ALLEEN DE KONING MAG BLIJVEN

 

Als je niks snapt van politiek, economie of belastingen kun je altijd nog een mening hebben over het koningshuis. Ziedaar een belangrijk voordeel van het hebben van een koningshuis. Kijk maar naar Engeland. Stel je voor dat dat land geen koningshuis zou hebben dan zou er een groot gat vallen in de roddelpers, bij het TV programma blauw bloed en in de sociale media. Waar moeten we het nog over hebben als het koningshuis weg is?

We zouden dan ook geen peilingen meer kunnen houden over het vertrouwen in het koningshuis en ook dat zou een gemis zijn. Nu kunnen we  meten hoeveel vertrouwen het volk nog heeft in zijn koning en koningin, meteen ook een barometer voor de stemming in  het land. Zijn we in een rotstemming dan vertrouwen we de koning voor geen cent zoals in COVID tijd. Zien we het wel zitten dan is de koning ok. 

En hoe moet het zonder koning met prinsjesdag? Wie is er zo gek om in een gouden koets te gaan zitten met vrouw en dochter om te zwaaien naar het volk langs de weg? Niemand natuurlijk, behalve een koning met zijn gevolg. Doen we dat weg dan zijn we weer een feestje kwijt en een symbool armer in toch al een symboolblind land.

Hoe kan bij vertrek van de koning het parlementaire jaar met enige grandeur geopend worden? De voorzitter van de eerste of de tweede kamer of de premier? Dat is geen gezicht. Die zitten een paar jaar en dan vertrekken ze weer. Die zijn geen symbool van continuïteit en stabiliteit van ons land maar van het tegendeel, van politiek geharrewar en touwtrekkerij.

Een president dan? Hoe komen we aan een president, wordt die benoemd door het kabinet, door het parlement of rechtstreeks gekozen? Hebben we weer iemand met pretenties van macht en daar zijn er al genoeg van.

Prinsjesdag is de enige dag in Nederland dat je openlijk inbreuk mag maken op onze calvinistische soberheid met rare hoedjes op, opvallende kleding en schoenen. Moeten we die laatste rariteiten ook nog overboord gooien?

En dan koningsdag waarop koning en koningin zo hun best doen samen met gezin en familie gewone mensen te zijn. Moet dat verdwijnen uit naam van de republiek? Wie moet dan nog gewoon doen? Een president of een voorzitter? Maar die zijn al gewoon, daar is het rond jaar al niks ongewoons aan. Nederland is het rond jaar al zo gewoon.

We zijn niet voor niets van een Republiek, waar Amsterdam de baas was (stel je voor dat nu Amsterdam de baas zou spelen), overgeschakeld naar een monarchie. Dat was om van al die baasjes af te komen. Laten we dat maar zo houden. Een baasje in de vorm van een koning is meer dan genoeg. De rest moet van tijd tot tijd gewoon ophoepelen. Alleen de koning mag blijven.
 

EXCUSES SLAVERNIJVERLEDEN

 

"Die tot slaaf gemaakte zwarten waren onder dwang uit Afrika naar Suriname gehaald om het zware werk te verrichten op de plantages langs de rivieren, waar vooral suikerriet werd verbouwd, en steeds meer koffie en cacao. 450 gulden per slaaf begrootte Jan Nepveu later, naast 400 voor een muilezel en een kostenpost voor de ongeveer tien overleden slaven die per jaar vervangen moesten worden - een groot ongemak. Op de meeste van de ongeveer vierhonderd plantages werkten rond de honderd slaven." (Het Parool, Als Amsterdammer had je voor 450 gulden een slaaf in Suriname, 14 november 2015)

Slavernij was en is onmenselijk. Dat er excuses worden gemaakt voor de slavenhandel door Nederland is prima maar ik voel me er niet bij betrokken. Mijn voorouders hebben er nooit iets mee te maken gehad, hebben er niks aan verdiend en hebben tot na de Tweede Wereldoorlog als kleine keuterboeren in grote armoede geleefd.

In de tijd van de slavenhandel woonden zij pas kort in Nederland (sinds 1795). Daarvoor woonden ze in een Generaliteitsland, het door de Republiek veroverde Noord Brabant. Als katholieken mochten zij geen ambtenaar worden of andere publieke functies hebben. Hun kerken werd overgenomen door protestantse minderheidsgroepen, het openbaar belijden van de godsdienst was verboden net als het houden van processies. Nee, leuk was het in die tijd niet. Maar ik vraag daarvoor geen excuses van de voormalige Republiek. Dat is verleden tijd, zand erover.

Met herstelbetalingen heb ik meer moeite mee. Het was natuurlijk nooit zo bedoeld maar de voormalige Surinaamse slaven en met hen vele anderen hebben een land geërfd dat maar liefst vier keer zo groot is dan Nederland en waar slechts een half miljoen mensen wonen. 

Die half miljoen mensen beschikken sinds de onafhankelijkheid (1975) over  een land dat zeer rijk is aan natuurlijke hulpbronnen.

“Suriname is zeer rijk aan natuurlijke hulpbronnen en wordt op grond daarvan wel als zeventiende op de lijst van rijkste landen geplaatst. De natuurlijke hulpbronnen omvatten onder andere hout, goud, aardolie, bauxiet en porseleinaarde (kaolien). Ook bevinden er zich kleine hoeveelheden nikkel, koper, platina en ijzererts. Andere takken van de economie zijn landbouw (akkerbouw, veeteelt, pluimvee en visserij), hout en handel.” (Wikipedia Suriname)

Van zo’n erfenis moet je met een half miljoen mensen toch goed kunnen leven?

Intussen wonen en werken 350.000 Surinamers in Nederland. Ze maken deel uit van de welvaartsstaat Nederland. Ze vinden blijkbaar dat ze in Nederland beter af zijn dan in Suriname anders zouden ze toch niet naar Nederland zijn gekomen? 

Het leed van slavernij is natuurlijk nooit goed te maken, dat is bij geen enkel leed ooit mensen aangedaan mogelijk maar een heel land erven of in Nederland terecht kunnen, lijkt me toch een flinke tegemoetkoming of zie ik dat verkeerd? 

Bij de onafhankelijkheid van Suriname heeft Nederland een bedrag van 4 miljard gulden ter beschikking gesteld voor de ontwikkeling van het land. Een ongekend hoog bedrag dat neerkwam op 8000 gulden per persoon.
 

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 34

Drie Meisjes op de Groenplaats van Antwerpen, 1993
©petrus nelissen

Om met de deur in huis te vallen. De afkeer tussen Noordelijke en Zuidelijke Nederlanders blijkt wederkerig te zijn. Sinds de Tachtigjarige Oorlog en de Vrede van Münster had de nieuwe protestantse natie het prima gerooid. Uit een opstandig waterland was een machtige Republiek ontstaan die uitgroeide tot een zeemogendheid die over de hele wereld handel dreef en vestigingen had. 

De Republiek was een koloniale macht georganiseerd als een privé onderneming met in het hart de Oost en West Indische Compagnieën waarin burgers een vrij verhandelbaar aandeel konden nemen via de Amsterdamse beurs. 

Daarmee was het een voorbode geworden van modern kapitalisme waar uiteindelijk de VS erg groot mee zijn geworden. Het land was zijn tijd vooruit op koloniale mogendheden als Frankrijk, Spanje, Portugal en Engeland met hun absolute monarchen, gecentraliseerd bestuur en grote legers. De Republiek was een land van burgers zonder koning. Het was de tijd van“De Gouden Eeuw”.

“De Gouden Eeuw is een periode in de Nederlandse geschiedenis die goeddeels samenvalt met de zeventiende eeuw. De noordelijke Nederlanden, die samen de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden vormden, maakten een bloeiperiode door op het gebied van handel, wetenschap en kunsten. Ook wat betreft haar politieke en militaire macht (vooral ter zee) nam de Republiek in de wereld een vooraanstaande positie in. De bloeitijd van de noordelijke Nederlanden was een belangrijke nieuwe fase in de ontwikkeling van de westerse beschaving. Sommigen houden als beginpunt van de Gouden Eeuw 1602 aan, het jaar waarin de VOC werd opgericht; anderen kiezen voor het jaar 1609, het beginjaar van het Twaalfjarig Bestand. Tot het einde van het bestand (1621) groeide de economie vrijwel ongehinderd.” (Wikipedia: Gouden Eeuw Nederland)

De erfenis van de Gouden Eeuw maakte dat Noord Nederland tijdens de hereniging met het Zuiden in 1815 nog altijd barste van zelfvertrouwen. Veel Nederlanders vonden dat het de Zuidelijke Nederlanden niet nodig had om zijn plaats als mogendheid in de wereld te behouden. Integendeel, dat Zuiden zou wel eens een blok aan het been kunnen zijn van de Nederlandse handel en wandel in de wereld. “In Holland, vooral in Amsterdamse havenkringen, was er al geruime tijd een beweging die terug wilde naar de oude, beperkte Statenbond. Een op de zee gebaseerde wereldhandel leek veel gunstiger dan de zo gevaarlijke continentale betrokkenheid” (Wikipedia: De Belgische Revolutie)

(verschijnt elke vrijdag)