Posts tonen met het label zelenski. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zelenski. Alle posts tonen

maandag 5 september 2022

OORLOGSBULLETIN 33. LIZ CHENEY

 

Op 12 januari 2021, na de bestorming van het Capitool van de Verenigde Staten tijdens de bekrachtiging van de winst van Joe Biden in het parlement, kondigde Cheney aan dat ze zou stemmen voor de impeachment van president Donald Trump voor zijn rol bij het aanzetten tot de bestorming. Cheney zei dat Trump "de vlammen [van de rel] aanstak" en niets deed om het te stoppen. Door te zeggen dat "er nog nooit een groter verraad is geweest door een president van de Verenigde Staten van zijn ambt en zijn eed", kondigde ze haar steun aan voor de afzetting. Negen andere Republikeinen sloten zich bij haar aan op 13 januari. Ze was de hoogste Republikein die voor afzetting stemde. (Wikipedia: Liz Cheney)

Politici kunnen helden worden als ze op het juist moment in de geschiedenis hun rug recht weten houden desnoods tegen de stroom in. Dat is moeilijker dan je denkt. Voorbeelden van politici die helden worden omdat ze de juiste keuze durven maken en daar trouw aan blijven is Churchill en onze tijd president Zelenski van Oekraïne. Beiden leidden hun volk in een oorlog en oorlogen zijn hoe dan ook historische momenten en beiden hielden hun rug recht.

Het sirenen gezang van vredesbesprekingen, het compromis, water in de wijn en zelfs land aan Rusland afstaan is nog niet echt begonnen. Dat kan komen als de Europeanen oorlogsmoe worden, genoeg krijgen van de oorlog omdat de prijs te hoog wordt. Dan krijgt eigenlijk best ook wel een beetje gelijk en zullen andere laffe argumenten gebruikt worden om het leven gemakkelijker te maken. 

Wie ook bezig is iets van een held te worden of liever een heldin is Liz Cheney, voormalig lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden en voormalig volgelinge van Trump. Geen grote held, dat nu ook weer niet, maar het getuigt van moed dat ze haar mening over Trump radicaal heeft herzien na diens ontkenning van zijn verlies van de presidentsverkiezingen en zijn rol bij de bestorming van het Capitool.

De prijs daarvoor heeft ze betaald tijdens de Republikeinse voorverkiezingen. Ze heeft die verkiezingen verloren dankzij Trump, die blijkbaar nog altijd een stevige greep heeft op de Republikeinse kiezers in de staat Wyoming. Trump is en blijft populair bij een groot deel van zijn achterban.

Voor een buitenstaander lijkt het niet zo moeilijk om radicaal van mening te veranderen en een andere politieke koers te volgen maar voor iemand als Liz Cheney, de dochter van de voormalige vice-president Dick Cheney, moet het een moeilijke beslissing geweest zijn om haar politieke carrière op te geven. Niettemin hield ze ook na haar verlies voet bij stuk door te verklaren dat ze er alles aan zal doen om te voorkomen dat Trump ook maar in de buurt komt van het Oval Office in het Witte Huis.

 

maandag 27 juni 2022

OORLOGSBULLETIN 23

 

President Zelenksi van Oekraïne (in midden) ontvangt in het Mariinski paleis in Kiev vier Europese leiders die hem het kandidaatlidmaatschap van de EU beloven uit solidariteit met de strijd van Oekraïne voor Europese waarde.

Hoera, Rutte is door de bocht. Oekraïne mag nu ook van hem kandidaat lid worden van de Europese Unie. Hij had er nog zo gewaarschuwd dat er regels en procedures zijn voor het kandidaat lidmaatschap maar het mocht niet baten. Het geopolitieke en symbool-politieke inzicht van Duitsland, Italië en Frankrijk is groter en belangrijker gebleken dan het benepen beleid van Rutte.

Ik ben er blij mee. Waarom zouden we een land dat zich sinds 2014 ten koste van mensenlevens inzet om bij het democratische, vrije Europa te horen in plaats van bij het Russisch imperium van Putinski geen kandidaat lid mogen worden van de EU? Omdat ze nog niet aan alle voorwaarden voldoen zoals minder corruptie, onafhankelijke rechters en nog meer wensen die in vuistdikke EU handboeken staan. Is de oorlog niet het maximale bewijs dat ze van goede wil zijn of is ook dat niet genoeg? Zelfs niet als die goede wil tot zoveel bloed vergieten leidt als nu het geval is?

Ik ben nooit enthousiast geweest voor Frau Ursula von Leyen als voorzitter van de Europese Commissie maar toen ze tot verontwaardiging van veel Nederlanders het waagde naar Kiev af te reizen om president Zelenski van Oekraïne een hart onder de riem te steken met de belofte dat zijn land kandidaat lid van de EU kon worden, sprong mijn hart van vreugde. Onder het geblondeerde zorgvuldig gekapte haar zit een politiek licht met een menselijk gezicht. Dat is meer dan wat van Rutte en Hoekstra gezegd kan worden. Dat zijn rekenmeesters eerste klas, een type politieke leiders dat alweer geruime tijd de dienst uitmaakt in de Nederlandse politiek.

Sinds 24 februari heeft Rusland bijna 100 miljard verdiend aan de verkoop van olie en gas aan Europa. De helft van het Russische federale budget. Oekraïne wordt kapot geschoten met hulp van Europees geld. Alle Europese presidenten en eerste ministers zouden alleen al om deze reden moeten vertrekken. Zij moeten de schuld van dit grote fiasco op zich nemen. Als zij dat niet doen, wie dan wel?

Ondertussen sluit Gazprom stukje bij beetje de gaskraan. Duitsland krijgt al minder geleverd en nu ook Italië. Gas en olie worden onbetaalbaar en wat doen we in Nederland? Kunnen we nog lang op onze reuzengasbel blijven zitten? Wie zal het zeggen? 

Staatssecretaris Vijlbrief gedraagt zich als een ambtenaar die zich schuilhoudt achter rapporten met als mantra de veiligheid voor de bewoners van de regio. Daar heeft hij gelijk in maar het zou hem sieren als hij nou net dat punt ferm zou aanpakken, met fantasie, beleid en moed.  Dat zal wel niet gebeuren. Zijn politieke maatje minister Jetten laat met een politiek gebroken hart nu toch de kolencentrales op 100% draaien.

maandag 13 juni 2022

OORLOGSBULLETIN 20


 

Vandaag is het drie maanden en 16 dagen geleden dat het Russisch leger van Putinski Oekraïne binnenviel. De VS voorspelde de inval, de rest van de wereld keek ongelovig toe, ook West Europa. Putinski maakte met zijn inval een einde aan een een lange periode van vrede en welvaart in Europa, zo lang dat jongere generaties niet eens meer wilden weten van een mogelijke oorlog op Europees grondgebied.

Nu is het dan zover en hoe! Miljoenen vluchtelingen zijn op drift geraakt in Europa, vluchtelingen waar we onze handen vol aan hebben. Intussen maakt het Russische leger steden en dorpen met de grond gelijk met als gevolg miljarden aan economische schade om over de geestelijke schade maar niet te spreken. Miljoenen mensen zijn getraumatiseerd, gezinnen verwoest en de toekomst van een hele generatie letterlijk kapot gemaakt.

De collaterale schade is al even groot. Voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog staat de zorgvuldig opgebouwde welvaart op het spel als gevolg van de dramatisch gestegen energieprijzen. De daarop volgende oorlogsinflatie dreigt van de Europese economie een gelatinepuddinkje te maken dat gevaarlijk heen en weer wiebelt om uiteindelijk in te kakken.

Dat laatste dringt maar moeilijk door tot onze politieke leiders. Ze zijn niet klaar voor een dergelijke uitdaging. Dat kan ook moeilijk. Het zijn stuk voor stuk mooi weer politici gewend als ze zijn aan voorspoed en vrede. Ze hebben niet geleerd om te gaan met een oorlog, het volk te leiden, om te gaan met moeilijke keuzes en een einde aan luxe sprookjes. Ze wachten liever af. Het kabinet Rutte VI is daar een mooi voorbeeld van. Hun daadkracht is nul of het nu om gas, elektriciteit, koopkracht, wapenleveranties of wat dan ook gaat. Ze staan nog afgestemd op de oude golflengtes van energietransitie, maakbaar klimaat, stikstof, smsjes van de premier enz.

De meesten weten ook niet hoe ze om moeten gaan met een dictator als Putinski. Macron vertrouwt op zijn oude Franse instincten en denkt dat hij namens Europa en de wereld vredestichter kan zijn. Hij is met zijn rol in de wereld bezig, een kleine Napoleon te spelen. Bondskanselier Scholz kan maar met moeite afscheid nemen van de naoorlogse Duitse vredespolitiek. Hij staat voor het dilemma om in Putisnki al dan niet een Russische uitgave van Hitler te zien, die immers net als Putisnki een agressor van formaat was ten koste van zijn eigen volk.

Onder de Europese bevolking daarentegen is de solidariteit met de Oekraïners groot zelfs in een voormalig neutraal land als Oostenrijk tref je op de metrostations in Wenen oproepen aan tot tot hulp aan de Oekraïnse vluchtelingen. De bevolking lijkt daarmee meer reserves te hebben om de nieuwe situatie het hoofd te bieden dan de politici.

De enige uitzondering is gek genoeg de Oekraïnse president Zelenski. De oorlog heeft in een handomdraai van hem een weifelende president tot een politiek leider van formaat gemaakt. Als een Mozes neemt hij zijn volk aan de hand en loodst ze door de zwaarste tegenslagen heen, links en rechts bemoedigend, Europese mooi weer politici wakker schuddend, zijn leger steunend door om wapens te bedelen, de Europese Unie onder druk te zetten en dictator Putinski tactisch en strategisch het hoofd te bieden. Zelenski is oorlogsproof gebleken dat is meer dan je van andere Europese politici kunt zeggen.