Posts tonen met het label jezus. Alle posts tonen
Posts tonen met het label jezus. Alle posts tonen

woensdag 25 december 2024

KERSTVERHAAL OPNIEUW VERTELD

"De aanbidding der koningen" in Aken is een getrouwe kopie van het originele schilderij van Jeroen Bosch (El Prado in Madrid). Zoals alle schilderijen van Bosch roept ook dit vragen op. Wat doet de halfnaakte man die vanuit de stal om de hoek naar het tafereel kijkt hier? Wie is hij? Is hij ook een koning gezien de kroon die hij draagt? Achter hem staat een groepje mannen dat weinig goeds van zin is. Zijn zij de verpersoonlijking van het kwaad met aan het hoofd de duivel, die op schilderijen van Bosch altijd op de loer ligt?


In grote tijden van verwarring en oorlog is een jonge vrouw samen met haar man op weg naar Betlehem. Op bevel van de Romeinse keizer moeten zij zich vanwege een volkstelling melden in hun geboorteplaats Betlehem. 


De Romeinen zijn de baas in hun land. Zij heersen sinds jaar en dag over het Joodse volk. Een raadselachtig volk, zo vinden de Romeinen Het beweert een bijzondere band te hebben met God, de enige ware God beweren ze. Geen wonder dat ze van onze goden verloren hebben, we hebben gewoonweg meer goden aldus de Romeinen.


De man zoekt voor zijn zwangere vrouw een fatsoenlijke plaats om de nacht door te brengen. Maar alle herbergen zijn vol. Was hij in het begin nog welgemoed en vol vertrouwen dat ze een slaapplaats en wat te eten zouden vinden, naarmate het donkerder wordt, groeit zijn onrust. Die onrust slaat om in paniek als zijn vrouw hem zegt dat ze op punt van bevallen staat.


Jozef, want zo heet de man van de jonge vrouw Maria, zoekt haastig in de velden naar een hut of wat dan ook, zodat ze enigszins beschut zijn. Aldus bevalt Maria in een stal tussen een ezel en een os. Ze noemen het kind Jezus. De pas geboren Jezus schreeuwt van geluk, zo beweert Jozef.


Hij vraagt enkele herders die verderop in het veld slapen en wakker zijn geworden van het rumoer, of zij eten en drinken bij zich hebben en wie weet, schone doeken om het kind in te wikkelen. Want de nacht is koud en nog lang. De herders springen op en lopen met Jozef naar de stal. 


Tot hun verbazing zien ze boven de stal een ongewoon heldere ster schijnen. Zij die de sterrenhemel kennen als geen ander, hebben zo’n ster nog nooit gezien. Vanwaar die wonderlijke ster boven de stal? In Betlehem hebben ze geruchten gehoord over de geboorte van een nieuwe koning, een die hen komt bevrijden van de Romeinen.


Niemand weet waar die koning geboren wordt en wie zijn vader en moeder zijn. Volgens de overlevering zal het een kind uit het huis van koning David zijn, de grootste koning die het koninkrijk Israel heeft gehad. Koning David was een volksheld die in zijn eentje de Filistijnse reus Goliat heeft gedood. 


Volgens dezelfde geruchten zal de nieuwe koning de Romeinse vazallen uit hun land verdrijven. De geruchten worden sterker als drie koningen uit het oosten in Betlehem op zoek zijn naar de pas geboren koning. Hen is gezegd dat een ster de weg zal wijzen. Dezelfde ster die de herders hebben gezien.


De drie koningen vinden de stal in het veld. Ze buigen voor het kind en zijn moeder. Elk van hen heeft een kostbaar geschenk bij zich voor de aanstaande koning. Daarmee hopen zij in vrede te kunnen leven met de nieuwe koning van de Joden.


Zo niet Herodes die in naam van de Romeinse keizer koning der Joden is. Met zijn ingebakken wantrouwen van de absolute machthebber gelooft hij de geruchten onmiddellijk. De komst van de drie koningen uit het oosten is voor hem het bewijs. Hij weet alleen niet waar het kind is. Achterdochtig, wreed en wantrouwend als hij is, besluit hij dan maar alle kinderen niet ouder dan twee jaar in en om Betlehem te laten doden.


De Joden gaan Herodes nog meer haten dan zij al doen. Hoe groter hun haat, hoe meer zij geloven en hopen dat de nieuwe koning de door God beloofde Messias is die hun land zal bevrijden en een koninkrijk van vrede en gerechtigheid zal stichten. 


Jezus ontsnapt maar net aan de dood. Maria en Jozef hebben als bij toeval gehoord van de plannen van Herodes en vluchten met Jezus naar Egypte. Enkele jaren later keert Jezus met zijn ouders terug naar zijn geboorteland, waar hij in vrede opgroeit tot hij zijn taak om het Joodse volk en alle mensen op aarde te bevrijden van het kwade op zich zal nemen.


PRETTIGE KERSTDAGEN



zondag 7 april 2019

BAUDET DE MESSIAS


De intellectuele goegemeente is zich rot geschrokken van de overwinningstoespraak van Baudet. Het is dan ook niet zo maar een toespraak, geen bekend praatje voor de vaak maar een vol met ronkende beloftes van een herrijzend Nederland, een Nederland waar we trots op mogen zijn, een Nederland met mooie steden en landschappen en een mooi verleden. Dat zijn we niet gewend. Politiek houdt zich bezig met de verrotting van ons land niet met hoe mooi het is, dat is bestemd voor de toeristen. Volgens Baudet is Nederland het beloofde land (terra promisa) dat helaas van de burgers is afgenomen door het kartel van de oude politiek. Nee, Baudet schuwt grote woorden en beloftes niet.

De overwinning van het Forum (victoria Forum) is, aldus Baudet de eerste stap naar de verlossing van het kartel, van de media en het onderwijs die Nederland afbreken, zwart maken en zijn helden verdacht. Misprijzend houdt Baudet zijn kiezers voor dat vanuit den Haag de mensen bestookt worden met zoiets vreselijks als transitie (het woord hoort inderdaad nu al thuis bij de mislukte woorden van 2019) met warmwaterpompen, gasloze huizen, electrieke auto’s, reuzen windmolens in de achtertuin en zeeën van zonnepanelen die ons miljarden euro's gaan kosten.

Baudet belooft zijn kiezers te verlossen van deze onnodige verspilling, van het economisch onbenul van Rutte en niet te vergeten de massamigratie en de Euro en de Europese Unie (Europa universalis unio). Hij belooft ze te verlossen van het doemdenken, het ondergangsdenken, de zelfkastijding en de aantasting van hun (blanke?) identiteit. Baudet belooft het paradijs dat Nederland ooit was, te herstellen.

Met het blote hoofd kun je weten dat het valse beloftes zijn. Wat hij beweert kan hij nooit of te nimmer waar maken. Maar dat zal zijn kiezers een zorg zijn. Hun verlangen naar verlossing van klimaatdrammers, de goedmensen, de migrantenknuffelaars, de kosmopolitische Teslarijders, de vleesverguizers, de anti-zwarte pieten enz. is zo groot dat ze het maar al te graag willen geloven. Baudet is hun profeet en zijn partij hun verlosser (prophetam et salavatoris). Daar zijn geen verstandige argumenten tegen bestand.

Baudet bouwt de Christelijk idee (ideam Christiana) van Jezus verrijzenis uit de dood om tot een seculiere politieke visie waarin Nederland uit de dood zal herrijzen. Met het Forum begint de Renaissance van Nederland (Macron noemt zijn campagne voor de Europese verkiezingen Renaissance). Met deze visie staat Baudet diametraal tegenover het doemdenken. Hij wil de vlees geworden leegte vullen van politieke leiders als Rutte  (
facti inanis vescendum carnes) die regeert als een technocraat en bureaucraat.

Afgezien van de onnederlandse retoriek van Baudet is de hamvraag of  een Verlosser (Salvator) als Baudet kan mee besturen in een zo gediversifieerd partijpolitiek land als Nederland? De tijd zal het leren. Met mooie woorden alleen kom je er in elk geval niet. Kiezers willen uiteindelijk resultaten zien. Zo niet dan verkeert het hosanna al snel in een kruisig hem (crucifugurant). 


Misschien dat Baudet de komende Paasdagen zich kan verdiepen in de lotgevallen van Jezus die eerst als Verlosser (Salvator) werd ingehaald in Jeruzalem en vervolgens aan het kruis genageld.  Maar dezelfde Jezus verkondigde ook dat zijn koninkrijk niet van deze wereld is. Misschien geldt dat ook wel voor het koninkrijk van Baudet?

dinsdag 4 september 2018

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 55

Gebroeders Hubert en Jan van Eijck, Het Lam Gods (middelste luik van een twintigdelig altaarstuk), olieverf op paneel, 1432, Sint Bataafs Kathedraal te Gent.
De ezel is bij de geboorte van Jezus in de stal van Betlehem en draagt Jezus en Zijn Moeder Maria op hun vlucht naar Egypte, de duif is de vlees geworden Heilige Geest, het paard een koninklijk dier en het hert de geliefde in het Geestelijk Hooglied. Allemaal goed en wel maar dieren zijn in de Bijbel ook offers om God gunstig te stemmen. "Zeg tegen de Israëlieten: Als iemand van jullie de HEER een offer uit de veestapel wil aanbieden, moet dat een rund, een schaap of een geit zijn.” (Leviticus 1:2) De Grote Bevrijder Mozes geeft zelfs orders voor het offeren van een Paaslam. “Toen riep Mozes de oudsten van Israël bij elkaar. Elke familie moet een Lam of een Bokje kiezen,’ zei hij, ‘en dat moet worden geslacht als Pesachoffer.” (Exodus 12:21)

Het is verbazingwekkend dat God gunstig gestemd kan worden door het offeren van schepselen die hij zelf geschapen heeft. Wat steekt daar achter?  Is God tegelijk schepper en vernietiger? Het lijkt er op en de naar zijn evenbeeld geschapen mensen doen niet voor Hem onder, ook die gebruiken dieren naar eigen inzicht en believen. De mens is net als God tegelijk schepper en vernietiger van leven. 

Al met al mogen we blij zijn dat het bij het offeren van dieren blijft.Voor hetzelfde geld worden er mensen geofferd. Heidense goden hebben daar geen moeite mee. Hun priesters offerden niet alleen buit gemaakte vijanden maar zelfs hun bloedeigen kinderen als dat nodig was om een of andere ramp af te wenden. Dan valt het bij de Bijbelse God nog mee al blijft het een nare gewoonte om dieren te offeren. 


Niettemin eist God eenmalig een mensenoffer, niet van de mensen zelf maar van Zijn bloedeigen Zoon. Hij stuurt hem naar de wereld van de mensen om als paaslam geofferd te worden. tJohannes de Doper ziet de Zoon aankomen. “De volgende dag zag hij Jezus naar zich toe komen, en hij zei: ‘Daar is het Lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt.” (Johannes 1:29) Een God die zijn eigen kind opoffert om het goed te maken met de mensen die er een zootje van gemaakt hebben, krankzinniger en mysterieuzer dan dit kan het katholieke geloof niet worden. 

Toch is dit mysterie voor katholieken geen enkel probleem. Elke H. Mis opnieuw wordt het gruwelijke offer van Jezus aan het kruis herdacht door in de gedaante van brood Zijn Lichaam te eten en in de gedaante van wijn Zijn Bloed te drinken. Alvorens daar aan te beginnen, bidden de gelovigen “Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis.” (Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, ontferm U over ons.) Het kruisoffer van Jezus stemt ons mensen tot nederigheid en dankbaarheid jegens God maar dat zoiets normaal is, kan geen mens volhouden.


(verschijnt elke dinsdag)

dinsdag 21 augustus 2018

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 53

De Dood van een Jonge Duif (foto 2009)

De duif is niet de geringste onder de dieren in de Bijbel. Deze Joods-Christelijke vogel blijkt een Bijbels manusje van alles te zijn. Volgens de overlevering is het Zijne Heiligheid de H.Geest die in de gedaante van een duif Maria zwanger maakt van God. In het Oud Testamentische verhaal van de ark laat Noë een duif los om te zien of het water genoeg gezakt is om aan land te gaan. (Genesis 8:8) Het eerste voorbeeld in de Westerse geschiedenis van de duif als reisduif. Het voorbeeld van Noë wordt tot op de dag van vandaag gevolgd door duivenmelkers over de hele wereld, vooral in België.

“…, onze buurman was een duivenmelker, een duivensjapper zoals ze zeggen, en alleen al dat gegeven was voldoende om de ene vendetta na de andere tegen hem op touw te zetten. Duivensjappers zijn lastige mensen, ze leggen de hele buurt hun wil op. Wij mochten onze was nooit aan de draad te drogen hangen als meneer met zijn duiven speelde. Meneer speelde alle dagen met zijn duiven, maar in de kosten voor een droogmachine heeft hij natuurlijk niet gedeeld.” (Dimitri Verhulst, Dinsdagland, schetsen van België, Uitgeverij Contact, 2004,  blz.12)


Maar de duif heeft ook een tragische kant, hij dient in het Oude Testament regelmatig als offerdier. “Hij moet ze naar de priester brengen, en deze brengt eerst de duif die als reinigingsoffer bedoeld is naar het altaar. De priester moet het dier achteraan bij de nek de kop afknijpen, maar hij mag die niet van het lichaam scheiden.” (Leviticus 5:8)


In het Aller Hoogste Liefdeslied ooit geschreven, wordt de Geliefde liefkozend Duif genoemd. “Ik sliep, maar mijn hart was wakker. Hoor! Mijn lief klopt aan! ‘Doe open, zusje, mijn vriendin, mijn Duif, mijn allermooiste. Mijn hoofd is nat van de dauw, mijn lokken vochtig van de nacht.’ (Hooglied 5:2) Je hoort wel eens dat een man zijn vrouw aanspreekt met “mijn duifje”. Dat doet eerder denken aan zo een poezieplaatje waar een jongen in korte broek naast een schoolmeisje zit dan aan een hoogstaande liefde, maar de boog kan dan ook niet altijd gespannen zijn.


De idee dat de duif de gedaante aanneemt van de H. Geest, de derde van het stel Vader en Zoon,  komt uit Lucas 3:22 als Jezus bij Johannes de Doper komt om door hem te worden gedoopt: “en daalde de Heilige Geest in de gedaante van een Duif op hem neer, en er klonk een stem uit de hemel: ‘Jij bent mijn geliefde Zoon, in jou vind ik mijn vreugde.’ (Lucas 3:22)
 

Aan de heiligheid van de duif kan niet getwijfeld worden. Bij de status van de duif past daarom een vooraanstaande plaats in de hemel, misschien wel zoals bij Lucas boven het hoofd van God of zijn Zoon Jezus. Maar hij blijft natuurlijk zo vrij als een vogel.
(verschijnt elke dinsdag)

dinsdag 14 augustus 2018

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 52



 ©petrus nelissen, Jezus sterft, acrylverf op papier.

De goddelijke zwangerschap van de Heilige Maagd Maria leidt in de godsdienstles tot een mini-theologisch debat tussen klasgenoot T. en onze godsdienstleraar pater Karmeliet Scholtens, een fervent aanhanger van de Deense filosoof Kierkegaard. Ironisch en een beetje arrogant vraagt T. hoe H. M. Maria tegelijkertijd maagd kan zijn en toch zwanger van God? Voor het eerst van mijn leven maak ik een debat mee waar gezond verstand botst met Rooms Katholieke Geloofswaarheden. Lichtelijk gespannen wacht de klas af hoe de populaire Scholtens zich hieruit gaat werken.

Voorlopig is het 1-0 voor T. want zo te horen, heeft hij gelijk. Een ongetrouwd, lief jong meisje van ongeveer achttien jaar vertelt dat ze zwanger is en de moeder van God’s Zoon zal worden. Een engel zou haar daarvan op de hoogte hebben gebracht. Van Goddelijk zaad is geen sprake. De Heilige Geest zou haar bezwangerd hebben in de gedaante van een duif. Dat is hoogst ongewoon, zo niet belachelijk. Daar trapt toch niemand in? Ze roept met haar verhaal eerder de verdenking op zich de schande van het ongehuwde moederschap te willen besparen door zich te presenteren als de toekomstige moeder van niemand minder dan God’s Zoon.

Haar verloofde Jozef maakt het al net zo bont door net te doen of er niks aan de hand is en met haar te trouwen. Welke man doet nu zoiets? Dan ben je een sufferd of smoorverliefd. Alles voor de liefde of is het dat liefde blind maakt? Met Jozef wordt het verhaal alleen nog maar vreemder.

Volgens Scholtens laat de Rooms Katholieke kerk zich niet uit over de staat van het maagdenvlies van de H.M. Maria. Zij is maagdelijk omdat ze zonder erfzonde is geboren. Het een vloeit voort uit het ander. God kan geen Zoon krijgen bij een vrouw die belast is met de erfzonde. Haar maagdelijkheid is de hoogst bereikbare onschuld. Zoiets is alleen maar weggelegd voor God. De gewone man moet het doen met de minder onschuldige vrouw.

De ironie van het verhaal is dat hij geboren wordt als mens om uiteindelijk als God's Zoon geofferd te worden aan het kruis om de erfzonde van de wereld weg te nemen, mits men zich bekeert tot de R.K. Kerk. Als Zoon van God zou je toch liever bedanken voor zo een eindbestemming? De klas is dan ook niet overtuigt, hun theologische scepsis is gewekt. T. heeft met zijn eenvoudige vraag het zaad van het ongeloof geplant. Kun je nog met goed fatsoen geloven in de leer van de R.K. Kerk of moeten we van Scholten met in zijn voetspoor Kierkegaard aanvaarden dat er zaken zijn die ons gezond verstand te boven gaan?


(verschijnt elke dinsdag)

zondag 18 december 2011

MIJN KERST EN NIEUWJAARSWENS: DE KERSTSTAL ALS BEELDMERK

Petrus, De Kerststal, acryl en potlood op papier (55 x 73 cm). 
Het Christelijke beeldmerk van de Kerststal houdt al eeuwen lang stand. Op de eerste plaats vanwege de krachtige boodschap die er vanuit gaat maar ook vanwege de voortdurende aanpassingen van dit beeldmerk aan de tijd.
 
Ook al ben je niet Christelijk dan zul je toch moeten toegeven dat de kerststal met de pas geboren Jezus als de zoon van god, zijn moeder Maria en adoptievader Jozef een beldmerk is waar geen reclamemaker of bedenker van TV formatten (wat een k-woord) tegenop kan. Het lijkt zo eenvoudig maar verzin het maar eens.

Een pas geboren kind is normaal gesproken voor iedereen een teken van een nieuw en hoopvol begin. De Christelijke idee van een pas geboren zoon van god sluit dus perfect aan bij deze algemeen menselijke ervaring. De geboorte van Jezus is een bevestiging van de kern van het Christelijk geloof dat met de geboorte van zijn zoon, god zich houdt aan zijn belofte om de mensen een nieuw begin te geven, een bevrijding uit het rijk van de duisternis. Geestelijk wel te verstaan. Later zal Jezus voor alle zekerheid nog zeggen dat zijn rijk niet van deze wereld is.

Wat is een beter moment om te benadrukken dat Jezus de brenger van het licht in de duisternis is dan zijn geboorte te doen plaatsvinden in de maand december, de maand waarin de winterse duisternis en koude onze hoop op meer warmte en licht dreigt te ontnemen? De Christelijke reclamemakers hebben daar dus goed over nagedacht. De geboorte van de zoon van god zogezegd als remedie tegen een algemeen menselijke winterse depressie.

De Christelijke reclamemakers zijn daarbij ook nog zo slim geweest om te benadrukken dat ook al is Jezus de zoon van god hij zich er niet voor schaamt in armoedige omstandigheden geboren te worden, namelijk in een stal bij een os en een ezel en vergezeld van armoedzaaiers als herders en ander nachtelijk gespuis. Jezus wordt niet geboren als zoon van rijke maar van arme ouders.

Dat hij in zulke armoedige omstandigheden wordt geboren, komt ook omdat er geen plaats meer was in de herberg voor zijn ouders. De boodschap is duidelijk. De wereld zat niet te wachten op de geboorte van Jezus als de zoon van god.

Dat dit Christelijke beeldmerk al tweeduizend jaar overeind staat, bewijst dat het een ijzersterk concept is waar elke concurrent het tegen moet afleggen. Het zou me niks verbazen als het beeldmerk daarom nog eens tweeduizend jaar overleeft. Ondertussen is het de moeite waard om in onze Europese musea te bekijken hoe het dit beeldmerk door de eeuwen heen vergaan is.

Hoe dan ook, prettige kerstdagen en een gelukkig en gezond 2012!