Posts tonen met het label angela merkel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label angela merkel. Alle posts tonen

dinsdag 14 december 2021

DE HELDEN ZIJN VERMOEID

 


Is het jullie ook al opgevallen dat het fietsrondje van Rutte tussen haard en werk sleets is geworden? Zijn vrolijke gezwaai naar de kijkbuis wekt een zekere ergernis op. Er is immers niks meer om vrolijk over te zijn. De rest van het demissionaire gezelschap drukt zich. Waar is Kaag gebleven? Verdorie we zien en horen de winnaar van de verkiezingen niet meer. Zou ze er de brui aan gegeven hebben? Geen indianen dans meer op tafel? Hoe snel kan het gaan?

Wopke doet moeite om aardig te blijven voor de camera's. Ik wil boekhouders niet beledigen want onder hen zijn vrolijke mensen maar dat is niet wat je van Wopke kunt zeggen. Weet iemand eigenlijk waar deze man voor staat behalve dat de boekhouding klopt? Zuinigheid met vlijt bouwt kastelen, zegt men maar ik zie Wopke nog geen kasteel bouwen. Komt ie eigenlijk terug in het kabinet?

Seegers van de Christen Unie is sinds hij een Ologrennetje maakte in de trein stil gevallen.Teveel fouten gemaakt om nog praatjes te hebben? Zou kunnen, ik vergeef het hem net als Ollogren maar of zij zichzelf kunnen vergeven, is maar de vraag. Zij zijn misschien wel strenger voor zichzelf dan wij kiezers. Wij weten al heel lang dat niemand onfeilbaar is, zeker in de politiek. Daar mag je blij zijn als je vier jaar ongeschonden weet door te komen.

Onze laatste held is Hugo. Ook hij is vermoeid maar blijft zuchtend en steunend het vermaledijde virus bestrijden door ons kiezers telkens opnieuw met dezelfde mantra om de oren te slaan, houdt afstand, was je handen en draag een mondkapje. Ook telkens opnieuw ondergaat hij samen met kameraad Rutte na de zoveelste persconferentie  het schaamteloze verhoor van de media. Als ik hem was dronk ik voor en na de persconferentie een flink glas whiskey. De enige remedie om overeind te blijven tegenover het Chinese virus en Hollandse winderigheid.

Zijn er nieuwe helden? Ik zie ze niet. Klaver en Ploumen doen verschrikkelijk hun best om heldhaftig hun vernedering te verbergen door samen te werken. Hand in hand lopen ze dapper door het Haagse Donkere Bomen Bos links en rechts roepend dat alles anders moet maar hoe anders weten ze ook niet. Hun houding is die van gelatenheid.

Nee, de helden zijn vermoeid of zoals Angela Merkel gewoon van het toneel verdwenen. Geen Hollandse helden meer, geen Europese helden meer (Macron telt niet meer mee en de Britten zijn ook vertrokken). Europa blijft verweesd en gelaten achter, rijp om in handen te vallen van Putin of Xi. De ontvoering van Europa is nabij en niemand die er wat aan kan doen ook klimaatmeester Frans Timmermans niet. Zelfs hij, de bestrijder van het klimaat, is sinds Glasgow uitgeteld. Wat ons rest is gelaten ons lot af te wachten. De toekomst is ons ontvallen. Het wachten is op nieuwe helden.

donderdag 19 januari 2017

WAT IS TRUMP VOOR EEN MAN?

(een politieke spotprent van petrus)

Wat voor een man komt er morgen in het Witte Huis te zitten? De eerste aanwijzingen zijn onheilspellend. Is hij een autoritaire Zaken Bully, een Ongericht Projectiel, een Warhoofd, een Onnozelaar of een Blanke Nationalist? In ieder geval een autoritair man, zoveel is zeker. Hij heeft een hekel aan iedereen die kritiek op hem heeft: journalisten, politiek anders denkenden, Democraten, de Amerikaanse geheime diensten, politie diensten en eigen mensen waaronder ook zijn ministers.

Politieke tegenstanders, ook die in eigen land, ziet hij als vijanden die hij het liefst zou opsluiten. Trump mist de fundamentele democratische houding waarbij je ten allen tijde respect betoont aan je democratische tegenstanders en beseft dat je compromissen dient te sluiten en bruggen moet slaan tussen tegengestelde belangen om de eenheid van je land en volk te behouden. 

Hij plaatst Angela Merkel en Putin op dezelfde hoogte van zijn vertrouwensschaal. Hij wil of kan het verschil niet zien tussen een politieke leider van een democratische land zoals Angela Merkel en Putin, die het product is van een autoritaire, dictatoriale politieke cultuur waar nog steeds verkiezingen gefraudeerd worden, sport doping structureel door de staat wordt gesteund, elke vorm van oppositie monddood wordt gemaakt en de vrije pers wordt uitgebannen. 

Trump heeft lak aan democratisch respect. Hij drijft zijn (politieke) tegenstanders het liefst een hoek in om deals af te dwingen met maximale winst, desnoods ten koste van medemenselijkheid. Empathie is hem onbekend zoals o.a. bleek uit de wijze waarop hij een gehandicapte journalist genadeloos openlijk belachelijk maakte.

Dat toont ook een zeker boosaardig karakter. Die boosaardigheid zag je ook in zijn behandeling van journalisten tijdens zijn campagne. Hij zette ze op een hoopje met een hekje er omheen alsof het beesten zijn. Boosaardig was ook zijn behandeling van zijn Democratische tegenstander Hillary Clinton door zijn publiek aan te moedigen om tegen haar te schreeuwen dat ze opgesloten moeten worden. 

Trump is niet alleen boosaardig maar ook arrogant. Hij beschouwt zijn zakensucces als bewijs dat hij boven normale mensen staat. Als uitzonderlijk succesvol miljonair vindt hij dat hij boven kritiek maar ook boven de wet staat. Hij is de wet, denkt hij. Dat maakt hem extra onberekenbaar, onbetrouwbaar en gevaarlijk. Per slot van rekening is hij opperbevelhebber van het grootste en machtigste leger in de wereld.


Misschien is dit allemaal overdreven en valt het straks allemaal mee en zijn de Amerikaanse democratische instellingen sterker dan Trump. Hij zal zich dus moeten aanpassen en inbinden. Zijn boosaardigheid, arrogantie en autoritaire opstelling worden dan teruggebracht tot hanteerbare proporties. Maar of dat zal gebeuren? Ik ben er niet gerust op.

woensdag 13 juli 2016

3 VROUWEN AAN DE MACHT

Van links naar rechts: Theresa May, sinds vandaag premier van het Verenigd Koninkrijk, 
Angela Merkel, de informele premier van Europa en de Chef van Duitsland 
en Hillary Clinton, de mogelijk aanstaande President van de VS.

Vandaag hebben we uitzicht op 3 vrouwen aan de macht in 3 machtige landen. Van die 3 gaat de Duitse regeringsleider Angela Merkel al een tijdje mee.  Waarschijnlijk krijgt zij vanaf vandaag al te maken met de nieuwe Engelse premier Theresa May. Als alles normaal verloopt bij de verkiezingen in de VS, met Trump weet je het immers maar nooit, zal het machtige Europese vrouwenduo in januari volgend jaar te maken krijgen met Hillary Clinton als de president van het machtigste land in de wereld tot nu toe.

Deze vrouwen bewijzen dat ze in de harde wereld van de politiek, veel harder dan menigeen beseft, hun mannetje staan. Sorry voor de beeldspraak. Ze zijn overeind gebleven in een wereld van politieke spelletjes, intriges, verkeerde keuzes, verdachtmakingen, intimiderende mannen én vrouwen, vrouwvijandige politiekers en zo kun je nog wel een tijdje doorgaan.

Hoe zijn ze overeind kunnen blijven? Dank zij of ondanks hun meisjes opvoeding? Misschien hebben deze 3 meiden in hun kinderjaren een roze slaapkamer gehad en roze kinderkleren met strikjes en balletschoenen? Misschien speelden ze het liefst met poppen? Ik bedoel maar, we weten het niet maar ze zouden wel eens met het verkeerde rolpatroon opgegroeid kunnen zijn, verkeerd volgens veel feministen.

Wat ook opvalt is dat alle 3 de vrouwen normaal getrouwd zijn. Merkel is de enige gescheiden vrouw onder de drie vrouwen maar heeft merkwaardig genoeg de achternaam gehouden van haar eerste man. Waarom zou ze dat gedaan hebben? Een romantisch eerbetoon aan haar eerste grote liefde? Het stel had geen kinderen. Haar tweede man heeft twee volwassen kinderen.

Theresa May is getrouwd maar heeft geen kinderen. Ze kan om medische redenen geen kinderen krijgen, zo lees ik in Wikipedia. Ze zou wel graag kinderen hebben gehad. “You look at families all the time and you see there is something there that you don’t have.” 

We hoeven Wikipedia niet te raadplegen om iets te weten van het gezinsleven van Hillary Clinton. Daar heeft haar man Bill Clinton als voormalig president van de VS wel voor gezorgd tezamen met een preutse meute die smulde van diens affaire met Monica. Een affaire die tot op het bot is uitgebeend door politieke tegenstanders van de Republikeinse partij in de hoop Bill Clinton ten val te brengen. 

Hillary en Bill hebben een dochter. Hillary moet over een enorme geestelijke veerkracht beschikken dat ze niet alleen haar gezinsleven op orde heeft weten te houden maar ook nog eens politiek staande is gebleven op het hoogste niveau. Bij mijn weten heeft ze de zwakheden van haar man nooit gebruikt voor haar politieke carrière en dat maakt haar ijzersterk.


Wat gaan we van deze drie vrouwen in de nabije toekomst merken? Ik heb geen idee, zoals ik dat van mannen ook niet zou hebben. Ik vind het wel leuk dat ze in vrouwvijandige landen steeds meer te maken krijgen met vrouwen en dan denk ik niet alleen aan de Arabische wereld maar ook aan China en Rusland. Met 3 zulke machtige vrouwen wordt de wereldpolitiek waarschijnlijk interessanter maar ik vrees dat ook met vrouwen aan het roer de wereld er niet direct stabieler of vreedzamer op wordt. Daarvoor is de wereldpolitiek te gecompliceerd. 

woensdag 9 september 2015

BONDSKANSELIER MERKEL: WIR SCHAFFEN ES



Waar is Duitsland onder leiding van dominees dochter en bondskanselier Angela Merkel mee bezig? Eerst houdt ze samen met minister Schäuble de Grieken maandenlang zodanig strak aan de financiële lijn, dat half vooral links Europa kreunt en steunt en bezweert dat ze bezig is Europa kapot te maken. Duitsland en zelfs haar persoonlijk wordt krenterigheid en kortzichtigheid verweten. In Griekenland wordt het Duitse Nazi verleden er zelfs weer bij gehaald om te laten zien dat het land altijd al over Europa heeft willen heersen. Duitsland wordt afgeschilderd als het rijke Herrenvolk.

Nog geen maand daarna laat Duitsland met Angela Merkel voorop zich kennen als een genereus land dat zijn poorten wagenwijd openzet voor tienduizenden vluchtelingen die toestromen uit het oorlogsgebied in het Midden en Verre Oosten. Met treinen en bussen worden de vluchtelingen die onderweg in Hongarije en Griekenland te kennen hebben gegeven naar Duitsland te willen, binnen gehaald als gaat het om een triomftocht, een triomftocht van menselijkheid. De vluchtelingen worden opgewacht op stations en opvangcentra met feestelijke ballonnen, borden met “Wilkommen” erop, knuffels en kleding.

Alsof het allemaal niet op kan, laat Merkel weten 6 miljard Euro uit te trekken voor de vluchtelingen. Drie miljard van de Federale regering en 3 miljard van de Bundesländer. De financiële lasten en de opvang van vluchtelingen worden verdeeld over heel Duitsland. Het is alsof Merkel aan de rest van Europa laat zien hoe het moet. Dat Europa de lasten van de vluchtelingencrisis onderling en in solidariteit moet delen en verdelen. Daarmee maakt ze een lang neus naar al die landen en regeringen die van een verdeling van die lasten niks willen weten.

Maar er is meer. Met deze genereuze daad maakt Merkel een eind aan het internationale geroddel over de Duitse bekrompenheid en zet ze leiders als de Franse president Francois Hollande, de Engelse premier David Cameron maar ook de Nederlandse managing Minister President Rutte weg als prutsers in de marge. Ze tilt met het Duitse voorbeeld Europa over zijn eigen schaduw heen en spreekt de historische woorden “Wir schaffen es”. Dat zal ook wel. Waarom niet. Duitsland heeft in de jaren negentig met enorme inspanningen de eigen vreedzame hereniging tussen Oost en West Duitsland financieel, economisch, politiek en sociaal georganiseerd. Een krachtmeting die zelden vertoond is in de geschiedenis.

Ondanks alle zuur en koehandel van Europese grootmachten Frankrijk (de Euro die de Duitse mark moet vervangen) en Engeland (de Engelse Ms. Thatcher die als echte kruideniersdochter haar geld terug wil van Europa) gaf Duitsland toen geen krimp. Het land besefte dat het zelf moest opdraaien voor de fouten uit zijn eigen verleden. Dat heeft het dus gedaan en nu geeft het land een les in solidariteit aan de rest van Europa, de wereld en de eigen binnenlandse rechtse oppositie.

Met deze daad van generositeit wordt het verzuurde en in zichzelf en zijn eigen rijkdom gekeerde Europa door Merkel gedwongen menselijk te blijven en over zijn grenzen heen te kijken. Het Europese gesteggel over aantallen vluchtelingen wordt nu als kleinzerig en benepen neergezet. Het extreem rechtse soms gewelddadige verzet tegen vluchtelingenopvang in eigen land wordt te schande gemaakt. De rijke Arabische wereld staat voor schut omdat ze tot nu toe niet in staat is gebleken ook maar enig blijk van menselijkheid te tonen. De linkse drammers staan voor schut omdat Duitsland het menselijk gezicht van de markteconomie en kapitalisme laat zien. De wereld ziet hoe economisch veerkrachtig Duitsland is, hoe politiek stabiel en hoe menselijk en genereus.

Voor de andere Europese landen zal er niks anders op zitten dan zich bij deze nieuwe Europese toonzetting schoorvoetend aan te sluiten. Voor hoe lang? Dat weet niemand. Macht is macht zo lang het macht is. Er zullen altijd andere kleinere en grotere machten zijn die de machtigen onderuit willen halen, kleineren of zelfs kapot maken. Maar dat hoort nu eenmaal bij politiek en dat beseft Merkel zelf, geboren en getogen in het voormalige geestelijke en economische armzalige Oost Duitsland, maar al te goed. Maar op dit moment waagt ze het Europa boven zichzelf uit te tillen met de eenvoudige oproep aan haar eigen volk “Wir schaffen es”.

dinsdag 3 februari 2015

NAPOLEON VLADIMIR PUTIN

Een digitale fotomontage van Petrus

Wat voor een krijgsheer is Putin? Niemand die het echt weet. Vertrouwelingen zal Putin niet hebben. Daarvoor is hij teveel een machtspoliticus en teveel opgevoed als spion en spionnen kunnen nu eenmaal niemand vertrouwen. Zelfs niet hun eigen vrouw of kinderen. Stalin is volgens mij compleet gestoord geworden door dit eeuwige wantrouwen.

Maar Putin is geen Stalin en ook geen Hitler. Hij is een Rus die zich omsingeld waant door de NAVO. Om zich tegen deze zogenaamde omsingeling te beschermen wil hij zich naar de trant van de negentiende en begin twintigste eeuw omringen met vazalstaten die hij kan vertrouwen. Dat is zijn doel in de Oekraïne dat hem in zijn ogen samen met het Westen verraden heeft.

Als negentiende eeuwse machtspoliticus heeft Putin namelijk helemaal niks met het idee van zelfbeschikkingsrecht van volkeren en nog minder met democratisch zelfbeschikkingsrecht. Dat is allemaal ondergeschikt aan het belang van Rusland zich te beschermen tegen gewaande vijandelijke machten die in zijn ogen nog altijd uit het Westen komen.

Het gevolg is dat hij de dramatische instorting van de Sovjet Unie wijt aan het Westen in plaats van aan het onvermogen van de Sovjet Unie zich te moderniseren langs de lijnen van een democratische staat met een open maatschappij. Hij kan en wil Rusland niet anders zien dan als een imperium dat zich met alle mogelijke middelen moet beschermen tegen de machten uit het Westen. Hij is bereid om voor dit waanidee een hoge, een heel hoge prijs te betalen als het moet ten koste van zijn eigen bevolking. Dat is namelijk ook nooit anders geweest in Rusland. De bevolking heeft er niets te zeggen en Putin wil dat graag zo houden.

Zullen economische sancties en een lage olieprijs hem van dat idee kunnen afbrengen en zijn militaire interventie in de Oekraïne doen stoppen? Ik weet het niet maar ik vrees het ergste. Een machtspoliticus stop je alleen met meer macht en die komt in de Oekraïne vooralsnog uit de loop van het geweer. Kan de dreiging van de VS om het Oekraïnse leger te bewapenen Putin op andere gedachten brengen of zal hij het wagen de oorlog verder te laten escaleren?

Een ding is zeker, een zelfverzekerd verenigd Europa is wel het minste wat kan helpen om Putin van verdere avonturen af te houden. Helaas is de onderlinge verdeeldheid in Europa nu groter dan ooit. De Europeanen, verwend als ze zijn door de afgelopen decennia van economische groei en welvaart, hebben geen oog meer voor hun verworvenheden, hun waarden en idealen maar zijn obsessief bezig met hun eigen welvaart.

Treurig genoeg hebben de Europeanen ook geen leiders meer die hen de weg kunnen wijzen in deze warboel met uitzondering dan van Angela Merkel. Ironisch genoeg een Duitse vrouw die nu de Europese boel bij elkaar moet zien te houden en ook nog eens een weg zien te vinden uit het conflict met Putin. Laten we hopen dat deze Duitse krijgsvrouw wel weet hoe Putin aan te pakken, liefst samen met Obama.




maandag 28 april 2014

EEN STEM VOOR ANGELA MERKEL

Om te laten zien wat er allemaal komt kijken bij het uitbrengen van je stem als je in het buitenland woont, heb ik alle papieren bij elkaar gelegd en op de foto gezet. Alles begint met een registratieformulier als kiezer (links boven). Dat formulier kun je van internet halen en moet je ingevuld opsturen met je handtekening en de bewijzen dat je en Nederlander bent (cc paspoort) en geregistreerd bent in België. Eenmaal geregistreerd, ben je in de Haagse kieskring ingeschreven. Die communicatie verloopt gelukkig allemaal via e-mail.
Vervolgens krijg je per post een dikke enveloppe met daarin een oranje retour enveloppe (midden onder), een enveloppe waar je stembiljet in moet (rechts boven) en een stembewijs (links onder) waarop je datum en handtekening zet en dat bij het stembiljet in de oranje enveloppe stopt. Er zit ook een instructiebrief bij over hoe je straks moet stemmen (midden boven).
Per email krijg je vervolgens je stembiljet (rechts onder) toegestuurd. Dat moet je uitprinten en invullen volgens de instructies (er zijn daarvoor zelfs oefenprocedures op internet!) en dan in de enveloppe 'stembiljet' stoppen.
Vervolgens stuur je de oranje enveloppe gefrankeerd naar Den Haag.
Ja, je moet wat over hebben voor je stemrecht. De hele procedure is uitgedacht om er zeker van te zijn dat er geen fraude gepleegd kan worden en je stemgeheim wordt gegarandeerd.

Tijdens de aanstaande Europese verkiezingen, stem ik op het Christen Democratische CDA want een stem op het CDA is uiteindelijk een stem op de Christen Democratische Angela Merkel en in haar heb ik vertrouwen dat het goed komt met Europa. Tot nu toe heeft zij bewezen dat ze met zachte hand, maar waar nodig ook met harde hand, Europa op koers weet te houden. Zij heeft tijdens deze crisis waarin allerlei volk ineens wist hoe het verder moest, het hoofd koel gehouden. Je moet er niet aan denken dat iemand anders in Europa het voor het zeggen had gehad. Dank zij haar aanpak liggen de schuldenlanden Portugal, Griekenland en Spanje economisch, financieel en politiek weer op koers. De Italiaanse brokkenpiloot Berlusconi staat nu zelfs achter de coulissen van het politieke toneel.

Dank zij Frau Merkel geniet de Euro weer het internationale vertrouwen. De Euro is zelfs weer een sterke munt, misschien wel een tikkeltje te sterk dus mogen deskundigen weer pagina's vol zeuren over een beetje meer of minder inflatie. Dank zij haar zijn er institutionele maatregelen genomen op Europees niveau om de bankensector te saneren en toekomstige crisis met geld van de banken zelf te bestrijden. Dank zij Merkel heeft Europa zijn greep op zijn financiële sector versterkt en is de begrotingsdiscipline van de Europese lidstaten steviger verankerd in de EU. 

Wie anders dan Merkel kon dit alles tot stand brengen? Toch niet President Hollande die niet eens het benul heeft waar hij met Frankrijk heen moet? Dat land sukkelt maar door terwijl de bevolking zich dank zij Marie le Pen vastklampt aan achterhaald Frans chauvinisme. Parijs dreigt een stad van het verleden te worden. De Engelse Premier David Cameron bakt er ook niet veel van. Zijn visie is die van de liberaal conservatief die de ijdele hoop heeft dat Londen ondanks de ondergang van het Engelse wereldrijk het centrum van de financiële wereld kan blijven. Zijn visie op Europa is die van een reusachtige vrijhandelszone. Een nogal beperkte visie die je ook aantreft bij VVD coryfeeën als Bolkestein en Rutte.

Met hun keuze van de Belgische oud premier Guy Verhofstadt, leider van de huidige Liberale fractie in het Europees Parlement, tot hun voorman laten de Europese Liberalen zien dat ze de weg kwijt zijn. In tegenstelling tot onze eigen liberalen Rutte en Bolkestein, die vooral een NV Europa willen, is Verhofstadt een idealist van het eerste Europese uur die gelooft in een Verenigde Europa. Kritiek op Europa beschouwt hij als eigenlijk ongepast om niet te zeggen gevaarlijk. Verhofstadt ziet Europa als een groot België, verenigd in tegenstellingen dank zij een sterk Brussel en als het nodig is de afkoop van tegenstellingen door financiële transfers. Maar goed dat Merkel niet is meegegaan met zulke ideeën.

Verwarring à la de Liberalen in Europa is wat we in de huidige huidige Nieuwe Confrontatie met Rusland kunnen missen als kiespijn. Die vraagt vastberadenheid en vooral ook goed overleg met de VS. Dat is Merkel toevertrouwd.  Ze heeft ook in deze crisis bewezen wat ze waard is. Rustig maar met vaste hand gaat ze de confrontatie met Putin aan zonder de dialoog te verbreken. Ik denk dat Obama blij is dat hij iemand als Merkel aan zijn zijde heeft.

Angela Merkel (een digitale fotobewerking van Petrus)

Je zou nog kunnen overwegen om een stem uit te brengen op de PvdA en daarmee op Martin Schulz van de Duitse SPD en sinds 2012 voorzitter van het Europese Parlement. De socialisten zijn voor een Sociaal Europa als tegenwicht tegen het Europa van de Markt van de Liberalen en de Conservatieven. Mijn vrees is echter dat de socialisten teveel op de koers zitten van een Europa met te hoge schulden en sociale uitkeringen. Europa moet dringend veranderen wil het zich in de nieuwe wereld met opkomende landen als China, Brazilië en India staande kunnen houden. Werk moet prioriteit krijgen. Dat is beste vorm van armoede bestrijding en om uitkeringen te beperken. 

De voorman van de Europese Christen Democraten is de Luxemburger Jean-Claude Juncker. Hij is geen glamour politicus maar meer een van de lange termijn, met kleine en prudente stappen naar een stevig uitgebouwd Europa. Als Christen Democraat weet hij alles van subsidiariteit, een dringend gewenste houding in een tijd dat de VerBrusseling van Europa wordt gevreesd. En een goed tegenwicht tegen de neiging van de Sociaal Democraten tot teveel regelgeving van bovenaf.


Mochten de Christen Democraten de Europese verkiezingen winnen dan krijgt Angel Merkel in de persoon van Juncker een steunpilaar die mans genoeg is om met haar van mening te verschillen maar tegelijk op dezelfde lijn zit. Een overwinning van de Europese Socialisten onder leiding van de Duitser Schulz zou betekenen dat Duitsland op iets teveel niveaus aan het Europese stuur komt te zitten en teveel Duitsland aan de top van de EU is nu ook weer niet goed voor Europa. 

In Maastricht wordt vanavond (28 april van 19:00 tot 24:00 uur) het eerste Europese lijsttrekkersdebat gehouden zoals je op bijgaande LINK kunt zien.

zondag 1 juli 2012

DE HARDE EURO VAN ANGELA "BRUNHILDE" MERKEL


Net als indertijd Helmut Kohl, die met Gotbatsjov de Duitse eenheid tot stand bracht, wordt Angela Merkel onderschat door het Nederlandse en ook traditioneel Frans georiënteerde Belgische journaille en zijn intellectuelen. De Belgen hebben dan tenminste nog 'hun' Europese President Van Rompuy. Nederland moet het met Merkel doen. Als er een harde Euro komt dan is dat aan haar te danken. Met Duitse 'gründlichkeit'  weet ze op charmante wijze vasthoudendheid te combineren met politieke soepelheid. Een gave die weinig Europese politici bezitten. 


De onlangs gehouden Eurotop heeft aangetoond dat de politieke wil om de Eurozone en de Europese Unie te behouden ongebroken is. Dat is de belangrijkste politieke boodschap die de financiële wereld heeft gekregen. Europa is bereid om via compromissen verder te bouwen aan Europa en met centrale afspraken en controle de Euro sterker te maken.

Je moet bewondering hebben voor De Duitse bereidheid om zover mee te gaan. Immers de Duitse economie is de enige Europese economie die na de val van de Euro zelfstandig verder zou kunnen. De Nederlandse economie zou dan samen met de Belgische en Luxemburgse achter de rug van de Duitse economie kunnen schuilen, zoals we voor de Euro ook al deden.

De andere Europese economieën, ook de Franse en de Engelse, zouden na verloop van tijd in de wereld nauwelijks nog meetellen. Op den duur zou dat tot verlies van politieke invloed leiden. Frankrijk wordt uit de VN Veiligheidsraad gewipt. Kun je je dat voorstellen? De Engelse economie zal verweesd raken tussen Duitslands invloed en de Amerikaanse Dollar.

Nu gaat het gevecht in de Eurozone over wat voor soort munt de Euro zal worden. Wordt de Euro een harde munt, een afspiegeling van de vroegere Duitse Mark? Of wordt de Euro een zachte munt, een soort Italiaanse lire of Franse franc?

De hardheid van de Duitse mark was te danken aan de Germaanse economische discipline van Duitsland met als belangrijkste principe dat geld eerst verdient moet worden voordat het kan worden uitgegeven. Krediet mag en moet maar dan wel met mate en gebaseerd op economisch realistische toekomstverwachtingen. 

De zachtheid van de Italiaanse Lire en de Franse frank weerspiegelt het Latijnse beginsel dat de economie ondergeschikt is aan de politiek en aangezien politici overal ter wereld vaak slappe knieën hebben (zie Wilders) wordt hun munt van elastiek. Krediet is een smeermiddel om de boel gaande te houden. Inflatie en devaluatie het daarbij horende medicijn.


Wie gaat dit gevecht winnen? Duitsland heeft in ieder geval het voordeel de economisch sterkste te zijn met de Europese Centrale Bank als troef in Frankfurt. De rest van Europa kan niet verder zonder Duitsland. Althans niet zolang zij dank zij hun economische en arbeidsdiscipline ook het geld hebben. En Nederland, wat moet die doen? Wat het altijd gedaan heeft. Zoveel mogelijk samen optreden met Duitsland. Dus zo lang Duitsland in Europa gelooft, moet Nederland er ook wel in geloven. 

vrijdag 4 november 2011

DAS NEUE EUROPA


Hebben jullie nu ook het gevoel dat sinds de Eurocrisis men in den Haag maar  wat zit te rommelen? Wat hebben ze daar nou eigenlijk nog te vertellen? Over de grote lijnen van het spel, de economie en alles wat daar bij komt kijken toch helemaal niks. Dat Rutte geen wereldleider is weten we wel sinds de mislukte pogingen van Balkende om bij de groten der aarde mee te tellen. Niemand in Nederland geloofde daar toen in. Men vond het zelfs een beetje beschamend of lachwekkend. We hebben gelukkig toch nog wel enige zelfkennis.

Maar sinds de Eurocrisis moeten we er ook aan wennen dat Rutte al evenmin een Europees leider is, ook al reist ie af en toe voor overleg naar Berlijn en Parijs. Logisch dat ie daar heen gaat, want in die twee hoofdsteden worden de hoofdlijnen van het economisch beleid in de Eurozone uitgezet. Dat is maar goed ook want ondanks al het gespeculeer blijkt de Frans Duitse as nog steeds ijzersterk te zijn. Zonder die as was de Euro en daarmee de EU al lang uit de bocht gevlogen.

Mevrouw Merkel is een Europese leider van formaat dat zal straks zo in de geschiedenisboekjes staan. Kohl was een Duitser van formaat net als Mitterand een Fransman van formaat was. Kohl verenigde de twee Duitslanden, Mitterand accepteerde dat langs de weg van de Euro. Zij beiden, notabene een Duitse christen democraat en een Franse sociaal democraat, hebben daarmee de weg gebaand voor Europese staatslieden als Merkel en Sarkozy.

Want Sarkozy is ook een Europees leider. Economisch mag hij dan niet de grootste rol spelen, militair heeft hij dat wel gedaan. Samen met Engeland heeft hij de wereld in Libië laten zien dat Frankrijk en Engeland nog wel degelijk meetellen. Slim van Sarko om Cameron er bij te halen want Engeland mag dan wel (nog) niet in de Eurozone zitten, het is met dat militaire optreden in Libië wel meer Europees geworden. Rust aan de Europese grenzen wordt voortaan gegarandeerd door Engeland en Frankrijk met op de achtergrond de VS en uiteraard instemming van Turkije.

De hele wereld ziet nu dat Europa wel degelijk werkt. Economisch worden de zaken aangepakt door Merkel en Sarkozy, militair door Sarkozy en Cameron. Natuurlijk zijn er in Nederland nog politici met hun aanhang die dit nog niet willen of kunnen zien maar dat komt nog wel. Als straks de crisis voorbij is, zullen ze het allemaal pas goed beseffen, ook Roemer en Wilders. Nederland is van wereldmacht in de zeventiende eeuw een Bundesland zonder stemrecht geworden, zoals een Nederlandse politicus het onlangs uitdrukte maar dan wel met Rotterdam als de grootste Chinese zeehaven buiten China. Nederland moet dus voortaan wel een toontje lager zingen, maar het mag wel blijven meezingen.