Posts tonen met het label europa. Alle posts tonen
Posts tonen met het label europa. Alle posts tonen

donderdag 30 juli 2026

UITSTOOT CO2 WERELDWIJD BLIJFT STIJGEN

Terwijl Europa zijn CO2 uitstoot vermindert, neemt de CO2 uitstoot wereldwijd toe.


De uitstoot van CO2 door de wereld blijft volgens de metingen op de vulkaan Mauna Loa stijgen. Er is nergens niet de geringste vermindering te zien ook niet in Corona-tijd toen toch een deel van de wereldeconomie even stil lag. (Zie de grafiek hiernaast)

Geen wonder want de wereldwijde uitstoot van CO2 blijft toenemen. In 2025 steeg de CO2 uitstoot met ruim een procent. Zoals op de grafiek hierboven is te zien heeft de Europese Unie tussen 2015 en 2025 haar CO₂-uitstoot met ongeveer 554 miljoen ton verminderd, terwijl de rest van de wereld haar uitstoot met 3.008 miljoen ton verhoogde. Dat is bijna zes keer meer. De kostbare Europese inspanning wordt vrijwel direct teniet gedaan door andere grote economieën.


Bijna 40% van deze stijging komt uit de Verenigde Staten, waarvan de uitstoot met 3,2% is gestegen als gevolg van een toename van 13% in kolengestookte elektriciteitsopwekking. China, nog steeds verreweg de grootste uitstoter ter wereld (30,5% van het totaal in 2025!), zag zijn uitstoot met 0,3% stijgen, en India met 0,9%.

“Het meest belastende punt in dertig jaar klimaatdiplomatie is dit: sinds de aanname van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake Klimaatverandering (UNFCCC) in 1992 zijn de wereldwijde energiegerelateerde CO₂-uitstoot met 67% gestegen volgens het laatste nummer van de Statistical Review of World Energy. Dertig jaar van partijconferenties, van Kyoto tot Parijs, dertig opeenvolgende COP’s — en het resultaat is een toename van tweederde van de partij. Hoewel de EU haar uitstoot sinds 1990 inderdaad met ongeveer 30% heeft verminderd, is deze inspanning, die werd bereikt ten koste van miljarden euro’s en een sluimerende deïndustrialisatie, volledig opgeslokt door alleen de Chinese groei, om nog maar te zwijgen van de rest van de wereld.”





Dat alles is het gevolg van het feit dat 86 % van het energieverbruik wereldwijd wordt opgewekt door fossiele brandstoffen. Zon en wind energie komen op wereldschaal niet verder dan 3,3% van de totale energie opwekking. ( Zie voor de gebruikte gegevens het artikel: Energietransitie? Fossiele Brandstoffen blijven de Ruggengraat van de Vooruitgang)

woensdag 27 mei 2026

IS DE SPREIDINGSWET EEN VORM VAN GEREGULEERDE VOLKSVERHUIZING?

 

De opvang van vluchtelingen en asielzoekers in Oss gebeurt op een unieke, kleinschalige manier. In plaats van een traditioneel AZC, worden Oekraïners en reguliere asielzoekers samen opgevangen in één gemeenschappelijke, duurzame voorziening.

De maatregelen om de asielstroom te beheersen, leiden niet tot een beperking van de instroom maar tot wat je een overval op het land zou kunnen noemen of een volksverhuizing.


Ik weet niet wat de definitie is van volksverhuizing maar dat woord zou je toch wel van toepassing kunnen verklaren op de huidige situatie. Vroeger leidde een volksverhuizing tot nieuwe volksverhuizingen. De ene stam verdrong de andere. Dat kan in deze tijd natuurlijk niet. Daarom spreken we van integratie. Maar dat heeft zijn beperkingen, hoe je het ook wendt of keert.


Culturen samen laten leven in een land is veel en veel moeilijker dan men denkt, vooral in (linkse) kosmopolitische kringen. Voorbeelden te over. 


Dat begint al over de grens in België. Hoe klein het ook is, België is en federatie van 3 taalculturen (Vlaams, Frans en Duits) en 3 landen:Vlaanderen, Wallonië en Brussel. Tussen die landen bestaan echte bestuurlijke grenzen en een taalgrens. Dat is strikt wettelijk gereguleerd. De Belgische politiek is dan ook vele malen ingewikkelder dan hier in Nederland.


Als een minderheid maar groot genoeg wordt, kan ze een eigen land opeisen. Albanese migranten hebben dat voor elkaar gekregen in de voormalige Joegoslavische provincie Kosovo, nu een land geworden mede dankzij Europa en de NAVO. Het geweld is gesust, het conflict nog niet verdwenen.


Het derde voorbeeld van een gevecht tussen minderheden dat de hele wereld in de ban houdt is Israel. De Palestijnse minderheid eist het hele land op tussen "the River and the Sea", d.w.z. heel Israël, het land van de Joden. Tot nu toe is het niemand gelukt om dit conflict, een botsing tussen twee godsdiensten en culturen die elk hun eigen ruimte (land) opeisen, op te lossen.


Het is onbegrijpelijk dat onze kosmopolitische Nederlanders geen lering willen trekken uit deze 3 voorbeelden en er zijn er nog veel meer (Ierland en Noord-Ierland, Spanje met Baskenland en Catalonië, Zwitserland met Duitstalige, Franse en Italiaanse en Romaanse kantons).


Dat ze niet willen inzien dat mensenrechten universeel en gelijk zijn maar dat culturen enorm van elkaar (blijven) verschillen. Wat als straks de Turkse, de Marokkaanse of een andere culturele minderheid in Nederland zijn eigen bestuur opeist met eigen bestuurlijke regels ter handhaving van hun eigen identiteit? 


Waarom kunnen we de instroom maar niet omlaag krijgen? AI noemt 3 factoren: internationale verplichtingen, de geografische ligging en de onvoorspelbaarheid van wereldwijde conflicten. “Landen zijn gebonden aan afspraken die maken dat ieder individu dat op de grens staat recht heeft op een eerlijke beoordeling van de asielaanvraag.”


Aan de laatste verplichting gaat Europa bezwijken. Het is met het blote oog te zien dat dit niet vol te houden is. Hier loopt de goede bedoeling van universele mensenrechten tegen een van zijn grenzen aan. 


De totale begroting van het Ministerie van Asiel en Migratie bedraagt voor het jaar 2026 8,9 miljard euro, nadat de uitgaven in 2025 al op ruim 9,4 miljard euro lagen. 


Een groot deel van dit macrobudget gaat naar de directe opvangkosten via het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA), dat jaarlijks tussen de 2,7 en 4,2 miljard euro uitgeeft.


De kosten zijn op te delen in uitgaven per asielzoeker en de totale uitgaven voor de hele asielketen.


Wat kost een individuele asielzoeker?De kosten per persoon hangen sterk af van het type opvallocatie waar iemand verblijft:Reguliere opvang (AZC): Ongeveer 26.000 tot 33.000 euro per jaar. Dit komt neer op circa € 71 tot € 91 per dag.Noodopvang: Gemiddeld 67.000 tot 69.400 euro per jaar. Dit kost rond de € 184 per dag, omdat er vaak dure locaties zoals hotels en schepen moeten worden gehuurd.


Van deze bedragen gaat het overgrote deel naar de huur en exploitatie van locaties, beveiliging en personeel. De asielzoeker zelf ontvangt een klein bedrag aan leef- en eetgeld, dat in 2025 is vastgesteld op € 14,87 per week.


De tussenoplossing om de opvang zo minimaal te maken dat ze onmenselijk wordt waardoor asielzoekers zich twee keer bedenken voordat ze naar Nederland komen, is natuurlijk geen oplossing. 


Dan dus maar een spreidingswet, een soort gereguleerde volksverhuizing die de instroom over het hele land spreidt. Maar daar zijn bestuurders niet goed voor uitgerust, zeker niet als het op harde confrontaties uitdraait. Sommige burgermeesters stralen in TV interviews onmacht uit. De boze burger op de stoep wordt als een bedreiging ervaren. Zo gaat de lol van de burgemeestersjob er af.


Er zijn uitzonderingen. De gemeente Oss aan de Maas vangt zonder noemenswaardige problemen ongeveer 500 mensen op. Dus er is nog plek maar die worden steeds schaarser en dat zal alleen nog maar erger worden als je in aanmerking neemt dat er te weinig huisartsen zijn, te weinig huizen, overvolle wegen en wachtlijsten voor zorg en welzijn. 


Er is een grens aan de Nederlandse opvangcapaciteit. Waarom kan dat niet het uitgangspunt van beleid worden? Omdat de mensenrechten universeel zijn? Dat zijn ze dus op papier maar de werkelijkheid is anders.

donderdag 5 maart 2026

INTERNATIONALE RECHTSORDE OF REALPOLITIK?



Nederland hecht heel veel waarde aan een internationale rechtsorde. Dat is begrijpelijk voor een klein land als Nederland. Het is de enige manier om als land overeind te blijven tussen de machtigen der aarde.


Het probleem van de internationale rechtsorde is dat het allemaal mooi op papier staat maar in de dagelijkse werkelijkheid van machtspolitiek niet altijd werkt. Nederland verklaarde zich in de jaren dertig van de vorige eeuw neutraal in de oorlog tussen Hitler’s Duitsland, Frankrijk en Engeland maar dat hielp niet. 


Hitler viel met zijn troepen massaal ons land in en dwong het snel op zijn knieën met zijn overmacht en rücksichtsloze bombardementen op Rotterdam. Weg internationale rechtsorde. Er zat niets anders op dan ons aan te sluiten bij de geallieerden om de onrechtmatige bezetting van ons land ongedaan te maken. Kortom, we werden gedwongen oorlog te voeren.


Na de Tweede Wereld Oorlog hadden we geluk. Het machtige Amerika dat ons geholpen had ons te bevrijden van de Duitse bezetting werd via de NAVO een bondgenoot bij dreigend oorlogsgevaar en was meteen ook de beschermheer van de nieuwe naoorlogse internationale rechtsorde in de pas opgerichte Verenigde Naties.


Zo leefden we decennia lang in vrede. Niemand durfde Nederland aan te vallen en wijzelf werden voorvechters van de nieuwe internationale orde. Dat onze beschermheer en daarmee ook wijzelf, zich niet altijd aan het internationaal recht hielden, zoals bijvoorbeeld met de NAVO bombardementen op Belgrado, was vervelend maar niet onoverkomelijk. We stonden immers aan de kant van de machtigen.


Bovendien hadden we een argument bij de hand om het ingrijpen alsnog te rechtvaardigen namelijk ingrijpen vanuit humanitair perspectief. De tegenstrijdige kwestie werd samengevat onder de term “ onrechtmatig maar legitiem”.


Nu, met de Amerikaanse - Israëlische oorlog tegen Iran, doet zich hetzelfde dilemma voor maar met een nog complexere achtergrond dan het NAVO ingrijpen in het voormalige Joegoslavië. Alsof dat nog niet genoeg is, speelt de Iraanse oorlog zich ook nog eens af tegen de achtergrond van de Russische - Oekraïense oorlog. Een oorlog waarmee Rusland de hele internationale rechtsorde aan zijn laars lapt.


Dat kunnen Europa en zijn beschermheer niet over hun kant laten gaan. Dat zou betekenen dat Rusland de vrije had zou krijgen in Europa. Dus mobiliseert Europa samen met beschermheer Amerika zoveel mogelijk middelen om de Russische oorlogsvoering in Oekraïne te hinderen en Oekraïne te helpen. 


Dat alles verandert met de komst van Trump als president van Amerika. Hij blijkt van een heel ander kaliber te zijn dan al de Amerikaanse presidentiële beschermheren sinds de Tweede Wereldoorlog. Hij eist dat Europa voor zijn eigen militaire verdediging zorgt en voert de druk op vooral Oekraïne op, om vrede te sluiten met Rusland. 


Wat moet Europa en in zijn kielzog Nederland nu met de oorlog tegen Iran? Ons vastklampen aan een internationale rechtsorde die geen stand houdt, niet alleen vanwege Rusland maar ook niet door Amerika? Alsof dat niet genoeg is, zitten we in hetzelfde schuitje als Duitsland, Frankrijk en Engeland. Die hebben we als het erop aankomt nog harder nodig als bondgenoten dan Amerika, zeker als de laatste Europa laat vallen.


Er zal voor onze nieuwe CDA minister Tom Berendsen niets anders opzitten dan de internationale rechtsorde verbaal overeind te houden in de VN enz., dat zijn we schatplichtig aan onszelf, maar ondertussen zal Nederland realpolitik moeten bedrijven met onze Europese bondgenoten en indien mogelijk Amerika en Israël.


We kunnen ook kiezen voor de Spaanse opstelling en ons afkeren van NAVO en onze Europese bondgenoten en ons neutraal verklaren zoals we ook aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog hebben gedaan. Maar ik vrees dat we dan van een heel koude kermis zullen thuiskomen, niet alleen op het gebied van militaire veiligheid maar ook in welvaart.




donderdag 5 februari 2026

EUROPA VERSUS TRUMP

Groenland is geen grap maar bittere ernst voor Trump en de zijnen.


Hoe krijg je vat op Trump? Meebuigen zoals riet of van hetzelfde laken een pak geven? De meesten kiezen voor het eerste want het laatste is een stuk moeilijker. Veel mensen zijn nu eenmaal te fatsoenlijk om te kunnen bullebakken, grove taal uit te slaan, te liegen dat het gedrukt staat en te intimideren.

De door de wol geverfde Hillary Clinton was als presidentskandidaat niet opgewassen tegen de grote mond, het grove optreden en zijn bullebak mentaliteit. Ze bleef teveel een keurig meisje die verstandig antwoord gaf aan iemand die nergens verstand van heeft en dan verlies je voor het grote publiek. Trump stal de show. Met Kamela Harris ging het daarna precies zo.


Het optreden van Trump in een eentweetje met vice-president Vance, ook een straatvechter. Het bezoek van president Zelensky aan het Witte Huis, was een voorbeeld van verbaal gewelddadig optreden en intimidatie in het Witte Huis, een huis dat beschaving, diplomatie en respect zou moeten uitstralen.


Maar Trump heeft alleen respect voor zichzelf en degenen die net zo brutaal en lomp met macht omgaan als hij, types als bijvoorbeeld Putin. Putin is misschien nog wel een sluwere straatvechter dan Trump dankzij zijn KGB achtergrond. Trump is per slot van rekening altijd een vastgoedhandelaar gebleven.


Europese politici hebben, alleen al omdat Europa uit zoveel verschillende landen bestaat, het decorum als toonbeeld van wederzijds respect tot een hogere kunst van de diplomatie gemaakt. Eenmaal daarin opgegroeid, kun je niet gemakkelijk overschakelen naar intimidatie en bullebak diplomatie.


Derhalve kozen Europese politici als bij intuïtie ervoor om mee te buigen en zelfs te vlijen. Dat laatste wordt versterkt door de militaire afhankelijkheid van Europa van de VS en de oorlog in Oekraïne. 


Dan is er nog de weg van de Trump fluisteraar. In deze hoogste persoonlijk vorm van diplomatie blijkt NAVO chef Rutte een meester te zijn. Hij wist de Groenland affaire in een hoogst persoonlijk gesprek met Rump in rustiger en overzichtelijker vaarwater te brengen.


Niettemin heeft de Groenland affaire de Europese leiders duidelijk gemaakt dat je voor een dialoog met Trump maar beter ook een stok achter de deur kunt hebben. Het is zaak dat Europa eensgezind en goed voorbereid gesprekken met Trump voert, hem frank en vrij met open vizier tegemoet treedt, met zelfrespect en vaste hand. Europa moet zichzelf heruitvinden, militair, geopolitiek, strategisch en diplomatiek. Dat wordt nog een hele klus.

maandag 24 november 2025

TRUMP HEEFT NIKS MET EUROPA

 

Nicola Jennings/The Guardian

Laat ik met de deur in huis vallen. Een breuk tussen Trump en Europa is onvermijdelijk. Trump heeft helemaal niets met Oekraïne en ook niet met Europa. Dat heeft zijn vice-president Vance deze zomer nog duidelijk gemaakt aan de Europese leiders tijdens een bijeenkomst in Parijs.


Elke keer opnieuw leent Trump zijn oor aan Poetin. Als zakenman en autocraat beschouwt hij Poetin als de man waar hij zaken mee kan doen, waar hij geld aan kan verdienen en aldus Amerika en zichzelf groot kan maken.


Zelensky, nog steeds een staatsman van formaat, en een aantal Europese leiders zullen met vleien en slijmen proberen Trump op andere gedachten proberen te brengen over het 28 punten plan. Hij zal luisteren zoals een autocraat en zakenman luistert, het ene oor in, het andere oor uit. 


Trump beschouwt Zelensky als een komiek en de Europese leiders als miezerige prutsers die niks weten en niks kunnen. Daaraan kan alle vleierij en slijmen niks aan veranderen. Zijn koers blijft om Poetin tevreden te stellen zodat hij onmiddellijk grootse zaken kan doen.


De gemeenschap van waarden die de Europeanen dachten te hebben met Trump bestaat niet en als daar nog iets van over mag zijn, wordt dat in rap tempo afgebroken. Voor Trump geldt alleen maar zaken doen, geld verdienen, hemzelf en Amerika groot maken. Alle waarden waarop Europa is gebouwd en de NAVO, lapt hij aan zijn laars.


Wat kun Rutte als secretaris generaal van de NAVO daaraan veranderen? Niks, helemaal niets, nul nada. Nog meer slijmen, nog harder Daddy roepen, nog vaker naar Washington reizen? Als hij zijn baantje wil houden en dat wil hij, zal hij zijn oren laten hangen naar Trump.


Rutte is geen staatsman als Zelensky, beschikt niet over leiderschapskwaliteiten om de Europese leiders voor het blok te zetten. Sterker nog hij beschikt niet eens over het vermogen de Europese leiders de dilemma’s voor te leggen zoals Zelensky nu doet aan zijn volk: vechten voor waardigheid of capituleren.


Opportunisten kennen geen waardigheid en laten we wel wezen Rutte is een opportunist die met alle winden meewaait. Zijn er nog andere leiders dan Zelensky in Europa die de confrontatie met Trump aan kunnen?


Dat is moeilijk te beoordelen. De Franse president Macron is in ieder geval geen De Gaulle. De Engelse premier Starmer is een een stuntelaar die niet eens weet hoe hij de boel in eigen land overeind moet houden. Hij is in de verste verte geen Churchill.


De Duitse Bundeskanzler Mersch dan? Hij wil graag daadkrachtig zijn maar is hij dat ook? Durft hij het binnenkamers tegen Trump op te nemen? Als hij dat al zou durven heeft hij tegen dat hij Duitser is en die zijn wel verslagen door de Amerikanen in de Tweede Wereldoorlog. Moeilijk, moeilijk dus.


De Italiaanse premier Meloni werd ooit betiteld als een fluisteraar van Trump maar daar hoor je niks meer over. Italië blijft in de Europese machtspolitiek een ondergeschoven kindje.


Dat geldt nog meer voor Spanje. Het huidige linkse bewind van Pedro Sanchez legt behalve morele verontwaardiging over Gaza helemaal gen gewicht in de geopolitieke schaal. Spanje is een NAVO lichtgewicht en kan daarom alleen al niet geloofwaardig meepraten.


Nederland durft al helemaal niets. Wij zijn een handelsland en wat dat betreft de grootste opportunisten van Europa. Karremans durft een beslissing te nemen waarbij hij China tegen de haren in strijkt en meteen staan media, politici en deskundigen met de vinger naar hem te wijzen dat hij het verkeerd heeft aangepakt.


Natuurlijk heeft hij het verkeerd gedaan in hun ogen want wij willen zaken doen. Schiphol en Rotterdam moeten kunnen blijven groeien. Moed moet je in de Lage Landen met een lantaarntje zoeken. Angst is ons grootste handelswaar en die is met de gestegen welvaart alleen maar groter geworden net als verwarring.


Je hebt het al begrepen. Ik ben geen optimist. Alleen Zelensky heeft de moed en het inzicht om te doen wat noodzakelijk is in moeilijke tijden.  

woensdag 20 augustus 2025

EUROPA ZAL ZIJN OF NIET ZIJN. AANTEKENINGEN BIJ EEN STAATSFOTO

 

Foto gemaakt op maandag 18 augustus 2025 in het Witte Huis te Washington. Links Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese commissie en afkomstig uit de Duitse christendemocratische partij. Naast haar Premier Starmer van Engeland tevens leider van de sociaal democratische partij Labour. Naast hem de Finse president Stubb van de liberaal conservatieve partij Nationale Coalitie. Naast hem president Zelensky van het door oorlog geteisterde Oekraïne. In het midden president Trump van de Amerikaanse conservatieve partij. Rechts van Trump staat President Macron van de sociaal-liberale partij Renaissance. Naast hem staat de eerste vrouwelijke premier van Italië, Giorgia Meloni van de conservatieve partij Broeders van Italië. Naast haar staat de Duitse christendemocratische Bondskanselier (premier) Friedrich Merz die wordt geflankeerd door NAVO baas Mark Rutte van de centrum rechtse liberale partij VVD. 

Dit is een van de meest veelzeggende politieke foto’s sinds Trump aan het bewind is. Veelzeggender dan de foto’s van Trump met Putin in Alaska. De foto straalt de boodschap uit van een pluriform maar eensgezind Europa uit geschaard rond de VS én met president Zelensky van Oekraïne in het midden. 


De foto laat zien dat de pogingen van Putin om verdeeldheid te zaaien tussen Europa en en de VS tot nu toe niet gelukt is.Er zijn meningsverschillen tussen de VS en Europa, tussen de Europese landen onderling maar die worden en famille opgelost. De lotsverbondheid blijft.


De foto is voor de Chinese dictator Xi vast onthutsend. Hij ziet met eigen ogen dat het zijn Russische kompaan Putin niet gelukt is het westerse bondgenootschap te breken. Misschien is de foto een aanleiding voor hem om de Chinese geopolitieke strategie met Rusland onder de loep te nemen.


Landen als Canada, Australië, Japan en Taiwan, die tot op zekere hoogte rekenen op het westerse bondgenootschap, zien dat het nog steeds werkt. Dat geldt ook voor landen als India, Brazilië en Zuid Afrika, die wat minder westers gezind zijn.


Maar de mooiste boodschap is toch die van Europa zelf. Het presenteert zich hier als een pluriform Europa, pluriformer dan welk ander bondgenootschap ook in de wereld en dat zij bereid is deze op democratische beginselen gevestigde pluriformiteit te verdedigen, desnoods militair.


Ga maar na. Links staat EU commissievoorzitter Ursula van der Leyen (Europa wordt op het hoogste niveau vertegenwoordigd door een vrouw!) van Duitse christendemocratische huize en rechts NAVO baas Rutte van de Nederlandse liberale centrum-rechtse VVD. 


Tussen die twee in staan nationale leiders met verschillende ideologische achtergronden, van links tot rechts, populistisch, nationalistisch, conservatief, sociaal en christen-democratisch. Pluriformer dan dit gezelschap kan haast niet.


Ondanks hun verschillende partijpolitieke achtergronden, hun verschillen in landscultuur, in politieke opvattingen en politieke cultuur tonen zij naast Trump een eensgezind Europa. Opvallend ook dat Engeland na het uittreden uit de EU langs deze weg is teruggekeerd naar Europa.


Premier Starmer heeft samen met president Macron en de Tsjechische president Pavel de “Coalition of the Willing” aangevuld met 16 landen en Oekraïne in 2024 nieuw leven ingeblazen. Deze coalitie is bereid samen te werken in een afschrikkingsmacht om Rusland na een wapenstilstand en/of vredesakkoord van te weerhouden ooit nog eens Oekraïne aan te vallen.


Europa staat nog niet aan de zijkant van de geschiedenis, hoe graag sommigen in de wereld dat ook zouden willen. Europa heeft de wereld, ten goede of ten kwade, gemaakt tot wat ze nu is en voor die verantwoordelijkheid loopt Europa niet weg. Europa zal zijn of niet zijn. 


woensdag 30 juli 2025

BRIEF AAN MIJN CANADESE VRIEND, 20 juli 2025

Een straatzanger ergens in Canada. (petrus 2012)


Beste vriend E.,


Aanspreektitels voor brieven zijn een ingewikkelde zaak. Geachte heer is afstandelijker dan beste mijnheer, dat is vertrouwelijker maar dan wel in combinatie met een voornaam. Aangezien ik afgestudeerd ben aan de universiteit en dus de titel doctorandus heb, afgekort drs., zou je mij moeten aanschrijven met de woorden "weledelgeleerde heer". Als ik ook gepromoveerd zou zijn, wat ik niet ben, dan zou de aanspreektitel "zeer weledelgeleerde heer" moeten zijn. In de praktijk wordt dit niet meer toegepast. 


In de jaren zestig van de vorige eeuw heeft het Grote Gelijkheidsdenken zijn entree gemaakt in de Nederlandse cultuur met als gevolg dat men zich tegenwoordig dient te schamen voor een titel. In Nederland worden titels zoveel mogelijk vermeden in tegenstelling tot landen als Oostenrijk, Duitsland en Frankrijk. In die landen mag je je nog onderscheiden als iemand die tot opzeker niveau  kennis vergaard heeft.

 

Met het afschaffen van titels is ook meteen de daarbij behorende kennisvergaring zo goed als afgeschaft. Men brengt nog wel een aantal jaren door op een universiteit maar men verwacht niet dat je daar kennis opdoet. Die kennis komt aanwaaien als deel van jezelf, van je identiteit, aard en gesteldheid. Teveel kennis is trouwens verdacht als zijnde elitair, d.w.z. dat je boven het maatschappelijke maaiveld van het grote gemiddelde uitkomt.


Ik chargeer nu, maar het is een feit dat kennis wordt teruggebracht tot iets dat leuk moet zijn en onderhoudend zoals in de nacht van het museum en dergelijke. Ontspanning en vermaak komt voor kennis. 

Dit verschijnsel doet zich uiteraard sterker voor op alfa faculteiten als sociologie, politicologie, antropologie en allerlei andere modieuze vakken als vrouwenstudies, genderstudies en god weet wat nog allemaal meer.


Het gevolg daarvan is dan weer dat elk jaar meer onzin wordt uitgestort over de hoofden van de mensen. De belastingbetaler draait vervolgens op voor de kosten die dit op onzin gebaseerde beleid met zich meebrengt. Zo dreigt het klimaatcircus uit te draaien op een financiële ramp die ook kan leiden tot een gedeïndustrialiseerde maatschappij. Ik zal er niet van opkijken als Nederland de komende jaren armer wordt. Alleen zullen de meeste mensen dat niet door hebben omdat de geldontwaarding leidt tot hogere lonen en prijzen waardoor men denkt  meer dan ooit te verdienen.


Ik ben ook net naar het ziekenhuis geweest voor mijn jaarlijkse huidcontrole. In mijn Belgische tijd werd huidkanker op mijn rug ontdekt. Die werd tot twee maal toe weggesneden. Nadien volgde nog een melanoom in mijn lymfeklieren in de linkser oksel. Lymfeklieren en melanoom zijn toen vakkundig weggesneden. Sindsdien heb ik geen melanomen meer gehad. Volgens mijn huisarts was ik zeer geschikt voor huidkanker met mijn blauwe ogen, blond haar en een te witte huid. Ik ben er ondertussen 79 jaar mee geworden dus al met al valt het mee of wat natuurlijk ook kan, ik heb geluk gehad.


Ik vind de manier waarover je in je brief spreekt over onze Goudse oude kaas beledigend. Het is mijn lievelingskaas, vooral op licht geroosterd wit brood is het een lekkernij of in dikke plakken op een krentenbol. Een delicatesse die in het buitenland zijn weerga niet heeft.


Dat Mister Trump oorlog voert met geld en tarieven, in plaats van tanks en laarzen op de grond, is nu wel tot zelfs de domste politieke leiders doorgedrongen. Hij zet Amerika's economische macht in tegen vriend en vijand gelijk. Making money is zijn enige drijfveer. Zelden is er een wereldleider geweest die materialisme en kapitalisme op die manier tot het allerhoogste doel van politiek en leven verhief. Hij doet niet eens moeite om de suggestie te wekken dat er nog belangrijkere zaken in het leven kunnen zijn. Waarschijnlijk zijn er die voor hem ook niet.


Hij gedraagt zich als de maffiabaas die vriend en vijand beschermingsgeld afdwingt. Wie niet betaalt, zal meer betalen of op de een of andere manier boeten. De wapenleveranties aan Oekraine zette hij zonder enige schaamte stop om het land vervolgens een grondstoffendeal door de strot te duwen. Bij Iran schrok hij er niet voor terug om met de zwaartse wapens in te grijpen om hen te dwingen een akkoord te sluiten over atoomwapens. 


Putin blijft hij ontzien met als doel het land in de invloedssfeer van Amerika te halen en dusdoende Amerika nog rijker te maken met handels en grondstoffendeals. Op die manier hoopt hij het hoofd te bieden aan China. Of Putin zich zal laten verschalken, valt nog te bezien. China steunt hem nog steeds voluit. Zo kan hij kat en muis spelen met Oekraine en de idee boven de markt laten hangen dat hij wel oren heeft naar Washington.


Als "soft power" heeft Europa tot nu toe slechts het toekijken. Dat Trump Europa eindelijk duidelijk heeft kunnen maken dat ze moeten betalen voor hun veiligheid betekent nog niet dat ze het spel helemaal door hebben. De geestelijk omschakeling naar minder geld voor de welvaartsstaat en meer voor defensie is door leiders en volk nog lang niet gemaakt en ik vrees dat die ook nooit komt tenzij Putin ergens een uitval waagt.

 

En dan nog, alleen Engeland en Frankrijk en wellicht Duitsland begrijpen de taal van de macht. In Nederland is na de Tweede Wereldoorlog een elite van wensdenkers gecombineerd met vormingswerkers ontstaan. Die denken in termen van gidsland, mensenrechten, vrede door dialoog, redelijkheid en het goede in de mens. Zo een ontwikkeling verander je niet zomaar. Dat kost jaren, misschien wel deccennia.  Een andere reden om te vermoeden dat het op termijn wel eens gedaan kan zijn met onze uitbundige welvaart. 


Als er ooit een vorm van doordacht politiek conservatisme heeft bestaan in Nederland dan is dat sinds de Tweede Wereldoorlog van het toneel verdwenen. In Nederland leeft men in de toekomst. Het heden is daarbij slechts een vervelende stap naar die nieuwe prachtige toekomst van gelijkheid, kansengelijkheid, duurzaamheid, groene energie en levenskwaliteit waarin voor elk wat wils: verandering van geslacht, kinderen met of zonder biologische ouders, eeuwige jeugd met hulp van medisch ingrijpen, een mooie dood met hulp van de  medische stand,  enz. 


Het verleden heeft afgedaan behalve dan als het om de nieuwe afgod gaat die met een algemeen woord als natuur wordt aangeduid. Die moet almaar meer beschermd worden desnoods ten koste van mensen. Sommigen vinden dat wij de aarde vernietigen en daarom schuld moeten belijden en dat het tijd wordt om te betalen voor ons wangedrag tegenover de natuur. Een van onze prinsessen, Irene, een dochter van de vootmalige koningin Juliana, is ervan overtuigd dat we met bomen kunnen praten. Er gaan stemmen op meer en meer natuur juridisch te erkennen als personen. 


We beschermen een stuk zee genaamd de Wadden als onmisbaar voor de toekomst voor Nederland en in het verlengde daarvan meteen ook de wereld. De Markerwaard in het IJsselmeer, ooit bedoeld om droog te leggen, wordt nu gekoesterd als een wieg voor planten en dieren die de wereld gaan redden van de ondergang.

 

Conservatisme als een politieke houding waarin heden en verleden gewogen worden, waar het geestelijk en culturele erfgoed als basis van onze beschaving wordt gezien, is door de achterdeur verdwenen in de nevelen van de toekomst. Geschiedenis kun je op je buik schrijven, voor de rest telt het niet. We leren niet van het verleden. We zijn toekomst.


Tot zover mijn sombere profetieën die ons er niet van weerhouden om met volle teugen te genieten van onze kinderen, de fietstochten door polder en bos, de bezoeken aan musea, het zelf gemaakte eten, de bbq, muziek, af en toe een biertje of glas wijn en des avonds een goede film of een authentieke Britse detective. 


Met hartelijke groeten en een omhelzing