Posts tonen met het label democraten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label democraten. Alle posts tonen

maandag 2 november 2026

TRUMP EN DE 'MIDTERM' VERKIEZINGEN.



Het wordt tijd om over Trump te schrijven. Tot nu toe heb ik dat weinig gedaan omdat er al zoveel over Trump wordt gepraat, geschreven en grappen gemaakt. Grappen zijn een goede manier om de absurditeiten van Trump te verwerken.


Wat gaan de verkiezingen brengen? Krijgen de Democraten de meerderheid in het Congress? Volgens peilingen is de kans dat de Democraten in het Huis van Afgevaardigden de meerderheid krijgen groot. De Senaat is minder zeker. Daar gaat het om herverkiezing van een derde van de zetels, rond de 30 tot 32 zetels van de 100.


Vanwege het districtenstelsel en de onderlinge verschillen tussen de Amerikaanse staten is het heel moeilijk om een algemeen beeld te krijgen van de stand van zaken. Maar laten we op gezag van CNN (centrum-links), Washington Post (dankzij Amazon baas Bezos centrum rechts) de Wall Street Journal (conservatief) en de invloedrijkeWashington Post columnist en CNN interviewer Fareed Zakaria aannemen dat het de Democraten lukt om de meerderheid te veroveren in Congres en Senaat.


Als dat gebeurt dan kun je er donder op zeggen dat Trump zijn houdgreep op de partij zal verliezen. Hij zal nog wel de nodige fans hebben in het Congress maar hij is een onbetrouwbare steunpilaar geworden voor politici die graag verkiezingen willen winnen . 


Aan zijn geflirt met een mogelijke derde termijn zal waarschijnlijk een einde komen maar je weet het natuurlijk nooit met Trump. Hij is verzot op macht, grootspraak, goud en glitter. Maar als het een groot verlies wordt en die kans zit er in, dan zal hij daarvoor weinig of geen steun meer krijgen in zijn partij.  Daarbuiten valt natuurlijk altijd wat wild volk te halen maar daar kun je weinig mee.


Als de Democraten winnen, dan is Putinski’s vriendje in het Witte Huis minder machtig.  Zelensky, Ursula von der Leyen, Rutte en de rest van de Europese politieke leiders kunnen zich dan wat assertiever opstellen tegenover Trump als het over oorlog en vrede gaat maar je moet op je hoede blijven voor Trump.


Trump is volgens Fareed Zakaria geen normaal politicus maar een soort superpower. Hij kan alles doen en toch blijven ze hem steunen. Zakarias vergelijkt hem met goeroes en quasi-religieuze figuren in zijn vroegere land naar wie mensen blijven opkijken en aanbidden. Een vergelijking die op een punt mank gaat. Goeroes zijn geen vehikel om verkiezingen te winnen. Trump is dat wel, althans voor de Republikeinen en verliezen met Trump is dan funest. 


Als de Democraten winnen, hebben ze nog geen goede leider(s). Hier in rijtjeshuis Nederland is men (linkse pers, Nieuwsuur e.d.) enthousiast over de democratisch socialistische en Islam gelovige Abdul El-Sayed als kandidaat in Michigan voor de senaat en Zohran Mamdani als de nieuwe democratisch socialistische burgemeester van New York.


Maar New York en Michigan zijn Amerika niet, net zo min als Amsterdam en de Randstad Nederland zijn. Amerika is héél erg groot en divers en daar heeft men het niet zo op democratisch-socialisme. Als in een land in de wereld het kapitalisme diep geworteld is in burger en maatschappij dan is het wel Amerika. 


Het woord socialisme is teveel herverdelen ten koste van het individu, teveel overheid op kosten van de hard werkende burger en te weinig ondernemerschap. Dat wil niet zeggen dat Amerikanen beseffen dat een zekere mate van herverdeling nodig is, sociale voorzieningen nodig zijn en de overheid fatsoenlijk moet kunnen functioneren.  


dinsdag 15 september 2026

BERICHT UIT CANADA

 



Ik weet niet meer precies wat het is, dus ik zeg het nog een keer, ook al heb ik het al eerder gezegd: pareltjes zijn altijd welkom. Wanneer politieke en maatschappelijke opvattingen aan de ene kant van het spectrum extremer worden, lijkt de andere kant op een vergelijkbare manier te reageren. 


Ik zie dit duidelijk terug in de huidige Amerikaanse politiek en in de aanloop naar de tussentijdse verkiezingen. De Democraten stellen kandidaten met uitgesproken socialistische ideeën naar voren, zoals Bernie Sanders, als reactie op de rechtervleugel, zoals Donald Trump, aan de Republikeinse kant van het spectrum. 


De Amerikanen zijn de rechtse politieke beleidsmaatregelen en hun gevolgen zat, maar deze extreemlinkse Democraten spelen misschien wel een spel dat de Republikeinen opnieuw kunnen winnen. Het Amerikaanse volk is niet klaar voor wat de harde linkervleugel van de Democraten belooft; individualisme en kapitalisme hebben in dat land een te lange geschiedenis. 


De Republikeinen noemen iedereen die het over meer sociaal beleid heeft, met plezier een communist. Het gevolg zou heel goed kunnen zijn dat de Democraten een verkiezing verliezen die ze hadden kunnen winnen, waardoor de Republikeinen de controle over het Congres voor nog eens twee jaar behouden. Dat betekent een voortzetting van de absolute heerschappij van u weet wel wie.


Dat is geen aantrekkelijk vooruitzicht voor Canada of Mexico, hoewel de Mexicanen volgzaam zijn. Ik weet niet wat er in Europa wordt gemeld over de laatste escalatie tussen Canada en de VS. Hoe dan ook, wij in Canada onderhandelden over wat, naar onze hoop, een akkoord zou worden om de hoge (tot 50%) importheffingen op staal, aluminium, naaldhout en in Canada geproduceerde auto's te verlagen. 


De onderhandelingen verliepen goed en een akkoord leek mogelijk, totdat Trumps rechterhand, Lutnick, het Amerikaanse onderhandelingsteam de grond onder de voeten vandaan trok. Canada moest zich terugtrekken toen de VS op het laatste moment nieuwe voorwaarden stelden, voorwaarden waarvan ze wisten dat Canada ze niet kon accepteren, zoals het verbieden van handelsonderhandelingen met andere landen.

 

Vervolgens begon Washington met het verdraaien van de feiten: hoe ondankbaar Canada wel niet was omdat het de onderhandelingen had afgebroken terwijl er een deal voor hen lag. "Canadezen zijn de moeilijkste mensen waarmee we ooit te maken hebben gehad, ze hebben ons in het verleden volledig bestolen en het is tijd dat daar een einde aan komt..." "Canada en China zijn de enige twee landen die ons tarieven hebben opgelegd." 


Dat klopt, maar het zijn tegenheffingen op de tarieven die Canada worden opgelegd in de grensoverschrijdende auto-industrie, in strijd met de Noord-Amerikaanse Vrijhandelsovereenkomst (NAFTA). Die overeenkomst die voor het laatst werd herzien tijdens Trumps eerste ambtstermijn!


Ik zou nog veel meer regelrechte leugens en halve waarheden kunnen noemen. Onze regering heeft niet gereageerd, omdat het een woordenstrijd zou worden zonder winnaar. Onze vriend Trump heeft nu een decreet uitgevaardigd dat een van de Grote Meren aan onze gemeenschappelijke grens, Lake Ontario, voortaan bekend zal staan ​​als Lake America. 


Na een persoonlijk "telefoontje" (lees: dreigementen?), heeft Google het decreet opgevolgd, maar alleen voor Amerikanen. Wat een grap. En nu heeft hij de Venezolaanse olie geclaimd (een deal gesloten?), met een openbare waarschuwing aan Canada omdat wij olie en gas aan de VS verkopen (veel goedkoper), maar ik denk dat daar ook een einde aan komt. 


Wat me verbaast, is dat hij het staatshoofd van Venezuela kan ontvoeren en hun olie kan opeisen, zonder dat de VN er iets van zegt. Maar ik denk dat de VN wel weet aan welke kant hun brood beboterd is, want ik neem aan dat de VS nog steeds een belangrijke bijdrager is aan de VN en haar agentschappen. 


Wat zal de VN zeggen als China uiteindelijk Taiwan overneemt? En als de VS dat wil, hebben ze de militaire macht om ook Canada in te nemen. Het wordt een wereld waarin de elite (de machtigen en de rijken) hun zin krijgen, legaal of illegaal. Maar ik denk dat het altijd al zo is geweest...


Wat Canada betreft, we hopen ooit de relaties met onze machtige buurman in het zuiden te herstellen; we zouden gek zijn als we dat niet zouden doen. Maar dit zal moeilijk te vergeten zijn voor het Canadese volk. Er is een vastberadenheid om nooit meer zo afhankelijk te worden van Amerika als we waren. 


Carney en zijn regering zijn druk bezig onze handelsrelaties te diversifiëren, maar dat kan niet van de ene op de andere dag of morgen. Ondertussen zal onze economie, om het maar even voorzichtig te zeggen, kwetsbaar zijn.


(fragment uit een brief van een Canadese vriend)

donderdag 21 mei 2026

WAT IS DAT TOCH MET YESILGÖZ EN HIRSI ALI?

Wordt dit de beste politiek foto van het jaar? Deze foto laat zien waar het op staat. Dilan Yesilgöz spreekt de VVD fractie de dag na na de Tweede Kamerverkiezingen in 2023. Het journaille mag vragen, luisteren en toekijken. Foto; Bart Maat. Jimmy en Jesse doen er goed aan deze foto boven hun bed te hangen.


Waar komt toch die linkse afkeer tegen Yesilgöz vandaan? Ik verbaas me daar net zo over als indertijd de afkeer van Ayaan Hirsi Ali. Beiden zijn voormalige asielzoekers of vluchtelingen die zich tot op het hoogste niveau uitstekend aangepast hebben aan Nederland, de Nederlandse cultuur en politiek.


Moet je ze daarom alleen al niet bewonderen? Ik denk dat veel Nederlanders het niet rooien in een ander land en zeker niet tot op de hoogte die deze twee gehaald hebben? Zou dat afgunst en jaloezie oproepen die je dan verbergt achter allerlei argumenten? Mensen kunnen heel hatelijk en venijnig zijn onder een dekmantel van burgerlijk conformisme.


Hoe zit dat met journalisten? Kunnen die ook jaloers zijn? Jaloers op hun intelligentie, hun snedigheid en hun positie? Menig journalist is een ploeteraar die weliswaar van alles mag vragen en schrijven maar zelden meetelt. Daarom is het zo fijn om je uit te leven aan praattafels.


Beiden zijn vrouwen, toch nog altijd een extra reden om ze te bewonderen. Vrouwen die met een totaal onnederlandse achtergrond in staat blijken om tot de Tweede Kamer door te dringen en een rol van betekenis te spelen in de politiek en bij de Nederlandse intellectuele elite. Voor hen geen glazen plafond waar zoveel vrouwen over klagen.


Een andere verklaring kan zijn dat ze politiek “verraad” aan links hebben gepleegd. Ze zijn beiden links begonnen en komen uiteindelijk uit bij de VVD. Dat is natuurlijk voor linkse mensen niet in de haak al hoewel mensen die ouder worden over het algemeen politiek naar rechts opschuiven. 


Niet zo gek als je bedenkt dat links voornamelijk jeugdig elan is dat vastloopt in de werkelijkheid. Maar als je dat niet onder ogen kunt zien (is ook moeilijk)  dan begrijp je zo een overstap van links naar rechts niet.


Bij Hirsi Ali kan ook nog een rol gespeeld hebben dat ze van een islam gelovige een openlijk criticus werd van de islam. Terwijl heel Nederland zowat van zijn geloof is gevallen, kan men in sommige kringen het niet velen dat de islam wordt bekritiseerd.


Kritiek op de islam wordt gezien als ongastvrij tegenover vluchtelingen en asielzoekers. Die gastvrijheid vinden sommige Nederlanders belangrijker dan respect voor gelovigen in eigen land. Het bezoek van Paus Johannes Paulus II in 1985 was op dat punt een dieptepunt van Nederlandse onbeschaamdheid en intellectuele zelfgenoegzaamheid.


Bij Dilan Yesilgoz speelt politieke rivaliteit een nog grotere rol omdat ze VVD partijleider is en als zodanig een kabinet met PVV heeft gevormd. Dat maakt haar in de ogen van veel linkse partijgangers tot antidemocraat. Ook bij  de schrijfster Alies Pegtel in haar boek ‘De negen levens van Dila Yesilgöz .Zij beseffen niet dat ze door de PVV uit te sluiten zichzelf scharen in de rijen der anti-democraten.


Zij denken dat democratie iets is van gezellig van mening  verschillen aan een poldertafel om vervolgens samen een bakkie koffie te doen. Democratie is gevaarlijk, moeilijk, vraagt om scherpte, risico’s nemen en om stevig leiderschap. Met slappe knieën kun je gene goeie democraat zijn, zeker niet als partijleider.

 

zaterdag 5 november 2016

KLIMAATSCEPTICUS


Gisteren besloot ik de door de VARA uitgezonden documentaire ‘Klimaatontkenners’ van Gideon Levy te bekijken. Ik ging er eens goed voor zitten. Ik wilde wel eens meer weten over die klimaatontkenners. Zelf heb ook mijn twijfels dus wie weet, leerde ik wat nieuws. Niet dus. Om te beginnen moet de VARA zelf niks hebben van scepsis. Volledig ongepast zo blijkt uit de tekst onder de documentaire: “We volgen de sporen van het geld in de industrie van de klimaatscepsis. Van oliebedrijven die malle wetenschappers betalen, tot de denktanks die de memo's schrijven voor de journalisten van FOX. En tot slot: een federale overheid die wetten aanneemt om klimaat sceptische lessen op school mogelijk te maken.” 

De journalist was zelf natuurlijk ook een klimaatgelovige. Hij was er op gebrand om klimaatongelovigen in de VS te ontmaskeren als leugenaars, verraderlijke lobbyisten in dienst van het Groot Kapitaal (Exxon en andere internationale bedrijfsboeven) of als onnozelaars die niet snappen hoe de wereld in elkaar zit. Jammer want ik schoot er niks mee op.

Wat de documentaire wel duidelijk maakte, was dat in de VS de klimaatkwestie is gepolariseerd langs de lijn Republikeinen-Democraten. Zo zag ik een paar keer Trump onder hoongelach voor eigen publiek, de draak steken met de klimaatgelovigen. Voor Trumpaanhangers wordt de klimaatverandering door “de gecorrumpeerde elite” gebruikt om meer geld en macht naar Washington te halen. De zoveelste poging om vrije burgers te muilkorven. 

De Republikeinse aanhang moet niks hebben van overheidsingrijpen in het vrije leven van de burger. Hun wereld is de liberale wereld van vrijheid blijheid. Een opvatting die op zijn beurt lijkt aan te sluiten bij de opvatting van Christenen die vinden dat de mens niet kan veranderen wat God met ons voor heeft. Daarom zijn ze ook tegen abortus, tegen het homohuwelijk en voor wapens. De eerste twee zijn het kwaad en moeten dus verboden blijven, de derde dient om zich het kwaad van het lijf te houden en moet dus toegestaan worden. Kan het eenvoudiger?

In zo’n gepolariseerd debat werken argumenten al lang niet meer. De documentaire maakte het er dus niet beter op. De polarisatie werd bestendigd. Wat nu? Het klimaat akkoord dat deze dagen in werking treedt als het salomonsoordeel aanvaarden en de klimatologen 100% gelijk geven? Iedereen, doet het, waarom zou ik dan zo nodig blijven twijfelen?

Teksten als in de NRC van Paul Luttikhuis in zijn artikel "Alles moet anders vanaf nu geldt 'Parijs' " wakkeren de twijfel toch weer aan.



"De uitstoot van broeikasgassen tijdens de industriële revolutie begon de aarde pakweg een eeuw geleden op te warmen. Daarmee werd min of meer toevallig een duik in een nieuwe ijstijd voorkomen. Maar nu dreigt volgens de ecoloog het tegenovergestelde, een aarde die in zeer korte tijd te veel opwarmt en in een klimaat terechtkomt dat we miljoenen jaren geleden voor het laatst hadden. „Het is alsof we op een richel staan, met aan weerskanten een diep dal. Naar geen van die twee wil je afglijden”, zegt Scheffer. „De uitdaging is het prachtige, huidige Holoceenklimaat vast te houden.”



Mijn huisarts heeft als hobby foto's te maken van de ruimte die hij publiceert 
op onder andere FaceBook. Sinds die tijd ben ik alleen nog maar meer 
onder de indruk geraakt van wat we het Universum noemen. 
Hierboven een door hem geplaatste foto met hieronder de bijbehorende tekst.



"Het andere deel van het nevelcomplex.Close-up van wat ik het mooiste deel vind 
van de Noord Amerikanevel.Zijn grote muur.Het is maar wat je er in ziet.
Sommigen draaien het op zijn hoofd en zien er dan een vogel in,...
Het zijn gigantische kolossale waterstofnevels waarin zich nieuwe sterren vormen.
Zij zenden infrarood licht uit waardoor we er niks van merken.
Bijna 2000 lichtjaar van ons in de melkweg.
Pracht van licht,schaduw,reflecties,stofwolken die het licht tegenhouden.
(Bewegen niet hoor.Zagen er paar miljoen jaar geleden ook al zo uit.
Sommige mensen denken bij nevels aan vluchtige mist-achtige toestanden)
Ver weg en onvoorstelbaar groot lijkt alles stil te staan,...
Genomen met mijn 12 cm lenzen telescoop.
Tot -20 °C gekoelde camera en enkel infrarood licht doorlatende filter."

Het spijt me, maar het doet me opnieuw denken aan al die vroegere religieuze doemdenkers die de ondergang van de wereld op uur en dag nauwkeurig voorspelden dank zij hun contacten met hogere machten. In plaats van uur en dag gaat het nu om 2 graden en een enkel gas dank zij wetenschappelijke modellen. Onze aardbol maakt deel uit van een een enorm complex en groots Universum waarvan we de omvang en de werking nog maar nauwelijks kennen en begrijpen. Dat geheel zal op dus op hol slaan door een enkel gas en 2 graden opwarming? 

Ik blijf er bij dat ik dit een enorme overschatting van onze kennis  vindt en tegelijkertijd een onderschatting van het Universum en Moeder Aarde. Maar wat moet je met zo een poëtisch besef van Aarde en Ruimlte tegenover het geweld van statistieken en modellen? Er zit niks anders op dan te zwijgen en af te wachten.