EEN ONSJE MINDER EUROPA MAG WEL

De PVV of eigenlijk eenpitter Wilders was zo geschrokken van de invoering van de EURO en allerlei andere Europese maatregelen dat hij net als de Britten uit de EU wilde stappen. Veel kiezers waren al net zo geschrokken en stemden op hem.

De Engelsen waren zo gek om uit de EU te stappen met hulp van de komische aartsconservatief Nigel Farage en de opportunistische Conservatieven. Nou moeten de Engelsen van nature al weinig hebben van het continent maar dit was een domme zet. De Britten moeten nu op de blaren zitten.

In Nederland is het gelukkig niet tot een Nexit gekomen. Daarvoor zijn we een te klein land. Geopolitiek en economisch hebben wij de EU hard nodig. Mede dankzij de EU zijn we een welvarend land geworden. Mede dankzij de EU is Europa sinds de Tweede Wereldoorlog een vredig continent totdat Putjinski in februari 2022 besloot Oekraïne binnen te vallen. 

Maar hoeveel EU hebben we als Nederland eigelijk nodig? Daarover is in ons land weinig of niet nagedacht. Of je was een fanatieke fan van Europa, hoe meer Europa hoe beter, of je moest er niks van hebben.

Die fase hebben we nu gelukkig achter ons gelaten. Eindelijk wordt er nagedacht over wat de EU wel en niet moet doen. We moeten daarvoor weer het beginsel van de subsidiariteit van stal hallen. Een moeilijk woord voor daar besturen waar dat het meest effectief is.

Het is niet effectief om van de diversiteit van Europa een bureaucratisch georganiseerde eenheidsworst te maken. De diversiteit van de landen moet gerespecteerd worden.

Wat ook niet nodig is, is om voor alle landen dezelfde maatregelen af te kondigen voor bijvoorbeeld klimaat, natuurbeheer, cultuur enz. Elk land moet zelf kunnen bepalen wat het aan natuur wil behouden, wat voor landbouw is bestemd, of er al dan niet windmolens op zee of op land worden gebouwd of alleen maar kernenergie enz.

Nederland is vergeleken met andere landen een overbevolkt land. Het is zelfs bezig om een stadstaat te worden, een soort New York aan de Noordzee. Dat vergt een heel ander beleid dan bijvoorbeeld een land als Duitsland of Oostenrijk nodig heeft.

De EU moet geen gecentraliseerde mastodont worden die zich overal mee bemoeit. Integendeel het moet met de diversiteit en subsidiariteit als uitgangspunten de voorwaarden scheppen waardoor elk EU land zich optimaal kan ontwikkelen. 

Het kan daarom geen kwaad als er bij deze verkiezingen een onsje minder Europa uitrolt. 

 

STOMPZINNIG STEDELIJK MUSEUM AMSTERDAM

 

Links Cultuurpaus Touriani Meliani, wethouder van cultuur van Amsterdam (Groen Links). Rechts de  verwarde Rein Wolfs, directeur van het Stedelijk Museum Amsterdam.

Zelden zo een verzameling wanhopige medewerkers aan het werk gezien als de stafvergadering of wat daarvoor moet doorgaan van het Stedelijk Museum Amsterdam, te zien in de VPRO documentaire “White balls on the walls”.

De ellende begint met de in een kek leren jasje gestoken pas begonnen Amsterdamse wethouder van cultuur Touriani Meliani (Groen Linsk). Deze madame wil diversiteit, inclusiviteit, gender en de hele mikmak van de woke agenda tot voorschrift maken van het beleid van het Stedelijk Museum. Bij niet voldoen aan deze normen zal er gekort worden op het budget.

Misschien dat ze maar meteen moet ingaan op de suggestie van Renzo Martens in de klimaat kwaliteitskrant NRC om het volledige aankoopbudget van het Stedelijk te besteden aan de uitgebuite Surinaamse plantage gemeenschappen. Dan slaat ze drie vliegen in een klap. Herstelbetalingen aan de plantage gemeenschappen die door hun uitbuiting de winsten hebben opgebracht voor de bouw van het Stedelijk. De uitvoering van de woke agenda en de witte mannen en vrouwen worden weer een stukje teruggedreven. De Surinaamse wraak wordt steeds zoeter.

Het gevolg van het nieuwe Groen Linkse woke beleid is dat witte vrouwen en twee mannen onder leiding van de pas aangestelde witte directeur Rein Wolfs volstrekt nietszeggend zitten te wauwelen over wat nu eigenlijk gekleurd is, wat gender betekent en inclusiviteit.

Het woord kunst komt in die gesprekken niet voor tenzij het ongemak dat de meerderheid van de verzameling uit witte (mannen)kunst bestaat en dat sommige titels van schilderijen niet passen in het modieuze taaltje van de woke generatie. Kortom, ze zitten verlegen met een kunsttempel die geen kunsttempel meer mag zijn want het is een tempel van witte kunst.

De mafkezen, een ander woord heb ik er niet voor, komen met al hun opleidingen niet eens op het idee dat kunst universeel menselijk is. Dat kunst van en voor alle mensen is. Dat kunst die het woord kunst verdient, raakt aan het diepste mens zijn van alle mensen of ze niet wit of zwart zijn, man of vrouw, katholiek of protestant, dik of dun of groot en lang.

Bij het zien van deze documentaire past maar een conclusie. Het Stedelijk is verloren voor normale mensen, voor echte kunstenaars en kunstliefhebbers. Ik hoop dat Amsterdam binnenkort een zelfstandige republiek wordt. dan zijn wij er in de binnenlanden voor goed vanaf.

 

Zie voor meer informatie over deze documentaire:

Angstcultuur in het Stedelijk van Sanne Kloosterboer in FD
 

De Kunstwereld is bang, laf en oninteressant van Geerten Waling in EW.