RUTTE II

Verkiezingen zijn na het Catshuis debacle nodig en gerechtvaardigd maar lossen ze ook wat op? PvdA leider Samson is in ieder geval goed begonnen. Hij wil zelfs wel met de VVD in een regering zitten. Dat betekent dat hij bereid is tot compromissen, iets wat de laatste tijd door o.a. Wilders wordt verdacht gemaakt als een zwaktebod terwijl dat nu juist de kracht van democratie is.

Maar Samson moet ook niet dezelfde fout maken als indertijd Job Cohen en denken dat je de VVD in een coalitie kunt zetten tezamen met de drie linkse partijen PvdA, GL en D66 (Pechtold speelt trouwens teveel op de man en te weinig op de bal). Daar zal Rutte niet intrappen. Zelfs al hangt D66 iets meer de liberale partij uit dan een tijdje geleden, het is toch te weinig voor de VVD om in zo’n vier partijen coalitie te stappen. Er moet meer van het midden in anders wordt de VVD te gemakkelijk in een linkse hoek gedrukt.

Dus kan GL beter vervangen worden door het CDA. Dat zal Rutte als premier gerust stellen. Met Verhagen als ervaren rot in zo’n Rutte II kabinet (als dat mag van het CDA want daar waart rancune tegen hem rond onder de preciezen)  wordt de centrum-linkse regering nog stabieler. Volgens de laatste peilingen van de Hond heeft zo’n centrum-linkse vier partijen coalitie een comfortabele meerderheid van 83 zetels in de Tweede Kamer.

Blijft de SP over. Een partij die volgens de populaire partijleider Roemer toe is om het machtsspel mee te spelen. Met 30 zetels volgens de Hond van 23 april, is Roemer de tegenpool geworden van Rutte. De verkiezingen gaan straks tussen de twee R’s, Rutte of Roemer? Wie wordt straks de baas in Nederland?  De grootste partij bepaalt en dat zal toch de VVD zijn en dus kan Roemer uitzien naar een lange periode van oppositie voeren. Dat zal niet gemakkelijk zijn tegen een centrum linkse regering. Maar er moeten natuurlijk wel eerst nog verkiezingen worden gehouden en in 5 maanden kan nog héél véél gebeuren.

KRANT OF BLOG?

Is het waar of niet waar? Heeft Wilders in het Catshuis geprobeerd ministers Leers uit het kabinet te werken of niet? Volgens premier Rutte is daar geen sprake van. Volgens Wilders is zelfs sprake van een canard. Volgens de Volkskrant is het daarentegen wel degelijk waar. Voor de lezer moeilijk uit te maken wie nu gelijk heeft.

De Volkskrant gooit het vervolgens over een andere boeg en constateert dat als het verhaal niet waar zou zijn, zoals Wilders met in zijn kielzog Rutte beweert, Wilders voortaan vast zal zitten aan Leers. Elke actie van zijn kant tegen Leers is immers ongeloofwaardig gezien het voorgaande.

De lezer kan alleen nog maar vaststellen dat De Volkskrant en Wilders, met op de achtergrond Rutte, verwikkeld zijn in een politiek spel. Nu was de Volkskrant altijd al een links georiënteerde actiekrant maar met deze gang van zaken lijkt een grens te zijn overschreden. De Volkskrant reageert meer als een blogger dan als een klassieke krant. Dat doet niet alleen de Volkskrant. Zelfs het deftige NRC Handelsblad lijkt zich die kant op te bewegen getuige de verslaggeving rond het ongeluk van Prins Friso, waarvoor de krant zich nu verontschuldigt. 

Dat alles stond te gebeuren. Alle (online) kranten worden intussen door blogs en tegenwoordig ook twitter ondersteund. Dat is een logische ontwikkeling die door de techniek wordt mogelijk gemaakt. Wat technisch mogelijk is, moet je toepassen anders dan ga je de mist in. Technisch achterblijven is geen optie.

De blog is een geheel nieuwe vorm van informatievoorziening op wereldwijde schaal. In beginsel is elke blog voor elke wereldbewoner beschikbaar. Dank zij de Google vertaalrobot hoeft de taal zelfs geen barrière meer te zijn. De vertaalrobot is onbetrouwbaar maar kan goed dienen als ondersteuning voor degenen die een redelijke talenkennis hebben.

Met de blog is een nieuwe vorm van journalistiek aan het ontstaan. Je kunt er snel én heet van de naald nieuwsfeiten op brengen. Het kan ook een column zijn of wat intussen gebruikelijk is bij de meeste bloggers, een mengvorm daarvan. Opinie en nieuwsfeiten ineen waardoor de blog een uitgesproken persoonlijke kleur krijgt. Die kleuring wordt nog intenser als daar ook nog eens emoties bij komen. In de klassieke journalistiek is dit alles uit den boze. Feiten en meningen dienen gescheiden gepresenteerd te worden en emoties, ook in columns, waren tot voor kort zelfs min of meer taboe.

Maar sinds het gebruik van blogs in de (online) krant wordt die scheiding steeds meer los gelaten. Zo is een online krant al lang geen kopie meer van een traditioneel gedrukte krant. Het is een nieuwe krant met een geheel nieuwe vorm en inhoud die op zijn beurt de papieren krant verandert. Dat proces is nog steeds in volle gang. Niemand die weet waar het eindigt. Worden (online) kranten als het ware blogs of keren ze terug naar de strikte scheiding tussen nieuwsfeiten en opinie gebracht met de nodige afstandelijkheid?