INTEGRATIE MOEILIJKER DAN MEN DENKT

 

Bijna zes op de tien Turks-Nederlandse stemmers geven aan te hebben gestemd op president Recep Tayyip Erdogan en zijn AK-partij. Daarmee ‘wint’ hij de verkiezingen onder stemgerechtigden in Nederland afgetekend, met tweemaal zoveel stemmen als zijn concurrent Kemal Kilicdaroglu. (De Kanttekening)

Er wordt te lichtzinnig gedacht over de integratie van migranten. Vooral linkse mensen denken dat uiteindelijk de meeste mensen dankzij de liberale democratische omgeving die Nederland biedt de migrant als vanzelf progressief wordt. Dat is dus zeer twijfelachtig.

Neem de jonge van afkomst Turkse vrouw op het journaal die naar haar hoofddoek verwees als verklaring waarom ze op Erdogan stemt. Erdogan mag dan autoritair zijn, op het anti-democratische af hij heeft er toch maar voor gezorgd dat mensen zoals zij in Turkije meetellen. De vrouw is duidelijk religieus conservatief.

Tot grote schrik en verbazing van progressieve Nederlanders stemt de meerderheid van de Nederlandse Turken op Erdogan. Hebben kranten en TV waaronder ook de NOS niet breed uitgemeten dat de oppositie in de peilingen voorstaat op Erdogan en bovendien wordt het na 20 jaar niet eens tijd dat hij uit de politieke verdwijnt?

De Nederlandse media lijden al jaren aan een progressieve bias, vertekening van de werkelijkheid. Niet alleen de drie kranten Volkskrant, Trouw en NRC maar helaas ook de nieuwsvoorziening van de NOS. Men doet daar aan wensdenken in plaats van analyse van de werkelijkheid.

Progressieve Nederlanders voelen zich kosmopolieten en denken vanuit dat perspectief dat uiteindelijk iedereen kosmopoliet zal worden en ieder geval ook de migranten.

Het stemgedrag van Turkse Nederlanders wijst op het tegendeel. Migranten houden vast aan hun  culturele, religieuze en nationale identiteit tot aan vele toekomstige generaties.

Is dat vreemd. Nee, helemaal niet. Wie wat verder kijkt dan zijn kosmopolitische neus lang is, ziet dat culturele, religieuze en taalverschillen eeuwenlang overleven.

Kijk naar buurland België waar het al 200 jaar de grootste moeite kost om Vlamingen en Walen bijeen te houden in een land. Wat te denken van de Catalanen en de Schotten, de Basken en de Noord Ieren? Kortom het stikt van de spanningen in Europa tussen de verschillende nationaliteiten.

Hoe de grote minderheden zich in Nederland zullen inpassen is moeilijk te voorspellen maar het lijkt verstandig om er vanuit te gaan dat integratie niet vanzelfsprekend is. Migranten zullen op de een of andere manier hun identiteit willen behouden.

Dat zal ook politiek tot uiting komen. Het begin is er al met partijen als Denk en Bijeen en acties tegen Zwarte Piet en de Nederlandse slavernij geschiedenis. Dat is confronterend. Dit soort acties wordt door veel Nederlanders gevoeld als een ondermijning van hun identiteit. Polarisatie ligt voor de hand. Hoe zullen  onze kinderen en kleinkinderen de daarmee gepaard gaande politieke spanningen oplossen?

 

OORLOGSBULLETIN 34. ERDOGAN

De oorlog is amper een maand oud (eind maart) en Erdogan weet de strijdende partijen al aan tafel te krijgen voor vredesonderhandelingen. te vroeg natuurlijk maar het is de inspanning die telt en die Turkije daarmee een plaats geeft in het conflict. Blijkbaar hadden Rusland en Oekraïne er belang bij om Turkije de positie van vredesonderhandelaar te gunnen.

Niks zo moeilijk als om de positie die Turkije in de Oekraïne oorlog inneemt in te schatten. Turkije is sowieso moeilijk in te schatten omdat het land in een heel andere geopolitieke context opereert dan Nederland en Westerse landen in het algemeen. Europa en de VS zijn sinds de Tweede Wereldoorlog en eigenlijk al daarvoor verbonden in een duurzaam Atlantisch bondgenootschap. 

De NAVO biedt Turkije een schuilplaats tegen Rusland en Iran. Rusland is de grote beer die een groot deel van de kust van de Zwarte Zee beheerst en invloed heeft in landen die grenzen aan Turkije. Met de rugdekking van de NAVO kan Turkije de Russische beer in die ogen kijken en er zaken mee doen.

Iran grenst in het zuiden aan Turkije en heeft net als Turkije aspiraties om een regionale grootmacht te zijn. Ook hier biedt het Atlantisch bondgenootschap via de NAVO rugdekking. Dat geldt in zekere zin ook voor zijn grenslanden Syrië en Irak, die inmiddels militair en economisch zodanig in de kreukels liggen dat ze geen bedreiging meer kunnen vormen voor Turkse aspiraties. Wel draagt Turkije de last van vluchtelingen uit die beide landen. Een deal daarover met de EU gaf Turkije enige financiële verlichting.

Een Turks lidmaatschap van de Europese Unie is een brug te ver voor beide partijen. Het zou beide uit hun geopolitieke balans halen. De Turkse leider Erdogan verstaat de kunst van het balanceren tussen NAVO, Rusland en Iran als geen ander daarbij altijd met het oog strak gericht op de belangen van Turkije.

Partij kiezen in de oorlog tussen Oekraïne en Rusland zou die balans hebben verstoord en dat kan Turkije zich niet permitteren. Vandaar dat hij na een maand oorlogvoering vredesonderhandelingen tussen de twee oorlogspartijen Oekraïne en Rusland wist te bewerkstelligen. Te vroeg natuurlijk maar dat geeft niet. Het is de inspanning die telt. Het zal een verrassing zijn geweest voor outsiders. Insiders als Europa (Frankrijk en Engeland) en de VS zullen met een goedkeurend oog gekeken hebben hoe Erdogan de bal rond speelt.

Uit de posities die Erdogan inneemt kunnen we aflezen hoe zorgvuldig hij de balans blijft bewaren. Hij leverde Oekraïne Turkse drones die een niet mis te verstane rol spelen op het slagveld. Hij heeft Rusland en Oekraïne tot een graanovereenkomst weten te bewegen. Ik veronderstel dat dit op de achtergrond goedkeurend is bekeken door de VS.

Erdogan slaagde erin een soort kleine top te houden onder de voogdij van Iran en met instemming van Rusland zodat Putinski in hoogst eigen persoon er bij aanwezig was. Iran trekt uiteraard meer de kaart van Rusland en daar wil Turkije bij zijn zodat hij weet hoe de hazen lopen.

Hoe angstvallig hij het evenwicht houdt tussen Rusland, Oekraïne en de NAVO blijkt uit zijn verklaring dat Rusland niks te zoeken heeft in de Krim en dat het Westen met zijn bewapening van Oekraïne de Russische beer provoceert. Hoe dan ook, de positie van Turkije met rugdekking van de NAVO komt de EU en de VS niet slecht uit. We kunnen gevoeglijk aannemen dat Erdogan ervoor waakt on speaking terms te blijven met beide. Hij hoeft daarvoor ook niet nog eens lid te zijn van de EU.

ERDOGAN, EEN WAAR GEBEURD VERHAAL

Erdogan
Een waar gebeurd verhaal

Een fietstocht brengt je in vakantiestemming.
Langs de weg kun je kersen kopen en pruimen.
Gisteren nog een emmertje vol
blauwe pruimen gekocht
voor slechts een euro.
Je denkt waar doen ze het van?

We hadden ook nog een gesprek met een visser
langs het kanaal Burgemeester Delen.
Op mijn vraag of ik een foto van hem mocht maken,
poseerde hij, bereidwillig.

Ik meende een accent te horen.
Zijn voornaam was Erdogan
Ik schoot spontaan in de lach.
 Dat kan toch niet?
En dan bedenk je, waarom niet?

Hij was al Erdogan voor Erdogan.
Een Turkse Ossenaar met pensioen.
Na ruim 40 jaar 
als vrachtwagen chauffeur.

Vorige week heeft hij nog een snoek gevangen
van 3,5 kilo en 65 cm lang.
Ik geloof hem op zijn woord.

Hij is gescheiden
maar woont samen met een Poolse vrouw.

Ik schoot opnieuw in de lach.
Een Poolse met een Turkse Ossenaar?
Het moet niet gekker worden in Oss.

Hij was gelukkig met z'n brommertje
merk Tomos.

Zo zie je maar weer.
Op de fiets hoor je nog eens wat.

HILLARY

Digitale Fotocompositie van petrus

De kans is dus groot dat in november de flinke tante Hillary wordt gekozen tot President van de VS, nog altijd het machtigste land in de wereld. Natuurlijk, er mankeert van alles aan de VS maar toch stelt het “land of the free” weer een mooi voorbeeld. Een vrouw in de persoon van Hilly wordt de machtigste vrouw in de wereld. Nederland heeft nog geen vrouw als Premier gehad. We lopen weer eens achter. Een troost is dat we niet het enige land zijn. België heeft ook nog nooit een vrouwelijke Premier gehad. Duitsland dan weer wel. Ik zie de twee machtige vrouwen, Angela Merkel en Hillary Clinton, al voor een foto poseren. De geschiedenis houdt dan toch even zijn adem in.

Ik vraag mij af hoe de Saoedische machthebbers hier straks op gaan reageren tijdens een ontmoeting of bezoek? Ze hebben natuurlijk al kunnen oefenen in hun niks- aan-de-hand houding toen Hillary Minister van Buitenlandse Zaken was. Maar een hand geven aan een vrouwelijke President is toch weer wat anders en dat terwijl in hun land vrouwen niet eens mogen autorijden? En hoe gaan de religieuze machthebbers in Iran hun vrouwen uitleggen dat in de VS een vrouw aan de macht kan komen en in Iran niet? Allemaal het werk van de duivel? Dat moet haast wel. Eerst een zwarte president en nu een vrouw. Het is God geklaagd, straks ook nog een homo of een lesbische president.

Ik weet het, je mag niet lyrisch zijn over de VS, maar ik vind de verkiezingsstrijd die de VS deze dagen aan de wereld toont, ook prachtig.  Een vrouw strijdt openlijk met een 74 jarige senator om de eerste plaats in de partij. Die 74 jarige weet daarbij ook nog eens vooral jongeren te begeesteren. Daar kunnen de Castro’s op Cuba nog wat van leren. Bij hun lopen de jongeren weg! Natuurlijk, die strijd heeft ook zijn schaduwkanten. De Republikeinse kandidaat Trump is er een van, overigens ook weer niet voor iedereen. Het zou me niet verbazen als ze in Saoedië Arabië en Iran hopen dat Trump het gaat winnen van Hillary. Gelukkig toch een man die de baas is!

En wat denkt Putinski? Die vindt die hele verkiezingsstrijd sowieso niks. De Russen zouden eens op het idee kunnen komen dat zo een verkiezingsstrijd ook in hun land mogelijk moet zijn. Geen denken aan. Putinski hoopt natuurlijk dat de reactionaire Trump president wordt, kan hij mooi een wit voetje halen bij Europese progressievelingen en zakenlieden. Met Hillary als president zal dat veel moeilijker gaan. Het zou me niet verbazen als hij er onzeker van wordt als hij straks op het hoogste niveau moet onderhandelen met een vrouw. Met een zwarte president ging het nog, dat was per slot van rekening nog altijd een man, maar een vrouw is toch weer wat anders. Dat vereist een heel nieuw rollenspel.

Erdogan in Turkije zal ook veel moeite hebben met Hillary als president. Horen vrouwen volgens hem niet kinderen te krijgen en voor hen en hun man te zorgen? De Chinese communistische machthebbers zullen er wel stoïcijns onder blijven maar ze beseffen ondertussen wel dat een zo openlijke verkiezingsstrijd met ook nog als resultaat een vrouw als president, door miljoenen Chinezen gezien en gewaardeerd wordt. De VS zetten daarmee de toon voor de toekomst. Zij zijn dan meer van het verleden.

ICH BIN KEIN SCHWANZ