Posts tonen met het label klimaatontkenners. Alle posts tonen
Posts tonen met het label klimaatontkenners. Alle posts tonen

maandag 11 maart 2019

KLIMAATKRANT TROUW 2

Digitaal gecomponeerde prent door ©petrus nelissen. Met dank aan Monthy Python's film "The Life of Brian"
Trouw probeert de toegenomen scepsis over de klimaattheorieën weg te nemen met een artikel getiteld “Zo dien je de klimaatsceptici van repliek: zeven klimaatmythes ontkracht.” Zo een titel deugt natuurlijk niet voor een krant die alle kanten van een probleem zou moeten belichten maar Trouw kiest als klimaatkrant partij voor het IPCC-VN rapport. Trouw is daarmee voorvechter van een wetenschappelijke theorie over klimaat geworden.

De 7 mythes volgens Trouw.

1. Klimaatverandering is van alle tijden.

Dat erkent Trouw natuurlijk ook, maar in onze tijd niet meer want   het IPCC leert dat  “de mens de dominante factor, en waarschijnlijk zelfs de enige factor is tot klimaatverandering.”
Het slot van de paragraaf is enerzijds geruststellend - de wereld vergaat niet - en anderzijds onthutsend - vele soorten, dieren en planten, zullen de veranderingen niet kunnen bijbenen en dus uitsterven, net als bij eerdere grote klimaatveranderingen. En de mens zelf is een kwetsbare soort."
 

Is het erg dat er soorten uitsterven? Ook dat is toch al eerder gebeurd?

Dat de mens een kwetsbare soort zou zijn valt niet af te lezen aan de bevolkingsgroei sinds het industriële tijdperk begon. In 1804 telde de wereld 1 miljard mensen, in 1927 al 2 miljard, eind jaren ’50 3 miljard en in 2011 al 7 miljard. Zo bezien dreigt de mens de aarde te overwoekeren. Misschien is dat wel het probleem en niet het klimaat?

2. De klimaatwetenschap laat geen kritiek toe.

Trouw vindt het 97% consensus argument niet nodig. Gelukkig maar want het argument deugt niet zoals ook Trouw vaststelt. Maar zo stelt de krant ons gerust "Sinds dertig jaar staan de wetenschappelijke opvattingen over het klimaat, samen met kritische noten, in de rapporten van het IPCC." Voor alle zekerheid voegt de krant er aan toe "dat is geen rabiate milieuclub van de VN, maar slechts een kantoor met wat medewerkers." 


Kortom wetenschappelijk lange termijn werk en een eenvoudig VN kantoor, wat wil een mens nog meer? Maar die eenvoudige kantoormedewerkers samen met de VN hebben de klimaattheorie van het IPCC gepolitiseerd en dat nu maakt dat het wetenschappelijk debat politiek beladen is geworden. 

Klimaat is politiek geworden en dus onderwerp van politieke strijd in plaats van wetenschappelijk debat. Trouw doet daar als IPCC aanhanger aan mee. Tegenstanders of andersdenkenden worden politiek opzij gezet (zie aan het eind van de blog) want dreigen de klimaatplannen in de war te sturen, zand in de machine te gooien of nog veel erger de toekomst van de volgende generaties op het spel te zetten. Daar sta je dan als criticus, zo maar open en bloot in je hemd.

3. Ze overschatten de opwarming.

Op deze kritiek heeft Trouw geen echt antwoord. Ik citeer: “Het debat heeft een hoog welles-nietesgehalte en de onzekerheden zijn nog te groot om ze te kunnen wegcijferen. Maar veel verschillen hebben te maken met natuurlijke processen die door de modellen niet waren te voorzien. Zoals een vulkaanuitbarsting waardoor het tijdelijk afkoelde of een El Niño die extra opwarming gaf. Als je daar achteraf voor corrigeert, blijft er nog steeds een verschil over. Dat ligt aan onnauwkeurigheden in de metingen, werpen klimaatwetenschappers tegen.”


De onzekerheden zijn nog te groot. De kern van de klimaattheorie, de opwarming van de aarde, is onzeker omdat de modellen het niet hebben (kunnen) voorzien. Inderdaad, modellen laten alleen maar zien wat je erin stopt tenzij je ze aan de werkelijkheid kunt toetsen door in dit geval de temperaturen te meten en dat is vooral statistiek en interpretatie van de cijfers.

En dan nog dit. Als de metingen zo onzeker zijn waarom dan toch komen met opwarmingstemperaturen me een cijfer achter de komma en dan ook nog de alarmerende versie van 3 graden in in de internationale arena brengen? Klassiek geval van politieke demagogie met hulp van de wetenschap?

4. CO2 is juist goed voor de natuur

Dat CO2 goed is voor de weet Trouw ook wel. Ze zijn niet gek, maar teveel aan CO2 is niet goed. Teveel is natuurlijk nooit goed, maar wanneer is er teveel CO2? Niemand die het echt weet maar er zouden aanwijzingen zijn. Teveel CO2 zou bijvoorbeeld het zeewater verzuren waardoor de koraal massaal afsterft. De zure regen van de jaren tachtig van het grote Waldsterben (pseudo wetenschappelijk nieuws van de jaren tachtig in vooral Duitsland) is weer terug maar nu als zuur zeewater. Opnieuw wordt geprobeerd een puur chemisch proces te gebruiken als eenduidige verklaring voor een natuurverschijnsel.

5. Maatregelen hebben geen effect.

Hier kiest Trouw voor het principe. “De maatregelen hebben inderdaad op wereldschaal geen effect maar we hebben het afgesproken en dus moeten we het doen. Maar zelfs als het gaat om het ultieme doel, 95 procent minder uitstoot in 2050, is de Nederlandse inbreng gering.” Als een ander in de miljarden put springt, moeten wij dat blijkbaar ook doen.

6. De techniek gaat ons redden.

Hier weet Trouw geen raad mee. "Alleen vertrouwen op technologische oplossingen in de toekomst mag geen argument zijn om niks te doen, vindt Trouw. De tijd dringt. Bovendien is het een blinde gok op de toekomst. Techniek vermag niet alles." Dat ben ik met Trouw eens. Techniek is een januskop,  elke technische oplossing brengt een nieuw technisch probleem of zelfs een bedreiging. Maar wat dan wel doen? Dat weet Trouw ook niet. 

De krant waarschuwt voor het gebruiken van onbewezen technologieën (wat zijn dat?) gevolgd door de sinistere waarschuwing dat als het misgaat er toekomstige generaties mee worden opgezadeld en wie wil er niet voor zorgen dat toekomstige generaties net zo goed af zijn als wij?

De angst voor de toekomst regeert. Het vertrouwen in God of Moeder Natuur als regisseur van universum en mensdom is weg. Wij mensen hebben zelf dankzij de wetenschap de regie over mens en universum. De mens is tegelijk God en Moeder Natuur geworden. Als dat maar goed gaat.

7. Brr… wat is het koud.

Ook dit ben ik met Trouw eens. Aan de toestand van het weer van vandaag, de afgelopen maand of de hete zomer van vorig jaar kan met niet aflezen of er inderdaad sprake is van klimaatverandering. Klimaat gaat over ontwikkelingen over de lange termijn, honderden, duizenden en miljoenen jaren en omvat veel en veel meer dan het weer. 


Maar alleen al de complexiteit om het weer van alle dag goed te kunnen voorspellen zou klimaatwetenschappers bescheidener moeten maken in hun pogingen om de langere termijn ontwikkeling van het klimaat te voorspellen. Maar die voorspellen ondanks onnauwkeurige metingen het klimaat van de toekomst tot op een cijfer achter de komma, tenminste al we niks doen. Kan het gekker?

Tot slot

Wat mij heel erg tegenstaat is dat de voorstanders van de Klimaattheorie er een generatieconflict van maken. De klimaatsceptici worden afgedaan als "een groep oudere heren die de stand van de wetenschap niet accepteren;" (citaat van Jan Paul van Soest op NRC website van vandaag). 

Het beeld is duidelijk. De ouderen zeuren door, de jongeren hebben wetenschap en het gelijk aan hun kant, samen met VN en de politiek. Maar zou het niet kunnen dat oudere wetenschappers op grond van hun ervaring behoedzamer en prudenter omgaan met wetenschappelijke zekerheden afgeleid van modellen en veronderstellingen dan wellicht jongeren met minder ervaring? De tijd zal het leren en de regie over tijd hebben we (nog) niet.

zaterdag 5 november 2016

KLIMAATSCEPTICUS


Gisteren besloot ik de door de VARA uitgezonden documentaire ‘Klimaatontkenners’ van Gideon Levy te bekijken. Ik ging er eens goed voor zitten. Ik wilde wel eens meer weten over die klimaatontkenners. Zelf heb ook mijn twijfels dus wie weet, leerde ik wat nieuws. Niet dus. Om te beginnen moet de VARA zelf niks hebben van scepsis. Volledig ongepast zo blijkt uit de tekst onder de documentaire: “We volgen de sporen van het geld in de industrie van de klimaatscepsis. Van oliebedrijven die malle wetenschappers betalen, tot de denktanks die de memo's schrijven voor de journalisten van FOX. En tot slot: een federale overheid die wetten aanneemt om klimaat sceptische lessen op school mogelijk te maken.” 

De journalist was zelf natuurlijk ook een klimaatgelovige. Hij was er op gebrand om klimaatongelovigen in de VS te ontmaskeren als leugenaars, verraderlijke lobbyisten in dienst van het Groot Kapitaal (Exxon en andere internationale bedrijfsboeven) of als onnozelaars die niet snappen hoe de wereld in elkaar zit. Jammer want ik schoot er niks mee op.

Wat de documentaire wel duidelijk maakte, was dat in de VS de klimaatkwestie is gepolariseerd langs de lijn Republikeinen-Democraten. Zo zag ik een paar keer Trump onder hoongelach voor eigen publiek, de draak steken met de klimaatgelovigen. Voor Trumpaanhangers wordt de klimaatverandering door “de gecorrumpeerde elite” gebruikt om meer geld en macht naar Washington te halen. De zoveelste poging om vrije burgers te muilkorven. 

De Republikeinse aanhang moet niks hebben van overheidsingrijpen in het vrije leven van de burger. Hun wereld is de liberale wereld van vrijheid blijheid. Een opvatting die op zijn beurt lijkt aan te sluiten bij de opvatting van Christenen die vinden dat de mens niet kan veranderen wat God met ons voor heeft. Daarom zijn ze ook tegen abortus, tegen het homohuwelijk en voor wapens. De eerste twee zijn het kwaad en moeten dus verboden blijven, de derde dient om zich het kwaad van het lijf te houden en moet dus toegestaan worden. Kan het eenvoudiger?

In zo’n gepolariseerd debat werken argumenten al lang niet meer. De documentaire maakte het er dus niet beter op. De polarisatie werd bestendigd. Wat nu? Het klimaat akkoord dat deze dagen in werking treedt als het salomonsoordeel aanvaarden en de klimatologen 100% gelijk geven? Iedereen, doet het, waarom zou ik dan zo nodig blijven twijfelen?

Teksten als in de NRC van Paul Luttikhuis in zijn artikel "Alles moet anders vanaf nu geldt 'Parijs' " wakkeren de twijfel toch weer aan.



"De uitstoot van broeikasgassen tijdens de industriële revolutie begon de aarde pakweg een eeuw geleden op te warmen. Daarmee werd min of meer toevallig een duik in een nieuwe ijstijd voorkomen. Maar nu dreigt volgens de ecoloog het tegenovergestelde, een aarde die in zeer korte tijd te veel opwarmt en in een klimaat terechtkomt dat we miljoenen jaren geleden voor het laatst hadden. „Het is alsof we op een richel staan, met aan weerskanten een diep dal. Naar geen van die twee wil je afglijden”, zegt Scheffer. „De uitdaging is het prachtige, huidige Holoceenklimaat vast te houden.”



Mijn huisarts heeft als hobby foto's te maken van de ruimte die hij publiceert 
op onder andere FaceBook. Sinds die tijd ben ik alleen nog maar meer 
onder de indruk geraakt van wat we het Universum noemen. 
Hierboven een door hem geplaatste foto met hieronder de bijbehorende tekst.



"Het andere deel van het nevelcomplex.Close-up van wat ik het mooiste deel vind 
van de Noord Amerikanevel.Zijn grote muur.Het is maar wat je er in ziet.
Sommigen draaien het op zijn hoofd en zien er dan een vogel in,...
Het zijn gigantische kolossale waterstofnevels waarin zich nieuwe sterren vormen.
Zij zenden infrarood licht uit waardoor we er niks van merken.
Bijna 2000 lichtjaar van ons in de melkweg.
Pracht van licht,schaduw,reflecties,stofwolken die het licht tegenhouden.
(Bewegen niet hoor.Zagen er paar miljoen jaar geleden ook al zo uit.
Sommige mensen denken bij nevels aan vluchtige mist-achtige toestanden)
Ver weg en onvoorstelbaar groot lijkt alles stil te staan,...
Genomen met mijn 12 cm lenzen telescoop.
Tot -20 °C gekoelde camera en enkel infrarood licht doorlatende filter."

Het spijt me, maar het doet me opnieuw denken aan al die vroegere religieuze doemdenkers die de ondergang van de wereld op uur en dag nauwkeurig voorspelden dank zij hun contacten met hogere machten. In plaats van uur en dag gaat het nu om 2 graden en een enkel gas dank zij wetenschappelijke modellen. Onze aardbol maakt deel uit van een een enorm complex en groots Universum waarvan we de omvang en de werking nog maar nauwelijks kennen en begrijpen. Dat geheel zal op dus op hol slaan door een enkel gas en 2 graden opwarming? 

Ik blijf er bij dat ik dit een enorme overschatting van onze kennis  vindt en tegelijkertijd een onderschatting van het Universum en Moeder Aarde. Maar wat moet je met zo een poëtisch besef van Aarde en Ruimlte tegenover het geweld van statistieken en modellen? Er zit niks anders op dan te zwijgen en af te wachten.