KERNENERGIE BETER VOOR PORTEMONNEE, MILEU EN KLIMAAT

 

Ik krijg nu al enkele weken aanbiedingen voor het aanschaffen van een batterij voor afgerond de lieve som van € 10.000. Die tienduizend euro komen dan nog eens bovenop een investering van € 8000, - in de 12 zonnepanelen op dak.

Die batterij investering wordt dringend aanbevolen om stroom te hebben als de zon niet schijnt. Straks als de saldering ophoudt en je hebt geen opslag voor je opgewekte stroom dan verdwijnt je zonnestroom in het zwarte gat van het electriciteitsnet. Weg je winst.

Ik begrijp dat een gemiddelde zonnepanelenhouder ongeveer 30% van zijn zelf opgezette energie gebruikt. Dat cijfer kun je een beetje opvoeren door de ganse tijd heel alert te zijn.

De was doen, stofzuigen, de fietsbatterij opladen enzovoort als de zon schijnt. Geen zorgeloos stroomgebruik meer maar de hele dag op van alles en nog wat letten eventueel met hulp van je smartphone wat het natuurlijk allemaal nog stress voller maakt.

Nederland is kampioen zonnepanelen geworden dankzij de salderingsregeling een vanuit de consument gezien logische regeling. Men wordt betaald voor de geleverde stroom aan het stroomnet.

De stroomzetbazen zien het net anders. Die worden met een teveel aan stroom opgezadeld. Veel zon veel stroom, overbodige stroom want je kunt het aan de straatstenen niet kwijt of misschien voor een grijpstuiver. Die willen dus van die salderinsgregeling af. Van hun hoeft het niet.

Intussen hebben ongeveer 3 miljoen huishoudens zonnepalen op hun dan liggen. Een investering afgerond naar boven van € 10.000,- per huishouden of wel in totaal 30 miljard euro.

Voor die 30 miljard hadden twee kerncentrales gebouwd kunnen worden die ook nog eens genoeg stroom leveren voor 8 miljoen huishoudens, dat is bijna 3 keer zoveel huishoudens.

Let wel, kerncentrale leveren dag en nacht stroom. Als de zon niet schijnt of de wind niet waait leveren ze stroom. Kerncentrales zijn stabiele stroomleveranciers met een stabiel stroomnet. Kom daar eens om bij zonnepanelen en windmolens.

Je bent ook meteen van een hoop rompslomp af. Nu moeten huishoudens elk voor zich een eigen stroomcentrale in huis halen met zonnepanelen. Daar zijn allemaal bedrijfjes voor nodig die met busjes rondrijden. Er moet op daken geklommen worden enz. Er moet onderhoud gepleegd worden. Kortom, niks dan sores voor de consument.

Zonnepanelen  zijn alleen maar milieuvriendelijk als je naar de CO2 uitstoot kijkt. De hoeveelheid uitgestoten CO2 nodig om die panelen te maken, wordt teruggewonnen doordat ze CO2 vrije energie opwekken.

Maar dat geldt nog meer voor kerncentrales. Die stoten hun hele leven lang geen CO2 uit en leveren wel continue stroom. Uiteindelijk zijn kerncentrales minder belastend door het milieu. 

Brengen ze nu ook nog de investering in batterijen in rekening dat worden kernenergiecentrales heel betaalbaar en heel bruikbaar. Als 3 miljoen huishoudens batterijen aanschaffen nadat de salderingsregeling verdwijnt, betekent dat nog eens 30 miljard euro of opnieuw 2 kerncentrales. 

Het wordt steeds moeilijker vol te houden dat kerncentrales niet het antwoord zijn op onze energiebehoefte en tegelijk milieu en klimaat te beschermen. 

3. KLIMAATVERANDERING: NET ZERO 2050, EEN ONREALISTISCH PROJECT.

foto: petrus nelissen

Tekst: Robert Girouard

vertaling: Martien de Wit 

Aan de vooravond van COP 28 (vanaf 30-11-2023 in Dubai) is de harde realiteit dat de CO2-uitstoot nog steeds niet zijn hoogtepunt heeft bereikt, ondanks alle retoriek, toezeggingen, overeenkomsten en steeds alarmistischer klinkende rapporten; de inspanningen van de Verenigde Staten en de Europese Unie zijn meer dan tenietgedaan door de groei van onder andere China. De atmosferische CO2-concentratie is blijven stijgen, met een gemiddelde snelheid van ongeveer 2 ppm per jaar, zelfs tijdens de pandemie. Het verbruik van fossiele brandstoffen is ook blijven stijgen, zij het de afgelopen jaren in een lager tempo als gevolg van de lockdown; het aandeel van fossiele brandstoffen in de energiemix is ondertussen met slechts een paar procentpunten gedaald en ligt nog steeds boven de 80%.

Zonder een drastische verandering in beleid of technologie voorspelt de U.S. Energy Information Administration dat de wereldwijde vraag naar energie tegen 2050 met 50% zal groeien, waarbij het grootste deel van de groei afkomstig zal zijn van niet-OESO-landen, terwijl het aandeel van fossiele brandstoffen rond de 70% zal blijven. We hoeven dus geen grote daling van de uitstoot te verwachten.

Maar de Verenigde Naties zijn onvermurwbaar. Directeur-generaal Antonio Guterres van de VN vermenigvuldigt zijn oproepen tot actie:

Toezeggingen over netto emissies moeten consistent zijn met de IPCC-scenario’s die de opwarming van de aarde beperken tot 1,5 graden. Dit betekent dat de wereldwijde uitstoot tegen 2030 met minstens 45% moet zijn gedaald en tegen 2050 tot nul moet zijn gereduceerd. De verplichtingen moeten vergezeld gaan van tussentijdse doelstellingen die vanaf 2025 elke vijf jaar moeten worden gehaald. Deze doelstellingen moeten betrekking hebben op alle broeikasgasemissies en alle emissiecategorieën.

Volgens het Global Carbon Project betekent het bereiken van nul CO2-uitstoot in 2050 in de praktijk een lineaire vermindering van de totale CO2-uitstoot van ongeveer 0,4 GtC (1,4 Gt CO2) per jaar, een vermindering die vergelijkbaar is met die in 2020 tijdens de lockdown, wat een idee geeft van de omvang van de uitdaging.

Een andere maatstaf voor de titanische inspanning die Net Zero 2050 vertegenwoordigt, is het bedenken dat er de komende 30 jaar elke dag een kerncentrale of 1500 windturbines met een oppervlakte van 300 vierkante mijl moeten worden gebouwd om fossiele brandstoffen te vervangen (vanaf 2020).

Volledig elektrische energie betekent niet alleen een wildgroei aan windturbines en zonnepanelen, maar ook een aanzienlijke uitbreiding van de elektriciteitstransportnetwerken. Het Internationaal Energieagentschap (EIA) schat dat er tegen 2040 49,7 miljoen kilometer aan elektriciteitsleidingen moet worden aangelegd of vervangen – genoeg om de planeet 2.000 keer rond te cirkelen. Er zullen ook tienduizenden extra transformatorstations nodig zijn.

Maar de blindheid van politici is nog wanhopiger als het aankomt op het hangen van een prijskaartje aan deze integrale transitie, die betrekking heeft op alle belangrijke pijlers van de economie: energie, zware industrie, transport, bouw, landbouw, bosbouw en afvalbeheer. De totale rekening zal waarschijnlijk torenhoog zijn en raad eens wie dat gaat betalen…

HET WAANBEELD VAN DE NETTO NUL CO2 UITSTOOT

 

Grafiek afkomstig van de Website "Our World in Data" waarop de zien is hoe groot het huidige aandeel is van de fossiele energie in de totale energievoorziening in de wereld. Precies dat deel moet vervangen worden door groene energie van windmolens en zonnepanelen. 

Onlangs stond op de website van Climate Gate, een klimaat sceptische site en daarom verbannen uit de reguliere media, een artikel dat ik mijn kritische lezers niet wil onthouden. 

Het artikel werpt een verhelderend licht op de klimaat doelstelling van Net Zero in 2050 d.w.z. na 2050 mag geen koolstofdioxide CO2 meer worden uitgestoten, het officiële standpunt van het VN Klimaatpanel. 

Berekeningen wijzen uit  dat het gestelde Nul CO2 Uitstoot niet haalbaar is. Die berekeningen zijn gebaseerd op data te vinden op de website “Our World in Data” een internationaal erkende en door universiteiten wereldwijd opgezette bron van gegevens.

De wereldwijde energie consumptie bedraagt 167.000 TWh/jaar (terrawattuur per jaar).

Het Fossiele aandeel daarin is 137.000 TWh/jaar bestaande uit gas, kolen en olie.

Andere bronnen: 30.000 Twh/jaar (waterkracht, wind, zon, kernsplijting, aardwarmte, biomassa) 

Zie de grafiek hierboven. 

Op deze grafiek is te zien hoeveel "groene energie"  nodig is om in 2050 Netto Nul Uitstoot te halen.

Energie Consumptieprognose voor 2050 bedraagt 250.000 TWh/jaar. (een toename van 50% volgens de U.S. Energy Information Administration) 

Om in 2050 Nul Uitstoot te bereiken zou dus 250.000 TWh volledig CO2-vrij opgewekt moeten worden in de vorm van voornamelijk elektriciteit. Hoeveel windmolens wereldwijd zijn daarvoor nodig?

“Een 3.2 MW turbine levert jaarlijks 3.2 x 24 x 365 x 0.3 = 8400 MWh of 0,0084 TWh aan stroom. Voor de gewenste 250.000 TWh/jaar in 2050 zijn er dan 30 miljoen 3.2 MW windturbines nodig; dus vanaf vandaag jaarlijks meer dan een miljoen windmolens erbij. Met een levensduur van 28 jaar voor een windmolen zal dus ook na 2050 wereldwijd ieder jaar een miljoen windmolens moeten worden gebouwd. Ik denk niet dat beleidsmakers zich dat realiseren. Naast dat arsenaal aan windmolens moet er ook nog een betrouwbare base-loadenergie infrastructuur aanwezig zijn om de onregelmatige stroomtoevoer door wind te kunnen opvangen. Denk daarbij aan kernenergie, stuwmeren, batterijen en waterstof.”

Voor zonneakkers geldt dan weer dat een gigantisch groot oppervlak nodig is om de benodigde Terrawatt uur te leveren.

“Ter vergelijking, willen we dezelfde hoeveelheid elektriciteit opwekken via zonneakkers dan is daar een gigantisch landoppervlak voor nodig. Een goed ontworpen zonneakker levert ongeveer 0.2 TWh/km2 (afhankelijk van breedtegraad en klimaat). Voor 250.000 TWh is dan een oppervlakte nodig van 1.25 miljoen km2 of 28 maal de oppervlakte van Nederland.”

Tot slot nog een vergelijking met de hoeveelheid benodigde kernenergie centrales die nodig zijn om de gevraagde 250.000 Terrawattuur te leveren.

“De nieuwste 1600 MW kernreactor in Finland met een capaciteitsfactor van 0.95 levert jaarlijks zo’n 13.3 TWh aan elektriciteit (1600 x 24 x 365 x 0.95). Voor de wereldbehoefte van 250.000 TWh/jaar zijn dan 18800 Finse kernreactors nodig.”

Net Nul Zero uitstoot CO2 is gezien deze cijfers een waandenkbeeld. Tom Poes verzin een list.