3. STAKING IN OSS (VERVOLG)

 

Een vergadering van het bestuur van de lokale NKV voedingsbond tezamen met de regiobestuurder (Theo Nelissen) in een zaal van Hotel Luik. De werkgevers in de voedingsindustrie hebben een kort geding aangespannen tegen de stakingsplannen van de voedingsbond. De rechter gelast daarop een afkoelingsperiode in acht te nemen tijdens hetwelk het verboden is te staken.
Op de vergadering wordt besloten om als voedingsbonden in Oss, bestaande uit leden bij Zwanenberg, Unox en Hartog enz. uit solidariteit mee te doen met de demonstratie in Oss

Bericht van het actiecomité:

“De personeelsvereniging van T en D/Verblifa deelt mee dat gezien de huidige bedrijfsomstandigheden het bestuur besloten heeft om zowel het jeugdcarnaval als het grote carnavalsbal resp. op 11 en 12 februari a.s. niet door te laten gaan. Het spijt het bestuur ten zeerste deze beslissing te hebben moeten nemen, mede gezien de reeds getroffen voorbereidingen en de gemaakte kosten. Volgend jaar beter.”

Turkse staker roept zijn landgenoten op ook te staken.

Het Brabants Dagblad schrijft op 8 februari het volgende over de staking:

"Oss- De stakingsleiding bij T en D te Oss heeft een verzoek van de vleesverwerkende industrie Gevato in Driebergen afgewezen om ondanks de staking toch blikken te leveren. Dit verzoek was gedaan via de voedingsbonden FNV. De stakingsleiding wilde echter voor niemand een uitzondering maken.

Zoals bekend wordt Gevato sinds enkele weken met sluiting bedreigd. De werknemers daar zijn met man en macht aan het werk om het bedrijf nog te redden. Als er echter geen blikken worden geleverd uit Oss, ontstaan er binnen 48 uur moeilijkheden, zo heeft de ondernemingsraad laten weten. De ondernemingsraad van Gevato heeft nu een delegatie naar Oss gestuurd om daar onder het motto  "stakers helpen stakkers" hun zaak te bepleiten.
Volgens districtsbestuurder T. van Lieshout van de industriebonden FNV in Eindhoven vloeit de beslissing voort uit het feit dat men op dit ogenblik nog geen kans ziet bepaalde producten wel en andere niet de poort uit te laten en niet uit onwil. In ieder geval zal men zich in Oss nog nader beraden over deze zaak.”

Voorzitter Arie Groenevelt van de Industriebond NVV omrings door stakers en lokale bestuursleden van de bond.

De reportage "Staking in Oss" maakt deel uit van de expositie "Ons Oss, Erfgoed in Beeld" en is te zien in galerie K26.

 

DUIZEND EN EEN FOTO'S GEMEENTE OSS

 

PvdA verkiezingsteam op de Heuvel,  27 januari 2018

Kennedybaan in de mist, 12 februari 2018

Even pauze bij de Carnavalstent op de heuvel, 9 februari 2018

De ernst van de Carnavalspolonaise in de tent op de Heuvel, 9 februari 2018

Vissen aan de Maas, 10 januari 2018

Vissen aan de Maas, 10 januari 2018

De supervoetballer, 2 januari 2018

Oudere mannen bijeenkomst op de dijk bij het Kanaal in Macharen, 22 november 2017

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 49

 

Lago Maggiore 1964

De zomer brengt nieuwe romantische hoogtepunten. We zijn allebei zwemmers, zij nog meer dan ik. De stad O. heeft een natuurbad dat precies past bij ons jonge geluk. Onder God’s hemel liggen baden omringd door schaduwrijke bomen en struikgewas met daarachter uitgestrekt tot aan de Maas de polder met zijn weteringen, vaarten en sloten. Je kunt naast elkaar met je natte billen op het gras zitten maar ook lekker lui naast elkaar liggend drogen in het strandzand en ondertussen met je voeten in het zand wroeten waarbij je af en toe elkaar als per ongeluk raakt. Zolang je het maar niet te gek maakt, laat de badmeester, ook bewaker van de goede zeden, je oogluikend met rust. 

De romantiek krijgt een nieuw hoogtepunt als we gebruik mogen maken van de lichtblauw en wit geschilderde houten kano van mijn jongere broer. Die ligt klaar voor ons in de wetering achter het bad voor de geoefende zwemmers. Onze kanotochtjes zijn als scènes in een avontuurlijk romantische film in full technicolor kleuren. We varen onder eindeloos wijdse blauwe polderluchten met witte wolken op zwart kabbelend water; De wetering is aan beide kanten uitbundig begroeid met planten en bloemen van allerlei kleuren maar vooral geel en in de verte roodbonte koeien. Af en toe zoeft een libel voor ons over het water en klinken vogelroepen. Het wonder der romantiek is een kwestie van details.

Nog romantischer wordt het wanneer mijn jongere broer als door God’s hand gestuurd zijn kano aan en steiger in een haventje aan de Maas legt, vlakbij het dorp T. Hij ligt nu minder bij de hand dan aan het zwembad maar wel nog verder van de bewoonde wereld. In badkleding kanoën we over de Maas om na een tijdje aan te leggen bij een weelderig begroeid schiereilandje. Er heerst vrede op aarde tot in de late namiddag als we moe van zon, wind en water terug kanoën naar de oever van het haventje.

Als we niet kunnen gaan zwemmen of kanoën omdat ze thuis moet helpen met mogelijke telefonische bestellingen, hou ik haar gezelschap. Ik kom voortaan achterom binnen. Haar moeder huldigt de opvatting dat ze mij maar beter in huis kan hebben, dan dat we op straat rond vallen. Je weet maar nooit wat ze daar uithalen. Gelijk heeft ze.

Onderwijl maakt zij zich op de een of andere manier nuttig in de huishouding of achter de naaimachine. Ze maakt haar eigen kleren wat je ook kunt zien. Het is perfect afgewerkt, smaakvol van stijl en kleur en toch altijd even anders dan wat je meestal ziet. Ik lees de bekende tijdschriften uit de map die wekelijks bezorgd wordt. De Philips bandrecorder zorgt voor muziek, de zelf opgenomen tophits van de radio. Het zijn de Beatles die ons hart bekoren met hun liedjes als  We love you yeah yeah, Roll over Beethoven enz. Per slot van rekening ben je maar een keer jong en zo verliefd.

(verschijnt elke dinsdag)

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 48

 

Carnaval 1963

Carnaval vieren we net als Sinterklaas op dansles. Ik was verrast en teleurgesteld dat ze mij niet herkende als Zwarte Piet. Blijkbaar speel ik met overtuiging Zwarte Piet. Gelukkig mistte ze me wel meteen, maar mijn vrienden stelden haar gerust. Ze zou me zeker nog te zien krijgen. Pas toen ze voor mijn neus stond om haar cadeautje aan te pakken en ik knipoogde zag ze de ware Piet.

Zoals het hoort zijn we op het Carnavalsfeest allemaal verkleed. Ik heb een clownspak gehuurd. Dat past bij me, een beetje de dwaas uithangen en proberen mensen op het verkeerde been te zetten. Zij, verkleed als zigeunerin met grote oorringen in, een geel sjaaltje over zwarte krullen, een zwart bolderootje op een witte bloes en een wijde rok, ziet er nog mooier uit dan ze al is. Die avond is broeder eenzaamheid nergens te bekennen.

Maar de tijd gaat snel. Om elf uur moet zij thuis zijn en daar wil ze zich aan houden. Er zijn al spanningen genoeg thuis sinds we met elkaar gaan. Haar moeder vreest nieuwe gevaren, van eigenzinnigheid tot onverwachte zwangerschap. Aan de keukentafel waarschuwt ze ons dat als er kindjes komen, we allebei het huis uit kunnen. Wat kun je daar nu op zeggen? Niemand die weet wat de goden ons zullen brengen. Voorlopig zit alles nog mee.

Terwijl ze de voordeur zo zachtjes mogelijk openmaakt, probeer ik haar te kussen maar ze is mij te vlug af. Koket gooit ze de deur voor mijn kus dicht. Daar hangt mijn kus, ergens tussen de dichte deur en mij. Mijn actie om onze verliefde avond af te sluiten met een klinkende kus is volledig mislukt. Nog steeds in clownspak fiets ik enigszins bedroefd naar huis. Hoe nu verder?

Maar zoals zo vaak, ook in de liefde kan het dan vriezen en dan weer dooien. Vandaag, de dag na de kus, was het dooidag. Ze bekent dat ze nog met de klink van de deur al spijt had van haar kordate optreden. Eigenlijk had ze me willen kussen maar ze was verrast en geschrokken tegelijk en als een hert in het bos dat zich bedreigd voelt weggesprongen. Zoveel was zeker, de roetsjbaan van onze liefde is nog niet ten einde.
(verschijnt elke dinsdag)