Posts tonen met het label rutte II. Alle posts tonen
Posts tonen met het label rutte II. Alle posts tonen

donderdag 22 december 2022

DE VAL VAN DE PVDA

De PvdA haalt volgens de laatste peilingen10 zetels, een meer dan bij de Tweede Kamer verkiezingen in 2021. Groen Links haalt volgens dezelfde peiling 12 zetels, 4 meer dan bij de laatste verkiezingen. Samen komen ze uit op 22 zetels, een aantal dat de PVDA vroeger met het grootste gemak alleen haalde.Het CDA, de andere vroeger belangrijke middenpartij, stort met 10 zetels in tot een minifractie met 5 zetels.

 

Bij de Tweede Kamer verkiezingen in 2017, direct na het kabinet Rutte II (een coalitie van VVD en PvdA van 2012-2017), stort het zeteltal van de PvdA in. Vijf jaar daarvoor, in 2012 had de PvdA met bijna 25% van de stemmen nog 38 zetels binnengehaald. Bij de verkiezingen na dat kabinet haalde de PvdA met nog maar 5,7% van de stemmen negen zetels in de Tweede Kamer. Vier jaar later in 2012 werd het er niet beter op. Ook toen behaalde de PvdA maar 9 zetels.

Deze val van de PvdA markeert de ondergang van een voor de Nederlandse politiek belangrijkste middenpartijen. Alleen de VVD weet zich te handhaven als een van de drie midden partijen (VVD, CDA en PvdA) die Nederland sinds de Tweede Wereldoorlog en ook al daarvoor sociaal, politiek en economisch vorm hebben gegeven.

Dit voor de PvdA zo dramatische Rutte II kabinet was in elkaar gezet door PvdA’er Wouter Bos en VVD’er Henk Kamp. Wat ook de reden mag zijn geweest voor de PvdA om onder leiding van Bos in zee te gaan als enige coalitiepartner met de VVD, het werd door de kiezers blijkens de uitslag van de verkiezingen ervaren als een dolksteek in de rug. Op een andere manier kun je die cijfers niet interpreteren. Cijfers waarin volgens de laatste peilingen geen verandering in komt.

Aan de conclusie dat het kabinet Rutte II voor ongeveer 20% van de PvdA kiezers een flinke vertrouwensbreuk betekende en nog steeds betekent, valt niet te ontkomen. Je zou verwachten dat bij zo een dramatische val in vertrouwen van de kiezers in de partij,  die partij een flink zelfonderzoek zou starten. Misschien is dat ook wel gebeurd maar het heeft niks opgeleverd zo wijzen de cijfers tot nu toe uit.

Nochthans had partijleider Ad Melkert, die door het optreden van de later vermoorde Pim Fotuyn de verkiezingen voor zijn partij in 2002 verloor (de partij kukelde van 45 naar 23 zetels) een waarschuwing afgegeven aan zijn partij. Hij had zich teveel in de toren van de bestuurder verschanst, zo zei hij in een radio interview.

Tot nu toe wijst niets erop dat de partij uit zijn bestuurders-toren is gekomen. De samenwerking en eventuele fusie met Groen Links kun je moeilijk een afdaling uit de bestuurders-toren noemen. De peilingen wijzen dat ook uit. Ondanks het gepraat over samenwerking en fusie met Groen Links levert het de partij geen zetel winst op. Logisch ook want de samenwerking is een puur links-ideologische kwestie en geen afdaling uit de bestuurders toren laat staan een herstel van vertrouwen onder de kiezers.

Ik vraag me af of de vertrouwensbreuk na zoveel jaar mislukte aanpak nog te herstellen is. Het zou wel eens te laat kunnen zijn. Kiezers hebben zich definitief afgekeerd van de partij. Het gat wordt opgevuld door andere partijen. De PvdA heeft waarschijnlijk zijn langste tijd gehad.

Dat neemt niet weg dat er een behoefte blijft aan een links-van-het-midden-partij zoals de PvdA dat ooit was. Ik verwacht niet dat een gefuseerde PvdA-Groen Links zo een partij kan worden. Daarvoor is Groen Links te weinig een volkspartij en teveel een partij van jonge professional in hun eigen bubbel. Misschien een streng oordeel voor allen die het goed bedoelen, maar goede bedoelingen in de politiek is niet genoeg om een partij een breed draagvlak te geven.
 

woensdag 6 oktober 2021

22. HET KAN VRIEZEN, HET KAN DOOIEN. DIEDERIK SAMSOM, POLITICUS EN KLIMAATACTIVIST

 

petrus, digitale collage


Diederik Samsom is een speciaal geval in de Nederlandse politiek.  Als voormalig Greenpeace activist en PvdA Kamerlid tevens fractieleider (2012) formeerde hij tot ieders verrassing na de verkiezingen in dat jaar een VVD - PvdA kabinet (Rutte II). Dat was nog nooit eerder vertoond maar wel het logische vervolg van de ontideologisering van de PvdA dat onder Wim Kok was begonnen. De PvdA werd onder Samsom definitief een sociaal liberale partij met een rood randje voor minderheden, milieu en klimaat. Een D66 maar dan anders.

“Samsom was lijsttrekker voor de PvdA bij de Tweede Kamerverkiezingen in 2012. Zijn partij behaalde 38 zetels. Dat waren er acht meer dan bij de voorlaatste verkiezingen maar net niet genoeg om de grootste partij van Nederland te worden. Dat werd de VVD met 41 zetels. De ruime zetelwinst voor de PvdA was opmerkelijk, aangezien de partij enkele weken vooraf aan de verkiezingen in de peilingen op minder dan twintig zetels stond. Het uiteindelijke hoge zetelaantal werd door de media op het conto geschreven van Samsom. Volgens de pers en een meerderheid van de tv-kijkers presenteerde Samsom zich als beste tijdens de lijsttrekkersdebatten.”  (Wikipedia: Diederik Samsom)

De ideologische koerswending werd een debacle dat er al zat aan te komen, de traditionele PvdA kiezers haakten af. Die werden voortaan populisten genoemd. Samsom bracht de verweesde samenleving van Pim Fortuyn een stap dichterbij. “Met Samsom als partijleider verloor de PvdA bij zowel de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 (-452 zetels) als de Europese verkiezingen van dat jaar (−2,65%) en Provinciale Statenverkiezingen 2015 (-44 zetels). Bij virtuele peilingen voor een nieuwe Tweede Kamer, in 2016, zakte de PvdA tot onder de tien zetels.” (Wikipedia: Diederik Samsom). Samsom probeerde toen al de boel te redden door samenwerking met Groen Links voor te stellen, maar dat was nog te vroeg. Hij werd partijleider af.

Samsom werd na zijn PvdA tijd wat hij zelf noemde een “klimaat nerd". Als zelfstandig energie adviseur, gaf hij leiding aan de nationale klimaattafel ‘Gebouwde Omgeving’. Zijn klimaattafel besloot om in heel Nederland per 2018 in nieuwbouwwoningen en op termijn ook in de bestaande bouw van het gas af te gaan. Dat was niet zijn eerste anti-gas zet. Daarvoor had hij in de Tweede Kamer al de schaliegaswinning in Nederland per wet uitgebannen.

“Diederik Samsom was voorzitter van de sectortafel Gebouwde omgeving. Ten tijde van zijn voorzitterschap was hij zelfstandig adviseur op het gebied van energie, werkte hij voor afval- en energiebedrijf HVC aan de doorontwikkeling van de duurzame energiestrategie van het bedrijf, voor PrimeVentures aan de ontwikkeling van grootschalige zonne-energie en voor de Drechtsteden als voorzitter van de programmaraad Energiestrategie. Daarnaast was hij ten tijde van zijn voorzitterschap commissaris bij Energie Beheer Nederland (EBN) en voorzitter van de Raad van Toezicht van de Autoriteit Nucleaire Veiligheid en Straling.” (Website: klimaatakkoord)

Wiebes bezweek voor de groene lobby. Met zijn besluit om Nederland volledig van het gas af te halen, speelde hij politiek handig in op de problemen die de gaswinning in Nederland opleverde voor de bewoners van Oost Groningen. Veel Nederlanders kregen de indruk dat het besluit bedoeld was om voortaan aardschokken in de gasregio te voorkomen. De kiezer besefte niet dat aan de klimaattafels met het VN Klimaat panel en de klimaat accoorden van Parijs de politieke elite van Nederland een nieuw project had gevonden om Nederland opnieuw als gidsland te profileren en aldus op te stoten in de vaart van de energietransisitie. Nederland werd door de klimaatmakers rigoreus op de tekentafel gelegd en overhoop gehaald of de kiezer dat nu leuk vindt of niet.

In 2019 werd de greep van Samsom op de klimaatpolitiek nog groter. Hij werd kabinetschef van Europees commissaris Frans Timmermans (PvdA) belast met het Europees klimaatbeleid, de ontwikkeling van een Green Deal en een Europese klimaatwet. Timmermans en Samsom ontpopten zich tot klimaatalarmisten. Het is de op of eronder, Europa moet groen zijn of niet zijn.

Onlangs sprak Samsom de historische woorden in het TV programma Buitenhof (19 september): “Als je boven Rotterdam zou hangen en je kijkt naar beneden: alles wat daar staat kan over twintig jaar niet meer mee”. Rotterdam moet er aan geloven. Dat je hem niet hoort over het mogelijke verlies aan werkgelegenheid en welvaart hoeft niet te verbazen. Hij is op de eerste plaats klimaat activist en geen klassieke sociaal democraat die zich bekommert om het sociaal-economische welzijn van de gewone man. Dat begrepen de traditionele PvdA stemmers toen al. Ze stemden voortaan op populistische partijen.

(wordt vervolgd)

zondag 18 november 2012

AAN SYBRAND BUMA


Digitale fotobewerking door PETRUS


Geachte volksvertegenwoordiger, 
Beste Sybrand Buma,

Ik zie en lees dat u dwars gaat liggen bij de nivelleringsoperatie van Rutte II. U zou tegen zijn omdat de nivelleringsoperatie de staatsschuld niet verlaagt en niet zorgt voor meer banen. Daar is veel voor te zeggen want waar zijn werklozen uiteindelijk meer mee gediend, met nivellering of meer banen? Ik denk het laatste.

Nivellering betekent de onderkant financieel wat optrekken ten koste van de bovenkant. In principe heb ik daar niks op tegen. De zwakkeren moeten beschermd worden tegen armoede en grote inkomensverschillen zijn niet goed voor onze samenleving. Maar dat is grote werkloosheid ook niet. Als gevolg van de schuldencrisis dreigt de Nederlandse economie nu al te verlammen waardoor de werkloosheid in een nog rapper tempo begint te stijgen. Te vrezen valt dat met de komende bezuinigingen dat nog erger zal worden.

Dat is helemaal niet goed voor een samenleving zeker niet als dat betekent dat jonge mensen die een toekomst willen opbouwen voor langere tijd aan de kant komen te staan. Dat moeten we als samenleving zoveel mogelijk proberen te vermijden. Wat mij betreft is werk daarom nu belangrijker dan nivelleren maar ook belangrijker dan de schuld in een te hoog tempo afbouwen.

Natuurlijk moet onze staatsschuld, een ballast voor de toekomstige generaties, omlaag en daarmee beheersbaar worden maar dan wel in een zodanig tempo dat we ondertussen niet ook nog onze samenleving kapot maken. Hoe doen we dat? Dat wil ik nu eens graag van het CDA horen.
Meer exporteren? Meer investeren door particulieren en overheid? Lagere arbeidskosten door verlaging van de belastingdruk op met arbeid verdient loon? Of verkopen we voor enkele jaren meer aardgas?  Enfin, ik neem aan dat de CDA fractie daar ideeën over heeft.

zaterdag 3 november 2012

ZORGPREMIE


PvdA voorzitter Hans Spekman vindt dat nivelleren een feest is.

Mocht er nog iemand aan twijfelen dat Nederland een regelzuchtig kruideniersland is tot twee cijfers achter de komma dan weten we het nu zeker dank zij de nivellering via de zorgpremie door het aanstaande kabinet Rutte II. Nivelleren via de zorg, is dat nu wel zo verstandig? Waarom niet, in Nederland wordt alles maar dan ook alles gebruikt om te nivelleren. De arbeidsmarkt, de woningmarkt, het vervoer, het onderwijs en nu dus ook de zorgmarkt.

Je zou denken dat als je wilt nivelleren je dat het beste kunt doen via het belastingstelsel. Dat gebeurt ook. We hebben in Nederland zoals in alle beschaafde landen een progressief belastingstelsel waarin degenen die meer verdienen ook meer betalen. Op die manier betalen de sterkste schouders –in financiële termen dan toch – de grootste financiële lasten.

Als er te weinig wordt genivelleerd kun je dat dus het beste corrigeren met behulp van belastingstarieven. Zo niet in Nederland. Daar wordt alles aan nivellering onderworpen. Tot hoever kun je daarbij gaan? Sommigen zouden het liefst een totale nivellering hebben zodat we straks allemaal in een C&A pak lopen, de Nederlandse variant op het Mao pak, maar over het algemeen beseft men dat met zo’n drastische nivellering uiteindelijk geen mens gediend is.

Moet je wel op andere terreinen dan de belastingen nivelleren? Neem nu de woningmarkt, een markt waarover Den Haag zich sinds de Tweede Wereldoorlog met liefde buigt. Het is de markt waarlangs Nederland dwangmatig in het gareel wordt gehouden daarin gesteund door woningbouwers, cooperaties, architecten en ambtenaren, zozeer zelfs dat de gemiddelde Nederlander al lang niet meer beseft hoezeer hij in een door den Haag geregisseerd keurslijf zit. Maar is daarmee de woningnood in Nederland opgelost? Welnee, het blijft sukkelen van de ene mislukking naar de andere.

In het onderwijs is het al niet anders. Den Haag regelt het van je geboorte tot aan je dood. Overal zijn regels voor en voorzieningen met uitzonderingen zodat toch iedereen mee kan. In beginsel althans, want in de praktijk loopt het toch allemaal anders dan gepland. Scholen zijn onpersoonlijk geworden, docenten en leraren gedemotiveerd en veel leerlingen haken af of kiezen het verkeerde onderwijs. De technische opleidingen blijken zodanig verwaarloosd dat Nederlandse bedrijven straks geen personeel meer kunnen vinden.

Ik vrees dat het met de zorg dezelfde kant op zal gaan. Ook die sector is onderdeel geworden van het Nederlandse spel om de nivellering waardoor alles weer onnodig ingewikkeld gaat worden zodat er straks ook weer van alles mis kan gaan zoals bij de WAO en de AWBZ. Fraudegevoelige regelingen zijn het die uiteindelijk in hun tegendeel verkeren. Maar geen nood in Den Haag pakken ze dat meteen op en regelen er weer wat anders tegenaan. Zo blijven we lekker bezig.