Posts tonen met het label kabinet rutte. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kabinet rutte. Alle posts tonen

donderdag 14 november 2013

INDIVIDUALISERING

RUTTE EN SAMSOM DOEN ACROBATISCHE COALITIEOEFENINGEN
(een digitale fotomontage van Petrus)


Mijn vorige blog eindigde met de vraag waar de Nederlandse politiek heen gaat? Naar meer solidarisering of naar meer individualisering? Tot nu toe is dat niet duidelijk. Grofweg kun je zeggen dat VVD en D66 als liberale partijen op zowel economisch als ethisch vlak voor verder gaande individualisering zijn en dat links met PvdA, SP en GL op economisch vlak voor de voortzetting of uitbreiding van de solidarisering zijn maar op ethisch vlak liberaal zijn, dus kiezen voor verdergaande individualisering (individuele verantwoordelijkheid).

Ethisch kunnen PvdA en VVD zich dus wel vinden. Economisch daarentegen zijn ze elkaar tegenpolen. Niks nieuws natuurlijk maar wel verwarrend als er geen duidelijke koers is van zo'n coalitie van tegengestelde maatschappelijk-economische opvattingen Zo wilde de PvdA de zorgpremie gebruiken om te nivelleren. Wonderlijk genoeg was VVD leidsman Rutte daarmee akkoord gegaan. Wonderlijk omdat nivelleren nu eenmaal niks is voor liberalen. De VVD kwam daar dan ook tegen in opstand zodat het hele plan alsnog moest worden afgeblazen.

Het compromis met de PvdA was toen om via het belastingstelsel te nivelleren. In hoeverre dat intussen ook gebeurt, is voor een gewone burger niet te achterhalen zeker niet nu ook D66, de Christen Unie en de SGP een begrotingsakkoord hebben met het kabinet Rutte. Volgens mij weten zelfs Binnenhofwatchers niet meer hoe het zit. Kranten publiceren overzichten maar veel wijzer word je er niet van. Geen wonder dat de burger het vertrouwen in de politiek kwijt raakt.

Nu zag ik gisteren op TV en las ik in de kranten dat de zorgverzekering volgend jaar meer op maat kan worden geleverd waardoor de zorgpremie voor de een lager wordt en voor de ander hoger. Ben je jong en gezond kun je volstaan met een romp-zorgverzekering, zeg maar het minimale, eventueel te combineren met een maximaal eigen risisco. Dat betekent een veel lagere zorgpremie. Ben je daarentegen ouder en nogal eens ziek of heb je veel zorg nodig dan moet je een maximale zorgverzekering met een minimaal eigen risico afsluiten en dus betaal je een hogere premie. Blijkbaar gaan we in de zorgverzekering de kant op van verder gaande individualisering of wat je ook kunt zeggen de-solidarisering of misschien zelfs wel Amerikanisering.

Staatssecretaris Klijnsma stuurt intussen aan op een verdergaande aanscherping van de wetgeving voor sociale uitkeringen. Je zou ook kunnen zeggen verder gaande responsabilisering wat tevens ook weer wijst op individualisering. Je moet als het ware meer verantwoordelijkheid nemen voor je uitkering door vrijwilligers werk te gaan doen (verplicht), beter je best te doen een baan te vinden enz. Uitkeringen zijn dus geen vanzelfsprekend recht meer. Je wordt er persoonlijk op aan gesproken.

Geen wonder dat de SP volgens de kranten spreekt van een ramp. Daar twijfel ik aan. Ik heb ondertussen geleerd dat vrijblijvende financiële hulp organisaties en personen nog afhankelijker van de hulpgever maakt in plaats van zelfstandiger. Dat geldt natuurlijk niet voor elke organisatie en voor elk individu maar over het algemeen leidt hulp zonder verplichtingen niet tot meer actie en creativiteit.

Al met al lijkt het er toch op dat ondanks de grote woorden van de PvdA er meer en meer geïndividualiseerd wordt. Dit kabinet is bezig een einde te maken aan de vanzelfsprekende verzorgingsstaat. In de AOW is de solidariteit nog overeind gebleven maar je kunt je afvragen hoe lang nog? In de ziekenzorg gaat de individualisering verder. De vraag is tot hoe ver? Sociale uitkeringen worden minder vanzelfsprekend, er wordt om individuele inpanningen gevraagd. Ook hier kun je je afvragen tot hoever?

Het zou niet gek zijn als de PvdA en de VVD nu eens in grote lijnen uit de doeken deden tot hoever ze willen gaan met de individualisering of de-solidarisering zodat de burger ook weet wat hem te wachten staat. En ja om die grote lijnen vast te stellen heb je een visie nodig op mens, maatschappij en staat. Dus Rutte en Samsom laat je geestelijke broek eens zakken en vertel ons je visie.  

donderdag 10 oktober 2013

HAAGSE KOEHANDEL

Een digitaal fantasieke van Petrus


Vandaag de dag zijn we getuige van de grootste openlijke politieke koehandel in de Nederlandse politieke geschiedenis ooit, met dank aan Rutte en Samsom. Zij zouden met zijn tweeën na de verkiezingen vorig jaar wel eens even het varkentje van de kabinetsformatie wassen. Geen weken of zelfs maanden lang gezeur in achteraf kamertjes, geen oeverloze formatiegesprekken onderbroken door alweer een gang naar de koningin. Je zag het aan hun triomfantelijke lach toen ze hun kabinet presenteerden. Zij zouden als de nieuwe generatie de oude wel eens even een lesje leren in kordaatheid, pragmatisme, redelijkheid, efficiency en snelheid.

Wisten zij veel dat de prijs alsnog later betaald zou moeten worden, als het op stemmen en goedkeuring in Tweede en Eerste Kamer aankomt. Of hadden ze het toch wel kunnen weten als ze echt verstand hadden gehad van politiek? Nu zijn ze alsnog genoodzaakt tot oeverloos overleg en gezeur in vergaderzalen, over en weer gepraat voor en achter de TV camera's, off the record en on the record met een hele rits partijen.Overleg zonder kop of staart, als het gestelde doel van zes miljard bezuinigen maar gehaald wordt. Onze twee jonge politieke ondernemers hebben van wat vroeger politiek overleg heette, een koehandel met afval race gemaakt.

Toen de twee durfallen hun kabinet trots presenteerden, hadden ze het ook nog over bruggen bouwen. Zinloos woordgebruik want het sloeg nergens op. Voor bruggen bouwen heb je een ontwerp nodig, kennis van en ervaring met het bouwen en van de oevers die je wilt verbinden. Een brug leg je ook niet zo maar ergens in the middle of nowhere. Bij een brug hoort een plan, een doel dat verder ligt dan de brug zelf: economische groei, sociaal leven uitbreiden, recreatie enz. Bij dit kabinet is van dit alles geen sprake.

Het zijn ingenieurs zonder visie en ook nog eens bang zich te branden aan een ideaal. Van Rutte kan ik dat begrijpen met zijn achtergrond. Voor Samsom vind ik het een schande of wacht even,  hij heeft het samen met zijn partijvoorzitter steeds over nivelleren. Samsom werkt met zijn partij blijkbaar aan een nivelleringsbrug. Ik zou hem willen vragen wat er te nivelleren valt bij bijna een miljoen werklozen? Is het niet belangrijker om ervoor te zorgen dat de werklozen een brug naar werk krijgen of heeft de Partij van de Arbeid ook al geen visie meer op Arbeid? Dat zou nog wel eens een heel goed kunnen. Er is in die partij meer visie op eerlijk delen dan op eerlijk werken. Je zou dat de ontaarding van de PvdA kunnen noemen.

De politiek degraderen tot koehandel is vernietigend voor de Nederlandse politiek cultuur. Natuurlijk weten burgers wel dat bij politiek koehandel komt kijken. Burgers mogen dan niet allemaal even hoog opgeleid zijn, ze hebben wel allemaal verstand van mensen en de nodige zelfkennis. Je hoeft burgers dus niks wijs te maken. Maar door de koehandel tot enig en uniek beginsel te verheffen zoals Rutte en Samsom hebben gedaan, betekent de doodssteek aan elke politiek ideaal, aan elke visie en aan elke zingeving.

Een samenleving zonder zingeving is een dolende samenleving waar wantrouwen snel is gezaaid en cynisme de enig overgebleven levenshouding. Dat cynisme en wantrouwen wordt nog eens versterkt door zinloos gezwets over participerende samenleving. Nergens doen Rutte en Samsom ook maar enige moeite om uit te leggen wat ze met een participerende samenleving bedoelen. Dat moeten de burgers maar zelf uitzoeken. Dat zullen ze ook wel doen want er zit niks anders op maar ze weten ook dat voor onze twee koehandelaren de participatiesamenleving een schaamlap is voor bezuinigingen waar kop noch staart aan zit. 

zondag 8 september 2013

ALEXANDER PECHTOLD



Alexander Pechtold is een ijdeltuit maar dan van het studentikoze soort. Hij is namelijk best bereid zichzelf af en toe ook als een grap te zien. Niet in de politiek, daarin is hij serieus, bloeserieus en zoals het een goed student betaamt zeer spitsvondig. Natuurlijk wil hij graag ministger worden. Misschien heeft hij zelfs wel ooit gedroomd van een kabinet Pechtold I. De mens is niets vreemd en dus ook Pechtold niet.

Heeft hij nu wel of niet averij opgelopen in de zomerflirt tussen hem en VVD fractieleider 2e Kamer Halbe Zijlstra? De enigen die deze vraag definitief en sluitend kunnen beantwoorden zijn de kiezers. Ondertussen kunnen we alleen maar speculeren over zijn lot en toekomst. Ik zie die somber in. Zijn tijd raakt op. Eeuwige studenten zijn niet meer van deze tijd en dat weet Pechtold ook donders goed.

Van de zomerflirt hou ik niet veel meer over dan dat de VVD wel eens wilde spelen met Pechtold om te kijken hoever ze konden gaan met hem. Te ver dus. Pechtold heeft zichzelf te serieus genomen en is daardoor in de val van de VVD gelopen. Hij heeft zich laten verleiden door de gedachte dat hij in overleg met de VVD het land zou kunnen dienen, indien nodig als toegevoegd minister. Hij had beter moeten weten. Rutte c.s. zijn niet van plan de macht met nog meer te delen. Als dat wel het geval was geweest, hadden ze dat immers veel eerder laten weten.

Heeft dit kabinet enige schade geleden door deze zomeraffaire? Ook hier kunnen we niet anders doen dan speculeren maar ik vrees dat het ja is. Rutte en Samsom weten niet goed meer hoe ze het landsbestuur nog moeten aanpakken. Het is een onoverzichtelijk ratjetoe aan gedoe waardoor Nederlanders niet meer weten hoe de vork in de steel zit. Het zou wel eens eerder mis kunnen gaan met het kabinet dat Samsom en Rutte denken. Is dat erg? Ik denk het niet: nieuwe ronde, nieuwe kansen.

zondag 27 november 2011

IS HET CDA NOG TE REDDEN?

 
Is het CDA nog te redden? Een kwestie die de politieke vijanden van het CDA waarschijnlijk geen moer kan schelen. Dat snap ik maar het is niet verstandig. De Christen Democraten hebben samen met de Liberalen en de Sociaal Democraten Nederland gemaakt tot wat het nu is; het rijkste land van Europa met kansen voor bijna iedereen, een rechtstaat die naar behoren functioneert, sociale voorzieningen waardoor niemand van honger of ziekte omkomt en een grote mate van sociale gelijkheid. Kortom een land waar miljarden mensen op de wereld van dromen.

Die drie klassieke politieke stromingen worden bedreigd door de opkomst van nieuwe populistisch georiënteerde partijen ter linker en rechter zijde. Het meest bedreigd van die drie worden de Christen Democraten. Zij dreigen straks nog maar tien zetels in de Tweede Kamer over te houden. Daarvoor is niet een verklaring maar zoals gewoonlijke vele zoals de groeiende ontkerkelijking, de splijtzwam van het gedoogkabinet, de spanning tussen moraliteit, ethiek en praktische politiek, het gebrek aan leiderschap en zo zullen er nog wel meer oorzaken te bedenken zijn.

Om de politieke tsunami die het CDA bedreigt het hoofd te bieden, heeft de partij een commissie opgericht die de CDA beginselen gaat herijken en hertalen. Geen veelbelovend jargon voor een politieke partij. De kiezers vragen niet om een bijbels verhaal om hun leven zin te geven maar een politiek programma dat antwoorden geeft op hun politieke vragen. Een politieke partij geeft politieke antwoorden en geen bijbelse verhalen die de veronderstelde leegte van het moderne bestaan moeten vullen of iets dergelijks.

Kan zulks met de beginselen van het CDA? Ik dacht het wel, ook in deze tijd. Het CDA weet vanuit het besef dat de wereld altijd onvolmaakt zal zijn, de mens tot het kwade geneigd is dat een gemeenschap bijeen gehouden moet worden op basis van straf en beloning. Sociale voorzieningen zijn vanuit het oogpunt van naastenliefde een noodzaak maar men moet tegelijkertijd beseffen dat mensen ook graag de boel belazeren als ze er zelf van beter kunnen worden. Mensen kunnen altruïstisch maar ook egoïstisch zijn.

Belastingen heffen voor het algemeen nut en welzijn is prima maar teveel aan belasting ondermijnt de individuele inspanning en kan de vrijheid teveel inperken. Het CDA weet als geen andere partij dat ondanks alles individu en gemeenschap onverbrekelijk met elkaar verbonden zijn. De balans tussen die beide is altijd precair en moeilijk te bewaren. Absolute individuele vrijheid zal de gemeenschap ondermijnen, afgedwongen collectivisme maakt uiteindelijk de gemeenschap kapot. Daarmee zit het CDA tussen liberalisme en socialisme in, twee wegen die de afgelopen eeuwen op verschillende momenten zijn bewandeld en die beide veel onheil hebben gebracht.

Op dit moment slaat de slinger van het liberalisme veel te ver uit, vooral op het terrein van de organisatie van de economie. De overheden verkleinen om meer verantwoordelijkheid aan het individu te geven zoals dit kabinet wil is een mooi doel maar mag geen programma worden om het individu aan zijn lot over te laten. Dat nu dreigt uit naam van het liberalisme meer en meer te gebeuren.

Het CDA is de politieke partij die daar niet alleen maar bezorgd over moet zijn maar ook actie dient te nemen. Zij moet met ideeën en initiatieven komen om de balans tussen markt en algemeen nut, individuele vrijheid en gemeenschap te herstellen. Misschien dat die commissie daar eens zijn gedachten kan laten gaan. Met de nieuwe antwoorden op zak kan het CDA zich bezinnen op de vraag of nog langer in dit kabinet blijven verantwoord is.