dinsdag 23 januari 2018

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 24

© petrus nelissen, 'Venus in bad',
acryl op papier

In de biologieles krijgen we uitleg over het mysterie jongen en meisje en wat te doen met je tempel. Héél wonderlijk allemaal maar zo hebben de Schepper en Moeder Natuur het geregeld en dus moeten we het er mee doen. Niets om over ongerust te worden. 

Het is wetenschappelijk bewezen dat paren de soort in stand houdt,  zo leren we in de biologieles. Maar hoe dat paringsconcept in de wereld is gekomen, weten we nog niet goed. Wel weten we dat we allemaal, mensen en dieren gelijk, als soort passen in een alles omvattende evolutietheorie van Darwin. De wereld zou zich geëvolueerd hebben van dode materie tot de mens met daar tussen in van alles en nog wat waar we ons over kunnen verwonderen. Ik schrijf het braaf op in mijn schrift met de schematische tekeningen van het schoolbord er bij, zodat ik het straks goed van buiten kan leren voor het proefwerk.

Onze biologieleraar legt niet uit en hij maakt er ook geen tekeningen bij hoe wij jongens aan een meisjestempel kunnen komen zodat wij verder kunnen met ons leven. Dat is heel andere koek. Daar heeft hij geen wetenschappelijke handleiding voor. Mijn schrift blijft leeg. Het zal er op neer komen dat we het zelf moeten uitzoeken. Maar waar dan te beginnen?

Misschien komt het aanwaaien? Dat gebeurt wel vaker in het leven. Als je er helemaal niet op voorbereid bent, gebeurt het zo maar ineens en dan moet je maar zien dat je er een draai aan kunt geven. Neem nu verliefdheid. Wanneer word je verliefd, en op wie en waarom? Je weet het bij God niet. Je ziet het niet eens aankomen. Zo valt je oog op een meisjestempel, zo sta je te stotteren, te blozen en weet je bij God niet waar je handen te laten. Wat kun je daar aan doen? Veel oefenen in verliefd worden? Dat gaat niet. Liefde, het blijft sukkelen.

(verschijnt elke dinsdag)

zondag 21 januari 2018

MOET IK ME SCHAMEN VOOR ONS SLAVERNIJ VERLEDEN?

petrus nelissen, "Slavenschip", acryl op papier.
(privé bezit)

Moet ik me schamen voor ons slavernij verleden? Het is in ieder geval een van de heel zwarte bladzijden in onze geschiedenis en meteen ook van de hele mensengeschiedenis. Er zijn heel veel zwarte bladzijden in de mensengeschiedenis. Teveel om op te noemen, elk land en elk volk heeft er wel een paar. De mensheid  moet zich schamen, niet alleen voor wat in eigen land is gebeurt maar ook elders, of het nu om de Goelag in Rusland gaat, de Culturele revolutie in China, de Pol Pot terreur in Cambodja, de Holocaust, de Kerstbombardementen op Vietnam, de moorden in Fort Zeelandia, de Indianen moord, de slachting in Srebrenica enz. enz. 

De mensheid leeft in schaamte waarvan de slavenhandel er een is. Maar wie was nu precies verantwoordelijk voor de schaamte? De slavenhandel was in handen van de VOC en dat was een private onderneming met de eerste aandeelhouders in de wereld. De VOC was daarmee de eerste multinationale onderneming. De aandeelhouders van de VOC zijn dus de eerst verantwoordelijken en strict genomen niet de toenmalige Republiek van de Zeven Verenigde Gewesten.

Maar de VOC handelde wel onder vlag van de Republiek en is daarmee mede verantwoordelijk geweest voor de slavenhandel, d.w.z. de toenmalige leden van de Staten Generaal, de regering van de Republiek. Daar hoorde mijn provincie Noord-Brabant niet bij, dat was een van de Generaliteitslanden.

“In tegenstelling tot de zeven gewesten (eigenlijk acht, maar Drenthe had geen stem in de Staten generaal)-Groningen, Friesland, Overijssel, Gelderland, Utrecht, Holland en Zeeland -hadden zij geen stem in het landsbestuur. Het waren voornamelijk rooms-katholieke gebieden die in een later stadium van de Tachtigjarige Oorlog op de koning van Spanje veroverd waren…Ze fungeerden in veel gevallen als bufferzone tussen de Republiek en de Spaanse respectievelijk Oostenrijkse Nederlanden. In economisch opzicht werden ze als wingewesten uitgebuit met zware belastingen en heffingen.” (Wikipedia: Generaliteitslanden)

Niet dat ik mijn handen in onschuld wil wassen, maar toch, wij Brabanders waren ook slachtoffer van de Republiek. Misschien moeten we het daar in den Haag nog maar eens over hebben. Ondertussen wil ik de actievoerders  vragen daarom een beetje clementie te hebben met ons witte Brabanders. Ik bedoel, we zijn uiteindelijk toch samen slachtoffers van de Republiek?


(Met dank aan Hans Broek in de Volkskrant van 12 januari 2018: ‘Opinie- Wie zich niet schaamt voor Nederlands verleden kent de slavenkastelen in Ghana niet.’)

vrijdag 19 januari 2018

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 22

De plechtige installatie van de Universiteit van Gent door de prins van Oranje 
in de troonzaal van het stadhuis op 9 oktober 1817.

Dat men in België toe is aan een zekere herwaardering van Koning Willem I en het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden kun je opmaken uit het feit dat de stad Gent in 2015/2016 feestelijkheden organiseerde ter herdenking van Willem I: “de koning die nog in geen 15 jaar zijn lievelingsstad Gent als geen ander een nieuwe impuls gaf. (1815-1830)." 


"Hij stichtte in Gent de universiteit (de eerste volledig Nederlandstalige Universiteit), hij liet het kanaal van Gent-Terneuzen aanleggen, waardoor een oude Gentse droom in vervulling ging: een rechtstreekse uitweg naar de zee, hij opende de markten van Nederlands-Indië voor de Gentse katoennijverheid (ongeveer 50.000 banen), hij steunde de textielnijverheid en subsidieerde de oprichting van een belangrijk metaalconstructiebedrijf, hij werd met de opening van kosteloze armenscholen tevens de stichter van het Gents openbaar onderwijs, hij voerde gasverlichting in en plaatste honderden lantaarns... en toch is er geen plein, geen straat, geen laan naar hem genoemd.” (zie de website: Willem, bedankt! Comité 1815-2015)



De lezer zal zich mogelijk verbaasd afvragen waarom de Vlamingen dan toch mee in opstand kwamen tegen Koning Willem I die eindigde met de stichting van het koninkrijk België. Een van de oorzaken tot de opstand zou “de taaldwang” geweest zijn waarmee bedoeld wordt dat Koning Willem I het Nederlands als voertaal voor het hele koninkrijk wilde invoeren.

“De taaldwang, het Nederlands als voertaal, zorgde voor weerstand in het Zuiden (het tegenwoordige België), waar in Wallonië, de kerkelijke leiders, de adel en de bourgeoisie in Vlaanderen Frans sprak….Om de verfransing, die door het Franse regime versneld was, tegen te gaan, werd het Nederlands met het Koninklijk Besluit van 1 oktober 1814 ook in het Zuiden de officiële taal. Voor de Fransgezinden was het een minderwaardige taal, terwijl het voor het dialectsprekende volk zogenaamd een vreemde taal was. In de eerste jaren daarna zou de versterking van de Nederlandse taal zonder dwang plaatsvinden, maar op 15 september 1819 werd het taalbesluit uitgevaardigd dat bepaalde dat na een overgangsperiode van drie jaar het Nederlands de enige taal voor bestuur en rechtspraak zou worden in al de door voornamelijk Nederlandstaligen bewoonde provincies Limburg, Antwerpen en Oost- en West-Vlaanderen. In 1822 werden hier de arrondissementen Brussel en Leuven aan toegevoegd. Dit was tegen de zin van de rijke, voornamelijk Franstalige, burgerij.” (Wikipedia, Belgische revolutie)


Dat de Walen met Frans als moedertaal zich verzetten tegen de invoering van het Nederlands als voertaal valt te begrijpen net als het verzet van de adel. Adel is nu eenmaal van oudsher Frans georiënteerd en dan niet alleen taalkundig. De Franse taal wordt zelfs gezien als behorende tot een hogere cultuur. In de Nederlandse litteratuur wordt dit aloude gedachtengoed met humor geridiculiseerd door het optreden van Markies de Cantecler, verbeeld door een arrogante haan in de verhalen van Heer Bommel en Tom Poes van Maarten Toonder. Maar waarom de Vlaamse bourgeoisie? Waren zij dan niet langer begaan met de taal van hun voorouders en die van het Vlaamse volk?

(verschijnt elke vrijdag)

donderdag 18 januari 2018

FOTOBLOG: HOOG WATER AAN DE MAASOEVERS VAN OSS 2

Maasoever bij Oijen en Megen, tegenover Maasbommel, 7 januari 2018


Maasoever bij het veer van Megen naar Maasbommel, 7 januari 2018 


Ganzen in de uiterwaarden bij Megen, 7 januari 2018


Maasoever bij het veer van Megen, 7 januari 2018


De uiterwaarden van de Maas tussen Megen en Haren, 8 januari 2018


Twee ooievaars in de uiterwaarden bij Dieden, 8 januari 2018


De uiterwaarden van de Maas bij Dieden, 8 januari 2018


Overstroming van de Maas tussen Demen en Ravenstein, 8 januari 2018


Overstroming van de Maas bij de jachthaven van Ravenstein met op de achtergrond de
Maasbrug van de A58, 8 januari 2018



De oever van de Maas met zicht op de spoorbrug bij Ravenstein, 8 januari 2018


woensdag 17 januari 2018

FOTOBLOG: HOOGWATER AAN MAASOEVERS VAN OSS 1

De Maas bij de stuw van Lith, 7 januari 2018


Het veer over de Maas bij Lith, 7 December 2018


De Maas bij Lith, 7 januari 2018


De uiterwaarden bij Lith, 7 januari 2018


De uiterwaarden bij Lith, 7 januari 2018


Het veer bij Oijen, 7 januari 2018


De Maasoever bij Oijen, 7 januari 2018


De Maasoever bij Oijen met aan de overkant Alphen, 7 januari 2018

dinsdag 16 januari 2018

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 23


De Meisjestempel en de Appel                                                     ©petrus nelissen

Tijdens de katholieke godsdienstles wordt een heel nieuwe dimensie toegevoegd aan mijn jongens lichaam. Ik krijg te horen dat ik een kind van Onze Lieve Heer ben. Mijn jongens lichaam is een tempel voor Hem, maar dan moet ik het wel zuiver houden, wat dat ook moge betekenen. Tijdens de wekelijkse openingsceremonie bij de katholieke verkenners beloof ik“rein te zijn in gedachten, woord en daad”. Ik ben er gerust op dat dit wel goed zit, ook al weet ik niet waar het op slaat. Ik hoor er verder ook nooit wat over.

Meisjes doen net als jongens de eerste communie in de eerste klas en de plechtige communie in de zesde klas. Zij zijn net als jongens kinderen van Onze Lieve Heer en hun lichamen een tempel waar ze Onze Lieve Heer kunnen ontvangen. Dat een meisjes tempel heel anders is dan een jongens tempel, is te zien. Ze hebben borsten, ze dragen rokken, hebben lang haar, bewegen anders en zijn niet zo sterk.


Maar hoe precies anders, is een mysterie voor mij en mijn klasgenoten totdat ik zwart-wit naaktfoto’s van vrouwen zie in een blaadje dat ik als bij wonder en geheel toevallig uit een prullenbak vis bij de ingang van de Amsterdamse Schouwburg. We zijn op schoolreis naar het toneelstuk “Gijsbrecht van Amstel” van de grote Nederlandse dichter Vondel. Het geheime blaadje gaat achter de brede theaterstoelen gretig van hand tot hand. Sommigen hebben moeite om het door te geven, zo geboeid zijn ze door het mysterie vrouw. Ze komen er niet op uitgekeken. Het drama voor ons op toneel over de ondergang van Amsterdam verliest het van de aanschouwing van de meisjestempel in al zijn glorie.

(verschijnt elke dinsdag)