BRIEF AAN MIJN CANADESE VRIEND, 15 JUNI 2025

 

Beste E, 

Dank voor je uitgebreide brief. Ik zal het in mijn aanhef  bij het Nederlandse "beste" houden. Het Nederlandse equivalent  "lieve" voor "dear" is  teveel van het goede. Maar het Engelse "dear" staat ook voor het Nederlandse dierbaar. In die betekenis is het woord dear op zijn plaats. Je bent zogezegd een dierbare vriend. 

Het was te merken dat Trump's claim op Canada een Canadees patriotisme tot gevolg had. Op Facebook kwam ik nogal eens oproepen tegen om Canadese producten te kopen. Ik zag ook kaarten waarop Amerika stukken verloor aan Canada. 

Door zijn bemoeienis met de binnenlandse politiek in Frankrijk en Duitsland en het in de steek laten van Oekraïne heeft hij tot op zekere hoogte ook het Europese zelfbewustzijn aangewakkerd. Dat zelfbewustzijn stond daarvoor op een laag pitje omdat vanuit de EU landen nog altijd met wantrouwen gekeken wordt naar Brussel. Niet helemaal verwonderlijk want Brussel is onvermijdelijk een reusachtige bureaucratie zeker vergeleken met klein duimpje Nederland. 

Trump en de Russische militaire agressie in Oekraïne hebben een einde gemaakt aan het idee dat de EU het in de wereld moet hebben van soft power. Met handel, diplomatie en een internationale rechtsorde die steunt op wereldwijde mensenrechten, houdt je agressieve landen en terroristen niet tegen. Het is duidelijk dat Rusland en China machtspolitiek combineren met militaire macht en naar we nu zien doet ook Amerika onder leiding van Trump dat.

Nederland begint wat dat betreft moeizaam te ontwaken uit zijn idealistische droom over een internationale wereldorde die overeind zou moeten worden gehouden door de VN, het internationaal strafhof in den Haag, internationale wetten enz. Rusland en China willen die rechtsorde, die zij als westers en imperialistisch typeren, omver gooien. 

Op dit moment zijn we getuigen van de eerste krachtmetingen tussen de twee kampen. Ik moet nog zien wie dat gaat winnen, zeker nu de VS zich terugtrekken uit die internationale rechtsorde en het aansturen op een tweekamp tussen hen en China. Ondertussen probeert Trump alsnog Putin aan zijn kant te krijgen door Oekraïne te offeren op het altaar van de toekomstige wederzijdse vriendschap.

Daar zit Europa ongemakkelijk tussen. Enerzijds staan we aan de Amerikaanse kant maar aan de andere kant kunnen we Oekraïne ook niet uitleveren aan Rusland op straffe dat op termijn de EU ontmanteld wordt door Rusland. Dan zal Europa definitief van het wereldtoneel verdwijnen met de daarbij behorende welvaart en stabiliteit. Geen rooskleurig toekomstbeeld al heb ik nog wel vertrouwen in de veerkracht van Europa.

Helaas ontbreekt het in Europa en zeker ook in mijn land aan leiderschap met visie. Macron is naar Franse snit een man die het geopolitieke machtsspel redelijk doorgrond maar of de Duitse Mersch en de Engelse Starmer dat ook kunnen, waag ik te betwijfelen. Ik had gehoopt op de Poolse Tusk maar die loopt met zijn regering vast in een Trumpiaanse populistische president. De man die met kop en schouders boven iedereen in Europa uitsteekt, is president Zelensky. Hij heeft visie, organisatietalent, is een groot communicator, dapper en onverzettelijk.

Nederlands leiderschap zie ik niet. NAVO secretaris generaal Rutte zou enig gewicht in de schaal kunnen leggen maar hij is slechts een opportunist. De rest van de Nederlandse politici zijn leiders op de vierkant centimeter. Ze kennen de wereld slechts uit boekjes en hier en daar een handelsmissie. 

 Ze zijn vooral met zichzelf ingenomen, kortom een kaste die als het om de toekomst van Europa gaat maar het beste zo snel mogelijk van het toneel kunnen verdwijnen. Je leest het, ik ben geen optimist. De toestand is benauwend maar nog niet hopeloos. 

Een ander punt is het conservatisme. Dat bestaat zo goed als niet in Nederland, misschien hier en daar als een vorm van nostalgie of politiek opportunisme maar van een doordacht conservatisme met een politieke visie op verleden, heden en toekomst van ons land ingebed in de EU bestaat niet.

Ergens in de vorige eeuw, na de opstand van de studenten, is besloten om met z'n allen progressief te zijn. Progressieve mensen geloven in het goede van de mens (het kwaad bestaat niet en als het bestaat is het een weeffout in de geschiedenis) en in gelijkheid. Dat heeft geleid tot een collectivistische visie op bijvoorbeeld onderwijs, zorg, woningbouw, sociale voorzieningen enz. De overheid zorgt voor u. De eigen verantwoordelijkheid is geminimaliseerd.

 

Aangezien Nederland vergaand geseculariseerd is, worden alle problemen herleid tot materiële problemen. Je ziet het bij de vakbeweging, voor jou en mij bekend terrein. De vakbonden herleiden alle problemen van de werknemers tot financiële problemen. Het menselijk geluk teruggebracht tot de omvang van de geldbuidel. 

Ondertussen wordt de geestelijke verwarring groter als gevolg van een gemis aan zingeving. De geseculariseerde mens in Nederland heeft van zichzelf het gouden kalf gemaakt waar omheen hij elke dag danst in kranten, tijdschriften, tv en sociale media. Bestaan betekent aanwezig zijn in de media.

Zoals je terecht opmerkt, bereikt Trump weinig tot niets. Hij is en blijft een vastgoedhandelaar met de hersens van een holbewoner. Tot nu toe heeft hij nergens vrede gebracht, niet in Gaza, niet in Oekraïne en niet in Iran. De wereld staat meer in brand dan vóór zijn aantreden als president. Ik vrees dat het niet veel beter zal worden. Alles hangt ervan af of politici binnen de Republikeinse partij opstaan ​​en het aandurven zich tegen hem te verzetten en een einde willen maken aan zijn krankzinnige agenda.

Verder gaat het goed met ons. De zomer is goed begonnen. Diny en ik genieten van fietstochten in de omgeving door bossen en polders, langs de Maas en door dorpjes waar we af en toe een cappuccino drinken op een gezellig terras. Op zulke momenten is Nederland een romantisch land waar het goed ouder worden is.

Ik hoop dat het ook goed met je gaat en dat u kunt genieten van de Canadese zomer.

HEF NEDERLAND OP!

 

Nederland heeft zich verschillende keren geëxcuseerd voor wandaden begaan in het verleden. Er zijn excuses gemaakt voor het koloniale en het slavernij verleden. Ik haal er voor de volledigheid Wikipedia bij.

Op 24 april jongstleden heeft burgemeester Halsema van Amsterdam haar excuses aangeboden voor de rol van de stad bij de Jodenvervolging in de oorlog. Intussen klinken er stemmen op dat er een nationaal excuus komt aan de Roma, Sinti en woonwagenbewoners in Nederland.

Het blijkt dat Nederland een kwaadaardig verleden heeft en dan is nog lang niet alle kwaad bekend. Ongetwijfeld zal er nog veel kwaad naar boven komen. Als er maar lang genoeg naar gegraven wordt of kandidaten voor excuses zich melden.

Om te voorkomen dat er telkens opnieuw commissies moeten worden opgericht en telkens opnieuw excuses moeten worden aangeboden, lijkt het mij het beste om een wereldomvattend nationaal excuus aan te bieden aan iedereen en allemaal die ooit in een ver of niet zo ver verleden, binnenkort of wie weet in de toekomst getroffen wordt door Nederlands kwaadaardigheid.

Want een ding is zeker. De Nederlandse kwaadaardigheid zal niet stoppen. Zoals ik al op de lagere school leerde tijdens catechismusles “de mens is geneigd tot het kwade” en dus zal ook Nederland geneigd blijven tot het kwade.

De enige manier om te voorkomen dat Nederland nog ooit kwaad kan aanrichten in welk vorm dan ook en aan wie dan ook, is het land te verlossen uit zijn bestaan. Door Nederland op te heffen, komt een einde aan alle kwaad. Daarom deze oproep aan Den Haag, hef Nederland zo spoedig mogelijk op en biedt excuses aan de wereld aan dat we ooit als land bestaan hebben.

EN DE BOER, HIJ KAN OPROTTEN

 

Ik volg de debatten over de boeren met grote verbazing. De manier waarop sommige voornamelijke linkse mensen menen Caroline van der Plas van de BBB weg te moeten zetten, is beneden peil. Het gemak waarmee zij een groot deel van de boerenstand opzij zetten, is verbijsterend. 

Terwijl de boeren, die met hun tractoren protesteerden tot behoud van hun werk en inkomen voor de rechter worden gesleept, worden de welgestelde middenklasse demonstranten van Extinction Rebellion welwillend behandeld door media en rechters. Klassenjustitie heette dat in de jaren zeventig van de vorige eeuw.

Het oordeel van stad en wetenschap is duidelijk. De boer heeft zijn tijd gehad, We willen wat anders. Nu is Nederland altijd al een land geweest dat zich gemakkelijk van zijn verleden ontdoet . Weg ermee, leve de vooruitgang en het moderne,is het algemeen gevoelen. Dat is tot op zekere hoogte normaal, de toekomst is altijd beter dan het verleden, zeker als het gaat om een nieuwe generatie. Die willen het wiel opnieuw uitvinden tot ze zelf door de volgende generatie aan de kant worden gezet. 

De grootste angst in Nederland is voor conservatief of ouderwets te worden versleten.Dat zie je in andere landen ook wel, maar minder. Daar probeert men een zekere balans te houden tussen het oude en nieuwe. 

Zo wordt in veel landen gestreefd naar het behoud van dorpen met de boerenstand, desnoods tegen de stroming van de vernieuwing en moderniteit in. Het dorp wordt er gezien als leefruimte, als een achterland waar je op adem kunt komen, van natuur en rust kunt genieten.

Hier worden dorpen gezien als achterblijvers of achterlijk, als een sta in de weg voor de vooruitgang. In het maakbare Nederland worden dorpen langs de meetlat van de efficiency en de planmatigheid gelegd. Past het dorp niet, jammer dan voor het dorp. Het wordt opgenomen in de stad en anders weg gepest.

Dat heeft te maken met Nederland als een selfmade land. Nederland is een uit water en klei gemaakt land. Dat heeft de Nederlanders voorgoed wijs gemaakt dat het hele land maakbaar is met de mensen erbij. God schiep de wereld, Nederlanders Nederland.

De natuur, het water vooral, was onze natuurlijke vijand: rivieren indijken, zoveel mogelijk land droog leggen. Nu Nederland verstedelijkt wordt de natuur ontdekt als bron van alle leven. Het land moet nu met grote vaart aan het nieuwe natuur concept aangepast worden: terug naar de natuur, behoud van diversiteit in de natuur, rewilding met wolven, bevers en oerossen. Het mankeert er nog maar aan dat dijken doorgestoken worden, kanalen dicht gegooid en polders weer onder water worden gezet. 

Dat kan natuurlijk niet, maar minder boeren en meer natuur kan wel. Er moet meer grond voor natuur komen, er mag niks meer worden drooggelegd, stukken zee moeten tot in de eeuwigheid onveranderd blijven enz. In feite is dit een maskerade om meer recreatie te bieden aan de stedelijke natuurliefhebbers. Die willen in hun vrije tijd in de natuur zijn. 

En de boer die hebben we niet meer nodig. Die kan oprotten met zijn dieronvriendelijke veehouderij, zijn insecticiden, zijn mest, stikstof, stank en tot overmaat van ramp ziekte overdragende activiteiten. 

Het zal er op uitdraaien dat Nederland verder verstedelijkt met her en der verspreid recreatieve natuurparken. Natuurmonumenten staat klaar om zich over de natuur te ontfermen en als verdienmodel in te zetten voor de van de natuur vervreemde stadsmensen.

OLIE EN WELVAART

Tot nu toe is er een direct verband tussen olieconsumptie en welvaart. Neem nu China, het schoolvoorbeeld van een groot land dat zich uit de armoede probeert te werken en een welvaartsstaat probeert op te bouwen naar Westers model onder een communistisch regiem. 

Sinds 1990 is de olieconsumptie van China met 173% gestegen, die van West Europa in dezelfde periode met “slechts” 8%. (Zie grafiek) 

Stijging van Bruto Nationaal Inkomen per hoofd in Nederland en in China  

In die periode (1990 -2020) steeg het Bruto Nationaal Inkomen (BNI) per hoofd in China van 330 USD tot 10.520 USD. Ter vergelijking, in Nederland steeg in die periode het BNI van 19.900 USD tot 50.170 USD. De Nederlandse welvaart groeide in 30 jaar  gestaag, die van China explodeerde in die periode. Ondanks dat is de Chinese economie nog ver verwijderd van de onze.

Dat de stijging van de olieconsumptie is gekoppeld aan de stijging van de welvaart is niet verwonderlijk. Olie (en gas) maakt het mogelijk om veel productiever te werken dan ooit daarvoor in de geschiedenis van de mensheid mogelijk is geweest. 

Om een voorbeeld te geven. Een stuk land bewerken met een paard of os kost heel wat meer tijd dan met een tractor. Dit geldt voor zowat alle productie. Een van de hoofdoorzaken voor armoede is lage productiviteit. 

Olie levert benzine, diesel en andere brandstoffen voor allerlei soorten motoren van auto’s, vliegtuigen en schepen. Olie houdt ook energiecentrales draaiend en verwarmt huizen. Het is de grondstof voor ontelbare moderne producten waaronder plastic, garens voor kleding, rubber, verf, tandpasta, piepschuim enz.

Een moderne samenleving kan op dit moment niet zonder olie, niet als brandstof en niet als grondstof. Of dat in de toekomst wel kan, is nog een vraag. Voorlopig zal de vraag naar olie groot blijven, zeker als je in aanmerking neemt dat veel meer landen proberen uit de armoede te geraken en een welvaartsstaat naar Westers voorbeeld op te bouwen.

Overgenomen van EW magazine 7 september 2024.

De schattingen over het gebruik van olie tot 2050 lopen uiteen maar zal naar verwachting in 2050 toch ergens in de buurt blijven van de 100 miljoen vaten per dag. Het is zelfs aannemelijk dat de olieconsumptie nog zal toenemen naarmate het inkomen per hoofd zal stijgen in een land als India, het land met het grootst aantal inwoners in de wereld.

Het boren naar en winnen van olie zal daarom in de komende decennia of op hetzelfde peil blijven of zelfs nog toenemen. 

4. HOE ZIT DAT IN OSS?DE KATHOLIEKE VOLKSPARTIJ KVP

 

KVP affiche uit 1946-1947

Oss was een gedegen katholieke stad waar voor de Tweede Wereldoorlog de Roomsch Katholieke Staatspartij (opgericht in 1926) de scepter zwaaide. Na de oorlog werd de partij herdoopt in Katholieke Volks Partij KVP.  De partij zette zich in voor de emancipatie van het katholieke volksdeel. Het was een echte volkspartij met en voor arbeiders, boeren, middenstanders en ander volk.

 

Dat katholieke gezinnen kinderrijk waren, hielp de KVP in de loop der jaren aan een groeiend aantal stemmen. Het heet dat de katholieke vruchtbaarheid misschien niet direct in de ogen van God, maar dan wel in die van mijnheer pastoor, deel uitmaakte van die emancipatiestrijd. Hoe meer zielen, hoe meer stemmen.

De eerste parlementsverkiezingen van na de oorlog vonden plaats op 17 mei 1946. De partij werd geleid door de politiek ervaren Romme. Hij was al voor de oorlog lid geweest van de Tweede Kamer en minister van Sociale Zaken. Bij die verkiezingen won de partij 32 zetels van de 100 die het parlement toen nog had. Daarmee werd de KVP groter dan die andere volkspartij; de PvdA met 29 zetels. 

In Oss kreeg de KVP bijna 80% van de stemmen, een overweldigende meerderheid. De PvdA stemmers waren in Oss met 16% van de stemmen een minderheid. Zij luisterden naar de "rooie" VARA in plaats van naar de Katholieke Radio Omroep KRO en waren lid van socialistische vakbonden aangesloten bij de vakcentrale NVV. De grootste vakbonden in Oss waren katholiek, aangesloten bij de Katholieke Arbeiders Bond KAB.

Het overwicht van de KVP in Oss met om en nabij 70% van de stemmen duurde ruim 20 jaar, tot de verkiezingen in februari 1967. In dat jaar behaalde de KVP nog wel 52 % van de stemmen binnen maar de 70% was uit zicht verdwenen. 

Het jaar 1967 kan om meerdere redenen gemarkeerd worden als het begin van het einde van de katholieke dominantie en van de emancipatiestrijd. Dankzij hun verworven machtspositie in de Tweede Kamer en andere instellingen hadden zij het na-oorlogse Nederland mee vorm gegeven, sociaal, economisch en cultureel. 

De toenemende welvaart maakte dat de wereld ook voor de gewone man drastisch begon te veranderen. De televisie was het spreekwoordelijke venster op de wereld geworden, gezinnen trokken er op zondag met auto op uit zoals uitstapjes naar de Efteling of met de tent op vakantie. Een luxere woninginrichting in een naoorlogse doorzonwoning kwam binnen handbereik. 

Maar wat uiteindelijk de mensen uit hun katholieke, protestantse of sociaal-democratische zuil haalde, was de televisie. Eerst nog aarzelend maar allengs meer pertinent. Waarom zou je niet naar Dorus kijken, die immens grappige man bij de VARA of naar het kinderprogramma Swiebertje bij de NCRV? De zuilen werden daardoor minder relevant al bleven kijkers nog lang trouw aan hun KRO, VARA of NCRV.

HELP, NEDERLAND STOOT MINDER BROEIKASGAS UIT MAAR UITSTOOT WERELDWIJD BLIJFT STIJGEN.

Global Monitoring Laboratory

 

“De uitstoot van broeikasgassen blijft dalen in 2023, ondanks fors lagere energieprijzen. In het tweede kwartaal namen de emissies van CO₂ en andere broeikasgassen af met 5% ten opzichte van dezelfde periode in 2022, blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) en het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM)”. (FD van 13 september)

Terwijl Nederland minder broeikasgassen (CO2)  uitstoot, neemt de hoeveelheid broeikasgas wereldwijd toe. De inspanningen van Nederland hebben geen effect op de wereldwijde uitstoot net zo min als de maatregelen van andere Europese landen.

Wereldwijd stijgt de hoeveelheid broeikasgas in de atmosfeer nog steeds. Die is volgens de metingen op Mauna Lao van het Global Monitoring Laboratory gestegen met meer dan 2,5 ppm (particle per million)van 417,15 ppm vorig jaar augustus naar 419,68 ppm dit jaar augustus.  

De stijgende lijn van de hoeveelheid broeikasgas in de atmosfeer wordt zelfs niet met een piepklein knikje onderbroken tijdens de wereldwijde COVID pandemie terwijl toen de wereld een stuk minder bedrijvig was.  Aangezien die bedrijvigheid voornamelijk wordt aangedreven door fossiele energie, zou je denken dat er tijdens de pandemie beduidend minder broeikasgas zou zijn uitgestoten.

Nu dat niet het geval blijkt, doemt de vraag op wat dan precies het verband is tussen het verbranden van fossiele brandstoffen en de toename van het broeikasgas in de atmosfeer. 

Wordt er in de wereld meer fossiel verbrand dan vroeger in plaats van minder?

Nemen de zeeën en de bossen minder CO2 op dan voorheen?

Of zijn er andere oorzaken van toename CO2 dan fossiele energie?

Vragen te over waar geen duidelijke antwoorden op zijn. Hoe dan ook, volgens de VN commissie IPCC moet voor 2025 de CO2 hoeveelheid gaan dalen. Later is te laat. 

Misschien dat zitten op het asfalt van de A12 een oplossing brengt?
 

EXCUSES SLAVERNIJVERLEDEN

 

"Die tot slaaf gemaakte zwarten waren onder dwang uit Afrika naar Suriname gehaald om het zware werk te verrichten op de plantages langs de rivieren, waar vooral suikerriet werd verbouwd, en steeds meer koffie en cacao. 450 gulden per slaaf begrootte Jan Nepveu later, naast 400 voor een muilezel en een kostenpost voor de ongeveer tien overleden slaven die per jaar vervangen moesten worden - een groot ongemak. Op de meeste van de ongeveer vierhonderd plantages werkten rond de honderd slaven." (Het Parool, Als Amsterdammer had je voor 450 gulden een slaaf in Suriname, 14 november 2015)

Slavernij was en is onmenselijk. Dat er excuses worden gemaakt voor de slavenhandel door Nederland is prima maar ik voel me er niet bij betrokken. Mijn voorouders hebben er nooit iets mee te maken gehad, hebben er niks aan verdiend en hebben tot na de Tweede Wereldoorlog als kleine keuterboeren in grote armoede geleefd.

In de tijd van de slavenhandel woonden zij pas kort in Nederland (sinds 1795). Daarvoor woonden ze in een Generaliteitsland, het door de Republiek veroverde Noord Brabant. Als katholieken mochten zij geen ambtenaar worden of andere publieke functies hebben. Hun kerken werd overgenomen door protestantse minderheidsgroepen, het openbaar belijden van de godsdienst was verboden net als het houden van processies. Nee, leuk was het in die tijd niet. Maar ik vraag daarvoor geen excuses van de voormalige Republiek. Dat is verleden tijd, zand erover.

Met herstelbetalingen heb ik meer moeite mee. Het was natuurlijk nooit zo bedoeld maar de voormalige Surinaamse slaven en met hen vele anderen hebben een land geërfd dat maar liefst vier keer zo groot is dan Nederland en waar slechts een half miljoen mensen wonen. 

Die half miljoen mensen beschikken sinds de onafhankelijkheid (1975) over  een land dat zeer rijk is aan natuurlijke hulpbronnen.

“Suriname is zeer rijk aan natuurlijke hulpbronnen en wordt op grond daarvan wel als zeventiende op de lijst van rijkste landen geplaatst. De natuurlijke hulpbronnen omvatten onder andere hout, goud, aardolie, bauxiet en porseleinaarde (kaolien). Ook bevinden er zich kleine hoeveelheden nikkel, koper, platina en ijzererts. Andere takken van de economie zijn landbouw (akkerbouw, veeteelt, pluimvee en visserij), hout en handel.” (Wikipedia Suriname)

Van zo’n erfenis moet je met een half miljoen mensen toch goed kunnen leven?

Intussen wonen en werken 350.000 Surinamers in Nederland. Ze maken deel uit van de welvaartsstaat Nederland. Ze vinden blijkbaar dat ze in Nederland beter af zijn dan in Suriname anders zouden ze toch niet naar Nederland zijn gekomen? 

Het leed van slavernij is natuurlijk nooit goed te maken, dat is bij geen enkel leed ooit mensen aangedaan mogelijk maar een heel land erven of in Nederland terecht kunnen, lijkt me toch een flinke tegemoetkoming of zie ik dat verkeerd? 

Bij de onafhankelijkheid van Suriname heeft Nederland een bedrag van 4 miljard gulden ter beschikking gesteld voor de ontwikkeling van het land. Een ongekend hoog bedrag dat neerkwam op 8000 gulden per persoon.
 

WAT KOSTEN ASIELZOEKERS IN NEDERLAND? (DEEL 1)

 

Metro Brussel 2009

Met alle sympathie die je kunt hebben voor asielzoekers, economische vluchtelingen of gelukszoekers kun je toch de vraag stellen wat de kosten zijn van hun verblijf in ons land. Als rijk land kunnen we zeker wat missen voor de minder bedeelden maar het is niet onbelangrijk om te weten hoe hoog die kosten zijn. Aan een verarmd rijk land heeft men ook niets, de inwoners niet en de vluchtelingen niet.

Nu weten we in Nederland over het algemeen nauwkeurig wat iets kost. Of het nu om extra bedden in de zorg gaat, een plan tot ophoging van dijken, een windmolenpark, de jeugdzorg, het gevangeniswezen enz. elk van die plannen wordt tot twee cijfers achter de komma berekend.

Op de website van de overheid vind ik een berekening waaruit blijkt dat in 2021 een individuele asielzoeker € 28.000, - kostte. Geen kleinigheid. Menig huishouden zou maar wat graag een dergelijk bedrag op zijn rekening bijgeschreven krijgen. Die 28.000,- is een optelsom van huisvesting, personeel opvang asielzoekers, gezondheidszorg en levensonderhoud. In totaal is daaraan in 2021 € 700 miljoen aan uitgegeven. Teruggerekend betekent dat om en nabij 25.000 asielzoekers in 2021.

De CBS cijfers wijken hier vanaf. Die geeft op zijn webpagina een totaal op van bijna 35.000 asielzoekers en nareizigers. Tien duizend asielzoekers meer betekent dus ook € 300 miljoen meer. Daarmee komt het totaal aan kosten voor asielzoeker in 2021 op ruwweg € 1 miljard.

Volgens dezelfde webpagina van de overheid komen daarnaast nog andere kosten:
- De Politie die asielzoekers registreert en zorgt voor de beveiliging.
- De Immigratie en Naturalisatiedienst IND die asielverzoeken beoordeelt.
- De Dienst Terugkeer & Vertrek DT&V die helpt bij de terugkeer van afgewezen vreemdelingen.

Die kosten worden niet verder gespecificeerd. Er wordt verwezen naar het rapport ‘Staat van Migratie 2022’ met een begeleidende brief van het Ministerie van Justitie en Veiligheid aangeboden aan de Tweede Kamer op 7 juli 2022. In dit dikke rapport van 176 pagina’s staat nergens een specificatie van de kosten. Het rapport is een schoolvoorbeeld van veel informatie behalve de belangrijkste, die van de kosten voor de overheid. Een webpagina van de SER over asielaanvragen, in en uitstroom van vluchtelingen enz. geeft eveneens geen  informatie over de kosten. 

(deel 2 volgt)

29. HET KAN VRIEZEN, HET KAN DOOIEN. DE DANS OM DE HONDERD MILJARD

 

Met dank aan de Simpsons.

Het gaat niet goed met de Klimaathulp aldus de Algemene Rekenkamer in een bericht van 2019.

“In internationaal verband heeft Nederland met 17 andere landen op de klimaattop in Parijs toegezegd om ontwikkelingslanden te steunen bij het nemen van maatregelen tegen de gevolgen van klimaatverandering. Met dat doel wordt vanaf 2020 een fonds gevormd van $ 100 miljard. Een deel van dat geld zal van private partijen komen.Voor de minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking (BHOS) is dit één van de hoofdpunten van beleid. In 2018 heeft de minister voor BHOS € 578 miljoen besteed aan internationale klimaatfinanciering, goed voor 16% van alle uitgaven van de minister voor BHOS. De minister geeft echter beperkt inzicht in de beleidsdoelen waaraan het geld is besteed. Ook rapporteert de minister niet veel en niet actueel over de resultaten van dit klimaatbeleid aan de Kamer. Wel komt er volgens de minister online een vernieuwde resultatenrapportage beschikbaar in mei 2019.
Omdat de minister summier informatie aanreikt, kan de Tweede Kamer maar weinig sturen op internationale klimaatuitgaven en ook haar budgetrecht maar beperkt uitoefenen. Om meer inzicht te krijgen in de besteding van de gelden, heeft de Algemene Rekenkamer in het verantwoordingsonderzoek de uitgaven op een rij gezet.” (Zie bericht Algemene Rekenkamer mei 2019)

Het voornoemde bedrag van bijna 600 miljoen dat Nederland aan klimaat heeft uitgegeven komt aardig overeen met  het aandeel van 0, 4 % van Nederland in de totale wereldwijde uitstoot van CO2. Dat aandeel van Nederland aan de wereldwijde CO2 uitstoot zou een zinnige richtlijn (fair share) kunnen zijn voor de Nederlandse bijdrage aan het wereldwijde fonds van 100 miljard.

Merkwaardig genoeg gaat de Algemene Rekenkamer uit van een veel hoger  ‘fair share’ voor Nederland van 1, 25 miljard. Volgens de Algemene Rekenkamer bedroeg in 2019 “de totale klimaat-financiering ruim € 1,4 miljard wat dus nog hoger is dan genoemde ‘fair share'. Nederland betaalt dus meer dan wat als 'fair share' wordt beschouwd.

Nederland is daarmee een royale donateur aan de Derde Wereld ter ondersteuning van hun energietransitie. Helaas gaat Nederland, inzonderheid het BHOS, nog steeds niet zorgvuldig genoeg om met deze gelden aldus de Rekenkamer.

“Sinds 2016 constateren wij een onvolkomenheid bij de uitvoering van de interne beheers-maatregelen van de overdrachtsuitgaven (subsidies, bijdragen, leningen en garanties). De onvolkomenheid bestaat uit 3 onderdelen: reviewbeleid, staatssteun en risicoanalyse. De eerste 2 onderdelen waren in 2018 al op orde en dat blijft in 2019 ongewijzigd. De risicoparagraaf was in 2018 in opzet goed, maar de risicoanalyse was van onvoldoende kwaliteit. In 2019 zien we dat nog geen significante verbetering van de vastlegging van de risicoanalyse en de maatregelen om deze risico’s te beperken heeft plaatsgevonden.  Wij handhaven daarom de onvolkomenheid.”

Er mogen dan “onvolkomenheden” zijn bij de besteding van Klimaathulp, Nederland geeft met zijn vrijgevigheid een goed voorbeeld aan de wereld. Het heet dat goed voorbeeld doet volgen. Helaas is dat tot nu toe niet het geval. Het 100 miljard fonds is naar het schijnt voor driekwart toegezegd in Glasgow. Hoe definitief dat is, is nog niet duidelijk.

Naar het zich laat aanzien gaat het met Klimaathulp dezelfde kant op als Ontwikkelingshulp waar ook regelmatig op internationale conferenties beloften werden gedaan en de VN zelfs een vaste norm had vastgesteld om 1,5 % van het BNP voor Ontwikkelingssamenwerking te reserveren. Nederland was een van de weinige landen dat zich daaraan hield. Intussen is ook die norm verwaterd of vervuild met wat genoemd wordt “oneigenlijke uitgaven”.

De andere kant van het verhaal is dat men in de armste Ontwikkelingslanden een beperkte capaciteit heeft om hulpgelden op verantwoorde en efficiënte wijze te besteden. Het zou mij niet verbazen dat zulks ook geldt voor Klimaathulp. Achter het bureau van goedwillende idealisten lijkt het eenvoudig maar in de dagelijkse werkelijkheid is het vaak vele malen moeilijker om goede ontwikkelingsprojecten op gang te brengen. Arme landen zijn bovendien politiek instabiel, hebben geen betrouwbaar en goed opgeleid ambtenarencorps en er is veel corruptie, een manier om op individueel niveau je armoede te bestrijden.

Een land is arm omdat het vanwege vele factoren, waarvan klimaat er maar een is, niet is staat is de interne omstandigheden te verbeteren. Waar dit wel het geval is zoals in China en India zien we spectaculaire economische ontwikkelingen waardoor miljoenen mensen uit extreme armoede geraken.

(wordt vervolgd)

 

NEDERLAND-VLAANDEREN

 

Sint Jozef, een kerkdorp in Vlaams Brabant (foto 2010)

Bart de Wever, burgemeester van Antwerpen en voorzitter van de grootste partij van Vlaanderen, heeft onlangs te kennen gegeven in een interview op de TV dat hij met Nederland een confederatie zou willen vormen. Een droom misschien maar waarom zou je niet mogen dromen dat wat eens bij elkaar hoorde weer tot elkaar zou kunnen komen?

In beide landsdelen wordt wanneer dit soort zaken ter tafel komen altijd lacherig gedaan. De Vlamingen zien de Nederlanders als een onbehouwen, zuinig karnemelk drinkende en kroket etend volk dat zo zelfverzekerd als ze zijn toch telkens weer de deksel op zijn neus krijgt. De Gouden Eeuw is al lang voorbij en van het ooit zo machtige koloniale imperium is weinig meer over maar ze gedragen zich nog steeds of de wereld van hen is.

Omgekeerd kijken Nederlanders wat vertederd neer op de Vlamingen die zo leuk ouderwets Nederlandse woorden gebruiken in hun sappige taaltje, een rommeltje maken van hun openbare ruimte met in onze ogen soms lachwekkende huizenbouw (of onze wijken zo gezellig zijn)  en het onbegrijpelijk  politiek geharrewar tussen Brussel, Walen en Vlamingen. Nederlanders nemen Vlamingen zelden serieus hoewel we sinds de Tweede Wereld Oorlog geen grenzen meer hebben tussen onze landsdelen.

Het wordt tijd dat de Vlamingen niet langer hun neus ophalen voor onze boterhammen met melk en wij Nederlanders ophouden ons superieur te voelen op basis van het verleden en in plaats daarvan eens gaan kijken of meer samenwerking in welke vorm dan ook niet meer hout snijdt voor Vlamingen en Nederlanders.

Binnen de EU zouden we samen met 6 miljoen Vlamingen een bevolking van ongeveer 24 miljoen inwoners hebben, waardoor we een Europese middenmotor zouden zijn en daarmee in de EU meer gewicht in de schaal zouden leggen voor onze gezamenlijke economische belangen. Economisch zouden we tot de zes zwaargewichten van de EU behoren. Reken daarbij de twee wereldhavens Rotterdam en Antwerpen, de luchthavens Schiphol en Zaventem en de treinverbindingen met de hoofdsteden van Europa via Brussel. 

De stad Brussel ligt aanzienlijk gunstiger voor verbindingen over land met Europese hoofdsteden als Parijs, Londen en Berlijn dan Amsterdam. Ruimtelijk samenwerking zou ten goede kunnen komen aan de landbouw en voor de energietransitie. Kortom er zijn genoeg argumenten om de samenwerking tussen Vlaanderen en Nederland te versterken.
 

MAKE LOVE NOT WAR (WERKTITEL) 1: DE GEBOORTE VAN EEN WERELDVERBETERAAR

 

Foto van onze held de wereldverbeteraar die zijn eerste communie doet.

Op een goed moment in mijn leven besloot ik om wat te doen aan de toestand in de wereld. Niet zo maar wat, maar ernstig, toegewijd en vol overgave. Het moest natuurlijk ook leuk zijn want een heel leven lang alleen maar toegewijd zijn aan een ernstige zaak, hoe goed of groots ook, is voor een gewoon mens niet vol te houden tenzij je een heilige bent en dat ben ik niet. Maar dat betekent niet dat je niet minstens kunt proberen er het beste van te maken.

Hoe de wereld te verbeteren? Door de zwakken en de armen te helpen. Niet in Nederland want dat ligt er mooi en goed onderhouden bij met zijn duizenden bruggen en wegen, waar de mensen naar de dokter kunnen, waar overal ziekenhuizen staan, het onderwijs gratis is, waar overal openbaar vervoer is, er elke stad of dorp een bibliotheek heeft, waar cinema’s zijn en dansgelegenheid, iedereen een fiets en een auto heeft, televisie, verwarming en drinkwater. Er is altijd en overal eten en wie in geestelijk nood verkeerd kan terecht bij een van de vele kerken of een door de overheid betaalde hulpverlener. Nederland is zo goed als af. Als er geen mensen zouden wonen, kun je er een museum van maken.

Voor echte wereldverbeteringswerk moet je naar verre landen overzee, naar zogeheten Derde Wereld landen of ontwikkelingslanden. Daar moet nog een hele hoop gebeuren. Ik weet dat dankzij de missiepaters die in de zondagse mis preekten in de parochiekerk. Zij vertelden over ernstige geestelijke en materiële noden van erg arme volkeren daarginds, waar ze niet kunnen lezen of schrijven, werkloos zijn en arm, zo arm dat ze geen eten hebben, er is geen gezondheidszorg, ze hebben geen auto, geen TV, geen drinkwater en al die andere dingen die we in Nederland wel hebben. Ze hebben zo weinig dat een doodgewone schop om mee te spitten al een grote vooruitgang is. Daar stond ik van te kijken. Ik zou daar zelf nooit opgekomen zijn. De missionaris vroeg aan ons kerkgangers om gul te geven in de collecte zodat hij veel schoppen voor hen zou kunnen kopen.

In zo een vreemd land gaan werken om het te verbeteren is natuurlijk niet gemakkelijk maar het is wel een avontuur en je ziet meteen een heel andere kant van de wereld. In Nederland is het avontuur eraf, daar is geen avontuurlijk leven meer. Je hoeft ook nooit iets zelf te verzinnen. Het wordt voor je gedaan. Soms moet je daar een formulier voor invullen maar dat is alles. Het heet dat je in Nederland wordt verzorgd van je wieg tot aan je graf en wat is nou avontuurlijk aan een leven lang verzorging?

(verschijnt elke vrijdag)