Posts tonen met het label asielcrisis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label asielcrisis. Alle posts tonen

woensdag 30 oktober 2024

KLIMAATCRISIS OF ASIELCRISIS?

Een van de kranten die worstelt met de vraag of er sprake is van een asiel- dan wel een opvang-crisis is, is de Volkskrant. Zouden de lezers van deze voormalige arbeiderskrant beseffen dat het er maar van afhangt waar je woont en werkt of er sprake is van een asiel-crisis? De klimaatcrisis is van een  ander kaliber. Volgt het klimaat natuurwetten waar we geen greep op hebben of kunnen we het zelf sturen?
 

Er is een politiek gevecht of moet ik zeggen democratisch debat gaande over klimaatcrisis en asielcrisis. Linkse mensen spreken van een klimaatcrisis door mensen veroorzaakt. Rechts mensen hebben het liever niet over een klimaatcrisis maar over een asielcrisis.


De klimaatcrisis wordt wetenschappelijk bewezen geacht. De oorzaak zou de overdaad aan CO2 zijn die de industriële samenleving in onze atmosfeer uitstoot als gevolg van o.a. fossiele brandstoffen. CO2 is een bewezen broeikasgas dus zijn we bezig van de aardbol een grote broeikas te maken waarin de temperaturen bij voortgaand gebruik zo ver zullen oplopen dat het leven op aarde wordt bedreigd. 


De tegenstanders van deze opvatting wijzen op allerlei tegenstrijdigheden en onvolkomenheden in de theorie en de gehanteerde klimaatmodellen. Volgens hen zijn klimaatverandering met temperaturen en al, van alle tijden. Zo heeft Nederland een kleine ijstijd gekend in de 17e eeuw en is het in de grote ijstijd bedekt geweest door gletsjers. Toen was er geen CO2 en toch klimaatverandering waarom zou dat nu anders zijn?


Daarnaast zijn er meer wetenschappelijke bedenkingen rond de rol van de zon bij temperatuurveranderingen, de rol van wolken en wind, de rol van de oceanen, vulkanen enz. Wat er ook van waar moge zijn, links heeft er geen belangstelling voor. 


Kranten als NRC en Volkskrant, TV zenders en allerlei andere volgers van de heersende mening hebben aan die tegenstrijdigheden geen boodschap. Zij willen verandering, een andere maatschappij zonder kwalijke oliemultinationals en met zogeheten milieuvriendelijke windturbines en zonnepanelen. De gevolgen zijn bekend. Schaarse ruimte in Nederland wordt dankzij die windmolens en zonnepanelen nog schaarser.


De asielcrisis wordt over het algemeen door rechts als een vaststaand feit beschouwd. Ze zou het gevolg zijn van het mensenrecht dat ieder mens in nood, op de vlucht voor welk onheil of kwaad waar dan ook in de wereld, recht van asiel heeft in Nederland en breder in de EU. 


Indertijd, toen dat universele mensenrecht van Westerse makelij werd bedacht, waren de communicatielijnen heel lang en het reizen moeilijk. Asielrecht leek voorbehouden aan mensen in nood in nabijgelegen landen, zoals bijvoorbeeld de Belgische vluchtelingen tijdens de Eerste Wereldoorlog of nu Oekraïners als gevolg van de Russische oorlog in dat land. 


Maar sinds er een wereldomspannend communicatienetwerk bestaat, is dat mensenrecht onder zo goed als de hele wereldbevolking geactiveerd. Het gevolg is dat mensen van allerlei pluimage en vanaf heel verschillende plekken van de wereld, vaak met hulp van mensensmokkelaars of menslievenden, op zoek naar asiel naar Nederland komen.


De opvang van wereldwijde noodgevallen wordt steeds moeilijker, zeker in het dicht bevolkte Nederland met steeds schaarser wordende ruimte. Het NOS journaal besteedt dagelijks aandacht aan het overvolle Ter Apel. Vluchtelingen moeten buiten slapen, in allerlei niet zo geschikte ruimtes, er is gebrek aan activiteiten, men voelt zich opgesloten en ons eten is hen vreemd.


Rechts beweert dat de genereuze asielopvang leidt tot tekorten aan woningen, overbelaste zorgaanbieders, ziekenhuizen en onderwijs. De lokale bevolking betaalt de prijs van de wereldwijde generositeit, zo stelt men aan rechts vast. De elite verschuilt zich in de beter wijken in de grote steden of op het platteland. 


Is er een compromis tussen links en rechts mogelijk over oorzaak en aard van de twee crisissen? Ik vrees dat het machtswoord de enige oplossing is. Wie de verkiezingen wint bepaalt wat voor een crisis we hebben. Wint links dan hebben we een klimaatcrisis, wint rechts dan een asielcrisis.

donderdag 26 september 2024

KRITISCHE JOURNALISTIEK IN RECHTSE TIJDEN

 



Dat de media de grootste moeite hebben zich aan te passen aan de nieuwe - rechtse- werkelijkheid van het kabinet Schoof is begrijpelijk. Zelfs een achtenswaardige krant als FD ontsnapt niet aan het dilemma tussen vroeger en nu, de politieke werkelijkheid ten tijde van Rutte en de nieuwe werkelijkheid met de PVV als grootste partij.


In een voorbeschouwing over Prinsjesdag wordt terloops vermeld dat het kabinet Schoof niet uit liefde is geboren alsof dat ooit in de geschiedenis wel het geval is geweest. Verderop heet het dat “de coalitie geen vriendenclub is”. Dat zijn ze nooit en zullen ze ook nooit worden zelfs niet tussen partijen van min of meer gelijke strekking. D66 partijleidster Kaag stak Rutte tijdens een kamerdebat een mes in de rug in de vorm van een motie van wantrouwen om daarna toch weer in zijn kabinet te gaan zitten. 


Jeroen Wollaars van Nieuwsuur heeft ook grote moeite met de nieuwe politieke werkelijkheid. In plaats dat hij de kijker helpt om een beter inzicht te krijgen in de politiek werkelijkheid houdt hij zich onledig met een kruisverhoor. De drie vrouwen en een heer, tezamen de vier vice-ministers van het kabinet Schoof, laten zich echter niet het kaas van het brood eten. 


Hij meent Fleur Agema voor de zoveelste keer op haar plaats te moeten zetten voor haar misplaatste tweet. Die geeft geen krimp. Maar ja, hij moet de vraag stellen om te laten zien aan de goegemeente en zijn lager opgeleide collega's dat hij wel degelijk kritisch is.


Mona krijgt hij niet op de kast. Die laat zich niet eens onderbreken. Over het algemeen zijn kritische journalisten een slecht voorbeeld geworden voor gedrag. Ik heb nog geleerd van mijn moeder dat je mensen moet laten uitpraten. 


NOS journalist Xander van der Wulp voor Haagse zaken weet gelukkig wel ontspannen en zelfs met een glimlach om te gaan met de nieuwe politieke werkelijkheid. Overzichtelijk, kernachtig en op een verteerbare toon geeft hij de belangrijkste punten van de Troonrede aan de kijker door.


Wie dan weer meer moeite heeft met de nieuwe politieke werkelijkheid is Arjen Noorlander, de politieke duider van Nieuwsuur. Hij heeft altijd al de gewoonte om opgewonden te raken van zijn eigen politieke kijk, maar na de troonrede is het nog erger. 


Om de een of andere reden vindt Noorlander dat je de Nederlandse politiek als een sensationele happening moet benaderen, wat het natuurlijk helemaal niet is. We hebben het grote geluk in een land te wonen waar de politiek voornamelijk saai en voorspelbaar is. Laten we dat zo houden. Dan blijft er tijd over voor leuke dingen.


De wolf van het NPO TV programma Café Kockelmann


De journalist die kritisch zijn verward met onbeleefdheid tot op het onbeschofte af, is de in Hilversum wereldberoemde Sven Kockelmann. Hij spot met alle fatsoenswetten die ik thuis geleerd heb. Hij gedraagt zich als een wolf voor wie de ondervraagde een prooi is die in stukken gereten voor de hyena's gegooid moet worden. 


De goedlachse Nicolien van Vroonhoven, die net bezig is fractievoorzitter Piet Omtzigt te vervangen, wordt door hem als een roodkapje in het bos meedogenloos gevolgd als een prooi voor zijn sensationele scoop. Waarom worden zulke journalisten geduld in Hilversum. Moeten ze daar eens niet aan het werk met fatsoenlijke journalisten die de kijker vooruit willen helpen in plaats van zichzelf?