21. HET KAN VRIEZEN, HET KAN DOOIEN. DE RADICALE MILIEUBEWEGING

 

Greenpeace voerde in 1995 uitgebreid actie tegen plannen van Shell om het platform Brent Spar af te laten zinken. Onder druk van een boycot besloot het bedrijf daar toen van af te zien. Later bleek dat cijfers die Greenpeace had genoemd over de hoeveelheid olie die nog in het platform zou zitten, sterk overdreven waren.

Wat is de rol van de milieubeweging in het politieke spel om de klimaatverandering en de energietransitie? De beweging bestaat uit een veelheid van organisaties en groepen elk met een eigen visie en strategie. De grote clubs als Greenpeace, Milieudefensie, Urgenda en Wereld Natuurfonds hebben niettemin allemaal het alarmisme van het VN Klimaatpanel omarmd. 

Zij gaan van het ergste uit en dus moet er snel actie komen. Zij zetten alle kaarten op het zo snel mogelijk verlagen van het CO2 gehalte in de atmosfeer. Ze willen dat bereiken door een drastisch verbod op alle fossiele brandstoffen en in te zetten op elektrificatie van de wereld ofwel groene energie. Dat vereist een technologische verbouwing op wereldschaal die zijn weerga niet kent in de geschiedenis. De wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog is daarmee vergeleken kinderspel vooral omdat gerekend wordt op snelle maar immer onzekere technologische verbeteringen. 

“De toekomst wacht niet. En de klimaatcrisis ook niet. We hebben geen tijd meer voor uitstel of stilstand.” 

”Wij geloven dat een groene, duurzame wereld nodig, beter en haalbaar is. Samen met jou krijgen we dit voor elkaar. Wetenschappelijk onderzoek en vreedzame acties zijn onze instrumenten. Samen staan we niet langer machteloos en kunnen we duurzame systeemverandering in werking stellen.”

Greenpeace roept op tot actie, actie en nog eens actie. Actie genereert aandacht en dus inkomsten en die zijn nodig om weer nieuwe acties te voeren voor systeemverandering. Patrick Moore, voormalige oprichter en topbestuurder van de Canadese Greenpeace, meent dat Greenpeace al lang niet meer geïnteresseerd is in wetenschappelijke waarheid en analyse. Een nieuwe generatie wil slechts actie voeren om zo hun eigen bestaan en baan te rechtvaardigen. Actie om de actie.

Milieudefensie is al net zo alarmistisch bezig. De club is erin geslaagd via de rechter Shell te dwingen tot versnelde vergroening van de productie. Shell is van oudsher kop van jut van actiegroepen en milieugroepen. Voor het bijzonder gecompliceerde technologische en maatschappelijke omschakelingsproces op wereldschaal van fossiele brandstof naar totale groene electrificatie heeft milieudefensie geen oog.  Dat is niet hun zorg.

Milieudefensie kweekt openlijk schuldgevoelens aan bij het publiek. “Hoe geef jij onze aarde door? Die vraag stellen wij aan grote vervuilers en politici, ook na de verkiezingen. Want de toekomst van onze kinderen staat op het spel door de klimaatcrisis. Dus blijf niet aan de kant staan: doe met ons mee.” Met meedoen wordt doneren bedoeld. Schuldbesef en boete doen gaan samen.

Een andere alarmistische verzetsgroep tegen de opwarming van de aarde is Urgenda, die langs de weg van de rechter de staat dwong om de uitstoot van broeikasgassen versneld terug te dringen. Hun slogan is duurzaamheid. Een modieus begrip waar je alle kanten mee uit kunt zo kun je na 5 minuten reclame kijken vaststellen. Fossiel is niet duurzaam, zon en wind wel. Dat is natuurlijk onzin want die dingen moeten gemaakt worden, vervuilen het landschap en tasten de natuur aan maar dat wordt gemakshalve vergeten.

“Urgenda is de organisatie voor innovatie en duurzaamheid die Nederland samen met bedrijven, overheden, maatschappelijke organisaties en particulieren sneller duurzaam wil maken. Dat doen we aan de hand van onze visie 2030 met een concreet actieplan en projecten.”

Een vierde grote alarmistische speler op de activistische klimaatmarkt is het Wereld Natuur Fonds. Het WNF heeft zich op de klimaatkaart een belangrijke plek weten te veroveren door de alarmbel te luiden over het verband tussen klimaat en uitstervende diersoorten. Meer natuur is nodig om het huis te redden. Hoe je dat doet in het dichtst bevolkte land van Europa is het WNF geen zorg. Hetzelfde geldt overigens voor de ruimte die windmolens en zonnepanelen nodig hebben. Dat zijn landvreters, molens ook nog eens zeevreters.

“We beschermen al meer dan 60 jaar iconische diersoorten. Maar deze strijd gaat verder. Dit gaat om ons klimaat. Over ons gedeelde thuis. Dit gaat om overleven. En daarvoor hebben we méér natuur nodig want natuur is de oplossing voor de klimaatcrisis. Meer ijs op de Noordpool dat zonlicht reflecteert. Een biljoen geplante bomen in de Amazone. Meer walvissen in de oceanen die net zoveel CO2 op kunnen slaan als 1000 bomen. En meer uiterwaarden langs onze rivieren die water opvangen en vasthouden. Op naar een natuur-positieve trend wereldwijd én in Nederland. “

Dank zij het VN Klimaatpanel en de steun van politiek en media is de milieubeweging een politiek zeer invloedrijke beweging.

"De macht van de milieubeweging is groot, overal in de westerse wereld maar zeker in Nederland. Zo is de Klimaatwet die in 2018 is aangenomen - die politici aan de mast moest binden - opgesteld door de advocaat van Milieudefensie, Phon van den Biesen. De huidige Nederlandse wet is, op een paragraaf over de Derde Wereld na, bijna letterlijk de tekst die in 2008 door Van den Biesen is geschreven.

Ook op de Nederlandse televisie en in kranten, en dan vooral de kwaliteitskranten, heeft de milieubeweging een grote invloed. Vrijwel dagelijks nemen die het narratief van Greenpeace en co. over: dat de opwarming van het klimaat een ramp zou zijn en vervolgens dat het komt door fossiele brandstoffen." (Simon Rozendaal, 'Warme Aarde, Koel Hoofd', Amsterdam/Antwerpen 2019, blz. 160 en 161)

De milieubeweging is een tactische en strategisch effectieve beweging die erin geslaagd is om aan de een kant de politieke besluitvorming in Nederland voor een groot stuk naar zijn hand te zetten en aan de andere kant grote delen van de bevolking te overtuigen en (financieel) te mobiliseren ten gunste van hun doelstellingen.

(wordt vervolgd)

ZIJN KLIMAATCLUBS TE GOEDER TROUW?

 

Leiden milieudefensie, Greenpeace en Urgenda ons met hulp van de rechter als makke schapen naar een land van boswachters en schapenhoeders?

 

"Het nieuwe netto-nulrapport van het IEA bevat tal van concrete voorbeelden van opofferingen. In 2050 zullen we moeten leven met een veel lager energieverbruik dan nu. Ondanks dat hij rijker is, zal de gemiddelde persoon wereldwijd minder energie krijgen dan de gemiddelde arme van vandaag. We zullen allemaal minder energie krijgen dan de gemiddelde Albanese energieverbruiker in de jaren tachtig. We zullen ook rillingen in de winter van 19°C en snikhete warmte in de zomer van 26°C moeten accepteren, lagere snelheden op de snelweg en minder mensen die mogen vliegen." (aldus de Deense professor Bjorn Lomberg in een artikel 'Als we de klimaatverandering willen oplossen, hebben we eerlijkheid nodig.')

Het klimaatverdrag komt erop neer dat we vanwege de  klimaatdoelen minder economisch actief moeten worden en dat betekent armer. Vandaar ook de voortdurende boodschap die over ons wordt uitgestort dat we minder vlees moeten gaan eten, minder vliegen,  minder autorijden enz. We moeten gezellig in onze rijtjeswoningen zitten en af en toe onder leiding van een boswachter de zogenaamde natuur in.

Voor Nederland is het sowieso bijna onmogelijk om de klimaatdoelstellingen te halen. We hebben eenvoudigweg de ruimte niet. Op een paar kleine dwergstaten als Malta en Monaco na zijn wij het dichts bevolkte land van Europa met 517 inwoners per vierkante kilometer terwijl onze welvaart is gebouwd op een wereldhaven, een wereldluchthaven, grote en kleine industrie en niet te vergeten de intesieve landbouw.

Ter vergelijking: Duitsland heeft 224 inwoners per kilometer kwadraat en Frankrijk slechts 105. Denemarken heeft ook maar 136 inwoners per km. kwadraat. Die landen hebben meer ruimte voor windmolens, zonneparken en wat al niet meer. Is het een idee dat we daar ruimte huren?

Al die moeite terwijl de bijdrage van Nederland aan de werelduitstoot CO2 rond de half procent ligt. En toch worden we door Urgenda cum suis opgejaagd om land en zee vol te plempen met windmolens en zonnepanelen, biomassacentrales en nog meer van die wanhopige pogingen om vooral energie neutraal te worden. Van de politiek én Europa moeten we ook nog voorop lopen, terwijl het voor ons land veel voordeliger is om de kat uit de boom te kijken en de beginnersfouten aan anderen over te laten, de klimaatmachten.

De zonnepanelen komen uit China die dankzij moderne slavenarbeid ze goedkoop kunnen maken. Horen we daar Greenpeace, Urgenda en Milieudefensie over? Welnee, dat is hun zorg niet. Daar komt nog eens bij dat China 1171 (elf duizend honderd een en zeventig kolencentrales) gaat bijbouwen terwijl wij ze in Nederland vanwege klimaatvooruitgang moeten sluiten.

"Alleen voor China bedragen de kosten om netto nul te bereiken meer dan zeven tot veertien procent van het BBP. In plaats daarvan gebruikt China groene retoriek om westerlingen te paaien, maar streeft het naar ontwikkeling met 247 nieuwe kolencentrales. China stoot nu meer broeikasgassen uit dan alle ontwikkelde landen bij elkaar." (zie bovengenoemd artikel van Lomberg)

 
Dit allemaal overziende vraag ik me af of Milieudefensie, Urgenda en Greenpeace wel te goeder trouw zijn. Ik denk van niet. Ik denk dat ze willen dat we met z’n allen armer worden. Zij vinden dat het al lang mooi is geweest met onze rijkdom en welvaart. Waarom denk ik dat? Omdat ik nog nooit gehoord of gelezen heb dat ze zich ook maar enige zorgen maken over onze welvaart. 

Hun enige zorg is het klimaat. Ik vermoed dat ze in het verlengde van onze protestants-calvinistische schuldcultuur een grote schaapsstal en boswachterij willen maken waar we ’s avonds gortepap uit een pan eten en slapen in het hooi bij de dieren.