HOE ZIT HET MET CO2 EN DE OPWARMING?

De gegevens van het laatste jaar zijn nog voorlopig, in afwachting van herijkingen van referentiegassen en andere kwaliteitscontroles. De gegevens worden gerapporteerd als een molfractie in droge lucht, gedefinieerd als het aantal kooldioxide moleculen gedeeld door het totale aantal moleculen in de lucht (inclusief CO2 zelf), nadat de waterdamp is verwijderd. De molfractie wordt uitgedrukt in 'parts per million' (ppm). Voorbeeld: 0,000400 wordt uitgedrukt als 400 ppm.

De gegevens van Mauna Loa worden verkregen op een hoogte van 3400 meter in de noordelijke subtropen; ze komen mogelijk niet overeen met de wereldwijd gemiddelde CO2-concentratie aan het aardoppervlak.

Ondanks alle uitgebreide en kostbare maatregelen blijft de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer stijgen, zo wijzen de metingen uit van het observatiestation van het NOAA Global Monitoring Laboratory op de berg Mauna Loa in Hawaï. Sinds de waarnemingen in 1958 begonnen vertoont de grafiek nog steeds een stijgende lijn (zie grafiek hierboven). In een jaar tijd zijn er bijna 2 deeltjes CO2 per eenheid bijgekomen.

De transitie van fossiele energie naar wind en zonne-energie heeft tot nu toe ondanks de zeer hoge inspanningen en kosten niets opgeleverd als het gaat om vermindering van het CO2 gehalte in de atmosfeer.

Niettemin wordt die transitie in onze contreien nog altijd in volle vaart uitgevoerd en zelfs politiek maatschappelijk opgelegd (verplicht warmtepomp). De vraag is dan waarom in ‘s hemelsnaam als het geen effect heeft? Welk doel is daarmee gediend? 

Die vraag stelt zich nog dringender als je beseft dat de Nederlandse bijdrage aan de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer wereldwijd met ongeveer 0,4% zo goed als niets voorstelt. Van een langzamere transitie in Nederland zal dus niemand wakker liggen terwijl het langer uitstrijken van de energietransitie de Nederlandse samenleving aanzienlijk minder zou belasten.

En hoe zit het met de zo gevreesde en bijna maniakaal aangekondigde stijging van de temperaturen op aarde als gevolg van het broeikaseffect van CO2?

De scenario’s van uitersten aan de bovenkant (opwarming van 6 graden of meer) zijn door het roemruchte VN klimaatpanel IPCC (nog altijd een risicovolle mix van politiek en wetenschap) verlaagd. Het zou dus wel eens mee kunnen vallen. 

Maar de opwarming beperken tot 1,5 graad zoals de bedoeling was van de jaarlijkse VN klimaatcongressen en akkoorden wordt ook niet meer gehaald aldus de IPCC klimatologen.

De inschatting is nu dat de opwarming in een bandbreedte zal plaatsvinden van 2,5 tot 4 graden, met 3 graden als meest waarschijnlijke uitkomst. Nog steeds opwarming maar aanzienlijk minder dan de verkondigde 6 graden of meer. 

De bovenstaande grafiek toont de meest recente update; updates worden doorgaans in de eerste week van elke maand uitgevoerd. In tegenstelling tot sommige berichten worden de satellietmetingen op geen enkele manier gekalibreerd met de wereldwijde temperatuurmetingen van aardthermometers. In plaats daarvan gebruiken ze hun eigen, aan boord aanwezige, nauwkeurige, redundante platina-weerstandsthermometers (PRT's) die vóór de lancering zijn gekalibreerd met een laboratoriumreferentiestandaard. Deze thermometers zijn ingebed in targets met een hoge emissiviteit die tijdens elke scan door de radiometer worden waargenomen. De radiometers meten ook de kosmische achtergrondstraling (verondersteld 2,7 Kelvin) tijdens elke scan. De metingen die vanaf de aarde worden waargenomen, worden vervolgens geïnterpoleerd tussen de temperatuur van de kosmische achtergrondstraling en de temperatuur van het warme kalibratietarget.

Hoe verloopt intussen feitelijk de opwarming? De klimatologen Roy Spencer en John Christy meten sinds 1979 de temperatuur in de hogere luchtlagen van de aarde met behulp van satellieten. Maandelijks publiceren zij een grafiek van de wereldwijde trend tot opwarming.

Sinds 1979 meten zij een opwarming van nu 0,16 graden per decennium. Dat is niet veel meer dan de 1,5 graden die ooit als klimaatdoel werd gesteld op de VN klimaatconferenties. Zo te zien verloopt de opwarming traag. Van een versnelling is geen sprake.

Als gevolg van metingen en waarnemingen wordt meer en meer wetenschappelijk getwijfeld aan het verband tussen de toename van het broeikasgas CO2 en de opwarming. Waarschijnlijk is er een verband maar waarschijnlijk anders dan gedacht en moeilijk te scheiden van andere invloeden op het klimaat zoals die van wolken, hooggebergten, oceanen, vulkanen en andere natuurlijke fenomenen. 

NOG MAAR WEER EENS OVER KLIMAATVERANDERING

 

Je hoort er in deze tijden van oorlog niet zoveel meer over. De activisten hebben het met andere zaken druk. Af en toe wordt een bosbrand, een hitterecord, een smeltende gletsjer of een verblekend koraalrif geframed als klimaatellende maar voor de rest valt het mee of tegen, afhankelijk waar je op de tijdlijn van de klimaatcrisis zit.

De hittegolf van dezer dagen was weer een gelegenheid voor KNMI en NOS om met behulp van een eenvoudig grafiekje ons geheugen op te frissen dat de opwarming meer hittegolven in de toekomst zal brengen. Een kwestie van de grafiek gewoon doortrekken en een enkele oorzaak aanwijzen, de opwarming door de CO2.

Men gelooft nog steeds dat slechts een oorzaak is voor een complex weerschijnsel als hittegolven CO2, alsof er geen golfstroom is, geen zonnevlammen, geen luchtvervuiling door andere oorzaken, geen wolkenformaties enz. enz. 

Die opwarming versneld ondertussen niet ondanks de nog steeds toenemende CO2.  Roy Spencer meet met behulp van en satellietstelsel vanaf januari 1979 de temperaturen wereldwijd, boven land en boven zee. In die 47 jaar blijft de marge van de opwarming binnen o,15 graden Celsius per tien jaar of wel 1,5 graden per honderd jaar. Over 54 jaar zal de temperatuur op aarde niet meer gestegen zijn dan 1,5 graden. Het loopt zo een vaart dus niet en dat is geruststellend. We hebben alle tijd om ons te buigen over de gevolgen en te bezien wat ons te doen staat. 

“Roy Spencer's recent UAH v6.1 global temperature data for May 2025 shows a global average anomaly of +0.50 degrees Celsius, with a linear trend of +0.15 degrees Celsius per decade since January 1979. This trend is slightly faster over land (+0.22 degrees Celsius per decade) and slower over oceans (+0.13 degrees Celsius per decade).”

De opwarming boven land is hoger (0,22 per 10 jaar) dan boven de oceanen (0,13 per tien jaar). Het warmste jaar in de periode 1979 tot nu toe is 2024 met 0,77 graden C. Boven het 30 jarige gemiddelde.

De globale CO2-metingen laten een stijgende trend zien. De wereldwijde gemiddelde hoeveelheid CO2 in de atmosfeer bereikte in 2024 een recordhoogte van 422,8 ppm (parts per million), wat een stijging van 3,75 ppm was ten opzichte van het vorige jaar, de grootste jaarlijkse stijging ooit. Deze metingen worden uitgevoerd door organisaties zoals NOAA's Global Monitoring Lab en NASA en Scripps Institution of Oceanography

Ondanks die toename wordt geen versnelling van de opwarming vastgesteld. Waarom dat niet gebeurd, is niet duidelijk. Ook dat is geruststellend want er is dus tijd om na te gaan wat precies het verband is tussen stijgende CO2 en opwarming en wat de gevolgen kunnen zijn. 

Voorlopig wordt de aarde niet bedreigd. Extinction Rebellion kan dus rustig op zijn twee oren gaan slapen.

HOE MEER CO2, HOE KOELER DE AARDE

In plaats van lui op de grond te gaan liggen zouden de activisten van Extinction Rebellio er beter aan doen bomen en struiken te planten om de planeet te redden van de opwarming. 

 

Sinds ik in het boekje “Klimaatverandering, wetenschap en debat” (een uitgave van de Koninklijk Nederlandse Akademie van Wetenschappen) las dat “het voor de hand ligt een oorzakelijk verband te leggen tussen de hoeveelheid kooldioxide (broeikasgas CO2) in de atmosfeer en de temperatuurverhoging”, vroeg ik mij af of dat wel zo voor de hand ligt. (Blz.19)

Temeer daar deze voor de hand liggende veronderstelling wordt gevolgd door de alinea “maar zo’n oorzakelijk verband is, strikt genomen, nimmer te bewijzen. Beide verschijnselen zouden bijvoorbeeld wel eens een gevolg kunnen zijn van een onbekende, achterliggende oorzaak. Bovendien is de aarde in het verleden ook wel eens door een andere oorzaak opgewarmd waardoor er meer kooldioxide in de lucht kwam.” 

Ik dacht bij mezelf zouden politici als Diederik Samsom (PvdA fractieleider, adviseur van Timmermans, voormalig Greenpeace activist), Ed Nijpels (VVD leider en klimaatactivist) en  Frans Timmermans (Europese Green Deal Commissaris en PvdA leider) deze passage hebben gelezen en op zich in laten werken? 

Zouden ze enige twijfel hebben bespeurd of waren ze meteen rotsvast overtuigd van het verband tussen CO2 en opwarming? Ik bedoel, als een arts tegen me zou zeggen "ik denk dat je kanker hebt, maar ik weet het niet zeker" dan ga je toch ook door met onderzoek? 

De vraag of je kanker hebt of niet, kan misschien snel opgelost worden door onderzoek maar het verband tussen CO2 en opwarming niet, hoe graag je dat dat ook zou willen. Toch ga je over tot grootse plannen onder het motto "je kunt maar beter het zekere voor het onzekere nemen" en "baat het niet, schaadt het niet". Aan wetenschappelijke twijfel hebben politici niks, dus lekker doorpakken. 

Gelukkig heb ik het bewijs van het verband toevallig zelf ontdekt en zoals altijd bij wetenschappelijke ontdekkingen, is het bewijs eenvoudig en onweerlegbaar en dus meetbaar.

Het IPCC rapport met al die klimaatmodellen was nergens voor nodig geweest. Stel je eens voor hoeveel geld dat de wereldgemeenschap gescheeld zou hebben, honderden miljoenen op zijn minst. En we zijn er nog lang niet, want wanneer eenmaal zo een VN circus draait, krijg je dat niet zo maar gestopt. 

Ik heb de ontdekking te danken aan het feit dat ik regelmatig fiets tussen bebouwd gebied - de stad- naar bosgebied. Wat blijkt nu? In het bos is het 's avonds als de zon weg is minder warm dan in de stad. Het bos is en stuk minder opgewarmd dan de stad. 

Logisch toch, het bos neemt overdag het broeikasgas CO2 op en zet het om in groeikracht. Er is dus aanzienlijk minder CO2 in het bos dan in de stad. Waar minder CO2 is, warmt het minder op zo eenvoudig is dat. In de stad kan geen CO2 worden opgenomen dus daar wordt het warm. Kort gezegd, in de stad broeit het in het bos groeit het.

De oplossing voor de opwarming van de aarde is dus niet minder productie van CO2 maar meer, want CO2 schept meer groen en meer groen geeft meer koelte! En de NASA levert hiervoor het bewijs:

“Een kwart tot de helft van het begroeide land op aarde heeft de afgelopen 35 jaar een aanzienlijke vergroting laten zien, grotendeels als gevolg van de stijgende niveau’s van koolstofdioxide 9Broeikasgas CO2) in de atmosfeer, volgens een nieuwe studie in het tijdschrift Nature Climate Change op 25 april.” (Carbon Dioxide Fertilization Greening Earth, Study Finds).

HALLO, IS ER EEN GOD IN DE BUURT?

 

Ooit, nog niet zo lang geleden, ik heb het nog meegemaakt, was het klimaat net zo onschuldig als het weer, de zon en de  maan. Op dat alles heb je geen greep, zo leer je op school. Het universum heeft zijn eigen wetten die wij dienen te respecteren. Misschien is het toeval, maar in die tijd bestaat God nog en ook daar heb je geen greep op al kun je het wel proberen met bidden en naar de kerk gaan. 

Heel in het begin wordt er nog gebeden voor regen of zon, afhankelijk wat de boeren nodig hebben. Je weet niet zeker of het iets uithaalt maar het kan geen kwaad om tot God en zijn heiligen te bidden. Maar de idee dat het iets zal kunnen uitmaken verdwijnt langzamerhand uit de hoofden van de mensen.

Ik denk dat de ellende is begonnen met de maanlanding in 1969. Dat is een triomf van de mens. Een kleine stap op de maan, een grote sprong voor de mensheid, zegt astronaut Armstrong als hij van zijn trapje van de maanlander voet op de maan zet.

God is dan in geen velden of wegen te bekennen. We kunnen het zelf. We hebben hem niet nodig. Vanaf die dag nemen we voortaan het heft in eigen handen. Als we naar de maan kunnen, kunnen we ook het klimaat regelen.

Dat is eenvoudiger gezegd dan gedaan totdat volgens deskundigen blijkt dat wij zelf al aan de knoppen van het klimaat zitten met onze overdadige industrialisering van de planeet. 

Dan zit er niks anders meer op dan aan de slag te gaan. De onschuld wordt schuld en daarmee is het vonnis geveld. De mens moet het wel zelf doen wil hij niet door eigen schuld ten onder gaan. Iemand anders doet het niet.

Natuurlijk zijn er mensen als Bjorn Lomborg, die beweren dat het allemaal niet zo een vaart loopt maar die worden aan de kant gezet. Kinderen van de duivel zijn het en daar moet je niet naar luisteren. 

Er verschijnen verhalen over eilanden in de oceaan die zullen verdrinken als gevolg van de stijging van de zeespiegel. Er volgt in de Volkskrant een aandoenlijke fotoreportage over het eiland Kiribati dat als eerste door klimaatverandering ten onder zal gaan. 

The New York Times schrijft  dat wetenschappelijk onderzoek heeft vastgesteld dat de meeste eilanden in de Pacific niet krimpen. Het valt dus mee maar voor hoe lang?

Er verschijnen verhalen over verdwijnende gletsjers, uitstervende ijsberen en afstervende koraalriffen. De verhalen zijn voorbarig geweest. Het valt mee, maar geruststellend is het niet want onze schuld verdwijnt niet.

Er blijven rampen op de mensheid afkomen: bosbranden, overdadige regenval die aan de ark van Noë doet denken, stormen en orkanen die het ergste doen vrezen. 

We moeten van het broeikasgas CO2 af anders komt het nooit meer goed met ons, de planeet moeder aarde. Maar hoe komen we daar vanaf?

Tot nu wordt het steeds meer. Er zitten vandaag de dag 422 deeltjes broeikasgas per miljoen deeltjes lucht in de atmosfeer. Het is een kleine hoeveelheid, maar zie het maar eens weg te krijgen.

Staat de mens voor een onmogelijke taak? Gaat het niet lukken? Kunnen wij mensen het dan toch niet zelf regelen? Hallo, is er een god in de buurt die ons kan helpen?  

KENNIS MAAKT CARICE VAN HOUTEN BANG

Je kunt geen krant openslaan of geen TV programma kijken of er wordt je angst aangejaagd met kans op kanker vanwege een of andere bedreigende stof in de lucht, in kippeneieren of tuingroente. De schuldigen is de industrie want die maken onnatuurlijke stoffen en wat onnatuurlijk is, is gevaarlijk.

Gekker nog, wat natuurlijk is, zoals bijvoorbeeld CO2 (koolstof dioxide), wordt tegenwoordig vervuilend genoemd terwijl dit een onmisbaar gas is voor alle leven op aarde. Tuinders gebruiken het om hun kassen planten vlugger te laten groeien. Maar omdat het ook een broeikasgas is, wat effect zou hebben op ons klimaat, zijn er onverlaten die het gas vervuilend noemen.

Hoe belangrijk CO2 is, blijkt uit een onderzoek van de NASA dat de aarde sinds 1982 groener is geworden ( Carbon Dioxide Fertilization Greening Earth, Study Finds). Sinds de hoeveelheid CO2 toeneemt en dat is nog steeds het geval ondanks al het gedoe over de energietransitie, wordt de aarde alleen maar meer groener. Het broeikasgas werkt dus als het gaat om het leven op aarde te vergroenen. 

We zullen moeten kiezen wat het beste is voor de aarde. Verdere vergroening toelaten door CO2 uitstoot of klimaatverandering tegen te gaan door CO2 uit de atmosfeer te halen. Wat mij betreft het eerste. Het tweede verband dat tussen CO2 uitstoot en klimaatverandering is nog niet geheel uitgeklaard.

Door de zeer nauwkeurige metingen in combinatie met kansberekening worden door wetenschappers steeds meer bedreigende stoffen gevonden die oorzaak zouden kunnen zijn van een of andere ziekte. 

Eigenlijk is het de bedoeling dat die kennis je geruster maakt, maar dat is al lang niet meer het geval meer.  Kennis verontrust meer en meer. Wetenschapsjournalist en chemicus Simon Rozendaal geeft daar aardige voorbeelden van.

Het eerste voorbeeld gaat over PFAS ,de veel genoemde stof die wel eens kanker zou kunnen veroorzaken. Maar er zit bijna geen PFAS in het milieu. Het gaat om een zo kleine percentage , zeven nullen achter de komma en dat is dus zo goed als nul.

“Dit is het niemandsland tussen iets en niets, waar spoken dwalen. Weldenkende mesen horen daar hun schouders over op te halen, maar omdat we het kunnen meten (tot wel eendeeltje per triljoen, dat is een cijfer mer 12 nullen achter de komma), menen we dat het een ernstig probleem is. Dat is niet zo. PFAS is nauwelijks toxisch en er zijn belangrijkere problemen in de samenleving.”

Een mooi voorbeeld is actrice Carice van Houten, de activiste die op het wegdek van de A12 gaat zitten om ons van fossiel af te krijgen. “Zij heeft haar plasje naar een laboratorium gestuurd om te kijken hoeveel er van het ‘landbouwgif’ glyfosaat in zat, voor de actie ‘Nationale Piskijker’. Er zat 1,08 nanogram glyfosaat in een liter van Houten-urine. Dat is 0,000 000 000 1 procent van deze eveneens niet erg toxische substantie.” ( Simon Roozendaal,  ‘De revolutie in het meten maakt ons doodsbang’, in EW van 6 april 2024, blz. 77)

Ik ben bang dat zijn verhaal de mensen niet zal gerust stellen. Kranten en TV brengen liever de sensatie van het gevaar en zijn bereid om daarvoor te overdrijven. Veel mensen kunnen het probleem niet vatten en redeneren waar rook is, is vuur en worden doodsbang. We gaan nog veel bange tijden tegemoet.

 

HELP, NEDERLAND STOOT MINDER BROEIKASGAS UIT MAAR UITSTOOT WERELDWIJD BLIJFT STIJGEN.

Global Monitoring Laboratory

 

“De uitstoot van broeikasgassen blijft dalen in 2023, ondanks fors lagere energieprijzen. In het tweede kwartaal namen de emissies van CO₂ en andere broeikasgassen af met 5% ten opzichte van dezelfde periode in 2022, blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) en het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM)”. (FD van 13 september)

Terwijl Nederland minder broeikasgassen (CO2)  uitstoot, neemt de hoeveelheid broeikasgas wereldwijd toe. De inspanningen van Nederland hebben geen effect op de wereldwijde uitstoot net zo min als de maatregelen van andere Europese landen.

Wereldwijd stijgt de hoeveelheid broeikasgas in de atmosfeer nog steeds. Die is volgens de metingen op Mauna Lao van het Global Monitoring Laboratory gestegen met meer dan 2,5 ppm (particle per million)van 417,15 ppm vorig jaar augustus naar 419,68 ppm dit jaar augustus.  

De stijgende lijn van de hoeveelheid broeikasgas in de atmosfeer wordt zelfs niet met een piepklein knikje onderbroken tijdens de wereldwijde COVID pandemie terwijl toen de wereld een stuk minder bedrijvig was.  Aangezien die bedrijvigheid voornamelijk wordt aangedreven door fossiele energie, zou je denken dat er tijdens de pandemie beduidend minder broeikasgas zou zijn uitgestoten.

Nu dat niet het geval blijkt, doemt de vraag op wat dan precies het verband is tussen het verbranden van fossiele brandstoffen en de toename van het broeikasgas in de atmosfeer. 

Wordt er in de wereld meer fossiel verbrand dan vroeger in plaats van minder?

Nemen de zeeën en de bossen minder CO2 op dan voorheen?

Of zijn er andere oorzaken van toename CO2 dan fossiele energie?

Vragen te over waar geen duidelijke antwoorden op zijn. Hoe dan ook, volgens de VN commissie IPCC moet voor 2025 de CO2 hoeveelheid gaan dalen. Later is te laat. 

Misschien dat zitten op het asfalt van de A12 een oplossing brengt?
 

ZON VANDALISME

 

Volgens mij is de ellende met het klimaat begonnen toen weermannen en vrouwen, meteorologen en klimatologen, besloten om de seizoenen voortaan op de eerste van de maand te laten beginnen in plaats van op de dag van het keerpunt van de zon. 

Deze daad van vandalisme markeert het begin van het einde van onze band met de zon. De zon is op zogenaamd wetenschappelijk verantwoorde wijze buiten spel gezet. Wij maken uit wanneer een seizoen begint en niet de zon.

Dat zit zo. Vanaf de aarde bezien beweegt de zon zich op en neer tussen de Noordelijke Kreeftskeerkring en de Zuidelijke Steenbokskeerkring. Halverwege zijn reis passeert hij de evenaar. Op weg naar de Kreeftskeerkring passeert hij de evenaar op 21 maart. Dat is het begin van ons voorjaar op het noordelijk halfrond.

Op 21 juni komt hij aan bij de Kreeftskeerkring. Dat is het begin van onze zomer. De zon keert dan om en begint aan zijn reis naar de Steenbokskeerkring. Onderweg passeert hij opnieuw de evenaar en wel op 21 september. Dat is het begin van onze herfst en het begin van het voorjaar op het zuidelijk halfrond.

Op 21 december komt hij aan bij de Steenbokskeerkring op het zuidelijk halfrond. Dan staat hij het verste weg van ons. Dat is het begin van onze winter. Dan gaat de reis weer terug naar de evenaar om daar 21 maart aan te komen, de dag waarop een nieuw voorjaar op ons halfrond begint.

De seizoenen vallen samen met plaats en beweging van de zon. Logisch ook want de zon met zijn warmte bepaalt wat er in de natuur op aarde gebeurt. De zon verder weg, de winter komt. De bomen worden kaal. De zon dichtbij betekent zomer. De bomen staan vol in het groen.

Maar wat doen die wetenschappelijk verantwoorde klimatologen? Ze laten de 21ste als datum voor de seizoenswisseling vallen en nemen voortaan de eerste van de maand. Zo begint de zomer voortaan op 1 juni en niet op de 21ste. Kijk het maar na op de web site van het KNMI. 

Waarom ze dat doen? Is het een kwestie van getallen, verslaafd als ze zijn geraakt aan weermodellen en nu ook aan klimaatmodellen? Er wordt wat af gemodelleerd op de bureau's van meteorologen.

De aangepaste modellen gaan een eigen leven leiden of liever dat van de meteorologen. Van het een komt het ander, zei mijn moeder altijd al. In dit geval de idee dat wij mensen de baas zijn over het weer en het klimaat. 

De zon is van zijn troon gevallen. bij de Azteken werd hij nog aanbeden als een god, ook overdreven maar beter dan wat we nu doen, hem helemaal loslaten.

PS.

 
Ik lees net in de kranten dat de CO2 uitstoot in Nederland weer is verminderd. Zie HIER. Maar hoe we ook ons best doen Wereldwijd is de CO2 weer toegenomen van 417,15 ppm naar 419,68 ppm. Zie HIER  

78. HET KAN VRIEZEN. HET KAN DOOIEN. EEN ANDERE VISIE OP KLIMAAT EN CO2

 

 

Het is boeiend voor een kritisch en wetenschappelijk gevormde geest om  kennis te nemen van een andere visie op klimaat en CO2 dan de gebruikelijke versie die op dit moment in Egypte volop wordt gepromoot door erg grote woorden van deVN algemeen secretaris. Te grote woorden die doen denken aan de waarschuwingen in de vorige eeuw tegen het uitbreken van een atoomoorlog. 

In dit vraaggesprek met Marlies Dekkers van de Nieuwe Wereld geeft de Belgische wetenschapper Ferdinand Meeus zijn visie op het klimaatprobleem in helder Nederlands uit. dat is het mooie van Vlamingen ze praten helderder, met gevoel voor humor en betrekkelijkheid der dingen. 

Je hoeft het er niet mee eens te zijn om te beseffen dat er in de media soms wel erg gemakzuchtig alarm geslagen wordt over klimaatrampen en ondergang van de wereld.

68. HET KAN VRIEZEN. HET KAN DOOIEN. DROOGTE IN NEDERLAND

 

Krijgen we in Nederland een net zo droog klimaat als in Togo? ( Foto: 2005)

Hoe zit dat met de hittegolf en de droogte? Als ik de groene volksmond mag geloven wordt dit voortaan normaal. Lange droge en hete zomers. Iemand die kranten leest, zegt me dat we in Nederland een woestijnklimaat gaan krijgen. Nee, zorgeloze zomers kun je voortaan wel op je buik schrijven. Het wordt voortaan kommer en kwel of toch niet?

Ik lees op de website van het KNMI, een onverdachte bron als het gaat om klimaatdrama, dat het voorlopig nog wel meevalt met de droogte in ons land. Het is pure pech dat we drie droge zomers achter elkaar hebben. Er zit geen systeem in, het is toeval. Net zoiets als dat je drie keer op een rij de staatsloterij kunt winnen. Het gebeurt zelden maar het kan wel.

“Echter, vanuit meteorologisch oogpunt zijn het in feite losse gebeurtenissen. De tussenliggende herfst en winter zijn qua neerslag normaal, maar dit neerslagoverschot is niet voldoende om de watervoorraden in de bodem volledig aan te vullen. We hebben in het onderzoek geen aanwijzingen kunnen vinden voor verhoogde kansen op een meteorologische droogte in jaar twee, nadat er een eerste zomer van droogte heeft plaatsgevonden. De droogte van 2019 volgend op die van 2018 was dus gewoon pech. “ (website KNMI)
 

Maar de KNMI zou de KNMI niet zijn zonder een cryptische opmerking over de klimaatverandering.

 “Kijken we verder vooruit, dan zien we dat klimaatverandering kan leiden tot een behoorlijke afname van zomerneerslag en een toename van verdamping. Dat maakt dat de kans op het voorkomen van een droogte in onze regio groter wordt. Wanneer die basiskans groter wordt, wordt ook de kans op twee opeenvolgende droge zomers groter (figuur 2). Daardoor neemt de kans op meerjarige hydrologische droogte dus ook toe. Vanuit dat perspectief is er dus wél een meteorologisch proces dat leidt tot meerjarige droogtes, en kunnen we in de toekomst wellicht niet meer spreken van pech.“ (idem website KNMI)

Let op de woorden “kan leiden” en dat “de kans op het voorkomen van een droogte in onze regio toch groter wordt”. Als oerdegelijke Hollander zou ik willen stellen dat we ons als de donder moeten voorbereiden op een woestijnklimaat want die CO2 houden we niet tegen of toch wel?

(wordt vervolgd)
 

57. HET KAN VRIEZEN. HET KAN DOOIEN. WEERPRAATJE

 

NOS Weerman Gerrit Hiemstra staat bekend als een overtuigd aanhanger van de heersende klimaattheorieën.

Misschien ben ik als klimaatscepticus overgevoelig maar het weerpraatje na het NOS acht uur journaal wordt steeds vaker een klimaatpraatje. We breken telkens opnieuw records in droogte of nattigheid allemaal het gevolg van klimaatverandering. Van de gebruikelijke weersverandering komen we langzamerhand in de klimaatverandering. Het onderscheid tussen weer en klimaat wordt kleiner.

Vroeger vonden we het weer het weer en dat kan in Nederland grillig zijn. We hebben droge of natte zomers, een koude of zachte winter, een te natte herfst of een te late lente. Geen zon te zien vandaag, de beloofde regen komt niet en het waait harder dan gewoon.

Niemand lag daar wakker van behalve de boeren. Die hadden altijd wat met het weer. Late vorst is slecht voor de fruitbomen, een te nat voorjaar voor de aardappelen, teveel zon is niet goed voor de groententeelt enz. Maar de boeren wisten daar mee te leven.

Weer was een kwestie van levenservaring. Als je oud genoeg werd, kreeg je het besef dat het weer nu eenmaal het weer is en nauwelijks voorspelbaar. Totdat de wetenschap met zijn statistieken er mee begon te bemoeien. Plotseling moest het weer zich aan gemiddelden houden, niet boven een bepaalde temperatuur komen, niet teveel regen, geen windkracht boven 5 enz. De statistieken vervangen de ervaring, de wetenschap de natte vinger.

Worden we daar beter van? Ik denk het niet, zeker niet als we daar ook nog de klimaatverandering bij optellen. In plaats van het weer te accepteren willen we het beheren. De vroegere onbezorgde zorgelijkheid over het weer verdwijnt in de put van de klimaathype. CO2 is de schuldige en als we die nu maar genoeg uit de lucht halen zal alles beter worden. Ik vrees dat dit maar ten dele waar zal blijken te zijn. Er is geen een-op-een relatie tussen klimaat en CO2 maar maak dat de klimaatgelovigen maar eens wijs.

Aangezien teveel CO2 in de atmosfeer zou komen door menselijke activiteiten, zijn we van een klimaathype in een schuldhype terecht gekomen. Schuld staat weer bovenaan onze agenda. Het schuldbesef was even verdwenen maar is nu met hulp van de klimaatwetenschap weer terug. We moeten CO2 terugdringen door meer molens en zonnepanelen te plaatsen, door minder te consumeren, meer milieubewust te zijn enz. Deze keer is er geen verlosser om ons van onze schulden te verlossen. We moeten het zelf doen. 

(wordt vervolgd)

WORDT NEDERLAND EEN BUITENMAATS SINGAPORE ?

 

Na Shanghai is Singapore de tweede doorvoerhaven in de wereld. Rotterdam staat op de tiende plaats. Singapore is vele malen kleiner qua oppervlakte dan Nederlanden veel dichter bevolkt. Het land heeft geen landbouw of anedre ruimte verslindende economische activiteiten zoals Nederland

Wie over de A1 Wenen binnenrijdt komt door Weense wouden. De miljoenenstad (bijna 2 miljoen inwoners) wordt omringd door dicht beboste heuvels. Wenen is wat dat betreft veel beter af dan een stad als Amsterdam. Van welke kant je die ook binnenrijdt, het enige wat je ziet zijn overvolle wegen met daarnaast uitgestrekte bebouwing. Bossen zijn in geen velden of wegen te bekennen, hooguit een park niet groter dan wat een picknick plek zou zijn in de dichtbeboste heuvels rond Wenen.

Wat voor Amsterdam geldt, geldt voor heel Nederland. Wie via Venlo het land inrijdt of via Maastricht heeft dezelfde ervaring, misschien hier of daar wat groen maar voor de rest volle wegen met rechts allemaal vrachtwagens en links passerende personenwagens. Dankzij de havens van Rotterdam en Amsterdam en luchthaven Schiphol is Nederland een groot doorvoerland gelegen aan de grootste rivierdelta van Europa.

Sinds de globalisering leven we van aan en afvoer van onze havens. Het is een van de slagaders van onze economie. We zijn handelsland nummer een in Europa en voor de opkomst van China zelfs van de wereld. Helaas begint deze economische activiteit zich tegen ons te keren tenminste als we vinden dat we de CO2 en de stikstof in de lucht moeten verminderen.

Maar dat niet alleen. Onze doorvoer-infrastructuur begint zwaar door te wegen in de ruimte die er nog is voor wonen, werken, landbouw en natuur. Tussen de wegen door bedrijven we namelijk ook nog eens intensieve landbouw, niet op Nederlandse schaal, niet op Europese schaal maar op wereldschaal. Hoe gek het ook mag klinken voor een klein land als Nederland zijn we een wereld-landbouwland. Ook een slagader van onze economie waar we rijk mee zijn geworden. Maar ook dit begint te wringen, bij gebrek aan ruimte en ook nog eens volgens onze politici een teveel aan CO2 en stikstof.

Geen wonder dat de zogeheten natuur klem komt te zitten, tenminste als we vinden dat Nederland ook nog natuurlijke natuur moet hebben. Maar misschien is daar Nederland wel te klein voor en de bevolkingsdichtheid te groot. Nederland is een en al bebouwing aan het worden, als het ware een stads-staat in wording. Weliswaar nog niet met de bevolkingsdichtheid van Singapore maar het gaat hard die kant op. En net als Singapore hebben we niet de omvang om er nog natuur op na te houden. Parken nog wel, mooie onderhouden bos, polder en duinparken voornamelijk geschikt voor recreatie.

Natuurparken van enig formaat hebben we niet. Om een idee te hebben van wat echte natuurparken zijn moet je naar de VS kijken.  Het beroemde Yellowstonepark beslaat alleen al bijna 9000 vierkante kilometer. Daarbij vergeleken is de Hoge Veluwe met zijn 55 vierkante kilometer een postzegeltje. Versnipperd over 162 natura-2000 gebieden heeft Nederland bijna 10.000 vierkante kilometer natuur, net zoveel als enkel en alleen het Yellowstonepark.

Geen wonder dat het puinhoop wordt. Dat moet niet alleen allemaal onderhouden worden, je kunt de natuur niet zo maar zijn gang laten gaan, maar ook nog eens geconserveerd, d.w.z. in een staat worden gehouden die als ideaal wordt gebrandmerkt door ecologen, biologen enz. Een onmogelijke en kostbare opdracht die uiteindelijk er toe zal leiden dat Nederland minder inwoners moet gaan hebben dan wel minder welvaart. 

Het krankzinnig is dat ondanks het gebrek aan (woon)ruimte  de milieugroepen vinden dat Nederland niet meer aan landwinning mag doen nota bene de manier waarop Nederland in de loop van de geschiedenis zichzelf heeft gemaakt. Volgens deze natuur-romantici, vaak stadsmensen die ergens in hun achterhoofd nog altijd dromen van paradijselijke natuur, moet Nederland blijven zoals het is en dat noemen ze dan de natuurlijke staat van het land. Geschiedkundig bekeken is dat onzin. Nederland is altijd een land in de maak geweest en daarmee zouden we nu mee moeten stoppen.

Nederland is een uit de kluiten gegroeide stads-staat aan het worden en dat zullen we moeten aanvaarden. Natura natuur hebben we niet en kunnen we niet hebben, tenzij we Nederland helemaal teruggeven aan de natuur. Dan moeten we beginnen met de afsluitdijk door te steken en de waterwerken slopen. Dat wil natuurlijk niemand. Ook de fanatiekste milieuactivist niet. Die wil wel graag op de bank naar TV kunnen blijven kijken in zijn comfortabele stadswoning en op zijn tijd een terrasje kunnen pikken om de verveling te verdrijven.