Posts tonen met het label milieudefensie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label milieudefensie. Alle posts tonen

woensdag 3 juni 2026

MILIEU POPULISME: DE OORLOGSKAS VAN SHELL


Onlangs is Greenpeace opnieuw een actie begonnen tegen Shell. Voor milieu actiegroepen als Greenpeace is Shell de grootste kop van jut van alle koppen van jut die er op deze aardbol te vinden zijn. 

“Terwijl de benzineprijs in ons land op Bevrijdingsdag een historisch record van €2,64 per liter bereikte, klotst het geld bij Shell en andere oliebedrijven tegen de plinten. “De prijs van olie en gas is opgedreven door de illegale oorlog in Iran. Shell en consorten strijken miljarden winst op over de rug van onschuldige slachtoffers en de winst wordt betaald door burgers aan de pomp. Dat is asociaal en moet stoppen”, aldus Wouter Lemm van Greenpeace Nederland.”  (Greenpeace) 

Taalgebruik dat voor geen enkele populistische club onderdoet. Goed voorbeeld doet volgen. Jesse Klaver spreekt van de oorlogskas van Shell net als partijgenoot Diederik Samsom (de man die de PvdA kapot heeft gemaakt) en uiteraard voormalig maoïst Jimmy van Dijk. 

Milieudefensie is van hetzelfde laken een pak. Daar voert men sinds 2018 rechtszaken tegen Shell. Uit naam van het klimaat moet Shell stoppen met olie en gaswinning alsof niet miljoenen mensen voor vervoer en werk afhankelijk zijn van olie en gas. 

Hoewel Shell zijn hoofdkantoor naar Engeland heeft verplaatst, bezorgt het de staatskas nog vele miljarden.  Shell draagt op 3 manieren direct bij aan de inkomsten van Nederland:

- Aan directe belastingen 433 miljoen (inclusief aandeel NAM)

- Uit loonheffingen , BTW en accijnzen op brandstoffen 5,1 miljard.

Er werken bij Shell ruim 8000 mensen die belasting betalen. 

Grote pensioenfondsen als ABP en PFZW hebben Shell aandelen in hun portefeuille. Hoeveel precies is moeilijk te zeggen maar het zal duidelijk zijn dat via deze pensioenfondsen Nederlandse werknemers voordeel hebben van de dividenden die Shell aan zijn aandeelhouders uitbetaalt.

donderdag 14 mei 2026

DONALD POLS VAN MILIEUDEFENSIE

 


Toen ik hoorde van de overstap van Milieu defensie directeur Donald Pols naar notabene Tatatsteel, was ik verrast. Hoe kan dat? En waarom uitgerekend Tata Steel? Had hij bijvoorbeeld ook bij Shell of ING kunnen gaan werken, allemaal taaie vijanden van Milieudefensie?


Maar misschien denkt Pols helemaal niet in termen van vriend en vijand maar alleen maar vriend. Mensen zijn toevallig bij Milieudefensie of Tata Steel terecht gekomen maar dat betekent niet dat ze vijanden van elkaar zijn. Het leven is toeval.


Vergeet niet dat ook vakbondsleiders overgestapt zijn van de kant van de arbeiders naar die van de werkgevers. De een wordt CAO onderhandelaar voor werkgevers, de ander commissaris bij een bedrijf. Die dachten kennelijk ook dat iedereen je vriend kan zijn. Een kwestie van toeval, meer niet.


De Raad van Toezicht van Milieudefensie was dan weer ongelukkig (boos?) met de overstap en heeft hem per direct ontslagen. Ik neem aan dat Pols slim genoeg is geweest om zelf te bedenken dat dit wel eens kon gebeuren.


Hij moet toch ook slim genoeg zijn om te beseffen dat hij met zijn vertrek het vertrouwen in zijn voormalige club bij het grotere publiek flink heeft geschonden?


Veel mensen zullen bij een nieuw, wederom geruchtmakend proces van Milieudefensie tegen een bedrijf (ING, Shell?) denken dat het een groot toneelspel is. Ze verwachten dat de directeur van Milieudefensie straks weer zal overlopen.


Is Pols dan een overloper wat dichtbij verrader komt? Hij is in ieder geval als vaandeldrager verwisseld van vaandel en dat is zoveel als overlopen. In de rechtszaal vertegenwoordigde Pols een partij, die van het milieu, nu zit hij bij de tegenpartij, die van het kapitaal.


Dat ruikt naar opportunisme maar sommigen beweren dat dit juist goed is want als iemand Tata Steel kan vergroenen, daar zou het per slot van rekening om gaan, dan is het Pols wel.


Maar anderen denken daar heel anders over. Veel mensen die onder de rook van Tata Steel wonen, moet toch gehoopt hebben dat Milieudefensie aan hun kant stond. Zij voelen zich nu verraden. Een mes in de rug?


Pols heeft dus nogal wat aangericht. Wantrouwen gezaaid over de inzet van Milieudefensie en de aanhang die geloofden in Milieudefensie voor aap gezet.


Rechters zullen zich in de toekomst nog eens flink achter de oren krabben als ze te maken krijgen met een proces van Milieudefensie tegen een milieuschenner.


De lachende derde is Tata Steel. Die hebben hun slag thuis en kunnen voorlopig vooruit. En Pols, wat komt er van hem terecht? Die redt zich wel zoals alle opportunisten in oorlog en vredestijd.

woensdag 4 januari 2023

86. HET KAN VRIEZEN. HET KAN DOOIEN. RELIGIEUZE KLIMAATBEVLOGENHEID

"We beschouwen de groep bedrijven als een kudde. Die jagen we op. We willen koplopers zien, we willen dat ze elkaar gaan opjagen. We willen dat de overheid met een klimaatplicht komt. Als het niet snel genoeg gaat stappen we naar de rechter. Liever vermijden we dat. (tweet van Peer de Rijk van 16 dec. j.l.)


Kent U Peer de Rijk? Ik tot voor kort niet. Toch heeft hij veel publiciteit gehad in kranten en op TV. Zijn biografie getuigt van een geboren actievoerder. Al vanaf zijn veertiende voert hij actie tegen alles wat met kernenergie heeft te maken.

“Als organisator betrokken bij tientallen directe acties tegen kernenergie in Nederland. Organisatie van blokkades, bezettingen, debatten, publicaties, kleine en grote, ludieke en stevige directe acties, manifestaties en demonstraties tegen Borssele, Dodewaard, UCN Almelo, dumpingen van kernafval in de Noordzee, transporten radioactief materiaal door Nederland et cetera. Maar ook acties tegen Shell in Zuid-Afrika, het militair-industrieel complex en voor het milieu. Betrokken bij oprichting Nationale Milieu Actie, Landelijk Platform Tegen Kernenergie, Basisgroepen tegen kerngeweld en militarisme, internationaal congres radicale antikernenergiegroepen uit heel Europa. 1990 - 1996 'Energiecampaigner’ bij Vereniging Milieudefensie.”  (bnn-vara)

Een beroepsactivist. Hij vindt dat bedrijven lui zijn geweest. Ze moeten veel meer doen aan verduurzaming, zo zegt hij in het Brabants dagblad. Voor hem zijn wereldbedrijven als  chipsmachinebouwer ASML, chemiebedrijf DSM,  Shell en Unilever, AKZO-Nobel en al die andere duizenden bedrijven die voor werkgelegenheid en inkomen zorgen, lui. 

Zou hij als beroepsactivist enig besef hebben bij wat er komt kijken om zulke bedrijven, waar duizenden mensen werken, gaande te houden? Weet hij wat het betekent om in een wereld vol keiharde concurrentie producten op de markt te brengen die gekocht worden? Heeft hij enig besef van de omvang der investeringen in onderzoek om nieuwe producten op de markt te brengen?

Mensen die wel weten hoe het zit, denken er in ieder geval anders over.

"Het hoofd van het wereldwijde onderzoekscentrum van McKinsey, de Nederlander Sven Smit, kan er met zijn hoofd niet bij. Nederland heeft volgens hem 'een bijna religieuze drang' naar CO2-reductie, waardoor we onze basisindustrie en daarmee onze welvaart op het spel zetten. " (FD van 22 december 2022). 

Boskalis Topman  Peter Berdowski maakt zich veel zorgen over deze religieuze bevlogenheid die blijkbaar ook veel politici begeesterd.

'Alleen zijn we in het bedrijf wel zakelijk en realistisch. Wij hebben honderden schepen en iedereen realiseert zich dat die morgen niet allemaal zonder uitstoot kunnen varen. Daar investeren we tientallen miljoenen in, maar het is een heel proces waarvoor nieuwe technologieën ontwikkeld moeten worden.’ (FD van 2 januari 2023)

Het valt me op hoe gemakkelijk in de NGO wereld van milieu en natuur gedacht wordt over technologie, alsof dat op afroep beschikbaar is. Technische ontwikkelingen op zich vergen vele jaren en grote bedragen. Daar komt nog de ontwikkeling van de massaproductie bij, ook die kost jaren. 

Niettemin zijn de meeste bedrijven bereid om vooruit te denken en mee te werken aan moderne ontwikkelingen. Het opjagen van bedrijven als een kudde is nergens voor nodig. Daar zorgt de markt wel voor.

Het valt dus wel mee met die luiheid van het bedrijfsleven. Maar voor religieuze bevlogenen komt nu eenmaal elke "bekering" te laat.

woensdag 3 augustus 2022

64. HET KAN VRIEZEN. HET KAN DOOIEN. ENERGIEREVOLUTIE: MILIEUDEFENSIE OF SHELL?

Wie voert de energie revolutie eigenlijk uit? Shell of Milieudefensie?
 

Aangemoedigd door de gerechtelijke uitspraak dat Shell niet alleen verantwoordelijk is voor zijn eigen uitstoot maar ook voor die van de gebruikers van hun producten, heeft Milieudefensie de jacht op het grootkapitaal definitief geopend. Dankzij klimaat heeft Milieudefensie een nieuw wapen in handen in zijn strijd tegen het grootkapitaal. Een herhaling van de de linkse jaren zeventig van de vorige eeuw maar dan anders.

Milieudefensie heeft een waarschuwing gestuurd aan een aantal groot-kapitalistische bedrijven dat als ze niet als de wiedeweerga ervoor zorgen dat ze de uitstoot van CO2 terugbrengen naar de nomen van het Akkoord van Parijs en liefst meer dan dat, ze voor de rechter gesleept zullen worden.

Als het aan Milieudefensie ligt, wordt het een strijd op leven of dood want dat is hun inzet. Of we maken een einde aan de uitstoot van CO2 of de aarde gaat ten onder aan oververhitting. Wat Milieudefensie betreft is er geen tussenweg.

Ondertussen proberen Shell en andere groot - kapitalistische bedrijven er het beste van te maken. Ze onderschrijven het gevaar van CO2 voor de opwarming van de aarde (waar wetenschappelijk gesproken nog altijd vraagtekens bij zijn te plaatsen) en doen hun best om het gebruik van fossiele energie terug te dringen. Shell kondigde onlangs aan een miljard Euro te steken in een fabriek voor waterstof, een van de mogelijke oplossingen voor fossielvrije energie ten behoeve van industrie en transport.

“Shell heeft een definitieve investeringsbeslissing genomen voor de bouw van Holland Hydrogen I, de grootste groene waterstoffabriek van Europa. Naar verwachting is de fabriek in 2025 operationeel. De 200 MW elektrolyser wordt gebouwd op de Tweede Maasvlakte in de Rotterdamse haven en produceert 60.000 kilogram hernieuwbare waterstof per dag. De hernieuwbare stroom voor de elektrolyser komt van Hollandse Kust (noord), het windpark op zee dat deels eigendom is van Shell. De groene waterstof bevoorraadt het Shell Energy and Chemicals Park Rotterdam straks via de HyTransPort-pijpleiding. In de raffinaderij vervangt het een deel van het grijze waterstofgebruik, waarmee de productie van energieproducten zoals benzine, diesel en kerosine gedeeltelijk koolstofvrij wordt. Naarmate er meer waterstoftrucks op de markt komen en het netwerk van waterstofvulpunten voor zwaar vervoer groeit, kan de levering van groene waterstof ook hierop worden gericht om te helpen bij het koolstofvrij maken van het wegvervoer." (website Shell)

Een volgende stap van Shell is de transitie van van Shell Chemicals Park naar nul emissie.

“Shell Chemicals Park Moerdijk kondigt vandaag plannen aan om binnen tien jaar een chemiepark te zijn met netto nul CO2-uitstoot. Ook investeert Shell Chemicals Park Moerdijk in circulariteit: een nieuwe fabriek gaat ervoor zorgen dat van plastic afval weer nieuwe chemicaliën gemaakt worden. De fabriek is naar verwachting in 2024 operationeel. Het gaat om een zogeheten pyrolyse-olie-upgrader. De fabriek kan de kwaliteit van pyrolyse-olie - een vloeistof gemaakt van moeilijk te recyclen plastic afval - verbeteren en omzetten in chemische grondstoffen voor de fabrieken op Shell Chemicals Park Moerdijk. Hierdoor zijn minder aardolieproducten nodig.” (website Shell)

Wie anders kan zulke stappen zetten op weg naar het akkoord van Parijs (een dom akkoord maar dat is een ander verhaal) zonder meteen de economie en de welvaart van miljoenen burgers in gevaar te brengen?

(wordt vervolgd)

woensdag 4 mei 2022

52. HET KAN VRIEZEN, HET KAN DOOIEN. NOG EEN KEER OVER KERNENERGIE

 

Kerncentrale Borssele

Een interview met de ondernemer, natuurkundige én verdienstelijk beeldend  kunstenaar Peter Langendam gaf mij een nieuwe kijk op de Nederlandse discussie over kernenergie. Ik had Langendam net gezien in de TV serie “Het jaar van Pim Fortuyn” als de beste vriend van Fortuyn en wilde meer weten over hem. Langendam heeft de beruchte uitspraak gedaan dat de kogel waarmee Pim Fortuyn vermoord werd van Links kwam, dat wil zeggen van de dierenactivist Volkert van der Graaf. Dierenactivisten en andere activisten raken wel eens van het padje af. Ze kiezen voor geweld in plaats van democratische politiek.

Volgens Langendam is kernenergie als belofte van zo goed als gratis energie (wat ik trouwens ook geleerd heb op de middelbare school in de natuurkundeles) “verziekt door linkse mensen en clubjes die zogenaamd het beste met je voorhebben. Door hun verderfelijke houding, door angst te zaaien voor straling, hebben ze ervoor gezorgd dat we fossiele brandstoffen slurpen. Zo hebben ze enge landen schatrijk gemaakt en het milieu verziekt. Nu roepen ze: kernenergie is heel duur. Het is maar hoe je het bekijkt. Borssele is een heel oude kerncentrale, in 1973 opgeleverd. Kosten: 450 miljoen gulden. Na al die jaren levert Borssele nog steeds stroom. Meer dan alle windmolens en zonnepanelen bij elkaar. Als een windmolen al levert, levert die stroom voor 13,5 cent per kilowattuur. Borssele levert voor 5 cent per kwu.
Ja, nou een kerncentrale neerzetten, kost vele miljarden. Dat komt ook door de veiligheidseisen die ze stellen. Er moet een volgetankte Boeing 747 op kunnen vallen. Maar dan nog. Als zo’n kerncentrale er eenmaal staat, dan draait die maar door en door. Dus wat is duur. Een beetje chipfabriek kost ook 10 miljard en gaat maar vijf jaar mee.”
(EW 30 april 2022)

Milieugroepen hebben de positieve sfeer rond kernenergie behoorlijk weten te verzieken met overdreven cijfers en het scheppen van een angstsfeer maar of dat de oorzaak is dat Nederland een land zonder veel kernenergie is maar de vraag. Ik denk dat de vondst van de reusachtige Groningse gasbel in 1959 daar ook mee te maken heeft. 



Er zijn serieuze risico’s verbonden aan het gebruik van kernenergie waar rekening mee moet worden gehouden, ook als de kosten van de bouw van een kerncentrale daardoor stijgen. Die risico’s moeten zorgvuldig afgewogen worden. De manier waarop de milieubeweging zich afzet tegen kernenergie draagt aan zo een zorgvuldige afweging van risico’s niet bij. Kernenergie is rechts en dus verwerpelijk aldus de chef van Milieudefensie.

Wegen de kosten op tegen die van windmolens en zonnepanelen zoals Langenboom beweert? Zo een vergelijking is een ingewikkelde kwestie. Het laatste rapport van het Internationaal Energie Agentschap IEA en de OESO (2020) komt tot de volgende cijfers in dollarcent per kilowattuur.

Productiewijze

Discontovoet: 3%

Discontovoet: 7%

Gas, stoom– en gasturbine

6,8 (3,8 – 10,5)

7,2 (4,2 – 10,7)

Kerncentrale

4,6 (2,8 – 5,8)

7,1 (4,2 – 10,2)

Wind op land

4,2 (2,4 – 10,0)

5,0 (3,1 – 14,0)

Wind op zee

6,8 (3,5 – 15,0)

9,0 (4,5 – 20,0)

Zon, fotovoltaïsch, zonneweide

5,3 (2,5 – 10,5)

7,0 (3,4 – 15,0)

In de linkse kolom wordt uitgegaan van een rentestand van 3%, rechts van 7%. 

In beide kolommen is kernenergie de winnaar, behalve als het gaat om wind op land. Wind op land is in Nederland maar in beperkte mate mogelijk. De kosten voor gasgebruik zijn alleen maar gestegen. 

Het voordeel van kernenergie in vergelijking met wind is dat kerncentrales 24 uur aan een stuk draaien. Wind waait soms veel, soms weinig en soms helemaal niet. Het is stroom met ups en dows die heel moeilijk te beheersen is.

 (wordt vervolgd) 

 

PS. De temperatuurgegevens over de maand April. 

UAH Global Temperature Update for April, 2022: +0.26 deg. C

May 2nd, 2022 

The Version 6.0 global average lower tropospheric temperature (LT) anomaly for April, 2022 was +0.26 deg. C, up from the March, 2022 value of +0.15 deg. C.

 

The linear warming trend since January, 1979 still stands at +0.13 C/decade (+0.12 C/decade over the global-averaged oceans, and +0.18 C/decade over global-averaged land).

 

 

woensdag 27 april 2022

51. HET KAN VRIEZEN. HET KAN DOOIEN. IS KLIMAAT LINKS?

 

Na Shell komen de multinationals ING en AHOLD in de beklaagdenbank als CO2 vervuilers. Een leugenachtige typering want CO2 is nodig voor plant en mens. Zonder CO2 geen leven op aarde.

Klimaat is wetenschappelijk en behoort dus niet links of rechts te zijn. Helaas is het dat wel geworden. Dat verzin ik niet. Dat zegt de directeur van Milieudefensie zelf. In een interview in het Financieel Dagblad noemt hij de ideeën om kerncentrales te bouwen en CO2 ondergronds op te slaan als maatregelen om de hoeveelheid CO2 uit de atmosfeer te halen om zodoende de opwarming van de aarde tegen te houden “rechtse hobby’s”.

Hij vindt dat er in Nederland nog genoeg plek is voor windmolens en zonnepanelen. Zijn dat dan zijn linkse hobby’s? Ik vrees van wel. Kernenergie is rechts net als tegen windmolens zijn. Waarom dat zo is? Laat me eens een gok wagen. Ik denk dat veel klimaatactie ten gronde ook anti-kapitalistisch is in de oude stijl van weg met het grootkapitaal (multinationals als Shell c.s.).  Shell is rechts, is altijd rechts geweest ook al voorziet het in de grootste behoefte van de gewone man, zijn vrijheid per auto. 

Dat soort vrijheid was namelijk nooit bedoeld door Marx en zijn linkse, romantische volgelingen. Marx wilde met de doorontwikkeling van het kapitalisme tot communisme een nieuwe, vrije mens scheppen die niet langer van zichzelf vervreemd is. Hij bestiert zijn eigen lotsbestemming als is hij een kleine god. 

In dit romantische mensbeeld past geen werknemer die van zijn vrijheid geniet in een Opel Kadettje met Shell-benzine in zijn tank. Dat is vervreemding door het groot kapitaal in plaats van bevrijding.
Kernenergie is van hetzelfde laken een pak. Dat komt tot stand met hulp van industrieel grootkapitaal en dat willen Milieudefensie en Greenpeace niet. Eigenlijk willen ze helemaal geen industrialisering meer, maar zover is het nog niet. Windmolens en zonnepanelen zijn wel een eerste stap om het grootkapitaal terug te dringen. Vrije energie die de natuur niet zou verstoren.

Dat is natuurlijk een sprookje, valse romantiek, nostalgie met een snufje moderniteit. Om genoeg energie op te wekken voor een verstedelijkt, geïndustrialiseerd dichtbevolkt land als Nederland heb je veel energie nodig en dus veel, heel veel windmolens en zonnepanelen die op hun beurt beslag leggen op heel veel schaarse grondstoffen. Ze hebben ook veel ruimte nodig, meer dan een gascentrale, een kolencentrale of een kerncentrale. 

Het dankzij Milieudefensie tot stand gekomen Shell vonnis is een links vonnis. Het maakt Shell verantwoordelijk voor de CO2 uitstoot van alle gebruikers van haar producten. Milieudefensie wil de man uit zijn Opel Kadetje halen en vliegen mag hij straks ook niet meer. Milieudefensie is mens-vijandig uit naam van behoud van de natuur. 

De strijd tegen klimaatverandering -een rare strijd-  is voor Milieudefensie het breekijzer om het Grootkapitaal los te wrikken uit de maatschappij. Ze willen een einde maken aan de industrialisering die voor miljoenen mensen welvaart en welzijn heeft gebracht. Toegegeven er vallen nog steeds miljoenen mensen uit die boot van welzijn welvaart maar als het aan Milieudefensie, Greenpeace en andere radicale milieuactivisten ligt, zullen die nooit een kans krijgen.
 

(wordt vervolgd)

woensdag 20 april 2022

50. HET KAN DOOIEN. HET KAN VRIEZEN. KERNAFVAL

 


Het grote gevaar van kernenergie zit hem niet zozeer in de risico’s op een ongeluk of ramp maar de opslag van het afval, een probleem waar de industriële samenleving sowieso mee worstelt.  Kernafval neemt daarin een bijzondere plaats in vanwege de hoeveelheid straling die gevaarlijk is voor mensen. 

Voor Greenpeace is geen enkele twijfel mogelijk dat die straling levensgevaarlijk is. Zij vergroten het probleem door alle afval als gevaarlijk te bestempelen en het risico op een ramp te benadrukken. Greenpeace jaagt zijn lezers angst aan.

“Kerncentrales gebruiken uranium als brandstof. Er is in de bijna 70 jaar kernenergie wereldwijd al zo’n 400.000 ton aan hoogradioactief afval geproduceerd waar we niet van weten wat er mee te doen – dat is zo’n 150 km aan vrachtwagens vol met een onoplosbaar en gevaarlijk probleem.  Veel ervan ligt opgeslagen in waterbassins die continu moeten worden gekoeld. Als die koeling wegvalt, kan dat tot een ramp leiden. Geen enkel land heeft tot nu toe een definitieve oplossing voor dit afval. “ 

Milieudefensie van hetzelfde laken een pak. Ook zij jagen hun lezers zoveel mogelijk angst aan. 

“Kerncentrales leveren maar weinig kernafval op. Maar dat afval moet tot wel 240.000 jaar van de buitenwereld afgesloten bewaard worden. Dus als bijvoorbeeld de Neanderthalers kerncentrales hadden gehad, zaten wij nu nog met hun afval opgescheept. Dat afval moet al die tijd veilig opgeslagen blijven. En bewaakt. Er is wereldwijd nog geen plek gevonden waar dat veilig kan.”

Het Internationaal Atoomenergieagentschap dat samen met de Europese Commissie en het Nucleaire Energieagenschap wereldwijd de cijfers bijhoudt over productie en opslag van radioactief afval, geeft heel wat meer genuanceerde informatie.

“Volgens deze cijfers waren er tot en met 2016 wereldwijd bijna 38 miljoen m³ vaste radioactieve afvalstoffen geproduceerd. Hiervan was meer dan 80% als reeds (definitief) afgevoerd aangemerkt en de rest bevond zich in tijdelijke opslag. Radioactief afval met de hoogste radioactiviteit en/of met de langste halfwaardetijd (HLW) vormt het kleinste deel van de vaste radioactieve afvalstoffen wereldwijd (ca. 0.08% van totaal vrijgekomen en 0.41% van totaal opgeslagen), maar is nog niet voorzien van een definitieve afvoer.” (Wikipedia: radioactieve stoffen)

Wetenschappelijk gesproken valt het afvalprobleem mee. “Wanneer men kernafval een eeuw bewaart (bijvoorbeeld in een bunker zoals van de COVRA in Borssele), is 90 % van de straling verdwenen. De radioactiviteit die resteert, is te vergelijken met wanneer u in het ziekenhuis wordt doorgelicht. Dat is wel riskant - het verhoogt de kans op kanker - maar wel een risico waarmee we kunnen omgaan. Je kunt het afval dan veilig onder de grond opbergen. Het afval heeft na een paar eeuwen immers ongeveer dezelfde straling als het oorspronkelijke uraniumerts en dat heeft per slot van rekening miljoenen jaar onder de grond gezeten zonder dat het bewaakt werd door gewapende beveiligers of dat er waarschuwingsborden in twintig talen bij stonden.” (Simon Rozendaal in EW van 2 april 2022)

Kernafval behoort tot de aanvaardbare risico's die bij een geïndustrialiseerde samenleving horen zoals ook daar zijn vliegen, autorijden, ruimtevaart, operatief ingrijpen, medicijnen met bijwerkingen, vaccinaties enz. enz. 

De alternatieven voor energievoorziening zoals de door Greenpeace en Milieudefensie gepromote windmolens en zonnepanelen hebben ook ene afvalprobleem. Zo weet men zich nog geen raad met versleten wieken. Die zijn niet te recyclen zodat ze voorlopig ook maar begraven worden.  

“Voor drie van de belangrijkste onderdelen van het klimaatbeleid, te weten windmolens, zonnepanelen en elektrische voertuigen, geldt dat er de komende jaren een groot afvalprobleem gaat ontstaan. Voor alle drie geldt dat:
er zeer grote aantallen van nodig zijn;
de levensduur relatief kort is;
de gebruikte materialen voor een groot deel niet herbruikbaar zijn.

De materiaalbehoefte is voor alle drie bijzonder groot en daarmee ook het afvalprobleem. Voor zonne- en windenergie geldt dat de materiaalbehoefte zeker 10 keer zo groot is als bij energiewinning met fossiele brandstoffen. Een groot deel van de grondstoffen is niet te hergebruiken. Het woord hernieuwbaar voor deze energiebronnen is daarom ook minder gelukkig gekozen; ze verbruiken weliswaar geen brandstoffen, maar wel grote hoeveelheden grondstoffen. Onderstaande grafiek geeft een indicatie van het materiaalgebruik van CO₂-arme energiesoorten.”

Voor één windturbine is zo'n 900 ton staal, 2.500 ton beton en 45 ton kunststoffen benodigd. Alleen het staal is relatief goed te hergebruiken. De gewapende betonvoet kan alleen maar met betonbrekers omgezet worden in kleine brokjes betonpuin (betongranulaat). Hiervoor zijn zware machines nodig die veel energie verbruiken. . . Het grootste afvalprobleem van windmolens heeft te maken met de wieken van de molen. Deze zijn grotendeels gemaakt van kunststoffen: een mengsel van glasvezel of carbonvezel met composietmateriaal. Door deze gemengde samenstelling is het materiaal erg moeilijk te recyclen. Het storten van de bladen is in Nederland niet toegestaan, maar in grote delen van de wereld gebeurt dit wel.”
(zie: klimaatfeiten.nl) 

Vergelijk dit eens met het afzinken van het Shell olieplatform De Brentspar in de Noordzee waar Greenpeace indertijd zo een kabaal over gemaakt heeft. Naderhand bleek tot schande van Greenpeace  dat ze het ook nog eens glad mis hadden. Olieplatforms stellen niets voor vergeleken met wat er nu op zee wordt neergezet aan windmolens. Maar daar horen we Greenpeace niet over.

(wordt vervolgd)

woensdag 23 februari 2022

42. KLIMAATRACISME

 

De politieke partij BIJ1 met een zetel vertegenwoordigt in de Tweede Kamer hanteert eveneens de strijdkreet "klimaatracisme". Daar wordt met de beschuldigende vinger gewezen naar "witte instituties" die geprofiteerd hebben van verschillende grondstoffen uit Azië, Afrika en Zuid Amerika." (website: BIJ1)

Wel eens gehoord van klimaatracisme? Bij Milieudefensie weten ze er alles van. Dat is de club die gelijk kreeg van de rechter in een zaak tegen Shell. Nu Shell vertrokken is naar Engeland, zou je denken dat is in ieder geval een zorg minder voor Milieudefensie. Niets is minder waar.

“Shell gedraagt zich in Nigeria heel anders dan in Nederland. Hier voldoen alle pijpleidingen keurig aan de regels, maar in Nigeria is dat kennelijk minder belangrijk. Door slecht onderhoud lekken oude, roestige oliepijpleidingen op grote schaal. Daardoor worden vissers en boeren in hun bestaan bedreigd en gaan inwoners van de Nigerdelta veel eerder dood door de vervuiling. Dan zijn de levens van mensen duidelijk minder belangrijk dan de winst. Ook dat kun je gerust racisme noemen.” (zie: website milieudefensie)

Volgens normale mensen is racisme niet het verwaarlozen van pijpleidingen in een niet Westers land.

“Racisme is de opvatting dat er menselijke rassen te onderscheiden zijn met daaraan gerelateerde verschillen in karaktereigenschappen, fysieke capaciteiten en geestelijke vermogens waarbij het eigen ras superieur zou zijn aan andere rassen. Wanneer voor het ene ras andere maatstaven gelden dan voor het andere, is er sprake van rassendiscriminatie.” (zie Wikipedia: Racisme).

Het begrip racisme wordt op de website van Milieudefensie ook losgelaten op het klimaat: "Klimaatverandering raakt ons allemaal, maar niet allemaal op dezelfde manier. Met klimaatracisme bedoelen wij dat ongelijkheid en onderdrukking een belangrijke rol spelen bij de oorzaken en de gevolgen van de klimaatcris."

Ton den Boon van de Taalbank vraagt zich af of je  "het als onrecht gepresenteerde verschijnsel dat volkeren in de opkomende wereld minder verantwoordelijk zijn voor de klimaatverandering, maar daar mogelijkerwijs wel zwaarder door getroffen zullen worden" racisme kunt noemen en niet onbelangrijk of die benaming "helpt het om de klimaatverandering tegen te gaan door dit fenomeen als vorm van racisme te typeren?” (zie: Taalbank)

Ik denk het niet maar de beschuldiging van klimaatracisme sluit  naadloos aan bij de tijdgeest dat het westen (lees: witte mannen) verantwoordelijk is voor alle ellende in de wereld. Het past in het rijtje van slavernij, kolonialisme en natuurlijk kapitalisme.

“Het kolonialisme is het begin van wat we vandaag kennen als een wereldomspannende economie. Het is de overgang naar een op winst gerichte levenswijze. Onze verhouding tot de natuur veranderde compleet, want de natuur moest winst opleveren. Klimaatverandering begon met kolonialisme en slavernij. Het is één en hetzelfde verhaal: een verhaal over hoe mensen met de natuur en hun omgeving omgaan en hoe mensen omgaan met elkaar. Een systeem dat zonder oog voor de gevolgen op grote schaal hulpbronnen opgebruikt en mensen uitbuit. En dat naadloos overging in het kapitalisme waarin we nu leven.” (website Milieudefensie)

Je wou willen dat de geschiedenis zo eenvoudig is, dan zou de oplossing dat namelijk ook zijn. Dergelijke kort door de bocht verhalen is eigenlijk ouderwetse agitatie propaganda om de mensen te mobiliseren in plaats van dat ze bijdragen tot een oplossing van de problemen.
 


woensdag 13 oktober 2021

23. HET KAN VRIEZEN EN DOOIEN. DE IJSBEER SAGA

 

Een geliefde foto bij de milieubeweging. Een hongerige, magere ijsbeer die zo te zien wanhopig op zoek is naar voedsel als gevolg van het smelten van het ijs op de Noordpool. De werkelijkheid is dat er nog nooit zoveel ijsberen zijn als nu.

De ijsbeer saga als leugen voor bestwil is misschien wel het treffendste voorbeeld hoe de milieubeweging te werk gaat om het publiek te mobiliseren voor hun doelstellingen en tegelijk geld op te halen. Het heette dat de de ijsbeer bezig was uit te sterven als gevolg van het smeltende ijs op de Noordpool. Op TV en in de kranten zagen we aandoenlijk magere, hongerige ijsberen zwerven over land wanhopig op zoek naar voedsel terwijl ijs en sneeuw zo broodnodig voor zijn leefomgeving, als sneeuw voor de zon bezig was weg te smelten.

Het beeld van de zielige knuffel van een ijsbeer is een ideaal icoon van de klimaat ontaarding, van de opwarming van de aarde, tegelijk aandoenlijk én een waarschuwing. Als we niets doen aan de opwarming van de aarde staat ons hetzelfde lot te wachten als dat van de hongerige ijsbeer. Wie de ijsbeer redt, redt zichzelf. Hoe de ijsbeer te redden? Door te doneren aan een milieuorganisatie.

Vijftien jaar geleden kreeg de ijsbeer een beschermde status niet vanwege klimaat en smeltend ijs maar als gevolg van te intensieve jacht. Sinds de beschermde status van de ijsbeer gaat het goed met hem.
 
“In 2005, the official global polar bear estimate was about 22,500. 

Since 2005, however, the estimated global polar bear population has risen by more than 30% to about 30,000 bears, far and away the highest estimate in more than 50 years. 

A growing number of observational studies have documented that polar bears are thriving, despite shrinking summer sea ice. 

By September 2007 sea ice extent was about 43% less than it had been in 1979 – a decline not expected until mid-century, and every year after was almost as low, or lower. 

Yet no more drowned polar bears were documented, no more bears than normal starved to death, no unusual spikes in cannibalism occurred, and not a single polar bear population was wiped out. 

New scientific evidence suggests that loss of summer sea ice, regardless of the cause, is not a major risk for polar bear survival. “

( “As Polar Bear Numbers Increase, GWPF Calls For Re-assessment Of Endangered Species Status, 27/02/17” , website van de Global Warming Policy Foundation 

Er is dus niets aan de hand met de ijsbeer. Er zijn er zelfs meer dan ooit. De ijsbeer blijkt met gemak het smeltende ijs en de sneeuw te kunnen overleven. Misschien wel een mooi voorbeeld voor ons mensen. Met aanpassing aan de klimaatverandering en de opwarming van de aarde valt misschien wel goed te leven. 

Ondanks deze onthutsende cijfers houdt het Wereld Natuur Fonds vol dat de ijsbeer wel degelijk bedreigd wordt, niet nu maar straks in 2050. “Aantal ijsberen in 2050 met 30% afgenomen. Het smeltende zee-ijs als gevolg van klimaatverandering is een sterke bedreiging in de toekomst voor dit grootste roofdier ter wereld.” 

Waarom handhaaft het WNF deze voorspelling? Ik vermoed omdat de ijsbeer het ideale knuffeldier is om de klimaatverandering als bedreiging af te schilderen en er meteen donateurs mee te winnen die begaan zijn met zijn lot.

Bij Greenpeace heet het niet meer dat de ijsbeer uitsterft maar dat hij een moeilijk leven heeft als gevolg van de opwarming. “Het Noordpoolgebied is het thuis van de ijsbeer. Hij jaagt hier op zeehonden, vissen en witte dolfijnen. Door klimaatverandering smelt het ijs en moeten de beren te vaak en te ver zwemmen om te jagen. Ze komen steeds minder ijsschotsen tegen om op te rusten. Soms raken ze zo vermoeid dat ze verdrinken. Om klimaatverandering te stoppen moeten we schone energie opwekken en die slim gebruiken.”

Het staat er echt. De ijsbeer moet als gevolg van de klimaatverandering ver zwemmen en raakt zo vermoeid dat ze verdrinken, terwijl de ijsbeer een uitstekende zwemmer is en ook op land heel goed mee kan. Maar wat wil je, het zogenaamde droevige lot van de ijsbeer is te mooi om het niet te koppelen aan de klimaatverandering. Het is een leugen voor bestwil of liever gezegd het goede doel.

Bij Milieudefensie is het zelfde laken een pak. “4 graden: Waarschijnlijk bereikt in 2050. Bij 4 graden (kan ook eerder) zou de bevroren toendra van Siberië kunnen ontdooien. Dan komen er immense hoeveelheden methaan en CO2 in de atmosfeer. De Noordelijke ijszee wordt ijsvrij en als de ijsbeer al niet uitgestorven is, dan zal dat nu zeker het geval zijn." (zie: Wat is klimaatverandering op de website van milieudefensie)

Ook Milieudefensie zweert dus bij de ijsbeer als een door klimaatverandering bedreigde soort maar dan wel pas bij een opwarming van 4 graden, een onwaarschijnlijk scenario maar altijd goed om de schrik erin te houden voor het goede doel. De ijsbeer maakt deel uit van de onheilsboodschap ook al is er niks aan de hand met de ijsbeerpopulatie. Een bedenkelijke gang van zaken.

Voor wie meer wil weten, zie het YouTube college van Professor  Susan Crockford.



(wordt vervolgd)
 
 

woensdag 29 september 2021

21. HET KAN VRIEZEN, HET KAN DOOIEN. DE RADICALE MILIEUBEWEGING

 

Greenpeace voerde in 1995 uitgebreid actie tegen plannen van Shell om het platform Brent Spar af te laten zinken. Onder druk van een boycot besloot het bedrijf daar toen van af te zien. Later bleek dat cijfers die Greenpeace had genoemd over de hoeveelheid olie die nog in het platform zou zitten, sterk overdreven waren.


Wat is de rol van de milieubeweging in het politieke spel om de klimaatverandering en de energietransitie? De beweging bestaat uit een veelheid van organisaties en groepen elk met een eigen visie en strategie. De grote clubs als Greenpeace, Milieudefensie, Urgenda en Wereld Natuurfonds hebben niettemin allemaal het alarmisme van het VN Klimaatpanel omarmd. 

Zij gaan van het ergste uit en dus moet er snel actie komen. Zij zetten alle kaarten op het zo snel mogelijk verlagen van het CO2 gehalte in de atmosfeer. Ze willen dat bereiken door een drastisch verbod op alle fossiele brandstoffen en in te zetten op elektrificatie van de wereld ofwel groene energie. Dat vereist een technologische verbouwing op wereldschaal die zijn weerga niet kent in de geschiedenis. De wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog is daarmee vergeleken kinderspel vooral omdat gerekend wordt op snelle maar immer onzekere technologische verbeteringen. 

“De toekomst wacht niet. En de klimaatcrisis ook niet. We hebben geen tijd meer voor uitstel of stilstand.” 

”Wij geloven dat een groene, duurzame wereld nodig, beter en haalbaar is. Samen met jou krijgen we dit voor elkaar. Wetenschappelijk onderzoek en vreedzame acties zijn onze instrumenten. Samen staan we niet langer machteloos en kunnen we duurzame systeemverandering in werking stellen.”

Greenpeace roept op tot actie, actie en nog eens actie. Actie genereert aandacht en dus inkomsten en die zijn nodig om weer nieuwe acties te voeren voor systeemverandering. Patrick Moore, voormalige oprichter en topbestuurder van de Canadese Greenpeace, meent dat Greenpeace al lang niet meer geïnteresseerd is in wetenschappelijke waarheid en analyse. Een nieuwe generatie wil slechts actie voeren om zo hun eigen bestaan en baan te rechtvaardigen. Actie om de actie.

Milieudefensie is al net zo alarmistisch bezig. De club is erin geslaagd via de rechter Shell te dwingen tot versnelde vergroening van de productie. Shell is van oudsher kop van jut van actiegroepen en milieugroepen. Voor het bijzonder gecompliceerde technologische en maatschappelijke omschakelingsproces op wereldschaal van fossiele brandstof naar totale groene electrificatie heeft milieudefensie geen oog.  Dat is niet hun zorg.

Milieudefensie kweekt openlijk schuldgevoelens aan bij het publiek. “Hoe geef jij onze aarde door? Die vraag stellen wij aan grote vervuilers en politici, ook na de verkiezingen. Want de toekomst van onze kinderen staat op het spel door de klimaatcrisis. Dus blijf niet aan de kant staan: doe met ons mee.” Met meedoen wordt doneren bedoeld. Schuldbesef en boete doen gaan samen.

Een andere alarmistische verzetsgroep tegen de opwarming van de aarde is Urgenda, die langs de weg van de rechter de staat dwong om de uitstoot van broeikasgassen versneld terug te dringen. Hun slogan is duurzaamheid. Een modieus begrip waar je alle kanten mee uit kunt zo kun je na 5 minuten reclame kijken vaststellen. Fossiel is niet duurzaam, zon en wind wel. Dat is natuurlijk onzin want die dingen moeten gemaakt worden, vervuilen het landschap en tasten de natuur aan maar dat wordt gemakshalve vergeten.

“Urgenda is de organisatie voor innovatie en duurzaamheid die Nederland samen met bedrijven, overheden, maatschappelijke organisaties en particulieren sneller duurzaam wil maken. Dat doen we aan de hand van onze visie 2030 met een concreet actieplan en projecten.”

Een vierde grote alarmistische speler op de activistische klimaatmarkt is het Wereld Natuur Fonds. Het WNF heeft zich op de klimaatkaart een belangrijke plek weten te veroveren door de alarmbel te luiden over het verband tussen klimaat en uitstervende diersoorten. Meer natuur is nodig om het huis te redden. Hoe je dat doet in het dichtst bevolkte land van Europa is het WNF geen zorg. Hetzelfde geldt overigens voor de ruimte die windmolens en zonnepanelen nodig hebben. Dat zijn landvreters, molens ook nog eens zeevreters.

“We beschermen al meer dan 60 jaar iconische diersoorten. Maar deze strijd gaat verder. Dit gaat om ons klimaat. Over ons gedeelde thuis. Dit gaat om overleven. En daarvoor hebben we méér natuur nodig want natuur is de oplossing voor de klimaatcrisis. Meer ijs op de Noordpool dat zonlicht reflecteert. Een biljoen geplante bomen in de Amazone. Meer walvissen in de oceanen die net zoveel CO2 op kunnen slaan als 1000 bomen. En meer uiterwaarden langs onze rivieren die water opvangen en vasthouden. Op naar een natuur-positieve trend wereldwijd én in Nederland. “

Dank zij het VN Klimaatpanel en de steun van politiek en media is de milieubeweging een politiek zeer invloedrijke beweging.

"De macht van de milieubeweging is groot, overal in de westerse wereld maar zeker in Nederland. Zo is de Klimaatwet die in 2018 is aangenomen - die politici aan de mast moest binden - opgesteld door de advocaat van Milieudefensie, Phon van den Biesen. De huidige Nederlandse wet is, op een paragraaf over de Derde Wereld na, bijna letterlijk de tekst die in 2008 door Van den Biesen is geschreven.

Ook op de Nederlandse televisie en in kranten, en dan vooral de kwaliteitskranten, heeft de milieubeweging een grote invloed. Vrijwel dagelijks nemen die het narratief van Greenpeace en co. over: dat de opwarming van het klimaat een ramp zou zijn en vervolgens dat het komt door fossiele brandstoffen." (Simon Rozendaal, 'Warme Aarde, Koel Hoofd', Amsterdam/Antwerpen 2019, blz. 160 en 161)

De milieubeweging is een tactische en strategisch effectieve beweging die erin geslaagd is om aan de een kant de politieke besluitvorming in Nederland voor een groot stuk naar zijn hand te zetten en aan de andere kant grote delen van de bevolking te overtuigen en (financieel) te mobiliseren ten gunste van hun doelstellingen.

(wordt vervolgd)

dinsdag 13 juli 2021

ZIJN KLIMAATCLUBS TE GOEDER TROUW?

 

Leiden milieudefensie, Greenpeace en Urgenda ons met hulp van de rechter als makke schapen naar een land van boswachters en schapenhoeders?

 

"Het nieuwe netto-nulrapport van het IEA bevat tal van concrete voorbeelden van opofferingen. In 2050 zullen we moeten leven met een veel lager energieverbruik dan nu. Ondanks dat hij rijker is, zal de gemiddelde persoon wereldwijd minder energie krijgen dan de gemiddelde arme van vandaag. We zullen allemaal minder energie krijgen dan de gemiddelde Albanese energieverbruiker in de jaren tachtig. We zullen ook rillingen in de winter van 19°C en snikhete warmte in de zomer van 26°C moeten accepteren, lagere snelheden op de snelweg en minder mensen die mogen vliegen." (aldus de Deense professor Bjorn Lomberg in een artikel 'Als we de klimaatverandering willen oplossen, hebben we eerlijkheid nodig.')

Het klimaatverdrag komt erop neer dat we vanwege de  klimaatdoelen minder economisch actief moeten worden en dat betekent armer. Vandaar ook de voortdurende boodschap die over ons wordt uitgestort dat we minder vlees moeten gaan eten, minder vliegen,  minder autorijden enz. We moeten gezellig in onze rijtjeswoningen zitten en af en toe onder leiding van een boswachter de zogenaamde natuur in.

Voor Nederland is het sowieso bijna onmogelijk om de klimaatdoelstellingen te halen. We hebben eenvoudigweg de ruimte niet. Op een paar kleine dwergstaten als Malta en Monaco na zijn wij het dichts bevolkte land van Europa met 517 inwoners per vierkante kilometer terwijl onze welvaart is gebouwd op een wereldhaven, een wereldluchthaven, grote en kleine industrie en niet te vergeten de intesieve landbouw.

Ter vergelijking: Duitsland heeft 224 inwoners per kilometer kwadraat en Frankrijk slechts 105. Denemarken heeft ook maar 136 inwoners per km. kwadraat. Die landen hebben meer ruimte voor windmolens, zonneparken en wat al niet meer. Is het een idee dat we daar ruimte huren?

Al die moeite terwijl de bijdrage van Nederland aan de werelduitstoot CO2 rond de half procent ligt. En toch worden we door Urgenda cum suis opgejaagd om land en zee vol te plempen met windmolens en zonnepanelen, biomassacentrales en nog meer van die wanhopige pogingen om vooral energie neutraal te worden. Van de politiek én Europa moeten we ook nog voorop lopen, terwijl het voor ons land veel voordeliger is om de kat uit de boom te kijken en de beginnersfouten aan anderen over te laten, de klimaatmachten.

De zonnepanelen komen uit China die dankzij moderne slavenarbeid ze goedkoop kunnen maken. Horen we daar Greenpeace, Urgenda en Milieudefensie over? Welnee, dat is hun zorg niet. Daar komt nog eens bij dat China 1171 (elf duizend honderd een en zeventig kolencentrales) gaat bijbouwen terwijl wij ze in Nederland vanwege klimaatvooruitgang moeten sluiten.

"Alleen voor China bedragen de kosten om netto nul te bereiken meer dan zeven tot veertien procent van het BBP. In plaats daarvan gebruikt China groene retoriek om westerlingen te paaien, maar streeft het naar ontwikkeling met 247 nieuwe kolencentrales. China stoot nu meer broeikasgassen uit dan alle ontwikkelde landen bij elkaar." (zie bovengenoemd artikel van Lomberg)

 
Dit allemaal overziende vraag ik me af of Milieudefensie, Urgenda en Greenpeace wel te goeder trouw zijn. Ik denk van niet. Ik denk dat ze willen dat we met z’n allen armer worden. Zij vinden dat het al lang mooi is geweest met onze rijkdom en welvaart. Waarom denk ik dat? Omdat ik nog nooit gehoord of gelezen heb dat ze zich ook maar enige zorgen maken over onze welvaart. 

Hun enige zorg is het klimaat. Ik vermoed dat ze in het verlengde van onze protestants-calvinistische schuldcultuur een grote schaapsstal en boswachterij willen maken waar we ’s avonds gortepap uit een pan eten en slapen in het hooi bij de dieren.

donderdag 25 maart 2021

GROENE HYPOCRISIE

Naar schatting kost het afkoppelen van 8 miljoen huishoudens 450 miljard Euro. Intussen is bekend geworden dat de EU overweegt het aardgas als groen te erkennen. De vijanden van het aardgas zijn daar fel op tegen. Het zijn de groepen die van klimaat hun verdienmodel hebben gemaakt zoals Greenpeace, Wereldnatuurfonds, Milieudefensie en de Triodosbank.

 De strijd om ruimte in Nederland wordt steeds heftiger met dank aan de energie transitie en de ecologische waandenkbeelden over Nederland. De strijd tussen windmolen, natuurschoon en mens is in volle gang. Groen Links, met in zijn voetspoor Greenpeace en Milieudefensie worden ontmaskerd als hypocrieten nu de windmolenplannen in Amsterdam steeds concreter worden. Aan de ene kant tonen zij zich als scherp slijpende natuurbeschermers aan de andere kant maken ze natuur en landschap kapot door het landschap te industrialiseren met torenhoge windmolens, hun krachtige windturbines en maaiende molenwieken.

Het is ook een krankzinnig idee om in een klein land waar toch al te weinig levensruimte is om het alle bewoners naar de zin te maken met genoeg woningen, werk, onderwijs, voedsel en landbouw, recreatie en natuurbehoud, de energievoorziening over te laten aan  windmolens en zonnevelden zodat het land straks volgebouwd is met windparken en zonnevelden. Dat kan Nederland qua bevolkingsdichtheid en beschikbare ruimte zich niet permitteren tenzij je het land definitief wil verpesten.

De gevolgen van dit idee van gedecentraliseerde, zogenaamde goedkope energie (wat niet waar is, want het windmolen en zonnepanelen systeem vereist altijd de back-up van stand-by gascentrales om de dalen in de energievoorziening op te vangen met als gevolg dubbele kosten) beginnen zich te wreken nu de inwoners ontdekken dat ze een windmolenpark naast of zelfs voor hun deur krijgen.

“De leefbaarheid, gezondheid en kwetsbare natuur staan op het spel,” zegt Verberne. Daarbij denkt hij aan de Schellingwouderscheg, maar ook aan de Noorder IJplas en de volkstuinparken langs de ring. Vrees is ook dat de hoogbouw zoals in de Molenwijk en de Waterlandpleinbuurt veel geluidshinder te verwerken krijgt over de snelweg heen. “De bewoners van Noord doen blijkbaar voor spek en bonen mee, want de gemeente Amsterdam luistert niet.” (Parool, 11 maart 2021)

Het is de spijker op zijn kop. Groen is bezig met energietransitie ten koste van het weinige natuurschoon dat het nog heeft en dan hebben we het nog niet over de windmolens als de slagers van het vogelbestand zowel op land als op zee. Daarover hoor je de Groenen nooit of te nimmer, terwijl toch iedereen met enig gezond verstand inziet dat je in het dichtbevolkte Nederland niet nog eens grootschalig kunt verindustrialiseren met windmolenparken.

De strijd om de windmolens is een ding, de strijd om het stikstof tot conservering van de natuur is een ander ding. Ook hier doet zich de vraag voor waar we mee bezig zijn? Je kunt in Nederland wel natuurgebieden willen conserveren zoals ze ooit geweest zijn, maar het gaat gewoon niet tenzij ten koste van de voedsel en landbouwproductie, de woningbouw en de infrastructuur aan wegen. 
 
Maar waarom zouden we de natuur willen behouden of terugbrengen zoals zij ooit is geweest? Natuur past zich aan, dat leert de natuurgeschiedenis ons, net als de mens aan het klimaat. De hele evolutietheorie van Darwin is er notabene op gebaseerd. Of geldt die theorie alleen maar voor het verleden en niet voor het heden? Ecologen zouden eens moeten nadenken over hun ideeën in verhouding met bde evolutietheorie in plaats van natuurdogma's op mens en maatschappij los te laten. Natuurnostalgie van ecologen is in een dichtbevolkt land als Nederland onmogelijk. Laten we ons concentreren op de natuurschoon dat we hebben als zijnde parken die voor natuur en recreatie dienen. De Hoge Veluwe is wat mij betreft daarvan een mooi voorbeeld.

woensdag 23 december 2020

COLUMN BETWETER /- SHELL ALS PIESPAAL


Onlangs zag ik op Zembla van BNNVARA een reportage over Shell. Tijdens die reportage wordt duidelijk dat Shell medewerkers van sabotage van oliepijpleidingen een verdienmodel hebben gemaakt. De lokale Shell medewerkers die de opdracht hebben gekregen om de gelekte olie op te ruimen, doen dat werk maar half wat op zich al schandalig is.

Nog schandaliger is dat zij volgens getuigen afspraken maken met jongeren in een dorp om de pijpleiding opnieuw te saboteren zodat de Shell medewerkers weer een nieuwe opdracht hebben waarmee ze geld verdienen. De vervuiling is een verdienmodel voor deze Shell medewerkers en jongeren die samen het verdiende geld verdelen.

Dit zijn uiteraard gewetenloze gasten die het niks interesseert dat hun dorp vervuild wordt, dat dorpelingen ziek worden, de landbouw en visserij kapot gaan aan vervuiling. Hoe maak je aan zulke praktijken een einde? Die Shellmedewerkers en hun handlangers moeten natuurlijk ontslagen worden en veroordeeld als criminelen zoals mensenrechten professor van Dam in de reportage stelt.

Maar hoe doe je dat in een land waar corruptie de norm is? Niet alleen de kleine jongens zijn corrupt maar ook de grote jongens vermoedelijk tot op het hoogste niveau, d.w.z. regering en management. Niet voor niks staat Nigeria op plaats 144 van de lijst van Transparancy International, een NGO die functioneert als een wereldwijde Corruptie Waakhond. Nigeria behoort daarmee nog net niet tot de vijftig meest corrupte landen in de wereld.

Wie is verantwoordelijk voor de corruptie in Nigeria? Als je in een corrupt land leeft dan weet je dat eigenlijk iedereen verantwoordelijk is omdat iedereen er aan meedoet. De kleine ambtenaar die geld vraagt voor een dienst die volgens de wet gratis is, de politie agent die geld eist van straatverkopers, de baas van de politie agent die zijn deel eist, de grote ambtenaar die geld eist van de bouw firma enz. enz. tot aan de hoogste regionen in 's lands bestuur en politiek.

Wat kan Shell hier tegen doen? Ze kan druk uitoefenen op de lokale Shell onderneming, op de directie daar, een gesprek hebben met de verantwoordelijke minister maar dan houdt het op. Als Shell in dat land blijft, is ze verder machteloos. Corruptie is niet eenvoudig uit te roeien. Zelfs VN organisaties moeten corruptie aanvaarden in landen waar ze een missie hebben anders kunnen ze er niet werken.

Er is dus eigenlijk maar een oplossing en dat is dat Shell vertrekt uit Nigeria. Voor Milieudefensie, van Dam en Zembla is dat uiteraard geen punt. Zij hebben hun eigen zaak, die van de mensenrechten en die staat voor hen buiten kijf. Maar wat betekent het vertrek van Shell voor het land, nog meer armoede dan nu het geval is of dat een ander minder milieu bewuste oliemultinational het overneemt of dat het genationaliseerd wordt en het daardoor nog corrupter wordt? Dat zijn vragen waarop Zembla geen antwoord op heeft en eerlijk gezegd denk ik dat ze dat ook niet nodig vinden. Shell is een aangename piespaal om je hart tegen de luchten over milieu en onrecht en meer niet. 



What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail
What do you want to do ?
New mail