3. KLIMAATVERANDERING: NET ZERO 2050, EEN ONREALISTISCH PROJECT.

foto: petrus nelissen

Tekst: Robert Girouard

vertaling: Martien de Wit 

Aan de vooravond van COP 28 (vanaf 30-11-2023 in Dubai) is de harde realiteit dat de CO2-uitstoot nog steeds niet zijn hoogtepunt heeft bereikt, ondanks alle retoriek, toezeggingen, overeenkomsten en steeds alarmistischer klinkende rapporten; de inspanningen van de Verenigde Staten en de Europese Unie zijn meer dan tenietgedaan door de groei van onder andere China. De atmosferische CO2-concentratie is blijven stijgen, met een gemiddelde snelheid van ongeveer 2 ppm per jaar, zelfs tijdens de pandemie. Het verbruik van fossiele brandstoffen is ook blijven stijgen, zij het de afgelopen jaren in een lager tempo als gevolg van de lockdown; het aandeel van fossiele brandstoffen in de energiemix is ondertussen met slechts een paar procentpunten gedaald en ligt nog steeds boven de 80%.

Zonder een drastische verandering in beleid of technologie voorspelt de U.S. Energy Information Administration dat de wereldwijde vraag naar energie tegen 2050 met 50% zal groeien, waarbij het grootste deel van de groei afkomstig zal zijn van niet-OESO-landen, terwijl het aandeel van fossiele brandstoffen rond de 70% zal blijven. We hoeven dus geen grote daling van de uitstoot te verwachten.

Maar de Verenigde Naties zijn onvermurwbaar. Directeur-generaal Antonio Guterres van de VN vermenigvuldigt zijn oproepen tot actie:

Toezeggingen over netto emissies moeten consistent zijn met de IPCC-scenario’s die de opwarming van de aarde beperken tot 1,5 graden. Dit betekent dat de wereldwijde uitstoot tegen 2030 met minstens 45% moet zijn gedaald en tegen 2050 tot nul moet zijn gereduceerd. De verplichtingen moeten vergezeld gaan van tussentijdse doelstellingen die vanaf 2025 elke vijf jaar moeten worden gehaald. Deze doelstellingen moeten betrekking hebben op alle broeikasgasemissies en alle emissiecategorieën.

Volgens het Global Carbon Project betekent het bereiken van nul CO2-uitstoot in 2050 in de praktijk een lineaire vermindering van de totale CO2-uitstoot van ongeveer 0,4 GtC (1,4 Gt CO2) per jaar, een vermindering die vergelijkbaar is met die in 2020 tijdens de lockdown, wat een idee geeft van de omvang van de uitdaging.

Een andere maatstaf voor de titanische inspanning die Net Zero 2050 vertegenwoordigt, is het bedenken dat er de komende 30 jaar elke dag een kerncentrale of 1500 windturbines met een oppervlakte van 300 vierkante mijl moeten worden gebouwd om fossiele brandstoffen te vervangen (vanaf 2020).

Volledig elektrische energie betekent niet alleen een wildgroei aan windturbines en zonnepanelen, maar ook een aanzienlijke uitbreiding van de elektriciteitstransportnetwerken. Het Internationaal Energieagentschap (EIA) schat dat er tegen 2040 49,7 miljoen kilometer aan elektriciteitsleidingen moet worden aangelegd of vervangen – genoeg om de planeet 2.000 keer rond te cirkelen. Er zullen ook tienduizenden extra transformatorstations nodig zijn.

Maar de blindheid van politici is nog wanhopiger als het aankomt op het hangen van een prijskaartje aan deze integrale transitie, die betrekking heeft op alle belangrijke pijlers van de economie: energie, zware industrie, transport, bouw, landbouw, bosbouw en afvalbeheer. De totale rekening zal waarschijnlijk torenhoog zijn en raad eens wie dat gaat betalen…

DREIGENDE TELOORGANG VAN LANDSCHAP ROND OSS

 

In de Maashorst, een bosgebied ten zuiden van Oss, is een kudde oerossen of wisenten gelegerd. Ze hebben hun eigen leefgebied waar weliswaar ook wandelaars en fietsers in mogen maar je moet dan wel een ontmoeting met zo een kudde aandurven. Dat wil niet iedereen. Ik ken fietsers die de Maashorst daarom mijden. Waarom die oerossen daar zijn, is een raadsel. Gek is ook dat terwijl boeren hun productieve koeien moeten wegdoen, oerossen plotseling welkom zijn in een recreatiepark; Want laten we wel wezen de Maashorst is een natuurgebied voor recreatie en geen gebied om te experimenteren met herbewildering.

Oss staat niet bekend als een gewilde woonplaats. Dat mag van mij zo blijven. Ik heb het prettiger wonen in een middelgrote of kleine stad dan in een grootstad. Daar heb je weliswaar van alles bij de hand maar de prijs is teveel drukte en lawaai.

In een middelgrote stad als Oss is er betere balans tussen cultuur en natuur, tussen wonen en werken. Oss wordt omgeven door prachtige natuur. Tussen de stad en de Maas liggen uitgestrekte polders in alle denkbare kleuren groen met her en der verspreid grazende koeien. Het landschap wordt doorsneden door sloten, afwateringen, weteringen, polderwegen en weggetjes met bomen.

Langs de Maas aan de dijk liggen stille rustieke dorpen als Maren-Kessel, Lith, Lithoijen, Oijen, Megen, Diemen, Demen, Neer- en Over-Langel, Ravenstein enz. Deze ingetogen boerendorpen en stadjes hebben een lange geschiedenis. In het midden van het dorp staat nog altijd een kerk die herinnert aan de katholieke cultuur waar dit deel van Brabant ondanks de ontkerkelijking nog steeds van doordrengt is.

Helaas dreigt de rust nu verstoord te worden door de aanleg van torenhoge windturbines die straks de toren van de Grote Kerk van Oss, van oudsher de blikvanger en het oriëntatiepunt in de polder, te verdringen.

In tegenstelling tot de boeren zullen de torenhoge windturbines het landschap definitief industrialiseren. Ze zijn niet duurzaam - in 15 jaar versleten en moeilijk of niet te recycleren en milieu-onvriendelijk voor mens en dier.

Ten zuiden van Oss ligt het aaneengesloten bosgebied Maashorst. Aan de grenzen daarvan liggen grotere en kleinere dorpen als Schaijk, Herpen, Zeeland, Heesch en Uden. Het is een indrukwekkende afwisselend natuurgebied ook nog eens geschikt voor allerlei vormen van recreatie zoals wandelen, fietsen, paardrijden, mountainbiken, kamperen en zwemmen.

Maar ook hier slaat het noodlot toe maar dan geen industrialisering van het gebied behalve zandwinning maar een project van verwildering met hulp van oerossen. Merkwaardig initiatief. Koeien worden ongewenst verklaard, oerossen zijn plotseling gewenst terwijl ze er al honderden jaren weg zijn.

Je kunt als wandelaar of fietser in hun leefgebied komen.Veel fietsers zien het niet zitten om met zo een kudde geconfronteerd te worden en mijden voortaan de Maashorst. Zo jagen de oerossen de mensen het bos uit.

Dat weerhoudt de liefhebbers niet om het project uit te breiden. Wat is de bedoeling hiervan? Het hele gebied zogenaamd teruggeven aan de natuur en de mensen terugdringen? Dat zou zo maar kunnen. Sommige natuur en dierenliefhebbers gaat niets te ver en populistische politici hollen daar achteraan. 

98. HET KAN VRIEZEN.HET KAN DOOIE. DE INDUSTRIALISERING VAN DE NOORDZEE

 

Windparken op de Noordzee vormen een bedreiging voor de jan-van-gent, de grootste vogel van de Noordzee met een vleugelwijdte van 2 meter. Volgens schattingen vliegen straks per jaar 4400 jan-van-genten tegen windturbines te pletter in ons deel van de Noordzee.

Windmolens zijn gehaktmolens en niet alleen voor jan-van-genten. Ook over de grote mantelmeeuw, de zilvermeeuw en de drieteenmeeuw maakt men zich bij de vogelbescherming zorgen. Met zoveel slachtoffers wordt het heel moeilijk om de populatie op peil te houden. Het zijn lang levende vogels die zich niet snel voortplanten.

Voor elke windturbine op zee wordt een bunker beton in zee gestort. Hoe hoger de windturbine hoe groter de bunker. Tegelijkertijd worden in Brussel regels uitgevaardigd die sleepnetten over de grond verbieden waardoor de Nederlandse garnalenvisserij straks zal ophouden te bestaan. Sleepnetten niet vanwege de natuur, windmolens dan weer wel. 

Verbazend is dat geen enkel van de grote milieuclubs zoals Greenpeace en Milieudefensie zich uitlaten over de aantasting van het zeemilieu door de bouw van windmolens.

Wel verzetten zij zich tegen de bouw van kerncentrales op land die de bouw van windturbine parken op zee overbodig zouden maken. Kerncentrales nemen veel minder ruimte in leveren permanente stroom. Wat niet gezegd kan worden van windturbines. 

Windturbine parken zijn ruimte vreters,vernietigen de zeebodem, vermoorden vogels, zijn een last voor de omgeving en leveren niet permanent stroom waardoor toch altijd een back up nodig blijft in de vorm van een elektriciteitscentrale of een batterij die nog ontwikkeld moet worden.

 Windmolens zijn milieu onvriendelijk en inefficiënte stroomleveranciers.

AMSTERDAMSE BOONTJE KOMT OM ZIJN LOONTJE

Anoniem, Amsterdam gezicht vanaf het IJ, ets en pen op papier, 1612-1652

 

In Amsterdam gaat het mis met de energietransitie. Groen Linkse kiezers zien het niet zitten dat rondom hun wijken de rust en het uitzicht wordt verstoord door torenhoge windturbines, veel hoger dan de Domtoren. Na de theorie komt de praktijk en die blijkt minder leuk dan gedacht. Stad en platteland worden in hoge mate geïndustrialiseerd waarmee het laatste restje romantiek uit zicht verdwijnt. Je woont en leeft voortaan in je eigen energie centrale. Wie had dat nu kunnen bedenken? Aan de klimaattafels leek het allemaal nog zo gezellig en leuk.

Natuurlijk, als je vene afstand genomen had van de Groene begeestering en met ingenieurs gepraat had over windturbines, ruimte, natuur en lawaai dan was het besef misschien wel gekomen maar ingenieurs en al die andere praktische mensen bederven mooie dromen met hun praktische inzichten. Die mochten niet aan tafel komen. Er zal nog veel geld wegstromen voordat de realiteitszin de overhand krijgt.


 

COLUMN BETWEETER: DE GROENE VERROMMELING VAN HET LANDSCHAP

Nederland is verkaveld in 30 Regionale Energie Strategieën (RES) die elk voor zich het Nationale Klimaat Akkoord volgens de instructies uit Den Haag moeten uitvoeren. Wie dit bedacht heeft is of gek of geniaal, het is maar hoe je het bekijkt. Dertig stukjes Nederland die in hun eigen groene energie moeten voorzien. Dat is kiezen of delen tussen Windturbines of Zonnevelden. De industriële verrommeling van het Nederlandse landschap met instemming van de milieu clubs.

Ondertussen stijgt de onrust en de verwarring over de RES. Zo las ik het volgende in het Financieel Dagblad: "In een nieuwe berekening laat Visser zien dat het Nederlandse klimaatdoel van 35 Terawattuur (TWh) duurzame elektriciteitsproductie op land in 2030 al bijna gehaald wordt. Dat maakt de Regionale Energiestrategieën (RES), die gemeenten en provincies nu opstellen, goeddeels overbodig. Het opstellen van die plannen kost miljarden, concludeerde de Raad voor het Openbaar Bestuur eind januari nog." (https://fd.nl/ondernemen/1373198/nieuwe-locaties-voor-zon-en-windparken-zijn-overbodig-om-klimaatdoel-te-halen-rib1caG2ddoH). De protesten tegen de locaties waar gemeenten torenhoge windturbines zwelt eveneens. Het is ook niet niks om een windveld van tien Euromasten in de buurt te hebben.

De instructies zijn bedacht door klimaattafels waaraan ondernemers, experten en milieuclubs zaten die vergaderden onder leiding van VVD'er Nijpels. Dat heet Technocratie en staat haaks op Democratie maar een kniesoor die daarop let want het Klimaat is een bedreiging die elke vorm van democratie overstijgt, zo wil Nijpels ons doen geloven.

  
Dit alles is tot stand gekomen onder premier Rutte met steun van de Tweede Kamer, milieuclubs enz. ter bestrijding van de Nederlandse bijdrage van slechts 0,04 % aan de CO2 op wereldschaal. Een bijdrage van niks en daarvoor wordt ons hele land met huizen en al totaal verbouwd.

Dit alles komt nog boven op het beleid dat Nederland van het gas af moet. Dat beleid is het gevolg van het paniekvoetbal van het koppel Rutte/Wiebes. Die wilden van het Groningse gedonder af en dit was een prachtige uitweg; én Groningen opgelost én de klimaatmaniakken in de pocket. De vlucht naar voren ten koste van de Nederlandse burgers. De Tweede Kamer keek toe en zag dat het goed was.

Dat we van het gas af moeten is flauwekul. Gas is een milieuvriendelijke brandstof en er is meer gas in de wereld dan alleen in Groningen. Bovendien al bouwen we heel Nederland plus de Noordzee vol met windturbines en zonnevelden, dan nog blijven gascentrales of andere elektriciteitscentrales nodig om de gaten op te vullen in de vraag naar elektriciteit als er geen wind is of zon. Dit is geen duurzaam energiebeleid maar pure verspilling. Centrales alleen maar gebruiken als er niet genoeg Groene Energie is. Hoe verzin je het? 

 

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

DE INDUSTRIALISERING VAN ONS LANDSCHAP

 

Ons toekomstige industriële landschap

Nederland moet op bevel van Minister Wiebes van het gas af terwijl er nog gas genoeg zit in de zeebodem. In plaats van gas moeten we aan de windmolens, een bedrieglijk vriendelijke naam voor windturbines van 125 meter, dat is hoger dan de Domtoren. Waar moeten die allemaal komen?

Op land verzieken die windturbines de weidse horizonten waar ons land al eeuwen lang om bekend staat om nog maar niet te spreken van de overlast die ze geven aan omwonenden en de schade die ze aanrichten onder de vogelstand. Wist je trouwens dat voor een windturbine maar liefst 1400 kubieke meter beton gestort moet worden?

Voor duizend windtorens op zee is dat bijna anderhalf miljoen kubieke meter beton. Er worden ruim tweeduizend turbines voorzien tot 2050. Is dat zeevriendelijk en waar halen we al dat beton vandaan? Zonnepanelen industrialiseren het landschap nog meer dan windturbines. Of ze op zee kunnen liggen, moet nog blijken. Shell legt samen met Eneco een windpark (een beter woord is windfabriek) op zee aan met 69 turbines die genoeg energie zouden leveren voor een miljoen huishoudens. Om de windloze en zonneloze en dus energieloze periodes op te vangen wil Shell energie opslaan op land in een waterstoffabriek met batterijen. 

Er zijn mensen die denken dat zonnepanelen op daken het antwoord op dit probleem is. Elk huis, elk kantoor en elk fabriek zijn eigen elektriciteitscentrale op zonne-energie. Een onrealistisch romantisch idee want als de zon niet genoeg schijnt moet ergens anders stroom vandaan komen. Dus moet er een back-up zijn in de vorm van een energiecentrale die alsnog de benodigde stroom kan leveren. Bovendien moet elk gebouw, elke flat, elk bedrijf aangesloten zijn op die halftijds draaiende centrale. Allemaal extra hoge kosten.

Terwijl we ons landschap vol industrialiseren met windturbines en zonnepanelen en er duizenden woningen te kort zijn, moet er ook nog meer natuur komen.  Hoe moet dat in 's hemelsnaam geregeld worden? Het kan niet anders of ruimte wordt in de nabije toekomst onderwerp van politieke strijd in het dichtst bevolkte land van Europa dat de komende jaren nog dichter bevolkt gaat worden, tenzij Corona roet in de voorspellingen gooit. Eind vorig jaar voorspelde het CBS nog een versnelling van de bevolkingsgroei in Nederland. De komende tien jaar zou het inwonertal met een miljoen toenemen, waarvan 80% door immigratie. Ik hou mijn hart vast voor de toekomst.
 

What do you want to do ?

New mail