KABINET VAN PAPPEN EN NAT HOUDEN?

Kan het kabinet Jetten de grote problemen wél aanpakken terwijl al die grote problemen door dezelfde politieke partijen zijn gemaakt?  

Neem het stikstofprobleem. Het probleem draait om een minuscuul vastgelegde ondergrens (volgens sommige deskundigen tot in het absurde) voor de hoeveelheid stikstof die op een natuurgebied mag neerslaan. 

Stikstof is goed voor sommige planten maar niet voor alle. Teveel stikstof tast de biodiversiteit aan. Zo wordt op den duur een heidevlakte door een “teveel” aan stikstof een berkenbos en dat is niet de bedoeling, het moet wel heide blijven. Heide is een bijproduct van de winning van turf maar we vinden hem mooi dus moet het blijven zoals het is. 

Natuurbehoud is conserveren, houden wat je hebt. Eigenlijk is natuurbehoud gestold conservatisme dat haaks staat op de idee van evolutie. De essentie van evolutie is aanpassing door verandering.

Stikstof komt sowieso voor in de natuur maar is ook een stof die veel op boerderijen voorkomt (mest) en bij activiteiten zoals bouw en wegen aanleg. Dat zijn dus de boosdoeners, vooral boerderijen die dicht bij natuurgebieden liggen.

De politiek heeft 21 nationale parken en 162 Natura 2000-gebieden aangewezen (met dank aan de lobby van milieu en natuurclubs), die samen een groot deel van de beschermde natuur beslaan ( ongeveer 700.000 hectaren). Die moeten dus geconserveerd worden, wat er verder ook gebeurt.

Wordt de hoeveelheid stikstof neerslag afkomstig van boerderijen enz. daadwerkelijk gemeten? Dat nu ook weer niet. Er zijn algemene rekenmodellen ontwikkeld waarbij op basis van in te voeren criteria wordt vastgesteld of de minuscule grens wordt overschreden of niet.

Op basis van deze modellen wordt bepaald of boeren weg moeten of niet. Vertrek van een boer betekent dat zijn grond onttrokken wordt aan de landbouwproductie. Zo wordt een stuk land een kostenpost in plaats van een productiefactor. 

Zal dit kabinet terugkomen op deze gang van zaken? Eenmaal ingezet beleid, kan zo goed als niet teruggedraaid worden. Kijk naar het aardgas beleid. Het wordt steeds duidelijker dat het dichtgooien van de gasputten in Groningen geen goed idee is. We zijn nog te afhankelijk van gas.

Maar de politiek heeft beloofd aan de Groningers om ze dicht te maken dus gaat dat door, zelfs al is de gasleverantie een nationale kwestie. Groningers kunnen blijkbaar niet anders tevreden gesteld worden dan door gasputten dicht te gooien. 

Een andere tegenstrijdige natuurmaatregel is het niet droogleggen van de Markerwaard. Was de Markerwaard indertijd wel drooggelegd in plaats van tot natuurgebied verklaard dan was er ruimte geweest voor nieuwbouw bij de randstad. 

Gaat dit kabinet de netcongestie oplossen, een probleem wat Nederland zichzelf heeft aangedaan door zogenaamd van het gas af te gaan en razendsnel over te schalen op groene elektriciteit?

En dan de windmolens. Ooit stond Nederland vol met windmolens totdat de stoommachine werd uitgevonden en onze polders efficiënt konden worden leeggemalen. Nu worden ze weer van stal gehaald om elektriciteit op te wekken.  

Geen landschap- en mens-vriendelijke molens maar reusachtige windturbines die brommen, op grote schaal vogels verpletteren en veel schaars land in beslag nemen. 

In de Noordzee worden vissen doof, vogels vermalen en de zeebodem verpest met miljoenen tonnen beton als fundament. Dat heet natuurvriendelijk. Ook hier schiet de maatregel zijn doel voorbij. Maar zal dit kabinet een stap terugzetten in de overhaaste elektrificeren van het land?

 Ik vrees dat het vooral pappen en nat houden wordt.

 

HET WAANBEELD VAN DE NETTO NUL CO2 UITSTOOT

 

Grafiek afkomstig van de Website "Our World in Data" waarop de zien is hoe groot het huidige aandeel is van de fossiele energie in de totale energievoorziening in de wereld. Precies dat deel moet vervangen worden door groene energie van windmolens en zonnepanelen. 

Onlangs stond op de website van Climate Gate, een klimaat sceptische site en daarom verbannen uit de reguliere media, een artikel dat ik mijn kritische lezers niet wil onthouden. 

Het artikel werpt een verhelderend licht op de klimaat doelstelling van Net Zero in 2050 d.w.z. na 2050 mag geen koolstofdioxide CO2 meer worden uitgestoten, het officiële standpunt van het VN Klimaatpanel. 

Berekeningen wijzen uit  dat het gestelde Nul CO2 Uitstoot niet haalbaar is. Die berekeningen zijn gebaseerd op data te vinden op de website “Our World in Data” een internationaal erkende en door universiteiten wereldwijd opgezette bron van gegevens.

De wereldwijde energie consumptie bedraagt 167.000 TWh/jaar (terrawattuur per jaar).

Het Fossiele aandeel daarin is 137.000 TWh/jaar bestaande uit gas, kolen en olie.

Andere bronnen: 30.000 Twh/jaar (waterkracht, wind, zon, kernsplijting, aardwarmte, biomassa) 

Zie de grafiek hierboven. 

Op deze grafiek is te zien hoeveel "groene energie"  nodig is om in 2050 Netto Nul Uitstoot te halen.

Energie Consumptieprognose voor 2050 bedraagt 250.000 TWh/jaar. (een toename van 50% volgens de U.S. Energy Information Administration) 

Om in 2050 Nul Uitstoot te bereiken zou dus 250.000 TWh volledig CO2-vrij opgewekt moeten worden in de vorm van voornamelijk elektriciteit. Hoeveel windmolens wereldwijd zijn daarvoor nodig?

“Een 3.2 MW turbine levert jaarlijks 3.2 x 24 x 365 x 0.3 = 8400 MWh of 0,0084 TWh aan stroom. Voor de gewenste 250.000 TWh/jaar in 2050 zijn er dan 30 miljoen 3.2 MW windturbines nodig; dus vanaf vandaag jaarlijks meer dan een miljoen windmolens erbij. Met een levensduur van 28 jaar voor een windmolen zal dus ook na 2050 wereldwijd ieder jaar een miljoen windmolens moeten worden gebouwd. Ik denk niet dat beleidsmakers zich dat realiseren. Naast dat arsenaal aan windmolens moet er ook nog een betrouwbare base-loadenergie infrastructuur aanwezig zijn om de onregelmatige stroomtoevoer door wind te kunnen opvangen. Denk daarbij aan kernenergie, stuwmeren, batterijen en waterstof.”

Voor zonneakkers geldt dan weer dat een gigantisch groot oppervlak nodig is om de benodigde Terrawatt uur te leveren.

“Ter vergelijking, willen we dezelfde hoeveelheid elektriciteit opwekken via zonneakkers dan is daar een gigantisch landoppervlak voor nodig. Een goed ontworpen zonneakker levert ongeveer 0.2 TWh/km2 (afhankelijk van breedtegraad en klimaat). Voor 250.000 TWh is dan een oppervlakte nodig van 1.25 miljoen km2 of 28 maal de oppervlakte van Nederland.”

Tot slot nog een vergelijking met de hoeveelheid benodigde kernenergie centrales die nodig zijn om de gevraagde 250.000 Terrawattuur te leveren.

“De nieuwste 1600 MW kernreactor in Finland met een capaciteitsfactor van 0.95 levert jaarlijks zo’n 13.3 TWh aan elektriciteit (1600 x 24 x 365 x 0.95). Voor de wereldbehoefte van 250.000 TWh/jaar zijn dan 18800 Finse kernreactors nodig.”

Net Nul Zero uitstoot CO2 is gezien deze cijfers een waandenkbeeld. Tom Poes verzin een list. 

NEDERLANDS CULTUURLANDSCHAP BEDREIGT DOOR ENERGIETRANSITIE

 

Het voor mens en dier uitgekiende cultuurlandschap in Nederland dreigt kapot gemaakt te worden voor windturbines en zonneweiden.

Ik ben net een paar dagen in Twente geweest en heb al fietsend genoten van het prachtige coulisselandschap net zoals ik ook altijd geniet van het Oost Brabantse rivierenlandschap met in het hart de Maas. 

Het is Nederland op zijn mooist. Je ziet de hand van de meester, onze voorouders die hard gewerkt hebben aan dit landschap. Mijn opa aan vaders kant heeft jaren met schop en kruiwagen voor een karig loon gewerkt aan wat heet het recht trekken van de Maas. Met schop en kruiwagen, denk daar eens even over na!

Natuurlijk er zijn elders in de wereld prachtige landschappen. Natuurlandschappen als in Canada, Zwitserland, Oostenrijk, Namibië en noem verder maar op. Indrukwekkende landschappen. Landschappen waarin een mens zich heel klein en nietig voelt.

Nederlandse cultuurlandschappen hebben een heel andere kwaliteit. Je ziet daarin hoe de mens in samenwerking met de natuur, ik zou haast zeggen in vrede met de natuur, zijn werk heeft gedaan en nog doet. Ik denk dan aan de boeren met hun bedoeningen, de dorpen verspreid liggend door het land met nog altijd de kerk als symbool van (voormalig?) geestelijk leven, de kleine steden, kanalen, beken enz.

Ik zie goed onderhouden huizen, die rijkdom en nauwgezetheid uitstralen. In veel landen zouden mensen dat ook zo wel willen. Ik zie een landschap met verzorgde sloten en weteringen, met grasland en diverse oogsten zoals maïs en rogge. Ik zie verzorgde omheiningen, paadjes, zandwegen, bestrate wegen en asfaltwegen.



Alles straalt orde uit maar ook respect voor mens en natuur. Waar in de wereld vind je dat? Ik kan geen land noemen waar dit het geval is behalve dan enkele voornamelijk Noord Europese landen. Let wel, ik zeg niet dat andere landen niet ook hun charmes hebben, voor hun ordening en respect voor mens en natuur, maar Nederland blijft onovertroffen.

Willen we die erfenis laten verdwijnen achter torenhoge windturbines en grootschalige zonneweiden? Is dat vooruitgang of is het vernielzucht en gebrek aan respect voor onze voorouders? Er wordt gezegd dat we dit doen voor onze kleinkinderen. Ik vrees dat die straks de schade die we het landschap aanrichten, zullen betreuren. Ze gaan niet op zoek naar verloren dieren en planten maar naar onze erfenis.

Het is verkeerd om een klein land als Nederland te onderwerpen aan grootschalige windmolenparken en zonnepanelen. Als het dan niet anders kan, bouw dan kerncentrales maar hou op met ons land te vernielen vanwege een toekomstdroom.

89. HET KAN VRIEZEN. HET KAN DOOIEN. GROENE STROOM IS DUUR

 

Voor elke molen op zee moet een bunker aan beton op de zeebodem gezet worden. De wieken van de molens worden wel gehaktmolens voor vogels genoemd.

 

Rond groene energie is een misleidend gordijn van sprookjes opgetrokken dat ons flink kan opbreken.

Je zou denken gezien alle berichten op TV en in de kwaliteitskranten dat groene stroom zo goed als gewoon is geworden. Om je uit die droom te helpen. Groene stroom bedraagt slechts 5% van alle stroom in Nederland en dat ondanks de miljarden aan subsidie. Misschien dat verstandige mensen een kunnen uitleggen aan klimaatactivisten hoe dat kan?

Wind en zon zouden gratis zijn. Dat is waar, maar niet als het uit een stopcontact moet komen. Winning van zon en wind is net zo kostbaar als het winnen van fossiele brandstoffen. Niet alleen het maken en straks afbreken van windmolens en zonnepanelen en het leggen van kabels maar ook het gebruik van ruimte.

De energiedichtheid van zon en windenergie is laag. Je hebt heel veel ruimte nodig om wind en zon energie op te wekken. Vele vierkante kilometers Noordzee moeten vol geplempt worden met windmolens waardoor ruimte voor scheepvaart en visserij verdwijnt. Het betekent de ondergang van eeuwenoude vissersgemeenschappen in Nederland. Zonneweiden en windmolens op land leggen beslag op natuur of landbouwgrond die in Nederland toch al schaars is.

En dan is er nog een probleem. Wind en zon zijn er niet altijd. Er zijn dagen dat het niet waait of de zon niet schijnt. Wat doen we dan, even geen elektriciteit gebruiken zodat treinen, auto’s en stofzuigers stilstaan om maar niet te spreken van computers enz.?

Er is dus altijd een backup nodig die wel elektriciteit op aanvraag kan leveren, een energiecentrale die draait op fossiele energie of  kernenergie. Dat betekent dubbele kosten, kosten die er met de oude centrales niet waren. Groene energie is dus altijd duurder dan fossiele energie vanwege de noodzakelijke back-up in de vorm van een (fossiele) elektriciteitscentrale.

Hier en daar wordt de (thuis)accu aanbevolen om de dode plekken in je groene energievoorziening op te vangen. Voor een huishouden kan dat technisch wel maar is verschrikkelijk duur. Een accu van 10 Kwh kost rond de €10.000,- . Tel uit je winst. Heb je net voor dat bedrag zonnepanelen op je dak laten leggen, komen er weer €10.000,- bij.

Accu's zijn niet alleen kostbaar maar ook kwetsbaar. Ze willen nog wel eens stuk gaan. Bij lage temperaturen gaat hun vermogen snel achteruit. Elektrische auto's kunnen daarom bij lage temperaturen minder ver rijden zodat vaker bijtanken nodig is. Dat is een belasting van het stroomnetwerk in een seizoen waarin toch al veel stroom wordt gevraagd.

Tot slot zit je hele gedecentraliseerde stroomnetwerk met pieken en dalen. Als er wel wind en/of zon is dan staat het stroomnetwerk letterlijk onder hoogspanning vanwege teveel aan stroom. Als het niet waait of de zon niet schijnt wordt het netwerk leeg getrokken. Het netwerk moet dus enorme pieken aankunnen. Dat is een extra belasting voor het netwerk waardoor het voor miljarden verzwaard moet worden.

Er zijn plannen om de consumenten met behulp van digitale informatie aan te sturen om stroom op piekmomenten te gebruiken. Of dat werkt, is maar de vraag. Het vergt discipline van de consument om bijvoorbeeld zijn wasmachine te gebruiken als er veel stroom is. Bovendien, nieuwe technologie van tekentafel tot werkelijkheid kost tijd en geld.

85. HET KAN VRIEZEN. HET KAN DOOIEN. DUMP SHELL.

 

Shell is een van de oudste maatschappijen van Nederland.  "De multinational weet succesvol een mammoettanker van koers te laten veranderen en loopt voorop in ontwikkelingen op het gebied van energietransitie. .. Royal Dutch Shell is inmiddels niet meer royal en niet meer Dutch. Sinds het energiebedrijf eind vorig jaar verhuisde naar Londen, bewandelt Nederland niet meer gezamenlijk met Shell het pad van transities. Op korte termijn zal de politiek niet langer worden geconfronteerd met lastige vragen. Maar op lange termijn verliest ons land met het vertrek van Shell kostbare kennis en innovatiekracht en inkomsten om de transities te kunnen betalen. We profiteren niet langer van de kennis, de middelen, het geld en de invloed die Shell heeft op het mondiale transitiepodium. Met het verlies van een Nederlandse energieleverancier komt bovendien onze onafhankelijke positie in het gedrang. Laat het een les zijn voor de politiek." (Citaat van scheepsbouwer Thecla Bodewes in weekblad EW van 16 september 2022)

Dat was het advies wat ik laatst kreeg van een zwager. Verkoop je aandeel Shell want olie en gas zijn uit de tijd. Tot 24 februari dit jaar kon je dat in Nederland nog geloven dankzij de onverwoestbare inzet van milieu organisaties, groene kranten en politici. De Russische invasie in Oekraïne veranderde alles.

Vandaag de dag wordt duidelijk hoe hard we gas, olie en kolen nodig hebben om niet te sterven van de kou. Gas is bovendien zo duur geworden dat je de Euro-biljetten als het ware de schoorsteen ziet uitvliegen. Elke kubieke meter gas of elk Kilowattuur stroom maakt je armer. Niemand weet hoe dit gaat aflopen.

Dat energie weer zo goedkoop wordt als vroeger is onwaarschijnlijk maar hoe duur het op de lange termijn gaat worden, kan ook niemand zeggen. Een ding is duidelijk geworden, voorlopig zijn we nog niet van het gas af.

Alle mooie praatjes over wind en zonne-energie kunnen niet verhullen dat er voorlopig veel te weinig van is om ons land van genoeg energie te voorzien. In 2021 was 12,5% van het totale energieverbruik duurzaam: biomassa (29%), windturbines (45%) en zonnepanelen (26%).

Maar wat is duurzaam? Windturbines leggen een groot beslag op grondstoffen en op ruimte die in Nederland schaars. Ze veroorzaken geluidshinder en zijn gehaktmolens voor vogels. Ze worden gemaakt met kostbare grondstoffen die op mens-onvriendelijke manier worden gedolven in Derde Wereld landen. Ze gaan ongeveer tien jaar mee en de wieken zijn gemaakt van milieu-onvriendelijk materiaal dat helaas niet herbruikbaar is.

Zonnepanelen zijn eveneens ruimtevreters en worden ook van zeldzame grondstoffen gemaakt die op net zo vervuilende wijze worden gewonnen als olie, gas en kolen.

Aangezien wind en zon niet 24 uur op 7 dagen beschikbaar is, is altijd een vangnet nodig van een elektriciteitscentrale. Dat verhoogt de kosten van groene energie.

Biomassa wordt in Nederland het meest gebruikt voor opwekking van groene stroom. Het is echter twijfelachtig of het wel zo milieu vriendelijk en duurzaam is. 

(wordt vervolgd)

72. HET KAN VRIEZEN.HET KAN DOOIEN. GROEN IDEALISME HELPT ARME LANDEN NIET.

 

Foto gemaakt in van de vele reparatieplekken in Dakar (2005). Buiten op een open terrein wordt de auto onder het toeziend oog van collega's onder handen genomen. Soms worden in een nabijgelegen werkplaats onderdelen nagemaakt ter vervanging van oude onderdelen. Met moderne auto's vol met electronica en chips wordt dat moeilijker. Het handwerk zal verdwijnen en daarmee een manier van levensonderhoud. Het onderhoud en repareren van auto's wordt een high tech zaak en dus waarschijnlijk onbetaalbaar.

De Deense professor Bjorn Lomborg heeft gelijk als hij stelt dat het Westen de armen lokt in wat hij een groen fantasie noemt. De meeste armen in de wereld hebben geen of amper toegang tot energie en nu moeten ze van Westerse groene idealisten de sprong maken naar groene energie van windmolens en zonnepanelen. Als het Westen als niet genoeg geld en kennis heeft om dat voor elkaar te boksen, hoe moet dat dan wel niet in de arme landen zijn?

Dat gaat niet lukken, teveel idealisme en te weinig besef van de praktijk. Sowieso wordt de technologische kloof tussen arme en rijke landen met de dag groter en die zal door groen idealisme alleen nog maar groter worden. 

Een voorbeeld is de computerisering (een rot woord) van ons wagenpark. Met tweedehandse auto’s van die generatie auto’s kan men in Afrika niet veel meer mee aanvangen. 

Aan de oude generatie tweedehandse auto’s kon men naar hartenlust sleutelen, desnoods improviseren met zelf gemaakte onderdelen. De nieuwe tweedehandse computer auto’s vereisen meer technische kennis en technologisch geavanceerde garages. Improviseren zal zo goed als niet meer kunnen. De tweedehandse elektronica-wagens zijn technologisch complex en dus zo goed als onbruikbaar in arm Afrika.

Wat voor auto’s geldt, geldt ook voor zonnepanelen en windmolens. 

 

Autobanden worden met de hand gerepareerd. Geld voor machines om het karwei te doen is er niet. (Dakar, 2005)

 

Het Afrikaanse elektriciteitsnetwerk en in het algemeen elektriciteitsvoorzieningen in arme landen zijn niet toegerust voor het gebruik van zonnepanelen en windmolens. Ze functioneren amper in de huidige fossiele situatie laat staan in een transitieperiode.

Een transitieperiode waar zelfs de Nederlandse elektriciteitsvoorziening grote moeite mee heeft. Het netwerk van hoogspanningskabels kan de vraag niet meer aan zodat het voorlopig op slot gaat. Nieuwe netwerken kosten miljarden waar moeten ze die in arme landen vandaan halen?

Een paar jaar geleden zag ik in een Mexicaans dorpje een kleinschalige poging om zonnepanelen te gebruiken voor stroomlevering aan een stel afgelegen huizen. Als na een jaar gingen de panelen naar de schroot als gevolg van gebrek aan onderhoud, geld en kennis van zaken. Uit arren moede heeft men de gebruikelijke bovengrondse elektriciteitsleiding doorgetrokken vanuit het dorp. Dat was goedkoper.

Lomborg heeft gelijk. “Zonne en wind-energie zijn niet in staat de stroom te leveren die nodig is voor industrialisatie, het aandrijven van waterpompen, tractoren en machines - alle ingrediënten die nodig zijn om mensen uit de armoede te halen.”  (zie Bjorn Lomborg in EW van 3 sept. 2022)

Groene fantasie of misplaatst idealisme, wat het ook moge zijn, arme landen zijn er niet mee geholpen.

(wordt vervolgd)
 

50. HET KAN DOOIEN. HET KAN VRIEZEN. KERNAFVAL

 

Het grote gevaar van kernenergie zit hem niet zozeer in de risico’s op een ongeluk of ramp maar de opslag van het afval, een probleem waar de industriële samenleving sowieso mee worstelt.  Kernafval neemt daarin een bijzondere plaats in vanwege de hoeveelheid straling die gevaarlijk is voor mensen. 

Voor Greenpeace is geen enkele twijfel mogelijk dat die straling levensgevaarlijk is. Zij vergroten het probleem door alle afval als gevaarlijk te bestempelen en het risico op een ramp te benadrukken. Greenpeace jaagt zijn lezers angst aan.

“Kerncentrales gebruiken uranium als brandstof. Er is in de bijna 70 jaar kernenergie wereldwijd al zo’n 400.000 ton aan hoogradioactief afval geproduceerd waar we niet van weten wat er mee te doen – dat is zo’n 150 km aan vrachtwagens vol met een onoplosbaar en gevaarlijk probleem.  Veel ervan ligt opgeslagen in waterbassins die continu moeten worden gekoeld. Als die koeling wegvalt, kan dat tot een ramp leiden. Geen enkel land heeft tot nu toe een definitieve oplossing voor dit afval. “ 

Milieudefensie van hetzelfde laken een pak. Ook zij jagen hun lezers zoveel mogelijk angst aan. 

“Kerncentrales leveren maar weinig kernafval op. Maar dat afval moet tot wel 240.000 jaar van de buitenwereld afgesloten bewaard worden. Dus als bijvoorbeeld de Neanderthalers kerncentrales hadden gehad, zaten wij nu nog met hun afval opgescheept. Dat afval moet al die tijd veilig opgeslagen blijven. En bewaakt. Er is wereldwijd nog geen plek gevonden waar dat veilig kan.”

Het Internationaal Atoomenergieagentschap dat samen met de Europese Commissie en het Nucleaire Energieagenschap wereldwijd de cijfers bijhoudt over productie en opslag van radioactief afval, geeft heel wat meer genuanceerde informatie.

“Volgens deze cijfers waren er tot en met 2016 wereldwijd bijna 38 miljoen m³ vaste radioactieve afvalstoffen geproduceerd. Hiervan was meer dan 80% als reeds (definitief) afgevoerd aangemerkt en de rest bevond zich in tijdelijke opslag. Radioactief afval met de hoogste radioactiviteit en/of met de langste halfwaardetijd (HLW) vormt het kleinste deel van de vaste radioactieve afvalstoffen wereldwijd (ca. 0.08% van totaal vrijgekomen en 0.41% van totaal opgeslagen), maar is nog niet voorzien van een definitieve afvoer.” (Wikipedia: radioactieve stoffen)

Wetenschappelijk gesproken valt het afvalprobleem mee. “Wanneer men kernafval een eeuw bewaart (bijvoorbeeld in een bunker zoals van de COVRA in Borssele), is 90 % van de straling verdwenen. De radioactiviteit die resteert, is te vergelijken met wanneer u in het ziekenhuis wordt doorgelicht. Dat is wel riskant - het verhoogt de kans op kanker - maar wel een risico waarmee we kunnen omgaan. Je kunt het afval dan veilig onder de grond opbergen. Het afval heeft na een paar eeuwen immers ongeveer dezelfde straling als het oorspronkelijke uraniumerts en dat heeft per slot van rekening miljoenen jaar onder de grond gezeten zonder dat het bewaakt werd door gewapende beveiligers of dat er waarschuwingsborden in twintig talen bij stonden.” (Simon Rozendaal in EW van 2 april 2022)

Kernafval behoort tot de aanvaardbare risico's die bij een geïndustrialiseerde samenleving horen zoals ook daar zijn vliegen, autorijden, ruimtevaart, operatief ingrijpen, medicijnen met bijwerkingen, vaccinaties enz. enz. 

De alternatieven voor energievoorziening zoals de door Greenpeace en Milieudefensie gepromote windmolens en zonnepanelen hebben ook ene afvalprobleem. Zo weet men zich nog geen raad met versleten wieken. Die zijn niet te recyclen zodat ze voorlopig ook maar begraven worden.  

“Voor drie van de belangrijkste onderdelen van het klimaatbeleid, te weten windmolens, zonnepanelen en elektrische voertuigen, geldt dat er de komende jaren een groot afvalprobleem gaat ontstaan. Voor alle drie geldt dat:
er zeer grote aantallen van nodig zijn;
de levensduur relatief kort is;
de gebruikte materialen voor een groot deel niet herbruikbaar zijn.

De materiaalbehoefte is voor alle drie bijzonder groot en daarmee ook het afvalprobleem. Voor zonne- en windenergie geldt dat de materiaalbehoefte zeker 10 keer zo groot is als bij energiewinning met fossiele brandstoffen. Een groot deel van de grondstoffen is niet te hergebruiken. Het woord hernieuwbaar voor deze energiebronnen is daarom ook minder gelukkig gekozen; ze verbruiken weliswaar geen brandstoffen, maar wel grote hoeveelheden grondstoffen. Onderstaande grafiek geeft een indicatie van het materiaalgebruik van CO₂-arme energiesoorten.”

Voor één windturbine is zo'n 900 ton staal, 2.500 ton beton en 45 ton kunststoffen benodigd. Alleen het staal is relatief goed te hergebruiken. De gewapende betonvoet kan alleen maar met betonbrekers omgezet worden in kleine brokjes betonpuin (betongranulaat). Hiervoor zijn zware machines nodig die veel energie verbruiken. . . Het grootste afvalprobleem van windmolens heeft te maken met de wieken van de molen. Deze zijn grotendeels gemaakt van kunststoffen: een mengsel van glasvezel of carbonvezel met composietmateriaal. Door deze gemengde samenstelling is het materiaal erg moeilijk te recyclen. Het storten van de bladen is in Nederland niet toegestaan, maar in grote delen van de wereld gebeurt dit wel.” (zie: klimaatfeiten.nl) 

Vergelijk dit eens met het afzinken van het Shell olieplatform De Brentspar in de Noordzee waar Greenpeace indertijd zo een kabaal over gemaakt heeft. Naderhand bleek tot schande van Greenpeace  dat ze het ook nog eens glad mis hadden. Olieplatforms stellen niets voor vergeleken met wat er nu op zee wordt neergezet aan windmolens. Maar daar horen we Greenpeace niet over.

(wordt vervolgd)

GROENE HYPOCRISIE

Naar schatting kost het afkoppelen van 8 miljoen huishoudens 450 miljard Euro. Intussen is bekend geworden dat de EU overweegt het aardgas als groen te erkennen. De vijanden van het aardgas zijn daar fel op tegen. Het zijn de groepen die van klimaat hun verdienmodel hebben gemaakt zoals Greenpeace, Wereldnatuurfonds, Milieudefensie en de Triodosbank.

 De strijd om ruimte in Nederland wordt steeds heftiger met dank aan de energie transitie en de ecologische waandenkbeelden over Nederland. De strijd tussen windmolen, natuurschoon en mens is in volle gang. Groen Links, met in zijn voetspoor Greenpeace en Milieudefensie worden ontmaskerd als hypocrieten nu de windmolenplannen in Amsterdam steeds concreter worden. Aan de ene kant tonen zij zich als scherp slijpende natuurbeschermers aan de andere kant maken ze natuur en landschap kapot door het landschap te industrialiseren met torenhoge windmolens, hun krachtige windturbines en maaiende molenwieken.

Het is ook een krankzinnig idee om in een klein land waar toch al te weinig levensruimte is om het alle bewoners naar de zin te maken met genoeg woningen, werk, onderwijs, voedsel en landbouw, recreatie en natuurbehoud, de energievoorziening over te laten aan  windmolens en zonnevelden zodat het land straks volgebouwd is met windparken en zonnevelden. Dat kan Nederland qua bevolkingsdichtheid en beschikbare ruimte zich niet permitteren tenzij je het land definitief wil verpesten.

De gevolgen van dit idee van gedecentraliseerde, zogenaamde goedkope energie (wat niet waar is, want het windmolen en zonnepanelen systeem vereist altijd de back-up van stand-by gascentrales om de dalen in de energievoorziening op te vangen met als gevolg dubbele kosten) beginnen zich te wreken nu de inwoners ontdekken dat ze een windmolenpark naast of zelfs voor hun deur krijgen.

“De leefbaarheid, gezondheid en kwetsbare natuur staan op het spel,” zegt Verberne. Daarbij denkt hij aan de Schellingwouderscheg, maar ook aan de Noorder IJplas en de volkstuinparken langs de ring. Vrees is ook dat de hoogbouw zoals in de Molenwijk en de Waterlandpleinbuurt veel geluidshinder te verwerken krijgt over de snelweg heen. “De bewoners van Noord doen blijkbaar voor spek en bonen mee, want de gemeente Amsterdam luistert niet.” (Parool, 11 maart 2021)

Het is de spijker op zijn kop. Groen is bezig met energietransitie ten koste van het weinige natuurschoon dat het nog heeft en dan hebben we het nog niet over de windmolens als de slagers van het vogelbestand zowel op land als op zee. Daarover hoor je de Groenen nooit of te nimmer, terwijl toch iedereen met enig gezond verstand inziet dat je in het dichtbevolkte Nederland niet nog eens grootschalig kunt verindustrialiseren met windmolenparken.

De strijd om de windmolens is een ding, de strijd om het stikstof tot conservering van de natuur is een ander ding. Ook hier doet zich de vraag voor waar we mee bezig zijn? Je kunt in Nederland wel natuurgebieden willen conserveren zoals ze ooit geweest zijn, maar het gaat gewoon niet tenzij ten koste van de voedsel en landbouwproductie, de woningbouw en de infrastructuur aan wegen. 

 

Maar waarom zouden we de natuur willen behouden of terugbrengen zoals zij ooit is geweest? Natuur past zich aan, dat leert de natuurgeschiedenis ons, net als de mens aan het klimaat. De hele evolutietheorie van Darwin is er notabene op gebaseerd. Of geldt die theorie alleen maar voor het verleden en niet voor het heden? Ecologen zouden eens moeten nadenken over hun ideeën in verhouding met bde evolutietheorie in plaats van natuurdogma's op mens en maatschappij los te laten. Natuurnostalgie van ecologen is in een dichtbevolkt land als Nederland onmogelijk. Laten we ons concentreren op de natuurschoon dat we hebben als zijnde parken die voor natuur en recreatie dienen. De Hoge Veluwe is wat mij betreft daarvan een mooi voorbeeld.

WINDINDUSTRIEPARK IN DE POLDERS VAN OSS?

 

Wordt dit polderlandschap binnenkort ontsierd door windmolens of een zonnepanelen park? Foto: 28-05-2017

Het dicht of liever overbevolkte Nederland wordt in rap tempo vol gezet met windmolens en zonneparken. Allemaal om het klimaat te redden. Helaas kan Nederland op wereldschaal bezien weinig redden. Daarvoor is ons land veel te klein in oppervlakte en aantal inwoners. 
"Met ruim 17 miljoen inwoners vormen wij zo’n 0,02% van de wereldbevolking. Nederland komt daarmee op de 66ste plaats. De landen 1 t/m 65 omvatten totaal zo’n 6,5 van de 7,5 miljard aardbewoners. De bovenste 3 zijn China, India en de Verenigde Staten, samen goed voor 3 miljard inwoners. In Shanghai alleen al, wonen meer dan 23 miljoen inwoners. Ruim meer dan onze bescheiden 17,5 miljoen." (zie: Dwingend Advies)

In een brief van de gemeente lees ik dat men gaat verkennen of het mogelijk is om met molenvelden en zonneparken duurzame energie op te wekken in het open poldergebied tussen Oss en den Bosch. Het project krijgt de naam “Duurzame Polder”. Als burgers mogen we meepraten maar of dat zin heeft, weet ik niet. Bestuurders hebben zo hun eigen ideeën over meepraten.

Wat is de stand van zaken rond zonnevelden en windparken in Nederland? Een overzicht van oud ondernemer in zonne-energie Co Wilders. Hij maakt bij zijn berekeningen gebruik van cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek CBS, Stimulering Duurzame Energie SDI en Wikipedia.

In 2017 produceerden zonnepanelen 0,25% van ons totale energie verbruik, let op dus niet alleen het energiegebruik van huishoudens. Volgens Co heb je om 10% van ons energieverbruik te produceren ruwweg 150.000 hectaren nodig ofwel 140.000 voetbalvelden tenzij je alle zonnepanelen op daken kwijt kunt. 140.000 ha. is ruwweg evenveel als het totaal aantal hectaren natuurpark in Nederland. Dat is niet verwonderlijk. Zonnepanelen nemen veel ruimte in en ruimte is in ons dicht bevolkte land schaars en wordt met de bevolkingsgroei alsmaar schaarser. 

De bevolkingsdichtheid van Nederland is afgerond 411 inwoners per vierkante km. Ter vergelijking, de bevolkingsdichtheid van Duitsland is 225 en van Frankrijk 118, dat is slechts een kwart van Nederland! Het dun bevolkte Frankrijk heeft in plaats van windmolen parken  23 (CO2 vrije) kerncentrales.

Indrukwekkend polderlandschap bij de Lithse Ham, een belangrijke recreatieplas waar windmolens en zonnepanelen parken niet thuis horen. Foto: 11-07-2018

Zouden we op het idee komen om onze hele energiebehoefte met zonnepanelen op te wekken dan zou 43% van de Nederlands oppervlakte bedekt moeten worden met zonnepanelen en dan is het nog geen garantie voor voldoende elektriciteit. Immers in de winter heb je vanwege de lage zonnestand nog meer oppervlakte aan zonnepanelen nodig. Het gevolg zal een gevecht om ruimte zijn in ons dicht bevolkte land. Dat gevecht is al in volle gang zoals je in kunt lezen in dit artikel: "Een Groots Plan voor Drijvende Zonneparken verontrust natuurorganisaties."

Brengen windmolens misschien meer soelaas?  In 2017 leverden alle windvelden samen 0,78% van ons totaalverbruik aan energie. Een standaard windmolen van 3 megawatt en 130 meter hoog produceert per jaar 6.5 kWh. Dat lijkt meer dan het is want het rendement van een windmolen is laag. De gemiddelde productiefactor (de verhouding van geleverd vermogen en nominaal vermogen) van een windturbine in Nederland bedroeg over de afgelopen jaren 21 (±30)%. Deze lage productiefactor komt omdat het meestal niet hard genoeg waait om windturbines op volle toeren te laten draaien (Wikipedia, Windenergie). Om de totale elektriciteitsbehoefte van Nederland te dekken zijn daarom naar schatting 130.000 windmolens nodig. Een windmolen heeft ruime een halve hectare aan ruimte nodig. In totaal is dat 65 duizend hectaren aan grond die in beslag genomen gaat worden of de helft van al onze natuurparken.

The New Scientist schrijft het volgende over windmolens. "In juni en juli woei het op de Britse eilanden nauwelijks, zodat er 40% minder windenergie werd opgewekt dan in dezelfde periode daarvoor, en dat terwijl het aantal windmolens was gestegen. Weliswaar valt er aan die onzekerheden op termijn wel iets te doen als er betere beschikbare batterijen komen. Maar ook dan kan hernieuwbare energie wel eens minder voordelig uitpakken dan het lijkt." (New Scientist, januari 2019, Kernenergie, blz. 64)

Windmolens gaan maar 25 jaar mee. Daarna moeten ze ontmanteld worden. In een recent rapport van de Britse overheid stond een schatting van ontmantelingskosten van de 37 al geplaatste en in aanbouw zijnde off-shore windmolenparken in Britse wateren. De prijs voor het verwijderen van de benodigde infrastructuur, zoals betonnen funderingen, werd becijferd op 3,6 miljoen pond. "Met andere woorden energiekostenplaatjes verhullen vaak net zo veel als ze wel laten zien." (New Scientist, januari 2019, blz. 65)

Om een idee te krijgen van het "Grote Windmolen Monster"  heb ik op deze prent van RTV-Noord de Grote Kerk van Oss er bij gezet.

Volgens de informatie va de Gemeente Oss worden de  windmolens nog hoger. "De hoogte van een windmolen wordt uitgedrukt in een ‘tiphoogte’. Dit is de ashoogte van de windmolen, plus de lengte van een wiek. Moderne windmolens hebben een tiphoogte oplopend van 150 tot meer dan 210 meter. (Dat is bijna 4x zo hoog als de Grote Kerk van Oss, die 54 meter hoog is). Daarmee kunnen ze per stuk meer dan 2.100 huishoudens van stroom voorzien." (zie: Gemeente Oss Windenergie)

Om een idee te krijgen over de afmetingen heb ik het WindIndustriepark op deze plattegrond van Oss en omgeving in de verhouding van ongeveer5,5 km bij 4,5 km ingetekend ervan uitgaande dat de windmolen ongeveer 500 meter van elkaar moeten staan en dat Oss en den Bosch min of meer de gelijke hoeveelheid polder afstaan.

De Gemeente Oss heeft de opdracht om 25% van zijn energie  duurzaam op te wekken. Daarvoor "zijn ongeveer 80 windmolens van 2 á 3 Megawatt (MW) nodig. (bron:CE Delft – Oss energieneutraal in 2050)"  Hierboven staat te lezen dat 80 windmolens ongeveer 40 hectaren land nodig hebben, dat betekent een strook van 8 bij 5 km die vol komt te staan met windmolens of wel 80 Grote Kerken van 200 meter of daaromtrent hoog.

Waar kun je in de polder ten westen van Oss zoveel windmolens kwijt? Waar je ze ook zet, 80 van zulke hoogtemonsters zullen onherroepelijk het polderlandschap omtoveren tot een industrieel landschap. Het karakter van een open polderlandschap gaat daarmee definitief verloren. Geen weidse uitzichten meer over een polderlandschap met zijn weiden en wateren met daarboven de typisch Nederlandse luchten. De Grote Kerk als oriëntatiepunt als blikvanger van Oss zal achter deze hoogtemonsters in het niets verdwijnen.

Gezien de steeds schaarser wordende ruimte in Nederland, is het de vraag of het wel verstandig is om landhongerige energie voorzieningen aan te leggen als windindustrieparken. Waarom zouden we onze schaarse ruimte opofferen aan energie voorziening als het anders kan?

Er zijn alternatieven als schone gascentrales en kerncentrales op lange termijn. Bovendien hebben we hoe dan ook  elektriciteitscentrales nodig want een heel land vol zetten met molens en zonnepanelen kan niet. Welnu als we die gascentrales toch nodig hebben, kunnen we ze net zo goed volledig gebruiken. 

Maar er zijn meer nadelen aan windmolens. "Windenergie op land is nog niet rendabel en afhankelijk van subsidie", zo schrijft de gemeente Oss. Subsidie is een ander woord voor belastinggeld. Er gaat dus belastinggeld naar een onrendabele land-vretende voorziening waarvan men hoopt dat die ooit rendabel zal worden. Wanneer, dat is een kwestie van vertrouwen in de techniek van de toekomst. Het kan morgen zijn maar ook nooit.

Andere nadelen zijn volgens de Gemeente:

• Productie van geluid en slagschaduw.
• Risico op ongelijke verdeling van kosten en baten: nadelen voor de brede omgeving, maar (economische) voordelen voor een kleinere groep.
• Veel wettelijke beperkingen, windmolens mogen en kunnen niet overal worden geplaatst.

Het bovenste nadeel treft natuurlijk de direct omwonenden van het Windindustriepark. Het tweede nadeel treft alle belastingbetalers van Oss terwijl er enkelen aan gaan verdienen. Dat windmolens niet overal geplaatst kunnen worden is duidelijk, maar wie geeft de doorslag bij keuze van de plaats en de hoeveelheid? De plaatselijke bestuurders, de provincies, Den Haag of de burger? Tot nu toe is de burger verliezende partij zo blijkt uit berichten van elders.

Natuurlijk zijn er volgens de Gemeente Oss ook voordelen:

• Efficiënte vorm van duurzame energie: weinig molens leveren veel energie op.
• De goedkoopste vorm van duurzame energie in Nederland.
• Economisch interessant, er zijn meerdere initiatiefnemers in de markt.
• Opbrengsten kunnen worden gebruikt om gebieden een brede impuls te geven (social return via een gebiedsfonds)

Het eerste voordeel is maar hoe je het bekijkt. Een windmolen is niet zo rendabel als andere vormen van energievoorziening. Dat komt omdat het op land vaak niet hard genoeg waait of omdat er te weinig wind is, dus moet er altijd een voorziening zijn om de gaten in de energievoorziening op te vangen, tenzij de Ossenaren bereid zijn om als er geen wind is ook geen energie te gebruiken. 

Misschien is windenergie de goedkoopste duurzame energie maar of het een goedkope energie is, is dus maar zeer de vraag. We hebben gezien dat het subsidies nodig heeft. Daarnaast is er de vraag naar andere kosten: de bouw (is de productie van windmolens wel zo "schoon"?), de aanleg van kabels enz.

Zal straks de winterse rust van dit polderlandschap verstoord worden door zoevende 130 meter hoge windmolens? Foto: 23-01-2019

De vraag lijkt gerechtvaardigd of windmolens ruimtelijk, financieel en milieutechnisch verantwoord zijn. Als we dan persé schone energie willen uit overwegingen van behoud van de weinige natuurgebieden die we hebben in dit overbevolkte land moeten we onze elektriciteit misschien wel helemaal van elders laten komen. Energie in EU verband is dat iets om eens over na te denken in plaats van Nederland vol te zetten met windmolens?

Ik wil bijgevolg pleiten voor een geleidelijke energie transitie. Het is helemaal niet nodig dat Nederland in deze transitie als super dicht bevolkt land met een super klein aandeel in de totale wereldenergie haantje de voorste moet spelen. Er is tijd zat om het rustig aan te doen. 

"Elke fysicus kan weten dat een energievoorziening alleen op wind en zon totaal onmogelijk is. Aanbod-gestuurde energie, zoals zon en wind, is niet in staat om in de energiebehoefte van een groeiende wereldbevolking te voorzien. De energieprognoses van het Internationale Energie Agentschap (IEA) geven dat ook aan. De bevolking groeit en de energiebehoefte neemt navenant toe. De bekende voorraden fossiele brandstoffen, gas en kolen, zijn nog voor honderden jaren toereikend. We hebben dus voldoende tijd voor een geleidelijke energietransitie...."
Aldus emeritus-hoogleraar fysische chemie Kees de Lange

In Duitsland moet de politiek al terugkomen op eerdere beleidsvoornemens aangaande de "Energiewende". De reeds gemaakte kosten daar zijn 100 miljard en het einde is nog niet in zicht. (Zie: "Fiasco 'Energiewende'- Lessen voor België en Nederland.)

VELDSLAG OM SCHAARSE RUIMTE

 

©petrusnelissen

De veldslag om ruimte in Nederland wordt grimmig. Er zijn burgers die windmolens saboteren. Ze worden in de gaten gehouden door de Nederlandse anti-terreurdienst. De zogenaamde verduurzaming van Nederland gaat niet zonder slag of stoot. Begrijpelijk want Nederland is vol, heel erg vol.

Het lijstje hieronder van het aantal inwoners per vierkant kilometer laat zien dat Nederland het volste land van Europa is.

NEDERLAND     411,3
België                   376,4
Duitsland              225,7
Frankrijk               113,9
Denemarken         130,1
Italië                     206,2
Spanje                    96,8


Ondertussen blijven natuurvrienden en milieuclubs land en water opeisen voor allerlei natuuridealen. De Markerwaard, ooit bedoeld om meer ruimte te scheppen in de overvolle Randstad wordt nu omgebouwd tot een groot open water met eilandjes voor vogels en andere diersoorten. Dat er geen plek is om woningen te bouwen en de woningen daardoor steeds duurder worden, is niet de zorg van Natuurmonumenten. Net zo min als ze bezorgd zijn over de IJsselmeervissers, die kunnen ophoepelen. 


Natuurmonumenten maakt zich sterk voor natuur maar waar de mensen moeten wonen en werken is hun zorg niet aldus hun website. "Natuurmonumenten bezit en beheert meer dan 100.000 hectare Nederland. We maken ons sterk voor alle natuur die nog over is. En voor de nieuwe natuur die er nog gaat komen in Nederland. Niet alleen in de gebieden die wij beheren, maar ook daarbuiten. Want we gaan een stap verder. Op een manier die past bij het Nederland van nu." 


Schiphol, een bron van economische welvaart voor tienduizenden Nederlanders, ligt al jaren klem in dicht bevolkte gebied. Vliegen kan eigenlijk nergens meer zonder ergens burgers te storen. Met spoortrajecten is het al net zo. Burgers procederen jaren. De kosten van projecten worden zo de hoogte ingejaagd. Kunnen we Schiphol verplaatsen? Tot nu toe niet want zelfs verplaatsing van een deel van de vliegbewegingen naar Lelystad verstoort burgers elders in het land.

De zalm moet net als vroeger de Rijn op kunnen zwemmen en dus wordt de zeewering van het Haringvliet op een kier gezet. Dat de boeren maar moeten zien hoe te overleven met brak water, is hun zorg niet. Als de zalm maar terug komt. Wolven moeten in Nederland weer rond kunnen zwerven, bossen worden omgebouwd tot oerbossen met een soort oervee. In de duinen moeten herten rondlopen, de Waddenzee is verboden terrein voor de mens, de Oostvaardersplassen zijn een natuurreservaat. Ecoducten moeten natuurgebieden in heel Nederland met elkaar verbinden.

Nederland leeft nog steeds in de ontkenningsfase dat het een van de meest verstedelijkte landen in de wereld is dankzij de spectaculaire bevolkingsgroei sinds de Tweede Wereldoorlog, een verdubbeling in ongeveer 60 jaar tijd. De voorspelling is dat we in 2050 met 20 miljoen wonen. Dan zal er nog minder ruimte zijn voor natuur en toch moet Nederland groener worden. Rara hoe moet dat?

Laten we eerlijk zijn, je kunt niet terug naar de vroeger toen de bevolkingsdichtheid de helft was van wat ze nu is. Dat is valse romantiek tenzij de helft van de Nederlanders alsnog vertrekt naar elders wat natuurlijk niet gaat gebeuren. Integendeel, er wordt beweerd dat er nog meer mensen bij kunnen. De veldslag om schaarse leef en woonruimte zal harder worden.

Tot slot:
"VVD en CDA delen ook zorgen over bevolkingsgroei en demografische veranderingen. Als de bevolking groeit naar 20 miljoen Nederlanders in 2050, zoals het CBS verwacht, moet Nederland daar op inspelen, vinden zij. “Nederland komt voor klemmende vragen”, zei Buma, die de energievoorziening, een toename van eenpersoonshuishoudens en het verkeer noemde."
(citaat uit krantenartikel Trouw n.a.v. Prinsjesdag)