Posts tonen met het label brabants dagblad. Alle posts tonen
Posts tonen met het label brabants dagblad. Alle posts tonen

donderdag 12 juni 2025

WILDERS WEG, ASIELCRISIS BLIJFT


 

Dat de pseudo-regering “Wilders” is gevallen, zal voor de meeste mensen in het land een opluchting zijn. Elke dag weer politieke ophef over het een of het ander, is vermoeiend en uiteindelijk slopend. Het wordt zoveel dat je ophoudt er naar te luisteren, te kijken of te lezen. Je gelooft het onderhand wel.


Ik las in de krant dat zelfs collega fractieleiders van de coalitie de neiging kregen om de zoveelste aanmaning of waarschuwing van Wilders niet meer al te serieus te nemen. Je kunt niet 24 uur per dag aanstaan, ook niet als fractieleider van de regeringscoalitie.


Alleen Wilders is als provocateur onvermoeibaar. Voor hem is het nooit genoeg, kan het ook nooit genoeg zijn, opgesloten als hij is in de wereld van beveiliging als gevolg van dreiging uit radicale Islamistische hoek. Dreiging en beveiliging zijn de reden van zijn bestaan geworden. 


Om daar een einde aan te maken moet hij de radicale Islam verslaan. Aangezien dat onmogelijk is, moet hij zich moe vechten in de Nederlandse politiek om zijn land veiliger te maken. Die veiligheid wordt bedreigd door de radicale Islam en die is het land binnen gekomen als asielzoeker. Als je die asielzoekers weet te stoppen, stop je de vijand. Daarom staat asielbeleid nummer een op zijn politieke prioriteiten lijst.


Nu is opluchting over het vertrek van Wilders en de val van het kabinet Schoof een ding, een ander ding is dat het vertrek van Wilders niets bijdraagt aan de oplossing van het migratieprobleem terwijl veel kiezers juist daarom op de PVV hadden gestemd.


In het Brabants Dagblad las ik wat commentaren van PVV kiezers op het vertrek van Wilders. Of ze het er nu een eens zijn of niet met zijn vertrek, ze blijven bezorgd over de instroom van asielzoekers, een bezorgdheid die zich uit in verzet tegen de oprichting van centra voor asielzoekers in diverse gemeenten.  Dus daar is Nederland nog niet klaar mee.


Te vrezen valt dat die zorg ook weer de kop zal opsteken bij de komende verkiezingen in het najaar. De grote vraag is dan hoe zal de kiezer daarop reageren? Toch weer op Wilders stemmen of een andere weg zoeken? 


Columnist Tony van der Meulen in het Brabants Dagblad weet het al, “Veel PVV-kiezers zijn hardleers, ze willen blijven geloven dat hun idool alleen maar wordt tegengewerkt, zij willen er niet aan dat hij een sterk debater is maar een bestuurlijke minkukel”.


Mooi gezegd maar wat heb je eraan? De verkiezingen zullen naar verwachting  het antwoord geven. Dat antwoord zal er op neer komen dat het een zaak blijft van pappen en nat houden. Ondertussen is duidelijk geworden dat niemand meer met Wilders wil regeren. Hij heeft zichzelf buitenspel gezet. Wel jammer voor de democratie maar het is wel een opluchting.

dinsdag 5 november 2024

24. HOE ZIT DAT IN OSS? DISCRIMINATIE OF INTEGRATIE?

 

Deze Turkse gastarbeider is volledig geïntegreerd tijdens de staking bij blikemballagefabriek Thomassen & Drijver in Oss, februari 1977 (foto: petrus nelissen)

Maar de SP brochure over gastarbeid is amper verschenen of links Nederland stort zich er vol afschuw op, zo schrijft Kees Slager in zijn boek ‘Het Geheim van Oss’. Het heet dat de SP de buitenlanders met een oprotpremie het land wil uitzetten. Ook de gedwongen integratie wordt afgewezen. “De CPN-krant De Waarheid commentarieert onder de veelzeggende kop ‘Een socialistische partij op jacht naar Janmaat-stemmen.” (Blz 361 van genoemd boek) De Volkskrant schaart zich met zijn columnisten Piet Vroon en Theodor Holman in de rij van boe-roepers. 

Hans Janmaat zat in de Tweede Kamer voor de Centrumpartij, de eerste naoorlogse nationalistische partij die zowel gevreesd als gehaat werd, vooral door links waar nationalisme wordt gelijk gesteld aan racisme en discriminatie. Veel rechters volgden daarin toen de aanklagers.


"Volgens Meindert Fennema werden in totaal zo'n 300 processen tegen Janmaat aangespannen. Dit leidde tot meerdere veroordelingen. Het gerechtshof in Den Haag veroordeelde hem op 28 maart 1995 tot een boete van 2000 gulden (ruim € 900), waarvan de helft voorwaardelijk of 35 dagen gevangenisstraf, waarvan vijftien dagen voorwaardelijk. Op 23 december 1996 veroordeelde het gerechtshof in Amsterdam Janmaat tot 3000 gulden (ruim € 1300) boete of veertig dagen hechtenis. De laatste veroordeling sprak het gerechtshof in Arnhem op 29 december 1997 uit: twee weken voorwaardelijke celstraf en een boete van 7500 gulden (ruim € 3400). Een decennium later werden soortgelijke uitlatingen ook door anderen wel gedaan, en werden ze niet door iedereen meer als kwetsend ervaren. Het is tegenwoordig erg onwaarschijnlijk dat iemand voor dit soort leuzen nog veroordeeld wordt." (Wikipedia: Hans Janmaat)


De door de SP opgedane ervaringen in de wijken worden of niet herkend door de andere linkse partijen of ze sluiten er liever hun ogen voor. Het is niet onwaarschijnlijk dat in deze partijen sprake is van een gastarbeiders- paternalisme zoals men dat ook vaak heeft tegenover mensen in de Derde Wereld. Zij moeten zoveel mogelijk ontzien worden in plaats als volwaardig en even kritisch als andere arbeiders benaderd te worden.


De SP gaat het juist wel om de (vol)waardigheid van de gastarbeiders. Jan Marijnissen verwijt links Nederland de gastarbeiders dood te knuffelen in plaats ze als gelijken te behandelen. “Wij zagen toen al dat als die mensen hier iets wilden bereiken en ook hun waardigheid als mens behouden, dat ze dan onze taal moesten leren. Wij wisten uit eigen ervaring hoe weinig kans ze zonder onze taal hadden.” (blz. 362)


“Er werd wel gezegd dat de Nederlanders het smerige werk niet meer wilden doen en daar de gastarbeiders voor gebruikten. `Maar dát was het punt niet, het punt was dat de automatisering steeds hogere eisen stelde aan werknemers, eisen waar de meeste Turken niet aan konden voldoen, gewoon doordat ze de taal niet beheersten. Ik heb er meegemaakt die hun éigen taal niet eens konden lezen of schrijven, laat staan dat ze een cursus konden volgen om inde fabriek op een hoger niveau te komen.” (Blz.363)


In Oss wordt mede dankzij de SP het 10% woningbeleid gevoerd dat erop gericht is de spanningen tussen de autochtone bewoners en de gastarbeiders zo laag mogelijk te houden en tegelijk gettovorming te voorkomen.


Het 10% beleid houdt in dat in een wijk niet meer dan 10% van de bewoners mag  bestaan uit gastarbeidersgezinnen. De woningbouwvereniging Sint Willibrordus volgt dit in een minderheden nota uitgewerkte beleid. 


Maar ook hierover breekt de pleuris uit bij links en de media. De aanleiding is een brief van de stichting Welzijn Buitenlandse Werknemers die stelt dat niet elke woningzoekende gelijk wordt behandeld. 


De directeur van de woningbouw vereniging antwoordt in het Brabants Dagblad dat dit beleid volgens de letter van de wet discriminerend is maar dat het beleid in de praktijk de integratie bevordert. “De buitenlandse arbeiders zijn aardig geïntegreerd in de Osse samenleving. We hebben hier nauwelijks problemen tussen beide groepen. Ik werk meer naar de geest van de wet. En de geest is belangrijker dan de letter.” (blz 366 in genoemd boek)


Voor de linkse partijen en andere partijen gaat gelijkheid boven alles, blijkbaar ook als dit schade toebrengt aan het sociale weefsel in een wijk. Behalve de SP is er geen partij, ook niet een klassieke arbeiderspartij als PvdA, die een afweging kan of durft te maken te maken tussen deze twee prioriteiten; absolute gelijke behandeling volgens de letter van de wet of behoudt van het sociale weefsel in een wijk met voortschrijdende integratie van de gastarbeidersgezinnen. Het gevolg is dat linkse partijen met voorop de PvdA, langzaam maar zeker hun traditionele achterban in de arbeiderswijken beginnen te verliezen.


dinsdag 30 mei 2023

BLOEDBAD EUROPESE AUTO INDUSTRIE?

 


“Duitsland mag op papier de machtigste van de EU zijn, in de praktijk is het dat steeds minder. Het afzweren van kernenergie heeft de Duitsers tot gasbedelaars gemaakt. De machtige auto-­industrie wordt ingehaald door elektrische auto’s uit Amerika en China. En de weifelende houding van Duitsland inzake Oekraïne wees niet bepaald op ­leiderschap.” Aldus René van Rijckevorsel in EW van 15 mei.

Maar de energietransitie driegt niet alleen de economisch industriële positie van Duitsland aan te tasten maar van de hele Europese Unie. Onlangs luidde een grote vette kop boven een artikel over de grootste autobeurs van de wereld in Shanghai in het Brabants Dagblad “Ongekende aanval op Europese automarkt”.  Het verhaal komt erop neer dat de Chinezen klaar staan om de Europese automarkt met hun elektrische auto’s te overstromen.

Bij Stellantis - het moederbedrijf van onder meer Fiat, Peugeot, Opel en Citroën - knijpen ze hem. Topman Carlos Tavares roept ongegeneerd om hogere invoerrechten voor de Chinezen. Hij voorziet een bloedbad in de auto-industrie. Chinese auto’s kunnen 20 tot 40% goedkoper geproduceerd worden dan Europese. Het Brussels invoertarief van 10% voor Chinese auto’s zal dus weinig helpen, aldus de reportage in het Brabants Dagblad.

De prijs van de Chinese auto komt niet op Europese wijze tot stand  en dan heb ik het niet over allerlei milieu en veiligheidsregels. Daar weten de Chinezen al lang raad mee. Nee, China heeft nog altijd een gecentraliseerde economie. De communistische partij in Beijing bepaalt de industriële en financiële prioriteiten en wat iets mag kosten.

Er zijn geen vrije vakbonden die kunnen onderhandelen over lonen en arbeidsvoorwaarden zoals in West Europa. Er is helemaal geen vrije markt. Chinese handel en economie zijn op de eerste plaats politiek, communistische partijpolitiek wel te verstaan.

De ontmanteling van de Europese auto industrie betekent een mogelijk verlies van 2,6 miljoen arbeidsplaatsen verspreid over 226 productielocaties. In de gehele auto industrie weken bijna 14 miljoen mensen, dat is 6 % van de arbeidsplaatsen in Europa.
 

donderdag 4 mei 2023

5. STAKING IN OSS (SLOT)

De mannen aan de kop van de demonstratie staat klaar voor vertrek.
 

De leden van de voedingsbond NKV mogen niet staken van de rechter.
 

De kop van de stoet met Marleentje

Op zaterdag 122 februari, de staking is dan een week oud, wordt in het centrum van Oss een solidariteits-demonstratie gehouden georganiseerd door de lokale industriebonden van NKV en NVV en gesteund door de Voedingsbond NKV. De stoet trekt onder politiebegeleiding door het centrum van de stad.



 

Een week later wordt de staking beëindigd. het Brabantsdagblad schrijft daarover op 23 februari het volgende: 

"Oss-De staking bij Ten D is gisteren beëindigd. Om kwart over twaalf openden de laatste stakers de fabriekspoort nadat deze elfeneenhalve dag gesloten gehouden werd. Officieel heet het dat de staking opgeschort is tot 5 maart. 

De industriebonden van NVV en NKV hebben hiertoe gezamenlijk besloten nadat afgelopen maandagavond de werkgevers in de metaalindustrie weer met de werknemers-organisaties vergaderd hebben. Volgens de heer Hendriks van de industriebond NKV is door de staking bereikt dat de werkgevers ingegaan zijn op CAO onderhandelingen.Overigens kwam de beëindiging van de staking goed uit want volgens de heer Hendriks was er een toenemende tendens te bespeuren "dat de jongens moe begonnen te worden." 

Directeur K.ter Laan van de Oss verpakkings-industrie doelt hier ook op door te zeggen dat in de afgelopen dagen onder de werknemers grote verwarring ontstaan was. Hij stelt dat maandag reeds velen op eigen beslissing weer aan het werk gingen, ondanks het feit dat toen nog een kleine meerderheid voor voortzetting van de staking was. 

De directie van T en D heeft becijferd dat het bedrijf door de staking circa 40 miljoen bussen op het productie-schema is achter geraakt. Gedurende de staking zijn 10 miljoen bussen geproduceerd."
 

 


 

 

De reportage "Staking in Oss" maakt deel uit van de expositie "Ons Oss, Erfgoed in Beeld" en is te zien in Galerie K26.

 

 

 

donderdag 27 april 2023

3. STAKING IN OSS (VERVOLG)

 

Een vergadering van het bestuur van de lokale NKV voedingsbond tezamen met de regiobestuurder (Theo Nelissen) in een zaal van Hotel Luik. De werkgevers in de voedingsindustrie hebben een kort geding aangespannen tegen de stakingsplannen van de voedingsbond. De rechter gelast daarop een afkoelingsperiode in acht te nemen tijdens hetwelk het verboden is te staken.
Op de vergadering wordt besloten om als voedingsbonden in Oss, bestaande uit leden bij Zwanenberg, Unox en Hartog enz. uit solidariteit mee te doen met de demonstratie in Oss



Bericht van het actiecomité:

“De personeelsvereniging van T en D/Verblifa deelt mee dat gezien de huidige bedrijfsomstandigheden het bestuur besloten heeft om zowel het jeugdcarnaval als het grote carnavalsbal resp. op 11 en 12 februari a.s. niet door te laten gaan. Het spijt het bestuur ten zeerste deze beslissing te hebben moeten nemen, mede gezien de reeds getroffen voorbereidingen en de gemaakte kosten. Volgend jaar beter.”

Turkse staker roept zijn landgenoten op ook te staken.


Het Brabants Dagblad schrijft op 8 februari het volgende over de staking:

"Oss- De stakingsleiding bij T en D te Oss heeft een verzoek van de vleesverwerkende industrie Gevato in Driebergen afgewezen om ondanks de staking toch blikken te leveren. Dit verzoek was gedaan via de voedingsbonden FNV. De stakingsleiding wilde echter voor niemand een uitzondering maken.

Zoals bekend wordt Gevato sinds enkele weken met sluiting bedreigd. De werknemers daar zijn met man en macht aan het werk om het bedrijf nog te redden. Als er echter geen blikken worden geleverd uit Oss, ontstaan er binnen 48 uur moeilijkheden, zo heeft de ondernemingsraad laten weten. De ondernemingsraad van Gevato heeft nu een delegatie naar Oss gestuurd om daar onder het motto  "stakers helpen stakkers" hun zaak te bepleiten.
Volgens districtsbestuurder T. van Lieshout van de industriebonden FNV in Eindhoven vloeit de beslissing voort uit het feit dat men op dit ogenblik nog geen kans ziet bepaalde producten wel en andere niet de poort uit te laten en niet uit onwil. In ieder geval zal men zich in Oss nog nader beraden over deze zaak.”


Voorzitter Arie Groenevelt van de Industriebond NVV omrings door stakers en lokale bestuursleden van de bond.


De reportage "Staking in Oss" maakt deel uit van de expositie "Ons Oss, Erfgoed in Beeld" en is te zien in galerie K26.

 

woensdag 4 januari 2023

86. HET KAN VRIEZEN. HET KAN DOOIEN. RELIGIEUZE KLIMAATBEVLOGENHEID

"We beschouwen de groep bedrijven als een kudde. Die jagen we op. We willen koplopers zien, we willen dat ze elkaar gaan opjagen. We willen dat de overheid met een klimaatplicht komt. Als het niet snel genoeg gaat stappen we naar de rechter. Liever vermijden we dat. (tweet van Peer de Rijk van 16 dec. j.l.)


Kent U Peer de Rijk? Ik tot voor kort niet. Toch heeft hij veel publiciteit gehad in kranten en op TV. Zijn biografie getuigt van een geboren actievoerder. Al vanaf zijn veertiende voert hij actie tegen alles wat met kernenergie heeft te maken.

“Als organisator betrokken bij tientallen directe acties tegen kernenergie in Nederland. Organisatie van blokkades, bezettingen, debatten, publicaties, kleine en grote, ludieke en stevige directe acties, manifestaties en demonstraties tegen Borssele, Dodewaard, UCN Almelo, dumpingen van kernafval in de Noordzee, transporten radioactief materiaal door Nederland et cetera. Maar ook acties tegen Shell in Zuid-Afrika, het militair-industrieel complex en voor het milieu. Betrokken bij oprichting Nationale Milieu Actie, Landelijk Platform Tegen Kernenergie, Basisgroepen tegen kerngeweld en militarisme, internationaal congres radicale antikernenergiegroepen uit heel Europa. 1990 - 1996 'Energiecampaigner’ bij Vereniging Milieudefensie.”  (bnn-vara)

Een beroepsactivist. Hij vindt dat bedrijven lui zijn geweest. Ze moeten veel meer doen aan verduurzaming, zo zegt hij in het Brabants dagblad. Voor hem zijn wereldbedrijven als  chipsmachinebouwer ASML, chemiebedrijf DSM,  Shell en Unilever, AKZO-Nobel en al die andere duizenden bedrijven die voor werkgelegenheid en inkomen zorgen, lui. 

Zou hij als beroepsactivist enig besef hebben bij wat er komt kijken om zulke bedrijven, waar duizenden mensen werken, gaande te houden? Weet hij wat het betekent om in een wereld vol keiharde concurrentie producten op de markt te brengen die gekocht worden? Heeft hij enig besef van de omvang der investeringen in onderzoek om nieuwe producten op de markt te brengen?

Mensen die wel weten hoe het zit, denken er in ieder geval anders over.

"Het hoofd van het wereldwijde onderzoekscentrum van McKinsey, de Nederlander Sven Smit, kan er met zijn hoofd niet bij. Nederland heeft volgens hem 'een bijna religieuze drang' naar CO2-reductie, waardoor we onze basisindustrie en daarmee onze welvaart op het spel zetten. " (FD van 22 december 2022). 

Boskalis Topman  Peter Berdowski maakt zich veel zorgen over deze religieuze bevlogenheid die blijkbaar ook veel politici begeesterd.

'Alleen zijn we in het bedrijf wel zakelijk en realistisch. Wij hebben honderden schepen en iedereen realiseert zich dat die morgen niet allemaal zonder uitstoot kunnen varen. Daar investeren we tientallen miljoenen in, maar het is een heel proces waarvoor nieuwe technologieën ontwikkeld moeten worden.’ (FD van 2 januari 2023)

Het valt me op hoe gemakkelijk in de NGO wereld van milieu en natuur gedacht wordt over technologie, alsof dat op afroep beschikbaar is. Technische ontwikkelingen op zich vergen vele jaren en grote bedragen. Daar komt nog de ontwikkeling van de massaproductie bij, ook die kost jaren. 

Niettemin zijn de meeste bedrijven bereid om vooruit te denken en mee te werken aan moderne ontwikkelingen. Het opjagen van bedrijven als een kudde is nergens voor nodig. Daar zorgt de markt wel voor.

Het valt dus wel mee met die luiheid van het bedrijfsleven. Maar voor religieuze bevlogenen komt nu eenmaal elke "bekering" te laat.

vrijdag 14 juni 2019

MAKE LOVE NOT WAR (WERKTITEL) 12, GAULOISES

 

De volgende morgen horen we dat onze twee medereizigers en lifters niet zijn aangekomen. Maar wat veel en veel erger is, Harry heeft de hele nacht tandpijn gehad en geen aspirines bij zich. Ik ook niet. Wie denkt er nu aan zoiets als tandpijn? Harry moet dringend geholpen worden en dus zit er zit niks anders op dan op zoek te gaan naar een tandarts. Blijkbaar verwaarloost hij niet alleen zijn kleding maar ook zijn gebit. Hoever kun je gaan met je anti-burgerlijke opvattingen? Gelukkig is er een bereidwillige student die hem aan een goedkope tandarts kan helpen want Harry is niet verzekerd, ook al zo een burgerlijke gewoonte.


Ik ga alvast naar de Eiffeltoren om te zien of de twee vrienden intussen zijn aangekomen. Gelukkig, ze zitten zoals afgesproken onder de ijzeren toren van ingenieur Eiffel. Ze zijn er nog maar net. Ze hebben pech gehad met liften. 's Avonds laat zijn ze afgezet op een verlaten plek in een soort niemandsland ergens in Noord Frankrijk. Uit wanhoop zijn ze gaan slapen in het gras tot het weer dag werd. Zodra het goed licht werd, zijn ze op zoek gegaan naar een lift die hun kon bevrijden uit de ellende.

 
Ze kregen net als wij een lift van een vrachtwagen. Over truckers en vrachtwagenchauffeurs niets dan goeds. Daarna is het snel gegaan tot Parijs. Ik vertel over het noodlot dan Harry is overkomen. Hopelijk komt het goed met hem. We gaan op zoek naar een goedkoop ontbijtje, want we hebben flinke honger ook al  roken we ons te pletter aan Gauloises. Ze helpen niet meer.
 
Na een staand ontbijt van zwarte koffie en een paar croissants in een bar beginnen we aan onze zwerftocht door Parijs. Er staat niks op ons programma en dus alles. We slenteren van de Eiffeltoren naar de de Arc de Triomphe en vandaar de Champs Elysees op, de uitstalkast van naoorlogse welvaart van glitter en glamour. Je kunt wel zien dat het goed gaat met Parijs. 


We lopen langs de Seine richting het Louvre. Onderweg horen we sirenes van politieauto's of zijn het ziekenwagens? We besluiten poolshoogte te nemen en ter hoogte van Place de la Concorde verlaten we de kade. We zien voor ons een enorme stoet van jongelui in donkere pakken. Het is een massa demonstratie, de eerste van mijn leven.
Tijdens mijn zoektocht naar fotomateriaal voor dit verhaal ontdekte ik bovenstaande foto in het Brabants Dagblad. De foto is gemaakt door Daan Scholte. Het verhaal bij de foto gaat over het scholierenprotest dat al in het jaar 1958 plaatsvond en waar ik mij van herinner dat ik als eerstejaars enthousiast aan meedeed zonder precies te beseffen waar het om ging. Je kunt het verhaal nalezen in het verhaal "Weerzien: herrie op het TBL" in het Brabants Dagblad van 27 maart 2017. 

Nou ja, niet helemaal. Al in 1958, mijn eerste jaar op het Titus Brandsma Lyceum in Oss, liepen we met z’n allen de Molenstraat in Oss uit protest tegen de schoolleiding die had ingegrepen in de kandidatenlijst voor de leerlingenraad. Dat was mijn eerste protest voor een democratisch recht al besefte ik dat toen nauwelijks. Ik sloot mij toen voornamelijk aan bij het protest vanwege het enthousiasme van de rest. Een onschuldig protest overigens dat beperkt bleef tot de gebruikelijke ochtendpauze.
 
Ook nu werkt het massale enthousiasme van de demonstranten aanstekelijk. Ze zwaaien met grote gele vellen papier waarop met vette letters staat "Humphrey Go Home". De Noord Amerikaanse vice-president is klaarblijkelijk op bezoek in Frankrijk. Een mooie gelegenheid om hem te laten weten dat hij niet welkom is in vanwege de oorlog die zijn land voert in Vietnam. Wij sluiten achteraan de stoet.
(verschijnt elke vrijdag)