Posts tonen met het label drugsoorlog. Alle posts tonen
Posts tonen met het label drugsoorlog. Alle posts tonen

maandag 1 december 2025

DE KRUISTOCHT VAN TRUMP TEGEN VENEZUELA

Daar staan ze dan belangrijk te wezen, deze Venezolaanse hoge marine officieren. Op de achtergrond hun Chavez met rode baret die zijn leger ongekende financiële mogelijkheden heeft gegeven met met drugshandel, smokkel, corruptie enz. Ze weten maar al te goed dat ze geen partij zijn voor de Amerikaanse marine, maar ze spelen het spel mee in de hoop het alsnog te redden en anders kun je altijd nog overlopen.

Het luchtruim van Venezuela is volgens Trump gesloten. Wat is Trump van plan? Hijzelf beweert een oorlog te zijn met de drugsmaffia. Dat zou zo maar kunnen. Venezuela is onder Maduro net als Suriname onder Bouterse een doorvoerland voor drugs geworden en dan natuurlijk vooral naar de grootste in de buurt liggende markt, de VS. 

En net als in Suriname is het meer dan waarschijnlijk dat de regering van Maduro daar tot in de hoogste regionen bij betrokken is. Waarom zouden de generaals anders de kant van deze operette president blijven kiezen? Hoogst waarschijnlijk verdienen zij met de drugssmokkel miljoenen dollars, verdiensten die ze onder een andere president waarschijnlijk zouden moeten leveren


Trump heeft besloten deze ketting van drugssmokkel, corruptie en politiek desnoods met geweld te doorbreken. Dat hij daarbij Venezuela heeft uitgekozen als zijn eerste doel ligt voor de hand.


Sinds het aantreden van de zogenaamde linkse regering van couppleger kapitein Chavez (1999-2013) en zijn volkse opvolger Maduro is Venezuela veranderd van een min of meer stabiele democratie in een instabiele dictatuur waar de hele regio last van heeft.


Zodra Chavez het Cubaanse model invoerde, een vorm van tropisch communisme dat Cuba al meer dan 60 jaar in zijn greep houdt, begon het uit de hand te lopen. Het land verarmde in razendsnel tempo terwijl de verkiezingen volledig door de machthebbers werden geblokkeerd waardoor de middenklasse massaal op de vlucht sloeg. 


Naar schatting ontvluchtten 7 miljoen Venezolanen hun land. Dat zijn een miljoen vluchtelingen meer dan uit Oekraïne aan het begin van de Russische inval. De meesten zijn gevlucht naar buurlanden als Colombia en Brazilië en zelfs naar het voor de Venezolaanse kust gelegen eilandje Curacao dat behoort tot het koninkrijk der Nederlanden. Intussen verblijven ongeveer een miljoen Venezolanen illegaal in de VS. 


Voeg daarbij de instabiliteit als gevolg van de drugsmaffia die dankzij hun enorme rijkdom in staat zijn om over heel Midden Amerika hun netwerk van drugssmokkel en handel te organiseren met als gevolg toenemende onveiligheid onder de bevolking, corruptie tot in de hoogste regionen van regeringen en groeiend geweld.


Dan is er ook nog altijd diepe armoede en je snapt waarom er zich ongeveer 500 vluchtelingen per uit Midden Amerika aan de Mexicaanse zuidgrens melden in de hoop om met hulp van mensensmokkelaars door te kunnen stromen naar de VS waar ze ondanks alles hopen een beter en fatsoenlijker leven te kunnen leiden dan in eigen land.


Tot overmaat van ramp gebruiken de drugsmaffia’s deze kwetsbare groepen om hun smokkelnetwerk van drugs uit te breiden, zo niet met geld dan met geweld. Er zijn massagraven gevonden van vluchtelingen aan de grens met Mexico die weigerden met de drugsbendes samen te werken.


Hoe deze fatale ketting van het kwaad die op den duur de VS dreigen te instabiliseren te doorbreken? Trump heeft blijkbaar gekozen voor de weg van militair ingrijpen en wel in het minst populaire en meest corrupte bewind van de regio, de dictatuur van Maduro. 


De tijd van de zachte aanpak is voorbij, moet Trump gedacht hebben. Het wordt tijd om de ijzeren vuist van de VS maar weer eens te voorschijn te halen, een vuist die al vanaf de bevrijding van het continent van zijn koloniale overheersers heeft gebruikt. 


Of dat zal helpen? Ingrijpen in een ander land blijft een heikele zaak. Zo lang die landen zelf geen orde op zaken weten te stellen, is het voor de VS als vreemde mogendheid moeilijk en kostbaar om orde naar Amerikaans model op te leggen. Latijns Amerikaans nationalisme is onverwoestbaar, zo heeft de geschiedenis van het continent intussen bewezen.   

donderdag 18 mei 2017

OORLOG IN MEXICO

Al in 2007 verbaasde mij de grote aanplakborden in de Mexicaanse busstations
helemaal vol geplakt met oproepen naar vermisten.
We zijn nu 10 jaar verder en het is alleenmaar erger geworden.

Voor degenen die het nog niet gemerkt hebben. Mexico is in staat van een onverklaarde oorlog. Die oorlog is al jaren aan de gang. Soms komt er wat van naar buiten, zoals een tijdje geleden bij de massa ontvoering en slachting van een veertigtal protesterende studenten. Dan blijft het een tijdje stil totdat weer ergens anders een massagraf wordt gevonden of er een moordende schietpartij op een feestje plaatsvindt.

Iedereen kan verdwijnen door ontvoering of regelrechte moord, of je  rijk of arm bent, man, vrouw of kind, zoon of dochter van een ondernemer, migrant, campesino, sportman, militair, politie, ambtenaar of wat voor beroep dan ook. In 2016 vielen 26.000 doden door geweld. Dat was bijna 23% meer dan het jaar daarvoor. Dit jaar wordt het waarschijnlijk nog erger. Tussen februari en maart vielen er alleen al 3.799 doden.

Volgens het Internationaal Instituut voor Strategische Studies (IISS) in Londen vallen in Mexico meer doden door geweld dan in Irak. Syrië met zijn wrede burgeroorlog staat op de eerste plaats op de wereld ranglijst van doden als gevolg van geweld..
Scene met gemaskerde jongeren uit een Mexicaanse documentaire "La libertad del diablo"
(De vrijheid van de Duivel) over huurmoordenaars uit de drugswereld
en slachtoffers van de drugsoorlog.
 De documentaire is gemaakt door de Mexicaan Everardo Gonzalez
en getoond op de Berlinale.

Wat is de oorzaak van deze orgie van geweld die Mexico in zijn greep heeft? Ten eerste de extreme verschillen tussen arm en rijk. In Mexico is ondanks alle linkse retoriek van verschillende partijen nooit een fatsoenlijk sociaal beleid tot stand gekomen.  Mexico is een land met een extreem Wild West Kapitalisme aangevuld met drugsgeweld en een niets of niemand ontziende corruptie. Politieke en ambtelijke (inclusief politie) macht wordt gebruikt voor persoonelijke verrijking over de ruggen van de gewone burgers.

Ten tweede zijn de officiële staatsnstellingen meer en meer verweven geraakt met het geld en geweld van de drugswereld. Veel politici, hoog geplaatste militairen en politie autoriteiten zijn beschermheren van drugsbendes. Het gevolg is dat criminaliteit niet wordt bestreden maar oogluikend toegelaten of toegedekt wordt. De moedige journalisten of juristen die zaken onderzoeken, worden eerst bedreigd en daarna als ze toch doorgaan met hun activiteiten alsnog in koelen bloede vermoord.

Ondertussen is er ook een soort van "Narco Cultuur" ontstaan
waarin de drugssmokkelaars (narcotraficantes) en hun
gewelddaden bezongen worden.

Andere vormen om snel geld te verdienen zijn ontvoeringen die vaak eindigen met moord of het losgeld wel of niet betaald is. De daders willen niet het risico lopen dat ze later alsnog ontdekt worden, ook niet door concurrende bendes. Het gevolg is dat tussen de verschillende drugs- en ontvoerings-bendes een soort van permanente oorlog aan de gang is die ongelooflijk wreed is. 

Tot slot moet nog gemeld worden dat als gevolg van het Wild West kapitalsime ondernemers ongestraft en zonder respect voor enige arbeidswetgeving hun werknemers soms genadeloos uitbuiten. Wie zich verzet tegen te lage lonen wordt of direct ontslagen of in geval van stakingen of andere vormen van georganiseerd verzet zelfs vermoord. Vakbondsleiders die daadwerkelijk opkomen voor hun leden, zijn hun leven niet zeker.


Of er wat aan gedaan kan worden? Wie zal het zeggen? De politieke en de ondernemende klasse is totaal verrot, net als leger en politie. De goedwillende intellectuelen zoeken de oplossing in radicale linkse ideologieën in plaats van praktische maatregelen zoals het naleven van bij wet vastgelegde minimumlonen enz. Als gevolg hiervan dreigt Mexico steeds verder weg te zinken in een moeras van bloed en geweld. Veel Mexicanen zullen daarom hun heil blijven zoeken bij hun Noorderbuur de VS. Een muur zal daar weinig tegen helpen.