OPLUCHTING IN EUROPA OF TOCH NIET?

De christenen democratische fractie EVP (blauw) in het Europees parlement wordt veruit de grootste met bijna 200 zetels.  Samen met de sociaal democraten en de liberalen behouden ze een meerderheid van 414 zetels van de in totaal 705 zetels. Partijen rechts van de EVP hebben echter in veel landen gewonnen en zullen dus zeker druk uitoefenen om het Europese beleid rechtser bij te stellen wat ondermeer tot gevolg kan hebben dat klimaatalarmisme wordt bijgesteld tot klimaatrealisme, dat nog meer initiatieven worden genomen om migratie in te dammen en dat Europa meer rekening moet houden met de diversiteit van landen.

Ik kan me voorstellen dat Nederlanders die bang zijn voor rechts opgelucht zijn dat Timmermans in het Europees parlement twee zetels groter (8) is dan Wilders (6). “Het rechtse gevaar” is daarmee toch een beetje ingedamd. Of toch niet? De Schoof coalitie heeft opgeteld 13 zetels, 5 meer dan Timmermans. De Europese verkiezingen bevestigen de uitlag van de Nederlandse verkiezingen. Rechts wint.

In Europa behouden tot algehele opluchting van de gematigden de drie zogeheten middenpartijen in het Europees Parlement hun meerderheid. Tanker Europa blijft op koers ondanks alle rumoer en gedoe aan de flanken en dan vooral de rechterflank natuurlijk. Het ziet er naar uit dat de christendemocraten nog een tikkeltje sterker worden in Europa. 

In Duitsland zien we dat de coalitie van sociaal-democraten en groenen verliest van de christen democraten. De groenen zelfs desastreus. Die hebben hun klimaatplannen te lang tot het uiterste gedreven. Met de christen-democraten zal een iets andere Europese wind gaan waaien vanuit Berlijn nu ze een krachtige wind van de extreem rechtse AfD, die de tweede plaats heeft veroverd, in de rug voelen. 

De AfD is veel Europa kritischer en dat is voor Duitsland nieuw. Tot nu gold de opvatting dat Duitsland na de Tweede Wereldoorlog alleen langs de weg van Europa het vertrouwen van de andere Europese landen kan terugwinnen. Dat idee heeft terrein verloren met de winst van de AfD.  

De Christendemocraten zullen waarschijnlijk onder druk iets naar rechts opschuiven met strengere regulering van migratie en minder knellende klimaat maatregelen. De auto industrie zal meer gehoor krijgen. Mevrouw Europa Ursula von der Leyen zal waarschijnlijk de baas blijven in Brussel.

De Franse president Macron is bezig het veld te ruimen, tenminste ik vrees dat zulks kan gebeuren nu hij naar aanleiding van de uitslag nieuwe verkiezingen heeft uitgeschreven, nog voor de Olympische spelen. De winst van madame Le Pen heeft Macron naar de keel gegrepen. 

Voor veel Fransen is Macron te Europees geweest. Een groot deel van de Fransen is nationalistisch, op het chauvinistische af. De Gaulle heeft dat na de Tweede Wereldoorlog verwoord in zijn “Europa van Staten”. Geen federaal Europa zoals veel idealisten naar Amerikaanse voorbeeld nastreven, maar een confederaal Europa met onafhankelijke, autonome staten. Met Madame Le Pen zal Frankrijk eurokritischer worden, wat nog versterkt wordt als ze erin slaagt de presidentsverkiezingen te winnen.

In België zijn tegelijk nationale en Europese verkiezingen gehouden. In Vlaanderen zal men opgelucht zijn dat het Vlaams Belang niet de grootste is geworden. Jammer voor Wilders die dacht een groot Vlaams bondgenoot te hebben. De peilingen zaten er flink naast. 

Winnaar is de Antwerpse burgemeester Bart de Wever, partijleider van de meer gematigde Vlaams nationalistische volkspartij N-VA. Zijn partij is de grootste in heel Belgie en in Vlaanderen. De Vlaams liberale Open-VLD van de federale premier de Croo heeft dik verloren. Links houdt zich staande, helaas met een extreem-links PvdA.

Een opluchting voor de Wever zal ook het verlies zijn van de Waalse socialisten en de verrassend grote winst voor de liberale MR. Of dat zijn kansen verhoogt om premier van heel België te worden valt nog te bezien. Politiek in België is een zeer ingewikkeld krachtenspel waar je als buitenstaander moeilijk zicht op kunt krijgen.

Italië is en blijft met premier Melonie rechts en redelijk stabiel. Melonie is een pragmatisch bestuurder gebleken. Ze zal zich niet tot Europese avonturen laten verleiden. Ze zou trouwens wel eens een brug kunnen zijn tussen Madame Le Pen en Frau Ursula. Drie dames die in Europa misschien een grote rol gaan spelen.

Polen heeft met deze Europees verkiezingen zijn vertrouwen wekkende koers onder Donald Tusk voortgezet. Dat brengt rust, ook aan het oostfront waar Oekraïne onder Zelenski in een strijd van leven en dood is gewikkeld met Putjinski. 

Dat brengt ons bij de Hongaarse Orban, de nagel in het Europese vlees. Zijn Fidesz partij heeft verloren. De bondgenoot van Putjinski is verzwakt uit de verkiezingen gekomen. Niettemin zal hij als premier en partijleider zijn stempel op Europa blijven drukken maar de dreiging is eraf. Dat is misschien ook geruststellend. 

DE ALARMISTISCHE BLIK

 

Hoe onzekerder de kennis hoe meer er gespeculeerd wordt zoals blijkt uit de volgende passage. “Zo lijkt er een verband te bestaan tussen het uitsterven van onder andere mammoeten, gigantische bizons en prehistorische paarden en het voorkomen van natuurbranden. … Het betekent dat het uitsterven van mammoeten en andere grote grazers waarschijnlijk tot meer natuurbranden leidde. Deze ontstonden met name in graslanden. De onderzoekers vermoeden dat dit komt door de opeenhoping van droog gras, bladeren en hout, die door de teloorgang van grote herbivoren sneller vlam vatten. (Scientias) Conclusie: uiteindelijk heeft alles met alles te maken en dus weten we nog niks.

Langzaam maar zeker is het klimaat-alarmisme in ons hoofd, bloed en zelfs ons hart gaan zitten. Er gaat geen dag voorbij of er wordt alarm geslagen over de klimaatcrisis. We leven op de toppen van onze tenen. We worden opgejaagd om ons leven elke dag opnieuw te herzien.

De tijd dat je bij een bakje koffie een onschuldig weerpraatje kunt houden, is verdwenen. Zorgeloos douchen is voorbij net als zorgeloos bbq’n of de open haard stoken. Een dak zonder zonnepanelen is onverantwoord en een elektrische auto is een plicht.

Het is allemaal begonnen met de film “De ongemakkelijke waarheid” wereldwijd gepromoot door voormalig Vice President Al Gore. Een betere titel ware geweest “Het klimaat neemt wraak”, wraak op de wereld van de mensen.

Dankzij het VN klimaatpanel IPCC en de wereldcongressen is de onrust en het ongemak over de opwarming van de aarde niet meer uit ons dagelijks leven weg te slaan. Zo ook weer deze zomer. Zijn het niet de hittegolven met de spectaculaire bosbranden dan is het wel het noodweer dat onschuldige toeristen overvalt of het smeltende ijs bij de Zuidpool.

Dan lees ik dat zowel in Griekenland als Italië (Sicilië voornamelijk) de branden voor meer dan 50% niet "natuurlijk" zijn maar aangestoken.

Alarmerend is het bericht dat een cruciale oceaanstroom deze eeuw (ergens tussen 2025 en 2095) gaat stilvallen door klimaatverandering wat kan leiden tot extreme winters in West Europa. Let op het kan en de tijdspanne. Die omvat 3 generaties. De gevolgen zullen iedereen op de planeet raken zo wordt er nog dreigend aan toegevoegd.

Elk temperatuur record wordt geduid als een ramp voor de nabije toekomst, als veranderingen die onherstelbare schade aan mens en natuur aanrichten. De paniekfabriek draait op volle toeren.

Relativeren van de rampen zelfs vraagtekens zetten bij de alarmerende berichten worden als not-done beschouwd. Waag het niet om een zogeheten klimaat ontkenner te zijn. Dat is net zo erg als in vroeger eeuwen het ontkennen van het bestaan van God. Klimaat is dwingender dan een God.

Sommigen weten het hoofd koel te houden in de klimaathype zoals strandondernemers. Zij laten zich niet gek maken. Het wisselvallige weer hoort heel gewoon bij een Nederlandse zomer.

 

OORLOGSBULLETIN 23

 

President Zelenksi van Oekraïne (in midden) ontvangt in het Mariinski paleis in Kiev vier Europese leiders die hem het kandidaatlidmaatschap van de EU beloven uit solidariteit met de strijd van Oekraïne voor Europese waarde.

Hoera, Rutte is door de bocht. Oekraïne mag nu ook van hem kandidaat lid worden van de Europese Unie. Hij had er nog zo gewaarschuwd dat er regels en procedures zijn voor het kandidaat lidmaatschap maar het mocht niet baten. Het geopolitieke en symbool-politieke inzicht van Duitsland, Italië en Frankrijk is groter en belangrijker gebleken dan het benepen beleid van Rutte.

Ik ben er blij mee. Waarom zouden we een land dat zich sinds 2014 ten koste van mensenlevens inzet om bij het democratische, vrije Europa te horen in plaats van bij het Russisch imperium van Putinski geen kandidaat lid mogen worden van de EU? Omdat ze nog niet aan alle voorwaarden voldoen zoals minder corruptie, onafhankelijke rechters en nog meer wensen die in vuistdikke EU handboeken staan. Is de oorlog niet het maximale bewijs dat ze van goede wil zijn of is ook dat niet genoeg? Zelfs niet als die goede wil tot zoveel bloed vergieten leidt als nu het geval is?

Ik ben nooit enthousiast geweest voor Frau Ursula von Leyen als voorzitter van de Europese Commissie maar toen ze tot verontwaardiging van veel Nederlanders het waagde naar Kiev af te reizen om president Zelenski van Oekraïne een hart onder de riem te steken met de belofte dat zijn land kandidaat lid van de EU kon worden, sprong mijn hart van vreugde. Onder het geblondeerde zorgvuldig gekapte haar zit een politiek licht met een menselijk gezicht. Dat is meer dan wat van Rutte en Hoekstra gezegd kan worden. Dat zijn rekenmeesters eerste klas, een type politieke leiders dat alweer geruime tijd de dienst uitmaakt in de Nederlandse politiek.

Sinds 24 februari heeft Rusland bijna 100 miljard verdiend aan de verkoop van olie en gas aan Europa. De helft van het Russische federale budget. Oekraïne wordt kapot geschoten met hulp van Europees geld. Alle Europese presidenten en eerste ministers zouden alleen al om deze reden moeten vertrekken. Zij moeten de schuld van dit grote fiasco op zich nemen. Als zij dat niet doen, wie dan wel?

Ondertussen sluit Gazprom stukje bij beetje de gaskraan. Duitsland krijgt al minder geleverd en nu ook Italië. Gas en olie worden onbetaalbaar en wat doen we in Nederland? Kunnen we nog lang op onze reuzengasbel blijven zitten? Wie zal het zeggen? 

Staatssecretaris Vijlbrief gedraagt zich als een ambtenaar die zich schuilhoudt achter rapporten met als mantra de veiligheid voor de bewoners van de regio. Daar heeft hij gelijk in maar het zou hem sieren als hij nou net dat punt ferm zou aanpakken, met fantasie, beleid en moed.  Dat zal wel niet gebeuren. Zijn politieke maatje minister Jetten laat met een politiek gebroken hart nu toch de kolencentrales op 100% draaien.

DE WERELD ZWAMT DOOR, AFLEVERING 3: SOLIDARITEIT MET ITALIË

HARTELOOS NEDERLAND

 

Rome, 2013

Opnieuw ligt de kwestie van de Europese solidariteit op tafel, nu als gevolg van de Corona crisis. Brexit is naar de achtergrond verdwenen en wie weet blijft het daar wel. Maar wat te doen met zuidelijke landen als Italië, Spanje en Portugal die door hun schuldenlasten in de problemen komen? Ze willen steun hebben van de EU, bijvoorbeeld van een speciale pot die na de vorige financiële crisis is opgezet om schokken als die in Griekenland op te vangen.

Nederland schakelt meteen in de zakelijke modus en vindt niet dat die EMS pot daarvoor gebruikt kan worden. Hupsakee, het hek is van de dam. Gierige Hollanders, kruideniersmentaliteit, harteloos en gebrek aan solidariteit klinkt het uit de onderbuik van de Europese Unie. In plaats van eerst compassie te tonen en te roepen dat er zeker wat moet gebeuren, begint Nederland te bekvechten. We zullen het wel nooit leren, de Latijns stijl van omgaan met elkaar. Calvinisme tegenover Katholicisme, het letterlijke tegenover het symbolische. In Latijnse landen is het leven ook drama, in de protestantse culturen vinden we drama overdreven. Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg, is onze lijfspreuk. Wanneer zal Nederland toch eens leren om met die verschillen internationaal om te gaan?

Maar er moet natuurlijk wel wat gebeuren. Of dat die EMS pot moet zijn of een andere weet ik niet maar je kunt de Spanjaarden en Italianen nu niet in de steek laten. Misschien moeten we uit solidariteit fondsen beschikbaar stellen die daar eigenlijk niet voor bedoeld zijn, een bekend Nederlands gezegde luidt immers nood breekt wetten,  of moeten we Europese Corona obligaties gaan uitgeven zoals oud-bankman Wellink voorstelt?

Financiële solidariteit in welke vorm dan ook is een kwestie van vertrouwen. Daar ligt een moeilijk punt. In Italië bestaat een nogal openlijk geëtaleerd wantrouwen van het Noorden tegen Rome.  Hetzelfde geldt voor Spanje waar de helft van de Catalanen af willen van Madrileense bemoeienis. Als het onderlinge vertrouwen al niet groot is, hoe moet dat dan met het vertrouwen van andere landen?

Overigens zijn mijn ervaringen met solidariteit van een grote Italiaanse sociale organisatie ook niet om over naar huis te schrijven. Op een herhaaldelijk en indringend oproep om solidariteit met de nieuwe democratische vakbonden in Midden en Oost Europa in de jaren tachtig van de vorige eeuw kwam geen antwoord behalve een enkele deelname aan een missie. Natuurlijk, dit is een beperkte ervaring en geldt niet voor alle Italiaanse organisaties en instellingen, maar het blijft schrijnend.

Terwijl landen als Nederland en Duitsland er hard aan werkten om na de financiële crisis van 2008 hun nationale schuld terug te brengen tot de Europese norm van 60% van het BNP of zelfs daaronder, bleef de schuldenlast van Italië en Spanje rond de 100% van hun BNP of nog hoger. Vertrouwen wekkend is dit niet.

Maar we zitten samen in de EU en dat schept verplichtingen. Het is als bij De Drie Musketiers, een voor allen, allen voor een. Misschien moet Nederland maar eens van gedachten wisselen met Duitsland. Die hebben over het algemeen goede antennes om te weten hoe de zaken er voorstaan in Europa en ook vaak goeie ideeën om tot een compromis te komen.

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 82

Een vakantiefoto zoals een vakantiefoto moet zijn. Isola Bella, Lago Maggiore.

Met hulp van zeematroos en advertenties in het Eindhovens Dagblad, vind ik een betaalbare slaapkamer tevens zitkamer op de bovenverdieping van een rijwoning gelegen op fietsafstand van mijn kantoor. De kamer is twee maal zo groot als mijn pijpenlaatje tevens kloostercel, een hele vooruitgang. Het is geen volpension zodat ik op mezelf kan eten of indien gewenst met collega’s in een van de goed verzorgde Philips kantine’s of af en toe met mijn vriendin in de stad. Doordeweeks ben ik voortaan stadsmens.

In de weekeinden ben ik dan weer een kleinsteedse mens met familie en mijn vriendin Krulkop. Uit verlangen naar de grote wereld, sommigen vinden dat de echte wereld, smeden we een vluchtplan, een vakantie in Italië. De droomreis naar de zon. In een overvolle Taunus 12M  met op het dak stevig gesjord een zware vier persoons tent en extra schokbrekers rijden we dwars door Duitsland en Zwitserland naar onze vakantiebestemming aan het Lago Maggiore.

We doen twee dagen over de reis. Over de Duitse Autobahnen schieten we zo goed op dat we een camping halen bij Freiburg, niet ver meer van de Zwitserse grens. In Zwitserland rijden we op bochtige tweebaanswegen de bergen in. Die werken op de zenuwen van mijn schoonvader. Van hem hoefde de hele reis toch al niet, zo ver van huis vindt hij maar niks. Tijdens de koffiepauze gaat hij er onverzettelijk bij zitten. Waarom zouden we nog verder rijden? Er is niks te zien en te beleven, als je een berg gezien hebt, heb je ze allemaal gezien. Helemaal ongelijk heeft hij niet. Wat zoeken we daarginds eigenlijk? Mijn schoonmoeder weet hem alsnog te overtuigen om verder te gaan.

Dan gebeurt er een klein wonder. Op de bochtige en steile Gotthardpas gaat hij eens goed achter het stuur zitten en rijdt vervolgens de Gotthardpas met grote behendigheid op en af. Alsof hij nooit anders heeft gedaan. Als een kleine held rijdt hij het dal in op weg naar de Zwitserse - Italiaanse grens. Het einddoel Cannobio is niet ver meer.

Samen met de rest van de familie en vooral mijn vriendin kijk ik mijn ogen uit. Hoe blauw kan een blauwe lucht zijn? Hoe blauw kan een blauw meer zijn? De bergen in de verte zijn gehuld in een teer blauwe waas. De oranje rode daken van de huizen tekenen zich af tussen de vele schakeringen groen. We rijden een ansichtkaart in kleur binnen. Het is allemaal echt en toch weer niet. 

Cannobio voldoet aan de verwachtingen. Het is een bescheiden maar romantisch dorp met rustieke pleintjes en steegjes, hier en daar armoedige huizen waar bovenuit hoge palmbomen torenen. Het leven van de Italianen tussen zoveel romantiek moet wel vrolijk zijn en licht. Hier geen gezeur over het weer, teveel of te weinig regen, zon of geen zon, te koud of te warm. Je kunt elke dag in je zwembroek rondlopen, in het meer zwemmen, onder de blauwe hemel aan het strand liggen en Italiaans ijs eten. Eindelijk zijn we in het paradijs aangekomen. We zijn gelukkige toeristen. Mijn schoonvader betaalt de bijkomende kosten.
(verschijnt elke dinsdag)

CANTO CORALE E TEATRO

Canto Corale e Teatro, Mergozzo, Lago di Mergozzo,  Italië

LA PIAZZA DI SERA

La Piazza di Sera, Mergozzo, Lago do Mergozzo, Italië

IL PENSATORE

Il Pensatore, Gravellona, Italia 2013

GRAND HOTEL DES ILES BORROMEES

Grand Hotel des Iles Borromees, Stresa, Italië, 2013

DE NIEUWE ITALIAANSE HELDEN

"Opdat het vaderland leve, sterf je vandaag, 1940-1948,  Verbania, Italië, juni 2013

LA DOLCE VITA

La Dolce Vita, Gravellona, Italië, 17 juni 2013

ISOLA SUPERIORE (PESCATORI), LAGO MAGGIORE

Isola Superiore (Pescatori), Lago Maggiore, Italië, 15 juni 2013

GRAND HOTEL BRISTOL

Grand Hotel Bristol, Stresa, Italië (juni 2013)

BOLKESTEIN EN DE NIEUWE NEDERLANDSE ARROGANTIE

 Bolkestein en de Nieuwe Nederlandse Arrogantie

Terwijl Merkel en Sarkozy voorzichtig een weg zoeken om de Eurozone bij elkaar te houden, komt Bolkestein ons vertellen dat het onvermijdelijk is dat er een Neuro en een Zeuro komen. Noord Europa waaronder dus Nederland heeft namelijk economische discipline. Zuid Europa niet. Daar zijn ze wat luchthartiger en gemakzuchtiger, zo heb ik ook al elders gelezen. Nieuw Nederlandse arrogantie zou ik dat willen noemen. Alsof Nederlandse politici als het hun zo uitkomt niet net zo gemakzuchtig en luchthartig zijn als Italiaanse en Griekese politici. Was er aan het eind van de vorige eeuw internationaal geen sprake van Hollandse ziekte? Nederland leed toen toch aan een soort economische luiheid en sloomheid o.a. als gevolg van de royale aardgasbaten, een cadeautje van Moeder Natuur?  Nog steeds gebruiken we de aardgasbaten om onze gaten in de nationale begroting op te vullen.

Alsof het allemaal al niet arrogant genoeg is, voegt Bolkestein er nog aan toe dat Griekenland uit de Eurozone gemanoeuvreerd moet worden en dat hij er geen traan om zal laten “als Italië uit de Euro wordt gedwongen”.  Zie hier de politieke visie van een Hollandse kruidenier op de toekomst van Europa, een kruidenier die bovendien Eurocommissaris is geweest.

Volgens die kruideniersmentaliteit is Europa net als Nederland een BV met een winst en verliesrekening. Maar Nederland is geen BV. Dat weet Bolkestein donders goed maar hij doet net of het niet zo is omdat hem dat politiek beter uitkomt. Maar zoals Nederland meer is dan een BV zo is Europa dat ook. En net zoals men in Nederland soms heftig van mening kan verschillen hoe vrede, veiligheid, stabiliteit en welvaart het beste gediend kan worden, verschilt men ook in Europa soms heftig van mening. Om je dan in een dergelijk debat op te stellen als Nederlandse betweter en eigenheimer, lijkt me onverstandig. Ik zou wel eens willen weten of Bolkestein over dit onderwerp al van gedachten gewisseld heeft met Merkel en Sarkozy of zijn het maar losse flodders uit zijn kundige denkraam?