DE KRUISTOCHT VAN TRUMP TEGEN VENEZUELA

Daar staan ze dan belangrijk te wezen, deze Venezolaanse hoge marine officieren. Op de achtergrond hun Chavez met rode baret die zijn leger ongekende financiële mogelijkheden heeft gegeven met met drugshandel, smokkel, corruptie enz. Ze weten maar al te goed dat ze geen partij zijn voor de Amerikaanse marine, maar ze spelen het spel mee in de hoop het alsnog te redden en anders kun je altijd nog overlopen.

Het luchtruim van Venezuela is volgens Trump gesloten. Wat is Trump van plan? Hijzelf beweert een oorlog te zijn met de drugsmaffia. Dat zou zo maar kunnen. Venezuela is onder Maduro net als Suriname onder Bouterse een doorvoerland voor drugs geworden en dan natuurlijk vooral naar de grootste in de buurt liggende markt, de VS. 

En net als in Suriname is het meer dan waarschijnlijk dat de regering van Maduro daar tot in de hoogste regionen bij betrokken is. Waarom zouden de generaals anders de kant van deze operette president blijven kiezen? Hoogst waarschijnlijk verdienen zij met de drugssmokkel miljoenen dollars, verdiensten die ze onder een andere president waarschijnlijk zouden moeten leveren

Trump heeft besloten deze ketting van drugssmokkel, corruptie en politiek desnoods met geweld te doorbreken. Dat hij daarbij Venezuela heeft uitgekozen als zijn eerste doel ligt voor de hand.

Sinds het aantreden van de zogenaamde linkse regering van couppleger kapitein Chavez (1999-2013) en zijn volkse opvolger Maduro is Venezuela veranderd van een min of meer stabiele democratie in een instabiele dictatuur waar de hele regio last van heeft.

Zodra Chavez het Cubaanse model invoerde, een vorm van tropisch communisme dat Cuba al meer dan 60 jaar in zijn greep houdt, begon het uit de hand te lopen. Het land verarmde in razendsnel tempo terwijl de verkiezingen volledig door de machthebbers werden geblokkeerd waardoor de middenklasse massaal op de vlucht sloeg. 

Naar schatting ontvluchtten 7 miljoen Venezolanen hun land. Dat zijn een miljoen vluchtelingen meer dan uit Oekraïne aan het begin van de Russische inval. De meesten zijn gevlucht naar buurlanden als Colombia en Brazilië en zelfs naar het voor de Venezolaanse kust gelegen eilandje Curacao dat behoort tot het koninkrijk der Nederlanden. Intussen verblijven ongeveer een miljoen Venezolanen illegaal in de VS. 

Voeg daarbij de instabiliteit als gevolg van de drugsmaffia die dankzij hun enorme rijkdom in staat zijn om over heel Midden Amerika hun netwerk van drugssmokkel en handel te organiseren met als gevolg toenemende onveiligheid onder de bevolking, corruptie tot in de hoogste regionen van regeringen en groeiend geweld.

Dan is er ook nog altijd diepe armoede en je snapt waarom er zich ongeveer 500 vluchtelingen per uit Midden Amerika aan de Mexicaanse zuidgrens melden in de hoop om met hulp van mensensmokkelaars door te kunnen stromen naar de VS waar ze ondanks alles hopen een beter en fatsoenlijker leven te kunnen leiden dan in eigen land.

Tot overmaat van ramp gebruiken de drugsmaffia’s deze kwetsbare groepen om hun smokkelnetwerk van drugs uit te breiden, zo niet met geld dan met geweld. Er zijn massagraven gevonden van vluchtelingen aan de grens met Mexico die weigerden met de drugsbendes samen te werken.

Hoe deze fatale ketting van het kwaad die op den duur de VS dreigen te instabiliseren te doorbreken? Trump heeft blijkbaar gekozen voor de weg van militair ingrijpen en wel in het minst populaire en meest corrupte bewind van de regio, de dictatuur van Maduro. 

De tijd van de zachte aanpak is voorbij, moet Trump gedacht hebben. Het wordt tijd om de ijzeren vuist van de VS maar weer eens te voorschijn te halen, een vuist die al vanaf de bevrijding van het continent van zijn koloniale overheersers heeft gebruikt. 

Of dat zal helpen? Ingrijpen in een ander land blijft een heikele zaak. Zo lang die landen zelf geen orde op zaken weten te stellen, is het voor de VS als vreemde mogendheid moeilijk en kostbaar om orde naar Amerikaans model op te leggen. Latijns Amerikaans nationalisme is onverwoestbaar, zo heeft de geschiedenis van het continent intussen bewezen.   

BRIEF AAN MIJN MEXICAANSE VRIEND. 21 JUNI 2025

 

Blinde bedelaar in Puebla, Mexico 2010.

Brief aan mijn Mexicaanse vriend 21 juni 2025

Poeet, filosoof, landbouwer, man van stavast, wederom dank voor je brief en je nagekomen whatsapp. Het leven gaat door ondanks de oorlogen die in de wereld woeden. Die oorlogen zijn dichterbij dan we denken. Er wonen in Nederland gevluchte Oekrainers, Palestijnen, Syriërs, Irakezen enz. Niet een paar, maar duizenden. 

Elk jaar komt er in Nederland een stad met ongeveer 100.000 vluchtelingen uit deze streken bij. Tot nu toe kan Nederland het aantal vluchtelingen aan, maar voor hoe lang nog? We wonen met 18 miljoen mensen op ongeveer 40.000 vierkante kilometer dat is 533 inwoners per vierkante kilometer. We zijn een van dichtst bevolkte landen van de wereld met een hoge welvaart. 

Die wordt langzaam maar zeker bedreigd door het aantal vluchtelingen. Iedereen wil een woning, werk, inkomen en opleiding. Bovendien brengen zij hun cultuur mee. De moslim cultuur staat haaks op onze levenswijze, hun geloof botst met onze seculiere samenleving. Bovendien brengen ze ook hun passies mee. Zolang die voor het voetballen zijn, is dat niet erg maar als het om oorlog gaat of religieus fanatisme dan zijn we in de aap gelogeerd.

 

Je ziet het, ook wij hebben onze zorgen al zijn die klein vergeleken met die van jullie in Mexico. Armoede,  geweld, drugsgebruik, corruptie en  criminaliteit zijn pandemisch en ogenschijnlijk onuitroeibaar. Zo lang er geen leiders opstaan die vastbesloten zijn om door middel van uitvoerbare sociale programma's een einde te maken aan deze pandemieën, zal Mexico een terreur en een angststaat blijven. Daaraan kunnen jij en ik niks veranderen.

Ik begrijp dat je twijfelt aan de medische zorg in je land waar natuurlijk ook criminaliteit en corruptie heersen. Ook hier zijn er twijfels en zweren sommige mensen bij alternatieve geneeskunde tot gebedsgeneeskunst aan toe. Dat nu een van de rijkste mensen van Mexico komt met een goedkoop en effectief homeopatisch middel tegen diabetes gaat er bij mij niet in. Ik heb geen idee waarom hij dit propageert maar ik heb mijn twijfels.

Een goede bekende heeft net als ik tinnitus. Ik heb er mee leren leven door mij een filosofische houding aan te meten. Mijn remedie is aandacht te hebben voor wat ik doe of het nu een schoen poetsen is of een brief schrijven. Het leidt af, daardoor vergeet ik het geluid. Hij kan deze levenswijze op de een of andere manier niet opbrengen. 

Dat begint al met zijn idee dat het onrechtvaardig is dat hij deze ziekte heeft. Alsof ziektes ooit rechtvaardig zijn, of het leven zelf ooit rechtvaardig is? Hij verzet zich tegen de ziekte en geeft de artsen de schuld dat er geen eenvoudig geneesmiddel is. Dat is er namelijk niet omdat ze ook de oorzaak niet kennen. Het geluid zit eenvoudigweg in je hoofd en daar is niks aan te doen. 

Hij heeft verschillende alternatieve methodes geprobeerd, is bij homeopatische artsen geweest, evenals psychologen en psychiaters maar telkens zonder resultaat. Uiteindelijk is hij de drank ingevlucht. Hij is nu geestelijk en lichamelijk een wrak. Het is wachten op zijn verlossing door de dood.

Ik heb een heel lange medische geschiedenis, eigenlijk mijn hele leven al. Ik ben geboren met astma en bronchitis. Ik ben daar in mijn jeugdjaren streng voor behandeld met een mix van medicijnen en lichamelijke oefeningen. Rond mijn puberteit was ik er zo goed als overheen. 

Op mijn 8ste jaar kreeg ik een ver gevorderde meningitis zoadat ik volgens mijn moeder op de rand van de dood zweefde. Ik heb toen 3 maanden in het ziekenhuis gelegen waar ik wekelijks rugprikken kreeg. Ik schreeuwde het soms uit van de pijn. Ik lag vastgebonden in bed om te voorkomen dat ik teveel zou bewegen, wat schadelijk zou zijn voor mijn genezing. 

In het ziekenhuis kreeg ik ook nog een zeer besmettelijke kinderziekte zodat ik een week op de badkamer in quarantaine heb gelegen. Eenmaal uit het ziekenhuis kon ik niet meer lopen. Ik heb dat bij mijn oma thuis weer moeten leren.

Daarna heb ik een maagzweer gehad zodat ik 3 maanden lang een streng dieet heb gevolgd met goed resultaat. In België bleek ik huidkanker te hebben. Twee keer zijn melanomen uit mijn huid op de rug weg gesneden. Vervolgens moesten de lymfeklieren in mijn rechteroksel verwijderd worden. De kans dat de kanker zou terugkeren was fiftyfifty. Dat is tot nu toe gelukkig niet gebeurd. 

Wat wel gebeurde was dat vanwege een te hoge cholesterol (erfelijk) een hartstilstand dreigde. Dat werd voorkomen door tijdige operaties Sinds deze operaties ben ik tamelijk gezond, zeker als je mijn leeftijd in aanmerking neemt. 

Kortom, mij hoor je niet klagen over de reguliere gezondheidszorg in België en Nederland. Feitelijk hebben ze mij tot drie maal toe het leven gered zodat ik nu nog steeds kan fietsen, schilderen, fotograferen enz. Kortom, het leven lacht me ondanks kleine mankementen (een pijnlijke rug) nog steeds toe. En dan dank ik de lieve god, de heer of welke andere god ook, dus ook Tlaloc, dat ik ook nog eens Diny aan mijn zijde heb.

Religie is natuurlijk altijd al een twijfelachtige zaak geweest en de bijbehorende kerk ook. Toch blijven mensen naar een antwoord op hun bestaan zoeken. In tijden van oorlog vluchten ze in het geloof in de hoop het noodlot van ellende, pijn en gewelddadige dood te kunnen te ontlopen. 

Ik vraag me af of goden van welke kerk dan ook zich iets aantrekken van hun volgelingen. Laatste vertelde iemand dat de oude Grieken en Romeinen daarover niet veel illusies hadden. Bovendien deden hun goden alles wat ze uitkwam. Ze copuleerden met dieren, haalden kinderen weg van hun ouders, zetten andere goden gevangen en namen mooie vrouwen in bed. 

De katholieke god is wat menselijker dankzij Jezus Christus, die een zoon van God zou zijn. Christus zegt in het Nieuwe testament verstandige dingen over de dilemma's waar mensen mee te maken krijgen. Het verhaal van Christus is een goede basis voor geloof maar kerken kunnen er zo hun eigen draai aangeven. Kerken bestaan uit mensen en mensen willen er nogal eens een puinhoop van maken.

Een vriend van me, een priester behorende tot de orde van de ongeschoeide karmelieten, vond het bewijs van het bestaan van God in de schoonheid van de natuur. Vincent van Gogh dacht er ook zo over. De pracht van de natuur, zo lang je niet ziek wordt of honger hebt, als bewijs voor het bestaan van God en het verlengde daarvan de pracht van het universum. 

Het kan natuurlijk, maar waar komt de lelijkheid dan vandaan? Is lelijkheid een teken van de duivel? In de Middeleeuwen dachten ze van wel. Elk ding dat we verzinnen als bewijs voor het bestaan van een God heeft zijn kwaadaardige keerzijde. De mens zit verstrikt in zijn eigen hersens en gevoelens en daar is geen uitweg voor. We moeten het doen met wat we zijn en dat is niet veel.

Een omhelzing,

Petrus, politicus zonder partij

15. AMERICA LATINA. CHILI NA DE STAATSGREEP VAN GENERAAL PINOCHET

Tegen het hek leunt de toenmalige Republikeinse president Nixon. 

Bij de militaire staatsgreep in Chili vallen 30.000 doden als gevolg van executies, vuurgevechten, bombardementen , mishandeling en martelingen. Het leger heeft zelfs het presidentiële paleis gebombardeerd waarbij president Allende zou zijn omgekomen.

4000 Chilenen die vrezen voor hun leven onder het regiem van Pinochet zijn gevlucht. 8000 Chilenen wachten in ambassades en in VN kampen op een vrijgeleide om het land uit te komen. Er zijn 40.000 politieke gevangenen opgesloten in door het leger opgezette concentratiekampen. De bekendste is is het stadion in de hoofdstad Santiago de Chile.

De rol van Amerika bij de staatsgreep wordt duidelijker. “De staatsgreep was zorgvuldig voorbereid. Zo zorgvuldig zelfs dat een hoge Noordamerikaanse functionaris aan het persbureau AFP verklaarde dat “de omverwerping van de regering Allende de afloop is van een politiek die door ons is gevoerd.” (CLAT Nieuws, april 1974, 5e jaargang no 2)

Aan de “economische oorlogsvoering” tegen Chili kwam na de staatsgreep een abrupt einde. De Inter Amerikaanse Ontwikkelingsbank keurde een krediet van 65 miljoen dollar goed. In april zal het zijn jaarlijkse vergadering in Santiago de Chile houden. De Wereldbank verleent in februari een lening van 13,5 miljoen dollar. President van de wereldbank is Robert MacNamara, ex-minister van Defensie en onder de presidenten Kennedy en Johnson betrokken bij de oorlog in Vietnam.

Het Internationaal Monetair Fonds is al vrijwel meteen na de staatsgreep positief over de economische ontwikkelingen. Het Fonds verleent een stand-by-krediet van 95 miljoen dollar. President van het IMF is de voormalige Nederlandse minister van Financiën Witteveen

In februari werd een speciale schulden conferentie in Parijs belegd om een regeling te treffen voor de 4 miljard schuld die Chili heeft. Ten tijde van Allende was er geen ruimte voor een dergelijke regeling, nu 5 maanden na de staatsgreep wel.

Vier landen waaronder Nederland, willen pas akkoord gaan met de regeling als de mensenrechten in ere gesteld worden. Noord Amerika, West Duitsland, Frankrijk en Groot Brittannië, Canada en Japan gaan akkoord met de nieuwe regeling voor schuldaflossing.

Sommige Europese landen waaronder ook Nederland vangen enkele honderden vluchtelingen op, voornamelijk actieve leden van de linkse coalitie Unidad Popular, de politieke basis van president Allende. Tegelijkertijd erkennen zij de regering Pinochet. 

“Premier den Uyl (1973-1977) riep op 28 december in een radio uitzending van de Partij van de Arbeid op tot een nieuwe internationale aktie voor een nieuw vrij Chili. Een eerste bedrag dat aan de Chileense verzetsbeweging is overgemaakt - honderdduizend gulden - door het Strijdfonds Chili, vond hij niet genoeg. Hij riep op de zaak voort te zetten in internationaal verband.” (CLAT Nieuws, april 1974, 5e jaargang no 2.) 

OORLOGSBULLETIN 63. HET VERRAAD VAN VICTOR ORBÁN

 

Als bewonderaar van Putjniski draagt Victor Orbán ook rode laarsjes.

Eerste Minister Victor Orbán pleegt verraad aan Hongarije of in ieder geval aan de Hongaarse opstand van 1956 tegen de Sovjet Unie en dus Rusland. Hongarije was het eerste land in het Oostblok dat in opstand kwam tegen de dictatuur van het communisme die het land na de Tweede Wereldoorlog kreeg opgelegd door de Russische Communistische partij.

De opstandelingen slaagden erin de communistische regering te verdrijven.

“De opstand leek eind oktober, begin november zelfs te slagen: de nieuwe regering trad uit het Warschaupact en kondigde een neutrale status aan om de Sovjet-Unie geen gezichtsverlies te bezorgen en niet het gevoel te geven dat ze bedreigd zou worden. … Van 28 oktober tot 4 november werd er ook niet gevochten.” (Wikipedia: Hongaarse Opstand)

Helaas duurde de bevrijding niet lang. Russische troepen vielen op verzoek van de verdreven regering en onder het mom van het Warschaupact het land binnen en omsingelden Boedapest.

“Als eerste maatregel werd op 3 november een Hongaarse delegatie onder leiding van minister van Defensie Pál Maléter, die kwam onderhandelen, gearresteerd. Een dag later, op 4 november 1956, vielen troepen van het Warschaupact het land binnen, en sloegen de opstand, die 13 dagen geduurd had, neer. De licht bewapende opstandelingen konden niet op tegen de Sovjets die zeventien zwaarbewapende divisies inzetten. Boedapest werd omsingeld en de tanks reden de straten binnen….Bij de gevechten kwamen naar schatting vijfentwintighonderd Hongaarse burgers om het leven. Het aantal doden aan de zijde van de Sovjet-Unie wordt geschat op bijna achthonderd.“ (Wikipedia: Hongaarse Opstand) 

Onderhandelen met Russen is er dus niet bij. Meer dan 200.000 Hongaren ontvluchtten hun land. Een deel van hen kwam terecht in Nederland. Als kind heb ik zwart wit beelden gezien van wanhopige gezinnen die met de trein in Amsterdam of elders aankwamen.

In 1991 bood de Sovjet Unie officieel excuses aan voor de inval. Eind 1992 herhaalde de Russische president Boris Jeltsin die excuses voor het Hongaarse parlement.

Je zou denken dat met zo’n geschiedenis Orbán en zijn kiezers hun lering zouden trekken en de parallellen met Oekraïne zouden zien. Blijkbaar is dat niet het geval. Orbán en zijn aanhangers denken dat je redelijk zaken kunt doen met Putjinski. Dat hij de belangen van Hongarije zal respecteren.

Ik heb na de val van de muur de Hongaars vakbonden leren kennen als gematigd, tolerant en democratisch gezind. Men was blij aansluiting bij West Europa te hebben. Gezien de wijze waarop de Hongaarse vakbonden te werk gingen, had ik er alle vertrouwen in dat democratie en economische ontwikkeling veilig gesteld waren.

Helaas, oude politieke krachten hebben de autoritaire Orbán op het schild gehesen. Bijna schaamteloos heult hij met Putjinski, hij is al net zo machtsgeil als de Wit Russische president Loekasjenko, alleen is die nog een graad erger. Macht maakt blind.

 

OORLOGSBULLETIN 41. POLEN

Ik ben niet zo van de helden maar de besnorde Poolse vakbondsleider Lech Walesa was voor mij in de jaren tachtig van de vorige eeuw een held. Als leider van de eerste vrije vakbond Solidarnosc, ontstaan op de scheepswerven van Gdansk, durfde hij met zijn vakbond de confrontatie aan met de communistische dictatuur in zijn land dat toen nog tot de Sovjet Unie behoorde. Men was in het Westen bevreesd dat Russische tanks een einde zouden maken aan deze opstand zoals ze eerder gedaan hebben in Hongarije in 1958 en in Praag in 1968. Maar door verstandig tactisch te opereren, daarbij geholpen door de katholieke kerk en intellectuelen, slaagde hij erin het regiem ten val te brengen en uiteindelijk samen met de Poolse Paus Johannes Paulus aan de poten van de Sovjet dictatuur te zagen. De wereld zou niet meet hetzelfde zijn als voorheen.

 

Ik heb het nog niet over Polen gehad en Putjinski’s smerige oorlog. Burgerdoden tellen niet. Alles wijst erop dat moedwillig burgerdoelen worden aangevallen met vernietigingswapens. In bezette gebieden worden burgers bedreigd, geïntimideerd, gevangen gezet, gemarteld en geëxecuteerd. De beerput aan mensenrechtenschendingen zal pas goed open gaan als de oorlog beëindigd is.

Polen heeft zich als een uiterst fatsoenlijk buur van Oekraïne gedragen. De vluchtelingen voor het oorlogsgeweld zijn welkom en worden zo goed mogelijk opgevangen. Polen heeft maar liefst meer dan vier miljoen vluchtelingen opgevangen.

Dat is met nog geen 40 miljoen inwoners ongeveer 10% van de eigen bevolking! Vertaald naar Nederland zou dit betekenen dat Nederland bijna 1,8 miljoen vluchtelingen uit Oekraïne zou opvangen.

Het werkelijke aantal in Nederland is vele malen minder. Naar schatting 70.000. Laten het er 100.000 zijn dat is nog altijd niet meer dan ongeveer 5% van wat we zouden moeten opvangen met Polen als ijkpunt.

Polen heeft een rechtse regering en de meerderheid stemt er rechts en conservatief. Bovendien zijn Polen nogal katholiek en conservatief en dat maakt het in de ogen van vele progressieven nog erger. Polen bewijst niettemin dat een conservatief katholiek land aan de goeie kant kan staan als het om barmhartigheid en vrijgevigheid gaat. En dat is niet de eerste keer dat ze aan de goeie kant staan.

Het stond ook aan de goeie kant tegen de Communistische dictatuur in eigen land en in Rusland. De Vakbond Solidarnosc onder leiding van de katholieke vakbondsman Walesa wist de Poolse communistische dictatuur ten val te brengen gesteund door Poolse Paus Johannes de Tweede. Dat was het begin van de val van het Communisme in heel Oost Europa en uiteindelijk in de Sovjet Unie zelf. 

Misschien brengt de oorlog tegen Oekraïne de val van Putjinski en zijn corrupte elite teweeg en wordt een begin gemaakt met de ontwikkeling van een echte Russische democratie gepaard aan historisch zelfonderzoek.

OORLOGSBULLETIN 26

 

Twee Syrische asielzoekers tevens vrienden in Oss.

De oorlog in Oekraïne heeft een einde gemaakt aan het zelfvertrouwen van het westen en dan vooral de EU. Tot voor kort was de gedachte dat uiteindelijk de rest van de wereld graag wil zijn zoals wij en dat we dat het snelste bereiken door handel met ze te drijven en tegelijk de universele mensenrechten te promoten. Daar hebben de mensen die het slechter hebben dan wij hier in de EU wel oren naar.

Ze willen graag onze welvaart delen daarom komen ze massaal naar Europa en vanuit Latijns Amerika naar de Verenigde Staten. Vluchtelingen of asielzoekers worden ze genoemd maar dat is maar een deel. Als je de Oekraïners niet meetelt een klein deel. De meerderheid is op zoek naar welvaart. Ik geef ze geen ongelijk maar of dat vol te houden is voor de EU en de VS is de vraag.

Welvaart delen gaat tot op zekere hoogte daarboven zal het meer en meer betwist worden. Als ik het goed heb, zijn we op dat punt aanbeland. De grenzen van ons gastvrijheid en vrijgevigheid komen in zicht. De vraag is of onze politieke managers dat in de gaten hebben en of ze wel weten wat ze eraan moeten doen. Als ik het olijke gezicht zie van migratieminister Eric van der Burg twijfel ik of hij wel beseft met wat voor een probleem hij te maken heeft. Waarschijnlijk denkt hij dat door uit te stralen dat het goed komt ook vanzelf goed komt. Die houding kan hem wel eens zuur opbreken.

Politiek staan veel landen helemaal niet te springen om te worden zoals wij. De oorlog van Rusland tegen Oekraïne spreekt voor zich. Rusland wil niet dat de Oekraïne een westers georiënteerd land wordt, laat staan een EU land. Zo een land vormt een regelrechte bedreiging voor het autocratische Rusland. Dat heeft Putinski goed begrepen.

Een westers georiënteerd land als Oekraïne, dat ook nog eens dicht bij de Russische cultuur staat, de verwantschap tussen Oekraïne en Rusland is heel groot, is op den duur een regelrechte bedreiging voor het autocratische Rusland. Tot aan de opstand op het Maidanplein deelden Oekraïne en Rusland een autocratische bestuurscultuur en politiek met bijbehorende nomenclatura en corruptie. Maidan was het begin van het einde van het autocratische Oekraïne. Rusland zal er samen met Wit Rusland, een al even autocratische land, er alles aan doen om dit te beletten.

Het recente ingrijpen van het dictatoriale communistische China in de democratische cultuur van Hong Kong maakt een einde aan de verwachting dat onderlinge handel en wederzijdse kapitaalinvesteringen en productie tot politieke convergentie zal leiden tussen China en het Westen. De ontwikkelingen laten het omgekeerde zien. Hoe sterker China wordt, met dank aan de handel, technologie en de investeringen uit het Westen, hoe meer het streeft naar een uitbreiding van haar autocratische op communisme gestoelde politieke systeem.  China eist net als Rusland een eigen plaats op in de internationale arena ten koste van Europa en als het even kan van de VS.

Er zit voor Europa niks anders op dan de bakens te verzetten. Een verzoeningspolitiek gebaseerd op handel en mensenrechten is voorlopig onmogelijk. Wat ons Europeanen wacht is de confrontatie en dan is het goed te beseffen dat we numeriek in de minderheid zijn. Niets minder dan de toekomst van Europa staat op het spel.
 

OORLOGSBULLETIN OEKRAÏNE 7

 

Nu we dankzij de TV het lijden in Oekraïne van heel dichtbij kunnen zien, valt pas op hoe licht of zelfs lichtzinnig ons bestaan is. Tegenslagen worden ongelukjes, praattafels machteloze happenings, problemen futiliteiten, politieke conflicten akkefietjes. Het lijden van Oekraïne maakt ons leven hier in welvaart, welzijn en veiligheid tot een grimas.

Dat geeft een gevoel van schuld. Waarom moeten zij lijden en ik niet? Het is niet voor het eerst dat ik me deze vraag stel. Toen ik als vakbondsinternational de werkelijkheid van de armoede van dichtbij leerde kennen in Latijns Amerika, Afrika en Azië vroeg ik mij telkens opnieuw af waarom ik in een rijk land geboren ben en al die mensen die ik daar ontmoet niet. Dezelfde vraag kwam weer boven toen ik de landen achter het voormalige IJzeren Gordijn bezocht. Waarom werden mijn leeftijdgenoten aan de andere kant van het gordijn geboren?

Ik heb tot op de dag van vandaag geen antwoord gevonden op die vraag behalve dan het lot en dat is geen bevredigend antwoord. Dat de een aan de goede kant van de grens wordt geboren en de ander aan de verkeerde kant is en blijft een mysterie, iets waar ons verstand niet bij kan.

Het symbool van Russische macht, het slagschip ‘De Moskou’ is gezonken, hoogst waarschijnlijk door raketten van het leger van Oekraïne. Dat is de tweede overwinning van Oekraïne. De eerste was de slag om Kiev. De slag om Marioepol is nog niet gestreden. Het Russische leger slaagt er niet in om de soldaten van Oekraïne helemaal uit de stad te verdrijven. Het aantal slachtoffers onder soldaten moet aan beide kanten enorm zijn evenals onder de burgers.

Heb je je wel eens voorgesteld wat het betekent dat Polen meer dan twee miljoen vluchtelingen uit Oekraïne opvangt? Vergelijken we dit met Nederland op basis van het inwoneraantal dan zou ons land net geen miljoen vluchtelingen moeten opvangen! Neem je als uitgangspunt het aantal vierkante kilometers, Polen is veel groter dan Nederland, dan nog zouden we ruim een kwart miljoen vluchtelingen moeten opvangen. Begin daar maar eens aan. Nu kost het al heel wat moeite om 50.000 plekken te vinden.

Polen heeft dus een heel groot hart voor z'n buren, het land levert een enorme prestatie. Wij doen ook ons best door ook vluchtelingen uit andere landen dan Oekraïne op te vangen. We hoeven ons dus zeker niet te schamen maar dat laat onverlet dat de Polen een groots gebaar maken naar hun buren.Het land mag dan zijn fouten hebben, het heeft ook veel goede kanten zoals nu maar weer blijkt.

En dan nog dit. Uit onderzoek van het Kiel Institute for the World Economy blijkt dat afgezet tegen het nationaal inkomen Nederland bij de onderste helft van Europese Unie-lidstaten scoort als het gaat om steun aan Oekraïne. Landen als Polen, Litouwen en Zweden doen het beter. In absolute bedragen geven de Esten ook opvallend veel militaire steun aan Oekraïne. Nederland (Rutte en Kaag) is en blijft een zuinig landje. 

Nederland is nooit warm gelopen voor Oekraïne als lid van de EU of de NATO zo kunnen we zien in de Zembla uitzending "Een dans voor Oekraïne". Ons land heeft geen strategische visie op Europa en gedraagt zich als een boekhouder aldus de voormalige Nederlandse ambassadeur in Oekraïne Robert Serry. Hij neemt de woorden uit mijn mond. Het tragische is dat op de dag van vandaag Nederland nog steeds achter de feiten aanloopt.

DE EIGENTIJDSE SLAVENHANDEL VAN RUUD LUBBERS

petrus nelissen, Het Slavenschip, acryl op papier

Oud Premier en Christendemocraat Ruud Lubbers schreef samen met emeritus hoogleraar Globalisering Paul van Seters een open brief aan de links-liberale krant  NRC dat Nederland met het oog op de vergrijzing jaarlijks 25.000 vluchtelingen zou moeten opnemen. Zij vinden dat op deze manier het Nederlandse eigenbelang aansluit bij dat van de vluchteling.

Vluchtelingen als een vorm van hedendaagse mensenhandel. Vroeger werden slaven tegen wil en dank verscheept van hun Afrikaanse huis en haard naar verre landen ter verrijking van de toenmalige Nederlandse zeevaarders en hun financiers. Dat is een schandvlek op het Nederlandse verleden die onvoldoende is verwerkt in onze geschiedenis. Gelukkig beseffen we wel dat het zo niet meer kan.

Maar wat nog wel kan volgens Lubbers c.s. is vluchtelingen naar Nederland halen om hen te helpen en tegelijk ons eigen welbegrepen eigenbelang te dienen. Door jaarlijks 25.000 vluchtelingen naar Nederland te halen, zijn we zoals gebruikelijk in Nederland weer tegelijk dominee en koopman.

Elk jaar 25.000 vreemdelingen er bij. Dat is elk jaar een stadje extra van 25.000 inwoners in het overvolle Nederland. Nu al wordt er gevochten wordt om leef en woonruimte tussen gasbellen, onder hoogspanningsmasten, in en rond de Waddenzee, allerlei natuur en  broedvogelgebieden en wat allemaal niet meer. 

Zijn er geen andere manieren om onze welvaart tot op zekere hoogte te handhaven? Kunnen we bijvoorbeeld niet zelf gaan migreren naar gebieden waar nog wel ruimte is voor mensen en waar nog veel verbeterd moet worden? Of is dat misschien teveel gevraagd? 

Is de vergrijzing wel zo erg? Het land is toch al vol en overbelast zoals we meemaken met eiercrisis, vogelgriep, varkenspest, te grote veestallen en overvolle wegen en steden? Kan het niet beter een onsje minder worden in plaats van ons te storten in een nieuw avontuur van eigentijdse slavenhandel?

WISSELWONINGEN

Ik lees dat de club van Buma een motie in de Tweede Kamer heeft ingediend waarin de regering wordt gevraagd om op de grote groep vluchtelingen niet de bestaande urgentieregeling voor huurwoningen toe te passen, maar uit te gaan van alternatieve tijdelijke woonruimte zoals leegstaande kantoren.

Mijn oog blijft haken bij de woorden “bestaande urgentieregeling voor huurwoningen” voor vluchtelingen. Begrijp ik goed dat vluchtelingen tot nu toe urgenter zijn op de woninglijst dan de Nederlandse huurder? Natuurlijk, ik vind dat vluchtelingen woonruimte dienen te krijgen wanneer ze eenmaal erkend zijn, maar om ze op de urgentielijst te zetten voor huurwoningen ten koste van de eigen burger is op zijn zachtst gezegd vreemd. Zeker omdat mensen die op de wachtlijst voor een huurwoning staan soms 10 jaar moeten wachten tot ze een woning krijgen toegewezen. Als daar geen duidelijkheid over komt zal inderdaad snel het draagvlak voor welk vluchtelingenbeleid ook afnemen, zoals de CDA kamerlid Ronnes stelt.

Ronnes' voorstel om de vluchtelingenstroom te scheiden van de reguliere woningzoekenden zou een stap vooruit zijn om een einde te maken aan deze scheve verhouding. Voor de vluchtelingen zou dan volgens het CDA een systeem van wisselwoningen in het leven geroepen moeten worden. Helaas, wordt niet duidelijk wat hiermee bedoeld is maar ik neem aan dat het om een soort noodwoningen gaat die ingericht worden in bestaande panden. Dat zal ook niet meevallen. Ik zag gisteren op het NOS journaal dat zulks in Zutphen niet werkt. De plaatselijke wethouder vond het leegstaande pand niet voldoen aan allerlei randvoorwaarden zoals integratie. Ik kreeg niet de indruk van slagvaardig beleid maar dat kan aan mij liggen. 

Ik ben onbekend met de vluchtelingenstatus in Nederland maar in België wordt erover gedacht om voortaan iedere vluchteling de status te geven van tijdelijk verblijf en niet meer automatisch na 5 jaren een verblijf voor het leven te geven. Dat lijkt me een goede zaak want op die manier zullen de vluchtelingen beseffen dat niet onmiddellijk van ze verwacht wordt zich in het gastland te vestigen maar dat ze naar hun land terugkeren zodra dat mogelijk is.

Het is nog maar weinig doorgedrongen in de politiek en bij bestuurders maar de huidige vluchtelingenstroom is net als voorgaande vluchtelingenstromen ook een braindrain. De vluchtelingen die hun weg vinden naar Europa zijn meestal afkomstig uit de middenklasse en hoger. Ze spreken Engels, kunnen met smartphones omgaan, weten zich een weg te banen vanaf hun moederland en weten hoe ze aan geld kunnen komen om hun reis te financieren en communicatie. Ik heb jonge asielzoekers al twee keer op TV horen zeggen dat ze willen studeren. 

Straks beschikken wij in Europa over nog meer artsen, wetenschappers en kunstenaars uit bijvoorbeeld Syrië en Afghanistan en blijven de armoezaaiers daar achter zonder mensen die hen verder kunnen helpen hun land op te bouwen. Dat zou erg onrechtvaardig zijn.