Posts tonen met het label individualisering. Alle posts tonen
Posts tonen met het label individualisering. Alle posts tonen

donderdag 21 september 2023

3. VOER VOOR POLITICOLOGEN. DE CENTRAAL GELEIDE SAMENLEVING

 

 

Bij de val van Rutte 4 betreden drie vrouwen de politieke arena in de strijd om de macht. Vlnr: Mona Keijzer, Caroline van der Plas en Dilan Yeselgöz. Hun lot is in handen van de kiezer. (Dank aan Ferdinan Bol, Drie regentessen van het leprozenhuis in Amsterdam, 1668, Rijksmuseum)

Onder invloed van Samsom, een voormalige Greenpeace medewerker, verkwanselde de PvdA zijn traditionele agenda voor solidariteit met de werkende mens voor milieu en klimaat. 

Het woord solidariteit bleef in PvdA kringen hangen als een nagalm uit het verleden totdat het door de nieuwe generatie afgestudeerde sociaal democraten werd vervangen door de technisch, bestuurlijke term herverdeling.

Dat krijg je als je een Centraal Planbureau instelt. De mensen van vlees en bloed verdwijnen achter de cijfers. Mensen worden plannen. Het contact met het echte leven gaat verloren.

Daarom kan de huidige generatie PvdA’ers herverdelen, privatiseren en individualiseren. Hun nieuwe thema’s passen meer bij hun academisch kosmopolitisme dan bij de mensen ten lande: vluchtelingen, digitalisering, minderheden, racisme, discriminatie, de stikstofdeadline en klimaaturgentie.

Zo wordt Nederland gesteund door de wetenschap overgenomen door technocraten. De Nederlandse liefde voor planning van bovenaf (zie CPB en Plan Bureau voor Leefomgeving), een liefde die van oudsher diep zit in de PvdA,  leidt tot deadlines voor stikstof, warmtepompen en nog meer van die onzalige ongein. Een normaal mens beseft dat dit maatschappelijk en politiek moet vastlopen.

Symbolische acties vanuit de Randstad tegen de Nederlandse folklore -het mag ook cultuur heten -  van Sinterklaas en zwarte piet, Paasvuren en Oudejaarsgewoonten ontredderden opnieuw de achterban. Niemand van de PvdA die het opneemt voor de folklore, niet een klein woordje van uitleg.

Nu willen de technocraten van PvdA samen met Groen Links op basis van technocratische eisen rond klimaat en milieu Nederland totaal vertimmeren. God zij dank hebben ze een politiek leider die net als zij gelooft in centraal geplande samenleving.  Zijn naam is Timmermans, een goddelijke verwijzing naar vertimmeren.

In zijn Abel Herzberglezing verkondigt Frans Timmermans dat herstel van de vertrouwensrelatie tussen burger en overheid voor hem essentieel is. Om te laten zien dat het hem menens is, haalt hij het zwarte piet verhaal uit de oude doos. Hij heeft niet eens door dat de wijze waarop de PvdA met dat thema is omgegaan, voor veel PvdA kiezers een reden was om zijn partij voor gezien te houden.

Nee, ook Timmermans beseft niet dat hij op de verkeerde golflengte zit als het om zijn voormalige partij gaat. Integendeel, hij is de vlees geworden bestuurder die de taal spreekt van beleidsnota’s en vergaderstukken gelardeerd met academisch beschouwingen.  Zijn handen jeuken om vanuit den Haag Nederland centraal te gaan vertimmeren.

“In tijden van grote veranderingen, met veel uitdagingen en zelfs bedreigingen, is het belangrijk dat politici de moed en de integriteit opbrengen om mensen te vertellen wat ze moeten horen, ook al is het niet wat ze willen horen of liever niet mee geconfronteerd willen worden.”

Ik ben benieuwd wat de kiezers straks vinden van deze wel erg zelfbewuste Timmermans. Misschien wordt het wel de wraak van Zwarte Piet?

donderdag 14 november 2013

INDIVIDUALISERING

RUTTE EN SAMSOM DOEN ACROBATISCHE COALITIEOEFENINGEN
(een digitale fotomontage van Petrus)


Mijn vorige blog eindigde met de vraag waar de Nederlandse politiek heen gaat? Naar meer solidarisering of naar meer individualisering? Tot nu toe is dat niet duidelijk. Grofweg kun je zeggen dat VVD en D66 als liberale partijen op zowel economisch als ethisch vlak voor verder gaande individualisering zijn en dat links met PvdA, SP en GL op economisch vlak voor de voortzetting of uitbreiding van de solidarisering zijn maar op ethisch vlak liberaal zijn, dus kiezen voor verdergaande individualisering (individuele verantwoordelijkheid).

Ethisch kunnen PvdA en VVD zich dus wel vinden. Economisch daarentegen zijn ze elkaar tegenpolen. Niks nieuws natuurlijk maar wel verwarrend als er geen duidelijke koers is van zo'n coalitie van tegengestelde maatschappelijk-economische opvattingen Zo wilde de PvdA de zorgpremie gebruiken om te nivelleren. Wonderlijk genoeg was VVD leidsman Rutte daarmee akkoord gegaan. Wonderlijk omdat nivelleren nu eenmaal niks is voor liberalen. De VVD kwam daar dan ook tegen in opstand zodat het hele plan alsnog moest worden afgeblazen.

Het compromis met de PvdA was toen om via het belastingstelsel te nivelleren. In hoeverre dat intussen ook gebeurt, is voor een gewone burger niet te achterhalen zeker niet nu ook D66, de Christen Unie en de SGP een begrotingsakkoord hebben met het kabinet Rutte. Volgens mij weten zelfs Binnenhofwatchers niet meer hoe het zit. Kranten publiceren overzichten maar veel wijzer word je er niet van. Geen wonder dat de burger het vertrouwen in de politiek kwijt raakt.

Nu zag ik gisteren op TV en las ik in de kranten dat de zorgverzekering volgend jaar meer op maat kan worden geleverd waardoor de zorgpremie voor de een lager wordt en voor de ander hoger. Ben je jong en gezond kun je volstaan met een romp-zorgverzekering, zeg maar het minimale, eventueel te combineren met een maximaal eigen risisco. Dat betekent een veel lagere zorgpremie. Ben je daarentegen ouder en nogal eens ziek of heb je veel zorg nodig dan moet je een maximale zorgverzekering met een minimaal eigen risico afsluiten en dus betaal je een hogere premie. Blijkbaar gaan we in de zorgverzekering de kant op van verder gaande individualisering of wat je ook kunt zeggen de-solidarisering of misschien zelfs wel Amerikanisering.

Staatssecretaris Klijnsma stuurt intussen aan op een verdergaande aanscherping van de wetgeving voor sociale uitkeringen. Je zou ook kunnen zeggen verder gaande responsabilisering wat tevens ook weer wijst op individualisering. Je moet als het ware meer verantwoordelijkheid nemen voor je uitkering door vrijwilligers werk te gaan doen (verplicht), beter je best te doen een baan te vinden enz. Uitkeringen zijn dus geen vanzelfsprekend recht meer. Je wordt er persoonlijk op aan gesproken.

Geen wonder dat de SP volgens de kranten spreekt van een ramp. Daar twijfel ik aan. Ik heb ondertussen geleerd dat vrijblijvende financiële hulp organisaties en personen nog afhankelijker van de hulpgever maakt in plaats van zelfstandiger. Dat geldt natuurlijk niet voor elke organisatie en voor elk individu maar over het algemeen leidt hulp zonder verplichtingen niet tot meer actie en creativiteit.

Al met al lijkt het er toch op dat ondanks de grote woorden van de PvdA er meer en meer geïndividualiseerd wordt. Dit kabinet is bezig een einde te maken aan de vanzelfsprekende verzorgingsstaat. In de AOW is de solidariteit nog overeind gebleven maar je kunt je afvragen hoe lang nog? In de ziekenzorg gaat de individualisering verder. De vraag is tot hoe ver? Sociale uitkeringen worden minder vanzelfsprekend, er wordt om individuele inpanningen gevraagd. Ook hier kun je je afvragen tot hoever?

Het zou niet gek zijn als de PvdA en de VVD nu eens in grote lijnen uit de doeken deden tot hoever ze willen gaan met de individualisering of de-solidarisering zodat de burger ook weet wat hem te wachten staat. En ja om die grote lijnen vast te stellen heb je een visie nodig op mens, maatschappij en staat. Dus Rutte en Samsom laat je geestelijke broek eens zakken en vertel ons je visie.