Posts tonen met het label emile roemer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label emile roemer. Alle posts tonen

dinsdag 8 april 2025

42. HOE ZIT DAT IN OSS? EINDE VAN EEN SOCIALISTISCHE GIDSGEMEENTE?


De lokale partij VDG wordt bij de verkiezingen in 2022 3 zetels groter dan de SP. Door de afsplitsing van tezamen 5 zetels resteren er nog maar 3 zetels voor de SP.

Jan Marijnissen is PvdA leider Wim Kok voorgegaan in het ontdoen van de ideologische veren van zijn partij. De voormalige FNV voorzitter doet dat pas in 1995. Maar daarmee is niet alles gezegd. Een partij als de SP is gebouwd op militant activisme tegen de bestaande orde en dat verdwijnt zo maar niet. Daarvoor zit het te diep in het dna van die partij.


Wim Kok mag dan de klassenstrijd hebben afgeschaft daarmee blijft zijn partij wel de partij van de emancipatie. De oorspronkelijke doelgroep van arbeiders en hun vrouwen wordt ingeruild voor feminisme (Hedy D’Ancona), nieuwe minderheden zoals migranten en vluchtelingen en de verdrukten ver weg in de Derde Wereld. 


Net als indertijd in Oss durfde de PvdA het niet aan om met de SP te regeren wat niet gemakkelijk is, zoals ook in Oss blijkt. Daarvoor verschillen de temperamenten van de beide partijen teveel van elkaar. De PvdA is vooral een doorgewinterde bestuurderspartij terwijl de SP een aktie-partij is.


Of Jan Marijnissen genoeg heeft gedaan om zijn partij salonfähig te maken als coalitiepartner, is een vraag die hijzelf misschien het beste kan beantwoorden. Hoe schudt je je ideologische veren af zonder je achterban te verliezen? Jan Marijnissen doet het op informele wijze, zonder er teveel een punt van te maken. Wim Kok doet het officieel wat eigenlijk nooit helemaal verwerkt is.


Met de mislukte coalitievorming voor een linkse regering miste de SP niet alleen de kans om ons land mee te besturen maar is ook het politieke momentum voorbij. Het mag nauw lukken dat de SP  ooit nog eens zoveel zetels binnenhaalt. Jan Marijnissen houdt het in ieder geval vanwege zijn gezondheid in 2008 voor gezien.


Opvolgster Agnes Kant blijkt een politieke ramp. Met de komst van partij en fractieleider Emile Roemer behaalde de partij 15 zetels in 2010. Een teleurstelling omdat hij in de peilingen vlak daarvoor veel hoger stond. In 2017 verliest de partij 1 zetel waarop ook Roemer aftreedt.


Hij wordt opgevolgd door Lilian Marijnissen, de dochter van Jan. Met de Tweede Kamer verkiezingen in  2021 wordt ze lijsttrekker. De partij zakt naar 9 zetels. Bij de verkiezingen in 2023 zakt de partij zelfs terug naar 5 zetels. Kort daarna treedt ze af als partijleider en als lid van de Tweede Kamer. Vergeleken met haar vader en met Roemer is Lilian politiek te licht om de partij naar een overtuigende zetelwinst te kunnen voeren.


Zoals eerder gemeld, valt de SP fractie in de gemeenteraad van Oss uiteen. Een geduchte klap voor de partij die ze in Oss waarschijnlijk niet meer te boven kan komen. Nieuwe generaties kiezers zullen weinig of niks hebben met de SP.


De afgescheiden partij kan als een lokale partij worden beschouwd. Zoals de naam al aangeeft - Sociaal Sterk Oss - gaan de politieke ambities niet over de grenzen van de stad heen. In Oss worden met de afsplitsing van de SP meegerekend nu 19 van de 37 zetels bezet door leden van lokale politieke partijen. 


Daarmee lijkt een definitief einde gekomen te zijn aan de mogelijkheid dat Oss nog eens ooit een socialistische gidsgemeente in Nederland zou worden. Het kan verkeren. Oss is van een naoorlogse KVP stad via de SP veranderd naar een meerpartijen stad met, naar het zich laat aanzien, een groot aandeel van lokale partijen. Oss sluit daarmee aan bij een nationale trend. Hoe lang die trend zal voortduren is koffiedik kijken en dara doen wij politicologen niet aan.

 

woensdag 9 november 2016

STEMT SOCIALISME

politieke spotprent petrus

dinsdag 4 september 2012

"OVER MY DEAD BODY"

Een digitale collage van Petrus

vrijdag 17 augustus 2012

STEM WIJZER MET DE KIESQUIZ 4


zondag 12 augustus 2012

DE SP

De heilige Rode Maagd, troost, steun en toeverlaat voor alle mensen van goede wil


Als geboren en getogen Ossenaar, ik woonde er tot en met mijn 18e jaar, heb ik wel een boontje voor de SP. Dank zij stadsgenoot Marijnissen en nu nog meer met de Boxmeerse Emile Roemer straalt de SP Brabantse gemoedelijkheid uit. In mijn tien jaar lidmaatschap van de PVdA heb ik die gemoedelijkheid gemist. De PvdA is toch meer een calvinistische partij. Met alle respect maar kijk maar eens naar zijn voormannen Drees en den Uyl. Leer en letter staan in die partij vaak boven de mens. Het goede moet afgedwongen worden door regelgeving. Voor een gewezen katholiek is dat pure ketterij. 

Goed beschouwd is de SP eigenlijk de oude KVP waarbij de K van Katholiek is vervangen door de S van Socialistisch. Net als de KVP vroeger is de SP een volkspartij en dat kan helaas niet meer gezegd worden van de PvdA en het CDA. In die twee partijen spelen de dominees de baas. De mannen en vrouwen van de regelgeving, de betutteling en het paternalisme waarbij de PvdA ook nog eens gebukt gaat onder het juk van de drammerigheid.

SP leider Roemer heeft daarentegen meer weg van een pastoor dan een regelzuchtig ambtenaar . Een goeie pastoor lapt de regels van Rome en de kerkelijke dogma’s aan zijn laars. Tussen haakjes daar snappen Gereformeerden helemaal niks van. Een pastoor is als een herder die over elk schaap van zijn kudde waakt, met elk van hen meeleeft, troost en moed inspreekt. De SP zou er daarom goed aan doen de Rode Tomaat in te ruilen voor de Rode Maagd, van oudsher de volkstroosteres bij uitstek.

De strijd tussen Rutte en Roemer, als we de peilingen mogen geloven draait het daar uiteindelijk op uit, is dus eigelijk een strijd tussen het immer zakelijke den Haag en het gemoedelijke Brabant. Volgens mij is Nederland beter af met het laatste dan het eerste. Zelfs PvdA leider Samson heeft dat nu door en wil af van het nationaal chagrijn. Het wordt weer tijd voor het meer menselijke, komische drama van de lach en de traan.

Dat heb ik altijd al gevonden en daarom zal ik nooit op de VVD stemmen. Mij veel te rechts en te weinig gevoel voor de medemens. Maar ik ben ook geen socialist en ik geloof dus niet in het sprookje van de verlossing van al onze ongemakken in dit aardse tranendal. De Socialistische SP gelooft dat wel. Jammer, want daarmee maakt Roemer het zichzelf onmogelijk om net als een goeie pastoor zijn kiezers af en toe eens hard de waarheid te vertellen. Materiële welvaart kan nooit geestelijke leegte opvullen. Als je daaraan toch begint, verval je van kwaad tot erger. 

Eigenlijk mis ik de KVP. Met de totstandkoming van het CDA is die volkspartij in het verbale geweld van het protestantisme ten onder gegaan. Het wordt daarom tijd voor een Christen Democratische Volkspartij in plaats van een Christen Democratisch Appel. Want wat is dat nu eigenlijk een Christen Democratisch Appel? Dan heb ik liever de appel waarmee Eva is verleid. Een smakelijke, sappige en volkse vrucht. Misschien moet het CDA als volkspartij de appel als symbool nemen, hoewel van mij mag ze ook de Rode Maagd in haar vaandel voeren. Als het maar een volkspartij wordt. 

zondag 17 juni 2012

HET GEHEIM VAN DE SP



Wat doet de Boliviaanse president Evo Morales op bezoek bij Emile Roemer? Dinsdag 12 juni stond een wat zenuwachtige SP leider, voormalig  onderwijzer, de Boliviaanse president, voormalige cocaboer, hem bij de Tweede Kamer op te wachten. De Boiviaanse ambassade verschafte geen opheldering over het doel van het bezoek.

Volgens de SP had de President zelf het initiatief genomen tot het bezoek. Ik hoorde Roemer op het acht uur journaal zeggen dat hij kennelijk de SP een interessante partij vond. Hij gaf te kennen vereerd te zijn met het bezoek. In de krant lees ik dat een woordvoerder van de SP ervan uit gaat dat het gaat om inhoudelijke overeenkomsten, de betrokkenheid van de SP bij Bolivia in het verleden en ook dat de positie van de SP in de peilingen een rol spelen. Die laatste verklaring vind ik het leukst. Het roept het beeld op van een Boliviaanse President op speurtocht in Europa naar socialisten die misschien wel aan de macht gaan komen. Geen geloofwaardig scenario.

Ik denk eerder dat de goede contacten van SP partijsecretaris Hans van Heijningen met radicaal links in Latijns Amerika en in het bijzonder de Nicaraguaanse Sandinisten een niet onbelangrijke rol hebben gespeeld. Hans woonde van 1984 tot  1992 in het Midden Amerikaanse land Nicaragua. In die tijd was hij o.a. adviseur van de Sandinisten die van oudsher een nauwe politiek band hadden en hebben met Fidel Castro.

Vermoedelijk zijn deze goede contacten van de partijsecretaris met de Sandinisten ook de reden waarom de SP nooit mee doet aan protestacties tegen de schendingen van de mensenrechten op Cuba zo lees ik in Cubatips van deze week. “Bij de Nederlandse protestdemonstraties - zeven achtereenvolgende jaren - tegen de gevangenname van de groep van 75 door het Castro-regime schitterde de SP steeds door afwezigheid. Op uitnodigingen tot deelname door de organisatoren, w.o. Glasnost in Cuba, werd helaas steeds negatief door buitenlandspecialist Harry van Bommel gereageerd." 

Zo’n vriendschappelijk bezoek roept vragen op over het soort buitenlands beleid dat de SP in een mogelijk toekomstig nieuw kabinet zou willen voeren. Is het in het belang van Nederland om goede banden te hebben met een president die goede vriend is van de manisch linkse Hugo Chavez, president van Venezuela en diens andere vrienden die hij met zijn oliegeld rondom hem heen heeft verzameld waaronder zijn beste vriend de Cubaanse dictator Fidel Castro? Andere vrienden van Chavez en Morales zijn de Nicaraguaanse Sandinistische President  Daniel Ortega, de Ecuatoriaanse President Rafael Correa en de Argentijnse President Cristina Kirchner.

Samen vormen zij een soort van anti Noord Amerikaans en vooral een pseudo-socialistische front dat veel heil verwacht van de (re)nationalisering van bedrijven, centrale sturing en planning van de economie, beperking van de vrijheid van meningsuiting, fysieke intimidatie van de oppositie en een economie van de verdeling. Hoe desastreus dergelijke politieke recepten werken, kun je zien op Cuba. Dat zet nu, vanwege de totale mislukking van dat model na ruim 60 jaar, pietluttige stapjes naar het kapitalisme maar zonder aan de politieke machtsverhoudingen tittel noch jota te veranderen. Cuba op zoek naar het Chinese model op zijn Cubaans. 

Het is niet te hopen dat ze bij de SP zo gek zijn om degelijke recepten in Nederland toe te passen. Maar met zulke kontakten weet je het natuurlijk maar nooit. 

zondag 10 juni 2012

DE SLUIPROUTE NAAR HET SOCIALISME



Dat Diederik het kleine broertje van Emile wordt, lijkt na de peilingen van vandaag wel vast te staan. Maar zal Diederik ook mee doen aan het eerste kabinet Roemer? Hij zei van niet, maar in de politiek is niet nooit definitief niet. Dus moeten we de verkiezingen afwachten voordat we weten wat Diederik eigenlijk wil.

Het ziet er ook naar uit dat het kabinet Roemer een behoudend kabinet met een progressief randje zal worden.  Het behoud van verworven rechten voor de gewone man met behoud van staatsschuld en betaald door iedereen die geen gewone man is, d.w.z. dé rijken en dé winsten van de grote bedrijven.

Langs de weg van de belastingen zal het geld door den Haag herverdeeld worden. Nog meer macht voor de Haagse politiek. Dat heet een sluiproute naar het socialisme langs de weg van de portemonnee. Als dat maar goed gaat.

donderdag 31 mei 2012

HET RODE GEVAAR


Emile Roemer is geen Mao op z'n Hollands zoals de SP geen Maoïtische club meer is, ook al staat het Mao-pak hem niet slecht. De SP is wel een socialistische partij gebleven met de daarbij horende geloofsartikelen. Zo is voor de SP het collectivisme geleid vanuit den Haag het antwoord op de huidige crisis. In deze tijd, waarin vaste waarden voor veel mensen wankelen, lijken veel kiezers te geloven in deze aanpak. 

De SP is geen maoïstische club meer of zelfs socialistische partij die ernaar streeft om van Nederland een grote arbeiderscommune te maken. Maar ze gelooft nog wel in de overheid als de maat aller dingen. Die moet over alles gaan. Marktwerking is uit den boze omdat het gebaseerd is op egoïsme en verrijking van individuen. De overheid, mits in goede handen, is daarentegen altijd sociaal. Niet het individu telt, maar de gemeenschap.

Je zou willen dat het zo eenvoudig was. Dan kon je inderdaad met een gerust hart de marktwerking uitbannen en alles aan de overheid overlaten. Dat scheelt een hele hoop ergernis en chagrijn. Er zijn geen loonconflicten meer, geen belasting ontduiking, geen bonussen, geen particuliere winsten en geen zelfverrijking meer. Wat het Christendom niet lukte, doet het socialisme: de definitieve uitbanning van het egoïsme.

Maar egoïsme is niet uit te bannen. Nergens tref je meer egoïsme aan dan in landen waar het officieel is verboden, waar geen vrije markt is en geen kapitalisme. De Sovjet Unie is eraan kapot gegaan en Cuba is er door verarmd. Daar kan de gemeenschap de pot op. Zo kun je op elke hoek van de straat de beroemde Havana sigaren kopen, rechtstreeks uit de staatsfabriek gestolen.

Hetzelfde gebeurt met de beroemde Cubaanse rum of met de uitsluitend voor de export bestemde garnalen. Met enig overleg en wat extra geld kun je ze altijd wel ergens eten. Alles wat verhandelbaar is, wordt uit de staatsfabrieken gestolen en op de zwarte markt verkocht. Daar waar de markt officieel niet mag bestaan, maken de mensen zelf hun markt en dat heet dan de zwarte markt. Het voordeel voorde overheid is dan weer dat je ongewenste individuen kunt oppakken omdat ze gebruik maken van die zwarte markt.

Moet om aan dit gevaar van het opgelegde menslievende collectivisme te ontkomen, daarom de markt heilig verklaard worden? Me dunkt van niet. De markt is nodig en nuttig om het egoïsme productief te kanaliseren voor de samenleving. Maar als je alles aan de markt overlaat komt de gemeenschap, het publieke belang er weer slecht van af.

Wat publiek belang hoort te zijn, maakt de politiek uit niet de markt. In de politiek wordt de verhouding bepaalt tussen markt en overheid, tussen individu en gemeenschap. Politiek gaat om de balans tussen die twee en niet om de een ten koste van de ander uit te schakelen. Maar eigenlijk weten ze dat bij de SP natuurlijk ook wel, maar het blijft leuk om te geloven dat je met hulp van de overheid het egoïsme kunt uitroeien. De maakbare samenleving en de maakbare mens. Je zou willen dat het waar was of toch liever maar niet?

vrijdag 25 mei 2012

BLUFT SAMSON ZICH NAAR VERKIEZINGEN?


Met dank aan Frans Hals

Het kabinet zal zijn naam dragen. Zo niet dan zal hij niet in de regering zitten, aldus PvdA leider Diederik Samson in een interview in Elsevier. Op de vraag hoe hij denkt de grootste te worden, Emile Roemer’s SP loopt 6 zetels ofwel bijna een half miljoen stemmen op hem voor, zegt hij “watch me”. Dat is bravoure of misschien zelfs wel bluf, want wat voor kaarten heeft Samson eigenlijk?

Roemer ligt met zijn 29 zetels in de laatste peiling aan kop. Hij is daarin zelfs groter dan huidig premier Mark Rutte. Op basis van die pielingen zou Roemer zich dus virtueel premier kunnen noemen. Maar in plaats dat die dat doet, komt Samson ineens vertellen dat hij premier van Nederland wil worden terwijl hij maar liefst 6 zetels achterloopt bij Roemer. Dat is je naar het premierschap toe bluffen.

Laten kiezers zich zo door Samson overbluffen? Ik zie Roemer nog niet zomaar premier van Nederland worden maar als ik Roemer naast Samson zet dan geef ik Roemer toch wat meer kans op het premierschap. Roemer is ouder en rustiger, bijna op het bedaagde af. In een tijd dat links Nederland vergrijst zou dat wel eens beter kunnen uitpakken dan het politieke ADHD gedrag van Samson. Die wil van alles maar wat wil hij? Bij hem een vraag, bij Roemer al lang een weet.

Maar Samson heeft wel nog een optie die voor Roemer een stuk moeilijker is. Premier worden van een links van het midden kabinet. Roemer’s verklaring dat hij zelfs bereid is met de VVD te regeren, is daarvoor niet genoeg. De compromisbereidheid van de SP is landelijk nog nooit getest. Die van de PvdA wel. Dat puntje verschil tussen die twee zou bij een kabinetsformatie wel eens heel belangrijk kunnen zijn. Het geeft Samson in ieder geval een lichte voorsprong als hij bereid is om een links van het midden kabinet te vormen met CDA, D66, GL en Christen Unie. Virtueel is de PvdA de grootste van deze vijf en dan zou dus Samson het premierschap kunnen claimen.

Maar er zit een flinke adder onder het gras. Samenwerking met die vier heeft Samson nu net bij het Lente akkoord afgewezen. Een onduidelijke afwijzing. Terwijl Samson beweerde niet gevraagd te zijn, vertelde Sap dat ze bijna om zijn hand heeft gesmeekt. Kan ik me iets bij voorstellen. Het is met tweeën nu eenmaal gemakkelijker om rechts wat naar links te duwen dan alleen. Je kunt je dus afvragen of die vier van het lente akkoord na zo’n ervaring met Samson in hem nog wel een premier zien. Ik denk het niet, maar ik ben geen partijleider.

Blijft de vraag waarom ziet Samson straks na de verkiezingen die vier wel zitten en zag hij dat niet bij de totstandkoming van het lente akkoord? Was het een (beginners)foutje of was het uit tactische overwegingen? Hing Samson de linkse bal uit om linkse stemmen te winnen en meteen ook het speelveld van de SP klein te houden? Dat zou zo maar kunnen. En straks na de verkiezingen als Roemer toch groter is dan hij kan hij nog altijd het links van het midden kabinet proberen iets wat voor Roemer moeilijker kan zijn. 

dinsdag 22 mei 2012

WORDT EMILE ROEMER EEN NEDERLANDSE CHURCHILL?


Natuurlijk, peilingen zijn maar peilingen maar de trend is duidelijk. De SP met Roemer aan kop blijft maar groeien. Tussen Wilders en de PvdA ontpopt de SP zich meer en meer als de echte oppositie die naar goed Nederlandse traditie ook bereid is met andere partijen samen te werken.

Ik hoor het de trouwe lezer denken. Het is toch geen oorlog? Nee, dat niet maar wél crisis en wat voor een. De Grieken voeren in elk geval verbaal oorlog tegen de Eurozone. In Nederland begint die dank zij Wilders maar ook anderen aardig op gang te komen. Roemer zou dan wel eens onze Winston in een kleine crisis kunnen worden.

Volgens de langere termijn trends heeft de SP de meeste kans om de grootste partij te worden op 12 september. Een hechte partij met onbetwist leiderschap, een altijd lachende Roemer, een consistente visie op hoe het verder moet en contact met en kennis van wat er onder kiezers leeft. De partij met Roemer voorop straalt zelfvertrouwen uit en vertrouwen in de kiezers. De SP heeft daarom gelijk als ze op haar website schrijft dat “dit het moment wordt om de SP in de regering te stemmen”. Roemer zelf heeft daarop al een voorschot genomen door uit te roepen dat hij bereid is om zelfs met de VVD regeren (Wiegel is dat ook al opgevallen).

Van de PVV zal Roemer dat niet zeggen, zeker niet na het debacle van het gedoogkabinet. Dat wordt het grote probleem van Wilders. Wie weet slaagt de PVV er in de grootste te worden maar wie wil er daarna samen mee in een regering? De partijen die eerder zo welwillend waren, heeft Wilders willens en wetens het bos in gestuurd. Nog afgezien van de ideologische verschillen wil geen enkele andere partij het risico lopen om door Wilders opnieuw zo in zijn hemd gezet te worden. Wilders heeft met zijn rancuneuze oppositie zijn eigen cordon sanitaire geschapen.

Kan Rutte het nog winnen van Roemer? Ja, maar dan zal hij toch stemmen moeten weghalen bij de PVV en/of het CDA. Om met de laatste te beginnen. Het CDA zou het met zijn nieuwe partijleider Buma Rutte wel eens moeilijk kunnen maken. Het omgekeerde zou kunnen gebeuren. Buma haalt stemmen weg bij de VVD in plaats van Rutte bij het CDA. Stemmen weghalen bij de PVV zal Rutte helaas niet lukken, zeker niet zolang de Europese crisis duurt. Wilders is nu eenmaal de beste in haat zaaien en daar lenen Brussel en Europa zich nu prima voor.

Als blijkt dat Wilders als grootste geen kabinet kan formeren over rechts dan zou Roemer als tweede de kans moeten krijgen om een kabinet over links te formeren. Kan hij slagen? Dat hangt af van het aantal zetels dat links haalt. Gezien de trend in de peilingen zit er geen drie partijen kabinet in van SP, PvdA en GL of eventueel D66. Vermoedelijk zijn er vier partijen nodig om een (krappe) meerderheid in de Tweede Kamer te halen. De Christen Unie kan eventueel als vijfde rad aan de wagen voor een ruimere meerderheid in de Tweede Kamer zorgen. Dat wordt dan de echt linkse tegenhanger van het 5 partijen akkoord.

Mocht Roemer het niet lukken om over zo’n bandbreedte een kabinet te formeren dan kan de koningin de VVD als vermoedelijk derde grootste partij uitnodigen een coalitie over het Brede Midden te formeren. Dat kan dan een vier partijen coalitie worden van VVD, CDA, PvdA en D66 (ongeveer 80 zetels) of als de PvdA niet wil een vijf partijen coalitie met Christen Unie en Groen Links. Zeg maar de Kunduz coalitie. Ik ben benieuwd.

maandag 23 april 2012

RUTTE II




Verkiezingen zijn na het Catshuis debacle nodig en gerechtvaardigd maar lossen ze ook wat op? PvdA leider Samson is in ieder geval goed begonnen. Hij wil zelfs wel met de VVD in een regering zitten. Dat betekent dat hij bereid is tot compromissen, iets wat de laatste tijd door o.a. Wilders wordt verdacht gemaakt als een zwaktebod terwijl dat nu juist de kracht van democratie is.

Maar Samson moet ook niet dezelfde fout maken als indertijd Job Cohen en denken dat je de VVD in een coalitie kunt zetten tezamen met de drie linkse partijen PvdA, GL en D66 (Pechtold speelt trouwens teveel op de man en te weinig op de bal). Daar zal Rutte niet intrappen. Zelfs al hangt D66 iets meer de liberale partij uit dan een tijdje geleden, het is toch te weinig voor de VVD om in zo’n vier partijen coalitie te stappen. Er moet meer van het midden in anders wordt de VVD te gemakkelijk in een linkse hoek gedrukt.

Dus kan GL beter vervangen worden door het CDA. Dat zal Rutte als premier gerust stellen. Met Verhagen als ervaren rot in zo’n Rutte II kabinet (als dat mag van het CDA want daar waart rancune tegen hem rond onder de preciezen)  wordt de centrum-linkse regering nog stabieler. Volgens de laatste peilingen van de Hond heeft zo’n centrum-linkse vier partijen coalitie een comfortabele meerderheid van 83 zetels in de Tweede Kamer.

Blijft de SP over. Een partij die volgens de populaire partijleider Roemer toe is om het machtsspel mee te spelen. Met 30 zetels volgens de Hond van 23 april, is Roemer de tegenpool geworden van Rutte. De verkiezingen gaan straks tussen de twee R’s, Rutte of Roemer? Wie wordt straks de baas in Nederland?  De grootste partij bepaalt en dat zal toch de VVD zijn en dus kan Roemer uitzien naar een lange periode van oppositie voeren. Dat zal niet gemakkelijk zijn tegen een centrum linkse regering. Maar er moeten natuurlijk wel eerst nog verkiezingen worden gehouden en in 5 maanden kan nog héél véél gebeuren.

zondag 26 februari 2012

AFSCHEID VAN JOB COHEN IN 8 BEELDEN

Onderstaande 8 digitale fotomontages van Job Cohen heb ik gemaakt sinds hij politiek leider was van de PvdA. Toen ik ze nu naar aanleding van zijn vertrek uit de politiek nog eens bekeek, zag ik pas dat veel van wat nu wordt geschreven over zijn falend leiderschap, toen al aanwezig was in de prenten. Als iemand in de Nederlandse politiek zijn lot is mis gelopen is dat Job Cohen wel. Hollands drama van de bovenste plank dat hij zelf nog goed weet te dragen ook! Dat is moedig en maakt het drama schrijnender. Voor degenen die het nog niet weten, politiek is hard!
Cohen in spijkerpak. Dit was de eerste digitale fotomontage die ik van Job Cohen maakte. Cohen als de man die opgroeide in de jaren zestig toen het zogenaamde regentendom van na de Tweede Wereldoorlog plaats moest maken voor de naoorlogse babyboomers. Het spijkerpak uit die tijd past Cohen niet helemaal. (27 april 2010).     
Een montage naar aanleiding van speculaties over de mogelijkheid een links kabinet te vormen (29 april 2010) De oudere Cohen naast de jongere generatie vertegenwoordigt door Femke Halsema en Emile Roemer.
Deze fotomontage is ontstaan naar aanleiding van de formatiegesprekken o.l.v. Rosenthal en Wallage over een nieuw soort paars kabinet (17 juli 2010) Cohen buigt zich als enige politieke leider aandachtig over de Nederlandse maagd. De anderen hebben meer belangstelling voor de fotograaf of nemen een bestudeerde pose aan.
Op 21 juli 2010 lijkt Cohen bij de kabinetsformatie alweer in het defensief te zijn geraakt. Wallage en Bos kijken nog hoopvol naar hem op maar hij lijkt het pleit voor een paars kabinet al verloren te hebben.
Cohen had eens een keertje uit eten moeten gaan met Rutte. Dan hadden ze elkaars nieren kunnen proeven en op die manier eventueel een basis kunnen leggen voor een paars kabinet (fotomontage 24 juli 2010)
Femke Halsema, Alexander Pechtold en Cohen zijn verrast te horen dat er een rechts kabinet van VVD en CDA komt met de PVV van Wilders als gedoogpartner (2 augustus 2010). Blijkbaar een door links zwaar onderschatte variant terwijl die in Denemarken al was uitgeprobeerd.
Tegen de verwachtingen in wordt Cohen dus oppositieleider. Een rol doe hem niet ligt zoals je in deze fotomontage van 20 december 2010 kunt zien.
Uiteindelijk nagelt PvdA voorzitster Lilianne Ploumen (links boven met roos) partij en fractieleider Cohen aan de schandpaal. Volgens haar is hij te weinig zichtbaar. Dank zij haar wordt nu wel zijn martelaarschap zichtbaar (fotomontage 7 oktober 2011).