Posts tonen met het label woningmarkt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label woningmarkt. Alle posts tonen

dinsdag 14 juli 2020

RACISME EN DISCRIMINATIE ALS UITINGEN VAN SOCIALE STRIJD


Kameroen 2004
In de tijd dat er bootvluchtelingen aankwamen in de Amerikaanse staat Florida uit het totaal verarmde Haïti, hoorde ik tot mijn grote verbazing dat de Haïtianen geen werk konden krijgen vanwege discriminatie door zwarte Amerikanen. Ze waren gewend aan armoede en lage lonen en dat was een bedreiging voor het zwarte Amerikaanse personeels in laag betaalde banen in de horeca enz.. De ene kansarme dreigde de andere kansarme op de arbeidsmarkt te verdringen. Vandaar de discriminatie van zwarte Haïtianen door zwarte Amerikanen.

Het is tragisch en ironisch tegelijk dat Haïtianen hun land ontvluchtten vanwege onderdrukking en armoede, terwijl Haïti het eerste land was dat zich door een opstand had bevrijd van de slavernij.

“Na een slavenopstand in 1791 keerde de bevolking zich tijdens de Haïtiaanse Revolutie tegen het Franse bewind in een opstand die werd geleid door Toussaint Louverture. Tijdens de vrijheidsstrijd, die dertien jaar duurde, versloegen de opstandelingen een door Napoleon gezonden leger en verklaarden zich op 1 januari 1804 onafhankelijk van het Franse moederland. Later dat jaar riep Jean-Jacques Dessalines, die Louverture na 1802 had vervangen als leider van de rebellen, zichzelf uit tot keizer Jacob I van Haïti nadat hij ook de naam van het gebied, Saint-Domingue, had gewijzigd in "Haïti". Uit haat tegen de Fransen liet hij alle nog in Haïti aanwezige blanken vermoorden en wettelijk vastleggen dat buitenlanders geen grond mochten bezitten. Door het witte deel uit de vlag van Frankrijk te verwijderen, ontstond de vlag van Haïti.” (Wikipedia: Haiti)
 

De bevrijding van de slavernij heeft Haïti niet bevrijd van armoede en ook geen vrijheid gebracht. Haïti is nog steeds het armste land op het Westelijk Halfrond en een van de armste landen in de wereld ondanks de vele hulp die het eiland de laatste decennia heeft ontvangen. Het is moeilijk vast te stellen waarom dit zo is. Het land wordt telkens opnieuw geregeerd door dictators en onkundige presidenten die of stelen of er een potje van maken. 

In Miami besefte ik voor het eerst dat racisme en discriminatie niet alleen een cultureel of politiek verschijnsel is maar ook een uiting kan zijn van een “onderhuidse” strijd om toegang tot de arbeidsmarkt en misschien ook wel andere markten zoals de woning en de huwelijksmarkt.

Ook in Nederland kan dit een rol spelen zij het minder dan elders omdat in Nederland de verzorgingsstaat de mensen aan de onderkant van samenleving behoed voor absolute misère. Maar verdringing blijft verdringing. Een  gevoelige markt in Nederland zou wel eens de woningmarkt kunnen zijn want er is in Nederland een permanent te kort aan woningen, vooral in de sociale sector. 

Geïnstitutionaliseerde discriminatie is in Nederland bij wet onmogelijk maar kan “onderhuids” toch plaatsvinden vanwege de omstandigheden op delen van de arbeidsmarkt, woningmarkt enz. Juist dat maakt het zo moeilijk om racisme en discriminatie te bestrijden.

donderdag 17 januari 2013

PERVERSE WONINGMARKT

Vlaanderen (foto PETRUS)

Hoe kan het dat buurland België, dat gezellige landje van bierdrinkers en zachte praters, een normale gezonde woningmarkt heeft en dat de huizenprijzen in het oh zo degelijke want calvinistische zakenland Nederland de pan uitrezen? Sinds ik in België woonde en aldaar een huis gekocht had, stelde ik mij die vraag. Was het de hypotheekaftrek die de Nederlandse prijzen de hoogte injoeg? Het zou kunnen want in België mag je slechts op beperkte schaal je aflossing van het geleende kapitaal als aftrekpost op je belastingformulier invullen. Jawel, beperkt en niet ongeneerd tot het grootst mogelijke bedrag zoals in Nederland de gewoonte was geworden.

En niet de rente is de aftrekpost maar de aflossing. Dat betekent een aanmoediging om ook daadwerkelijk af te lossen. In Nederland het omgekeerde, daar loste je zo weinig mogelijk af om de rente aftrek zo hoog mogelijk te houden. Anders was je toch een dief van je portemonnee zeiden de bankiers, de makelaars, de bemiddelaars en allerlei andere financiers die er belang hebben om jou als koper zo lang mogelijk vast te houden aan het rentetouwtje. Zo werd je geen dief maar een slaaf van je portemonnee!

Vlaanderen (foto PETRUS)
Of waren het de krankzinnige hypotheekvarianten die dank zij de inventiviteit van de Nederlandse banken en financiers de hemel op aarde beloofden mits de koper maar als slaaf aan het rentetouwtje zou blijven bungelen? Alle risico's waren daarbij toegelaten. Aflossingsvrije hypotheken, spaarhypotheken op basis van beleggingen enz. De gedachte hierachter was telkens weer hoe maken we elkaar rijker met uiteraard de banken en financiers uiteindelijk als de grote winnaars. Hoe pervers kun je omgaan met iets wat zo bepalend is voor jouw levenskwaliteit of die van je gezin? In België kun je kiezen uit 2 hypotheken, een lineaire of een annuïtietenhypotheek met lange termijn aflossing. Geen tophypotheek en wel een aanbetaling met eigen geld vandaar speciale spaarrekeningen voor toekomstige huizenkopers.

De Nederlandse bestuurders kregen al net zulke grote dollartekens in hun ogen als de bankiers, de financiers, de makelaars, de bemiddelaars, de projectontwikkelaars en uiteindelijk de kopers die dachten dat hun huis als vanzelf een paleisje zou worden zodat ze het straks voor een paleis zouden kunnen omruilen. Over die bestuurders moeten we het ook nog hebben want die speelden uit naam van de gemeenschap het spel fanatiek mee.

Vlaanderen (foto PETRUS)
Werkten gemeentebesturen mee om de huizen goedkoop te houden door de grondprijzen laag te houden zoals de Belgische lokale overheid over het algemeen doet zodat gewone mensen hun eigen desnoods lelijke huis kunnen bouwen? Nee, nee en nog eens nee. In het kader van grootse daden voor de gemeenschap voerden ze de prijzen op samen met de projectontwikkelaars en de bouwondernemingen die er niet vies van waren om de verdeling van de buit onderling te regelen. Hoge prijzen betekenen ook nog eens hogere WOZ waarden en welk gemeentebestuur dat droomt van een nog mooier gemeentehuis wil dat niet? Bestuurlijke overmoed en arrogantie, een ziektebeeld dat heel Nederland ondertussen ging beheersen van bank tot woningbouwcoöperatie, van hogeschool tot ziekenhuizen en zorgverzekeraars.

De woningbouw is in Nederland een al decennialange van overheidswege geregelde zaak, dank zij de welstandscommissie tot aan de smaak van elke individuele woning toe. De totalitaire greep van de overheid op de Nederlandse woningbouw maakt dat de meeste mensen het al lang hebben opgegeven een eigen woning naar eigen inzicht en smaak te zoeken. Slechts een kleine groep die of het geld of de mogelijkheden heeft zich enigszins aan deze waanzinnige modelbouw op grote schaal te onttrekken, probeert nog zijn woondroom te realiseren. De rest moet zich in en aanpassen met alle chagrijn van dien. Wonen is in Nederland al lang los gezongen van elk besef van levenskwaliteit. Hoe komt dat nu weer? Ik weet het niet, ik ga een pintje drinken.

zaterdag 3 november 2012

ZORGPREMIE


PvdA voorzitter Hans Spekman vindt dat nivelleren een feest is.

Mocht er nog iemand aan twijfelen dat Nederland een regelzuchtig kruideniersland is tot twee cijfers achter de komma dan weten we het nu zeker dank zij de nivellering via de zorgpremie door het aanstaande kabinet Rutte II. Nivelleren via de zorg, is dat nu wel zo verstandig? Waarom niet, in Nederland wordt alles maar dan ook alles gebruikt om te nivelleren. De arbeidsmarkt, de woningmarkt, het vervoer, het onderwijs en nu dus ook de zorgmarkt.

Je zou denken dat als je wilt nivelleren je dat het beste kunt doen via het belastingstelsel. Dat gebeurt ook. We hebben in Nederland zoals in alle beschaafde landen een progressief belastingstelsel waarin degenen die meer verdienen ook meer betalen. Op die manier betalen de sterkste schouders –in financiële termen dan toch – de grootste financiële lasten.

Als er te weinig wordt genivelleerd kun je dat dus het beste corrigeren met behulp van belastingstarieven. Zo niet in Nederland. Daar wordt alles aan nivellering onderworpen. Tot hoever kun je daarbij gaan? Sommigen zouden het liefst een totale nivellering hebben zodat we straks allemaal in een C&A pak lopen, de Nederlandse variant op het Mao pak, maar over het algemeen beseft men dat met zo’n drastische nivellering uiteindelijk geen mens gediend is.

Moet je wel op andere terreinen dan de belastingen nivelleren? Neem nu de woningmarkt, een markt waarover Den Haag zich sinds de Tweede Wereldoorlog met liefde buigt. Het is de markt waarlangs Nederland dwangmatig in het gareel wordt gehouden daarin gesteund door woningbouwers, cooperaties, architecten en ambtenaren, zozeer zelfs dat de gemiddelde Nederlander al lang niet meer beseft hoezeer hij in een door den Haag geregisseerd keurslijf zit. Maar is daarmee de woningnood in Nederland opgelost? Welnee, het blijft sukkelen van de ene mislukking naar de andere.

In het onderwijs is het al niet anders. Den Haag regelt het van je geboorte tot aan je dood. Overal zijn regels voor en voorzieningen met uitzonderingen zodat toch iedereen mee kan. In beginsel althans, want in de praktijk loopt het toch allemaal anders dan gepland. Scholen zijn onpersoonlijk geworden, docenten en leraren gedemotiveerd en veel leerlingen haken af of kiezen het verkeerde onderwijs. De technische opleidingen blijken zodanig verwaarloosd dat Nederlandse bedrijven straks geen personeel meer kunnen vinden.

Ik vrees dat het met de zorg dezelfde kant op zal gaan. Ook die sector is onderdeel geworden van het Nederlandse spel om de nivellering waardoor alles weer onnodig ingewikkeld gaat worden zodat er straks ook weer van alles mis kan gaan zoals bij de WAO en de AWBZ. Fraudegevoelige regelingen zijn het die uiteindelijk in hun tegendeel verkeren. Maar geen nood in Den Haag pakken ze dat meteen op en regelen er weer wat anders tegenaan. Zo blijven we lekker bezig.