Van Rossem zelf is intelligent genoeg om er een paar te bedenken maar daar stokt het nu net en begint hij anderen de schuld te geven en die zijn uiteraard rechts: voormalige premier Rutte, de pispaal van iedereen en alleman en uiteraard Yesilgöz die niet zou weten waar ze mee bezig is.

Het rechtse populisme dus. Links populisme bestaat niet. Linkse mensen zijn mensen die weten waar ze over praten. Rechtse mensen zijn in de woorden van van Rossem zoals die mevrouw van de BBB onbenullig.

Met zulke stoere praatjes maak je je populair in bepaalde TV programma’s en kranten. Het is quasi linkse praat die gemakkelijk in het gehoor ligt bij kijkers dat heet links populisme.