FIETSEN ROND DE BODENSEE

Door de droogte staat de Bodensee erg laag waardoor ondiepe kustdelen snel droog vallen.

 

We wilden nog eens graag rond de Bodensee fietsen. Nee, we hebben geen bucketlist of zoiets, het leek ons gewoon leuk. We hadden al twee keer de Oostenrijkse Tauern ronde gedaan en dat was ons goed bevallen. We zijn al heel lang fietsers, van racefietsen naar toerfietsen en sinds 6 jaar naar elektrisch fietsen. Met elektrisch aangedreven ondersteuning kun je langere tochten maken.

Fietsen is een mooie manier om ontspanning te combineren met inspanning en en passant je omgeving verkennen. Je voelt de wind, ruikt het bos, het akkerland, de mest, het gemaaide gras, het water kortom je bent buiten in de natuur. 

Je beweegt door het landschap terwijl je op je gemak kunt kijken naar huizen, mensen, bos en bomen, werkende boeren, de gewassen op het land enz. Je bent je bewust van je lijf, van je beweging en het landschap.

Elmar en zijn vrouw zijn met een bustour op reis door een stuk van Europa. Onderweg aquarelleert hi zoals hier in het Zwitserse stadje Rohrschach.

Ee inspanning zoals bij de Tauern ronde zit er op onze leeftijd niet meer in, maar een rondje Bodensee moet te doen zijn. De vraag is wanneer. Niet in hoogseizoen, dan is het veel te druk en als er iets is waar we een hekel aan hebben is het drukte.

In het najaar, tussen de zomervakanties en de herfstvakanties leek ons de beste tijd. Dan kan het nog mooi weer zijn en de dagen nog niet te kort. Je hoeft ook niet alles van tevoren geregeld te hebben. De leukste manier van reizen is om te zien hoe ver je komt en dan een hotel of B&B te gaan zoeken.

Onderweg zien we tot onze verbazing een groot perceel boerenkool, nu niet direct een geliefde kool in Europa behalve in Nederland. De broccoli er naast is al geoogst.

Het geeft je een gevoel van vrijheid. Wat je nodig hebt, zit in je fietstassen. Dat maakt het fietsen weliswaar iets zwaarder maar met een elektrische fiets is dat geen probleem. We reserveren wel een hotel voor de eerste nacht waar we meteen ook de auto kunnen parkeren voor de tijd dat we aan het fietsen zijn.

De route langs is ongeveer 270 km inclusief de untersee. Zeventig km per dag is goed te doen zodat het in 4 dagen moet kunnen. Maar 5 dagen kan natuurlijk ook en voor als het tegen zit, is zelfs 6 dagen mogelijk.

Eenmaal onderweg zagen we dat we het goed hadden ingeschat. De weg was over het algemeen vlak met hier en daar wel eens een helling die niet zo veel voorstelde. Zo nodig zetten we de elektrische ondersteuning wat hoger. Onze fietsbatterijen konden de afstand ook gemakkelijk aan.

In het oude stadje Stein ontmoeten we een Servische keukenchef.

De eerste stop was de oude Duitse stad Konstanz aan de grens met Zwitserland. Een typisch midden-Europese stad met een oude binnenstad met kerken, vakwerkhuizen, een marktplein en veel winkels. Een toeristisch trekpleister, het hele jaar door vertelde onze Albanese receptioniste.

Wat ons na enige opviel was dat het bedienend personeel zelden lokaal was.Waar we ook kwamen, we spraken mensen uit Oost-Europa, Arabische landen of Azië. Op zich is dat geen probleem behalve dat sommigen nauwelijks Duits spraken of Engels. Dat maakte de communicatie nogal eens moeizaam soms zelfs onmogelijk zodat er iemand er bij gehaald moest worden.

Aan de noordkant van de Bodensee floreert de fruitteelt. De appels zijn rijp om geoogst te worden.

Het werd ons duidelijk dat de bevolkingssamenstelling van Europese landen grondig aan het veranderen is. Het is geen omvolking zoals sommige rechtse politici beweren maar het is wel degelijk een grote verandering. Wat gaat de toekomst brengen in en Europa met nog meer verschillende culturen en talen?

De ronde voldeed aan onze verwachtingen. Het grote verschil met de Tauern ronde an andere rondes die we elders gemaakt hebben, is dat het gebied rond de Bodensee dicht bevolkt is met veel toerisme en de fietswegen vanwege de beperkte ruimte aan het meer vaak langs spoor en autowegen liggen.

Aangezien we het weer mee hadden, veel zon en weinig wind, hebben we de route kunnen afleggen zoals voorzien. Vrijdagnamiddag waren we terug in Bregenz, de plaats van ons vertrek.

Zwitserland is geen EU land en maakt ook geen deel uit van het Schengen akkoord zodat het land altijd nog grenzen heeft met Duitsland en Oostenrijk. Maar niemand vraagt naar je paspoort. Het is vooral symbolisch bedoeld.