KUNST & VLIEGWERK : polder

Posts tonen met het label polder. Alle posts tonen

donderdag 31 augustus 2023

DREIGENDE TELOORGANG VAN LANDSCHAP ROND OSS

In de Maashorst, een bosgebied ten zuiden van Oss, is een kudde oerossen of wisenten gelegerd. Ze hebben hun eigen leefgebied waar weliswaar ook wandelaars en fietsers in mogen maar je moet dan wel een ontmoeting met zo een kudde aandurven. Dat wil niet iedereen. Ik ken fietsers die de Maashorst daarom mijden. Waarom die oerossen daar zijn, is een raadsel. Gek is ook dat terwijl boeren hun productieve koeien moeten wegdoen, oerossen plotseling welkom zijn in een recreatiepark; Want laten we wel wezen de Maashorst is een natuurgebied voor recreatie en geen gebied om te experimenteren met herbewildering.

Oss staat niet bekend als een gewilde woonplaats. Dat mag van mij zo blijven. Ik heb het prettiger wonen in een middelgrote of kleine stad dan in een grootstad. Daar heb je weliswaar van alles bij de hand maar de prijs is teveel drukte en lawaai.

In een middelgrote stad als Oss is er betere balans tussen cultuur en natuur, tussen wonen en werken. Oss wordt omgeven door prachtige natuur. Tussen de stad en de Maas liggen uitgestrekte polders in alle denkbare kleuren groen met her en der verspreid grazende koeien. Het landschap wordt doorsneden door sloten, afwateringen, weteringen, polderwegen en weggetjes met bomen.

Langs de Maas aan de dijk liggen stille rustieke dorpen als Maren-Kessel, Lith, Lithoijen, Oijen, Megen, Diemen, Demen, Neer- en Over-Langel, Ravenstein enz. Deze ingetogen boerendorpen en stadjes hebben een lange geschiedenis. In het midden van het dorp staat nog altijd een kerk die herinnert aan de katholieke cultuur waar dit deel van Brabant ondanks de ontkerkelijking nog steeds van doordrengt is.

Helaas dreigt de rust nu verstoord te worden door de aanleg van torenhoge windturbines die straks de toren van de Grote Kerk van Oss, van oudsher de blikvanger en het oriëntatiepunt in de polder, te verdringen.

In tegenstelling tot de boeren zullen de torenhoge windturbines het landschap definitief industrialiseren. Ze zijn niet duurzaam - in 15 jaar versleten en moeilijk of niet te recycleren en milieu-onvriendelijk voor mens en dier.

Ten zuiden van Oss ligt het aaneengesloten bosgebied Maashorst. Aan de grenzen daarvan liggen grotere en kleinere dorpen als Schaijk, Herpen, Zeeland, Heesch en Uden. Het is een indrukwekkende afwisselend natuurgebied ook nog eens geschikt voor allerlei vormen van recreatie zoals wandelen, fietsen, paardrijden, mountainbiken, kamperen en zwemmen.

Maar ook hier slaat het noodlot toe maar dan geen industrialisering van het gebied behalve zandwinning maar een project van verwildering met hulp van oerossen. Merkwaardig initiatief. Koeien worden ongewenst verklaard, oerossen zijn plotseling gewenst terwijl ze er al honderden jaren weg zijn.

Je kunt als wandelaar of fietser in hun leefgebied komen.Veel fietsers zien het niet zitten om met zo een kudde geconfronteerd te worden en mijden voortaan de Maashorst. Zo jagen de oerossen de mensen het bos uit.

Dat weerhoudt de liefhebbers niet om het project uit te breiden. Wat is de bedoeling hiervan? Het hele gebied zogenaamd teruggeven aan de natuur en de mensen terugdringen? Dat zou zo maar kunnen. Sommige natuur en dierenliefhebbers gaat niets te ver en populistische politici hollen daar achteraan.

petrus nelissen

Autodidact in de fotografie, de schilderkunst en de kunst van het schrijven. Gewerkt in landen verspreid over de hele aardbol. Opgeleid tot socioloog/politicoloog.

woensdag 27 juli 2022

63. HET KAN VRIEZEN. HET KAN DOOIEN. POLDERNATUUR

"Mastenbroek is een middeleeuwse polder in de Nederlandse gemeentes Zwartewaterland, Kampen en Zwolle en maakt deel uit van het Nationaal Landschap IJsseldelta in de Nederlandse provincie Overijssel. Het is een van de oudste polders van Nederland. De kern van de buurtschap ligt in de gemeenten Kampen en Zwartewaterland." (zie Wikipedia. Mastenbroek)

Toen ik nog de NRC las, vielen mij de columns van Louise Fresco op vanwege de nuances die deze voedseldeskundige uit Wageningen inbracht bij discussies over voeding en voedselproductie. In een afscheidsinterview in het Financieel Dagblad las ik dat ze het als haar missie beschouwt om de nuance te bewaken in het voedseldebat. Een nuance die hard nodig is, net zoals in het klimaat en stikstofdebat, eveneens ideologisch vervuilde debatten.

In het stikstofdebat brengt ze een verrassende nuance over de beschermde natuurgebieden.

“Maatwerk moet én voor de boeren én voor de natuur gelden. We hebben twee typen natuurgebied die onder Natura 2000 vallen. Daar spreekt niemand over. We hebben de natte stukken van Nederland, die uniek zijn, zoals de Wadden of de Biesbosch. We hebben ook de hoge zandgronden. Die zijn niet uniek voor Nederland. Probleem daarmee is dat wij die bewust schraal maken en houden. Als je de natuur zijn gang laat gaan, komt er bos. Zandverstuivingen op de Hoge Veluwe zijn het resultaat van middeleeuwse landbouw. Het is niet per se natuur. Die schrale gronden zijn heel gevoelig voor stikstof, en daar zit het probleem. De Habitatrichtlijn zegt niet per se dat je daar stikstof moet verminderen, maar je moet die gronden in stand houden. Dat is óók een keuze. Je moet ook durven nadenken of een robuustere natuur een betere optie is op die plekken en of al die stukjes schrale grond het behouden waard zijn. Niet alles kan overal, zei Remkes. Die nuance moet je ook bij natuur hebben.” (FD,24 juni 2022)

We hebben politieke keuzes ook als het om natuur gaat. Natuurlijk, veel wetenschappers en natuurliefhebbers presenteren hun casus alsof er geen keus is, maar dat is er wel. De stikstofcrisis zou geen crisis zijn als van meet af aan dit kabinet dat besef had uitgedragen in plaats van “de geen keus” ideologie van natuur en milieuclubs over te nemen.

Voor natuurclubs is natuur hun bestaansrecht én hun verdienmodel. Een evenwichtige regering zou daar meer afstand van moeten houden. Dat D66 dat nooit heeft gedaan, kan ik begrijpen. Deze partij is een hartstochtelijk aanhanger van het wetenschappelijk wereldbeeld met weinig antennes voor mens en samenleving. Dat een ‘boerenpartij’ als het CDA bezweken is voor ongenuanceerde natuur en milieu opvattingen, bevestigt hoever deze voormalige boerenpartij is afgedwaald van zijn achterban.

Maar ik zou nog een stap verder durven gaan dan Fresco. Er zijn ook keuzes mogelijk aangaande de zogeheten natte gebieden in Nederland. Waarom zouden we als het dichtst bevolkte land van Europa niet aan landwinning mogen doen? Al sinds de Middeleeuwen polderen wij natte gebieden in. Zo is Mastenbroek een Middeleeuwse polder (zie hierboven bij de foto). Nederland is wat het is dankzij de polders. Nederland is zelfs grotendeels gemaakt door mensenhanden. Het mooie is dat de natuur zich daaraan heeft aangepast. Natuur verandert mee met de mens en dat is precies waar Nederland goed in is.

(wordt vervolgd)