BERICHT UIT CANADA

 

Ik weet niet meer precies wat het is, dus ik zeg het nog een keer, ook al heb ik het al eerder gezegd: pareltjes zijn altijd welkom. Wanneer politieke en maatschappelijke opvattingen aan de ene kant van het spectrum extremer worden, lijkt de andere kant op een vergelijkbare manier te reageren. 

Ik zie dit duidelijk terug in de huidige Amerikaanse politiek en in de aanloop naar de tussentijdse verkiezingen. De Democraten stellen kandidaten met uitgesproken socialistische ideeën naar voren, zoals Bernie Sanders, als reactie op de rechtervleugel, zoals Donald Trump, aan de Republikeinse kant van het spectrum. 

De Amerikanen zijn de rechtse politieke beleidsmaatregelen en hun gevolgen zat, maar deze extreemlinkse Democraten spelen misschien wel een spel dat de Republikeinen opnieuw kunnen winnen. Het Amerikaanse volk is niet klaar voor wat de harde linkervleugel van de Democraten belooft; individualisme en kapitalisme hebben in dat land een te lange geschiedenis. 

De Republikeinen noemen iedereen die het over meer sociaal beleid heeft, met plezier een communist. Het gevolg zou heel goed kunnen zijn dat de Democraten een verkiezing verliezen die ze hadden kunnen winnen, waardoor de Republikeinen de controle over het Congres voor nog eens twee jaar behouden. Dat betekent een voortzetting van de absolute heerschappij van u weet wel wie.

Dat is geen aantrekkelijk vooruitzicht voor Canada of Mexico, hoewel de Mexicanen volgzaam zijn. Ik weet niet wat er in Europa wordt gemeld over de laatste escalatie tussen Canada en de VS. Hoe dan ook, wij in Canada onderhandelden over wat, naar onze hoop, een akkoord zou worden om de hoge (tot 50%) importheffingen op staal, aluminium, naaldhout en in Canada geproduceerde auto's te verlagen. 

De onderhandelingen verliepen goed en een akkoord leek mogelijk, totdat Trumps rechterhand, Lutnick, het Amerikaanse onderhandelingsteam de grond onder de voeten vandaan trok. Canada moest zich terugtrekken toen de VS op het laatste moment nieuwe voorwaarden stelden, voorwaarden waarvan ze wisten dat Canada ze niet kon accepteren, zoals het verbieden van handelsonderhandelingen met andere landen.

 

Vervolgens begon Washington met het verdraaien van de feiten: hoe ondankbaar Canada wel niet was omdat het de onderhandelingen had afgebroken terwijl er een deal voor hen lag. "Canadezen zijn de moeilijkste mensen waarmee we ooit te maken hebben gehad, ze hebben ons in het verleden volledig bestolen en het is tijd dat daar een einde aan komt..." "Canada en China zijn de enige twee landen die ons tarieven hebben opgelegd." 

Dat klopt, maar het zijn tegenheffingen op de tarieven die Canada worden opgelegd in de grensoverschrijdende auto-industrie, in strijd met de Noord-Amerikaanse Vrijhandelsovereenkomst (NAFTA). Die overeenkomst die voor het laatst werd herzien tijdens Trumps eerste ambtstermijn!

Ik zou nog veel meer regelrechte leugens en halve waarheden kunnen noemen. Onze regering heeft niet gereageerd, omdat het een woordenstrijd zou worden zonder winnaar. Onze vriend Trump heeft nu een decreet uitgevaardigd dat een van de Grote Meren aan onze gemeenschappelijke grens, Lake Ontario, voortaan bekend zal staan ​​als Lake America. 

Na een persoonlijk "telefoontje" (lees: dreigementen?), heeft Google het decreet opgevolgd, maar alleen voor Amerikanen. Wat een grap. En nu heeft hij de Venezolaanse olie geclaimd (een deal gesloten?), met een openbare waarschuwing aan Canada omdat wij olie en gas aan de VS verkopen (veel goedkoper), maar ik denk dat daar ook een einde aan komt. 

Wat me verbaast, is dat hij het staatshoofd van Venezuela kan ontvoeren en hun olie kan opeisen, zonder dat de VN er iets van zegt. Maar ik denk dat de VN wel weet aan welke kant hun brood beboterd is, want ik neem aan dat de VS nog steeds een belangrijke bijdrager is aan de VN en haar agentschappen. 

Wat zal de VN zeggen als China uiteindelijk Taiwan overneemt? En als de VS dat wil, hebben ze de militaire macht om ook Canada in te nemen. Het wordt een wereld waarin de elite (de machtigen en de rijken) hun zin krijgen, legaal of illegaal. Maar ik denk dat het altijd al zo is geweest...

Wat Canada betreft, we hopen ooit de relaties met onze machtige buurman in het zuiden te herstellen; we zouden gek zijn als we dat niet zouden doen. Maar dit zal moeilijk te vergeten zijn voor het Canadese volk. Er is een vastberadenheid om nooit meer zo afhankelijk te worden van Amerika als we waren. 

Carney en zijn regering zijn druk bezig onze handelsrelaties te diversifiëren, maar dat kan niet van de ene op de andere dag of morgen. Ondertussen zal onze economie, om het maar even voorzichtig te zeggen, kwetsbaar zijn.

(fragment uit een brief van een Canadese vriend)

PANIEKFABRIEK. BOSBRANDEN

 

Je hoeft denk ik geen bosbeheerder te zijn om te zien dat het brandgevaar in een bos als hier op de foto, erg groot is. deze foto is gemaakt in de Maashorst.

De uitdrukking Paniekfabriek heb ik van chemisch ingenieur en wetenschapsjournalist Simon Rozendaal, tevens columnist van het weekblad EW. Hij probeert al jaren geduldig met feiten en cijfers  paniekzaaierij door de media over de gevolgen van klimaatverandering en het gebruik van verdelgingsmiddelen te bestrijden. 

Het is een ondankbaar karwei want niks zo moeilijk als kanttekeningen plaatsen bij ingeburgerde zekerheden, zelfs al zijn ze wetenschappelijk verantwoord. 

Een van de vaste waarden voor de paniekfabriek zijn bosbranden. Zodra er ergens in de wereld een brand uitbreekt, zien we daar op TV akelige beelden van met het angstwekkende commentaar dat dit ons te wachten staat als gevolg van klimaatverandering.

De beelden kloppen maar de begeleidende commentaren kunnen wel eens misleidend zijn aldus internationaal adviseur bosbeheer Leffert Oldenkamp. Dat begint al met zijn vaststelling dat “vanuit de klimaatregistraties het aantal bosbranden, wereldwijd, niet is toegenomen in de laatste decennia.”

“Ze zijn wel heviger en omvangrijker als gevolg van verkeerd bosbeheer. Het beheer van bossen is onvoldoende gericht op verwijderen van dood of dor materiaal c.q op het scheppen van groeimogelijkheden voor gezonde mengingen met ondergroei, waarmee brandgevaar kan worden getemperd.

Selectief bosbeheer, waarmee een etage van ‘fris’ loofhout kan ontstaan, is een verwaarloosd beginsel. In Europa is het laten liggen van dood hout in het bos vaak onnodig gemaximaliseerd, zo ook in Nederland."

Dat is ook wat mij is opgevallen op mijn fietsrondjes door de Maashorst bij Oss. Overal ligt dood hout. Ik heb me al vaak afgevraagd of dit verstandig is. Op het moment dat er brand uitbreekt is dit levensgevaarlijk.(zie foto boven deze blog)

"In Australië werden na oogst van  Eucalyptus bomen, de ‘restant-bossen’ aan natuurontwikkeling overgelaten. Er ontstond een dichte hergroei met sterk oliehoudende bladeren. Bij droog weer uiterst brandgevaarlijk.

In Canada werden vanaf de tweede helft van de vorige eeuw onverantwoord grote kapvlakten gemaakt, soms 200 ha of groter. Daar ontstonden dichte (spontane) verjongingen, die ondertussen voor vezelhout geschikt zijn. Bij aanhoudende droge perioden uiterst brandgevaarlijk en nauwelijks toegankelijk bij bestrijding. Dat is de reden dat bosbranden in Canada, die altijd al veel zorgen baarden, nu nog bedreigender zijn.

In Zuid-Frankrijk werden Pinusbossen verwaarloosd en werd door projectontwikkelaars de zaak in de brand gestoken. In meerdere landen was ik betrokken bij allerlei branden, waarbij meestal opzet in het spel was.

In de jaren 70 was ik als houtvester het contact tussen het Veluws Bosbrandcomité en de Rijksoverheid (met een subsidiekraan). De branden in 1976 hebben geholpen om voor de Veluwe het beleid te richten op snelle berichtgeving, steun van veldmedewerkers en jachtopzichters om vooral met kleine voertuigen snel een brand onder controle te krijgen.

Daarna is centralisatie voortgeschreden en werd met steeds groter materieel gewerkt, dat meestal (te) laat arriveerde. Er was bovendien onvoldoende terreinkennis. Bij de huidige branden zijn het vooral grote bluswagens die in beeld komen, die voor een deel dan ook nog uit het buitenland komen, soms met helikopters erbij. Bij ’t Harde bezetten (vernielden) die terreinwagens een deel van het natuurgebied, zoals de beelden lieten zien. “ ( overgenomen uit Brief van Leffert Oldekamp aan Marcel Crok)

BRIEF AAN EEN MEXICAANSE VRIEND, 1 AUGUSTUS 2025

 

Hidalgo, Mexico 2010

Beschermeling van Tlaloc, Mariachi zanger, voorman van de Otomies,

De berichten uit Mexico blijven zorgwekkend. Uit het laatste filmpje dat je me hebt opgestuurd, maak ik op dat een volksopstand vanuit Michoacan wordt voorbereid. De algemene context, die van corruptie en gewelddadigheid snap ik, maar de namen van de vijanden die de bewapende gemaskerde man noemt, ken ik niet. 

Moeten we de bedreiging van de gemaskerde mannen dat een volksopstand in de maak is, serieus nemen of is het slechts aangeklede wanhoop gemengd met Mexiaans machismo en bravoure? Ik kan me bijna niet voorstellen dat in Mexico een brede volksopstand mogelijk is. Het land is te groot net als de verdeeldheid onder de bevolking. Wie gaat zijn leven wagen in een strijd tegen corrupte politie, corrupte soldaten en maffiabendes? Ik denk dat weinigen zich geroepen zullen voelen.

Dat de Spaanse regering zelfs geen antwoord geeft op het verzoek van de Mexicaanse regering om excuses aan Spanje over het verleden, kan ik begrijpen. Wat moet je antwoorden op zo een verzoek? Je kunt toch moeilijk een brief schrijven in de trant van 

"Geachte Mijnheer de President van Mexico, 

Het spijt ons zeer dat Kapitein Hernan Cortez de Azteken heeft verslagen en vervolgens heel Mexico aan het Spaanse bestuur heeft onderworpen. 

Wij hadden de Azteken, Maya's, Zapoteken, Tolteken en alle andere inidanenstammen van Mexico met rust moeten laten, hun regering moeten respecteren, hun koningen de eer te bewijzen die ze toekomt en de bevolking in zijn waarde te laten. Wij Spanjaarden zijn roofzuchtig geweest.

Misschien kunt u ons vergeven vanuit het besef dat we met onze architectuur, met onze technische know how, onze landbouw, onze handel en scheepvaart ondanks alles toch ook bijgedragen hebben aan het ontstaan van het nieuwe en moderne Mexico waarvan u de eer hebt president te zijn. In het aangezicht van de goden van uw voorvaderen en de almachtige god van onze voorvaderen, bieden wij u nederig onze excuses aan voor het eeuwenlange ongemak. 

De Koning van Spanje."

Geschiedenis kun je niet ongedaan maken, ook niet met excuses.  En dat Spanje en Mexico intussen ook zonder excuses internationaal gelijkwaardig zijn, is intussen ook wel duidelijk. Niemand nog die de soevereiniteit van Mexico bedreigt, zelfs Trump niet die toch te kennen heeft gegeven de noordelijke buurman Canada en de verre buur Groenland te willen inlijven bij de Verenigde Staten.

Enig idee waarom Trump geen belangstelling heeft om Mexico in te lijven? Is dat vanwege de drugsmaffia en de corruptie waar hij nu zo achteraan zit? Of heeft Mexico geen belangrijke schaarse grondstoffen behalve olie? 

Ik heb me voor het schrijven van mijn "Mexicaanse vertellingen" mijn beperkte kennis van politiek en cultuur van Mexico aangevuld met nieuwe kennis opgepikt van internet. Er is veel Spaans en Engelstalige informatie te vinden over de revolutie, Cardenas, Trostski enz. en bekende schilders als Rivera, Kahlo en Siqueiros. Niet dat ik een getrouw verslag wil maken van de geschiedenis van Mexico. Dat ligt buiten mijn vermogen. Het zijn vertellingen waarin fictie en werkelijkheid door elkaar lopen. Ze zijn bedoeld om een sfeer over te brengen en geen geschiedkundige, sociaal politieke of culturele studies. 

Na een aantal jaren een nogal warme en droge zomer gehad te hebben met af en toe een hittegolf,  is het dit jaar een typische Nederlandse zomer zoals ik mij die van vroeger herinner. Een koele en natte zomer met af en toe oprispingen van een paar warme dagen met zon waarbij de temperatuur tot boven de 25 graden Celsius oploopt.

Voor het overige zijn we gezond van lijf en leden en is het hoofd nog helder. We hopen dat het met jullie ook goed gesteld is.

Een abrazo voor jou en J.

BRIEF AAN MIJN CANADESE VRIEND, 15 JUNI 2025

 

Beste E, 

Dank voor je uitgebreide brief. Ik zal het in mijn aanhef  bij het Nederlandse "beste" houden. Het Nederlandse equivalent  "lieve" voor "dear" is  teveel van het goede. Maar het Engelse "dear" staat ook voor het Nederlandse dierbaar. In die betekenis is het woord dear op zijn plaats. Je bent zogezegd een dierbare vriend. 

Het was te merken dat Trump's claim op Canada een Canadees patriotisme tot gevolg had. Op Facebook kwam ik nogal eens oproepen tegen om Canadese producten te kopen. Ik zag ook kaarten waarop Amerika stukken verloor aan Canada. 

Door zijn bemoeienis met de binnenlandse politiek in Frankrijk en Duitsland en het in de steek laten van Oekraïne heeft hij tot op zekere hoogte ook het Europese zelfbewustzijn aangewakkerd. Dat zelfbewustzijn stond daarvoor op een laag pitje omdat vanuit de EU landen nog altijd met wantrouwen gekeken wordt naar Brussel. Niet helemaal verwonderlijk want Brussel is onvermijdelijk een reusachtige bureaucratie zeker vergeleken met klein duimpje Nederland. 

Trump en de Russische militaire agressie in Oekraïne hebben een einde gemaakt aan het idee dat de EU het in de wereld moet hebben van soft power. Met handel, diplomatie en een internationale rechtsorde die steunt op wereldwijde mensenrechten, houdt je agressieve landen en terroristen niet tegen. Het is duidelijk dat Rusland en China machtspolitiek combineren met militaire macht en naar we nu zien doet ook Amerika onder leiding van Trump dat.

Nederland begint wat dat betreft moeizaam te ontwaken uit zijn idealistische droom over een internationale wereldorde die overeind zou moeten worden gehouden door de VN, het internationaal strafhof in den Haag, internationale wetten enz. Rusland en China willen die rechtsorde, die zij als westers en imperialistisch typeren, omver gooien. 

Op dit moment zijn we getuigen van de eerste krachtmetingen tussen de twee kampen. Ik moet nog zien wie dat gaat winnen, zeker nu de VS zich terugtrekken uit die internationale rechtsorde en het aansturen op een tweekamp tussen hen en China. Ondertussen probeert Trump alsnog Putin aan zijn kant te krijgen door Oekraïne te offeren op het altaar van de toekomstige wederzijdse vriendschap.

Daar zit Europa ongemakkelijk tussen. Enerzijds staan we aan de Amerikaanse kant maar aan de andere kant kunnen we Oekraïne ook niet uitleveren aan Rusland op straffe dat op termijn de EU ontmanteld wordt door Rusland. Dan zal Europa definitief van het wereldtoneel verdwijnen met de daarbij behorende welvaart en stabiliteit. Geen rooskleurig toekomstbeeld al heb ik nog wel vertrouwen in de veerkracht van Europa.

Helaas ontbreekt het in Europa en zeker ook in mijn land aan leiderschap met visie. Macron is naar Franse snit een man die het geopolitieke machtsspel redelijk doorgrond maar of de Duitse Mersch en de Engelse Starmer dat ook kunnen, waag ik te betwijfelen. Ik had gehoopt op de Poolse Tusk maar die loopt met zijn regering vast in een Trumpiaanse populistische president. De man die met kop en schouders boven iedereen in Europa uitsteekt, is president Zelensky. Hij heeft visie, organisatietalent, is een groot communicator, dapper en onverzettelijk.

Nederlands leiderschap zie ik niet. NAVO secretaris generaal Rutte zou enig gewicht in de schaal kunnen leggen maar hij is slechts een opportunist. De rest van de Nederlandse politici zijn leiders op de vierkant centimeter. Ze kennen de wereld slechts uit boekjes en hier en daar een handelsmissie. 

 Ze zijn vooral met zichzelf ingenomen, kortom een kaste die als het om de toekomst van Europa gaat maar het beste zo snel mogelijk van het toneel kunnen verdwijnen. Je leest het, ik ben geen optimist. De toestand is benauwend maar nog niet hopeloos. 

Een ander punt is het conservatisme. Dat bestaat zo goed als niet in Nederland, misschien hier en daar als een vorm van nostalgie of politiek opportunisme maar van een doordacht conservatisme met een politieke visie op verleden, heden en toekomst van ons land ingebed in de EU bestaat niet.

Ergens in de vorige eeuw, na de opstand van de studenten, is besloten om met z'n allen progressief te zijn. Progressieve mensen geloven in het goede van de mens (het kwaad bestaat niet en als het bestaat is het een weeffout in de geschiedenis) en in gelijkheid. Dat heeft geleid tot een collectivistische visie op bijvoorbeeld onderwijs, zorg, woningbouw, sociale voorzieningen enz. De overheid zorgt voor u. De eigen verantwoordelijkheid is geminimaliseerd.

 

Aangezien Nederland vergaand geseculariseerd is, worden alle problemen herleid tot materiële problemen. Je ziet het bij de vakbeweging, voor jou en mij bekend terrein. De vakbonden herleiden alle problemen van de werknemers tot financiële problemen. Het menselijk geluk teruggebracht tot de omvang van de geldbuidel. 

Ondertussen wordt de geestelijke verwarring groter als gevolg van een gemis aan zingeving. De geseculariseerde mens in Nederland heeft van zichzelf het gouden kalf gemaakt waar omheen hij elke dag danst in kranten, tijdschriften, tv en sociale media. Bestaan betekent aanwezig zijn in de media.

Zoals je terecht opmerkt, bereikt Trump weinig tot niets. Hij is en blijft een vastgoedhandelaar met de hersens van een holbewoner. Tot nu toe heeft hij nergens vrede gebracht, niet in Gaza, niet in Oekraïne en niet in Iran. De wereld staat meer in brand dan vóór zijn aantreden als president. Ik vrees dat het niet veel beter zal worden. Alles hangt ervan af of politici binnen de Republikeinse partij opstaan ​​en het aandurven zich tegen hem te verzetten en een einde willen maken aan zijn krankzinnige agenda.

Verder gaat het goed met ons. De zomer is goed begonnen. Diny en ik genieten van fietstochten in de omgeving door bossen en polders, langs de Maas en door dorpjes waar we af en toe een cappuccino drinken op een gezellig terras. Op zulke momenten is Nederland een romantisch land waar het goed ouder worden is.

Ik hoop dat het ook goed met je gaat en dat u kunt genieten van de Canadese zomer.

OORLOGSTROMMEN IN EUROPA MET DANK AAN TRUMP EN POETIN

 

Ik ben nooit getuige geweest van zo een schaamteloos machtsvertoon als dat van Trump tegenover Zelensky tijdens het intussen wereldwijd bekende gesprek in de Oval Office van het Witte Huis. Het gesprek is een schandvlek op de geschiedenis van Amerika die het land nog lang zal achtervolgen want welk land wil zo een vriend of buurman hebben?  Ik zag een opgeblazen, zelfingenomen pestkop een waardige en eerlijke man te kijk zetten die al drie jaar lang op heldhaftige wijze met zijn volk weet stand te houden tegenover het meedogenloze en wrede leger van Rusland dat zijn land is binnengevallen. Wat heeft Trump in zijn leven gedaan voor land en volk behalve zichzelf en zijn vrienden verrijken? Naar mijn idee is Trump het vlees geworden kwaad van onze tijd. 

Is de bedoeling van mister Trump om Canada daadwerkelijk tot de 51ste staat van de USA te maken of is dit een soort voorspel om Canada economisch op de knieën te krijgen zodat hij financiële en economische gunsten kan afdwingen, al heb ik geen idee wat die gunsten en voordelen zouden kunnen zijn.

Ik zie wel dat Canada zijn rug recht houdt en niet bang is om T. van repliek te dienen. Zal dat helpen, zal T. uiteindelijk inschikken? Dat is heel moeilijk te zeggen want in de wereld van T. bestaan slechts winnaars en verliezers. Een compromis is verlies voor hem, denk ik toch.

In Europa, dat merkwaardige continent met zoveel verschillende landen en culturen, is helemaal van de kaart. Het is een en al beroering omdat men niet weet hoe men de woorden, de plannen en daden van T. moet duiden. 

Het is voor het eerst in de naoorlogse geschiedenis dat wij in Europa niet weten wat de VS met ons en de wereld voorhebben. Wil T. daadwerkelijk Groenland op de een of andere manier onder de vlag brengen van de VS zoals hij ook met Canada wil? Wil hij het onder druk van de macht van de VS kopen of zint hij op een andere manier om het land goedkoper in bezit te krijgen?

Als je op de wereldkaart kijkt dan krijg je een idee wat hij in zijn hoofd kan hebben: een VS dat zich uitstrekt van de grens van Mexico tot aan Groenland. De VS worden dan van de 3 grootmachten, het grootste land met 22 miljoen km2, gevolgd door Rusland met 17 miljoen en China met 10 miljoen. Het zou me niet verbazen als dit het streven is van T. en zijn handlangers. Als vastgoedhandelaren denken zij in termen van bezit en kwantiteit en niet in samenwerking en kwaliteit.

Maar wat is dan het Witte Huis plan met Oekraïne? Dat is tot op vandaag de dag in nevelen gehuld. De manier waarop Zelensky in het Witte Huis is behandeld doet het ergste vermoeden. Oekraïne is in hun vastgoedhandel niet van belang en misschien wel heel Europa niet of vergis ik me en zijn we getuige van een subtiel en geraffineerd spel dat ons verstand te boven gaat? Ik kan me dat haast niet voorstellen.

Wordt Poetin als het ware de hemel in geprezen om hem gunstig te stemmen voor aan de onderhandelingstafel en wordt hij daarna als hij eenmaal in "de val" van de onderhandelingen zit, alsnog tot de orde geroepen? Wordt hij dan subtiel gedwongen om in te binden?

Hoe dan ook, bij gebrek aan inzicht, zijn de Europese leiders gealarmeerd en zoeken nu naarstig naar een weg waarbij Europa op zijn eigen -militaire- macht kan vertrouwen en Oekraïne als de hoeksteen van verzet tegen een agressieve Putin overeind kan houden. 

Gaat dat lukken? Niemand die het weet, maar Duitsland is nu 80 jaar na de Tweede Wereldoorlog losgebroken uit zijn ketenen van het verleden en heeft besloten om 500 miljard euro te investeren in militair materieel en infrastructuur. Europa als geheel spreekt van 800 miljard. 

Politiek probeert Engeland, daarbij gesteund door Frankrijk en naar ik aanneem ook Duitsland, een coalitie te vormen die een flinke krijgsmacht voor Oekraïne op de been wil brengen om Putin zodanig af te schrikken dat hij het zal laten om de eventueel tot stand gekomen vrede te breken.

Als dit doorgaat, wat heeft Putin er dan aan om een wapenstilstand aan te gaan? Met doorvechten houdt hij de Europeanen buiten de deur van Oekraïne, althans voorlopig, met een wapenstilstand gevolgd door relatieve vrede haalt hij Europa op het grondgebied van Oekraïne binnen. 

Dat zou wel eens een te hoge prijs kunnen zijn. Is het daarom dat Witkoff als onderhandelaar van T. zo neerbuigend praat over Europa? Om vrede te bereiken moet hij Europa klein houden en liefst helemaal buiten de deur, anders tekent Putin nooit voor vrede. We zijn een bondgenoot kwijt geraakt ook al weten we ook dat nog niet zeker en of Putin vrede wil, echte vrede voor de langere termijn weten we ook niet.

DE NIEUWE GEOPOLITIEKE WERELDORDE VOLGENS TRUMP

 

Bekijk de wereldkaart hierboven maar eens goed. Daarop zijn Canada en Groenland rood ingekleurd om aan te geven dat ze bij de Verenigde Staten horen. Als ik Trump goed begrijp wil hij immers Groenland en Canada goedschiks of kwaadschiks inlijven als nieuw grondgebied voor de VS.

Daar zijn de ogen van Trump goede geopolitieke redenen voor, redenen waarop hij voortdurend zinspeelt. De Verenigde Staten samen met Canada en Groenland worden het grootste land ter wereld, groter dan Rusland, dat tot nu toe het grootste land in de wereld is.

Maar niet alleen wordt het dan het grootste land in de wereld maar ook het rijkste land aan grondstoffen, rijker dan Rusland en grote rivaal China. Die beide grootmachten zullen het, als het gaat om landoppervlakte en grondstoffen, moeten afleggen tegen tegen de VS. Daarmee wordt de VS zo goed als zelfvoorzienend. “Everybody Rich" noemt Trump dat in zijn toespraken.

Hij is inmiddels begonnen aan dit geopolitieke doel te werken. Canada is misschien de moeilijkste hobbel. Hij begon al tijdens zijn campagne met gerichte beledigingen en kleineringen van het land. Premier Trudeau noemt hij steevast gouverneur, alsof Canada al een staat is van de VS. Dat herhaalde hij in zijn zogenaamde “State of the Union”.

Zijn belangrijkste wapen zijn handelstarieven. Hij hoopt met die tarieven de economie van Canada en daarmee het land op de knieën te krijgen. De oplossing voor de Canadezen is dan om de 51ste staat van de VS te worden en de tarieven verdwijnen als sneeuw voor de zon. 

Dit is een scenario dat naar ik meen in het hoofd van Trump c.s. zit. De Canadezen zelf vrezen er in ieder geval voor. Als het tot een militaire confrontatie mocht komen, dan zal Canada moeten inbinden. Het enige wat nog een rol kan spelen is de houding van Engeland. Koning Charles is nog altijd staatshoofd van Canada. Hoe dat gaat uitwerken weet nog niemand.

Groenland is een ander verhaal. Dat land wordt gekocht. De eerste stap is de onafhankelijkheid van het land door uit het Deense Koninkrijk te stappen. Dan is het alleen nog maar een kwestie van een politiek van wortel en stok. De VS zullen de Groenlanders enerzijds afkopen en anderzijds intimideren. Hier dringt zich een vergelijking op met de inname van de Krim door Rusland, maar misschien heb ik teveel fantasie.

Om dit geopolitieke verhaal af te ronden. Mexico interesseert de VS niet. Het is onbetrouwbaar, chaotisch en te Spaans. Het zou de Spaanstalige bevolking in de VS politiek gevaarlijk maken voor de blanke bevolking die Trump vertegenwoordigt. Wel hebben de VS belang bij controle over het Panamakanaal en als ik het goed heb gelezen is Trump volop bezig die in handen te krijgen. Panama heeft geen poot om op te staan behalve internationaal recht, maar dat telt niet in de ogen van Trump c.s.

Wat zijn de gevolgen voor Europa? Geopolitiek is Europa voor de VS niet meer interessant. Europa moet daarom maar voor zichzelf zorgen en het zelf maar regelen met Rusland. Zaken doen met de VS kan altijd, dollars en Euro’s zijn altijd welkom, maar de VS zullen zich niet meer bemoeien met Europa. Om China van het lijf te houden hebben ze Europa niet nodig, voor hoog technologische kennis en productie ook niet.

Europa is eigenlijk alleen maar lastig. Je weet nooit wie het nu eigenlijk in dat continent voor het zeggen heeft. Europa bestaat geopolitiek niet. Er zijn teveel hoofdsteden en even zoveel telefoonnummers met altijd weer nieuwe gezichten. Het is een vermoeid en vermoeiend continent.

Het lot van de NAVO lijkt daarmee beslist. Internationale instellingen van de VN zijn al evenmin nodig. De drie groten -Amerika, Rusland en China - regelen hun zaakjes onderling. De rest doet er niet meer toe.