VOER VOOR POLITICOLOGEN 40. ZAL BELGIË BARSTEN?

Lees en huiver hoe de leider van de politiek correcte Vooruit (de Vlaamse tegenhanger van de PvdA) tevens Kamerlid zich gedraagt tijdens een nachtje stappen. "Het is zaterdag 2 september 2023, 6 uur 's ochtends. De eerste avond - en dus ook nacht - van de Vredefeesten in Sint-Niklaas loopt op zijn einde, wanneer de politie café 't Hemelrijk op de Grote Markt binnenwandelt. Ze komen een vaststelling doen van een gesneuvelde spiegel in de toiletten. Ook aanwezig in het café: Conner Rousseau, op dat moment nog voorzitter van Vooruit, samen met enkele vrienden. Rousseau - duidelijk dronken - spreekt de agenten aan en zegt al lachend dat ze wel met erg veel ter plaatse zijn. Maar het blijft niet bij lachen. De politicus vindt dat de politie zich beter zou focussen op "een ander probleem in de stad": de overlast die de Romagemeenschap volgens hem veroorzaakt. Er vallen racistische uitspraken. Rousseau zou het - zo blijkt later - onder meer gehad hebben over "bruin gespuis", "bruine mannen" of "die Roma, gewoon op slaan". Daarnaast zou hij ook seksueel ongepaste opmerkingen hebben gemaakt over een vriendin die bij hem was." (VRT)

De peilingen voor de aanstaande verkiezingen in Vlaanderen wijzen erop dat Vlaanderen het land van het Vlaams Belang kan worden d.w.z. van de extreem rechtse nationalisten. Hun slogan “Vlaanderen weer van ons” is duidelijk, Vlaanderen moet onafhankelijk worden. België kan barsten heet dat op zijn Vlaams. De slogan is natuurlijk ook meteen tegen vreemdelingen. 

Het cordon sanitair dat tientallen jaren door de andere meer gematigde partijen rond het Vlaams Belang is gelegd, heeft dus niet gewerkt. Dat ter lering aan al degenen die door middel van uitsluiting denken een politiek conflict te kunnen vermijden. 

Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Het zou dus best kunnen zijn dat straks de poppen aan het dansen gaan. Wat te doen als Vlaams Belang inderdaad de grootste wordt? De partij door ingewikkelde coalities van zeven partijen buiten de deur zien te houden van de staatsmacht?

Het zal niet helpen tenzij je bereid bent aan de wortels van de democratie te zagen maar dan geraak je op den duur nog verder van huis. Het ware beter geweest dat men de meer gematigd nationalistisch conservatieve partij N-VA onder leiding van Bart de Wever, burgemeester van Antwerpen, had toegelaten tot de federale regering en met hem een gesprek was begonnen over confederalisering van België.

Maar dat was voor de Waalse socialisten een brug te ver. Zij klampen zich wanhopig vast aan de Belgische eenheidsstaat die hen in staat stelt om hun cliënteel socialisme te behouden. Socialisme op kosten van de Vlamingen. Dat willen veel Vlamingen niet en dus zetten ze meer en meer hun kaarten op Vlaams Belang.

Het gevolg is dat de nationalistische conservatieve N-VA in de peilingen op de tweede plaats staat met ongeveer 20% van de stemmen. Niet slecht natuurlijk maar wel 5% minder dan in 2019. Maar het belangrijkste is dat Vlaams Belang nu voorop komt met bijna een derde van de stemmen. Dat komt aan als en mokerslag in de Vlaamse politiek die nog lang zal nadreunen.

Christendemocraten en socialisten zijn teruggezakt van volkspartijen tot net boven de 10% partijen. Ze tellen nog mee maar hangen toch boven de politieke afgrond van machteloosheid. 

De Vlaamse socialisten hebben het moeilijk gekregen door de zotteklap, zegt hij zelf, van de jonge, charmante, rap van tong zijnde en enigszins over het paard getilde partijleider Connor Rousseau. Hoe deze jongeman van een politiek correcte partij het in zijn hoofd haalde om in nachtelijke uren in een bruin café racistische praat over zigeuners  enz. uit te slaan in het bijzijn van flikken, zal wel altijd een raadsel blijven.

Uiteraard groeide het incident uit tot een schandaal toen hij brutaal en wel eiste dat de zaak uit respect voor hem uit de media zou worden gehouden. Maar geen schandaal zo groot in Vlaanderen of er wordt een mouw aan gepast. De voormalige partijleider keert vol berouw terug als bescheiden lijstduwer. Elke Vlaming weet dat dit een manoeuvre van de partij is om hem als stemmentrekker weer op de voorgrond van de partij te brengen.

Van al dit gedoe profiteert de ouderwets extreem linkse communistische arbeiderspartij PVDA. Die rukt volgens de peilingen op van onder een 5% partij naar een boven de 10% partij. Niets is de politiek vreemd, ook de Vlaamse politiek niet. Een partij die links populisme koppelt aan linkse dictaturen blijft in deze informatie eeuw een wonderlijk fenomeen.

De winst van de PvdA verandert niets aan het feit dat ongeveer de helft van de Vlamingen kiest voor meer nationalisme en conservatisme. Hoe dat zal uitwerken in de Vlaamse en Belgische politiek valt nog te bezien. Dat zal ook afhangen van de christen-democraten en de kleine liberale partij. 

Het is heel goed mogelijk dat de komende uitslag van de verkiezingen in juni - tegelijk met de verkiezingen voor het Europees parlement - met Vlaams Belang op nummer een de verhoudingen met Wallonië verder onder druk zal zetten. Zal België dan toch barsten?

 

BELGIUM QUO VADIS?

 

Dit overzicht van de uitgebrachte stemmen voor de federale parlementsverkiezingen mei vorig jaar zegt genoeg. De centrum-rechtse Vlaams nationalistische partij N-VA blijft ondanks het verlies van 8 zetels met 16% van de uitgebrachte stemmen, verreweg de grootste partij van HEEL België. De tweede grootste partij van HEEL België is Vlaams Belang met een winst van 15 zetels (!). Pas dan komt de grootste Waalse politieke partij -le Parti Socialiste- met een verlies van 3 zetels en een totaal van nog geen 9,5% van de uitgebrachte stemmen. De Vlaamse Christen Democraten CD&V dreigt met het Vivaldi akkoord het zevende rad aan de wagen te worden die de Vlaams Nationalisten buiten boord van het schip van staat moeten houden.

Als je wilt leren hoe je een democratisch land naar de verdommenis kunt helpen, hoef je niet naar een Oost Europees land te gaan. In buurland België weet de politieke elite ook hoe dat moet. Je zorgt ervoor dat hoe dan ook de grootste partijen waarmee je het niet eens bent buiten de politieke macht blijven, desnoods door met de duivel en zijn moer samen te werken. dat lijkt politiek verantwoord, politiek is immers en strijd om de macht, maar ondermijnt uiteindelijk de geloofwaardigheid van de democratie.

Op dit eigenste moment zijn 7 Vlaamse partijen, je leest het goed ZEVEN, bezig een zogenaamd Vivaldi akkoord te sluiten waar bij de twee grootste partijen van het land, d.w.z. van HEEL België,  buitengesloten worden. Precies dat is ook de bedoeling van de meeste van die partijen. Het gaat om het extreem nationalistische Vlaams Belang en de conservatief nationalistische N-VA.

Beide partijen worden door de politiek elite én de koning als een bedreiging voor de eenheid van België gezien. Het Vlaams Belang als een extreme bedreiging, de N-VA als een gematigde maar daarom niet minder gevaarlijke bedreiging. Het Vlaams belang wordt al tientallen jaren van de macht gehouden door het zogeheten Cordon Sanitair, een afspraak tussen de klassieke elite om nooit met het Vlaams Belang in zee te gaan.

Een afspraak bedoeld om het land te redden maar uiteindelijk het anti-democratische karakter van de tegenstanders bloot legt. Het Vlaams Belang behaalde 12% van alle stemmen in HEEL België dat is meer dan de Parti Socialist als grootste Waalse politieke partij (9, 5%). Alsof dat al niet genoeg zegt, won het Vlaams Belang tijdens de laatste verkiezingen meer dan 3,7% ofwel 15 zetels in het Federale Parlement.

Ondanks een verlies van 8 zetels bleef de N-VA met  ruim16% van de stemmen de Grootste Politieke Partij van HEEL België. Daarmee is de Vlaams nationalistische politieke familie verreweg de grootste politieke formatie van het land en daar weten de andere unitaristische partijen geen raad mee, nog afgezien van het verschil in partijprogramma’s. Links wil meer staatsinvloed, d.w.z. meer Federalisme (in Groene kringen wordt zelfs gesproken van herfederaliseren) terwijl de Vlaams Nationalisten pleiten voor een losser politiek verband tussen Vlaanderen en Wallonië.

De zwakste van de Zeven zijn de Christendemocraten die zichzelf ook Vlaams noemt. Zij zitten op de wip met hun minder dan 12% van de stemmen, bijna net zo groot als de Waalse Socialisten. Als zij meedoen plegen ze in de ogen van de Vlaamse nationalisten verraad aan de Vlaamse zaak, iets wat hen op termijn politiek de nek kan kosten met als gevolg een nog verdere polarisering tussen Vlamingen en Walen.

Bovendien kun je in een democratie niet decennia lang Vlaamse nationalisten buiten spel zetten. Dat gaat een keertje fout. Hoe precies en wanneer is moeilijk te zeggen maar dat het gebeurt lijkt wel zeker. Wat zal er dan met Brussel gebeuren, de informele Hoofdstad van Europa? Wordt dat na de Brexit het nieuwe Europese drama die de toekomst van de EU kan bedreigen?

STAAT BELGIË OP ONTPLOFFEN?

Het Café, Londerzeel 2005

Sinds de opmars van de Vlaams nationalistische conservatieve N-VA  onder leiding van Bart de Wever, tegenwoordig Burgemeester van Antwerpen, wordt de eenheid van België ernstiger bedreigd dan ooit. Voor die opmars van het N-VA kon het Vlaams Nationalisme uitgedragen door het Vlaams Belang (het voormalige Vlaams Blok) door de traditionele partijen nog in bedwangen worden gehouden een politiek “cordon sanitair”. Coalitievorming met Vlaams Belang op nationaal niveau was uitgesloten.

Nu het Vlaams Nationalisme dankzij de N-VA en de Wever een democratisch-conservatief gezicht heeft gekregen dank zij met name Bart de Wever is het tot schrik en verdriet van de Waalse socialisten en linkse Vlamingen niet meer de nationale politiek te houden. De Waalse socialisten zouden bij wijze van spreken het liefst een cordon sanitair om beide politieke partijen leggen, om  het Vlaams belang én de N-VA, om België te behouden voor de rechtse nationalistische krachten maar dat kan natuurlijk niet tenzij je van België een totaal gemankeerde democratie wil maken waarin de Waalse minderheid meer macht heeft dan een Vlaamse meerderheid. Dat zulks mogelijk zou zijn in het hart van Europa, België is immers het informele hart van de EU met de zetels van de Europese Commissie en het Europees Parlement in Brussel, zou de geloofwaardigheid van de Europese democratie ernstig aantasten.

Jaarmarkt Londerzeel 2005

Vanwaar deze alarmbel over de Belgische eenheid? Sinds de parlementsverkiezingen vorig jaar zit de Belgische federale politiek muurvast. De Waalse socialisten (PS) willen geen Federale regering vormen met de Vlaams nationalistische meerderheidspartij N-VA. De mogelijkheden zijn tot in het kleinste detail verkend maar stuitten telkens op onwil van de Waalse socialisten om de politieke waarheid onder ogen te zien dat België een tweestromenland is waar ze mee zullen moeten leven door er mee te onderhandelen en compromissen te sluiten.

Het gevolg van de blokkade is dat het land sinds de Coronacrisis zit opgescheept met een minderheidsregering onder leiding van premier Wilmés. Die heeft met haar onhandige optreden in de Coronacrisis het nog erger gemaakt. Niemand weet een oplossing. Een uitweg zouden verkiezingen zijn, maar volgens de peilingen wordt het uiterst nationalistische Vlaams Belang de grootste partij en dan zijn de rapen gaar. Wil het N-VA nog een Belgische confederatie, het Vlaams Belang streeft naar een Vlaamse republiek.

Jaarmarkt Londerzeel 2005

Nieuwe federale verkiezingen zouden wel eens een referendum kunnen worden over het voortbestaan van België en dat kan toch niet de bedoeling zijn van de Waalse Parti Socialiste? Of hebben de Waalse socialisten al een scenario klaar liggen om met dat politieke feit om te gaan? Aansluiting bij Frankrijk bijvoorbeeld of liever een Waals koninkrijk met Brussel als hoofdstad?