DE BOZE BURGER

 

Laatste Peiling Maurice de Hond, 28 maart 2026

Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen zagen we op TV journalisten die met de microfoon in de aanslag aan kandidaten op de lijst van Forum voor Democratie pertinente vragen stelden over hun extreem rechtse verleden. Waarheidsvinding die bijna ontaardt in een publiek kruisverhoor. 

Nu is nieuwsgierigheid naar het verleden van kandidaten die een publieke functie nastreven, in dit geval lid willen worden van de gemeenteraad, geoorloofd. Het kan bijdragen tot een zekere transparantie in de politiek. Maar er een heksenjacht van maken gaat  veel te ver.

Dan kun je wel aan de gang blijven. Ook linkse mensen hebben een politieke jeugdzonde begaan zoals bijvoorbeeld Paul Rosenmöller die zijn lidmaatschap (1976-1982) van de  maoïstische Groep Marxisten-Leninisten/Rodel Morgen (GML) zo een jeugdzonde noemt.

Tussen 1981 en 1982 was hij zelfs bestuurslid van deze extreem linkse club. De GML streefde naar een communistische staat in Nederland en sympathiseerde met de communistische regimes van China, Albanië en de Rode Khmer in Cambodja. 

Je kunt je best afvragen of iemand die met zijn volle verstand sympathiseerde met de Rode Khmer, indertijd een genocidaal regime voor de eigen bevolking, wel zo geschikt is om in de Senaat te zitten en dan ook nog fractieleider te zijn? Pol Pot was een soort Hitler, dus een sympathisant van Pot kun je vergelijken met een NSB'er.

Maar in plaats van een heksenjacht te beginnen, is het beter om na te gaan waarom Forum zoveel aantrekkingskracht heeft onder kiezers.Volgens de peilingen van Maurice de Hond is de partij goed voor 16 virtuele zetels waardoor het tot de middelgrote partijen behoort.

Forum is en uitgesproken nationalistische partij die het opneemt voor traditionele waarden, tegen open grenzen voor migranten is, referenda als een vorm van directe democratie ziet, tegen klimaatmaatregelen is, voor een goede verhouding met Rusland is,  tegen hulp aan Oekraïne en de EU helemaal niet goed gezind is.

Forum blijkt electoraal het spiegelbeeld van de PVV te zijn. Forum is sinds de Tweede Kamer verkiezingen van 7 zetels naar 16 zetels gegaan, de PVV van 26 naar 17 zetels gegaan. Forum heeft 9 zetels er bij gekregen, de PVV evenveel verloren. Het falen van Wilders in de regering Schoof wordt over rechts met Forum afgestraft.

Maar het blijft een rechtse aangelegenheid. Daar zit dus een flinke groep kiezers die radicaal tegen de hoofdlijnen van de Nederlandse politiek zijn. Men noemt dat wel de boze kiezers. Ik vermoed dat die boosheid te maken heeft met de voortdurende onzekerheid waar we in leven. 

Ik bedoel dan niet zozeer de (geo)politieke onzekerheden of de razendsnelle technologische ontwikkelingen die de leefwereld van de burger opdringerig digitaliseert maar ook de culturele gevolgen daarvan. 

Alles wat je in je jeugd geleerd hebt - thuis of op school -  om je staande te houden in de samenleving en maatschappij wordt voor je voeten weggemaaid. De moeilijkste overgang is die van een  overwegend christelijke samenleving naar een diverse samenleving met als gevolg botsende waarden en normen. Vandaar dat zij zich zo fel afzetten tegen asielzoekers en AZC's. 

Het zou Nederlandse bestuurders sieren om daar meer begrip voor te hebben in plaats van deze boze kiezer weg te zetten als onhebbelijk, rechts, domrechts of zelfs fascistisch. 

GEOMETRISCHE COMPOSITIE MET CIRKEL EN TWEE SNAREN

petrus, "Geometrische Compositie met Cirkel en Twee Snaren, acryl en olieverf op mdf paneel (80x80 cm), 2026.
Te Koop voor € 2000.

 

84. MEXICAANSE VERTELLINGEN. HET APPARTEMENT

 

Mexico-stad 1976

Terwijl David en Frida hun triomfen vieren als internationaal erkende kunstenaars,  gaat het met Diego en Julia minder goed. Ze wonen nog steeds in een klein gehuurd appartement in een van de fantasieloze buitenwijken van Mexico-stad waar geen boom of stukje gras is te bekennen. Alles is volgebouwd.

Ze wonen op de bovenste ofwel de derde verdieping. Dat betekent dagelijks meerdere keren drie maal twee trappen lopen van elk zes treden. In de regentijd is het een troosteloze boel. De regen klettert zo hard op het dak dat je elkaar in de woonkamer bijna niet verstaat. Het water gutst langs de ramen en muren op de galerij via de trappen de hal in.

Na een paar dagen regen hangt in het appartement een geur van vocht. Alles is klam, kleren, beddengoed, de bekleding van de meubels. Uit de gaten komt een muffe lucht.  Samen met het vocht blijft de kou van de regen hangen. Je loopt de hele dag rond in een trui en een jas. 

Er is geen verwarming in huis zodat de toestand pas verandert als de regen ophoudt en de zon begint te schijnen. Langzaam maar zeker trekt het vocht weg. Het appartement begint eindelijk aangenaam te voelen totdat de zon met volle kracht doorbreekt.

Dan maakt de avondkoelte plaats voor benauwde warmte. Het openen van de ramen brengt enige verlichting maar het nadeel is het geluid van de buren. Je zit met ze aan tafel, je doet de afwas samen, je hoort de wc en ja je gaat mee naar bed. Zelfs de geluiden van het verkeer kun je horen de hele nacht door want Mexico-stad slaapt nooit.

Het appartement is een gevangenis waaruit geen ontsnappen mogelijk is. Waar moet je heen? Er is geen park in de buurt om onder de bomen in het koele gras te schuilen. Terrassen waar wel eens een zuchtje wind waait, zijn er ook niet. Het is dat er geen werk is in hun dorp anders zouden ze teruggaan. Het stadsleven kan hun gestolen worden maar er is geen weg terug.

DE WONDERE WERELD VAN X, ORBAN EN MUSK.

 

Tot mijn grote verbazing kreeg ik op 6 april j.l. bovenstaande tekst in mijn Gmail inbox. Verbazing omdat ik me van geen kwaad bewust ben. Wat zijn inauthentic behaviors? Ik heb wel een vermoeden maar daarover hieronder meer. Volgens het bericht kan ik beroep aantekenen maar daar heb ik geen zin in. Ik was X eigenlijk al een tijdje beu. Ik begon het meer en meer te ervaren als een open riool voor politieke onderbuikgevoelens en meningen. Tegen beter weten in bleef ik mijn dagelijkse blog publiceren op X. 

Ik heb wel een vermoeden wat mijn "inauthentieke gedrag" is geweest. Telkens als ik mijn blog op X aankondigde, stuitte ik op het zelfgenoegzame beeld van Orban met teksten waarin hij zich voorstelt als de grote leider die Brussel gaat opkuisen, de belangen van zijn volk dient en Hongarije zich niet door Oekraïne in een oorlog zal laten rommelen.

Ik had voor deze smeercampagne van Orban tegen Europa en Oekraïne die op leugens berust al een spotprent van hem samen met Putin gemaakt (zie hieronder). Ik kon het niet laten om die spotprent telkens wanneer ik weer zo een lovende post zag over Orban de prent onder de post te plaatsen.

Ik kreeg daarop zelfs duimpjes. De spotprent werd gezien. Hierdoor aangemoedigd heb ik een nieuwe spotprent gemaakt die hieronder staat afgebeeld. De prent spreekt voor zich. Ook die heb ik regelmatig onder lovende berichten over Orban geplaatst. En ook die kreeg duimpjes.

Ik kan me voorstellen dat ze bij X dit "inauthentic behavior" benoemen. Ik zou het liever dwangmatig plaatsen van spotprenten willen noemen. Orban heeft dat met zijn leugens en loftuitingen aan zichzelf over zichzelf afgeroepen maar dat vinden ze bij X natuurlijk niet.

Als mijn spotprenten te ver gaan dan moeten de berichten van Orban c.s. ook als te ver gaand worden beschouwd. Maar ik vrees dat X dat zeker niet vindt zeker niet met Elon Musk als eigenaar van X. Die steunt vast Orban.

Hoe dan ook, ik treur niet om de schorsing. Integendeel, ik besloot mijn account op te zeggen. Toen kwam er een tweede verrassing. Dat gaat niet. Ik kan als geschorst deelnemer niet mijn account opzeggen. De wonder wereld van X, Elon Musk en Orban. 

SCHRIJFSTER, FEMINISTE EN POLITICA ANJA MEULENBELT.

Voorpagina Telegraaf Internet Pagina, 5 april 2026.

Mevrouw Anja Meulenbelt krijgt de P.C. Hooft-prijs, de belangrijkste litteratuur prijs van Nederland voor je levenswerk. Het is dus niet zo maar een prijs. Ik heb te weinig kennis van de Nederlandse literatuur om te weten wie zo een prijs zou kunnen verdienen maar dat Anja Meulenbelt de prijs krijgt, verbaast me.  

Ik ken haar zoals veel mensen van mijn generatie vanwege haar boek “De schaamte voorbij” (1976), een net zo spraakmakend boek als het ruim tien jaar eerder verschenen “Ik Jan Cremer”. Beide boeken zijn ik-boeken die in de jaren zestig de ik-generatie aankondigen.

Logisch ook want als je God voor dood verklaart, blijft er niks anders over dan de mens en ja wat is de mens? Niemand die het weet dus zoekt men zijn toevlucht in zichzelf, in de hoop daar ergens in het diepste zelf het antwoord te vinden op wie of wat je bent en waarom je op aarde rondloopt. De antwoorden op existentiële vragen zijn zelfbedieningsantwoorden geworden. 

Dat is minder gemakkelijk dan men denkt. Zelfs het antwoord op de simpele vraag of je man of vrouw bent, blijkt ingewikkelder dan je zou verwachten. Moeder Natuur houdt zich niet altijd aan de natuurwetten en wat is natuur en wat is cultuur? Daarover bestaat voortdurend verwarring. Men zoekt het antwoord in de wetenschap maar die heeft het ook niet. 

Als "Ik Jan Cremer" staat voor de bevrijding van de man, dan staat "De Schaamte voorbij" voor die van de vrouw. Jan zocht de bevrijding in het mannelijke en dat is volgens het boek met veel en mooie vrouwen naar bed gaan, avonturen op de motor beleven in verre landen, reisverhalen schrijven en kunst maken. Jan is in al die dingen niet onverdienstelijk bezig geweest. Alleen heeft hij er geen P. C. Hooft-prijs aan overgehouden.

Anja’s zoektocht naar bevrijding begon moeizamer omdat ze al moeder werd voordat ze goed en wel vrouw was. Om vrij te zijn moest ze zich ontdoen van haar eerste man. Maar dat is pas het begin. Ze ontdekt dat bevrijding van de vrouw niet alleen een persoonlijke strijd is maar ook een sociale en politieke strijd.

Daarna was het lang stil totdat ik in een column van Tamar (Renate Rubinstein) in Vrij Nederland kritisch commentaar las op een reis van  Anja Meulenbelt met een groepje feministen naar Mao’s China (1980). 

Meulenbelt bleek een enthousiast politieke toerist te zijn die Mao bewondert. Ze is een herhaling van de geschiedenis van politieke pelgrims als Bernard Shaw die in de jaren dertig na zijn bezoek aan  Rusland enthousiast was over Stalin of Harry Mulisch die een boek voor bewondering schreef voor de Cubaanse revolutie en zijn 'lider maximo' Fidel Castro. 

Ze was net als haar voorgangers in de val van de verleiding van de linkse dictatuur getrapt door braaf te geloven wat men voorgekauwd krijgt. Een schema dat zich in 1979 herhaalde met de Sandinistische revolutie in Nicaragua. 

Anja Meulenbelt was in Nederland actief in de van oorsprong Maoïstische partij SP. Ze was van 2003 tot 2011 voor die partij senator in de Eerste Kamer.

Rubinstein was al in1974 op bezoek geweest in Mao’s China. Ze deed daar verslag van in het China kritische boekje “Klein Chinees woordenboek”. Daar heeft ze dan weer veel kritiek van Mao bewonderaars op gekregen. Het is nu moeilijk voor te stellen, maar in de vorige eeuw waren Mao en China bon ton in linkse kringen. Rubinstein heeft ondanks haar indrukwekkende levenswerk de P.C. Hooft-prijs niet gekregen.

REVOLUTIE IN DE SCHILDERKUNST

Willem van Konijnenburg, St. Joris en de Draak, 1916. Te zien in het Museum Jan Cunen te Oss tot 7 juni 2026.

De tentoonstelling in Museum Jan Cunen te Oss met schilderijen van “de vergeten” schilder Willem van Konijnenburg (1868-1943) is een mooie gelegenheid om de revolutie in de schilderkunst aan het einde van de negentiende eeuw en het begin van de twintigste eeuw in beeld te brengen.

Op het hierboven afgebeelde schilderij 'St. Joris en de Draak' van het jaar 2016 is te zien dat Konijnenburg enigermate beïnvloed is door het kubisme van Braque en Picasso dat omstreeks 1907 begonnen is in Parijs met het hieronder afgebeelde schilderij van Picasso.

Pablo Picasso, Les Demoiselles d'Avignon, 1907. MoMa, New York.

Vergeleken met het schilderij van Picasso is dat van Konijnenburg behoudend. Terwijl Picasso breekt met alle conventies van vorm, kleur, compositie en perspectief, moderniseert van Konijnenburg zijn voorstelling door enige aanpassingen in lijn en vlakken. De herkenbaarheid van het tafereel staat voorop.

Picasso's  schilderij is niet langer een poging tot afbeelding  van bestaande vrouwen, het is een totale abstractie waarbij de vrouwenfiguren herleid worden tot hun essentie in vorm en kleur. Zelfs hun gezichten "verdwijnen" achter maskers. 

Sint Joris en zijn paard staan er voor een strijder nogal braaf op.Paard en ruiter lijken op een plakplaatje dat op het doek is geplakt.

Piet Mondriaan, Compositie, 1916. Guggenheim Museum.

Piet Mondriaan is in dat jaar al veel verder met zijn revolutionaire concept van 'De Nieuwe Beelding'. Hij heeft de figuratie helemaal losgelaten. Hij schildert op zichzelf staande beelden zonder de illusie te wekken dat hij met de werkelijkheid bezig is. Hij beperkt zich tot de middelen die de schilderkunst ter beschikking staan: lijnen, vlakken, kleuren en compositie. 

Je zou de schilderkunst van Mondriaan daarom 'waarachtige schilderkunst' kunnen noemen. Hij gebruikt verf en doek niet om de werkelijkheid na te bootsen maar een nieuwe 'geestelijke' werkelijkheid te materialiseren.

Willem van Konijnenburg. De Kruisiging, 1922. Te zien op expositie in Museum Jan Cunen.

Zoals hierboven is te zien, schildert Konijnenburg zes jaar later nog altijd aangepast figuratief, d.w.z. met een lichte toets van abstractie echter zonder de stap naar volledige abstractie te wagen. Uitgangspunt blijft het weergeven van een zoveel mogelijk aan de realiteit gespiegeld tafereel.

Pablo Picasso, Nous autres Musiciens (Three Musicians), 1921. Philadelphia Museum of Arts.

Hoe anders gaat intussen Picasso te werk. Het hierboven afgebeelde schilderij van Picasso is nauwelijks nog ene verwijzing naar enige werkelijkheid. Het schilderij staat op zichzelf. Het drukt op autonome wijze het idee van drie muzikanten uit en niet lager drie echte muzikanten. Het schilderij is een als een muziekstuk die verwijzen ook nergens anders naar dan naar zichzelf. 

Piet Mondriaan, Compositie met Blauw, Geel, Rood, Zwart en Grijs, 1922, Stedelijk Museum Amsterdam.

Mondriaan is dan alweer een stap verder, verder zelfs dan Picasso. Picasso heeft de de verhouding tussen figuratie en de werkelijkheid nooit helemaal losgelaten, Mondriaan totaal. Bovenstaande  'Compositie' van 1922 is geen afbeelding meer van een tafereel. Het is een geestelijk beeld of van de ziel zoals Kandinsky die andere revolutionair van de abstracte schilderkunst. 

Het is maximale beelding op basis van de beschikbare middelen van de verfkunst: lijnen, vlakken, kleuren waarbij ook zwart en wit horen en compositie. Het is waarachtige schilderkunst in de zin dat het niet verwijst naar een werkelijkheid buiten de het schilderij anders dan wat uit de geest is ontsproten. Dat was een revolutie in de schilderkunst en is het nog altijd.

 

GEOMETRISCHE COMPOSITIE MET CIRKEL EN TWEE SNAREN (HERZIENE VERSIE)

petrus, "Geometrische Compositie met Cirkel en Twee Snaren (Flamenco), acryl en olieverf op mdf paneel, 80x80 cm , 2026. Blauw is in deze herziene versie lichter.
Te Koop voor € 2000,-