IS EEN KOE NUTTIGER DAN JOHAN VOLLENBROEK?

 

Waarom een koe nuttig is, weet iedereen. Een koe maakt van gras en hooi melk en melk is goed voor de mens. “Melk is goed voor je omdat het rijk is aan essentiële voedingsstoffen, waaronder calcium, eiwit, vitamine B12 en vitamine D. Deze stoffen spelen een belangrijke rol bij de opbouw en het onderhoud van botten, tanden, spieren en het zenuwstelsel. Daarnaast kan melk bijdragen aan een goede stemming en een lager risico op darmkanker.”

Afhankelijk van het ras, de voeding en de gezondheid van de koe produceert een koe gemiddeld 27 liter melk per dag. Om de productie op peil te houden wordt een koe elk jaar via kunstmatige inseminatie drachtig gemaakt. Na de geboorte begint een nieuwe melkcyclus van de koe.

Zoals aan alles in de natuur zitten er ook nadelen aan melk vooral voor mensen die overgevoelig zijn voor lactose. Melk bevat verzadigde vetten en die kunnen het risico op haart en vaatziekten vergroten. Gelukkig heeft men daar ook wat op gevonden door een deel van die vetten uit de melk te halen. 

Van melk worden zuivelproducten gemaakt die wereldwijd bij mensen op tafel komen. Het is bijna teveel om op te noemen. Friesland Campina noemt uiteraard kaas, een product waar Nederland internationaal om bekend staat net als gecondenseerde melk, een product wat in de wereld tot aan China toe geliefd is. 

Een ander belangrijk zuivelproduct is boter, een van de oudste zuivelproducten die mijn geboortestad mede gemaakt heeft tot wat ze nu is. Karnemelk, kwark, yoghurt en vla zijn gewilde producten. Minder bekend is dat melksuiker (lactose) gebruikt wordt als drager in pillen, tabletten, capsules en andere medicijnen.

De economische betekenis van zuivel voor Nederland is groot, niet alleen als marktproduct (ongeveer 10 miljard €)  maar ook als schepper van werkgelegenheid en het nuttige gebruik van grond, land en water. Nederland is een van de belangrijkste zuivelproducenten in de wereld.

Wie is Johan Vollenbroek?

Johan Vollenbroek (1949) is een Nederlands chemicus. Hij is voorzitter van MOB (Mobilisation for the Environment), een ngo die zich inzet voor de verbetering van de milieukwaliteit. Hij treedt op als vertegenwoordiger van bewoners- en milieuorganisaties bij het juridisch toetsen van milieuvergunningen en aanvechten van overtredingen van milieuregels door overheid en bedrijven. Vollenbroek kreeg in 2018 landelijke bekendheid toen hij met succes het Programma Aanpak Stikstof aanvocht. Daarnaast heeft Vollenbroek ook een commercieel milieuadviesbureau. (Wikipedia)

Zijn nut is dus vooral bureaucratisch, het controleren van de naleving van wettelijk vastgestelde  regels en daarover rechtszaken beginnen indien zij geschonden worden. Hij is in zekere zin een wetshandhaver die bijdraagt aan de milieuveiligheid van Nederland. 

Dat verdient waardering maar is economisch en praktisch minder nuttig dan een koe en soms ook irritant omdat hij tot de preciezen behoort en dat is een speciaal ras dat welig tiert in Nederland.

DREIGENDE TELOORGANG VAN LANDSCHAP ROND OSS

 

In de Maashorst, een bosgebied ten zuiden van Oss, is een kudde oerossen of wisenten gelegerd. Ze hebben hun eigen leefgebied waar weliswaar ook wandelaars en fietsers in mogen maar je moet dan wel een ontmoeting met zo een kudde aandurven. Dat wil niet iedereen. Ik ken fietsers die de Maashorst daarom mijden. Waarom die oerossen daar zijn, is een raadsel. Gek is ook dat terwijl boeren hun productieve koeien moeten wegdoen, oerossen plotseling welkom zijn in een recreatiepark; Want laten we wel wezen de Maashorst is een natuurgebied voor recreatie en geen gebied om te experimenteren met herbewildering.

Oss staat niet bekend als een gewilde woonplaats. Dat mag van mij zo blijven. Ik heb het prettiger wonen in een middelgrote of kleine stad dan in een grootstad. Daar heb je weliswaar van alles bij de hand maar de prijs is teveel drukte en lawaai.

In een middelgrote stad als Oss is er betere balans tussen cultuur en natuur, tussen wonen en werken. Oss wordt omgeven door prachtige natuur. Tussen de stad en de Maas liggen uitgestrekte polders in alle denkbare kleuren groen met her en der verspreid grazende koeien. Het landschap wordt doorsneden door sloten, afwateringen, weteringen, polderwegen en weggetjes met bomen.

Langs de Maas aan de dijk liggen stille rustieke dorpen als Maren-Kessel, Lith, Lithoijen, Oijen, Megen, Diemen, Demen, Neer- en Over-Langel, Ravenstein enz. Deze ingetogen boerendorpen en stadjes hebben een lange geschiedenis. In het midden van het dorp staat nog altijd een kerk die herinnert aan de katholieke cultuur waar dit deel van Brabant ondanks de ontkerkelijking nog steeds van doordrengt is.

Helaas dreigt de rust nu verstoord te worden door de aanleg van torenhoge windturbines die straks de toren van de Grote Kerk van Oss, van oudsher de blikvanger en het oriëntatiepunt in de polder, te verdringen.

In tegenstelling tot de boeren zullen de torenhoge windturbines het landschap definitief industrialiseren. Ze zijn niet duurzaam - in 15 jaar versleten en moeilijk of niet te recycleren en milieu-onvriendelijk voor mens en dier.

Ten zuiden van Oss ligt het aaneengesloten bosgebied Maashorst. Aan de grenzen daarvan liggen grotere en kleinere dorpen als Schaijk, Herpen, Zeeland, Heesch en Uden. Het is een indrukwekkende afwisselend natuurgebied ook nog eens geschikt voor allerlei vormen van recreatie zoals wandelen, fietsen, paardrijden, mountainbiken, kamperen en zwemmen.

Maar ook hier slaat het noodlot toe maar dan geen industrialisering van het gebied behalve zandwinning maar een project van verwildering met hulp van oerossen. Merkwaardig initiatief. Koeien worden ongewenst verklaard, oerossen zijn plotseling gewenst terwijl ze er al honderden jaren weg zijn.

Je kunt als wandelaar of fietser in hun leefgebied komen.Veel fietsers zien het niet zitten om met zo een kudde geconfronteerd te worden en mijden voortaan de Maashorst. Zo jagen de oerossen de mensen het bos uit.

Dat weerhoudt de liefhebbers niet om het project uit te breiden. Wat is de bedoeling hiervan? Het hele gebied zogenaamd teruggeven aan de natuur en de mensen terugdringen? Dat zou zo maar kunnen. Sommige natuur en dierenliefhebbers gaat niets te ver en populistische politici hollen daar achteraan. 

KLIMAATZIN EN ONZIN. ANGST ALS VERDIENMODEL BIJ GREENPEACE

 

Deze afbeelding staat op een paneel van "De Tuin der Lusten" geschilderd door Jeroen Bosch tussen 1490 en 1500. In die tijd geloofde men in "het Laatste Oordeel" tevens de afsluiting van de aardse menselijke geschiedenis. God zelf zal bij het eind oordeel de goeden van de kwaden scheiden. Dat geloof is grotendeels verdwenen. Nu denkt men dat het einde der tijden kan aanbreken als gevolg van de opwarming van de planeet door het broeikasgas CO2. Het einde der tijden is nu als het ware wetenschappelijk vastgesteld.

Toen ik zes jaar geleden terug kwam naar Nederland ontdekte ik dat men in Nederland meer dan in België gevoelig is voor alles wat met milieu en klimaat te maken heeft. Daarbij heeft Nederland in tegenstelling tot buurland België opnieuw de intentie om de eerste en de beste van de klas te willen zijn.

Ik zeg opnieuw omdat dat ook het geval was in de vorige eeuw met ontwikkelingshulp. Ook toen wilde Nederland zoals dat zo mooi heet gidsland zijn. Ik heb daar nooit een goede verklaring voor gevonden. Is dat omdat het ons Nederlanders het gevoel geeft dat we nog steeds van betekenis zijn in de wereld?

Nederland is immers in alle opzichten een klein land dat voor de wereld al lang niet meer de betekenis heeft die het ooit gehad heeft. De Belgen hebben nooit het gevoel gehad dat ze belangrijk zijn geweest voor de wereldgeschiedenis, in ieder geval niet in dezelfde mate als Nederlanders dat hebben gehad.

Het kan ook zijn dat het te maken heeft met een calvinistische inslag. Het calvinisme is een bezwaard geloof dat enerzijds berust op schuldgevoelens ten opzichte van de wereld en anderzijds op verantwoordelijkheidsgevoel voor de wereld. Nederland was daarom een uitgesproken missieland zowel voor protestanten als katholieken.

Die mengeling van schuld en verantwoordelijkheid is misschien ook de basis voor de Nederlandse drang om de beste te zijn. Een drang die versterkt wordt door ons traditionele koopmanschap waarvan de basis werd gelegd tijdens het ontstaan van de Republiek der Nederlanden in de 16e eeuw. De gedachte is dat wie de beste en de eerste is, kan er ook het meest aan verdienen.

Het gevolg is dat de vraag naar de effectiviteit en doelgerichtheid van de klimaat inspanningen taboe is. Het is een morele plicht en een schuld die betaald moet worden. Dat volstaat. De media met kranten als NRC, Volkskrant en Trouw en de publieke omroepen tezamen met een waaier van ngo’s, sporen  Nederland voortdurend aan om haast te maken met klimaat en milieu.

Zie op You Tube

 

Greenpeace gaat zo ver dat als je geen lid wordt van hun club de toekomst in de vorm van oceaangolven zal vernietigen. Greenpeace maakt van angst hun verdienmodel zoals ooit de Roomse en andere kerken deden.

Het is een kruistocht waarbij kritiek en kritische vragen taboe zijn.
De klimaat kruistocht is in wetten gegoten. De ernst van de zaak wordt breed uitgemeten met schuldgevoelens en al.

Sommigen komen daarbij in de ban van de idee dat het einde der tijden nabij is als niet tijdig wordt ingegrepen en wel liefst voor 2050 want dan zou het wel eens te laat kunnen zijn. Ze worden gedreven door angst voor de toekomst. Hopelijk raken intussen niet teveel mensen in psychische nood. 

 

PS.

Zo langzamerhand denken milieu aktiegroepen als Urgenda en nu dus Greenpeace met zijn klacht tegen de staat over stikstofreductie Nederland te kunnen regeren met als argument de staat van de natuur. Nog even en we hebben geen verkiezingen meer nodig.

Greenpeace klaagt gevallen kabinet aan voor te weinig stikstofreductie

VERPRETPARKING EN HOBBYNATUUR

Berghem, 25 maart 2020

Nederlandse boeren zitten sinds de opkomst van milieu en natuurclubs, in de beklaagdenbank terwijl de progressieve partijen en kranten niks hebben met de boer. Links heeft altijd een moeilijke verhouding met de boer gehad. Dat was al vanaf de Russische revolutie zo en is niet veranderd. Het liefst collectiviseren ze de landbouw. Tot in de jaren zeventig wilde de PvdA de grond nog nationaliseren.  Tegenwoordig worden ze opzij gezet als bedreiging voor natuur en mens In plaats dat ze geprezen worden voor hun efficiënte en goed georganiseerde landbouw, veeteelt en bloemenproductie.

Boeren zitten de Nederlanders die terug willen naar de natuur en ik zou bijna zeggen paradijselijk milieu, in de weg. Wetenschappers helpen hen om vast te stellen welke milieu grenzen er mogelijkerwijs geschonden worden. Naarmate de meettechnieken nauwkeuriger worden,  wordt er meer gevonden. De boer moet de laatste tientallen jaren het gevoel hebben gekregen dat het ook nooit goed is wat hij doet.

Daar bovenop komt stedelijke arrogantie en betweterigheid. Het Brabants Burgerplatform gaat zo ver om stankvrij wonen tot mensenrecht te verklaren. Verwend door WC opfrissende spuitbussen denken ze dat het ook zo moet ruiken rond hun huis, in de tuin en op de fiets. Dat stank bij mens en dier hoort, net als mest, stront en rotting wil men liever niet weten. Het verlangen naar een volmaakte omgeving kent geen grenzen.

De botsingen tussen burgers en boeren zijn het gevolg van een strijd om land en ruimte. Nederland is een klein en dicht bevolkt land. Aan de ene kant wonen miljoenen stadsbewoner opgehokt in rijtjeshuizen en appartementen tussen auto’s, elektrische fietsen, bakfietsen, trams, bussen, treinen, asfalt van fietspaden, wegen enz., aan de andere kant is daar het eeuwige verlangen naar ruimte en natuur waar je vrij kunt zijn, genieten van de buitenlucht, van plant en dier.

De boer staat in het verlangen van de stadsbewoners naar de vrije natuur in de weg. Ze willen  bloemetjes in de wei zien met gezellig zoemende bijtjes, langs kabbelende beekjes fietsen met lelies, kwakende eendjes en kikkers horen, hun hond uitlaten bij vrolijke vennen en onder boomrijke lommer in rust kunnen genieten van de geuren van bomen en struiken. 

In dit geromantiseerde plaatje van de natuur past de boer niet meer. Zij zouden het land misbruiken voor productie en het verwerven van een inkomen. Dat boeren met hun efficiënte productie bijdragen aan de algehele rijkdom van Nederland, wordt een verwijt in plaats van een compliment. 

Maar wie gaat straks het land zonder boeren verzorgen? En wie gaat dat betalen als land een kostenpost is geworden in plaats van een productiefactor? De milieuclubs gaan dat allemaal betalen? Met subsidie van de overheid opgebracht door de belastingbetalers toch? 

Met land dat niks meer opbrengt, ligt de Verpretparking op de loer. Dat zie je overal gebeuren. Land wordt hobbynatuur met zogenaamd wilde dieren, met restaurants, campings, zwemvijvers, golfbanen enz. met als toetje natuurbegraafplaatsen. De boer moet plaats maken voor de Verpretparking van de Nederlandse natuur.Dat heet Vooruitgang.

MOP EN MOPPIE: D66

ODE AAN HET BOERENLAND

Uit naam van de natuur, het milieu en het klimaat zitten vooral de vee en kippenboeren in het (politieke) verdomhoekje. Onzin natuurlijk, al zal er hier of daar een maatregel genomen moeten worden om boeren, burgers en buitenlui elk hun plaats te geven in ons overvolle land. 

Want laten we wel wezen. Wij allemaal dragen de verantwoordelijkheid voor de grote drukte in ons land met zijn overvolle wegen, alsmaar uitdijende steden en recreatie parken.

Maar het boerenland kapot maken uit naam van de natuur, het milieu en het klimaat is onverantwoord. Dat zou het evenwicht in ons land danig verstoren en misschien wel zodanig dat we ons landschap verliezen met daarbij onze identiteit en onze manier van doen en zijn.

Het zou deugd doen als er meer besef kwam van het belang van de boeren voor ons landschap en onze plattelandscultuur.

Ondanks alles ziet het platteland er opperbest uit. Toen ik in 2014 dwars door Nederland fietste, zag ik een prachtig en goed onderhouden landschap met al even goed onderhouden boerderijen en bijbehorende koeien. 

Dat Nederlandse landschap is er mede dank zij de boeren. Zij onderhouden het en zij bewerken het. 

Je moet er niet aan denken dat er in dit land geen plaats meer zou zijn voor de boeren. Economisch een ramp maar een nog grotere ramp voor ons landschap, voor onze natuur, onze waterbeheersing en uiteindelijk ook cultuur. 

Want laten we wel wezen de boeren staan van ons allemaal het dichtst bij de natuur zowel het landschap als de dieren.

Daarom deze ode aan de boeren. Nederland zonder boeren wordt een ramp. Ons landschap zal verloren gaan door commercialisering, liberalisering en vooral versnippering. 

We hebben de boeren nodig om het land op fatsoenlijke manier productief te houden, goed te beheren en te verzorgen.

HEIMWEE NAAR GOD

Jheronimus Bosch, De aarde, gesloten drieluik van 'De tuin der Lusten', 1460-1466, Museo Nacional del Prado, Madrid.'Ipse dixit et facta sunt - Ipse Mandavit et creata sunt'. Hij sprak en het was er - Hij gebood en het was geschapen, zo luidt het opschrift boven aan de magistrale grauwschildering van de gesloten 'Tuin der Lusten'. Met deze ene geschreven boodschap (Psalmen 33:9 en 148:5) moeten we het stellen om Bosch' raadselachtigste werk te begrijpen. Bovenaan links schuiven de wolken open en kijkt God, op het einde van de derde dag, neer op het resultaat van de Schepping: de aarde is, conform het beeld dat men ervan had in de 15e eeuw, rond, plat en omgeven door water." (citaat uit: Peter Ruyffelaere, Jehorimus Bosch, Ludion en Beaux Arts magazine uitgave ter gelegenheid van de tentoonstelling Jheronimus Bosch in het museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam, 2001.

In het dagblad Trouw wordt een boeiend debat gevoerd over wat tegenwoordig 'Het Groene Geloof' wordt genoemd. Filosoof, publicist en voormalig Trouw medewerker Jaffe Vink ( 'Lang leve de vooruitgang' in Trouw van 12 januari 2013) vindt het “geen gezellig geloof dat oprijst uit de gedachtenwereld van de duurzame visionairs: Wij hebben de Aarde genegeerd, miskend, vertrapt. We leven niet in harmonie met de natuur. We razen op de ravijn af – tenzij wij verlossing zoeken. De verlossing is: duurzaamheid. De hostie is: biologische winterwortel.”

Voorwaar, harde woorden die natuurlijk geen recht doen aan alle soorten gelovigen die ondertussen hun plekje hebben gevonden in het Groene Geloof. Je hebt er, net zoals in de aloude vertrouwde religies, de orthodoxen waaronder fanaten die hun geloof het liefst aan iedereen zouden willen opleggen, desnoods onder dwang. Je hebt de rekkelijken of gematigden die aan hun Groene Geloof geen absolute zekerheden willen ontlenen en die begrijpen dat de wetenschap ook feilbaar is. Nederland met zijn theologische traditie die tot diep in onze cultuur en politiek is doorgedrongen, is op dit punt uiteraard van alle markten thuis.

Ikzelf reken me tot de gematigden met ernstige twijfels aan de grenzen van de wetenschap hoeveel goeds die ons ook gebracht heeft. Goeds vooral in termen van leefcomfort want op moreel en ethisch gebied heeft de wetenschap ons weinig of niets te bieden. Op die terreinen moeten we het zelf blijven uitzoeken en dat blijkt telkens opnieuw razend moeilijk te zijn. De wetenschap maakt het op velerlei gebied zelfs steeds ingewikkelder waardoor we qua technische mogelijkheden soms steeds dichter bij God maar soms ook dichter bij de duivel lijken te komen. Het dilemma van goed en kwaad wordt door de wetenschap verplaatst maar niet opgelost.

En zo zien we de aarde nu dank zij de wetenschap. Meer dan ooit beseffen we dat we als bewoners van de planeet Aarde verloren lijken te zijn in een kosmos waarvan de afmetingen ons besef van tijd en afstand te boven gaan.

Welke wetenschappelijke stap we ook vooruit zetten, telkens blijkt aan wat eerst zo mooi lijkt te zijn een schaduwkant te zitten die ons op de een of andere manier naar het leven staat. Hoe meer succes de wetenschap heeft, hoe groter de mogelijke schaduwkanten, zo lijkt het. De medisch wetenschappelijke vooruitgang laat ons langer (over)leven met als gevolg een razendsnelle bevolkingstoename. De daaruit voortvloeiende bevolkingspolitiek heeft dan weer vergrijzing, eenzaamheid en economische stress tot gevolg. De uitvinding van de kunstmatige bevruchting is heel mooi voor ouders die kinderen wensen maar tegelijk stelt het ons voor de moeilijke vraag wat dan eigenlijk een gezin is. Is dat puur biologisch zoals velen vooral in de conservatieve en kerkelijk hoek menen of staat de mens het vrij om dat zelf uit te maken? Zo wees Paus Benedictus onlangs op de waarden van wat hij het traditionele gezin noemt. Wat dan weer tot veel ophef leidde onder de voorstanders van het nieuwe gezin. Over de voor en nadelen van andere -natuurkundige – uitvindingen, van kernergie tot kernwapen, van burgervliegtuig tot drone, van mens tot robot hoeven we het dan niet eens te hebben.

Het vooruitgangsdenken brengt dus niet de verhoopte verlossing uit de steeds weer terugkerende dilemma's tussen wat goed en wat slecht is voor het welzijn van het mensdom. We blijken ondanks het geschenk van de rede geen goden te zijn die vanuit een allesomvattend inzicht de wereld en de kosmos kunnen bestieren. Merkwaardig genoeg kunnen we ons dan weer wel met onze aldus beperkte rede een dergelijke alles omvattende God voorstellen.

Vanuit die voorstelling (of zo je wilt fantasie) dringt het besef door dat we ondanks de kracht van ons verstand beperkt zijn in ons vermogen onze eigen lostbestemming te bepalen. We hoeven voor dat besef niet eens in een God te geloven. Wie om zich heen kijkt, ziet in ons dagelijks bestaan de beperkheid van ons verstand. Dat maakt het allemaal zo ingewikkeld dat we soms niet weten waar heen te gaan en onze toevlucht dan toch maar weer nemen naar een of ander houvast, naar zekerheden die desnoods buiten onszelf liggen. Je kunt het God of Wetenschap noemen met een hoofdletter (ooit was zo'n zekerheid ook het Socialisme/Marxisme met een hoofdletter) maar het blijft onzeker of we ooit zekerheid zullen krijgen omtrent ons lot in het heelal maar we blijven er ondanks alles naar zoeken. Ik noem dat ons -naar het schijnt aangeboren – 'heimwee naar God'.

ZAAIT TINKEBELL HAAT TEGEN LIMBURGERS?

"De mens als slachtdier"

Mag je haat zaaien tegen Limburgers? Ik weet het niet. Sinds het haat-zaai-proces tegen Wilders ben ik de kluts kwijt. Tinkebell heeft daar zo te lezen geen last van.  Zij vindt dat het moet kunnen. Ik citeer een stukje uit haar Pietje Bel lezing: “DeLimburgers. U weet wel, die mensen met dat slecht geknipte haar. Je herkent zemeteen in de trein: van die vrouwen met van die kort geknipte dorpskapsels,soms zelfs in stekeltjes en met de puntjes in rode verf gedipt.”(NRC 12 november) Misschien is dit geen haat zaaien maar dan toch in ieder geval hatelijk.

Alsof dat niet genoeg is, stelt ze ook nog voor om een muur om Limburg heen te bouwen nota bene uit te voeren door de Chinezen. Dat is haat zaaien en land verraad tegelijk! Wilders is een heilig boontje vergeleken met deze opruiende kunstenmadam. Ik lees dat ze zich bezig houdt met de blinde vlekken in onze maatschappij. Blinde vlekken bij haar zelf zou ik zeggen. Stekeblind moet die madam zijn om zoveel onzin uit te kramen. Nou ja we leven in een vrij land met vrije meningsuiting en dus moeten we het maar weer goed vinden. Maar meer ook niet. Geen subsidie voor zo een haat zaaiende en land verraderlijke kunstenares. We kunnen onze belastingcenten wel beter gebruiken. Haar ideeën moeten wat mij betreft van overheidswege voluit bestreden te worden. Wat mij betreft mag daar ook Haagse kunstsubsidies voor ingezet worden.

Wat te denken van haar idee om mensen voortaan levende in plaats van dode dieren te laten kopen? Die dieren moeten ze thuis verzorgen om ze vervolgens als ze op smaak zijn, zelf te slachten. Alsof we al niet genoeg huisdieren hebben, meer dan 30 miljoen zo heb ik pas nog gelezen, waar ook nog eens miljarden euro’s per jaar naar toe gaan. In elk grote supermarkt staan heden ten dage meterslange rekken vol met huisdier eten en drinken. Als het aan Tinkebell ligt worden dat speciale supermarkten voor misschien wel meer dan 100 miljoen huisdieren! Over milieu en vervuiling gesproken!

Ik sta wel achter haar idee om de Chinese een kind politiek als de wiedeweerga ook in Nederland in te voeren. Het onmiddellijk steriliseren van alle zestien jarige meisjes vind ik ook een prima plan: “Minder kinderen op de wereld zetten is niet alleen een van de grootste oplossingen voor de milieuproblematiek, we hebben het er ook al een hele tijd over dat Nederland vol is. Minder reproduceren zal de hoeveelheid bewoners in de stad Nederland drastisch doen dalen.” (NRC 12 november)

Het is de beste milieumaatregel die er ooit is voorgesteld. Ik snap dan ook niet dat dit voorstel niet veel en veel eerder is gedaan.  Maar gelukkig komt er in Nederland wel al een aardige variant op gang. Ik bedoel het weg euthenaseren van ouderen. Nu worden daar nog allerlei grenzen aan gesteld als onverdraaglijk lijden en weet ik wat voor bijzaken. Gewoon wie 65 jaar wordt, gaat er aan. Daar hoeven  we niet meer kinderachtig over te doen. Het is zij of de wereld en dan weet je het wel. Zij natuurlijk.

Wat moeten we nu verder met kunstenmadam Tinkebell aan? Aan euthanasie is ze nog niet toe. Steriliseren kan ook niet meer, daar is ze al veel te oud voor (32 jaar) tenzij we de grens optrekken en alle vrouwen tussen 16 en 32 er aan zullen moeten geloven. De mannen blijven gelukkig ook bij Tinkebell buiten schot. Logisch want die hebben geen onderbuikgevoelens waar vrouwen als Tinkebell last van hebben.

Misschien lul ik maar wat maar ik denk dat het geen gek idee zou zijn als ze een eigen politieke partij zou beginnen. Als ik zo haar Pietje Bel lezing lees dan heeft ze haar Haagse programma al klaar. Nu nog stemmen winnen en huppekee haar kostje is gekocht en wij kunnen weer jaren vooruit om haar met de ons toegestane middelen vanuit den Haag te bestrijden.