Kan het kabinet Jetten de grote problemen wél aanpakken terwijl al die grote problemen door dezelfde politieke partijen zijn gemaakt?
Neem het stikstofprobleem. Het probleem draait om een minuscuul vastgelegde ondergrens (volgens sommige deskundigen tot in het absurde) voor de hoeveelheid stikstof die op een natuurgebied mag neerslaan.
Stikstof is goed voor sommige planten maar niet voor alle. Teveel stikstof tast de biodiversiteit aan. Zo wordt op den duur een heidevlakte door een “teveel” aan stikstof een berkenbos en dat is niet de bedoeling, het moet wel heide blijven. Heide is een bijproduct van de winning van turf maar we vinden hem mooi dus moet het blijven zoals het is.
Natuurbehoud is conserveren, houden wat je hebt. Eigenlijk is natuurbehoud gestold conservatisme dat haaks staat op de idee van evolutie. De essentie van evolutie is aanpassing door verandering.
Stikstof komt sowieso voor in de natuur maar is ook een stof die veel op boerderijen voorkomt (mest) en bij activiteiten zoals bouw en wegen aanleg. Dat zijn dus de boosdoeners, vooral boerderijen die dicht bij natuurgebieden liggen.
De politiek heeft 21 nationale parken en 162 Natura 2000-gebieden aangewezen (met dank aan de lobby van milieu en natuurclubs), die samen een groot deel van de beschermde natuur beslaan ( ongeveer 700.000 hectaren). Die moeten dus geconserveerd worden, wat er verder ook gebeurt.
Wordt de hoeveelheid stikstof neerslag afkomstig van boerderijen enz. daadwerkelijk gemeten? Dat nu ook weer niet. Er zijn algemene rekenmodellen ontwikkeld waarbij op basis van in te voeren criteria wordt vastgesteld of de minuscule grens wordt overschreden of niet.
Op basis van deze modellen wordt bepaald of boeren weg moeten of niet. Vertrek van een boer betekent dat zijn grond onttrokken wordt aan de landbouwproductie. Zo wordt een stuk land een kostenpost in plaats van een productiefactor.
Zal dit kabinet terugkomen op deze gang van zaken? Eenmaal ingezet beleid, kan zo goed als niet teruggedraaid worden. Kijk naar het aardgas beleid. Het wordt steeds duidelijker dat het dichtgooien van de gasputten in Groningen geen goed idee is. We zijn nog te afhankelijk van gas.
Maar de politiek heeft beloofd aan de Groningers om ze dicht te maken dus gaat dat door, zelfs al is de gasleverantie een nationale kwestie. Groningers kunnen blijkbaar niet anders tevreden gesteld worden dan door gasputten dicht te gooien.
Een andere tegenstrijdige natuurmaatregel is het niet droogleggen van de Markerwaard. Was de Markerwaard indertijd wel drooggelegd in plaats van tot natuurgebied verklaard dan was er ruimte geweest voor nieuwbouw bij de randstad.
Gaat dit kabinet de netcongestie oplossen, een probleem wat Nederland zichzelf heeft aangedaan door zogenaamd van het gas af te gaan en razendsnel over te schalen op groene elektriciteit?
En dan de windmolens. Ooit stond Nederland vol met windmolens totdat de stoommachine werd uitgevonden en onze polders efficiënt konden worden leeggemalen. Nu worden ze weer van stal gehaald om elektriciteit op te wekken.
Geen landschap- en mens-vriendelijke molens maar reusachtige windturbines die brommen, op grote schaal vogels verpletteren en veel schaars land in beslag nemen.
In de Noordzee worden vissen doof, vogels vermalen en de zeebodem verpest met miljoenen tonnen beton als fundament. Dat heet natuurvriendelijk. Ook hier schiet de maatregel zijn doel voorbij. Maar zal dit kabinet een stap terugzetten in de overhaaste elektrificeren van het land?
Ik vrees dat het vooral pappen en nat houden wordt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten