DREIGENDE TELOORGANG VAN LANDSCHAP ROND OSS

 

In de Maashorst, een bosgebied ten zuiden van Oss, is een kudde oerossen of wisenten gelegerd. Ze hebben hun eigen leefgebied waar weliswaar ook wandelaars en fietsers in mogen maar je moet dan wel een ontmoeting met zo een kudde aandurven. Dat wil niet iedereen. Ik ken fietsers die de Maashorst daarom mijden. Waarom die oerossen daar zijn, is een raadsel. Gek is ook dat terwijl boeren hun productieve koeien moeten wegdoen, oerossen plotseling welkom zijn in een recreatiepark; Want laten we wel wezen de Maashorst is een natuurgebied voor recreatie en geen gebied om te experimenteren met herbewildering.

Oss staat niet bekend als een gewilde woonplaats. Dat mag van mij zo blijven. Ik heb het prettiger wonen in een middelgrote of kleine stad dan in een grootstad. Daar heb je weliswaar van alles bij de hand maar de prijs is teveel drukte en lawaai.

In een middelgrote stad als Oss is er betere balans tussen cultuur en natuur, tussen wonen en werken. Oss wordt omgeven door prachtige natuur. Tussen de stad en de Maas liggen uitgestrekte polders in alle denkbare kleuren groen met her en der verspreid grazende koeien. Het landschap wordt doorsneden door sloten, afwateringen, weteringen, polderwegen en weggetjes met bomen.

Langs de Maas aan de dijk liggen stille rustieke dorpen als Maren-Kessel, Lith, Lithoijen, Oijen, Megen, Diemen, Demen, Neer- en Over-Langel, Ravenstein enz. Deze ingetogen boerendorpen en stadjes hebben een lange geschiedenis. In het midden van het dorp staat nog altijd een kerk die herinnert aan de katholieke cultuur waar dit deel van Brabant ondanks de ontkerkelijking nog steeds van doordrengt is.

Helaas dreigt de rust nu verstoord te worden door de aanleg van torenhoge windturbines die straks de toren van de Grote Kerk van Oss, van oudsher de blikvanger en het oriëntatiepunt in de polder, te verdringen.

In tegenstelling tot de boeren zullen de torenhoge windturbines het landschap definitief industrialiseren. Ze zijn niet duurzaam - in 15 jaar versleten en moeilijk of niet te recycleren en milieu-onvriendelijk voor mens en dier.

Ten zuiden van Oss ligt het aaneengesloten bosgebied Maashorst. Aan de grenzen daarvan liggen grotere en kleinere dorpen als Schaijk, Herpen, Zeeland, Heesch en Uden. Het is een indrukwekkende afwisselend natuurgebied ook nog eens geschikt voor allerlei vormen van recreatie zoals wandelen, fietsen, paardrijden, mountainbiken, kamperen en zwemmen.

Maar ook hier slaat het noodlot toe maar dan geen industrialisering van het gebied behalve zandwinning maar een project van verwildering met hulp van oerossen. Merkwaardig initiatief. Koeien worden ongewenst verklaard, oerossen zijn plotseling gewenst terwijl ze er al honderden jaren weg zijn.

Je kunt als wandelaar of fietser in hun leefgebied komen.Veel fietsers zien het niet zitten om met zo een kudde geconfronteerd te worden en mijden voortaan de Maashorst. Zo jagen de oerossen de mensen het bos uit.

Dat weerhoudt de liefhebbers niet om het project uit te breiden. Wat is de bedoeling hiervan? Het hele gebied zogenaamd teruggeven aan de natuur en de mensen terugdringen? Dat zou zo maar kunnen. Sommige natuur en dierenliefhebbers gaat niets te ver en populistische politici hollen daar achteraan. 

53. HET KAN VRIEZEN, HET KAN DOOIEN. KLIMAATSPEAK

Bij de leden van de radicale milieubeweging 'Extinction Rebellion' zit de angst voor de ondergang van de wereld er goed in. Ze willen een revolutie naar een nieuwe wereld om zo de wereld te redden.

 

Je kunt denken wat je wil maar de klimaataanhangers zijn er in korte tijd in geslaagd om een soort van KlimaatSpeak, een variant op  NewSpeak, een taal die gebruikt wordt in de dictatuur  Oceania in het boek “1984” van George Orwell, in te laten burgeren bij vooral de Groene Media. Net als in het Orwelliaanse Oceania worden de lezers met KlimaatSpeak gehersenspoeld ter gewenning aan een nieuwe "Groene" wereld, de wereld van zon en windenergie.

De oude wereld is die van de gasverslaving, kolen, bezine en dieselverslaving, de fossiele energie met de bijbehorende CO2 "vervuiling". De Groene Lobby is erin geslaagd om van het voor alle leven op de planeet aarde noodzakelijke gas CO2 als "vervuilend" gas te breandmerken en al degenen die met fossiele energie werken te brandmerken als vervuilers. Of ze nu Shell heten of ING, Ahold of Schiphol.  

Zonder CO2 kunnen mens, dier en planten niet overleven, waarom wordt het dan toch "vervuiler" genoemd? Om reden dat een teveel aan CO2 de aarde zou opwarmen en dat op zijn beurt zou dan weer rampzalig zijn voor mens, dier en plant op die planeet aarde. Zo wordt een onontbeerlijk gas als CO2 met een zijn kielzog nog enkele andere gassen, een "vervuiler". Zo is de cirkel rond van bruikbaar gas naar "vervuilend" gas. 

Niemand weet precies of en hoeveel CO2 verantwoordelijk is voor opwarming. Het vermoeden is dat het voor een deel van de opwarming zorgt maar hoeveel weet niemand. Er is ook het vermoeden dat er een verzadiging van CO2 in de atmosfeer plaatsvindt waardoor het niet meer kan opwarmen dan dat het vermoedelijk al doet. CO2 is een gas met meer vragen dan antwoorden maar zeg dat niet want Groene Lobby en Groene Media rekenen je tot "klimaatontkenners", een woord uit de vocabulaire van KlimaatSpeak.

Het gevolg hiervan is dat wat normaal is om in onze energie behoefte te voorzien, om huizen te verwarmen, te reizen, te verlichten, fabrieken draaiende te houden en vooral ook om ons van voedsel te voorzien nu voortaan "verslaving" heet en wie verslaafd is, moet gered worden. Dit is precies waar KlimaatSpeak voor bedoeld is: Umwertung aller Werte van normaal tot abnormaal.

Screenshot van de website van Milieudefensie. Zo te zien een oproep aan kinderen aan om de grote "Vervuilers" aan te pakken. Miluedefensie probeert "Klimaatspeak" via kinderen in te laten burgeren als normaal spraakgebruik.

 

"Duurzaam" is KlimaatSpeak bedoeld om een scheidslijn te trekken tussen de vroegere -slechte - zogenaamde "onduurzame" wereld van de fossiele energie en de nieuwe "duurzame" wereld van zon en wind. Maar de wereld als zodanig met alles erop en er aan is per definitie "duurzaam" zo is in de loop van miljoenen jaren gebleken. 

Leven op zich is niet duurzaam want wordt in tijd beperkt door de dood. Zelfs de soort kan uitsterven. Puur evolutionair gezien kan dus ook de soort mens uitsterven. Het hangt er dus maar van af hoe je het bekijkt, de mens kan als soort "duurzaam" zijn maar ook niet. Daar gaat de mens niet over net zo min als dat de mens gaat over de planeet met alles erop en er aan. 

Niettemin is op basis van angst voor de dood en het uitsterven van soorten de Groene Lobby erin geslaagd om met KlimaatSpeak de mens wijs te maken dat er een "duurzame" en "onduurzame" wereld is, de nieuwe Groene wereld is duurzaam, de oude fossiele wereld "onduurzaam" en dus sterfelijk. De "duurzame" wereld daarentegen impliciet onsterfelijk. 

Maar alles wat "Groen" heet te zijn is net zo "duurzaam" als al de rest op de wereld. Windenergie is duurzaam in de zin dat het tot het in lengte van dagen tot het klimaat behoort maar windmolens zijn allesbehalve "duurzaam". De wieken zijn niet eens te hergebruiken en moeten bij gebrek aan beter begraven worden. Zonne-energie zal tot in lengte van dagen voor leven op aarde zorgen, dat wisten de Azteken ook al, maar zonnepanelen zijn net zo min duurzaam als mijn klompen. Intussen is het woord "duurzaam" ook nog eens een  pasmunt met marketing waarde geworden. Je kunt het op alles en nog wat plakken, of het nu een pakje soep is of een elektrische auto.

Tot slot is de mens als soort duurzaam? Dat weten we niet en ik weet niet of we dat ooit zullen weten. Wat als de planeet aarde blijft bestaan zonder mensen? Is er dan nog sprake van een planeet aarde? Er is immers geen mens meer om vast te stellen dat er een planeet is en wat niet weet wat niet deert. 

Het woord "duurzaam" is een verleidelijke woord. Het houdt de belofte van onsterfelijkheid in zich. Het sluit aan bij het Christelijke idee van opstanding. Het is een religieus woord dat zoals alle religieuze woorden draait om de angst voor dood en ondergang, een existentiële angst waar de mensheid nu eenmaal behept is en dat van oudsher met schuldgevoelens gepaard, dat we zelf schuldig zouden zijn aan onze dood en ondergang van de mensheid.

Dat is precies wat de Groene Religie doet, ons schuldgevoel met KlimaatSpeak vergroten. Zoals de Azteken doodsbang waren dat de volgende morgen de zon niet meer zou opkomen zo zijn duurzaamheidsgelovigen doodsbang dat de wereld zal vergaan als ze geen offers brengen voor de planeet Aarde. Daarom worden we met religieuze ijver opgeroepen geen vlees meer te eten, biologisch voedsel te gebruiken, niet meer te vliegen enz. Immers de grote en kleine zonden tegen duurzaamheid zijn talloos.

(wordt vervolgd)

MILEIUVRIENDELIJKE EN DUURZAME AFRIKAANSE SCHOENVERKOPER

Schoenenverkoper, Lomé, 2003

Zeg nu eens eerlijk. wat is het meest duurzaam en milieuvriendelijk? Deze straatverkoper in Lomé, de hoofdstad van het West Afrikaanse Togo of een overdadig gevulde schoenwinkel in onze contreien? Je hebt toch geen wetenschappelijk onderzoek nodig om vast te stellen dat deze straatverkoper veel duurzamer en milieuvriendelijker is dan onze schoenenpaleizen? 

Dat begint al met de plek die hij inneemt. Voor zover je van een winkeltje kunt spreken, is het op zand gebouwd. Wat is milieuvriendelijker en duurzamer dan dit? 's Avonds na gedane zaken, verdwijnt zijn winkel en heeft het zand weer het rijk alleen. Dat is pas natuurvriendelijk en duurzaam!

Deze schoenwinkel laat geen voetafdruk achter op moeder aarde.
Dat geldt ook voor de rest van zijn "winkeltje" dat bestaat uit een paar cementen bakstenen en wat losse houten planken. De  bakstenen zijn al eerder gebruikt. Een voorbeeld van hergebruik van materiaal.  Bij ons is het mode om hergebruik te propageren als een geweldige stap vooruit in milieuvriendelijkheid en duurzaamheid. Voor deze Togolese verkoper is zo een trendy praatje onzin. Hij doet niet anders in zijn leven dan hergebruiken.