30. HOE ZIT DAT IN OSS? WAAROM LAAT DE PVDA HET AFWETEN?

Installatie van Burgemeester Wim Dijkstra op 20 september 1996. Rechts staat SP wethouder Jules Iding die hem de hamer overhandigt als loco-burgemeester. Aan tafel zitten VDG wethouder G.Ulijn en SP wethouder  H. van Gerven. (Foto: Stadsarchief Oss.

Wie breekt heeft schuld maar waarom breekt de PvdA? Daar tast men naar eigen zeggen in het duister. Maar er is een zondebok voorhanden, de vinger wijst naar de fractievoorzitster van de PvdA in de raad. Ze reageerde altijd al overdreven, vindt de een. Je kreeg altijd al het gevoel dat ze de boel wilde opblazen, vindt de ander. Weer een ander denkt dat er landelijke druk op haar is uitgeoefend. Keiharde bewijzen zijn er niet. 

Er wordt verondersteld dat de landelijke PvdA er op uit is de SP te isoleren, zie de breuk in Schijndel en in Heerlen, wordt gezegd. Het idee bij de PvdA zou zijn dat de SP niet zonder de PvdA kan omdat de SP alleen aan een progressief college wil meedoen. 

Marijnissen, intussen landelijk leider van de SP, spreekt in het Brabants Dagblad ook het vermoeden uit dat de PvdA er belang bij heeft om SP colleges te laten mislukken om daarvan vervolgens de SP de schuld te geven. De SP vormt immers een bedreiging voor de PvdA, aldus Marijnissen. Bij de PvdA is Oss wordt die beschuldiging als kletskoek van de hand gewezen, als je reinste flauwekul.

De schrijver van “Het Geheim van Oss” brengt de verschillende visies op de breuk met de PvdA verder in kaart. Daaruit blijkt dat de twee burgemeesters die de meeste ervaring hebben met de SP van opvatting verschillen.

Burgemeester Eppo van Veldhuyzen ging in 1996 ten tijde van de val van de CDA coalitie met pensioen. Zijn opvolger Wim Dijkstra is een oude bekende in de lokale politiek. Als partijsecretaris van de PPR bracht hij indertijd de jeugdproblemen in de stad onder de aandacht van politieke partijen in Oss (Zie: 9. Hoe zit dat in Oss? Jongeren).

Tijdens de breuk regerend burgemeester Dijkstra, gelooft niet in het financiële argument van de PvdA. Hij wijst naar het CDA als een mogelijke gangmaker van de breuk. De CDA’er Ras loog zelfs over de toedracht maar dat kon hij als burgemeester niet zeggen, zo verklaart hij. Maar hij wil ook weer niet zo ver gaan dat het een kongsie was om de SP eruit te gooien, Volgens hem was het een persoonlijke kwestie van PvdA wethouder Tuerlings. Die kon de spanning met zijn fractievoorzitter niet meer aan.

Hoewel Dijkstra lid was van de PvdA , ontkent hij bij het conflict betrokken te zijn geweest. Hij kon niet overweg met fractievoorzitter Fastenau. “Ik vond haar manier van politiek bedrijven een verschrikking; nooit eens vooruit kunnen denken, alles op de vierkante millimeter houden. En daarnaast altijd dat rancuneuze zeurtoontje. Daar werd ik gestoord van.” (Blz.457 )

Het merkwaardige is dat zijn voorganger burgemeester Veldhuizen de oorzaak zoekt bij Dijkstra. “Hij had met zijn eigen partij een heel slechte verhouding en dat is een van de belangrijkste redenen geweest voor Tuerlings om op te stappen. Hij voelde zich niet door Dijkstra gesteund, terwijl ze partijgenoten waren.”(blz.457)

Tuerlings zelf houdt zich aan zijn verhaal. Hij vindt dat hij een duidelijk politiek signaal had gegeven met zijn opmerking dat hij de SP voorstellen in beraad zou houden. Dat is een duidelijk politiek signaal. Hij is nu eenmaal niet een man van conflicten. Of het college nog te redden was geweest betwijfelt hij. “Politiek heeft iets met vertrouwen te maken. Voor mij persoonlijk was de zaak wel over. Het eerste jaar waren de verhoudingen best wel goed, al waren ze wat afstandelijk.” Hij kreeg steeds meer argwaan. Er was volgens hem wel degelijk een verschil van inzicht over het te voeren financieel beleid. (Blz. 458 in ‘Het geheim van Oss)

IK HEB GESTEMD

 

De twee winnaars van het kabinet Rutte III. (bewerkt detail van een schilderij van Jan Steen, 'Zoals de ouden piepen, piepen de Jongen', 1665, Mauritshuis.

Ik heb gestemd en ben een teleurgestelde kiezer want mijn partij heeft verloren. Nee, niet SP of Groen Links maar CDA, ook een verliezende partij. Het was te verwachten want mensen stemmen in de eerste plaats op de persoon en pas op de tweede plaats op het partijprogramma. Journalisten en wetenschappers denken van niet omdat zij menen dat burgers rationeel kiezen.

Ik ben zo vrij te denken dat dit slechts gedeeltelijk waar is. De persoon van de lijsttrekker speelt een even grote rol. Kiezers willen zich in de lijsttrekker herkennen. Bij de laatste verkiezingen herkenden zich veel mensen in Rutte, een beetje volks, goedlachs, af en toe een leugentje voor bestwil, pragmatisch en niet fanatiek maar hij haalt ons door de Coronacrisis.

Kaag is de optimist (geluk maak je zelf) met een rotsvast geloof in vooruitgang en redelijkheid. Ze heeft een heilig geloof in de soevereiniteit van het individu. Daarmee sluit ze aan bij het levensgevoel van onze tijd en daarmee bij de kiezers. Het enige echte overtuigende en geloofwaardige eikpunt voor leven en welzijn ben je zelf tot aan je graf toe.

Van Wopke Hoekstra wordt ik als partijgenoot treurig. Er gaat zo weinig van hem uit, geen lach of humor, geen blik van verstandhouding, nooit laconiek of relativerend. Geen man van vlees en bloed zoals Rutte maar een man van de vergadertafel en dat nu spreekt minder kiezers  aan. Op zijn voorhoofd staat het woord saai terwijl het CDA niet saai hoeft te zijn want het heeft een mens en maatschappij beeld dat spannend, intrigerend, controversieel, raadselachtig, sociaal, individueel en diep menselijk kan zijn voor kiezer en politiek maar dan moet je dat wel voor het voetlicht weten te brengen.

Wat dat betreft winnen vrouwen als Ploumen en Marijnissen het nog van Hoekstra. Zij zijn menselijk en benaderbaar. Ploumen helaas iets te aaibaar en weifelend. Politici moeten ook daadkracht uitstralen al slaat dat soms nergens op. Marijnissen is een stuk levendiger en heeft een mooie lach. Waarom haar dat geen stemmen heeft opgeleverd is mij een raadsel.

Over de rest van de lijsttrekkers ga ik het maar niet hebben. Nou ja misschien Wilders nog, de vlees geworden bozigheid, de vijand van Rutte, de zwart-wit denker met een scherpe geest en goed van de tongriem. Altijd goed voor kwaaie kiezers. Tot slot Baudet, de slimme tovenaar met woorden, een snelle geest en een flair die onnederlands is, een acteur en een aansteller maar dat mag want hij  is nog jong en eigentijds.

 

SPOTPRENTEN VAN VOOR EN NA DE VERKIEZINGEN

© petrus nelissen

© petrus nelissen

© petrus nelissen

© petrus nelissen

© petrus nelissen

petrus nelissen

© petrus nelissen

© petrus nelissen

© petrus nelissen

© petrus nelissen

DE SP

De heilige Rode Maagd, troost, steun en toeverlaat voor alle mensen van goede wil

Als geboren en getogen Ossenaar, ik woonde er tot en met mijn 18e jaar, heb ik wel een boontje voor de SP. Dank zij stadsgenoot Marijnissen en nu nog meer met de Boxmeerse Emile Roemer straalt de SP Brabantse gemoedelijkheid uit. In mijn tien jaar lidmaatschap van de PVdA heb ik die gemoedelijkheid gemist. De PvdA is toch meer een calvinistische partij. Met alle respect maar kijk maar eens naar zijn voormannen Drees en den Uyl. Leer en letter staan in die partij vaak boven de mens. Het goede moet afgedwongen worden door regelgeving. Voor een gewezen katholiek is dat pure ketterij. 

Goed beschouwd is de SP eigenlijk de oude KVP waarbij de K van Katholiek is vervangen door de S van Socialistisch. Net als de KVP vroeger is de SP een volkspartij en dat kan helaas niet meer gezegd worden van de PvdA en het CDA. In die twee partijen spelen de dominees de baas. De mannen en vrouwen van de regelgeving, de betutteling en het paternalisme waarbij de PvdA ook nog eens gebukt gaat onder het juk van de drammerigheid.

SP leider Roemer heeft daarentegen meer weg van een pastoor dan een regelzuchtig ambtenaar . Een goeie pastoor lapt de regels van Rome en de kerkelijke dogma’s aan zijn laars. Tussen haakjes daar snappen Gereformeerden helemaal niks van. Een pastoor is als een herder die over elk schaap van zijn kudde waakt, met elk van hen meeleeft, troost en moed inspreekt. De SP zou er daarom goed aan doen de Rode Tomaat in te ruilen voor de Rode Maagd, van oudsher de volkstroosteres bij uitstek.

De strijd tussen Rutte en Roemer, als we de peilingen mogen geloven draait het daar uiteindelijk op uit, is dus eigelijk een strijd tussen het immer zakelijke den Haag en het gemoedelijke Brabant. Volgens mij is Nederland beter af met het laatste dan het eerste. Zelfs PvdA leider Samson heeft dat nu door en wil af van het nationaal chagrijn. Het wordt weer tijd voor het meer menselijke, komische drama van de lach en de traan.

Dat heb ik altijd al gevonden en daarom zal ik nooit op de VVD stemmen. Mij veel te rechts en te weinig gevoel voor de medemens. Maar ik ben ook geen socialist en ik geloof dus niet in het sprookje van de verlossing van al onze ongemakken in dit aardse tranendal. De Socialistische SP gelooft dat wel. Jammer, want daarmee maakt Roemer het zichzelf onmogelijk om net als een goeie pastoor zijn kiezers af en toe eens hard de waarheid te vertellen. Materiële welvaart kan nooit geestelijke leegte opvullen. Als je daaraan toch begint, verval je van kwaad tot erger. 

Eigenlijk mis ik de KVP. Met de totstandkoming van het CDA is die volkspartij in het verbale geweld van het protestantisme ten onder gegaan. Het wordt daarom tijd voor een Christen Democratische Volkspartij in plaats van een Christen Democratisch Appel. Want wat is dat nu eigenlijk een Christen Democratisch Appel? Dan heb ik liever de appel waarmee Eva is verleid. Een smakelijke, sappige en volkse vrucht. Misschien moet het CDA als volkspartij de appel als symbool nemen, hoewel van mij mag ze ook de Rode Maagd in haar vaandel voeren. Als het maar een volkspartij wordt.