Posts tonen met het label egypte. Alle posts tonen
Posts tonen met het label egypte. Alle posts tonen

woensdag 25 december 2024

KERSTVERHAAL OPNIEUW VERTELD

"De aanbidding der koningen" in Aken is een getrouwe kopie van het originele schilderij van Jeroen Bosch (El Prado in Madrid). Zoals alle schilderijen van Bosch roept ook dit vragen op. Wat doet de halfnaakte man die vanuit de stal om de hoek naar het tafereel kijkt hier? Wie is hij? Is hij ook een koning gezien de kroon die hij draagt? Achter hem staat een groepje mannen dat weinig goeds van zin is. Zijn zij de verpersoonlijking van het kwaad met aan het hoofd de duivel, die op schilderijen van Bosch altijd op de loer ligt?


In grote tijden van verwarring en oorlog is een jonge vrouw samen met haar man op weg naar Betlehem. Op bevel van de Romeinse keizer moeten zij zich vanwege een volkstelling melden in hun geboorteplaats Betlehem. 


De Romeinen zijn de baas in hun land. Zij heersen sinds jaar en dag over het Joodse volk. Een raadselachtig volk, zo vinden de Romeinen Het beweert een bijzondere band te hebben met God, de enige ware God beweren ze. Geen wonder dat ze van onze goden verloren hebben, we hebben gewoonweg meer goden aldus de Romeinen.


De man zoekt voor zijn zwangere vrouw een fatsoenlijke plaats om de nacht door te brengen. Maar alle herbergen zijn vol. Was hij in het begin nog welgemoed en vol vertrouwen dat ze een slaapplaats en wat te eten zouden vinden, naarmate het donkerder wordt, groeit zijn onrust. Die onrust slaat om in paniek als zijn vrouw hem zegt dat ze op punt van bevallen staat.


Jozef, want zo heet de man van de jonge vrouw Maria, zoekt haastig in de velden naar een hut of wat dan ook, zodat ze enigszins beschut zijn. Aldus bevalt Maria in een stal tussen een ezel en een os. Ze noemen het kind Jezus. De pas geboren Jezus schreeuwt van geluk, zo beweert Jozef.


Hij vraagt enkele herders die verderop in het veld slapen en wakker zijn geworden van het rumoer, of zij eten en drinken bij zich hebben en wie weet, schone doeken om het kind in te wikkelen. Want de nacht is koud en nog lang. De herders springen op en lopen met Jozef naar de stal. 


Tot hun verbazing zien ze boven de stal een ongewoon heldere ster schijnen. Zij die de sterrenhemel kennen als geen ander, hebben zo’n ster nog nooit gezien. Vanwaar die wonderlijke ster boven de stal? In Betlehem hebben ze geruchten gehoord over de geboorte van een nieuwe koning, een die hen komt bevrijden van de Romeinen.


Niemand weet waar die koning geboren wordt en wie zijn vader en moeder zijn. Volgens de overlevering zal het een kind uit het huis van koning David zijn, de grootste koning die het koninkrijk Israel heeft gehad. Koning David was een volksheld die in zijn eentje de Filistijnse reus Goliat heeft gedood. 


Volgens dezelfde geruchten zal de nieuwe koning de Romeinse vazallen uit hun land verdrijven. De geruchten worden sterker als drie koningen uit het oosten in Betlehem op zoek zijn naar de pas geboren koning. Hen is gezegd dat een ster de weg zal wijzen. Dezelfde ster die de herders hebben gezien.


De drie koningen vinden de stal in het veld. Ze buigen voor het kind en zijn moeder. Elk van hen heeft een kostbaar geschenk bij zich voor de aanstaande koning. Daarmee hopen zij in vrede te kunnen leven met de nieuwe koning van de Joden.


Zo niet Herodes die in naam van de Romeinse keizer koning der Joden is. Met zijn ingebakken wantrouwen van de absolute machthebber gelooft hij de geruchten onmiddellijk. De komst van de drie koningen uit het oosten is voor hem het bewijs. Hij weet alleen niet waar het kind is. Achterdochtig, wreed en wantrouwend als hij is, besluit hij dan maar alle kinderen niet ouder dan twee jaar in en om Betlehem te laten doden.


De Joden gaan Herodes nog meer haten dan zij al doen. Hoe groter hun haat, hoe meer zij geloven en hopen dat de nieuwe koning de door God beloofde Messias is die hun land zal bevrijden en een koninkrijk van vrede en gerechtigheid zal stichten. 


Jezus ontsnapt maar net aan de dood. Maria en Jozef hebben als bij toeval gehoord van de plannen van Herodes en vluchten met Jezus naar Egypte. Enkele jaren later keert Jezus met zijn ouders terug naar zijn geboorteland, waar hij in vrede opgroeit tot hij zijn taak om het Joodse volk en alle mensen op aarde te bevrijden van het kwade op zich zal nemen.


PRETTIGE KERSTDAGEN



dinsdag 29 november 2022

OORLOGSBULLETIN 45. WAT IS HET ERGSTE? EEN VOEDSELCRISIS OF EEN KLIMAATCRISIS?

 

De stijging van de wereldmarktprijs voor granen en ander voedsel zoals ook de VN wereldvoedsel organisatie die voorziet, bedreigt naar schatting 50 miljoen mensen in Afrika en Azië met honger of nog erger de dood.

Wat is het ergste, een voedselcrisis als gevolg van de oorlog tussen Oekraïne en Rusland of een klimaatcrisis op termijn (als die al komt)?

“Wat de afzonderlijke agrarische grondstoffen betreft, verwacht Rabobank dat er een tekort aan tarwe blijft bestaan. Tarwe wordt het meest door deze oorlog getroffen vanwege de rol van Rusland en Oekraïne op de wereldmarkt. De toekomst van de graancorridor vanuit Oekraïne over de Zwarte Zee blijft onzeker, terwijl deze van materieel belang is voor de bevoorrading van de rest van de wereld. 

De onderzoekers voorzien voor volgend jaar een aanzienlijk wereldwijd tekort aan tarwe van zes miljoen ton. Ze gaan ervan uit dat de huidige situatie niet zal veranderen. Daarnaast zal de vraag naar tarwe naar verwachting dalen naarmate de wereldeconomie verzwakt. Een andere factor is onzekerheid over het weer in de belangrijkste tarweproducerende landen in de EU, de VS en Argentinië.” (RABO rapport besproken in FD)

Het is geen kattenpis waar we het over hebben. Als gevolg van het gebrek aan graan op de wereldmarkt zullen de komende twee jaar naar schatting 50 miljoen mensen in Afrika en Azië honger lijden of erger nog van honger omkomen.

Toch zie ik geen massale demonstraties tegen deze oorlog en dan met name gangmaker Rusland die op 24 februari j.l. met een leger van 150.000 man Oekraïne binnenviel.

Wat ik wel zie zijn klimaatactivisten die zich vastplakken aan een of andere belangrijk kunstwerk dan wel door de straten marcheren “tegen het klimaat”.

Gekker nog, er zijn naar schatting 80.000 deelnemers (een flinke stad) afgereisd naar de klimaatconferentie in Egypte in de hoop dat door internationale actie zij de uitstoot van CO2 zodanig kunnen verminderen dat de opwarming onder de 1,5°C blijft. 

Als je een oorlog die honger en armoede veroorzaakt niet kunt beëindigen, hoe zou je dan door een internationale klimaatconferentie een einde kunnen maken aan de uitstoot van CO2?

En nog iets. Klimaatactivisten zijn overwegend blanke rijkeluiskinderen die met hun eigen prioriteiten bezig zijn, het veiligstellen van hun toekomst, terwijl de hongerigen in Afrika en Azië maar moeten zien.

vrijdag 8 november 2019

DE SPROOKJESJAREN 60 (VOORHEEN MAKE LOVE, NOT WAR) 33: DE ZESDAAGSE OORLOG

LINKS: Joseph Kotalla behoorde tot wat is gaan heten de drie van Breda. Drie oorlogsmisdadigers die in plaats van de doodstraf een levenslange gevangenisstraf kregen. Kotalla was een Duitser die tijdens de Tweede Wereldoorlog plaatsvervangend commandant en hoofd van de administratie van Kamp Amersfoort was. Hij zat na de oorlog een levenslange gevangenisstraf uit voor oorlogsmisdaden en overleed in gevangenschapin. RECHTS: Moshe Dayan was een Israëlisch militair en staatsman. Zijn ster rees vooral na de Zesdaagse Oorlog in juni 1967, toen Dayan inmiddels minister van Defensie was. In zes dagen werden Egypte en Syrië verslagen. Dayan arriveerde als een van de eerste Joden bij de sinds 1948 voor Joden onbereikbaar geworden Klaagmuur en verklaarde dat Israël deze heilige plaats nooit meer zou afstaan.

In de ontspannen zomer van 1967 in mijn nieuwe achterhuis aan de Jacobslaan, terwijl ik mij voorbereid op mijn eerstejaars examen sociologie - de propadeuse -  breekt de Zesdaagse Oorlog tussen Israel en de Arabische wereld uit. “De Zesdaagse Oorlog (ook: Juni-oorlog) was de oorlog die van 5 tot en met 10 juni 1967 werd uitgevochten tussen Israël en zijn Arabische buurlanden Egypte, Jordanië en Syrië. De term "Zesdaagse Oorlog" is kort na de gebeurtenissen verzonnen door Moshe Dayan in een bewuste toespeling op de zes dagen der schepping in Genesis.”(Wikipedia)

Ik leef mee met de Joodse veldslagen en als ik de kranten en de TV mag geloven heel weldenkend Nederland met mij. Door de oplopende oorlogsdreiging met zijn buurlanden besluit Israël, een ministaatje ingeklemd tussen Arabische reuzen als Egypte, Syrië en Irak, in de aanval te gaan. De eerste klap is een daalder waard. In zes dagen klaren ze de klus, een blitzkrieg volgens het boekje met enkele bezette gebieden.


Ik snap de Joden. Waar moeten ze nog heen na de door Nazi Duitsland in de Tweede Wereldoorlog georganiseerde grootschalige industriële massamoord die volgens Nazi opperleider Hitler de “Endlösung” van het zogenaamde Jodenprobleem moest zijn? Hitler met zijn trawanten hebben de Joden eens en voor altijd duidelijk gemaakt dat ondanks twintig eeuwen Christelijke beschaving Europa geen veilige plek voor ze is. Er hoeft maar een of andere onbeschofte en gehaaide kuddeleider op te staan  - Mein Füher wordt hij genoemd - en een beschaafde natie als Duitsland verandert in een tribale samenleving van het laagste allooi. Wie zegt dat dit niet weer kan gebeuren? 


Het gemak waarmee veel brave burgers meewerkten aan de Jodenvervolging moet de Joden die dachten dat ze net zo Duits waren als de Duitsers zelf of zo Amsterdams als de Amsterdammers zelf, verbijsterd hebben. Ongeloof moet hen bevangen hebben toen ze zagen hoe hun medeburgers hen naar de slachtbank brachten.


Het Eichmanproces op TV en in de kranten was mijn gedegen leerschool over de onbetrouwbaarheid van de mens, de brave burger die overdag een moordmachine leidt en 's avonds bij de haard zijn krantje leest.  Je zag en hoorde op de zwart-wit TV thuis in de huiskamer hoe een naar het scheen onbenullige maar efficiënte bureaucraat als Eichmann door heel Europa de logistieke aanvoer verzorgde van de Joden naar de eeuwig hongerige muil van de verbrandingsovens in de Nazikampen. Het ultieme kwaad van een logistieke boekhouder van aantallen opgebrachte Joden, de nauwkeurig aangegeven tijden van aankomende en vertrekkende treinen vol Joodse mannen, vrouwen en kinderen. Duitse logistiek op zijn best alsof het om het om import en export van Volkswagens of BMW’s ging.


Waarom de Arabische buurlanden de Joden hun stukje grond aan de Middellandse zee misgunnen, grond die eeuwen geleden het thuisland van de Joden was, snap ik evenmin. Israel is een woestijnstaatje van ongeveer twintig duizend vierkante kilometer, de helft van Nederland. We hadden het met zijn allen na de oorlog moeten kopen en als schadevergoeding aan de Joden moeten geven, dan was er waarschijnlijk geen vuiltje aan de lucht geweest.


“Israël is ontstaan uit het Britse mandaat Palestina, dat op zijn beurt ontstaan is na de opsplitsing van het Ottomaanse Rijk in 1920. In 1947 werd het door de internationale gemeenschap verdeeld in een onafhankelijke Joodse en een onafhankelijke Arabische staat, met een aparte status voor Jeruzalem. Het verdelingsplan, omarmd door joodse leiders maar afgewezen door de Arabieren, leidde tot de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948. De onafhankelijke staat Israël werd ondertussen, in mei 1948, uitgeroepen en een jaar later met Resolutie 273 toegelaten tot het lidmaatschap van de Verenigde Naties.” (Wikipedia)


(verschijnt elke vrijdag)

maandag 9 april 2012

ARABISCHE LENTE

 

Wat hoopvol begon als een Arabische lente, een zelf bevrijding van politieke en geestelijke dictatuur en een zoektocht naar democratie dreigt gesmoord te worden in bloed. Syrië bloedt leeg, Iran stagneert, in Irak woedt een halve burgeroorlog, in Jemen hebben oppositie en regering elkaar in een houdgreep van geweld en opstand, in Libië woedt een stammenoorlog en in Egypte testen de oude machthebbers samen met het leger of ze niet opnieuw aan de macht kunnen komen.

zaterdag 22 oktober 2011

WORDT HET WINTER OF ZOMER NA DE ARABISCHE LENTE?


Khaddaffi is dood. Wat nu? Ik heb al heel wat speculaties gelezen. Net als de andere Arabische dictators laat hij een sociaal-maatschappelijke woestijn achter. In de loop van zijn heerschappij is elk sociaal en politiek verband vernietigd. Er is niks wat de Libiërs bindt behalve  hun haat tegen de dictator en hun geloof. Geloof en kerk was ook het enige wat nog was toegestaan onder Khadaffi. Dat zal dus zeker op de een of andere manier terugkeren in de Libische politiek net als in Tunis en Egypte.
Zou er een verband bestaan tussen islam en politieke dictatuur? Als je de Arabische wereld overziet dan zou je haast denken van wel. Of is het puur toeval dat democratie en mensenrechten in het Christelijke westen zijn ontstaan en niet in de Moslimwereld? Dat zou onderwerp kunnen zijn van studie. Wie weet wat dat oplevert. In ieder geval is de val van de Egyptische, Tunesische en Libische dictatuur mede het gevolg van Westerse invloeden waaronder ook nog technische ontwikkelingen als die van internet, mobiele telefoons en Facebook. In Libië dan ook nog met hulp van de NATO.

Maar hoe je het ook bekijkt de Arabische wereld is er tot nu toe niet in geslaagd om zich te moderniseren waaronder dus ook niet democratiseren met als gevolg dat het geen rol speelt op het wereldtoneel.  Behalve met olie en dan hebben we het vooral over het Saudische schiereiland en uiteraard met internationale terreur. Voor de rest is het Arabische volk er een van verliezers.

De ergste verliezers onder hen zijn dan de Palestijnen. Sinds ik de krant kan lezen, lees ik over terreur door en voor Palestijnen tegen Israël en de rest van de wereld. Maar wat heeft dat hen pakweg de laatste vijftig jaar opgeleverd? Niks, helemaal niks behalve dat ze nog steeds in kommervolle en ellendige omstandigheden leven. Natuurlijk, zij geven daar Israël en de rest van de wereld de schuld van maar kun je dat na 50 jaar nog volhouden?

In die tijd is er immers heel wat in de wereld gebeurt: het Communisme ingestort, China een mogendheid geworden, India en Brazilië op weg om uit de armoede te geraken en de ETA en de IRA houden het geweld en de terreur voor gezien.  Maar de Palestijnen met Hamas of Hezbollah staan nog steeds nergens. Het ziet er ook niet naar uit dat ze in de toekomst met hun politieke radicalisme, hun onvermogen om internationaal hun gelijk met compromissen te halen, hun onkunde om ook maar enige welvaart te scheppen voor hun eigen mensen, wel ergens zullen staan.

Maar laat ik niet wanhopen en er vanuit gaan dat het op een dag toch allemaal goed zal komen. Dat de bevrijde landen Libië, Tunesië en Egypte niet opnieuw geknecht zullen worden, dat Jemen en Syrië zich ook zullen bevrijden en dat de rest van de Arabische wereld, de Palestijnen incluis ook het licht zal zien.