GEERT MAK'S 'DE WISSELWACHTER' EN DE ACTUALITEIT

 

De ontmoeting tussen de 3 wereldleiders vond plaats in Teheran in november 1943.

In het boek “De Wisselwachter” van Geert Mak over president Roosevelt en zijn onmisbare rechterhand Harry Hopkins tijdens de New Deal en de Tweede Wereldoorlog, staan gebeurtenissen die hun weerslag tot op de dag van vandaag hebben.

Zo lees ik dat Roosevelt in tegenstelling tot Churchill, in het kader van het bondgenootschap met Rusland tegen Hitler nogal gemakkelijk, om niet te zeggen lichtzinnig, heenstapt over Stalin als dictator die miljoenen slachtoffers heeft gemaakt onder zijn eigen burgers. 

Dat het bondgenootschap noodzakelijk was om Hitler te kunnen verslaan, de Russen hebben de meeste offers gebracht in de oorlog tegen Duitsland, is duidelijk maar Roosevelt vertrouwde tegen het advies van experts in op de toezeggingen van Stalin over de na-oorlogse vrede.

Zo trok Stalin al meteen na de oorlog zich niks aan van de afspraak vrije verkiezingen in Polen te houden. Integendeel, hij arresteerde de leiders van de Poolse ondergrondse vrijheidsstrijders. Na aandringen liet hij er later een aantal vrij maar een bijna even groot aantal verdween voorgoed. Polen kwam onder communistisch bestuur. Hetzelfde gebeurde in de andere Oost Europese landen. Van vrije verkiezingen is nooit iets terecht gekomen.

Dit doet denken aan hoe Trump nu met Poetin onderhandelt over vrede in Oekraïne. Trump negeert dat Poetin een onbetrouwbare dictatoriale president is die elk tegengeluid met gevangenisstraf en zelfs moord in de kiem smoort. Had Roosevelt nog het excuus dat hij Stalin nodig had voor de strijd tegen Hitler, Trump verkeert in de situatie dat hij Poetin niet nodig heeft. 

Trump lijkt niet te beseffen of hij vindt het niet van belang dat voor Putin een handtekening onder een afspraak, verdrag of overeenkomst deel uitmaakt van het spel om de macht en dat derhalve alles geoorloofd is. Tot tweemaal toe heeft Poetin afspraken over Oekraïne genegeerd, de eerste was veiligheidsgarantie bij inlevering van de atoomwapens van Oekraïne, de tweede was de overeenkomst van Minsk. Precies dat is de reden waarom president Zelensky hecht aan veiligheidsgaranties van Europa en de VS. 

Vanwaar die coulante opstelling van Trump tegenover Poetin? Herkent Trump met zijn autocratische aanleg en hang naar macht zijn gelijke in Poetin? Kijkt hij naar internationale politiek als een vastgoedhandelaar zonder enig moreel besef of politieke beginselen gebaseerd op democratische waarden? Of wordt hij zoals sommigen beweren gechanteerd door het Kremlin met zaken van welke aard ook? Het meest waarschijnlijke is dat hij op de eerste plaats een machtspoliticus is en dat democratische waarden en normen hem niet interesseren.

Het is duidelijk dat de krachtmeting tussen de de Europese landen en Rusland nog altijd niet tot een einde is gekomen en de vraag is of met een eventuele vredesregeling tussen Oekraïne en Rusland het einde betekent van die krachtmeting.

Een tweede kwestie is die van de jodenvervolging. Ondanks dat Roosevelt wist van de ongenadige jodenvervolging en moorden in concentratiekampen heeft hij geen speciale acties ondernomen om die jodenvervolging tegen te houden of op zijn minst te belemmeren. Het bombarderen van spoorlijnen en kampen is nooit overwogen. Waarschijnlijk gaven Roosevelt en Hopkins prioriteit aan de militaire strijd en het breken van de Duitse gevechtskracht door o.a. massabombardementen op steden. 

Een opmerkelijk detail in het boek is de eerste en enige ontmoeting van Roosevelt met de Saoedische koning Saoed op de kruiser US Quincy. Na het overleg op Jalta liet Roosevelt de koning met een torpedobootjager ophalen. Van onderhandelen was volgens het verslag van Mak geen sprake. Er stonden twee zaken op de agenda: de Saoedische olievelden en de Joods- Palestijnse kwestie, of Palestina niet opengesteld kon worden voor 10.000 overlevenden van de Holocaust.

“Over de olie werd nauwelijks een woord gerept, wel kreeg Amerika kort daarna dankzij de charmes van de president een gegarandeerde toegang tot de olievelden, in ruil voor alle mogelijke militaire steun. De persoonlijke charmes van Roosevelt was en bleef een verbluffend smeermiddel. Maar toen hij voorzichtig de Palestijnse kwestie aan de orde stelde antwoordde de koning met een simpel:’Nee.’ (Blz. 525 in genoemd boek)

Er waren twee redenen voor dat nee van de koning. Ten eerste, de Europese joden zouden met hun technische vaardigheden en kennis de arabieren verdringen en ten tweede waarom zouden de arabieren compensatie moeten betalen voor wat de Duitsers de joden hebben aangedaan? 

Europa is sinds de Tweede Wereldoorlog niet in staat geweest om bij te dragen aan een oplossing van het conflict over de Joodse Staat in het nabije Oosten. Het lijkt er zelfs op dat oude anti-semitische reflexen in Europa weer de kop opsteken.

Er is veel meer te vertellen over het ruim 600 pagina’s tellende boek van Mak, zoals bijvoorbeeld de steun van de VS aan het Verenigd Koninkrijk, de verhouding tussen Churchill, Roosevelt en Hopkins, de rol van Eleonore Roosevelt bij de New Deal en tijdens de oorlog of het overspel van Roosevelt, iets wat nu weer in de Amerikaanse politiek speelt met de Epstein files. 

TRUMP HEEFT NIKS MET EUROPA

 

Nicola Jennings/The Guardian

Laat ik met de deur in huis vallen. Een breuk tussen Trump en Europa is onvermijdelijk. Trump heeft helemaal niets met Oekraïne en ook niet met Europa. Dat heeft zijn vice-president Vance deze zomer nog duidelijk gemaakt aan de Europese leiders tijdens een bijeenkomst in Parijs.

Elke keer opnieuw leent Trump zijn oor aan Poetin. Als zakenman en autocraat beschouwt hij Poetin als de man waar hij zaken mee kan doen, waar hij geld aan kan verdienen en aldus Amerika en zichzelf groot kan maken.

Zelensky, nog steeds een staatsman van formaat, en een aantal Europese leiders zullen met vleien en slijmen proberen Trump op andere gedachten proberen te brengen over het 28 punten plan. Hij zal luisteren zoals een autocraat en zakenman luistert, het ene oor in, het andere oor uit. 

Trump beschouwt Zelensky als een komiek en de Europese leiders als miezerige prutsers die niks weten en niks kunnen. Daaraan kan alle vleierij en slijmen niks aan veranderen. Zijn koers blijft om Poetin tevreden te stellen zodat hij onmiddellijk grootse zaken kan doen.

De gemeenschap van waarden die de Europeanen dachten te hebben met Trump bestaat niet en als daar nog iets van over mag zijn, wordt dat in rap tempo afgebroken. Voor Trump geldt alleen maar zaken doen, geld verdienen, hemzelf en Amerika groot maken. Alle waarden waarop Europa is gebouwd en de NAVO, lapt hij aan zijn laars.

Wat kun Rutte als secretaris generaal van de NAVO daaraan veranderen? Niks, helemaal niets, nul nada. Nog meer slijmen, nog harder Daddy roepen, nog vaker naar Washington reizen? Als hij zijn baantje wil houden en dat wil hij, zal hij zijn oren laten hangen naar Trump.

Rutte is geen staatsman als Zelensky, beschikt niet over leiderschapskwaliteiten om de Europese leiders voor het blok te zetten. Sterker nog hij beschikt niet eens over het vermogen de Europese leiders de dilemma’s voor te leggen zoals Zelensky nu doet aan zijn volk: vechten voor waardigheid of capituleren.

Opportunisten kennen geen waardigheid en laten we wel wezen Rutte is een opportunist die met alle winden meewaait. Zijn er nog andere leiders dan Zelensky in Europa die de confrontatie met Trump aan kunnen?

Dat is moeilijk te beoordelen. De Franse president Macron is in ieder geval geen De Gaulle. De Engelse premier Starmer is een een stuntelaar die niet eens weet hoe hij de boel in eigen land overeind moet houden. Hij is in de verste verte geen Churchill.

De Duitse Bundeskanzler Mersch dan? Hij wil graag daadkrachtig zijn maar is hij dat ook? Durft hij het binnenkamers tegen Trump op te nemen? Als hij dat al zou durven heeft hij tegen dat hij Duitser is en die zijn wel verslagen door de Amerikanen in de Tweede Wereldoorlog. Moeilijk, moeilijk dus.

De Italiaanse premier Meloni werd ooit betiteld als een fluisteraar van Trump maar daar hoor je niks meer over. Italië blijft in de Europese machtspolitiek een ondergeschoven kindje.

Dat geldt nog meer voor Spanje. Het huidige linkse bewind van Pedro Sanchez legt behalve morele verontwaardiging over Gaza helemaal gen gewicht in de geopolitieke schaal. Spanje is een NAVO lichtgewicht en kan daarom alleen al niet geloofwaardig meepraten.

Nederland durft al helemaal niets. Wij zijn een handelsland en wat dat betreft de grootste opportunisten van Europa. Karremans durft een beslissing te nemen waarbij hij China tegen de haren in strijkt en meteen staan media, politici en deskundigen met de vinger naar hem te wijzen dat hij het verkeerd heeft aangepakt.

Natuurlijk heeft hij het verkeerd gedaan in hun ogen want wij willen zaken doen. Schiphol en Rotterdam moeten kunnen blijven groeien. Moed moet je in de Lage Landen met een lantaarntje zoeken. Angst is ons grootste handelswaar en die is met de gestegen welvaart alleen maar groter geworden net als verwarring.

Je hebt het al begrepen. Ik ben geen optimist. Alleen Zelensky heeft de moed en het inzicht om te doen wat noodzakelijk is in moeilijke tijden.  

RUTTE

De draai van Trump ten gunste van Oekraïne valt zo een beetje samen met de NAVO top waar onze voormalige premier president Trump met daddy aansprak. Is dit diplomatiek geniaal of schaamteloze vleierij? Als hij het voor het behoud van de eenheid van de NAVO en de steun aan Oekraïne veilig te stellen dan heeft hij zich goed van zijn taak gekweten. Wie de macht dient moet weten te buigen.

Deze dagen ontbood Trump hem misschien wel daarom naar Washington om naast hem in het Witte Huis plaats te nemen en daar te horen wat de Bovenbaas besloten heeft. Opvallend toch. Rutte als rechterhand van Trump en niet een van de Europese regeringsleiders.

Mers, Macron, Starmer enz. moeten luisteren naar Rutte als de rechterhand van Trump. Dat geldt overigens ook voor de Hongaarse Orban. Defensie minister Hegseth en minister van buitenlandse zaken Rubio mogen er bij zitten als een soort getuigen.

 

Ik weet niet of er ooit een Nederlander is geweest die zo dicht bij de Amerikaanse macht heeft gestaan als Rutte. Had de beruchte Joseph Luns indertijd ook zo een sterke positie? En hoe was die van Jaap de Hoop Scheffer? 

Aan de andere kant moeten we ons als Europeanen en dus ook Rutte niks wijs maken. Ik herinner mij een filmfragment waarin Winston Churchill tijdens de voorbereidingen voor de grote invasie van Normandië door generaal Montgomery aan de kant werd gezet tijdens de beraadslagingen over datum en tijdstip. Dat opzij zetten kan Rutte natuurlijk ook zo maar overkomen.

Generaal de Gaulle werd tijdens zijn verblijf in Londen gedurende de Tweede Wereldoorlog  klein gehouden door de Amerikaanse generaals en Churchill. Frankrijk had immers de oorlog verloren van Duitsland.

Engeland telde toen nog mee maar Amerika was al machtiger. Churchill heeft zich niet voor niks enorm ingespannen om Amerika bij de oorlog tegen Duitsland te betrekken. Dankzij de Japanse aanval op Pearl Harbour lukte dat. Churchill mocht er in de onderhandelingen met Stalin nog bij zijn maar die tijd is voorbij.

Europese grootmachten zijn tweederangs mogendheden geworden en tellen op wereldschaal alleen maar mee onder de vleugels van Washington. Dat weten de Europese leiders maar al te goed dus laten ze Rutte zijn gang gaan en doen er het zwijgen toe in de hoop dat er betere tijden komen na Trump.

 

OORLOGSBULLETIN 66. HET EINDE VAN JALTA

 

Van links naar Rechts: de Engelse premier Winston Churchill, de zieke Amerikaanse president Franklin Roosevelt en de absolute communistische heerser van Rusland Jozef Stalin. De foto is gemaakt tijdens de bijeenkomst op Jalta in februari 1945. De bijeenkomst vond daar plaats omdat Stalin zijn land niet wilde verlaten.

De oorlog in Oekraïne betekent hoe dan ook het einde van Jalta. Tijdens het overleg in Jalta op de Krim (februari 1945 aan de vooravond van de nederlaag van Nazi Duitsland) tussen de Amerikaanse president Roosevelt, de Britse premier Churchill en de Russische dictator Stalin sloot Roosevelt een overeenkomst met Stalin dat in ruil voor Russische deelname aan de oorlog tegen Japan en de nog op te richten Verenigde Naties, Stalin de vrije hand in Oost-Europa zou krijgen.

De rechtvaardiging van deze deal, die leidde tot de verdeling van Europa met als gevolg het IJzeren Gordijn tussen communistisch Oost Europa en het vrije democratische Westen, was dat de verovering van Japan een paar miljoen Amerikaanse leven zou kosten (de atoombom was nog niet gevallen). Amerika had daarom de steun van Rusland nodig. Tot dan was Stalin neutraal gebleven.

Stalin maakte optimaal gebruik van de geboden kans om de Oost Europese landen tot aan Oost-Duitsland toe te onderwerpen aan Rusland. De Europese republieken Oekraïne, Wit-Rusland, de Baltische staten Estland, Letland en Litouwen plus Moldavië werden ingelijfd bij de Sovjet Unie.

In 1989 onder Gorbatsjov was de Sovjet Unie, eenheid op basis van onderdrukking en bezetting, niet meer mogelijk. De strijd van de vakbond Solidarnosc in Polen tegen de communistische dictatuur had de rot in de wortels van de Sovjet Unie definitief aangetast. De val van de muur in Oost Berlijn luidde de val van de hele Sovjet Unie in.

De Bolsjewistische droom van een verenigde communistische wereld spatte als een zeepbel uit elkaar. De Westerse wereld dacht voorgoed af te zijn van deze communistische nachtmerrie. Niet dus. Na Jeltsin, die de chaos in Rusland groter had gemaakt,  kwam de bureaucraat Putjinski uit het spionnennest van de KGB aan de macht.

Zijn doel werd uiteindelijk herstel van Rusland als imperiale wereldmacht. Zijn methode om landen onder controle te houden of te krijgen is destabilisering van een land o.a. door zich op te werpen als beschermer van gemigreerde Russen.

Met de oorlog in Oekraïne gaat het mis. Het ziet er niet naar uit dat hij dat land kan terugbrengen in zijn  invloedssfeer. Dat wordt of een vrij en onafhankelijk Oekraïne als het aan het Westen ligt en anders een West en een Oost Oekraïne. Hoe dan ook Jalta als imperialistisch project zal aan zijn einde komen.

OORLOGSBULLETIN 33. LIZ CHENEY

 

Op 12 januari 2021, na de bestorming van het Capitool van de Verenigde Staten tijdens de bekrachtiging van de winst van Joe Biden in het parlement, kondigde Cheney aan dat ze zou stemmen voor de impeachment van president Donald Trump voor zijn rol bij het aanzetten tot de bestorming. Cheney zei dat Trump "de vlammen [van de rel] aanstak" en niets deed om het te stoppen. Door te zeggen dat "er nog nooit een groter verraad is geweest door een president van de Verenigde Staten van zijn ambt en zijn eed", kondigde ze haar steun aan voor de afzetting. Negen andere Republikeinen sloten zich bij haar aan op 13 januari. Ze was de hoogste Republikein die voor afzetting stemde. (Wikipedia: Liz Cheney)

Politici kunnen helden worden als ze op het juist moment in de geschiedenis hun rug recht weten houden desnoods tegen de stroom in. Dat is moeilijker dan je denkt. Voorbeelden van politici die helden worden omdat ze de juiste keuze durven maken en daar trouw aan blijven is Churchill en onze tijd president Zelenski van Oekraïne. Beiden leidden hun volk in een oorlog en oorlogen zijn hoe dan ook historische momenten en beiden hielden hun rug recht.

Het sirenen gezang van vredesbesprekingen, het compromis, water in de wijn en zelfs land aan Rusland afstaan is nog niet echt begonnen. Dat kan komen als de Europeanen oorlogsmoe worden, genoeg krijgen van de oorlog omdat de prijs te hoog wordt. Dan krijgt eigenlijk best ook wel een beetje gelijk en zullen andere laffe argumenten gebruikt worden om het leven gemakkelijker te maken. 

Wie ook bezig is iets van een held te worden of liever een heldin is Liz Cheney, voormalig lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden en voormalig volgelinge van Trump. Geen grote held, dat nu ook weer niet, maar het getuigt van moed dat ze haar mening over Trump radicaal heeft herzien na diens ontkenning van zijn verlies van de presidentsverkiezingen en zijn rol bij de bestorming van het Capitool.

De prijs daarvoor heeft ze betaald tijdens de Republikeinse voorverkiezingen. Ze heeft die verkiezingen verloren dankzij Trump, die blijkbaar nog altijd een stevige greep heeft op de Republikeinse kiezers in de staat Wyoming. Trump is en blijft populair bij een groot deel van zijn achterban.

Voor een buitenstaander lijkt het niet zo moeilijk om radicaal van mening te veranderen en een andere politieke koers te volgen maar voor iemand als Liz Cheney, de dochter van de voormalige vice-president Dick Cheney, moet het een moeilijke beslissing geweest zijn om haar politieke carrière op te geven. Niettemin hield ze ook na haar verlies voet bij stuk door te verklaren dat ze er alles aan zal doen om te voorkomen dat Trump ook maar in de buurt komt van het Oval Office in het Witte Huis.
 

DE ONDERGANG VAN ENGELAND

The Dark Side of Churchill. Een digitale fotomontage van Petrus

Onze held, Lord Winston Churchill, de redder van Europa en de wereld van het nazisme en fascisme is voor het gerecht van de geschiedenis gedaagd. Niet door ons die hij gered heeft, niet door de Nazi’s en Fascisten ook al zouden volgelingen hem graag ophangen aan de hoogste balk, maar door hen die hij lang geleden overwonnen heeft in verre streken. Dat waren geen zachtzinnige overwinningen. Je stichtte toen geen wereldrijk met zachtzinnigheid. Toen niet en nu ook niet, al denken velen van wel.

De onderworpenen zijn ontwaakt in het land dat hen ooit onderwierp. Ze zijn burgers van het wereldrijk geworden en hebben besloten om als burgers van dat wereldrijk hun gram te halen. Burger zijn van een land dat je ooit onderworpen heeft blijft wringen. Kun je tegelijk slachtoffer en burger van hetzelfde land zijn?

Dat moet eens en voor altijd opgehelderd worden. Het begint met de vernietiging van de geschiedenis van dat Wereldrijk. Pas als dat is gebeurd, kan het opnieuw opgebouwd worden. De lange arm van de geschiedenis zal meedogenloos zijn. De helden van Engeland, King Arthur, Robin Hood, Ivanhoe, Lord Baden Powell, Queen Elisabeth, Shakespeare, Dickens en tot slot ook Churchill worden verbannen naar het Grote Vergeetboek. Uit de as van de oude geschiedenis zullen de nieuwe helden rijzen.