Posts tonen met het label greenpeace. Alle posts tonen
Posts tonen met het label greenpeace. Alle posts tonen

dinsdag 27 oktober 2026

DE TELOORGANG VAN DE PVDA. DEEL 19. HET EINDE VAN DE PVDA.

Voormalig Groen Links leider Jesse Klaver juicht uitbundig op het fusie congres met de PvdA (13 juni 2026)


De paarse kabinetten, een samengaan van de in wezen 3 liberale partijen VVD, D66 en PvdA onder leiding van PvdA leider Wim Kok (1994-2002) markeerden het einde van een tijdperk waarin Nederland een overwegend christelijk land was.


De komst van de paarse kabinetten werd gezien als een overwinning op het conservatieve “achterhaalde” christelijke mensbeeld. Eindelijk konden het homohuwelijk en euthanasie van staatswege geregeld worden. 


De wetenschap neemt de plaats van het geloof in. Men hulp van de wetenschap wordt Nederland nog maakbaarder, net als de Nederlander en zelfs zijn toekomst.


De sociaal-economische problemen worden door paars aangepakt maar er dient zich het nieuwe probleem, dat van de grote stroom asielzoekers en migranten.


De PvdA-er Paul Scheffer publiceert in 2000 zijn geruchtmakende essay waarin hij stelt dat de integratie op grote schaal mislukt en de politiek, zijn eigen partij voorop, wegkijkt. 


In 2001 opent Pim Fortuyn een keiharde aanval op paars waarbij hij de islam een achterlijke cultuur noemt en de breed onder de bevolking levende onvrede, vooral ook in de volkswijken met een brede PvdA aanhang, verwoordt. Volgens Fortuyn was de PvdA vervreemd van zijn achterban.


Uiteindelijk struikelt paars over een internationaal schandaal rond de val van Srebrenica waar Nederlandse blauwhelmen onder hoede van de VN bij betrokken waren. Het  kabinet Kok II ziet zich na het verschijnen van het rapport van het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (2002) over de val van Srebrenica, genoodzaakt af te treden. Ook de internationale orde is minder maakbaar dan men denkt.


De droom van het nieuwe maakbare Nederland verkeerde in een waar Grieks drama toen Pim Fortuyn bruut werd vermoord door een milieu activist. De hoop van veel kiezers dat Fortuyn het multiculturele drama zou kunnen aanpakken, vervliegt op een parkeerplaats bij het mediapark.


Maar zowel de kritiek van Paul Scheffer als van Pim Fortuyn wordt niet of nauwelijks te harte genomen. Integendeel, Fortuyn wordt weggezet als een populist of erger. De kosmopolitische PvdA elite houdt vast aan haar asiel en migranten beleid en opvattingen. 


Tot overmaat van ramp wordt de voormalige Greenpeace medewerker Diederik Samsom, een vooraanstaand kamerlid, na de blamage van Kok’s opvolger Ad Melkert de nieuwe partijleider.


Hij verzet de bakens nog verder en maakt van de PvdA een milieu en klimaat partij. Samen met VVD leider Rutte vormt hij een nieuw paars kabinet (Rutte II) zonder D66. Onder leiding van Samsom neemt de PvdA definitief afscheid van de sociaal democratie en verandert de PvdA in een groene partij.


De kiezers voltrekken het vonnis. Bij de verkiezingen in 2027 onder leiderschap van Lodewijk Asscher (voormalig vice-premier in kabinet Rutte II) en in 2021 onder leiderschap van Liliane Ploumen (een voormalig lid van Groen Links), behaalt de PvdA nog slechts een schamele 9 zetels in de Tweede Kamer. Een fusie met Groen Links maakt een einde aan het bestaan van de PvdA. 

donderdag 24 september 2026

DE TELOORGANG VAN DE PVDA. DEEL 12. DIEDERIK SAMSOM

Tussen 1995 en 2001 was Samsom werkzaam bij Greenpeace. Hij heeft geen enkele keer spijt gehad van acties waaraan hij heeft deelgenomen. "Maar er waren wel acties heel erg moeilijk, of slecht uitgevoerd."De PvdA'er heeft naar eigen zeggen geen strafblad. "Wel een vrij lange lijst van aanhoudingen en uitreikingen. Je wordt na een actie niet veroordeeld, je krijgt meteen een boete. Dan koop je het af, eigenlijk net als wanneer je door rood rijdt.” Hij verliet de organisatie omdat hij vond dat Greenpeace te weinig gedaan kreeg. "Ik zat op de publieke tribune na een actie die zo succesvol was dat er een debat van kwam, maar er gebeurde echt niks in de Tweede Kamer." Samsom verwacht niet dat zijn achtergrond als milieuactivist een probleem voor hem zal worden. RTL Nieuws



Job Cohen hield het politieke avontuur voor gezien. Hij meende niet aan de hoge verwachtingen te kunnen voldoen. In de Tweede Kamer was hij niet de man met de scherpe tong en de gevatte antwoorden. Met straatvechters als Wilders in debat gaan, was niet zijn ding. Dat is een tekortkoming die de media een gebrek aan aanwezigheid noemden.


Samsom, intussen een ervaren politicus als lid van de PvdA fractie in de Tweede Kamer, stelde zich kandidaat voor het partijleiderschap. Hij won de ledenraadpleging met 54% van de stemmen. Ronald Plasterk kreeg bijna 32%. Samsom verklaarde dat als de PvdA de grootste partij zou worden hij premier wil worden en in het geval de PvdA in de regering zou komen, hij fractieleider zal blijven. Samsom laat hiermee weten dat hij weet wat hij wil. Zijn ambities rijzen openlijk hoog.


Met Samsom had de partij een nieuw type leider. Wim Kok was een voormalig vakbondsman, Bos een bedrijfsmanager bij Shell, Cohen een klassieke bestuurder, Samsom een voormalig Greenpeace activist. Geen wonder dat met Samsom klimaat en milieu een sprong omhoog maken op de politieke prioriteitenlijst van de PvdA.   


Samsom maakt uiteindelijk van de sociaal-democratische PvdA met een groen randje een groene partij maken met een sociaal-economisch randje. Wat onder Kok was begonnen, werd door Samsom voltooid. De PvdA als de partij die naar de werkmensen luistert en naast hen staat en politiek bedrijft om hen een waardige plek in samenleving en maatschappij te geven, is de partij geworden van de hoger opgeleiden die mens en maatschappij terugbrengen tot wetenschappelijk hanteerbare en meetbare grootheden en solidariteit terugbrengen naar paternalisme en materialisme.


Niettemin wordt Samsom nog gezien als de erfgenaam van de sociaal-democratie. Als moderne, jonge debater met losse boord weet hij 38 zetels binnen te halen. Daarmee werd hij een goede tweede. Rutte als aanstichter van het intussen mislukte gedoogkabinet wist wonderbaarlijk genoeg zijn mislukking om te zetten in een winst van 41 zetels.


Wilders en Verhagen werden daarentegen afgestraft voor de mislukking van het gedoogkabinet. Wilders verloor 9 zetels, Verhagen 8. Wilders bleef met 15 zetels een rekenkundige middenpartij net als trouwens de onmachtige SP.

Het CDA werd met 13 zetels nog net geen kleine partij, net als D66 met 12 zetels. De uitslag maakte rekenkundig een twee-partijen-kabinet VVD-PvdA mogelijk. Met 79 zetels heb je een redelijke meerderheid als iedereen zich aan de afspraken houdt. 


Samsom en Rutte zijn uit hetzelfde hout gesneden. Ze weten wat ze willen en zijn pragmatisch zodat ze niet struikelen over ideologische opvattingen. Rutte werd uiteraard minister president en Samsom bleef als bewaker van fractie en de politieke lijn fractieleider. Lodewijk Ascher werd PvdA vice-premier en minster van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.


Het regeerakkoord van Rutte II, “Bruggen slaan” berustte op 3 pijlers: de schatkist op orde brengen, eerlijk delen en duurzame groei. Belangrijk waren de bezuinigen en lastverzwaring van 16 miljard, fasering hypotheekrente aftrek, verhoging van de AOW leeftijd,  verhoging van het eigen risico in de zorg en overheveling van ondermeer jeugdzorg naar gemeenten.


Dat duurzaam de nieuwe politieke prioriteit en slogan was, werd bevestigd met de totstandkoming van het “Energieakkoord voor duurzame groei”. De politiek agenda zou voortaan draaien om milieu, klimaat en duurzaamheid. Een politieke nieuwigheid was ook de manier waarop het akkoord tot stand kwam. Geen klassiek polderen van overheid met alleen vakbonden en werkgevers maar flink uitgebreid met milieu-, klimaat- en natuur-organisaties, tezamen een veertigtal. 


In het akkoord wordt voorzien in de sluiting van kolencentrales, de bouw van windmolens te land en ter zee, zonnepanelen, energiebesparing en het terugschroeven van de gaswinning in Groningen. Duurzaamheid wordt het nieuwe politieke toverwoord voor de maakbaarheid van de samenleving tot wel honderd jaar vooruit.


Den Haag wordt de alomvattende regisseur van de toekomst van Nederland en zijn inwoners. Nederland nadert met zijn planbureau’s en polderakkoorden de centraal geleide economie met intact lating van kapitalistische economie en vrije marktwerking. 


De eerste stappen daartoe werden al meteen na de Tweede Wereldoorlog gezet met de oprichting van het Centraal Plan Bureau in 1947. De eerste directeur  was macro-econoom, Nobelprijs winnaar en social-democraat Jan Tinbergen. Tijdens het meest progressieve kabinet van Nederland ooit, het enige kabinet Den Uyl, werd het Sociaal en Cultureel Planbureau (1973) opgericht. In 2008 volgde de oprichting van het Planbureau voor de Leefomgeving. 


Den Haag is voortaan de regisseur op zo goed als alle levensgebieden van de burgers. Politieke besluitvorming en bestuur worden verwetenschappelijkt daarbij gesteund door een groeiende hoeveelheid hoger opgeleide ambtenaren. De politieke agenda wordt langs wetenschappelijke weg vastgesteld. Kiezers en burgers staan daarbuiten en kijken ernaar of toch niet?


woensdag 3 juni 2026

MILIEU POPULISME: DE OORLOGSKAS VAN SHELL


Onlangs is Greenpeace opnieuw een actie begonnen tegen Shell. Voor milieu actiegroepen als Greenpeace is Shell de grootste kop van jut van alle koppen van jut die er op deze aardbol te vinden zijn. 

“Terwijl de benzineprijs in ons land op Bevrijdingsdag een historisch record van €2,64 per liter bereikte, klotst het geld bij Shell en andere oliebedrijven tegen de plinten. “De prijs van olie en gas is opgedreven door de illegale oorlog in Iran. Shell en consorten strijken miljarden winst op over de rug van onschuldige slachtoffers en de winst wordt betaald door burgers aan de pomp. Dat is asociaal en moet stoppen”, aldus Wouter Lemm van Greenpeace Nederland.”  (Greenpeace) 

Taalgebruik dat voor geen enkele populistische club onderdoet. Goed voorbeeld doet volgen. Jesse Klaver spreekt van de oorlogskas van Shell net als partijgenoot Diederik Samsom (de man die de PvdA kapot heeft gemaakt) en uiteraard voormalig maoïst Jimmy van Dijk. 

Milieudefensie is van hetzelfde laken een pak. Daar voert men sinds 2018 rechtszaken tegen Shell. Uit naam van het klimaat moet Shell stoppen met olie en gaswinning alsof niet miljoenen mensen voor vervoer en werk afhankelijk zijn van olie en gas. 

Hoewel Shell zijn hoofdkantoor naar Engeland heeft verplaatst, bezorgt het de staatskas nog vele miljarden.  Shell draagt op 3 manieren direct bij aan de inkomsten van Nederland:

- Aan directe belastingen 433 miljoen (inclusief aandeel NAM)

- Uit loonheffingen , BTW en accijnzen op brandstoffen 5,1 miljard.

Er werken bij Shell ruim 8000 mensen die belasting betalen. 

Grote pensioenfondsen als ABP en PFZW hebben Shell aandelen in hun portefeuille. Hoeveel precies is moeilijk te zeggen maar het zal duidelijk zijn dat via deze pensioenfondsen Nederlandse werknemers voordeel hebben van de dividenden die Shell aan zijn aandeelhouders uitbetaalt.

woensdag 23 april 2025

DE EEUWIGDURENDE STIKSTOFELLENDE

 

Greenpeace an andere milieu organisaties brengen het stikstofprobleem voortdurend onder de aandacht als een crisis, een crisis die onze natuur bedreigt. In de praktijk valt het allemaal mee. Wie door natuurgebieden wandelt en fiets ziet de natuur nauwelijks veranderen. De veronderstelde crisis is gebaseerd op de achteruitgang van ecosystemen maar een ecosysteem is een constructie, een model waar de natuur zich nooit al zal houden. Beter is het om Nederland te zien als een verstedelijkt gebied waarin natuurgebieden parken zijn die onderhoud en aandacht vereisen . Volgens het CBS doen we dat nog altijd goed.

Het Nederlandse gehannes met de stikstofnorm lijkt veel op het gehannes van Trump met zijn handelstarieven. Alleen is de omvang van de schade bij Trump vele malen groter dan die van de stikstofnorm. 

Er zijn twee kampen rond stikstof, afhankelijk van wat je het belangrijkste vindt en waar je werkt en woont. Zij die werken met en wonen in de natuur zoals boeren en zij die zich ontspannen in de natuur voornamelijk stadslui. De eersten zijn de rekkelijken, de tweeden de preciezen.


De rekkelijken zien ook milieu en gif problemen maar zoeken naar praktische oplossingen. De stikstofnorm is door de politiek vastgelegd ter bevordering van het herstel van de natuur, een zo op het oog redelijk idee maar moeilijk in de praktijk te brengen. Het hangt er maar van af waar je heen wil en hoe belangrijk je natuur vindt.


“Over en hoe, wat en waarom van natuurherstel is veel discussie. Sommigen bepleiten actief menselijk beheer zoals het verwijderen van exoten, terwijl anderen een minimum aan menselijk ingrijpen voorstaan. Niet iedereen is ervan overtuigd dat natuurherstel de grote investeringen waard zijn, anderen twijfelen aan de effectiviteit. Daarnaast wordt wel gesteld dat het moeilijk is om een vast referentiepunt te hanteren omdat ecosystemen zich nu eenmaal ontwikkelen, zeker in een tijd van klimaatverandering.” (Natuurherstel) 

Wie een fiets herstelt weet wat hij moet doen zodat je er weer me kunt fietsen. Maar natuur is geen fiets. Hoe weet je wanneer de natuur is herstelt en welke natuur? Er zijn mensen die terug willen naar de natuur van voor 1800 maar dat is onzin. Sindsdien is de Nederlandse bevolking toegenomen van 2 miljoen tot 18 miljoen, 9 keer zoveel! Wie de natuur wil terug brengen naar 1800 moet beginnen met 16 miljoen Nederlanders elders te vestigen.

De natuurliefde heeft tot een krankzinnige stikstofnorm geleid. Dat zeg ik niet, maar Simon Rozendaal, een gerespecteerd chemicus en columnist.

Pakweg de drol van een grauwe gans. Zo weinig stikstof (0,07 gram per hectare per jaar) mogen bedrijven ­deponeren bij natuurgebieden. In Duitsland is dat 300 gram, in Denemarken 700. Onze norm is ruim 4.000 keer zo streng als die in Duitsland en 10.000 keer de Deense, voorwaar toch geen bananenlanden. Neem Rottumerplaat. Op dat eiland in de Waddenzee woont geen hond. Er zijn geen Hoogovens, er is geen auto, geen boer. Toch overschrijdt Rottumerplaat de stikstofnorm. Dat toont aan dat er iets niet deugt. Nou zijn wel meer normen raar in Nederland (PFAS, pesticiden), maar de stikstofnormen zijn meer dan raar. Ze zijn – sorry, er is geen beter woord voor – krankzinnig.

Staat onze natuur er slecht voor zoals Greenpeace en de rechter beweren? Volgens het CBS niet. De biodiversiteit is sinds 1990 met 13% gestegen ondanks dat we een van de dichtst bevolkte landen van Europa zijn.

En dan nog dit. Al die stikstofallergische plantjes komen in heel Europa voor waarom moeten die dan ook persé in ons land voorkomen? 

dinsdag 11 februari 2025

THE MIRACULOUS TRANSITION OF MR. SAMSOM

 

Een spotprent van petrus



Ik heb grote moeite om interviews met Samsom te lezen. Ik beschouw hem als de hoofdverantwoordelijke van de sloop van de PvdA als volkspartij. Hij heeft van de PvdA een klimaatpartij gemaakt met hulp van Rutte. Het was een strategische zet van Rutte om met Samsom het regeerakkoord te sluiten. Dat was het begin van de ondergang van de PvdA. 


Samsom, verblindt door zijn ego en zijn klimaatambities, stapte in de politieke val. Dat Rutte de PvdA naar de ondergang leidt kun je hem als VVD aanvoerder niet kwalijk nemen. Helaas heeft hij daar de politiek in Nederland geen dienst mee bewezen. De PvdA is sindsdien uit het politieke midden verdwenen. Waarschijnlijk zal de partij ter zijner tijd ook ophouden te bestaan. 


Samsom was na zijn verdwijning als partijleider van de PvdA helaas niet van het toneel verdwenen. Hij werd weer op het toneel gezet door een andere zeer ambitieuze PvdA’er. Frans Timmermans benoemde hem tot zijn adjudant, niet beseffende dat deze hem in de val van de klimaatambitie zou laten lopen. Dankzij Samsom werd Timmermans de ideale slippendrager van de klimaatideologie, de Europese man van de Green Deal.


Nu zijn we getuigen van de langzame ondergang van Frans Timmermans als partijleider van de stuiptrekkende PvdA. Samsom heeft zich opnieuw gewurmd in een maatschappelijk belangrijke post als vice-president van de Gasunie, overigens tegen de regels van de EU.


De Gasunie beschouwt zich als het toekomstige groene netwerk van Nederland. Nu transporteert het nog aardgas maar dat zal in toekomst groen gas worden en waterstof. De Gasunie in het hart van de energietransitie. Daar voelt Samsom zich thuis maar of dat ook goed is voor de toekomst van Nederland is de vraag.


Uit een interview met het FD rijst in ieder geval het beeld op van de man die nog steeds heilig gelooft in de energietransitie ondanks dat het spaak loopt met de warmtenetten, de elektriciteitsnetten, de dure waterstof, de hoge energiekosten enz.


Maar daar heeft Samsom lak aan. Hij draait de kar om door te dreigen dat Nederland ten onder gaat als het niet zijn groene visie volgt. Dreigementen dat is wat de klimaataanhangers en hun volgers doen. De mensen bang proberen te maken met ijsberen die verdwijnen, koraalriffen die afsterven, gletsjers die smelten en rampen.


Dat hij de EU niet mag belobbyen, vindt hij niet erg. Hij mag immers heus wel gaan eten met “zijn collega’s” en ze ontmoeten in netwerken. Kortom, de Greenpeace man is niet voor een gat te vangen.


Wat is volgens Samsom het antwoord op het beleid van Trump? Meer groene industrie zoals het rapport Draghi voorstelt. Voor 800 miljard per jaar gaan we het redden. Eurobonds kunnen daar bij helpen. Zijn geloof in de techniek en toekomst is ondertussen een heilig geloof geworden zo blijkt uit zijn antwoord op de vraag of het niet beter is voor de samenleving om die 1,5 graad opwarming los te laten.


‘Ik denk dat het niet nodig is om los te laten. De CO₂-uitstoot piekt dit jaar en gaat daarna alleen nog maar naar beneden voor de rest van de geschiedenis van de mensheid. Dan zal blijken dat het fossiele tijdperk maar een heel korte periode in ons bestaan was.’ (FD 23 januari 2025)


PS. 

Waar hij het vandaan haalt dat de CO2 dit jaar piekt, wordt uit het interview niet duidelijk. Volgens de metingen op Manou Loa neemt de hoeveelheid CO2 partikels per miljoen in de atmosfeer nog steeds toe. Sinds januari vorig jaar zijn er weer 4 partikels bij gekomen.


De temperatuurafwijkingen op wereldniveau die sinds 1979 door satellieten gemeten worden, staan volgens de laatste meting (januari 2025) daarentegen nog steeds op 0,15 graad Celsius ofwel 1,5 per honderd jaar. Zie de rapportage op de website van Roy Spencer .

woensdag 20 april 2022

50. HET KAN DOOIEN. HET KAN VRIEZEN. KERNAFVAL

 


Het grote gevaar van kernenergie zit hem niet zozeer in de risico’s op een ongeluk of ramp maar de opslag van het afval, een probleem waar de industriële samenleving sowieso mee worstelt.  Kernafval neemt daarin een bijzondere plaats in vanwege de hoeveelheid straling die gevaarlijk is voor mensen. 

Voor Greenpeace is geen enkele twijfel mogelijk dat die straling levensgevaarlijk is. Zij vergroten het probleem door alle afval als gevaarlijk te bestempelen en het risico op een ramp te benadrukken. Greenpeace jaagt zijn lezers angst aan.

“Kerncentrales gebruiken uranium als brandstof. Er is in de bijna 70 jaar kernenergie wereldwijd al zo’n 400.000 ton aan hoogradioactief afval geproduceerd waar we niet van weten wat er mee te doen – dat is zo’n 150 km aan vrachtwagens vol met een onoplosbaar en gevaarlijk probleem.  Veel ervan ligt opgeslagen in waterbassins die continu moeten worden gekoeld. Als die koeling wegvalt, kan dat tot een ramp leiden. Geen enkel land heeft tot nu toe een definitieve oplossing voor dit afval. “ 

Milieudefensie van hetzelfde laken een pak. Ook zij jagen hun lezers zoveel mogelijk angst aan. 

“Kerncentrales leveren maar weinig kernafval op. Maar dat afval moet tot wel 240.000 jaar van de buitenwereld afgesloten bewaard worden. Dus als bijvoorbeeld de Neanderthalers kerncentrales hadden gehad, zaten wij nu nog met hun afval opgescheept. Dat afval moet al die tijd veilig opgeslagen blijven. En bewaakt. Er is wereldwijd nog geen plek gevonden waar dat veilig kan.”

Het Internationaal Atoomenergieagentschap dat samen met de Europese Commissie en het Nucleaire Energieagenschap wereldwijd de cijfers bijhoudt over productie en opslag van radioactief afval, geeft heel wat meer genuanceerde informatie.

“Volgens deze cijfers waren er tot en met 2016 wereldwijd bijna 38 miljoen m³ vaste radioactieve afvalstoffen geproduceerd. Hiervan was meer dan 80% als reeds (definitief) afgevoerd aangemerkt en de rest bevond zich in tijdelijke opslag. Radioactief afval met de hoogste radioactiviteit en/of met de langste halfwaardetijd (HLW) vormt het kleinste deel van de vaste radioactieve afvalstoffen wereldwijd (ca. 0.08% van totaal vrijgekomen en 0.41% van totaal opgeslagen), maar is nog niet voorzien van een definitieve afvoer.” (Wikipedia: radioactieve stoffen)

Wetenschappelijk gesproken valt het afvalprobleem mee. “Wanneer men kernafval een eeuw bewaart (bijvoorbeeld in een bunker zoals van de COVRA in Borssele), is 90 % van de straling verdwenen. De radioactiviteit die resteert, is te vergelijken met wanneer u in het ziekenhuis wordt doorgelicht. Dat is wel riskant - het verhoogt de kans op kanker - maar wel een risico waarmee we kunnen omgaan. Je kunt het afval dan veilig onder de grond opbergen. Het afval heeft na een paar eeuwen immers ongeveer dezelfde straling als het oorspronkelijke uraniumerts en dat heeft per slot van rekening miljoenen jaar onder de grond gezeten zonder dat het bewaakt werd door gewapende beveiligers of dat er waarschuwingsborden in twintig talen bij stonden.” (Simon Rozendaal in EW van 2 april 2022)

Kernafval behoort tot de aanvaardbare risico's die bij een geïndustrialiseerde samenleving horen zoals ook daar zijn vliegen, autorijden, ruimtevaart, operatief ingrijpen, medicijnen met bijwerkingen, vaccinaties enz. enz. 

De alternatieven voor energievoorziening zoals de door Greenpeace en Milieudefensie gepromote windmolens en zonnepanelen hebben ook ene afvalprobleem. Zo weet men zich nog geen raad met versleten wieken. Die zijn niet te recyclen zodat ze voorlopig ook maar begraven worden.  

“Voor drie van de belangrijkste onderdelen van het klimaatbeleid, te weten windmolens, zonnepanelen en elektrische voertuigen, geldt dat er de komende jaren een groot afvalprobleem gaat ontstaan. Voor alle drie geldt dat:
er zeer grote aantallen van nodig zijn;
de levensduur relatief kort is;
de gebruikte materialen voor een groot deel niet herbruikbaar zijn.

De materiaalbehoefte is voor alle drie bijzonder groot en daarmee ook het afvalprobleem. Voor zonne- en windenergie geldt dat de materiaalbehoefte zeker 10 keer zo groot is als bij energiewinning met fossiele brandstoffen. Een groot deel van de grondstoffen is niet te hergebruiken. Het woord hernieuwbaar voor deze energiebronnen is daarom ook minder gelukkig gekozen; ze verbruiken weliswaar geen brandstoffen, maar wel grote hoeveelheden grondstoffen. Onderstaande grafiek geeft een indicatie van het materiaalgebruik van CO₂-arme energiesoorten.”

Voor één windturbine is zo'n 900 ton staal, 2.500 ton beton en 45 ton kunststoffen benodigd. Alleen het staal is relatief goed te hergebruiken. De gewapende betonvoet kan alleen maar met betonbrekers omgezet worden in kleine brokjes betonpuin (betongranulaat). Hiervoor zijn zware machines nodig die veel energie verbruiken. . . Het grootste afvalprobleem van windmolens heeft te maken met de wieken van de molen. Deze zijn grotendeels gemaakt van kunststoffen: een mengsel van glasvezel of carbonvezel met composietmateriaal. Door deze gemengde samenstelling is het materiaal erg moeilijk te recyclen. Het storten van de bladen is in Nederland niet toegestaan, maar in grote delen van de wereld gebeurt dit wel.”
(zie: klimaatfeiten.nl) 

Vergelijk dit eens met het afzinken van het Shell olieplatform De Brentspar in de Noordzee waar Greenpeace indertijd zo een kabaal over gemaakt heeft. Naderhand bleek tot schande van Greenpeace  dat ze het ook nog eens glad mis hadden. Olieplatforms stellen niets voor vergeleken met wat er nu op zee wordt neergezet aan windmolens. Maar daar horen we Greenpeace niet over.

(wordt vervolgd)

woensdag 20 oktober 2021

24. HET KAN VRIEZEN, HET KAN DOOIEN. CO2 OPSLAG EN AFVANG

 
CO2 opvangen en omzetten: SEDMES- en SEWGS-technologie

Rond de opwarming van de aarde is een panieksfeer geschapen die er toe kan leiden dat het leven van mensen overhoop wordt gehaald onder verwijzing naar een toekomst die niemand met enige zekerheid kan voorspellen.

Een mooi kleinschalig voorbeeld daarvan zag ik op TV.  De wijk Jericho in Amersfoort dreigt gesloopt te worden. Vanwege de nieuwe klimaateisen is renovatie niet meer te doen. De meeste bewoners wonen al hun leven lang in de wijk en worden nu ontworteld door een paniekerig beleid over wat misschien komen gaat. Zo maak je vanzelf klimaatslachtoffers.

Wat voor de Jerichowijk geldt, geldt ook voor de energietransitie. Je kunt niet van de ene dag op de andere overschakelen naar groene stroom, miljoenen elektrische auto’s, miljoenen huizen ombouwen, nieuwe hoogspanningskabels aanleggen,  alle transport electricificeren enz. De technologische oplossingen voor al die omschakelingen zijn nog niet eens voorhanden!

Als dan volgens de klimaatpessimisten vanwege een teveel toch CO2 uit de lucht moet worden gehaald dan is opslag van CO2 in lege gasbellen, putten enz. misschien wel een goeie tussenoplossing. Uiteraard wil de radicale milieubeweging daar niks van weten. Voor hen kan het allemaal niet snel nog gaan.

“Goed dat er miljarden euro’s beschikbaar wordt gemaakt voor klimaat, we hebben namelijk nogal een inhaalslag te maken. Daarmee kunnen we groene waterstof verder ontwikkelen en ook meer windmolens op zee mogelijk maken. Maar het is onverteerbaar dat het demissionaire kabinet van plan is grote vervuilers toe te staan dat zij nog meer CO2 dan eerder afgesproken gesubsidieerd onder de Noordzee mogen stoppen.” (aldus Greenpeace op zijn website)

Verstandiger mensen dan Greenpeace denken daar heel anders zoals o.a. bij het befaamde en uiterst deskundige TNO.

“Afvang van CO₂ is voorlopig het enige alternatief voor veel sectoren om de hoeveelheid broeikasgassen te verminderen. Bedrijven zijn namelijk nog geruime tijd afhankelijk van fossiele brand- en grondstoffen voor hun productieprocessen. TNO werkt met industriële en wetenschappelijke partners in binnen- en buitenland aan methoden om CO₂ vroeg in het proces te verwijderen (pre-combustion) of na verbranding van gas, kolen of afval uit rookgassen af te vangen (post-combustion). Waar mogelijk wordt de CO₂ vervolgens hergebruikt of ondergronds opgeslagen.” (website TNO)

TNO werkt aan enkele praktische succesvolle projecten voor CO2 afvang.

“De expertise van TNO heeft in Duiven bijgedragen aan een wereldprimeur voor AVR, namelijk het op zeer grote schaal afvangen van CO₂ uit hun afvalenergiecentrale. TNO had met behulp van een zelf ontworpen en gebouwde mobiele installatie op locatie proeven gedaan met afvang van CO₂ uit verschillende rookgassen. Op basis van de uitkomsten en ontwerpadviezen van TNO heeft AVR een afvanginstallatie laten bouwen die twaalf ton per uur kan afvangen. De CO₂ gaat vervolgens naar tuinders voor groei van hun gewassen. Dat betekent daar weer CO₂ reductie omdat er nu geen aardgas verbrand hoeft te worden.”

“In de Rotterdamse haven zijn grootscheepse plannen voor transport van afgevangen CO₂. Havenbedrijf Rotterdam, Gasunie en EBN werken hiertoe samen in het Porthos-project. Op dit moment gebruikt de industrie veel waterstof, vooral voor hoge temperatuur processen, door aardgas te verbranden. Porthos voorziet in een nieuw stelsel van pijpleidingen waar bedrijven uit de haven op kunnen aansluiten om hun afgevangen CO₂ te transporteren naar lege gasvelden onder de Noordzee. Een vergelijkbaar plan, Athos, is er voor het Noordzeekanaalgebied.”


Waarom verzetten Greenpeace en andere milieu organisaties zich tegen deze nieuwe door TNO ontwikkelde technieken? Ze zijn bang dat er dan niks terecht komt van de energie transitie? Angst en nog eens angst is hun drijfveer, niet dat ze meteen van de boot springen, dat nu ook weer niet. Maar angst helpt zieltjes winnen, de portemonnee van de club gevuld te krijgen. Greenpeace is een Groene Kerk die zijn gelovigen het liefst angst aanjaagt die je vervolgens kunt afkopen met een gift.

Ze zijn er zelfs in geslaagd om CO2 als een "vervuilend gas" af te schilderen terwijl zonder CO2 geen graspietje of bloemetje kan groeien. Daarover de volgende keer.


(wordt vervolgd)

woensdag 13 oktober 2021

23. HET KAN VRIEZEN EN DOOIEN. DE IJSBEER SAGA

 

Een geliefde foto bij de milieubeweging. Een hongerige, magere ijsbeer die zo te zien wanhopig op zoek is naar voedsel als gevolg van het smelten van het ijs op de Noordpool. De werkelijkheid is dat er nog nooit zoveel ijsberen zijn als nu.

De ijsbeer saga als leugen voor bestwil is misschien wel het treffendste voorbeeld hoe de milieubeweging te werk gaat om het publiek te mobiliseren voor hun doelstellingen en tegelijk geld op te halen. Het heette dat de de ijsbeer bezig was uit te sterven als gevolg van het smeltende ijs op de Noordpool. Op TV en in de kranten zagen we aandoenlijk magere, hongerige ijsberen zwerven over land wanhopig op zoek naar voedsel terwijl ijs en sneeuw zo broodnodig voor zijn leefomgeving, als sneeuw voor de zon bezig was weg te smelten.

Het beeld van de zielige knuffel van een ijsbeer is een ideaal icoon van de klimaat ontaarding, van de opwarming van de aarde, tegelijk aandoenlijk én een waarschuwing. Als we niets doen aan de opwarming van de aarde staat ons hetzelfde lot te wachten als dat van de hongerige ijsbeer. Wie de ijsbeer redt, redt zichzelf. Hoe de ijsbeer te redden? Door te doneren aan een milieuorganisatie.

Vijftien jaar geleden kreeg de ijsbeer een beschermde status niet vanwege klimaat en smeltend ijs maar als gevolg van te intensieve jacht. Sinds de beschermde status van de ijsbeer gaat het goed met hem.
 
“In 2005, the official global polar bear estimate was about 22,500. 

Since 2005, however, the estimated global polar bear population has risen by more than 30% to about 30,000 bears, far and away the highest estimate in more than 50 years. 

A growing number of observational studies have documented that polar bears are thriving, despite shrinking summer sea ice. 

By September 2007 sea ice extent was about 43% less than it had been in 1979 – a decline not expected until mid-century, and every year after was almost as low, or lower. 

Yet no more drowned polar bears were documented, no more bears than normal starved to death, no unusual spikes in cannibalism occurred, and not a single polar bear population was wiped out. 

New scientific evidence suggests that loss of summer sea ice, regardless of the cause, is not a major risk for polar bear survival. “

( “As Polar Bear Numbers Increase, GWPF Calls For Re-assessment Of Endangered Species Status, 27/02/17” , website van de Global Warming Policy Foundation 

Er is dus niets aan de hand met de ijsbeer. Er zijn er zelfs meer dan ooit. De ijsbeer blijkt met gemak het smeltende ijs en de sneeuw te kunnen overleven. Misschien wel een mooi voorbeeld voor ons mensen. Met aanpassing aan de klimaatverandering en de opwarming van de aarde valt misschien wel goed te leven. 

Ondanks deze onthutsende cijfers houdt het Wereld Natuur Fonds vol dat de ijsbeer wel degelijk bedreigd wordt, niet nu maar straks in 2050. “Aantal ijsberen in 2050 met 30% afgenomen. Het smeltende zee-ijs als gevolg van klimaatverandering is een sterke bedreiging in de toekomst voor dit grootste roofdier ter wereld.” 

Waarom handhaaft het WNF deze voorspelling? Ik vermoed omdat de ijsbeer het ideale knuffeldier is om de klimaatverandering als bedreiging af te schilderen en er meteen donateurs mee te winnen die begaan zijn met zijn lot.

Bij Greenpeace heet het niet meer dat de ijsbeer uitsterft maar dat hij een moeilijk leven heeft als gevolg van de opwarming. “Het Noordpoolgebied is het thuis van de ijsbeer. Hij jaagt hier op zeehonden, vissen en witte dolfijnen. Door klimaatverandering smelt het ijs en moeten de beren te vaak en te ver zwemmen om te jagen. Ze komen steeds minder ijsschotsen tegen om op te rusten. Soms raken ze zo vermoeid dat ze verdrinken. Om klimaatverandering te stoppen moeten we schone energie opwekken en die slim gebruiken.”

Het staat er echt. De ijsbeer moet als gevolg van de klimaatverandering ver zwemmen en raakt zo vermoeid dat ze verdrinken, terwijl de ijsbeer een uitstekende zwemmer is en ook op land heel goed mee kan. Maar wat wil je, het zogenaamde droevige lot van de ijsbeer is te mooi om het niet te koppelen aan de klimaatverandering. Het is een leugen voor bestwil of liever gezegd het goede doel.

Bij Milieudefensie is het zelfde laken een pak. “4 graden: Waarschijnlijk bereikt in 2050. Bij 4 graden (kan ook eerder) zou de bevroren toendra van Siberië kunnen ontdooien. Dan komen er immense hoeveelheden methaan en CO2 in de atmosfeer. De Noordelijke ijszee wordt ijsvrij en als de ijsbeer al niet uitgestorven is, dan zal dat nu zeker het geval zijn." (zie: Wat is klimaatverandering op de website van milieudefensie)

Ook Milieudefensie zweert dus bij de ijsbeer als een door klimaatverandering bedreigde soort maar dan wel pas bij een opwarming van 4 graden, een onwaarschijnlijk scenario maar altijd goed om de schrik erin te houden voor het goede doel. De ijsbeer maakt deel uit van de onheilsboodschap ook al is er niks aan de hand met de ijsbeerpopulatie. Een bedenkelijke gang van zaken.

Voor wie meer wil weten, zie het YouTube college van Professor  Susan Crockford.



(wordt vervolgd)
 
 

woensdag 29 september 2021

21. HET KAN VRIEZEN, HET KAN DOOIEN. DE RADICALE MILIEUBEWEGING

 

Greenpeace voerde in 1995 uitgebreid actie tegen plannen van Shell om het platform Brent Spar af te laten zinken. Onder druk van een boycot besloot het bedrijf daar toen van af te zien. Later bleek dat cijfers die Greenpeace had genoemd over de hoeveelheid olie die nog in het platform zou zitten, sterk overdreven waren.


Wat is de rol van de milieubeweging in het politieke spel om de klimaatverandering en de energietransitie? De beweging bestaat uit een veelheid van organisaties en groepen elk met een eigen visie en strategie. De grote clubs als Greenpeace, Milieudefensie, Urgenda en Wereld Natuurfonds hebben niettemin allemaal het alarmisme van het VN Klimaatpanel omarmd. 

Zij gaan van het ergste uit en dus moet er snel actie komen. Zij zetten alle kaarten op het zo snel mogelijk verlagen van het CO2 gehalte in de atmosfeer. Ze willen dat bereiken door een drastisch verbod op alle fossiele brandstoffen en in te zetten op elektrificatie van de wereld ofwel groene energie. Dat vereist een technologische verbouwing op wereldschaal die zijn weerga niet kent in de geschiedenis. De wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog is daarmee vergeleken kinderspel vooral omdat gerekend wordt op snelle maar immer onzekere technologische verbeteringen. 

“De toekomst wacht niet. En de klimaatcrisis ook niet. We hebben geen tijd meer voor uitstel of stilstand.” 

”Wij geloven dat een groene, duurzame wereld nodig, beter en haalbaar is. Samen met jou krijgen we dit voor elkaar. Wetenschappelijk onderzoek en vreedzame acties zijn onze instrumenten. Samen staan we niet langer machteloos en kunnen we duurzame systeemverandering in werking stellen.”

Greenpeace roept op tot actie, actie en nog eens actie. Actie genereert aandacht en dus inkomsten en die zijn nodig om weer nieuwe acties te voeren voor systeemverandering. Patrick Moore, voormalige oprichter en topbestuurder van de Canadese Greenpeace, meent dat Greenpeace al lang niet meer geïnteresseerd is in wetenschappelijke waarheid en analyse. Een nieuwe generatie wil slechts actie voeren om zo hun eigen bestaan en baan te rechtvaardigen. Actie om de actie.

Milieudefensie is al net zo alarmistisch bezig. De club is erin geslaagd via de rechter Shell te dwingen tot versnelde vergroening van de productie. Shell is van oudsher kop van jut van actiegroepen en milieugroepen. Voor het bijzonder gecompliceerde technologische en maatschappelijke omschakelingsproces op wereldschaal van fossiele brandstof naar totale groene electrificatie heeft milieudefensie geen oog.  Dat is niet hun zorg.

Milieudefensie kweekt openlijk schuldgevoelens aan bij het publiek. “Hoe geef jij onze aarde door? Die vraag stellen wij aan grote vervuilers en politici, ook na de verkiezingen. Want de toekomst van onze kinderen staat op het spel door de klimaatcrisis. Dus blijf niet aan de kant staan: doe met ons mee.” Met meedoen wordt doneren bedoeld. Schuldbesef en boete doen gaan samen.

Een andere alarmistische verzetsgroep tegen de opwarming van de aarde is Urgenda, die langs de weg van de rechter de staat dwong om de uitstoot van broeikasgassen versneld terug te dringen. Hun slogan is duurzaamheid. Een modieus begrip waar je alle kanten mee uit kunt zo kun je na 5 minuten reclame kijken vaststellen. Fossiel is niet duurzaam, zon en wind wel. Dat is natuurlijk onzin want die dingen moeten gemaakt worden, vervuilen het landschap en tasten de natuur aan maar dat wordt gemakshalve vergeten.

“Urgenda is de organisatie voor innovatie en duurzaamheid die Nederland samen met bedrijven, overheden, maatschappelijke organisaties en particulieren sneller duurzaam wil maken. Dat doen we aan de hand van onze visie 2030 met een concreet actieplan en projecten.”

Een vierde grote alarmistische speler op de activistische klimaatmarkt is het Wereld Natuur Fonds. Het WNF heeft zich op de klimaatkaart een belangrijke plek weten te veroveren door de alarmbel te luiden over het verband tussen klimaat en uitstervende diersoorten. Meer natuur is nodig om het huis te redden. Hoe je dat doet in het dichtst bevolkte land van Europa is het WNF geen zorg. Hetzelfde geldt overigens voor de ruimte die windmolens en zonnepanelen nodig hebben. Dat zijn landvreters, molens ook nog eens zeevreters.

“We beschermen al meer dan 60 jaar iconische diersoorten. Maar deze strijd gaat verder. Dit gaat om ons klimaat. Over ons gedeelde thuis. Dit gaat om overleven. En daarvoor hebben we méér natuur nodig want natuur is de oplossing voor de klimaatcrisis. Meer ijs op de Noordpool dat zonlicht reflecteert. Een biljoen geplante bomen in de Amazone. Meer walvissen in de oceanen die net zoveel CO2 op kunnen slaan als 1000 bomen. En meer uiterwaarden langs onze rivieren die water opvangen en vasthouden. Op naar een natuur-positieve trend wereldwijd én in Nederland. “

Dank zij het VN Klimaatpanel en de steun van politiek en media is de milieubeweging een politiek zeer invloedrijke beweging.

"De macht van de milieubeweging is groot, overal in de westerse wereld maar zeker in Nederland. Zo is de Klimaatwet die in 2018 is aangenomen - die politici aan de mast moest binden - opgesteld door de advocaat van Milieudefensie, Phon van den Biesen. De huidige Nederlandse wet is, op een paragraaf over de Derde Wereld na, bijna letterlijk de tekst die in 2008 door Van den Biesen is geschreven.

Ook op de Nederlandse televisie en in kranten, en dan vooral de kwaliteitskranten, heeft de milieubeweging een grote invloed. Vrijwel dagelijks nemen die het narratief van Greenpeace en co. over: dat de opwarming van het klimaat een ramp zou zijn en vervolgens dat het komt door fossiele brandstoffen." (Simon Rozendaal, 'Warme Aarde, Koel Hoofd', Amsterdam/Antwerpen 2019, blz. 160 en 161)

De milieubeweging is een tactische en strategisch effectieve beweging die erin geslaagd is om aan de een kant de politieke besluitvorming in Nederland voor een groot stuk naar zijn hand te zetten en aan de andere kant grote delen van de bevolking te overtuigen en (financieel) te mobiliseren ten gunste van hun doelstellingen.

(wordt vervolgd)

dinsdag 13 juli 2021

ZIJN KLIMAATCLUBS TE GOEDER TROUW?

 

Leiden milieudefensie, Greenpeace en Urgenda ons met hulp van de rechter als makke schapen naar een land van boswachters en schapenhoeders?

 

"Het nieuwe netto-nulrapport van het IEA bevat tal van concrete voorbeelden van opofferingen. In 2050 zullen we moeten leven met een veel lager energieverbruik dan nu. Ondanks dat hij rijker is, zal de gemiddelde persoon wereldwijd minder energie krijgen dan de gemiddelde arme van vandaag. We zullen allemaal minder energie krijgen dan de gemiddelde Albanese energieverbruiker in de jaren tachtig. We zullen ook rillingen in de winter van 19°C en snikhete warmte in de zomer van 26°C moeten accepteren, lagere snelheden op de snelweg en minder mensen die mogen vliegen." (aldus de Deense professor Bjorn Lomberg in een artikel 'Als we de klimaatverandering willen oplossen, hebben we eerlijkheid nodig.')

Het klimaatverdrag komt erop neer dat we vanwege de  klimaatdoelen minder economisch actief moeten worden en dat betekent armer. Vandaar ook de voortdurende boodschap die over ons wordt uitgestort dat we minder vlees moeten gaan eten, minder vliegen,  minder autorijden enz. We moeten gezellig in onze rijtjeswoningen zitten en af en toe onder leiding van een boswachter de zogenaamde natuur in.

Voor Nederland is het sowieso bijna onmogelijk om de klimaatdoelstellingen te halen. We hebben eenvoudigweg de ruimte niet. Op een paar kleine dwergstaten als Malta en Monaco na zijn wij het dichts bevolkte land van Europa met 517 inwoners per vierkante kilometer terwijl onze welvaart is gebouwd op een wereldhaven, een wereldluchthaven, grote en kleine industrie en niet te vergeten de intesieve landbouw.

Ter vergelijking: Duitsland heeft 224 inwoners per kilometer kwadraat en Frankrijk slechts 105. Denemarken heeft ook maar 136 inwoners per km. kwadraat. Die landen hebben meer ruimte voor windmolens, zonneparken en wat al niet meer. Is het een idee dat we daar ruimte huren?

Al die moeite terwijl de bijdrage van Nederland aan de werelduitstoot CO2 rond de half procent ligt. En toch worden we door Urgenda cum suis opgejaagd om land en zee vol te plempen met windmolens en zonnepanelen, biomassacentrales en nog meer van die wanhopige pogingen om vooral energie neutraal te worden. Van de politiek én Europa moeten we ook nog voorop lopen, terwijl het voor ons land veel voordeliger is om de kat uit de boom te kijken en de beginnersfouten aan anderen over te laten, de klimaatmachten.

De zonnepanelen komen uit China die dankzij moderne slavenarbeid ze goedkoop kunnen maken. Horen we daar Greenpeace, Urgenda en Milieudefensie over? Welnee, dat is hun zorg niet. Daar komt nog eens bij dat China 1171 (elf duizend honderd een en zeventig kolencentrales) gaat bijbouwen terwijl wij ze in Nederland vanwege klimaatvooruitgang moeten sluiten.

"Alleen voor China bedragen de kosten om netto nul te bereiken meer dan zeven tot veertien procent van het BBP. In plaats daarvan gebruikt China groene retoriek om westerlingen te paaien, maar streeft het naar ontwikkeling met 247 nieuwe kolencentrales. China stoot nu meer broeikasgassen uit dan alle ontwikkelde landen bij elkaar." (zie bovengenoemd artikel van Lomberg)

 
Dit allemaal overziende vraag ik me af of Milieudefensie, Urgenda en Greenpeace wel te goeder trouw zijn. Ik denk van niet. Ik denk dat ze willen dat we met z’n allen armer worden. Zij vinden dat het al lang mooi is geweest met onze rijkdom en welvaart. Waarom denk ik dat? Omdat ik nog nooit gehoord of gelezen heb dat ze zich ook maar enige zorgen maken over onze welvaart. 

Hun enige zorg is het klimaat. Ik vermoed dat ze in het verlengde van onze protestants-calvinistische schuldcultuur een grote schaapsstal en boswachterij willen maken waar we ’s avonds gortepap uit een pan eten en slapen in het hooi bij de dieren.