Windparken op de Noordzee vormen een bedreiging voor de jan-van-gent, de grootste vogel van de Noordzee met een vleugelwijdte van 2 meter. Volgens schattingen vliegen straks per jaar 4400 jan-van-genten tegen windturbines te pletter in ons deel van de Noordzee.
Windmolens zijn gehaktmolens en niet alleen voor jan-van-genten. Ook over de grote mantelmeeuw, de zilvermeeuw en de drieteenmeeuw maakt men zich bij de vogelbescherming zorgen. Met zoveel slachtoffers wordt het heel moeilijk om de populatie op peil te houden. Het zijn lang levende vogels die zich niet snel voortplanten.
Voor elke windturbine op zee wordt een bunker beton in zee gestort. Hoe hoger de windturbine hoe groter de bunker. Tegelijkertijd worden in Brussel regels uitgevaardigd die sleepnetten over de grond verbieden waardoor de Nederlandse garnalenvisserij straks zal ophouden te bestaan. Sleepnetten niet vanwege de natuur, windmolens dan weer wel.
Verbazend is dat geen enkel van de grote milieuclubs zoals Greenpeace en Milieudefensie zich uitlaten over de aantasting van het zeemilieu door de bouw van windmolens.
Wel verzetten zij zich tegen de bouw van kerncentrales op land die de bouw van windturbine parken op zee overbodig zouden maken. Kerncentrales nemen veel minder ruimte in leveren permanente stroom. Wat niet gezegd kan worden van windturbines.
Windturbine parken zijn ruimte vreters,vernietigen de zeebodem, vermoorden vogels, zijn een last voor de omgeving en leveren niet permanent stroom waardoor toch altijd een back up nodig blijft in de vorm van een elektriciteitscentrale of een batterij die nog ontwikkeld moet worden.
Windmolens zijn milieu onvriendelijk en inefficiënte stroomleveranciers.
