100. MEXICAANSE VERTELLINGEN. CHAPULTEPEC

 

Parque Chapultepec, Mexico-stad 1976.

Sara had thuis van jongs af aan een moeilijk leven gehad. Als oudste dochter in een gezin met 8 kinderen moest ze al jong plaatsvervangende moeder spelen, een die voor alles moest zorgen: eten koken, de was doen, haar zusjes en broertjes verzorgen en van alles daar omheen.

Zo leerde ze dat het haar plicht was om het voorbeeld van haar moeder te volgen. Ze vond dat niet erg. Het was haar lot en tegelijk haar plek in de wereld. Ze was voorbestemd om huisvrouw en moeder te worden en dat wilde ze ook. Een andere weg was er trouwens niet.

Maar naarmate ze ouder werd, begon ze de vrijheid te missen om zelf keuzes te kunnen maken. De vanzelfsprekendheid van haar toekomst werd langzaam maar zeker steeds minder vanzelfsprekend. Dat haar vader haar moeder sloeg was evenmin geruststellend. 

Ze wilde weg bij hem met zijn dronken buien en losse handjes. Losse handjes waarmee haar moeder en zijzelf nogal eens in aanraking kwamen. Als hij dronken thuiskwam draaide het op de een of andere manier daar altijd op uit. Alsof hij het nodig had om anderen te slaan. Ze had geen idee waarom?  Om hetgeen hem ooit ergens is aangedaan? Wie zal het zeggen?  Uitleg kregen ze niet, nooit. 

Dat ze zo graag weg wilde, gaf haar een schuldgevoel tegenover haar moeder. Die zou er alleen voor komen te staan. Ze hoopte maar dat een van haar zussen de moeilijke taak op zich nam om haar moeder te troosten en waar nodig te steunen. Maar als ze ooit een eigen leven wilde opbouwen dan zat er voor haar niets anders op dan te vertrekken.

Toen ze thuis weg kon, maakte ze meteen van de gelegenheid gebruik. Ze vertrok met het vaste voornemen om nooit meer naar haar dorp terug te keren. De baan van dienstmeid in Mexico-stad, heel ver weg van het ouderlijke dorp, was niet meteen wat je noemt een bevrijding maar het was een eerste stap op weg naar bevrijding, zo vond ze toch.

Het leven als dienstmeid in een zo grote stad als Mexico-stad is even wennen. Maar ze weet van aanpakken. Dat heeft ze thuis wel geleerd. Al snel trekt ze in haar spaarzame vrije tijd op met de dienstmeiden in de buurt. 

Zondag met z’n allen naar het park Chapultepec midden in de stad. Vanuit dat park verkent ze samen met de andere meiden de stad en dan vooral de jongens die om hen heen draaien. Sommigen heel brutaal en opdringerig, anderen bescheiden en op afstand.